ALPHA
#story #MountainMystery #Page_18
#story #MountainMystery #Page_19
I sat on the ground, immersed in the beauty of this tree, when suddenly, in the blink of an eye, the daylight sky was replaced by the night sky, and countless stars appeared, their light visible even through the branches and leaves of the trees. I turned my gaze back to the tree and noticed that the light of the tree's fruits had changed, shifting from golden to red!
At that moment, I heard footsteps around me, and a shiver ran down my spine. I quickly climbed one of the trees and hid among its branches and leaves. The sound grew steadily closer. I kept searching for the source of the noise, and to my disbelief, I saw a white wolf, much larger than usual, slowly making its way toward me, growling!
As it approached the tree, the Simurgh suddenly cried out and flew toward it. The wolf lowered its head and bent its front legs, as if bowing to the Simurgh. Then the Simurgh threw one of the fruits toward the wolf, which caught it in its mouth and walked away!
I was astonished by this turn of events, and I couldn't help but feel a strong desire to follow the wolf to find out what it would do with that fruit!
I sat on the ground, immersed in the beauty of this tree, when suddenly, in the blink of an eye, the daylight sky was replaced by the night sky, and countless stars appeared, their light visible even through the branches and leaves of the trees. I turned my gaze back to the tree and noticed that the light of the tree's fruits had changed, shifting from golden to red!
At that moment, I heard footsteps around me, and a shiver ran down my spine. I quickly climbed one of the trees and hid among its branches and leaves. The sound grew steadily closer. I kept searching for the source of the noise, and to my disbelief, I saw a white wolf, much larger than usual, slowly making its way toward me, growling!
As it approached the tree, the Simurgh suddenly cried out and flew toward it. The wolf lowered its head and bent its front legs, as if bowing to the Simurgh. Then the Simurgh threw one of the fruits toward the wolf, which caught it in its mouth and walked away!
I was astonished by this turn of events, and I couldn't help but feel a strong desire to follow the wolf to find out what it would do with that fruit!
ALPHA
❤6
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۱۹
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۰
در افکار خود بودم که دیدم مار کبری بزرگی همان اتفاقی را که برای گرگ رخ داد، تجربه کرد. سپس میمونی نارنجی و درشتاندام نیز همان حرکات را تکرار کرد. با خود گفتم: چه رازی است که هر سه تعظیم کردند و میوهای ستاندند؟
از درخت پایین آمدم و به سمت درخت رفتم، سیمرغ مقابلم نشست و سرش را به نشانه تعظیم خم کرد. خشکم زد. دستم را به سوی میوه بردم تا ببینم واکنشش چیست اما باز هم مانع شد!
پلکهایم سنگین شد، انگار سالها نخوابیدهام. در میان بوته ها درون کیسهخواب رفتم، به آسمان پرستاره آنجا چشم دوختم اما زود خوابم برد.
در خواب، کولاک شدیدی بود و من در مرکز آن؛ پناهگاهی نبود و تند باد دانه های بزرگ برف را به صورتم میزد که رعدی بر تنم خورد و ناگهان در بیابانی خشک و بیآبوعلف ظاهر شدم. در دوردست درختی دیدم و از خشکی آبو هوا تشنگی شدیدی بهم دست داد پس دویدم به سمت درخت، اما هرچه بیشتر می دویدم، درخت دورتر میشد، متوجه شدم که درخت سراب بود!
ناگهان همان صدا آمد:
"آبتین، به راه خودت ادامه بده و از مسیر خارج نشو!"
باز فریاد زدم تو کیستی اما دیگر جوابی نشنیدم، روی خاک افتادم و از خواب پریدم!
در افکار خود بودم که دیدم مار کبری بزرگی همان اتفاقی را که برای گرگ رخ داد، تجربه کرد. سپس میمونی نارنجی و درشتاندام نیز همان حرکات را تکرار کرد. با خود گفتم: چه رازی است که هر سه تعظیم کردند و میوهای ستاندند؟
از درخت پایین آمدم و به سمت درخت رفتم، سیمرغ مقابلم نشست و سرش را به نشانه تعظیم خم کرد. خشکم زد. دستم را به سوی میوه بردم تا ببینم واکنشش چیست اما باز هم مانع شد!
پلکهایم سنگین شد، انگار سالها نخوابیدهام. در میان بوته ها درون کیسهخواب رفتم، به آسمان پرستاره آنجا چشم دوختم اما زود خوابم برد.
در خواب، کولاک شدیدی بود و من در مرکز آن؛ پناهگاهی نبود و تند باد دانه های بزرگ برف را به صورتم میزد که رعدی بر تنم خورد و ناگهان در بیابانی خشک و بیآبوعلف ظاهر شدم. در دوردست درختی دیدم و از خشکی آبو هوا تشنگی شدیدی بهم دست داد پس دویدم به سمت درخت، اما هرچه بیشتر می دویدم، درخت دورتر میشد، متوجه شدم که درخت سراب بود!
ناگهان همان صدا آمد:
"آبتین، به راه خودت ادامه بده و از مسیر خارج نشو!"
باز فریاد زدم تو کیستی اما دیگر جوابی نشنیدم، روی خاک افتادم و از خواب پریدم!
آلفا
🔥5❤2
ALPHA
story #MountainMystery #Page_19
#story #MountainMystery #Page_20
I was lost in my thoughts when I saw a large cobra snake experiencing the same thing that had happened to the wolf. Then, a large, orange monkey also repeated the same actions. I wondered to myself: what is the secret behind the fact that all three bowed and took a fruit?
I descended from the tree and approached it. The Simurgh sat before me and bowed its head in respect. I froze. I reached my hand towards the fruit to see how it would react, but once again, it stopped me!
My eyelids grew heavy, as though I hadn’t slept for years. I crawled into my sleeping bag among the bushes and gazed up at the starry sky, but soon, I fell asleep.
In my dream, a fierce blizzard raged, and I was at its center, with no shelter around me. The strong wind blew large snowflakes into my face, and a lightning bolt struck me. Suddenly, I found myself in a dry, barren desert. In the distance, I saw a tree, and the thirst from the dry air hit me hard, so I ran toward the tree. But the more I ran, the farther the tree seemed. I realized it was a mirage!
Suddenly, the same voice came: “Aptin, continue on your path and do not stray from the way!”
I shouted again, "Who are you?" but no answer came. I collapsed onto the ground and woke up from my sleep!
I was lost in my thoughts when I saw a large cobra snake experiencing the same thing that had happened to the wolf. Then, a large, orange monkey also repeated the same actions. I wondered to myself: what is the secret behind the fact that all three bowed and took a fruit?
I descended from the tree and approached it. The Simurgh sat before me and bowed its head in respect. I froze. I reached my hand towards the fruit to see how it would react, but once again, it stopped me!
My eyelids grew heavy, as though I hadn’t slept for years. I crawled into my sleeping bag among the bushes and gazed up at the starry sky, but soon, I fell asleep.
In my dream, a fierce blizzard raged, and I was at its center, with no shelter around me. The strong wind blew large snowflakes into my face, and a lightning bolt struck me. Suddenly, I found myself in a dry, barren desert. In the distance, I saw a tree, and the thirst from the dry air hit me hard, so I ran toward the tree. But the more I ran, the farther the tree seemed. I realized it was a mirage!
Suddenly, the same voice came: “Aptin, continue on your path and do not stray from the way!”
I shouted again, "Who are you?" but no answer came. I collapsed onto the ground and woke up from my sleep!
ALPHA
👏5❤1
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۰
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۱
چشمانم را با دستانم مالیدم و دیدم آسمان روشن است. اطرافم را نگریستم و متوجه شدم کمی دورتر از من نهر آبی وجود دارد. به سمت آن رفتم و دست و صورتم را شستم. برایم خیلی عجیب است که اصلاً احساس گرسنگی نمیکنم. کمی از آن آب نوشیدم. رد حیواناتی که دیشب پیش درخت آمده بودند، تقریباً در یک جهت بود. خواستم ردپایشان را تعقیب کنم که شاهین صیحهای کشید و دقیقاً در مخالف جهت به سمت کوهها حرکت کرد. من نیز به ناچار از پی او رفتم!
درختان هرچه میرفتم، تمامی نداشتند و گویی هی بر تعدادشان افزوده میشد. اما میتوانستم کوه را با وضوح بهتری تماشا کنم. همچنین میتوانستم راهنمایم را از بلندای درختان ببینم. با خود گفتم: "خدایا، اینجا کجاست که گرسنگی معنا ندارد و شب و روزش در یک لحظه اتفاق میافتد؟ خدایا مرا جز تو یار و یاوری نیست!"
یکباره تمام راهی که تا کوه مانده بود، به چند قدم تبدیل شد و در نزدیکی کوهپایه بودم. سطوح کوه کاملاً صاف و غیرقابل صعود بود، همچون سنگ گرانیت سیقل خورده. دیدم که شاهین به سمت چپ کوهپایه رفت. وقتی بدنبالش رفتم، دیدم در مقابلم حوضچهای که از آن بخار برمیخیزد، ظاهر شده است!
چشمانم را با دستانم مالیدم و دیدم آسمان روشن است. اطرافم را نگریستم و متوجه شدم کمی دورتر از من نهر آبی وجود دارد. به سمت آن رفتم و دست و صورتم را شستم. برایم خیلی عجیب است که اصلاً احساس گرسنگی نمیکنم. کمی از آن آب نوشیدم. رد حیواناتی که دیشب پیش درخت آمده بودند، تقریباً در یک جهت بود. خواستم ردپایشان را تعقیب کنم که شاهین صیحهای کشید و دقیقاً در مخالف جهت به سمت کوهها حرکت کرد. من نیز به ناچار از پی او رفتم!
درختان هرچه میرفتم، تمامی نداشتند و گویی هی بر تعدادشان افزوده میشد. اما میتوانستم کوه را با وضوح بهتری تماشا کنم. همچنین میتوانستم راهنمایم را از بلندای درختان ببینم. با خود گفتم: "خدایا، اینجا کجاست که گرسنگی معنا ندارد و شب و روزش در یک لحظه اتفاق میافتد؟ خدایا مرا جز تو یار و یاوری نیست!"
یکباره تمام راهی که تا کوه مانده بود، به چند قدم تبدیل شد و در نزدیکی کوهپایه بودم. سطوح کوه کاملاً صاف و غیرقابل صعود بود، همچون سنگ گرانیت سیقل خورده. دیدم که شاهین به سمت چپ کوهپایه رفت. وقتی بدنبالش رفتم، دیدم در مقابلم حوضچهای که از آن بخار برمیخیزد، ظاهر شده است!
آلفا
❤5
ALPHA
#story #MountainMystery #Page_20
#story #MountainMystery #Page_21
I rubbed my eyes with my hands and saw that the sky was bright. I looked around and noticed a small stream a little farther from me. I walked toward it and washed my hands and face. It felt strange that I didn’t feel hungry at all. I drank some of the water.
The tracks of the animals that had come to the tree last night were almost all in the same direction. I wanted to follow their trail, but the hawk let out a cry and flew toward the mountains—exactly in the opposite direction. I had no choice but to follow it!
The farther I walked, the more trees appeared, as if they had no end. Yet, I could now see the mountain more clearly. I could also spot my guide from above the treetops. I thought to myself, "My God, what kind of place is this, where hunger has no meaning and night and day happen at the same moment? My Lord, I have no helper but You!"
Suddenly, the long distance to the mountain shrank to just a few steps, and I found myself near its base. The mountain’s surface was entirely smooth and impossible to climb, like polished granite. I saw the hawk heading toward the left side of the mountain base. When I followed, a steaming pool appeared before me!
I rubbed my eyes with my hands and saw that the sky was bright. I looked around and noticed a small stream a little farther from me. I walked toward it and washed my hands and face. It felt strange that I didn’t feel hungry at all. I drank some of the water.
The tracks of the animals that had come to the tree last night were almost all in the same direction. I wanted to follow their trail, but the hawk let out a cry and flew toward the mountains—exactly in the opposite direction. I had no choice but to follow it!
The farther I walked, the more trees appeared, as if they had no end. Yet, I could now see the mountain more clearly. I could also spot my guide from above the treetops. I thought to myself, "My God, what kind of place is this, where hunger has no meaning and night and day happen at the same moment? My Lord, I have no helper but You!"
Suddenly, the long distance to the mountain shrank to just a few steps, and I found myself near its base. The mountain’s surface was entirely smooth and impossible to climb, like polished granite. I saw the hawk heading toward the left side of the mountain base. When I followed, a steaming pool appeared before me!
Alpha
❤5
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۱
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۲
دور و اطراف حوض را جستجو کردم که ناگهان چشمانم به سنگی شفاف و عجیب افتاد؛ سطح آن از دانههای متعدد و با ترتیب خاصی کنار هم شبیه به ذرت پوشیده شده بود. با دقت بیشتری نگاه کردم و درون هر دانه، ذراتی طلایی و درخشان دیدم که نورشان خیرهکننده بود. دستانم را روی سنگ کشیدم و شگفتزدهتر شدم؛ برخلاف آنچه انتظار داشتم، سطحش بسیار لطیف و نرم بود!
سیمرغ آمد و روی سنگ نشست و او نیز به دانهها مینگریست، سپس روی آن آرام گرفت. سردرگم شده بودم، بیاختیار فریاد زدم: «بار پروردگارا! اینجا کجاست که مرا آوردهای؟ نام این سرزمین زیبا چیست؟ برای چه مرا اینجا آوردی؟»
در آن لحظه، گویی کسی در گوشم نجوا کرد: «در آب حوض شستشو کن!»
ناخودآگاه دستانم را درون آب زلالش فرو بردم. گرمای مطبوعش سراسر وجودم را فرا گرفت. مهیای استحمام شدم و خود را درون حوض رها کردم. چنان آرامشی به من دست داد که متوجه نشدم کی خوابم برد...
در خواب، دوباره همان بیابان را دیدم، اما این بار کوه را در مقابلم میدیدم. دو راه پیش رویم قرار داشت، به شکلی که مسیرها همچون بیضی در هم تنیده بودند و هر دو در انتها به کوه منتهی میشدند...
دور و اطراف حوض را جستجو کردم که ناگهان چشمانم به سنگی شفاف و عجیب افتاد؛ سطح آن از دانههای متعدد و با ترتیب خاصی کنار هم شبیه به ذرت پوشیده شده بود. با دقت بیشتری نگاه کردم و درون هر دانه، ذراتی طلایی و درخشان دیدم که نورشان خیرهکننده بود. دستانم را روی سنگ کشیدم و شگفتزدهتر شدم؛ برخلاف آنچه انتظار داشتم، سطحش بسیار لطیف و نرم بود!
سیمرغ آمد و روی سنگ نشست و او نیز به دانهها مینگریست، سپس روی آن آرام گرفت. سردرگم شده بودم، بیاختیار فریاد زدم: «بار پروردگارا! اینجا کجاست که مرا آوردهای؟ نام این سرزمین زیبا چیست؟ برای چه مرا اینجا آوردی؟»
در آن لحظه، گویی کسی در گوشم نجوا کرد: «در آب حوض شستشو کن!»
ناخودآگاه دستانم را درون آب زلالش فرو بردم. گرمای مطبوعش سراسر وجودم را فرا گرفت. مهیای استحمام شدم و خود را درون حوض رها کردم. چنان آرامشی به من دست داد که متوجه نشدم کی خوابم برد...
در خواب، دوباره همان بیابان را دیدم، اما این بار کوه را در مقابلم میدیدم. دو راه پیش رویم قرار داشت، به شکلی که مسیرها همچون بیضی در هم تنیده بودند و هر دو در انتها به کوه منتهی میشدند...
آلفا
🔥4❤2
ALPHA
#story #MountainMystery #Page_21 I rubbed my eyes with my hands and saw that the sky was bright. I looked around and noticed a small stream a little farther from me. I walked toward it and washed my hands and face. It felt strange that I didn’t feel hungry…
#story #MountainMystery #Page_22
I searched around the pond when suddenly my eyes caught sight of a transparent and strange stone; its surface was covered with numerous kernels arranged in a specific order, resembling corn. I looked closer and saw golden, radiant particles inside each kernel, their glow mesmerizing. I ran my hands over the stone and became even more astonished; contrary to my expectations, its surface was incredibly soft and smooth!
The Simurgh arrived and perched on the stone, gazing at the kernels as well. Then, it settled upon them. I was bewildered and instinctively cried out, "O Lord! Where is this place You have brought me to? What is the name of this beautiful land? Why have You brought me here?"
At that moment, it felt as though someone whispered in my ear: "Bathe in the pond’s water!"
Unconsciously, I dipped my hands into its clear water. Its pleasant warmth enveloped my entire being. I prepared myself for bathing and let myself sink into the pond. Such tranquility overcame me that I didn’t realize when I fell asleep...
In my dream, I once again saw the same desert, but this time, I could see the mountain before me. Two paths lay ahead of me, intertwined in an elliptical shape, both ultimately leading to the mountain...
I searched around the pond when suddenly my eyes caught sight of a transparent and strange stone; its surface was covered with numerous kernels arranged in a specific order, resembling corn. I looked closer and saw golden, radiant particles inside each kernel, their glow mesmerizing. I ran my hands over the stone and became even more astonished; contrary to my expectations, its surface was incredibly soft and smooth!
The Simurgh arrived and perched on the stone, gazing at the kernels as well. Then, it settled upon them. I was bewildered and instinctively cried out, "O Lord! Where is this place You have brought me to? What is the name of this beautiful land? Why have You brought me here?"
At that moment, it felt as though someone whispered in my ear: "Bathe in the pond’s water!"
Unconsciously, I dipped my hands into its clear water. Its pleasant warmth enveloped my entire being. I prepared myself for bathing and let myself sink into the pond. Such tranquility overcame me that I didn’t realize when I fell asleep...
In my dream, I once again saw the same desert, but this time, I could see the mountain before me. Two paths lay ahead of me, intertwined in an elliptical shape, both ultimately leading to the mountain...
Alpha
🔥3❤2👍1
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۲ دور و اطراف حوض را جستجو کردم که ناگهان چشمانم به سنگی شفاف و عجیب افتاد؛ سطح آن از دانههای متعدد و با ترتیب خاصی کنار هم شبیه به ذرت پوشیده شده بود. با دقت بیشتری نگاه کردم و درون هر دانه، ذراتی طلایی و درخشان دیدم که نورشان…
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۳
این شعر مولوی با نوایی خوش در گوشم پیچید
«عاقلِ صادق بیا، عاشقِ یکتا ببین
غرّه مشو در جهان، دلبرِ زیبا ببین
گفتِ نبی را نیوش، راهِ ولی را برو
عالمِ فانی گذار، وصلتِ بالا ببین
کشتی فکرت بران، تا به محیط کمال
قوتهی معنی بخور، گوهرِ دریا ببین»
انگار چیزی پشتم را چنگ زد و ناگهان چشمانم باز شد!
خودم را غوطهور در آب یافتم، در حالی که سیمرغ تلاش میکرد مرا به بیرون بکشد. اطرافم سنگهای آبی درخشانی به چشم میخورد. دیوارههای داخل آب ستونبندی بود و بر خلاف چاهی که از آن آمده بودم، نمیتوانستم نفس بکشم. خودم را به سطح رساندم!
چشمانم به نوک قله خیره مانده بود و ذهنم درگیر شعر و اینکه چگونه میتوانم از این صخرههای سیقلی خود را به آنجا برسانم.
به سمت پشت کوه حرکت کردم تا شاید راهی برای بالا رفتن بیابم. از دور، تپهای به چشمم خورد که تختهسنگهایی منظم روی آن قرار داشتند.
نزدیکتر که شدم، حصار چوبیای دورش دیدم. کنجکاو شدم و به دنبال درِ ورودی گشتم، اما دری نیافتم. دستم را به نردهها نزدیک کردم تا از بالای آن عبور کنم که ناگهان دستم از نرده رد شد، طوری که نزدیک بود به زمین بیفتم!
این شعر مولوی با نوایی خوش در گوشم پیچید
«عاقلِ صادق بیا، عاشقِ یکتا ببین
غرّه مشو در جهان، دلبرِ زیبا ببین
گفتِ نبی را نیوش، راهِ ولی را برو
عالمِ فانی گذار، وصلتِ بالا ببین
کشتی فکرت بران، تا به محیط کمال
قوتهی معنی بخور، گوهرِ دریا ببین»
انگار چیزی پشتم را چنگ زد و ناگهان چشمانم باز شد!
خودم را غوطهور در آب یافتم، در حالی که سیمرغ تلاش میکرد مرا به بیرون بکشد. اطرافم سنگهای آبی درخشانی به چشم میخورد. دیوارههای داخل آب ستونبندی بود و بر خلاف چاهی که از آن آمده بودم، نمیتوانستم نفس بکشم. خودم را به سطح رساندم!
چشمانم به نوک قله خیره مانده بود و ذهنم درگیر شعر و اینکه چگونه میتوانم از این صخرههای سیقلی خود را به آنجا برسانم.
به سمت پشت کوه حرکت کردم تا شاید راهی برای بالا رفتن بیابم. از دور، تپهای به چشمم خورد که تختهسنگهایی منظم روی آن قرار داشتند.
نزدیکتر که شدم، حصار چوبیای دورش دیدم. کنجکاو شدم و به دنبال درِ ورودی گشتم، اما دری نیافتم. دستم را به نردهها نزدیک کردم تا از بالای آن عبور کنم که ناگهان دستم از نرده رد شد، طوری که نزدیک بود به زمین بیفتم!
آلفا
❤5
ALPHA
#story #MountainMystery #Page_22 I searched around the pond when suddenly my eyes caught sight of a transparent and strange stone; its surface was covered with numerous kernels arranged in a specific order, resembling corn. I looked closer and saw golden…
#Story #MountainMystery #Page_23
This poem by Rumi echoed sweetly in my ears:
"O truthful wise one, come; behold the one true lover.
Be not deceived by the world—see the beautiful Beloved.
Listen to the Prophet’s words, walk the path of the saint.
Leave this mortal realm—witness the union above.
Steer the ship of your thought to the ocean of perfection.
Feed on the meaning’s essence—behold the pearl of the sea."
It felt as if something clawed at my back, and suddenly, my eyes opened!
I found myself submerged in water, while the Simurgh was trying to pull me out. All around me were radiant blue stones. The underwater walls were columned, unlike the well I had come from—I couldn’t breathe. I struggled to the surface!
My eyes locked on the peak of the mountain, and my mind was absorbed in the poem—wondering how I could possibly climb those smooth rocks to reach it.
I moved behind the mountain, hoping to find a path upward. In the distance, I saw a hill with neatly arranged boulders on it.
As I got closer, I noticed a wooden fence surrounding it. Curious, I searched for an entrance, but found none. I reached out to climb over the fence—
But suddenly, my hand passed right through it, and I nearly fell to the ground!
This poem by Rumi echoed sweetly in my ears:
"O truthful wise one, come; behold the one true lover.
Be not deceived by the world—see the beautiful Beloved.
Listen to the Prophet’s words, walk the path of the saint.
Leave this mortal realm—witness the union above.
Steer the ship of your thought to the ocean of perfection.
Feed on the meaning’s essence—behold the pearl of the sea."
It felt as if something clawed at my back, and suddenly, my eyes opened!
I found myself submerged in water, while the Simurgh was trying to pull me out. All around me were radiant blue stones. The underwater walls were columned, unlike the well I had come from—I couldn’t breathe. I struggled to the surface!
My eyes locked on the peak of the mountain, and my mind was absorbed in the poem—wondering how I could possibly climb those smooth rocks to reach it.
I moved behind the mountain, hoping to find a path upward. In the distance, I saw a hill with neatly arranged boulders on it.
As I got closer, I noticed a wooden fence surrounding it. Curious, I searched for an entrance, but found none. I reached out to climb over the fence—
But suddenly, my hand passed right through it, and I nearly fell to the ground!
Alpha
❤5
روزی خواهد آمد که همه چیز بر وقف مرادت است ، پس غم دوران را مخور!
00:00
❤️❤️♾️❤️❤️
00:00
❤️❤️♾️❤️❤️
🔥4❤2
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۳ این شعر مولوی با نوایی خوش در گوشم پیچید «عاقلِ صادق بیا، عاشقِ یکتا ببین غرّه مشو در جهان، دلبرِ زیبا ببین گفتِ نبی را نیوش، راهِ ولی را برو عالمِ فانی گذار، وصلتِ بالا ببین کشتی فکرت بران، تا به محیط کمال قوتهی معنی بخور، گوهرِ…
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۴
اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست دیده میشد. بیدرنگ به دنبال او دویدم. هرچه میدویدم، به او نمیرسیدم. بالا را نگاه کردم... اما سیمرغ را ندیدم! تعجب کردم، چراکه از آغاز این سفر در این سرزمین، حتی لحظهای مرا تنها نگذاشته بود. آن مرد، پشت صخرهای نزدیک کوه ناپدید شد. من، مصمم و بیآنکه تردید کنم، مسیرش را دنبال کردم. وقتی به پشت صخره رسیدم، شوکه شدم! عمارتی عظیم، زیبا، مجلل و باشکوه در مقابلم نمایان شد، بهحدی خیرهکننده که هر توصیفی از آن، کملطفی بود. شاهین، با وقاری شگفت، بر یکی از ستونهای ورودی عمارت نشسته بود! صخرهای که پشت آن رفته بود، امتداد یافته و در پشت عمارت همچون حصاری برای سنگهای ریزشی عمل میکرد؛ و حالا روشن بود چرا آنجا از دید پنهان مانده بود...
اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست دیده میشد. بیدرنگ به دنبال او دویدم. هرچه میدویدم، به او نمیرسیدم. بالا را نگاه کردم... اما سیمرغ را ندیدم! تعجب کردم، چراکه از آغاز این سفر در این سرزمین، حتی لحظهای مرا تنها نگذاشته بود. آن مرد، پشت صخرهای نزدیک کوه ناپدید شد. من، مصمم و بیآنکه تردید کنم، مسیرش را دنبال کردم. وقتی به پشت صخره رسیدم، شوکه شدم! عمارتی عظیم، زیبا، مجلل و باشکوه در مقابلم نمایان شد، بهحدی خیرهکننده که هر توصیفی از آن، کملطفی بود. شاهین، با وقاری شگفت، بر یکی از ستونهای ورودی عمارت نشسته بود! صخرهای که پشت آن رفته بود، امتداد یافته و در پشت عمارت همچون حصاری برای سنگهای ریزشی عمل میکرد؛ و حالا روشن بود چرا آنجا از دید پنهان مانده بود...
آلفا
❤6🍌1
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_23 This poem by Rumi echoed sweetly in my ears: "O truthful wise one, come; behold the one true lover. Be not deceived by the world—see the beautiful Beloved. Listen to the Prophet’s words, walk the path of the saint. Leave this…
#Story #MountainMystery #Page_24
But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly, a voice rose from the direction of the mountain. I turned; a man in a brown cloak could be seen in the distance. Without hesitation, I ran after him. No matter how fast I ran, I couldn’t reach him. I looked up... but I didn’t see the Simurgh! I was surprised, as it had never left my side since the beginning of this journey in this land. The man disappeared behind a rock near the mountain. I, determined and without any doubt, followed his path. When I reached the rock, I was shocked! A massive, beautiful, luxurious, and magnificent mansion appeared before me, so dazzling that any description would fall short. The Simurgh, with astonishing grace, was perched on one of the entrance columns of the mansion! The rock that had hidden behind it extended, acting as a barrier for falling stones behind the mansion; and now it was clear why it had been hidden from view...
But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly, a voice rose from the direction of the mountain. I turned; a man in a brown cloak could be seen in the distance. Without hesitation, I ran after him. No matter how fast I ran, I couldn’t reach him. I looked up... but I didn’t see the Simurgh! I was surprised, as it had never left my side since the beginning of this journey in this land. The man disappeared behind a rock near the mountain. I, determined and without any doubt, followed his path. When I reached the rock, I was shocked! A massive, beautiful, luxurious, and magnificent mansion appeared before me, so dazzling that any description would fall short. The Simurgh, with astonishing grace, was perched on one of the entrance columns of the mansion! The rock that had hidden behind it extended, acting as a barrier for falling stones behind the mansion; and now it was clear why it had been hidden from view...
Alpha
❤6👎1💩1🤣1
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۴ اما دستی از پشت سر، ناگهان مرا محکم گرفت. ترسیده بودم؛ ولی از طرفی خوشحال که شاید دیگر تنها نیستم. سریع برگشتم... اما هیچکس نبود! تنها سکوت و نسیمی سرد. ناگهان صدایی از سمت کوه برخاست. چرخیدم؛ مردی با ردایی قهوهای در دوردست…
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۵
کنجکاوی بود که مرا میکشاند؟ هرچه به عمارت نزدیکتر میشدم، پاهایم بیشتر میلرزید. مقابل در ایستادم؛ دری چوبی و عظیم، نزدیک ده متر ارتفاع داشت. مشتهایم را بر آن کوبیدم و فریاد زدم: «آهای! کسی آنجاست؟» سکوت. دوباره کوبیدم و بلندتر فریاد زدم... باز هم هیچ. در، بیصدا باز شد، آرام، بیآنکه دستی آن را تکان دهد. سرک کشیدم، اما ناگهان وزنم روی لبه در افتاد؛ تکیهگاهم لغزید و به درون افتادم و صدای بسته شدن در آمد!
همهچیز آینه بود؛ سقف، دیوارها، حتی کف. هر جا که مینگریستم، خودم بودم. تصویر درتصویر، گیجکننده و بیپایان. سراسیمه برگشتم تا از همان راه بیرون بروم، اما در را نیافتم. هر طرف که دست میکشیدم، فقط آینه بود. خروجی در میان انعکاسها گم شده بود. سیمرغ را صدا زدم. صدایش بلند شد، نه از نزدیکی، بلکه از بالای گنبد. سرم را بالا گرفتم؛ پنجرهای در سقف بود و سیمرغ از آنجا صیحه میکشید. نمیتوانست وارد شود. گویی اینجا جای او نبود.
دور تا دور دیوارها را با دست جُستم، به امید شکافی، دری، چیزی... اما هرچه بیشتر میگشتم، بیشتر در میان خودم گم میشدم. انعکاسهایم محاصرهام کرده بودند.
کنجکاوی بود که مرا میکشاند؟ هرچه به عمارت نزدیکتر میشدم، پاهایم بیشتر میلرزید. مقابل در ایستادم؛ دری چوبی و عظیم، نزدیک ده متر ارتفاع داشت. مشتهایم را بر آن کوبیدم و فریاد زدم: «آهای! کسی آنجاست؟» سکوت. دوباره کوبیدم و بلندتر فریاد زدم... باز هم هیچ. در، بیصدا باز شد، آرام، بیآنکه دستی آن را تکان دهد. سرک کشیدم، اما ناگهان وزنم روی لبه در افتاد؛ تکیهگاهم لغزید و به درون افتادم و صدای بسته شدن در آمد!
همهچیز آینه بود؛ سقف، دیوارها، حتی کف. هر جا که مینگریستم، خودم بودم. تصویر درتصویر، گیجکننده و بیپایان. سراسیمه برگشتم تا از همان راه بیرون بروم، اما در را نیافتم. هر طرف که دست میکشیدم، فقط آینه بود. خروجی در میان انعکاسها گم شده بود. سیمرغ را صدا زدم. صدایش بلند شد، نه از نزدیکی، بلکه از بالای گنبد. سرم را بالا گرفتم؛ پنجرهای در سقف بود و سیمرغ از آنجا صیحه میکشید. نمیتوانست وارد شود. گویی اینجا جای او نبود.
دور تا دور دیوارها را با دست جُستم، به امید شکافی، دری، چیزی... اما هرچه بیشتر میگشتم، بیشتر در میان خودم گم میشدم. انعکاسهایم محاصرهام کرده بودند.
آلفا
❤6
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_24 But suddenly, a hand from behind grabbed me tightly. I was scared, yet at the same time relieved, thinking maybe I wasn't alone anymore. I quickly turned around... but there was no one! Only silence and a cold breeze. Suddenly…
#Story #MountainMystery #Page_25
Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey! Is anyone there?” Silence. I knocked again, shouting louder… still nothing.
The door creaked open without a sound, slowly, as if no hand had moved it. I peeked in, but suddenly realized my weight had shifted onto the edge of the door; my support slipped, and I fell inside. Behind me, the sound of the door shutting rang out.
Everything inside was made of mirrors — the ceiling, the walls, even the floor. Everywhere I looked, I saw myself. Reflections within reflections, endless and dizzying.
Panicked, I turned to exit the way I came in, but the door was gone. Wherever I placed my hands, there were only mirrors. The way out had vanished in a maze of reflections.
I called out to the Simorgh. Its cry echoed, but not from nearby — it came from above, atop the dome. I looked up; there was a large window in the ceiling, and the Simorgh was calling out from there. It couldn’t enter. As if this place was not meant for it.
I ran my hands along every wall, hoping to find a crack, a door, something... But the more I searched, the more I lost myself within myself. My reflections had surrounded me.
Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey! Is anyone there?” Silence. I knocked again, shouting louder… still nothing.
The door creaked open without a sound, slowly, as if no hand had moved it. I peeked in, but suddenly realized my weight had shifted onto the edge of the door; my support slipped, and I fell inside. Behind me, the sound of the door shutting rang out.
Everything inside was made of mirrors — the ceiling, the walls, even the floor. Everywhere I looked, I saw myself. Reflections within reflections, endless and dizzying.
Panicked, I turned to exit the way I came in, but the door was gone. Wherever I placed my hands, there were only mirrors. The way out had vanished in a maze of reflections.
I called out to the Simorgh. Its cry echoed, but not from nearby — it came from above, atop the dome. I looked up; there was a large window in the ceiling, and the Simorgh was calling out from there. It couldn’t enter. As if this place was not meant for it.
I ran my hands along every wall, hoping to find a crack, a door, something... But the more I searched, the more I lost myself within myself. My reflections had surrounded me.
Alpha
❤5
ALPHA
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۵
#داستان #راز_کوهستان #صفحه_۲۶
صدایی درونم با من سخن گفت: «اینجا به دنبال چه آمدهای؟»
انگار آب یخ بر وجودم ریخته باشند، همانجا روی زمین نشستم. ناگهان اتفاقی عجیب رخ داد؛
تصاویرم ننشستند، بلکه ایستاده مرا تماشا میکردند. لرزهای چنان شدید بر اندامم افتاد که نفهمیدم چه شد... از حال رفتم.
با صیحههای پیاپی سیمرغ چشمانم باز شد. خود را در میان انبوهی از تصاویر خویش یافتم؛ هر یک مشغول کاری بودند: یکی میخندید، دیگری میگریست، آنیکی خشمگین بود... هر کدام در حالی که من اکنون نبودم.
در میان آنهمه، تنها یکی از تصاویر با حالت من هماهنگ بود. به سویش قدم برداشتم.
وقتی رسیدم، دستانم را بر آن گذاشتم و با تمام توانم فشردم. گویی از پیش میدانستم که همانجا، درِ خروج است.
در گشوده شد. خود را به سرعت بیرون رساندم و شکر خدا را گفتم که از آن مکافات نجات یافتم.
کمی آب نوشیدم و بهسوی در خروجی محوطهی عمارت قدم برداشتم.
همین که پایم را بیرون گذاشتم، نفسی از آسودگی کشیدم، اما ناگهان صدایی از پشت سرم آمد.
با اینکه قلبم از ترس میتپید، حتی برنگشتم که ببینم چه بود؛ فقط ادامه دادم…
در مسیر خود، برای یافتن راهی بهسوی قله.
صدایی درونم با من سخن گفت: «اینجا به دنبال چه آمدهای؟»
انگار آب یخ بر وجودم ریخته باشند، همانجا روی زمین نشستم. ناگهان اتفاقی عجیب رخ داد؛
تصاویرم ننشستند، بلکه ایستاده مرا تماشا میکردند. لرزهای چنان شدید بر اندامم افتاد که نفهمیدم چه شد... از حال رفتم.
با صیحههای پیاپی سیمرغ چشمانم باز شد. خود را در میان انبوهی از تصاویر خویش یافتم؛ هر یک مشغول کاری بودند: یکی میخندید، دیگری میگریست، آنیکی خشمگین بود... هر کدام در حالی که من اکنون نبودم.
در میان آنهمه، تنها یکی از تصاویر با حالت من هماهنگ بود. به سویش قدم برداشتم.
وقتی رسیدم، دستانم را بر آن گذاشتم و با تمام توانم فشردم. گویی از پیش میدانستم که همانجا، درِ خروج است.
در گشوده شد. خود را به سرعت بیرون رساندم و شکر خدا را گفتم که از آن مکافات نجات یافتم.
کمی آب نوشیدم و بهسوی در خروجی محوطهی عمارت قدم برداشتم.
همین که پایم را بیرون گذاشتم، نفسی از آسودگی کشیدم، اما ناگهان صدایی از پشت سرم آمد.
با اینکه قلبم از ترس میتپید، حتی برنگشتم که ببینم چه بود؛ فقط ادامه دادم…
در مسیر خود، برای یافتن راهی بهسوی قله.
آلفا
❤5
ALPHA
#Story #MountainMystery #Page_25 Was it curiosity that pulled me forward? The closer I got to the mansion, the more my legs trembled. I stood before the door — a massive wooden structure, nearly ten meters tall. I pounded my fists against it and shouted, “Hey!…
#Story #MountainMystery #Page_26
A voice inside me spoke: “What have you come here searching for?”
It was as if a bucket of ice water had been poured over my being. I sat down right there on the ground. Suddenly, something strange happened—
My reflections didn’t sit down. They stood and stared at me. A shiver so intense ran through my body that I lost all awareness… I fainted.
I opened my eyes to the repeated cries of the Simorgh. I found myself surrounded by countless reflections of myself; each one engaged in something: one laughing, another crying, another furious… each in a state I was not in.
Among them all, only one image matched my current state. I stepped toward it.
When I reached it, I placed my hands on it and pressed with all my strength. Somehow, I already knew—that was the exit.
The door opened. I quickly made my way outside and thanked God for saving me from that ordeal.
I drank some water and walked toward the exit gate of the manor.
The moment I stepped outside, I sighed in relief—
But suddenly, a sound came from behind me.
As frightened as I was by the manor, I didn’t even turn to see what it was. I just kept going…
On my path, searching for a way toward the mountain’s peak.
A voice inside me spoke: “What have you come here searching for?”
It was as if a bucket of ice water had been poured over my being. I sat down right there on the ground. Suddenly, something strange happened—
My reflections didn’t sit down. They stood and stared at me. A shiver so intense ran through my body that I lost all awareness… I fainted.
I opened my eyes to the repeated cries of the Simorgh. I found myself surrounded by countless reflections of myself; each one engaged in something: one laughing, another crying, another furious… each in a state I was not in.
Among them all, only one image matched my current state. I stepped toward it.
When I reached it, I placed my hands on it and pressed with all my strength. Somehow, I already knew—that was the exit.
The door opened. I quickly made my way outside and thanked God for saving me from that ordeal.
I drank some water and walked toward the exit gate of the manor.
The moment I stepped outside, I sighed in relief—
But suddenly, a sound came from behind me.
As frightened as I was by the manor, I didn’t even turn to see what it was. I just kept going…
On my path, searching for a way toward the mountain’s peak.
Alpha
❤5
عاشقان را شُد مُدرّس حُسنِ دوست
دَفتَرو گُفتو سَبَقشان روی اوست
خامُشَندو نَعرهٔ تِکرارِشان
میرِسَد تا پیشِ تختِ یارشان
درسشان آشوبو چَرخو وِلوِله
نی زیادات اَستو بابِ سِلسِله
سلسلهٔ این قوم° جُعدِ مُشکبار
مسأله دُور است اما دور یار
#حضرت_مولانا
دَفتَرو گُفتو سَبَقشان روی اوست
خامُشَندو نَعرهٔ تِکرارِشان
میرِسَد تا پیشِ تختِ یارشان
درسشان آشوبو چَرخو وِلوِله
نی زیادات اَستو بابِ سِلسِله
سلسلهٔ این قوم° جُعدِ مُشکبار
مسأله دُور است اما دور یار
#حضرت_مولانا
❤6
در این چرخ ، ما زنده ایم و آکنده از درد
در این فلک ، ما مرده ایم و عاری از رنج
@FROMALPHA
In this wheel, we live in pain, so full, so deep,
In this dome, we die in peace, with none to weep.
در این فلک ، ما مرده ایم و عاری از رنج
آلفا
@FROMALPHA
In this wheel, we live in pain, so full, so deep,
In this dome, we die in peace, with none to weep.
Alpha
❤3🔥2
+مواظب باش ایست بازرسی دستگیرت نکنه!
++ چرا؟
+خیلی شبیه جاسوسای موسادی!
++ وا رو چه حساب؟!
+ آخه خیلی خوشگلی :)😍😅
@FROMALPHA
++ چرا؟
+خیلی شبیه جاسوسای موسادی!
++ وا رو چه حساب؟!
+ آخه خیلی خوشگلی :)😍😅
آلفا
@FROMALPHA
🥰7
فُزون اَست تیرِگی و سیاهی دِلَم
چه حاجت مشکی بپوشم بر گِلَم؟
My heart is drowned in shadows, dark and deep—
What need to clothe this clay in mourning’s keep?
@FROMALPHA
چه حاجت مشکی بپوشم بر گِلَم؟
آلفا
My heart is drowned in shadows, dark and deep—
What need to clothe this clay in mourning’s keep?
ALPHA
@FROMALPHA
💔4❤1