رابطه‌ای که باعث افت تحصیلی، بهم خوردن ساعت خواب، دور شدن از هدف‌هاتون، دور شدن از اجتماع و دوستاتون میشه رو فکر نکنید خیلی رابطه خوبیه و عاشق همدیگه‌اید، نه، شما فقط افراطی هستید و افراطی بودن همیشه دیر یا زود گند میزنه به همه چی، حتی رابطه.

یه حرومزاده داستان واسه بقیه از جایی تعریف میکنه که تو صبرت تموم شده بود

من دلم تنگ نشده ، من همه وجودم تنگ شده برات :)

تبدیل شدن به بهترین ورژن خودت،
نیازمند خداحافظی های زیادیه...

تو هیچ گاه فراموش نمی شوی؛
یادت در استخوان است...

بابت دوست داشتنت هر روز از خودم خجالت میکشم...

اگه دیدی یه نفر بخاطر یه چیز کوچیک که ارزشش رو نداره خیلی عصبانی شده، بدون که خیلی جاها بخاطر مسائلی که خیلی مهم بوده سکوت کرده، بخشیده، نادیده گرفته، رها کرده و بارها با خودش جنگیده ولی الان دیگه صبر نداره.

کسی که جوابت رو با سردی میده یه خوبی داره اینکه میفهمی ازت دلخوره، با سرد بودنش داره میگه ازت ناراحتم ولی وقتی بعد از اینکه کلی ناراحتش کردی و اون دیگه ناراحت نبود و جوابت رو مثل همیشه داد، این یعنی بدترین اتفاقی که میتونه بیفته، یعنی دیگه تو رو از قلبش انداخته بیرون و دیگه حتی نمیتونی ناراحتش کنی و در واقع دیگه حرف‌هات براش مهم نیست، مواظب باشین هیچوقت کار به این مرحله نرسه چون هیچگونه راه برگشتی وجود نداره.

همین و می‌خواستی؟ دیگه احساسم نسبت بهت مرد.

حتی جبرانِ بعضی اشتباهات هم نمی‌تونه دیگه حسم و نسبت به یه‌نفر مثلِ روزِ اولش کنه. خراب کردی دیگه، تموم شد!

نمیبخشمت به خاطر ناراحتی که حقم نبود و مجبورم کردی تجربه کنم ،
نمیبخشمت

بدترین احساسی که بهت دست میده، حس نادیده گرفتن شدن برای چیزهای کوچیکه، نادیده گرفتن پیامت، نادیده گرفتن جوکی که گفتی، نادیده گرفتن کاری که کردی، نادیده گرفتن حضورت.

آدم‌هایی که ناراحتیشون رو به روت نمیارن، هیچی نمیگن و دعوا نمیکنن، همون‌هایی هستن که یه دفعه قید همه چیز رو میزنن و یهویی میرن.

دفه ی اول نادیده می‌گیرم، دفه ی دوم می‌بخشم و دفه ی سوم دیگه برام وجود خارجی نداری.

شما‌ رو نمیدونم، ولی من نیاز دارم یه روزهایی از ماه رو اختصاص بدم به هیچ‌ کاری نکردن، هیچ کسی رو ندیدن، هیچ چیزی نشنیدن و هیچ حرفی نزدن.

به کیرم که عالم هستی بزرگه و مشکلات و وجود من در برابر عظمتش خیلی ناچیزه. کسکش من از درون و بیرون دارم از هم می‌پاشم کیرم بره تو عظمت عالم هستی و وجود تو با هم.

کاش آدم بودی
کاش میفهمیدی که چقدر دوست دارم

دیگه بود و نبودت برام فرقی نداره

ولی بیا و بمون:)

یه دوست داشتم وقتی ازش میپرسیدی خوبی؟ فقط میگفت زنده‌ام، یبار پرسیدم زنده‌ام یعنی چی دیگه؟ یعنی خوبی یا بد؟ گفت یعنی همه علائم فیزیولوژیکی یه آدم زنده رو دارم، نفس میکشم، غذا میخورم، با آدم‌ها میخندم ولی همه وجودم رو غم گرفته، هیچ چیزی خوشحالم نمیکنه، ذهنم شلوغه، روحم داغونه، بیشتر از چیزی که تصور کنی خسته‌ام، من فقط زنده‌ام همین.

دیدی یه روزایی واقعا به ظاهر همه چی خوبه
ولی یهو وسط غذا خوردن میزنی زیر گریه ؟
شاید چون جای جاش گریه نکردی.
عجیبه زندگی.