این اولین فریم این فیلم بود، فکر می‌کنم جملاتی بود که هیچوقت نتونستیم از خود فیلیپ بشنویم.
این فیلم احساساتمو واقعا به بازی گرفت، از اول فیلم متوجهم کرد که پایان خوشی در کار نیست ولی اوایل فیلم به قدری خوب و ساده کار شده بود که هرچی فیلم جلو می‌رفت بیشتر فیلیپ رو شماتت می‌کردم بابت اینکه چطور تونست از اون روزهای زیبا دل بکنه؟ متوجهم زندگی براش سخت بوده تا اونموقع، ولی می‌تونست باقی زندگیش رو با کسی که دوستش داره خوشحال باشه نه؟ و چارلی... چارلی انگار تنها لبخند این فیلم بود.

لعنت به سه ساعتی که سر پیرپسر تلف کردم.