یه بخش‌هایی‌اش خنده‌داره مثلا به خانومی شربت میدن بعد وقتی میگه به سلامتی می‌خندن میگن ویسکی نیست اینجا ملا رفت و آمد داره

از یه طرف دیگه خیلی ناراحت‌کنندست چون وقتی نتونی با خانواده خونی خودت ارتباط بگیری همیشه یه بخشی از وجودت خالی میمونه و همش دنبال اون رابطه ایده‌آل با مامانت می‌گردی

بعدش مشکلات زنان توی ایران و اون آسیب فجیعی که انقلاب به مردم وارد کرد و نگاه کنجکاو و پر حسرت دخترای نوجوان که آرزوشونه توی خارج زندگی کنن

مادر ایرانی که کانسپت بچه‌شو درک نمی‌کنه

وای میگه خیلی مهربونن و برای کلی غذای خوب درست میکنن ولی دیگه فایده‌ای نداره

توی اعماق تاریک اینترنت می‌گردم٫ هزینه می‌کنم٫ ده‌تا وی‌پی‌ان عوض می‌کنم که بتونم توی چند ساعت یه مستند زیر یک ساعت ببینم.

My neurodivergent mind vs Islamic republic of Iran

ببینیم کی برنده میشه

توی مستند last days of life میگه توی سن پیری آدم خیلی قدردان لحظه‌ها هستش و خیلی راحت‌تر از زمان‌های دیگه خوشحال میشه چون این حس همیشه هستش که ممنونم اجازه دادی همچین چیزی رو تجربه کنم, ممنونم که اجازه دادی یک بار دیگه نفس بکشم.

و همیشه چیزی برای سرگرمی هست

its so good to be loved

to have someone to talk to

"شد شد نشد ..."

به معنای واقعی کلمه دارم نمیتونم

پلن خودسوزی فعلا کنسله