من و رشته سینما پس کی

خیلی دوست داشتم از این ادمای مسنی بودم که هی میگن از ما که گذشت

رافایل که واقعی نمیشه حداقل من برم توی لدز

هی یه خط فیک میخونم گوشیمو خاموش میکنم ای بر پدر و مادرتون خوشیای کوچیکم دیگه خوشی نداره

دارم به رندوم‌ترین آدم‌های ممکن که مثلا یک روز توی دیلی‌شون بودم فکر می‌کنم و اینطوریم که یعنی حالشون خوبه

کل مستند خیلی ناراحت‌کنندست

Stuck between the decision of making an academic comeback or just accepting that I'm a failure in life and I'm going to die soon in this hell hole

راست میگن که آدمای خفن اینسکیور یا کمال‌گران