یه عالمه چیز جالب پیدا کردم اگه بتونم همه رو بخونم اینجا هم می‌ذارم

کاش واقعا شغلم خوندن مطالب رندوم بود

تنها انرژی‌زایی که میتونم بخورم مانستره

الان این بوش هم اذیتم می‌کنه

ادیت پیدا نکردم

تراپی چقدر سخت

و من ندیدم کسی توی نقدش اینو بگه چون آدم عادی ازش انتظار نمیره شخصیت منفی رو درک کنه و حتی باهاش خوش رفتار باشه

البته فکر کنم یکی از دلایلی که کسی بهش اشاره نکرد بازی مشابه رناته بود

با چیزایی که دیدم فکر کنم الان روی رول یه نقش خاص افتاده و از اون لحاظ ایرادی نداشته

واقعا سخته‌ها تازه فکر کن کلاینت سوسایدل و کسی که پتانسیل ارتکاب جرم داره هم در ارتباطن و بازم باید خیلی خوب مدیریت بکنن که هم طرف احساس راحتی بکنه و اوپن اپ کنه برای درمان و هم از اون طرف بوم نیوفتن و ایگوشون بوست نشه

چیزی که واقعاً از ته دل آرزو می‌کردم خودکشی بود. دوست داشتم از پنجره بپرم بیرون. قطعاً این کار را می‌کردم اگر مطمئن بودم همین که به زمین برسم یک نفر پارچه‌ای می‌اندازد روم. اصلاً دوست نداشتم یک مشت عوضیِ فضول دورم جمع بشوند و بِروبِر بدن آش‌ولاشم را تماشا کنند.

- “ناطور دشت”، نوشتهٔ جی. دی. سلینجر، ترجمهٔ محمدرضا ترک‌تتاری.

کاش دکمه uninstall وجود داشت

I wanna go out I wanna be free