Oyasumi, Punpun is a manga that scours the soul of the author, as per his own admission:

I’ve been frightened for a long time now by the thought that I could be killed by someone, or even become a killer myself. Punpun came about when I decided to make a manga out of what would happen if that fear became true…

It can never be completely erased, I think, but as I made the manga it felt like I managed to put it behind me, little by little.

One of my reasons for making manga is to resolve my own personal doubts and fears. If you compare the me who started Punpun and the me I am now, I’m a lot better now. A lot of the irritation and fear I had back then is gone now, and I think it was creating manga that helped me through it.

Asano Inio

that's why its making me unconfutable

اگه واقعا اثر اتوبیوگرافی باشه اینکه بهم احساس بدی میده رو بهتر توضیح میده

مخصوصا بخش کودکیش با اینکه از جملات کودکانه استفاده شده, چون از دید یه بزرگساله اذیت کنندست و قبل خوندن تحلیل حس می‌کردم توسط مانگاکا فتیشایز شده

خیلی رندوم یاد میزی میوفتم و اینطوریم که چقدر دوستش دارم

سوا کین می‌کنم و میزی رو خیلی میفهمم

میزی کلی افکار منفی داره, ممکنه هر لحظه دست به قتل بزنه ولی در عین حال هیچ کدوم رو انجام نمیده و دوباره همزمان خودشو بابت همچین افکاری سرزنش میکنه و توی یه سایکل خیلی وحشتناک گیر میوفته که تیل می‌خواد ازش خارجش کنه

واقعا زنی که تو هستی

و سوا توی هر دو سری کسی که شدیدا با میزی ابسسده فقط توی سری زامبی اون بخش منفی میزی رو هم می‌پرسته برخلاف سری الین که جلوی میزی رو می‌گرفت

کاش شغلم مدیریت هایپرفیکسیشن بود

این برای دوست عزیز و نزدیک من شن‌جیو هم اتفاق افتاد

I could've been wild,
I could've been free,
but nature played this trick on me.

آرماند یه دختر 25 ساله رو به سرپرستی میگرفت و بچه خودش میدونست

Me WHEN

daniel i put aluminum foil in the microwave and it exploded daniel

Even in this case, suicide must be interpreted as the overcoming/resignation of a part of the author’s ego linked to the past.
With “Oh, whatever…” mantra

من در حال تحلیل شخصیت تی‌جی و جیانگ یشو و اروین و اینکه چرا مدل pathetic رو مخن و ازشون بدم میاد بعد توضیحات دادن مدل pathetic خنده‌دار مثل هنیبال و یان ووشی که اعصابت رو خرد میکنن ولی داستان باحالی دارن و بعد ربط دادن ژویانگ به هوابینان و فرقش با شی‌می و دوستیش با موران و فرق چوفی و واننینگ درحالیکه امتحان دارم و هیچی نخوندم

my greatest pleasure in life is leaving and going home

nothing better than being on your way home