But how could you survive knowing it was all your fault all the time? And there is no going back, no fixing, no punishment and all you want is to run away.

Still thinking about childhood friends to lovers as a grown ass adult

هنوزم فکر می‌کنید تو قرن اشتباهی بدنیا اومدید؟

در دنیای مدرن وضعم اینه نمی‌دونم اون زمانا چه بلایی سرم میومد

شاید باید اینو پین کنم

"2000 unseen messages from x channel"

احساس ان سیف بودن دارم

When I watched the FIFA performances I had a weird feeling. Apart from the fact that people can pretend just like in Imagine, peace and friendship seem to be everywhere; Religion and culture mix in strange ways and replace each other. If you judge you become the bad guy in the story; but if you enjoy it it feels stupid because you're not five anymore, thinking India is like that just because you watched a Bollywood musical.

و اینکه من زمانی که از شکم مادرم بیرون اومدم اسم تیم‌های ایران رو می‌شنیدم می‌خواستم که ببازن

اون بازیکنای بدبخت که با عرق جبین به اینجا رسیدن:

تجربه جالبی باید باشه که به نماینده کشورت افتخار کنی

دو دقیقه نگذشته پشیمون شدم اینطوریم که هیچی منظم نیست دارم چیکار کنم چرا اینو گفتم blah blah blah