و حتی اگه راه‌حلی باشه برای حل مشکلات بزرگ دنیا بازم پول و قدرت زیاد می‌خواد و بعد اونم همکاری بقیه چون چیزی نیست که به تنهایی بتونی به دستش بیاری برای همین سخنرانی توی سازمان ملل هرچقدر هم صادقانه باشه به درد نخوره

و به‌عنوان کسی که سینما دوست دارم میدونم نمیشه گفت هنر، فرهنگ؛ خشونت نه چون کتاب خوندن هم تا یه جایی جوابه

یک جور دنبال راه‌حل برای مشکلات دنیام انگار نه انگار از تخت هم نمیتونم بلند بشم

اوضاع اونقدر بد که حوصله فیکشن هم ندارم

افسردگی و تنبلی تری پلاس

یعنی میرسه روزی که دعوای چپ و راست نداشته باشیم

بگو چرا دارم میمیرم

کاش منم درس

در این مقطع تحصیلی نبودم از ج.ا هم سروایو می‌کردم

نمی‌دونم چه چیزی در کشتار دی هست، هر بار ویدویی مربوط بهش می‌بینم گریه‌ام می‌گیره. حرف زدن راجع بهش هم سخته برام. هیچ وقت در زندگیم راجع به موضوعی این‌طور نبودم. حتی «ترومای شخصی» به اون معنا نداشتم که بگم شبیهشه. جای خاصی از ذهنم رو گرفته.

واقعا حس می‌کنم بچمو ازم گرفتن

Me after I take fat doses of medication for depression: ☹️🥱🫤
Me thinking about toxic Yuri: 🥰😙🤩

افسردگی منو مدیاهای مورد علاقم درمان میکنن نه پیاده‌روی مامان

مثلا اومدم رندوم فیلم ترسناک انتخاب کنم