چیزی که توی نوجوانی خیلی اذیتم می‌کرد این بود که مامان هر بار باهاش مخالفت می‌کردم می‌گفت منم زمان نوجوانی این شکلی بودم عقل نداشتم خودت بزرگ میشی اشتباهاتت رو میفهمی

جدای اینکه نباید به نوجوان‌ها گفت بزرگ میشی میفهمی الان عقلت نمیرسه همیشه ترس اینو داشتم که بزرگ شدم شبیه اونا بشم و مخصوصا با جریانات اخیر میفهمم خیلی موارد کمی هست که من راجبشون strong opinion دارم و تمام سعیم رو می‌کنم از دید بقیه هم به ماجرا نگاه کنم ولی آدم یه جایی خسته میشه و دست از مبارزه برمی‌داره یا حتی ممکنه باعث بشه نظرات و عقاید خودت رو نادیده بگیری و به دنبال تایید بقیه باشی

-

-

خلاصه اینکه ناراحت میشم وقتی بهم میگن افراطی درحالی که کل زندگیم از همین موضوع می‌ترسیدم و تلاش کردم ملایم بمونم و بیشترین آسیبش رو هم خودم خوردم

هم اینجا هم توی رسوایی مک فارلین خیلی روی قدرت مذاکره تاکید داشتن حالا جدای اینکه 50 دهه گول اصلاح طلب رو خوردن, هنوز نفهمیدن بحث قدرت مذاکره و ارتباطات نیست فقط تروریست جماعت حرف هم رو خوب می‌فهمن

و هر کشور واسطه‌ای هم اگه تروریست نباشه دولتش روی قدرت نظامی زیاد متمرکزه

why are doing same mistake over and over again

وسط گون گونک کانفیگ قطع میشه, ao3 باز نمی‌کنه یا من دنبال یه تگیم که فقط چینیا ازش نوشتن

یعنی قشنگ افتادیم وسط تغییرات دنیا

God I really hate this shitty place

Like it’s humiliating in every way

اگه روابط خانوادگی نبود از ج ا هم سروایو می‌کردم

خیلی دلم تنگ

+++

این که من هرگز اونقدر عمر نمی‌کنم که هر چی مدیا هست کانسوم کنم ناراحتم می‌کنه

یادم رفته بود اینو بذارم