فیلم هنوز تموم نشده ولی دیدنش یکم اذیتم می‌کنه.

شاید چون رابطه استریته و من کلا با ازدواج و بچه‌دار شدنشون مشکل دارم.
دیدم که خود کوییر‌ها هم با کانسپت ازدواج خودشون مشکل دارن چون مسخره‌ و استریت‌طوره ولی توی سناریوهای ساختی ذهن من همیشه یکی از طرفین از ازدواج میره بیرون بچه‌هاش رو پشت سر می‌ذاره و میره دنبال رویای خودش و حتی اگه دوباره ازدواج کنه و بچه‌دار بشه شکلش به کل متفاوته.

و درسته پایان فیلم قابل درکه ولی میتونه شکل پروپاگاندا رو هم به‌ خودش بگیره چون از طرفی قابل قبوله آدمی رو انتخاب کنی که بیشتر از ۶۰ سال باهاش بودی و نوه‌ دار شدین و با آدمی باشی که فقط خوشحالی تو رو می‌خواد ولی در عین حال خیلی روی این موضوع که عشق و ازدواج و بچه‌دار شدن یه زندگی رویایی هستش تاکید داره.

ولی برام ترسناکه که ۶۰ سال با یه آدم باشه و این موضوع تا ابدیت ادامه داشته باشه و یکم که فکر کردم دیدم این موضوع فقط توی کاپلای استریت اذیتم می‌کنه و شیپ‌هایی که خودم دوست دارم٫ ازدواج و بچه‌دار شدنشون اذیتم نمی‌کنه.

قسمت‌های سیلی گوفیش رو دوست دارم وایب چلنجرز میده.

تمرکزم عالی از همون دقیقه اول رفتم کل اینترنت رو گشتم دنبال نظر مردم٫ ببینم کی نظر منو داره بقیه چی میگن که بتونم حتما جمعبندی کنم و تا آخر فیلم ده‌هزار بار این کارو انجام میدم.

خدایان رو شکر که با اسپویل مشکلی ندارم.