توی واقعیت همش درحال تلاش برای مردنم حتی این بار اومدم توی چنل بنویسم امیدوارم توی زندگی بعدیم با آدمایی که دوستشون دارم دوباره آشنا بشم ولی هربار میام اینترنت دوباره ترسو و ضعیف بودنم توی صورتم میخوره
𝔭𝔱𝔬𝔩𝔢𝔪𝔞𝔢𝔞
به عنوان شهروند کشوری که نافش رو با دزدی بریدن و ۱۰۰۰ ساعته اینترنت نداره زیادی حق مترجم و ویراستار و فیکشن رو جدی گرفتین
این راجب شرایط به خطر انداختن امنیت اون آدما نبودش
یه چیزی جالب که راجب فعالیت توی اپهای داخلی خوندم میگفت به مرور زمان اهمیت اینکه چرا چنل زدی و چه فعالیتی میکنی از بین میره شاید اون اولا میگفتن برای کانفیگ ولی بعد دو ماه قطع ارتباط چه اهمیتی داره که برای فنگرلی چنل زدی یا پیدیاف کتاب
و آدمای مختلفی الان داخل اپهای داخلی بعد از جریان قطع اینترنت فعالیت میکنن و لزوما تک تکشون در حال عادی سازی شرایط نیستن
حالا من نمیدونم والد بهتری میشدم یا نه ولی لوکی حس میکنم اگه توی شرایط اونا بودم یکم آسون میگرفتم