الان که داشتم یه فیلم راجب جنگ جهانی دوم می‌دیدم بدون اینکه خودم بفهمم استپ زدم و گریه‌ام گرفت؛ فکر کنم بهتر باشه چون می‌تونم ناراحتیم از اینکه چقدر زندگی می‌تونه نابود و بی‌ارزش بشه رو بروز بدم و به این معنیه که حتی با وجود آرزوم برای بمباران و مرگ کل دنیا بازم آدم بدی نیستم.

کاراکترهای مورد علاقم اونایین که همیشه خوبن٫ شجاع و انقلابین، میدونن چه کاری انجام بدن و برای همین وقتی احساسات منفی که قایم کرده بودن بروز پیدا میکنن بیشتر از قبل دردناک به نظر می‌رسن

میدونم هیچ وقت نمیتونم اون شکلی بشم فقط امیدوار بودم بتونم تصمیمای درست بگیرم و آدم خوبی باشم

انگار فقط من دوران جنگ رو عین دوران قبل جنگ به بطالت گذروندم

نجات‌دهنده افسردگی داره و تنبله

بحث اینه که متنفرم از این وضعیت و اینکه حق انتخاب ندارم و یه چیزی جلومه و بهش دسترسی ندارم و ساده ترین حق آدم که زنده موندن و نفس کشیدنه هم دارن ازمون میگیرن و الان یه ارتباط با دنیای بیرون هم نداریم و من مجبورم از همچین چیزی بزنم

من اینو میخوام ببینم و حق دارم که بخوام اینو بیینم

و نباید این وضع باشه که من احساس پریویلجد بودن کنم چون تونستم هزینه کنم که اینجا باشم و اینم ۹۹ درصد مردم عادی ندارن

اخ من ارزوی محیط اکادمیک نرمال تو یه کشور نرمال رو به گور نبرم خدایا

من نمیخوام وقتی با این سایتای ایرانی یه چیز جالب پیدا کردم انقدر هیجان زده بشم و در محدودیت ستاره بشم من میخوام آپشن و رفاه داشته باشم کیریا

نمیخوام فعلا کارم راه بیفته چون میترسم عادت کنم به این محدودیت

برین رات تلگرامی>>>زوال عقل بله‌/روبیکایی

برای همینه نمی‌خوام بپذیرم و به زندگیم ادامه بدم bc that’s not fair ولی در عین حال اون احساس عذاب وجدان و پریویلجد باعث میشه خودت رو بابت نجنگیدن و نپذیرفتن سرزنش کنی

اگه جای این همه داستان گی چینی ژاپنی میرفتم کد نویسی و کامپیوتر میخوندم الان هم وصل بودم هم پولدار

اینطوریم که این اشغالیا چیه به جای درس می‌خونم بعد میرم اشغالی شماره ۳۸۳۹۰۳۸۳۲۰۰ام رو شروع می‌کنم

متاسفم که رهاتر و جسورتر زندگی نکردم، فکر می‌کردم هنوز وقت دارم.

‏فیلم دیدن و بازی کردن فقط تا دو هفته اول جنگ خوب بود. الان فقط به سقف خیره شدن.

‏من اینترنت می‌خوام. اینترنت آزاد می‌خوام. حقم رو می‌خوام. از این حقارت متنفرم. از این توهین آشکار به انسان‌بودنم متنفرم. از اینکه به اخبار دسترسی ندارم، کارم رو نمی‌تونم انجام بدم، از اینکه ارتباطم با همه قطعه، از اینکه برای کانفیگ و چند گیگ اینترنت باید دست‌وپا بزنم، عصبانی‌ام.

‏نه بچه‌ام که بگم تا بزرگ بشم درست شده، نه پیرم که بگم من که زندگیمو کردم. یعنی قشنگ اومد نشست وسط جوونی ما.

گزارش تحلیلی: تخریب گسترده مدارس و مراکز درمانی ایران در جنگ اخیر

گزارش منتشرشده توسط روزنامه نیویورک تایمز در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۲۶، بر پایه تحلیل‌های میدانی، تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالا و راستی‌آزمایی ویدئوهای منتشرشده در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، نشان می‌دهد که در جریان جنگ اخیر میان ایران و ائتلاف آمریکا و اسرائیل، بخش قابل توجهی از زیرساخت‌های غیرنظامی کشور—به‌ویژه در حوزه آموزش و سلامت—دچار آسیب‌های جدی شده‌اند. این گزارش که توسط گروهی از خبرنگاران و تحلیل‌گران تهیه شده، تنها بخشی از واقعیت میدانی را منعکس می‌کند و خود نیز تأکید می‌کند که ابعاد واقعی تخریب به‌مراتب گسترده‌تر از موارد تأییدشده است.

بر اساس این تحلیل، دست‌کم ۲۲ مدرسه و ۱۷ مرکز درمانی به‌طور قطعی آسیب دیده‌اند. این مراکز شامل مدارس ابتدایی، دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز جراحی، کلینیک‌ها و حتی داروخانه‌ها هستند. در میان آن‌ها، نام مراکزی چون دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه شهید بهشتی، بیمارستان گاندی، بیمارستان خاتم‌الانبیاء و مراکز درمانی در بوشهر و تهران دیده می‌شود. با این حال، جمعیت هلال احمر ایران اعلام کرده که آمار واقعی بسیار بالاتر است و تا اوایل آوریل، بیش از ۷۶۳ مدرسه و ۳۱۶ مرکز درمانی در سراسر کشور آسیب دیده یا به‌طور کامل تخریب شده‌اند. این اختلاف نشان می‌دهد که بسیاری از خسارات هنوز به‌صورت مستقل تأیید یا مستندسازی نشده‌اند.

از نظر جغرافیایی، بخش قابل توجهی از این حملات در مناطق شهری و پرجمعیت رخ داده است. تهران به‌عنوان پایتخت و یکی از متراکم‌ترین شهرهای منطقه، بیشترین سهم از این آسیب‌ها را داشته و حدود نیمی از مراکز آسیب‌دیده در این شهر قرار دارند. علاوه بر آن، شهرهایی مانند اصفهان، شیراز، میناب، لامرد، بوشهر و ارومیه نیز هدف حملات قرار گرفته‌اند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از این حملات در نزدیکی زیرساخت‌های غیرنظامی حیاتی مانند مدارس، بیمارستان‌ها و مناطق مسکونی انجام شده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره رعایت اصول تفکیک اهداف نظامی و غیرنظامی ایجاد می‌کند.

یکی از مهم‌ترین و مرگبارترین حوادث در روز نخست جنگ، در ۲۸ فوریه رخ داد؛ زمانی که مدرسه ابتدایی «شجره طیبه» در شهر میناب هدف بمباران قرار گرفت. این حمله به کشته شدن دست‌کم ۱۷۵ نفر انجامید که اکثریت آن‌ها کودک بودند. بر اساس تحقیقات اولیه، این حمله توسط نیروهای آمریکایی انجام شده و دلیل آن استفاده از اطلاعات قدیمی بوده است؛ اطلاعاتی که این مدرسه را به‌اشتباه به‌عنوان یک هدف نظامی معرفی کرده بود. بررسی‌های تصویری نشان می‌دهد که این ساختمان سال‌ها پیش از یک پایگاه نظامی جدا شده و نشانه‌های واضحی از کاربری آموزشی داشته است، از جمله زمین بازی کودکان و رنگ‌آمیزی دیوارها.

در همان روز، چندین حمله دیگر نیز در نزدیکی مدارس رخ داد. در شهر آبیک، انفجار ناشی از حمله به یک برج مخابراتی در فاصله کمتر از ۱۲۰ متر از یک مدرسه ابتدایی باعث کشته شدن یک کودک شد. در تهران نیز حمله‌ای در نزدیکی یک دبیرستان در منطقه نارمک به کشته شدن دو دانش‌آموز انجامید. همچنین در شهر لامرد، یک حمله موشکی به مجموعه‌ای شامل سالن ورزشی، مدرسه ابتدایی و مرکز انتقال خون، منجر به کشته شدن دست‌کم شش نفر، از جمله چهار کودک شد. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که حتی در مواردی که هدف اعلام‌شده نظامی بوده، اثرات آن مستقیماً متوجه غیرنظامیان شده است.

مراکز درمانی نیز به‌شدت تحت تأثیر این حملات قرار گرفته‌اند. در تاریخ اول مارس، حملات شدید به منطقه‌ای در شمال تهران باعث تخریب بخش‌هایی از بیمارستان گاندی شد. تصاویر و ویدئوهای منتشرشده نشان می‌دهد که نمای بیرونی بیمارستان به‌طور کامل آسیب دیده و بیماران، از جمله نوزادان در بخش مراقبت‌های ویژه، مجبور به تخلیه فوری شده‌اند. در بوشهر نیز یک مرکز درمانی آسیب دید و کارکنان مجبور شدند نوزادان را در شرایط بحرانی جابه‌جا کنند. یکی از امدادگران در ویدئویی که تأیید شده، با اشاره به نوزادان متصل به دستگاه‌ها می‌گوید: «اگر دستگاه‌ها را قطع کنیم، این کودکان خواهند مرد.» این تصاویر نشان‌دهنده فشار شدید بر سیستم درمانی کشور است.

از نظر انسانی، آمارها حاکی از تلفات گسترده غیرنظامیان است. بر اساس گزارش یک نهاد حقوق بشری، تا زمان انتشار گزارش دست‌کم ۱۷۰۱ غیرنظامی کشته شده‌اند. این آمار شامل دانش‌آموزان، معلمان، کارکنان درمانی و سایر شهروندان است. با این حال، به دلیل محدودیت دسترسی و شرایط جنگی، احتمال می‌رود تعداد واقعی قربانیان بیشتر از این رقم باشد.https://www.nytimes.com/interactive/2026/04/09/world/middleeast/us-israel-strikes-iran-structures-damage.html