خیلیا رو نمیشه عکس گرفت و حتی توی عکس هم زیباییش کامل دیده نمیشه

کاش میتونستم نقاشی‌شون کنم

من دو دقیقه بعد اینکه تصمیم گرفتم خونه رو آتیش بزنم:

I REALLY HATE POLITICS, all politics, no matter what side of the tracks they’re on, is futile. politics is never about winning IT’S ALWAYS ABOUT LOSING

از روز اول جنگ که مدرسهٔ میناب هدف حملهٔ آمریکا قرار گرفت و اون همه کودک بی‌گناه پر کشیدند، تا امروز که آتش بسی فعلاً برقراره، تعداد بسیاری انسان غیرنظامی کشته شدند و بسی بیش‌تر آسیب و صدمه و لطمه دیدند، بیش از ده نفر زندانی سیاسی نیز اعدام شدند.
جدا از اون، در کشورهای اطراف نیز بسیاری از غیرنظامیان مورد هدف قرار گرفتند و جان باختند.
برای تمام این نفْس‌های ارزشمندِ رفته غم دارم و مسببینش رو مسئول می‌دونم و محکوم می‌کنم.
بر ماست که مثل یاد جان‌باختگان دی‌ماه، یاد اینان هم نگه داریم و هرگز بهشون به عنوان «تلفات جانبی» و عدد نگاه نکنیم.

-

خاک این خانه ویران شده دامن گیرست
ورنه دلبستگی نیست به این خانه مرا

کاش می‌شد به تمام اعضای خانوادم زندگی‌ای که می‌خوان رو بدم بعد راهمون از هم جدا بشه

Little did she know

Holdin', holdin' out
Hopin' you will love me now
Holdin', holdin' out
Hopin' you will love me now
Love me now (do you love me now? Do you?)
Love me now (do you?)
Do I let you down?

الان که داشتم یه فیلم راجب جنگ جهانی دوم می‌دیدم بدون اینکه خودم بفهمم استپ زدم و گریه‌ام گرفت؛ فکر کنم بهتر باشه چون می‌تونم ناراحتیم از اینکه چقدر زندگی می‌تونه نابود و بی‌ارزش بشه رو بروز بدم و به این معنیه که حتی با وجود آرزوم برای بمباران و مرگ کل دنیا بازم آدم بدی نیستم.

کاراکترهای مورد علاقم اونایین که همیشه خوبن٫ شجاع و انقلابین، میدونن چه کاری انجام بدن و برای همین وقتی احساسات منفی که قایم کرده بودن بروز پیدا میکنن بیشتر از قبل دردناک به نظر می‌رسن

میدونم هیچ وقت نمیتونم اون شکلی بشم فقط امیدوار بودم بتونم تصمیمای درست بگیرم و آدم خوبی باشم

انگار فقط من دوران جنگ رو عین دوران قبل جنگ به بطالت گذروندم

نجات‌دهنده افسردگی داره و تنبله