کل تلگرامم اخبار و تحلیل‌های احمقانه‌ست که دسترسی به همون‌ها برای بسیاری آرزوست. دلم برای ادمین‌های موردعلاقم و مطالب آشنایانم تنگ شده. از این‌که نمی‌تونم هر عکس و ویدیویی رو با خیال راحت باز کنم خسته‌ام.

«از اوضاع حقیر خواسته باشید مانند سابق به‌طرز احمقانه‌ای می‌گذرد. فقط روزها می‌آیند و می‌روند. نه حقی داریم که از کسی بازخواست کنیم نه میهنی که به گذشته و آیندۀ آن علاقه‌مند باشیم. نه آینده‌ای که برای بهبودی آن بکوشیم و نه زال و زاتولی که در تأمین آیندۀ او تلاشی بکنیم و نه دماغی و دلی که به کاری سر خودمان را گرم کنیم. بدتر از Huis clos [دوزخ] سارتر. همه‌چیز بی‌طرفانه می‌گذرد. با جار و جنجال و سر و صدا. ما هم روزی چند چروکِ بیش‌تر، چند ناخوشیِ تازه، چند موی سفید برای فردای خودمان ذخیره می‌کنیم. از زندگی حیوانی و نباتی هم گذشته، به حالت سنگ افتاده‌ایم. این‌هم یک‌جورش است. گیتی است کِی پذیرد هم‌واری؟
از این‌جور مزخرفات زیاد می‌شود کاغذ را سیاه کرد اما هرچه فکر می‌کنم مطلبی ندارم که بنویسم. هوا گاهی ابر است گاهی آفتاب گاهی سرد و یا گرم است. بعضی‌ها به آدم خوبی می‌کنند بعضی‌ها بدی. مثل این‌که این‌ها هم کهنه شده است. شاید مقدمات جنون دارد شروع می‌شود.»

نامهٔ ۷۲، ۵ آذر ۱۳۲۸، صفحهٔ ۱۸۷.

- همان (هدایت، ۱۳۷۹).
@erjahat

«فقط امیدوارم بمب اتمی آن‌قدر ارزان بشود که توی کلهٔ من هم یکی از آن‌ها را بزنند. زیاد پرت‌وپلا نوشتم. گفتم که احمقانه است و جور دیگری هم نمی‌تواند باشد. یک خلأیی است مال دیگران. ما بی‌خود توی‌اش افتاده‌ایم و دست و پا می‌زنیم و می‌خواهیم ادای آن‌های دیگر را دربیاوریم. همین.»

نامهٔ ۷۵، ۱۱ تیر ۱۳۲۹، صفحهٔ ۱۹۲.

- همان (هدایت، ۱۳۷۹).
@erjahat

نمی‌دونم چطوری توضیح بدم. رفتار جهانیان با ما عوض شده.

ناگهان همه فکر می‌کنن ما سال‌هاست داریم دروغ می‌گیم و طرف بده ماجرا ما هستیم.

حتی آسمون هم این چند وقت آبی و پر ابر قشنگ بوده

خیلیا رو نمیشه عکس گرفت و حتی توی عکس هم زیباییش کامل دیده نمیشه

کاش میتونستم نقاشی‌شون کنم

من دو دقیقه بعد اینکه تصمیم گرفتم خونه رو آتیش بزنم:

I REALLY HATE POLITICS, all politics, no matter what side of the tracks they’re on, is futile. politics is never about winning IT’S ALWAYS ABOUT LOSING

از روز اول جنگ که مدرسهٔ میناب هدف حملهٔ آمریکا قرار گرفت و اون همه کودک بی‌گناه پر کشیدند، تا امروز که آتش بسی فعلاً برقراره، تعداد بسیاری انسان غیرنظامی کشته شدند و بسی بیش‌تر آسیب و صدمه و لطمه دیدند، بیش از ده نفر زندانی سیاسی نیز اعدام شدند.
جدا از اون، در کشورهای اطراف نیز بسیاری از غیرنظامیان مورد هدف قرار گرفتند و جان باختند.
برای تمام این نفْس‌های ارزشمندِ رفته غم دارم و مسببینش رو مسئول می‌دونم و محکوم می‌کنم.
بر ماست که مثل یاد جان‌باختگان دی‌ماه، یاد اینان هم نگه داریم و هرگز بهشون به عنوان «تلفات جانبی» و عدد نگاه نکنیم.

-

خاک این خانه ویران شده دامن گیرست
ورنه دلبستگی نیست به این خانه مرا

کاش می‌شد به تمام اعضای خانوادم زندگی‌ای که می‌خوان رو بدم بعد راهمون از هم جدا بشه

Little did she know