کاش حداقل آرتیست بودم

ای کاش بجای رها من میمردم

چون اون تمام اون چیزی بود که من جرئت بودنش رو نداشتم

و آیدا؟

و حتی تروما هم ندارم بهانه کنم

و اینطوری نیست بگم چون طرف کار‌های مفید کرده بود خونش از بقیه رنگی‌تره؛ همه کسایی که مردن تاثیرشون رو توی دنیا گذاشته بودن و آدما درموردشون اندازه چند سال حرف داشتن
But when I die, will there be anyone who really knew me? What will they say about me? What will they think?

I hate these classes; I want to nerd out myself.

انگار ما شبا می‌ریم تو خیابون شعار می‌دیم «نه سازش، نه تسلیم، نبرد با آمریکا.» این جنگ هر خسارت مالی یا جانی‌ای به مردمان این کشور وارد کنه مقصرش شما و سیاست‌های ۴۷ ساله‌اتونه.

هنوز پرنده پر بسته به فکر پروازه

منم مثل برگی که خسته از باده

بزن باران که دین را دام کردند
شکار خلق و صید خام کردند
بزن باران خدا بازیچه‌ای شد
که با آن کسب ننگ و نام کردند

تلگرام می‌خوام چون آجیام رو میبینم چه سوالیه وا

البته حس می‌کنم الان امید به زندگی داشتن خوب نیست

خستم از جنگ و دعوا که تهش من بشم افراطی بدون عقل

دقیقا منم

خانواده هم هیچ کمکی نمی‌کرد شکرخدا

چیزی به غیر بمیرم و امریکایی به دنیا بیام حالمو خوب نمی‌کنه

می‌خوام هرکسی که نمیفهمه٫ نمی‌خواد بفهمه و غیره رو آتیش بزنم.

توی عمرم انقدر عصبانی نبودم.