Калі яшчэ не вырашылі, што пераглядзець у вечары – трошкі ваўчанскай атмасферы вам у фільме-катастрофе «выратаваць радавога Гену». У СП «Цімур» усё базуецца на ваярскім братэрстве. Беларусы, украінцы, рускія, амерыканцы, славакі… – усе перш на перш шляхетныя ваяры. Кожны з нас упэўнены ў сваіх падначаленых ды ў сваім кіраўніцтве.

Мы зайшлі ў Ваўчанск першымі, сталі перад памежнікамі дв ўзмацнілі іхныя пазіцыі, каб прыняць першымі ўдар з боку наваствораных підарскіх карпусоў. Пры колькаснай перавазе ворага ва ўсім, мы выканалі задачу ўтрымання іхняга націску да падыходу ды разгартання асноўных лінейных падроздзелаў УСУ. Беспасярэдне нашаму экіпажу гэта каштавала баявога каня Хамві ды драпінамі, якія загояцца.

Заўжды першыя, на самых авантурных ды «немагчымых» аперацыях. Як і ў гэты раз. Заўжды як маналіт ад штурмавіка-выведніка, да вышэйшага камандзіра. Таму прыклад наш непасрэдны камандзір. Ён эвакуяваў нас на зваротным шляху з задачы, з упрыгожаным кулямётнымі трапляннямі па борце бронемабілем. Шляхце гонар!

Падпісацца 🐈‍⬛️ Інстаграм

В розумінні українця нема більш ганебного і огидного явища, ніж бути підором. В його екзистенції нема більшого гріха, ніж цей, бо будь-який інший гріх може бути виправданий, чи хоча б мати достатні підстав, окрім цього. Вбити можна заради честі, вкрасти щоб вижити,
обманути заради блага, лише ганебним збочинцем не можна бути з шляхетних мотивів.

Чому русаків називають підорами? Це і є відповідь, бо для українця нема нічого більш ганебного і ницого. Бо й ті підори, й інші - вороги Відвічної України.