@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴بالاخره

#بالاخره: این ترکیب در عربی به کار نرفته است و در فارسی نیز سابقه‌ی طولانی ندارد. بهتر است که به جای آن آخرالامر، (در) آخر، سرانجام، عاقبت گفته شود. با این همه، بالاخره در شعر و نثر فارسی در چند قرن اخیر به کار رفته و امروزه در زبان محاوره نیز رایج است و نمی‌توان آن را غلط دانست.

#ب


منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب


قدرت هنر در بالا بردن ما از این عالم نفسانی بیشتر در موسیقی آشکار است. موسیقی به هیچ‌وجه مانند هنرهای دیگر رونوشت آمال و تصورات یا حقیقت اشیاء نیست بلکه «نسخه ‌خود اراده است» ؛ موسیقی آن حرکت و کوشش و سرگردانی ابدی اراده را نشان می‌دهد که بالاخره به سوی خود برمی‌گردد و کوشش را از سر می‌گیرد. « به همین جهت اثر موسیقی از هنرهای دیگر نافذتر و قویتر است؛ زیرا هنرهای دیگر با سایه‌ اشیاء سر و کاردارند و موسیقی با خود آنها.» فرق دیگر موسیقی با هنرهای دیگر در این است که موسیقی مستقیماً – نه از راه تصورات- بر احساسات ما اثر می‌کند؛ او با چیزی سخن می‌گوید که از ذهن لطیفتر است؛ لحن و ایقاع در موسیقی به منزله تقارن در هنرهای تجسمی است و از همین رو موسیقی و معماری کاملاً نقطه مقابل هم می‌باشند و چنانکه گوته می‌گوید: "معماری موسیقی جامد است و تقارن لحن و ایقاع ساکت".

#جهان_همچون_اراده_و_تصور
#آرتور_شوپنهاور

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

پرسش :
#آیا_دین_افیون_توده‌هاست؟ آیا دین و آزادی نقطه‌یِ مقابل یكدیگرند یا مكمل یكدیگر؟

در مورد این‌كه دین افیون توده‌هاست بنده هم جواب منفی می‌دهم و هم جواب مثبت.
جواب منفی برای این‌كه در تعالیم ادیان بزرگ وقتی كه این تعالیم را به سرچشمه‌یِ اصلی آن‌ها برمی‌گردانیم،‌ می‌بینیم كه این طور نیست. هیچ دینی نیست كه حالت افیون و تخدیر كننده داشته باشد و بگوییم این حكم یا این مسأله شرعی و دینی حالت تخدیركننده دارد. از طرفی جواب مثبت هم می‌دهم چون در طول تاریخ فراوان بوده‌اند كسانی كه به دلیل همان دینی كه هیچ تخدیری در آن وجود نداشت، ‌در اثر بدفهمی از دین یا بد ارائه شدن دین اتفاقاً تخدیر هم شدند. تخدیر فقط آن نیست كه بی‌حركتی ایجاد كند گاهی حركت منفی ایجاد می‌كند كه از بی‌حركتی هم خطرناك‌تر و بدتر است. مگر كم دیده‌ایم كه چقدر حركات زشت و بد و غیر دینی مدارانه صورت گرفته است.
اما قسمت دوم. من یك جمله‌یِ خیلی ساده به شما عرض می‌كنم تا بدانید ربط و نسبت دین اگر درست فهمیده شود چیست؟ در دین از ما خواسته شده است كه خدا را پرستش كنیم، ‌پرستش یعنی چه؟ یعنی اراده‌یِ خود را برای اجرای اوامر شخص دیگری تعطیل كنیم. برای این‌كه اراده ی ِ موجود دیگری تحقق پیدا كند، من می‌آیم و از خواسته‌یِ خود صرف‌نظر می‌كنم، ‌باید نسبت به خدا این حالت را داشته باشم. از سوی دیگر هم همان دینی كه می‌گوید باید خدا را پرستش نمایی، می‌گوید خدا نادیدنی است. معنای این چیست؟ یعنی هیچ كدام از موجودات دیدنی خدا نیستند. این یعنی چه؟ یعنی در برابر هیچ كدام از موجودات دیدنی اراده‌یِ خود را تعطیل نكنید. به خاطر این‌كه خواست كسی دیگری اجرا بشود از خواست خود دست برندارید. به نظر شما اگر كسی چنین دیدی داشته باشد، ‌چه می‌شود؟ از تمام اقتدارهای دنیا آزاد می‌شود، از تمام اشخاص جهان رها می‌گردد. از شهرت، قدرت، محبوبیت، حیثیت اجتماعی، پول و مقام آزاد می‌شود. چرا؟ چون به هر كدام كه می‌‌رسد می‌گوید تو محسوسی، ‌خدایی كه من باید بپرستم نامحسوس است،‌ پس تو خدای من نیستی. پس از آزادی خودم به خاطر تو صرف‌نظر نمی‌كنم.

پرسش وبلاگ ندای درون درباره خیر و شر و پاسخ استاد #ملکیان



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻨﮕﯿﺪﻥ ﺧﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ !
ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻨﮕﯿﺪﻩﺍﻡ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻢ ...
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻨﮕﯿﺪﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﺷﻢ !
ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺧﻮﺏ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﻪﻧﻈﺮ ... ﺍﺩﻡﻫﺎﯼ ﺣﺴﻮﺩ ... ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ !
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩﺍﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ !
برای نگه داشتن بعضی دوستیهاااا نباید جنگید !
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺩﻝ ﺍﺩﻡ ﻫﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ !
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺻﻼﺡ ﺩﻝ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮐﯿﻨﻪﻭﺭﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ !
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺘﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ !
ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺟﻨﮕﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ ﺑﯽﺍﺭﺯﺵ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ !
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻧﺴﺨﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺭﻧﺠﻢ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ !
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻫﺎﯼ ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ !
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ !
ﺍﺯ ﺍﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﻇﻠﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ !
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻣﺖ ﺩﻝ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ..
ﺑﺎ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺑﻌﻀﯽ ﺩﻝ ﻫﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺟﻨﮕﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎﺩﯾﺪﺷﺎﻥ ﮔﺮﻓت.. ...
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺴﺘﺤﻖ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ !


#عسگر_موسوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بالطَّبْع

#بالطبع /بالتَّبَع: این دو قید مرکب در تلفظ و معنی با یکدیگر تفاوت دارند. بالطّبع یعنی «طبعاً، از روی طبع» و بالتَّبَع یعنی «در نتیجه». در نوشته‌های امروزه غالباً این دو ترکیب را به جای هم به کار می‌برند و البته غلط است.
#ب


منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

انسان ها شبیه هم عمر نمی کنند
یکی زندگی می کند یکی تحمّل
انسان ها شبیه هم تحمّل نمی کنند
یکی تاب می آورد
یکی می شکند

انسان ها شبیه هم نمی شکنند
یکی از وسط دو نیم می شود
دیگری تکه تکه

تکه ها شبیه هم نیستند
تکه ای یک قرن عمر میکند
تکه ای
یک روز!

#عسگر_موسوی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#از_کورش_تا_رضاشاه
. قرن اول
کورش پارسی نژاد،نهاد
پایه ی دولت شهنشاهی
مردم عصرخویش راآموخت
درس آزادی وبشرخواهی
لیدی ومصروبابل ویونان
هرکجاشدجهان ستانی کرد
بودغالب ولی به مغلوبان
لطف فرمودومهربانی کرد
داددستوردادوآزادی
وین سخن راکتیبه هاست دلیل
گفته های گزنفون وهرودوت
قول پیامبران اسراییل
راستی،مردمی،خردمندی
افتخاری است کززمانه اوست
تاجهان بودوتاجهان باشد
رسم شاهنشهی نشانه است
دوپسرداشت شه زکاسان دان
یکی ازآن دوشهریاری یافت
سرکشان رامطیع کردوسپس
رفت تامصروکامکاری یافت
داریوش بزرگ،شاه شهان
کرداسخیرنیم دنیارا
مصرویونان وهندومقدونی
بابل وکشورسکاهارا
زان چه این شاه نامورکرده است
بیستون مأخذی است تاریخی
وسعت وسرحدممالک خویش
شرح فرموده باخط میخی
شه خشایارشابه دوره خویش
کارهاکردکان نه بخردکرد
ملک یونان گرفت وآتن سوخت
دشمن ودوست گفته کاویدکرد
ازشهان هخامنش مانده است
نقش هاوکتیبه هابسیار
خاک ها،سنگ های کشورماست
مایه اولواالابصار
قرن دوم：
آنچه خشایارشابه آتن کرد
کردباکاخ پارس اسکندر
نیک وبدراجهان دهدپاداش
وین عیان است پیش اهل نظر

شبی آن کینه توزمقدونی
خویش رابابلایگان خوش کرد
کاخ شاهنشهان ایران را
شعله ورازنهیب آتش کرد

خودمپندارپیش اهل نظر
گوهرآدمی نهان ماند
بنمانندمردم ازبدونیک
وزبدونیک داستان ماند
قرن سوم：
پارتهاازنژادایرانی
نامورمردمی قوی بودند
همه کشورگشاوکشوردار
پهلوانان پهلوی بودند

سطوت خسروان اشکانی
هرکجابودمرزوبوم،گرفت
سورناپهلوان عصرارد
انتقام ازسپاه روم گرفت
بوددرعصراشک پانزدهم
که مسیحازپاک مریم زاد
واینک ازآن زمانه تاامروز
بیستم قرن باشدازمیلاد
پانصدسال درجهان پایید
دوره خسروان اشکانی
تادرفش مهی گرفت بدست
شهریاراردشیرساسانی
قرن هشتم：
شدچوشاه اردشیربراورنگ
یافت آیین نوشهنشاهی
مملکت راشکوه وفربخشید
ازخردمندی وهنرخواهی
شاه شاپورشهریاربزرگ
قیصرروم رافکندبه بند
ای بساشهرهاکه کردآباد
ای بساباره هاکه پی افکند
قرن دهم：
ازشکوه ونشاط ودادآراست
شاه بهرام گور،ایران را
ازپی پاس دین به آتشگاه
هدیه فرمودتاج خاقان را
قرن پانزدهم：
خسرونامورانوشیروان
دادگرشهریارساسانی ست
بخردان جهان بدونازند
نازدایران بدوکه ایرانی ست
روزگارش به کینه برخیزد
هرکه دربزم وجام وکام نشست
یزدگردسوم گناه نداشت
بودپرویزراگناه شکست

اگرآن پهلوان چوبینه
بکف خویش می گرفت زمام
مملکت سرنوشت دیگرداشت
ازخردمندناموربهرام
قرن سیزدم：
بابک ومازیاروبومسلم
پیشوایندنامدان را
جان فداساختندتابنهند
ازنوآیین شهریاران را
قرن چهارهم：
ازپی سرنگونی خلفا
تاخت یعقوب لیث صفاری
پهلوانی دلیروایران دوست
درخورشاهی وجهان داری

کاخ فرهنگ راپی افکندند
امرای نجیب سامانی
رودکی،بلعمی،فرالاوی
ره نمودنددرسخن دانی
قرن پانزدهم：
اوستادبزرگ فردوسی
نام بخشیدشهریاران
برنتابیدحشمت محمود
فروجاه شهان ایران را
قرن شانزدهم：
برگرفت آن خلیفه راازتخت
عضدالدوله شهریاردلیر
مانده زین شاه یادگاری چند
که ازآن جمله است بندامیر

گروزیری است چون نظام الملک
به خردمندی آن چه کردکند
شاه الب ارسلان بیاری اوست
فتح اگردرملازگرد کند
قرن هفدهم：
وسعت کشورملکشاهی
تابه دریای روم بودوزچین
حلب وکاشغربه زیرنگین

قرن هجدهم：
ناگهان خاست سیلی ازدرچین
خاوران راخراب وویران کرد
آن جلال شهان خوارزمی
سرنگون ازنهیب طوفان کرد
قرن نوزدهم：
نرم بارانی آمدازپس سیل
کشورازمعرفت قوی آمد
حافظی آمدازپی سعدی
عارفی همچومولوی آمد
قرن بیستم：
عصرچنگیزیان چوپایان یافت
دورتیمورگورکان آمد
باشدازدودمان تیموری
شاهرخ پادشاه نیک نهاد
بانوی شاهرخ به مشهدساخت
مسجدی رابه نام گوهرشاد
قرن بیست ویکم：
کشوری راکه شاه اسماعیل
ازکران تاکران مسخرکرد
شاه عباسش ازسیاست داد
امن وآبادکردوبهترکرد
قرن بیست وسوم：
چون درفش شهنشهی افراخت
نادرآن شهریاررویین تن
برق تیغش به هرکجاکه جهید
روزراتیره کردبردشمن

خواندخودراوکیل ملت خویش
شاه زندآن کریم نیک سرشت
خرم آن کوبنای خیرنهاد
خنک آن کس که تخم نیکی کشت
قرن بیست وچهارم：
مرزکشورزنوبه نظم آورد
شاه آقامحمدقاجار
لیک ایران به عصرفتحعلی
به شکستی عظیم شدناچار
هنروشعروخط ودانش گشت
تازه درعصرناصرالدین شاه
اکتشافات قرن نوزدهم
یافت درکشورازاروپاراه

عصرمشروطه گشت و،شاه،دگر
به جهان داری اهتمام نداشت
رخت بربست امن وآسایش
دولت ومملکت نظام نداشت
قرن بیست پنجم：
ناگهان تاخت ازکرانه ملک
رادمردی دلیروباتدبیر
وان درفش کیان گرفت بدست
راست مانندشیرباشمشیر

#حبیب_یغمایی
تاریخ به صورت شعر درکتاب #سرنوشت چاپ۵۱



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#چشمان_کاملا_بسته_و_امر_واقع_لکانی
#نقد_فیلم
نویسنده: #اسلاوی_ژیژک

در تابستان سال 2000 یک پوستر تبلیغاتی تحریک کننده در همه شهرهای بزرگ آلمان به نمایش درآمد، این پوستر، دختر نوجوانی را در اواخر دهه دوم زندگی، در حالتی نشسته، درحالی که یک کنترل از راه دور تلویزیون را در دست راست خود نگه داشته بود؛ با نگاه خیره (gaze) توام با تسلیم و در عین حال تحریک کننده به تماشاگران زل زده بود؛ و دامنش به طور کامل ران های نسبتا پهن شده اش را نمی پوشاند، به طوری که میشد به وضوح تکه تاریک میان آنها را مشاهده کرد، به تصویر می کشید. این عکس بزرگ با این کلمات همراه بود: "Kauf mich"("مرا بخر!"). خب، این پوستر چه چیزی را تبلیغ می کرد؟ در نگاهی نزدیک تر واضح بود که این پوستر هیچ ربطی به جنسیت (sexuality) ندارد: این پوستر قرار بود افراد جوان را وسوسه کند که وارد بورس شوند و سهام بخرند.پیشنهاد مضاعفی که تاثیر این پوستر بر پایه آن قرار داشت، این بود که برداشت اولیه ای که ما تماشاگران با توجه به آن قرار بود که خود آن دختر جوان را بخریم (ظاهرا برای اهداف جنسی) با این پیام "درست" که: "آن دختر همانی است که دارد عمل خریدن را انجام می دهد و نه آنی که برای فروش گذاشته شده است"، از بین می رفت. البته کارآمدی پوستر بر پایه همین سوءبرداشت جنسی اولیه قرار داشت؛ سوءبرداشتی که اگرچه در ادامه مرتفع میشد، (اما) حتی زمانی که شخص معنای "درست"را تشخیص داده بود، همچنان به ولوله خود ادامه می داد. این است (مسئله) جنسیت در روانتحلیلگری: نه نقطه عطف نهایی، بلکه انحراف یک سوءبرداشت اولیه که به ولوله خود ادامه می دهد، حتی بعد از آنکه ما به معنای غیرجنسی "درست"دست می یابیم.

یکی از پیش داوری های ضد-ضدفمینیستی بر علیه لکان، متمرکز بر این ادعای منتسب به اوست که ازآنجایی که قانون و اشتیاق دو وجه یک چیز واحد هستند، به طوری که قانون نمادین به عوض بازداری اشتیاق، برسازنده آن است، تنها یک مرد –که تماما در درون قانون نمادین قرار گرفته است –می تواند به طور کامل اشتیاق بورزد، در حالی که یک زن محکوم به "اشتیاق برای اشتیاق ورزیدن"هیستریکال است. چنین قرائتی نکته اصلی لکان را از قلم می اندازد: اشتیاق، از بنیان، یک "اشتیاق برای اشتیاق ورزیدن"بازتابی است. اگرچه، آنچه آدمی وسوسه میشود انجام دهد این است که این تز را با فانتزی مرتبط متضاد تقریبا متقارنش تکمیل نماید: تنها یک زن می تواند به طور کامل تخیل کند، درحالی که یک مرد محکوم به "تخیل پیرامون تخیل"نهایتا پوچ است. به خاطر بیاوریدچشمان کاملا بسته (1999) استنلی کوبریک را: تنها فانتزی نیکول کیدمن است که به طور درستی یک فانتزی است، درحالی که فانتزی تام کروز یک تقلید بازتابی است، یک تلاش ناامیدانه برای خلق مجدد/دست یابی مصنوعی به فانتزی، یک تخیل کردنی که توسط مواجهه تروماتیک با فانتزی دیگری بزرگ به راه افتاده است، یک تلاش ناامیدانه برای پاسخ دادن به معمای فانتزی دیگری بزرگ: آن صحنه/مواجهه تخیل شده چه بوده است که اینچنین عمیق بر او (کیدمن) اثر کرده است؟


👇👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

آنچه کروز در شب پرماجرایش انجام می دهد این است که رهسپار یک نوع گردش window-shopping (نگاه کردن اجناس بدون قصد خرید آنها) برای فانتزی می شود: هر موقعیتی که او خود را در آن می یابد می تواند به عنوان یک فانتزی تحقق یافته قرائت شود –ابتدا این فانتزی که ابژه علاقه عاشقانه و شهوانی دختر یکی از بیمارانش است؛ سپس فانتزی مواجهه با یک روسپی که حتی پولی از او نمی خواهد؛ سپس مواجهه با آن صرب (؟) غریب و مرموز، مالک مغازه اجاره ماسک که همچنین، جاکشی برای دختر نوجوانش است؛ سرانجام، مجلس بزرگ عیش در ویلای حومه شهر. این خود توجیهی است برای فضای به گونه غریبی خاموش و غمزده، تندیس وار وحتی ناتوان صحنه مجلس عیشی که در آن، ماجراجویی او (کروز) به اوج خود می رسد. چه بسیار پیش می آید که منتقدی این نکته را از قلم می­ اندازد که نمایش به گونه ای مضحک ضدعفونی شده و ازمدافتاده مجلس عیش در فیلم دارد به سود فیلم کار می کند، دارد به عجز "ظرفیت تخیل" قهرمان اشاره می کند. این همچنین توجیهی است برای کارآمدی آن شات از نیکول کیدمن، در حالی که خوابیده است و ماسک روی بالش شوهرش و در سمت او (کیدمن) قرار دارد: در این نسخه از "مرگ و دوشیزه"، او (کیدمن) درحالی که با ماسک او (کروز)، که نمادی از همزاد خیالی او (کروز) است، جفت می شود، به گونه ای موثر "رویاهای او (کروز) را می دزدد". و این مسئله در نهایت، نتیجه گیری آشکارا عوامانه فیلم را نیز کاملا توجیه می کند، آنجا که بعد از اعتراف کروز نزد کیدمن در مورد ماجراجویی شبانه اش، یعنی بعد از آنکه آنها هر دو با فزونی تخیلاتشان روبرو شدند، کیدمن –بمجرد مشخص ساختن اینکه اکنون آنها کاملا بیدار شده اند، به روز بازگشته اند، و اینکه، اگر نه برای همیشه، حداقل برای یک مدت زمان زیاد، آنجا خواهند ماند، و تخیل را به حال تعلیق درخواهند آورد –به او (کروز) می گوید که آنها باید یک کاری را در اسرع وقت انجام دهند. کروز می پرسد "چی؟"و پاسخ کیدمن این است: "سکس کردن". پایان فیلم، تیتراژ پایانی.

ماهیت passage a l’acte (گذر به عمل) به عنوان خروجی غلط، به عنوان راهی برای اجتناب از مواجه شدن با وحشت جهان اسفل خیالین، هرگز به گونه ای بسیار سریع و ناگهانی در فیلم تصویر نشد: فیلم به عوض آنکه برای آنها ارضاهای بدنی در متن زندگی واقعی فراهم آورد، که خود، تخیل کردن زیادی همه تهی را به کناری می راند، گذر به عمل را بیشتر به عنوان یک چاره موقت نشان می دهد، به عنوان یک ابزار پیشگیرانه مایوسانه که هدفش به تعلیق درآوردن جهان اسفل خیالین فانتزی هاست. انگار که پیام او (کیدمن) این است: بیا در اسرع وقت سکس کنیم برای اینکه تخیل های در حال غلیان را خفه کنیم، قبل از آنکه آنها دوباره ما را از پا درآورند. کنایه لکان در مورد بیدارشدن به درون واقعیت به عنوان یک فرار از امر واقعی که در رویا ظاهر شده است، بیش از هر چیز دیگر شایسته خود عمل جنسی است: ما پیرامون سکس کردن خواب نمی بینیم زمانی که ناتوان از انجام آن هستیم –بلکه سکس می کنیم برای آنکه فرار کنیم از، و خفه کنیم فزونی رویایی را که در غیر اینصورت ما را از پا درخواهدآورد.



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

#جایگاه_زن_در_رنسانس



رنسانس ایتالیا به مانند روشنگری فرانسه دو جنسی بود و زنان نیز به مانند مردان در تمام میدان های زندگی وارد می شدندومردان،دیگر نسبت به آنان خشن نبودند وبه دلیل نفوذ زنان ،آنها نیز به ظرافت گرویده بودند .تجلی زن یکی از برجسته ترین مراحل این زمان بود .زن طبقه ی متوسط،بعد از ازدواج مجبور به تحمل بار خانه داری وتحمل زحمت های خانواده بود .زنان تحصیل کرده اما زنانگی،مسیحیت واصول اخلاقی را حفظ می کردن و مردان باسواد مجذوب چنین زنانی می شدند. این زنان با شرایطی برابر با مردان،در باره ی ادبیات و فلسفه بحث می کردند مانند ایزابلا با خردمندی ویا کاترینا با قدرت بر ایالت های خود حکومت می راندند.

#تاریخ_تمدن_ویل_دورانت
ص.497

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 با وجود این

#با_وجود_این/با این وجود: با وجود این یعنی «با بودنِ این (وضع، حال، امر، شرط...)» و مقصود از آن این است: «با اینکه چنین چیزی هست‌ (یا بود، یا خواهد بود)» و مرادف است با «مع‌هذا» و «مع‌ذلک» و «با این همه» و از این قبیل. به جای آن گاهی با این وجود گفته می‌شود که غلط است و بر خلاف مراد گوینده. زیرا وقتی که می‌گوییم «با وجود این» می‌توان پرسید: «با وجود چه؟» و جواب را در جمله‌ای که پیشتر گفته شده است یافت. مثلاً پس از شنیدن این عبارت: «دیروقت بود، با وجود این به خانه‌اش رفتیم»، می‌توان پرسید: «با وجود چه؟» و در جواب گفت: «با وجود اینکه دیروقت بود». ولی اینجا اگر بگوییم «با این وجود» و پرسیده شود: «با کدام وجود؟» جوابی به دست نمی‌آید، زیرا در جمله‌ی پیشین کلمه‌ی «وجود» نیامده است تا بتوان به آن استناد کرد.




منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

هند سرزمین عجایب است. قاره ای پر از تضادها و تناقض های لاینحل. ویل دورانت در کتاب مشرق زمین در باره وضعیت آن دیار چنین می نویسد:
در جامعه خدایان هندو یك خدا كمتر یا بیشتر تأثیری نداشت؛ لاجرم، كینه‌توزی و انشعاب در داخل جامعه هندو – به استثنای اختلافات شدید میان هندوان و مسلمانان – نسبتاً كم بوده است. در هند هیچ خونی در راه دین ریخته نشد، مگر به دست مهاجمان. عدم تساهل همراه با اسلام و مسیحیت هم به هند آمد؛ مسلمانان می‌خواستند بهشت را با خون «كفار» برای خود بخرند؛ و پرتغالیها، هنگامی كه گوآ را گرفتند، تفتیش افكار (انكیزیسیون) را به هند آوردند.
متفکران اخیر هند به اصلاح فرهنگ معنوی مردم هند توجه نشان داده اند. راما كریشنا، كه برهمن تهیدستی از مردم بنگال بود، به پیروانش آموخت كه همه ادیان خوبند؛ هر یك راهی است به سوی خداوند، یا منزلی در راه،‌ كه فراخور جان و دل جوینده است. از این دین به آن دین گرویدن از ابلهی است؛ انسان باید فقط راه خود را ادامه دهد، و به جوهر دین خویش برسد. «همه رودها به اقیانوس می‌ریزند؛ جاری شو، و دیگران را هم جاری كن!» در برابر شرك توده مردم، از سر همدردی ، ‌تساهل روا می داشت، و وحدت فیلسوفان را با فروتنی می‌پذیرفت؛ اما،‌ در مذهب خاص خود او، خدا‌ روحی بود مجسم در همه انسانها، ‌و تنها پرستش حقیقی خدا خدمت عاشقانه به بشریت بود.
"نارندرنات دوت "که از شاگردان راما کریشنا بود راه او را دنبال کرد. او به پیروان خود تعلیم می داد:
تمرین نظاره را برای زندگی بعدی بگذار. بگذار این تن كه اینجاست در خدمت دیگران باشد… والاترین حقیقت این است: خدا در همه موجودات حاضر است. آنان همه صور متكثر اویند. خدای دیگری نیست تا به طلبش برخیزیم. تنها آن كس به خدا خدمت می‌كند كه خادم دیگران باشد؛
... این تنها خدایی است كه بیدار است، یعنی نژاد خود ما، كه دست، پا و گوشهایش همه جا پیداست... .( مشرق زمین)

#آیدین_محمدی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

مادر با تعجب پرسید:«راستی هشت روز غذا نخوردین»
ساشنکا مثل آدم سرمایی شانه ها را حرکت داد وگفت:«لازم بود از من معذرت بخواد .»
پلاگه گفت:«خوب،شاید شما می مردین!»
_بمیرم!بالاخره عذر خواست.آدم نباید از اهانت دیگران نسبت به خودش گذشت کنه!
مادر آهسته گفت: «بله....با وجود این به ما زن ها در تموم عمرمون اهانت می شه.»


#مادر
#ماکسیم_گورکی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

گردنم چون ماه هرگز نیست،
زیر بار منّت خورشید.
گر چه می‌دانم،
با چراغ کوچک من، شب نمی‌میرد،
تیرگی پایان نمی‌گیرد،
روشن از گهواره تا گورم.
هر چه هستم، نطفه‌ی نورم.
این منم شب‌تاب روشنکار!
بی گمان هر شب که خوابش می برد خورشید،
دیده‌ای چشم مرا بیدار.
چشم دل را داشت باید روشن از امّید.
* * *
آفتاب.
با هزاران نیزه‌ی زر، باز،
از سیاه شب گریزان است.
من سرافرازم که می‌مانم دراین تاریک جان آزار.
با سیاهی می کنم پیکار.
من که شب‌تابم ندارم هیچ از شب باک.
کاشکی می ماندی ای خورشید و می‌دادیم،
هر دو با هم سینه و پهلوی او را چاک!
#قدمعلی_سرامی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

در دوران سوسیالیسم توصیه لنین به جوانانی که از او می پرسیدند چه کار باید بکنند این بود: "آموختن ... آموختن ... آموختن". این توصیه همیشه در برابر چشمان همه بود و بر در و دیوار مدارس نقش بسته بود. به طوری که لطیفه معروفی از این گفته را در شوروری نقل می کردند که از این قرار است:
از مارکس، انگلس و لنین می پرسند که آیا ترجیح می دهند همسری برای خود انتخاب کنند یا معشوقه داشته باشند. مارکس که در مسائل خصوصی تا حدودی محافظه کار بود همانگونه که از اون انتظار میرود میگوید "همسر". ولی انگلس که خوشگذران تر از او بود معشوقه داشتن را انتخاب می کند. در کمال شگفتی لنین می گوید "هر دو" .
چرا؟ آیا در پشت تصویر انقلابی خشکی که از او وجود دارد رگه ای از خوشگذرانی منحط پنهان است؟! نه ! او توضیح می دهد:
"زیرا بدین ترتیب می توانم به همسرم بگویم که پیش معشوقه ام می روم و به معشوقه ام بگویم باید پیش همسرم باشم!"
"و بعد چه می کنی؟"
"یک گوشه ی خلوت پیدا می کنم و می آموزم ... و می آموزم ... و می آموزم"

#خشونت (پنج نگاه زیر چشمی) - #اسلاوی_ژیژک
ترجمه: #علیرضا_پاکنهاد

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

[Forwarded from پور اسدالله]
میانسالی سن عجیبی است!
مثل نشستن بالای سرسره می ماند.
از پله های آن بالا میروی و برای یک لحظه درآن بالا می نشینی و به سرسره چشم می دوزی. از اینکه پله های پشت سرت را به سلامت بالا آمدی خوشحالی و از شیب تند جلوی رویت کمی نگران؛ در عین حال این سرازیر شدن لذتی دارد که می خواهی انجام دهی. اصلا برای همین به سختی پله ها را بالا آمدی. زندگی همین است. کمی سختی بعد ثبات و بعد هم سرازیری عمر،به سرعت و بدون وقفه.
انگار این روز ها، ساعتها یک حجم خالی اند،چگالی ندارند و تند تند می شود از میانشان عبور کرد و گذشت.
بچه که بودیم روزها کشدار بودند. انگار روز تمام نمی شد، ولی حالا؛ تازه موقع خواب یادت می آید که قرار بود ملافه ها را اتو کنی ،دگمه سرآستین پسرت را بدوزی و....
روزت به سرعت می گذرت و تو کم مانده که از گذرش جا بمانی!
با این همه،سن خوبی است.
درست است نیرو و سرعت عمل گذشته را نداری،حافظه ات کمتر شده وگاهی درد کمر و انگشتها اذیتت می کند ولی در عوض تجربه ات بیشتر شده و همینطور خودآگاهی ات.
دیگر خودت را بهتر می شناسی،بهتر تصمیم می گیری و البته کمی هم خسیس تر شده ای.
البته نه به معنای مادی آن!
دیگر در هدر دادن وقتت خساست به خرج می دهی، چون می دانی در خوشبینانه ترین حالت، باز هم وقت کمی در اختیار داری.در بد اخلاقی یا عصبانیت هم خساست به خرج می دهی چون می دانی که از توان باقیمانده ات کم می کند واز درون تحلیلت می دهد.
می دانی؟ از این پس روزها حتی سریع تر خواهد گذشت. فرصت نگاه ها کم است.
نگاه مهربان به همسر،به فرزندانمان.
گرفتن دستان مهربان همدیگر،
لمس خوشبختی که شاید گاهی اوقات فراموشمان می شود چقدر خوشبختیم.
خوشبختیم که کنار همیم.
هر روز دیده در دیده هم می گشاییم و به فرزندانمان بوسه مهر می زنیم.
بله،همین چیزهای هرروزه خوشبختیمان است.
برای همه مان امیدوارم که در پایین سرسره زندگی خوشبخت باشیم
بعد تر ها
وقتی موهای جو گندمی ات را از پیشانی ات کنار میزنی
و قرص های رنگارنگت را به ضرب آب پایین میدهی
وقتی با کسی که عادت کرده ای به بودنش کنار شومینه ی رنگ و رو رفته ی خانه مینشینی و به جای دوستت دارم، از پادردت شکایت میکنی...
وقتی برای بار هزارم سریالی را تماشا میکنی
وقتی دیگر برایت فرقی نمیکند موهایت سپید باشند یا بلوند! نسکافه ای باشد یا هر رنگ دیگری!
وقتی پسر بزرگترت روز مادر برایت صندلی نماز می آورد
متوجه خواهی شد
که زندگی آنقدر ها ارزش نداشت
که برای به دست آوردن کسی که دوستش داشتی نجنگی!
که برای آرزو هایت تلاش نکنی!
به زودی وارد روزمرگی هایت خواهی شد
به زودی وارد روزی میشوی که آرام و ساکت روی صندلی چوبی قدیمی جهیزیه ات رو به روی پنجره ی خانه نشسته ای و چای مینوشی و همسرت طبق معمول مشغول غر و لند هایش ست!
به زودی متوجه خواهی شد
که چه کلاه بزرگی سرت گذاشت این زندگی!
که هرروزت را به بهانه ی روز بهتر از تو ربود
و تو چه ساده لوح بودی که حرفش را باور کردی!
زندگی تو همین امروز است
همین ساعت
کاری که دوست داری انجام بده!
"دوستت دارم" را به هرکس که لازم است بگو
هر از گاهی را با دوستانت بگذران،فارق از هر فکر
سفر کن...!
بعد تر ها متوجه خواهی شد
اما...
زندگی ات را،
همین امروز زندگی کن!!!

#میر_احمد_پور_اسدالله

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

#تاملی_در_واژگان_علوم_اجتماعی

احتمالا فراوان ترین کاربرد این واژه امروزه در اشاره به کل موجودات بشری همراه با فرهنگ ها، نهادها، مهارت ها، ایده ها و ارزش های آن هاست. اما در قرن بیستم کاربردهای گوناگونی برای این واژه رواج یافته است. مثلا جامعه حیوانی، جامعه ابتدایی، #جامعه مدنی، جامعه ملی، جامعه سیاسی و...
در تفکر اجتماعی قرن بیستم می توان بین دو کاربرد این واژه فرق گذاشت. در یکی، جامعه مضمون منفی و حتی تحقیر آمیز دارد؛ و در دیگری مضمون ستایش آمیز و تمجید. در کاربرد اول، جامعه با نگاه سرزنش بار با اجتماع مقایسه می شود و در کاربرد دوم در برابر قدرت حاکمیت دولت سیاسی قرار می گیرد.
کتابی که فردیناند تونیس در سال 1887تحت عنوان گماین شافت و گزل شافت نوشت معمولا آن را به اجتماع و جامعه ترجمه می کنند، بر مبنای کاربرد اول نوشته شد. در این حالت اجتماع نشان دهنده روابط نزدیک و منسجمی است که در خانواده، محل و سنت ریشه دارد. از طرف دیگر، جامعه دال بر روابطی است کاملا اقتصادی، قراردادی، سست، غیرشخصی، عموما شهری، فردگرایانه و موقتی.
پهلو به پهلوی این معنای تحقیر آمیز"جامعه"، در تفکر قرن بیستم معنای دیگری هم دیده می شود که به تمایز میان دولت و جامعه و همچنین به ضرورت حیاتی حفظ آزادی جامعه در برابر تعدی و تجاوز دولت توجه دارد و نگران آزادی فردی و آزادی گروه های اجتماعی است.


#فرهنگ_علوم_اجتماعی_قرن_بیستم،
#ویلیام_آوتویت و#تام _باتامور.
#حسن_چاوشیان،
#نشر_نی.ص 293.



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب

واقعه ی از دست دادن را بپذیرید: حقیقت دل آدمی را به درد نمی آورد بلکه رها کردن دروغهاست که اینگونه تاثیر می گذارد. به گفته ی اریک فروم کاری که یک شخص برای روان خود می تواند بکند این نیست که احساس امنیت کند بلکه باید قادر باشد تا به ناامنی اجازه ی بروز دهد.

#برای_دلشکستگان #دیک_اینس

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 باور داشتن

#باور_داشتن به: فعل croire در فرانسه یا to believe در انگلیسی هر گاه با مفعول صریح به کار رود معادل باور داشتن (یا باور کردن) در فارسی است، اما هنگامی که با مفعول غیر صریح (یعنی همراه با حرف اضافه‌ی à و en در فرانسه و in در انگلیسی) به کار رود دیگر نمی‌توان آن را به باور داشتن ترجمه کرد. ...
مترجمان ناآشنا به نحو فارسی و، به تبع آنها، بسیاری از نویسندگان این فعل مرکب را با حرف اضافه‌ی «به» به کار می‌برند و با تقلید از سیاق جمله‌بندی فرنگی مثلاً چنین می‌نویسند:
«ما به تکامل جهان باور داریم» یا «آنها به وجود خدا باور ندارند»،
و این غلط است. زیرا باور داشتن نمی‌تواند با حرف اضافه‌ی «به» به کار رود. به جای این دو جمله باید گفت:
«ما به تکامل جهان معتقدیم» (یا: «ما تکامل جهان را باور داریم») و
«آنها به وجود خدا ایمان ندارند» (یا: «آنها وجود خدا را باور ندارند»).

#ب



منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#واژه های_کلیدی_در_آثار_ژاک_دریدا
بخش اول

واژههای کلیدی در آثار ژاک دریدا عبارتند از "متافیزیک حضور"، " غیاب معنا"، " شالوده شکنی" یا مرکززدایی از معنا، "آپوریا" یا سرگشتگی، "تمایز و فاصله" در دال و مدلول و چند واژه دیگر که هر کدام نیاز به شرح مبسوط دارد تا فهمیده شود. در اینجا بطور مختصر فکر دریدا را با توجه به این کلیدواژه ها مطرح می کنیم تا مدخلی باشد برای علاقمندان برای ورود به جهان تفکر این بزرگترین متفکر عصر حاضر:
فلسفه هستی شناسی مدرن غربی با منطق " من می اندیشم پس هستم شروع می شود " دکارت هستی خود را نوعی حضور می پندارد و آن را اصل و اساس قرار می دهد برای اثبات سایرگونه های هستی. از آن پس متافیزیک غربی به حضور اندیشید. در دوگانه های خود گفتاررا به نوشتار ترجیح داد از آن رو که معنا در گفتار حاضر است و در نوشتار غایب. بخاطر اینکه گوینده و شنونده هر دو در جریان گفتگو حاضرند و شنونده اگر معنا را درنیابد بلافاصله از گوینده سوال می کند تا رفع ابهام شود. این کلام محوری بخشی از نه تنها متافیزیک غربی بلکه بسیاری از فرهنگ هاست. در این بینش نوشتار به ناچار جانشین گفتار می شود. مثلا مصلحی می میرد هواداران گفتار او را می نویسند تا فراموش نکنند. اما این نوشتار هرگز جای شفافیت آن گفتار را نمی گیرد. در نوشتار تمایز و فاصله ای وجود دارد که در گفتار نیست. دریدا با بینش فوق به مقابله برمی خیزد و ترجیح گفتار را بر نوشتار رد می کند به این دلیل که در گفتار نیز که آوا میانجی است بین گوینده و مخاطب همان فاصله و تمایز وجود دارد. از نظر او اصولا در زبان فاصله و تمایز وجود دارد و هر واژه اشاره به واژه ای دیگر می کند و معنا همیشه غایب است. "متافیزیک حضور" پنداری بیش نیست و معنا فرار و غایب است چه در گفتار و چه در نوشتار. گوینده افکار خود را با آوا بیان می کند و نویسنده با نشانه که از آن به دال تعبیر می کنیم.
#آیدین_محمدی




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️