کانال پروازفکرواندیشه
@flith
نقل است که در روزهای بهمن ۵۷ احمد شاملو تلگرافی به ژان پل سارتر زد و در آن اعتراض کرد که چرا شما از انقلاب ما دفاع نکردید؟
فیلسوف فرانسوی که داشت روزهای آخر عمرش را طی می‌کرد در جواب گفت مفهومی که ما از انقلاب داریم انقلاب بر ضد مذهب است ولی شما تازه انقلاب مذهبی کرده‌اید و شاملوی عصبانی دیگر تلگرافی نفرستاد.
شاملو بعدها گفت تازه به درستیِ حرف سارتر رسیدم.
و ما امروز با وجود اعتراضات اخیر به جایی رسیدیم که امثال سارتر چهل سال پیش رسیده بودند.
و این مجازات ملتی است که توانایی استفاده از تجارب ملت های دیگر را ندارد و باید همه چیز را خودش تجربه کند .
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
نقل است که در روزهای بهمن ۵۷ احمد شاملو تلگرافی به ژان پل سارتر زد و در آن اعتراض کرد که چرا شما از انقلاب ما دفاع نکردید؟
فیلسوف فرانسوی که داشت روزهای آخر عمرش را طی می‌کرد در جواب گفت مفهومی که ما از انقلاب داریم انقلاب بر ضد مذهب است ولی شما تازه انقلاب مذهبی کرده‌اید و شاملوی عصبانی دیگر تلگرافی نفرستاد.
شاملو بعدها گفت تازه به درستیِ حرف سارتر رسیدم.
و ما امروز با وجود اعتراضات اخیر به جایی رسیدیم که امثال سارتر چهل سال پیش رسیده بودند.
و این مجازات ملتی است که توانایی استفاده از تجارب ملت های دیگر را ندارد و باید همه چیز را خودش تجربه کند .
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
......داستانی زیبا از کتاب سوپ جو، از جک کنفیلد
که با بیش از ۳۴۵میلیون لایک رکوردار در دنیای مجازی در سال ۲۰۱۵ بوده و هنوز نیز ادامه دارد..
ما یکی از نخستین خانواده‌هایی در شهرمان بودیم که صاحب تلفن شدیم.
آن موقع من 9-8 ساله بودم،
یادم میآید که قاب برّاقی داشت و به دیوار نصب شده بود و گوشی‌اش به پهلوی قاب آویزان بود.
من قدم به تلفن نمی‌رسید،
اما همیشه وقتی مادرم با تلفن صحبت می‌کرد با شیفتگی به حرف‌هایش گوش می‌کردم.
بعد من پی بردم که یک جایی در داخل آن دستگاه، یک آدم شگفت‌انگیزی زندگی میکند به نام «اطلاعات لطفاً» که همه چیز را در مورد همه‌کس می‌داند. او شماره تلفن و نشانی همه را بلد بود.
نخستین تجربۀ شخصی من با «اطلاعات لطفاً» روزی بود که مادرم به خانۀ همسایه‌مان رفته بود.
من در زیرزمین خانه با ابزارهای جعبه ابزارمان بازی می‌کردم که ناگهان با چکش بر روی انگشتم زدم. درد وحشتناکی داشت اما گریه فایده نداشت چون کسی در خانه نبود که با من همدردی کند.
انگشتم را در دهانم می‌مکیدم و دور خانه راه می‌رفتم که ناگهان چشمم به تلفن افتاد.
به سرعت یک چهارپایه از آشپزخانه آوردم و زیر تلفن گذاشتم و روی آن رفتم و گوشی را برداشتم و نزدیک گوشم بردم.
و توی گوشی گفتم «اطلاعات لطفاً» چند ثانیه بعد صدایی در گوشم پیچید:
«اطلاعات بفرمائید»
من در حالی که اشک از چشمانم می‌آمد گفتم «انگشتم درد میکند»
«مادرت خانه نیست؟»
«هیچکس بجز من خانه نیست
«آیا خونریزی داری؟»
«نه، با چکش روی انگشتم زدم و خیلی درد میکند»
«آیا می‌توانی درِ جایخیِ یخچال را باز کنی؟»
«بله، می‌توانم»
«پس از آنجا کمی یخ بردار و روی انگشتت نگهدار»
بعد از آن روز، من برای هر کاری به «اطلاعات لطفاً» مراجعه می‌کردم ...
مثلاً موقع امتحانات در درس‌های جغرافی و ریاضی به من کمک می‌کرد.
یکروز که قناری‌مان مرد و من خیلی ناراحت بودم دوباره سراغ «اطلاعات لطفاً» رفتم و ماجرا را برایش تعریف کردم.
او به حرف‌هایم گوش داد و با من همدردی کرد. به او گفتم: «چرا پرنده‌ای که چنین زیبا می‌خواند و همۀ اهل خانه را شاد میکند باید گوشۀ قفس بیفتد و بمیرد؟»
او به من گفت «همیشه یادت باشد که دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست»
من کمی تسکین یافتم.
یک روز دیگر به او تلفن کردم و پرسیدم کلمۀ fix را چطور هجّی می‌کنند.
یکسال بعد از شهر کوچکمان (پاسیفیک نورث وست) به بوستن نقل مکان کردیم و من خیلی دلم برای دوستم تنگ شد.
«اطلاعات لطفاً» متعلّق به همان تلفن دیواری قدیمی بود و من هیچگاه با تلفن جدیدی که روی میز خانه‌مان در بوستن بود تجربۀ مشابهی نداشتم.
من کم‌کم به سن نوجوانی رسیدم اما هرگز خاطرات آن مکالمات را فراموش نکردم.
غالباً در لحظات تردید و سرگشتگی به یاد حس امنیت و آرامشی که از وجود دوست تلفنی داشتم می‌افتادم.
راستی چقدر مهربان و صبور بود و برای یک پسربچه چقدر وقت می‌گذاشت.
چند سال بعد, بر سر راه رفتن به دانشگاه، هواپیمایم در سیاتل برای نیم ساعت توقف کرد.
من 15 دقیقه با خواهرم که در آن شهر زندگی می‌کرد تلفنی حرف زدم و بعد از آن بدون آن که فکر کنم چکار دارم می‌کنم، تلفن اپراتور شهر کوچک دوران کودکی را گرفتم و گفتم «اطلاعات لطفاً».
به طرز معجزه‌آسایی همان صدای آشنا جواب داد.
«اطلاعات بفرمائید»
من بدون آن که از قبل فکرش را کرده باشم پرسیدم «کلمۀ fix را چطور هجّی می‌کنند؟»
مدتی سکوت برقرار شد و سپس او گفت «فکر می‌کنم انگشتت دیگر خوب شده باشد.»
من خیلی خندیدم و گفتم «خودت هستی؟» و ادامه دادم «نمی‌دانم می‌دانی که در آن دوران چقدر برایم با ارزش بودی یا نه؟»
او گفت «تو هم می‌دانی که تلفن‌هایت چقدر برایم با ارزش بودند؟»
من به او گفتم که در تمام این سال‌ها بارها به یادش بوده‌ام و از او اجازه خواستم که بار بعد که به ملاقات خواهرم آمدم دوباره با او تماس بگیرم.
او گفت «حتماً این کار را بکن. اسم من شارون است»
سه ماه بعد به سیاتل برگشتم. تلفن کردم اما صدای دیگری پاسخ داد.
«اطلاعات بفرمائید»
«می‌توام با شارون صحبت کنم؟»
«آیا دوستش هستید؟»
«بله، دوست قدیمی»
«متأسفم که این مطلب را به شما می‌گویم. شارون این چند سال آخر به صورت نیمه‌وقت کار می‌کرد زیرا بیمار بود. او 5 هفته پیش در گذشت»
قبل از که تلفن را قطع کنم گفت «شما گفتید دوست قدیمی‌اش هستید. آیا همان کسی هستید که با چکش روی انگشتتان زده بودید؟»
با تعجب گفتم «بله»
«شارون برای شما یک پیغام گذاشته است. او به من گفت اگرشما زنگ زدید آن رابرایتان بخوانم»
سپس چند لحظه طول کشید تا درِپاکتی را باز کرد و گفت:
«نوشته به اوبگو دنیای دیگری هم برای آوازخواندن هست.خودش منظورم را می‌فهمد»
من از او تشکرکردم و گوشی را گذاشتم.
هرگزتأثیری که ممکن است بردیگران بگذاریدرادست کم نگیرید.
تقديم به همه ي آدمهاي تاثير گذار زندگیمان
@flith
@flith
......داستانی زیبا از کتاب سوپ جو، از جک کنفیلد
که با بیش از ۳۴۵میلیون لایک رکوردار در دنیای مجازی در سال ۲۰۱۵ بوده و هنوز نیز ادامه دارد..
ما یکی از نخستین خانواده‌هایی در شهرمان بودیم که صاحب تلفن شدیم.
آن موقع من 9-8 ساله بودم،
یادم میآید که قاب برّاقی داشت و به دیوار نصب شده بود و گوشی‌اش به پهلوی قاب آویزان بود.
من قدم به تلفن نمی‌رسید،
اما همیشه وقتی مادرم با تلفن صحبت می‌کرد با شیفتگی به حرف‌هایش گوش می‌کردم.
بعد من پی بردم که یک جایی در داخل آن دستگاه، یک آدم شگفت‌انگیزی زندگی میکند به نام «اطلاعات لطفاً» که همه چیز را در مورد همه‌کس می‌داند. او شماره تلفن و نشانی همه را بلد بود.
نخستین تجربۀ شخصی من با «اطلاعات لطفاً» روزی بود که مادرم به خانۀ همسایه‌مان رفته بود.
من در زیرزمین خانه با ابزارهای جعبه ابزارمان بازی می‌کردم که ناگهان با چکش بر روی انگشتم زدم. درد وحشتناکی داشت اما گریه فایده نداشت چون کسی در خانه نبود که با من همدردی کند.
انگشتم را در دهانم می‌مکیدم و دور خانه راه می‌رفتم که ناگهان چشمم به تلفن افتاد.
به سرعت یک چهارپایه از آشپزخانه آوردم و زیر تلفن گذاشتم و روی آن رفتم و گوشی را برداشتم و نزدیک گوشم بردم.
و توی گوشی گفتم «اطلاعات لطفاً» چند ثانیه بعد صدایی در گوشم پیچید:
«اطلاعات بفرمائید»
من در حالی که اشک از چشمانم می‌آمد گفتم «انگشتم درد میکند»
«مادرت خانه نیست؟»
«هیچکس بجز من خانه نیست
«آیا خونریزی داری؟»
«نه، با چکش روی انگشتم زدم و خیلی درد میکند»
«آیا می‌توانی درِ جایخیِ یخچال را باز کنی؟»
«بله، می‌توانم»
«پس از آنجا کمی یخ بردار و روی انگشتت نگهدار»
بعد از آن روز، من برای هر کاری به «اطلاعات لطفاً» مراجعه می‌کردم ...
مثلاً موقع امتحانات در درس‌های جغرافی و ریاضی به من کمک می‌کرد.
یکروز که قناری‌مان مرد و من خیلی ناراحت بودم دوباره سراغ «اطلاعات لطفاً» رفتم و ماجرا را برایش تعریف کردم.
او به حرف‌هایم گوش داد و با من همدردی کرد. به او گفتم: «چرا پرنده‌ای که چنین زیبا می‌خواند و همۀ اهل خانه را شاد میکند باید گوشۀ قفس بیفتد و بمیرد؟»
او به من گفت «همیشه یادت باشد که دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست»
من کمی تسکین یافتم.
یک روز دیگر به او تلفن کردم و پرسیدم کلمۀ fix را چطور هجّی می‌کنند.
یکسال بعد از شهر کوچکمان (پاسیفیک نورث وست) به بوستن نقل مکان کردیم و من خیلی دلم برای دوستم تنگ شد.
«اطلاعات لطفاً» متعلّق به همان تلفن دیواری قدیمی بود و من هیچگاه با تلفن جدیدی که روی میز خانه‌مان در بوستن بود تجربۀ مشابهی نداشتم.
من کم‌کم به سن نوجوانی رسیدم اما هرگز خاطرات آن مکالمات را فراموش نکردم.
غالباً در لحظات تردید و سرگشتگی به یاد حس امنیت و آرامشی که از وجود دوست تلفنی داشتم می‌افتادم.
راستی چقدر مهربان و صبور بود و برای یک پسربچه چقدر وقت می‌گذاشت.
چند سال بعد, بر سر راه رفتن به دانشگاه، هواپیمایم در سیاتل برای نیم ساعت توقف کرد.
من 15 دقیقه با خواهرم که در آن شهر زندگی می‌کرد تلفنی حرف زدم و بعد از آن بدون آن که فکر کنم چکار دارم می‌کنم، تلفن اپراتور شهر کوچک دوران کودکی را گرفتم و گفتم «اطلاعات لطفاً».
به طرز معجزه‌آسایی همان صدای آشنا جواب داد.
«اطلاعات بفرمائید»
من بدون آن که از قبل فکرش را کرده باشم پرسیدم «کلمۀ fix را چطور هجّی می‌کنند؟»
مدتی سکوت برقرار شد و سپس او گفت «فکر می‌کنم انگشتت دیگر خوب شده باشد.»
من خیلی خندیدم و گفتم «خودت هستی؟» و ادامه دادم «نمی‌دانم می‌دانی که در آن دوران چقدر برایم با ارزش بودی یا نه؟»
او گفت «تو هم می‌دانی که تلفن‌هایت چقدر برایم با ارزش بودند؟»
من به او گفتم که در تمام این سال‌ها بارها به یادش بوده‌ام و از او اجازه خواستم که بار بعد که به ملاقات خواهرم آمدم دوباره با او تماس بگیرم.
او گفت «حتماً این کار را بکن. اسم من شارون است»
سه ماه بعد به سیاتل برگشتم. تلفن کردم اما صدای دیگری پاسخ داد.
«اطلاعات بفرمائید»
«می‌توام با شارون صحبت کنم؟»
«آیا دوستش هستید؟»
«بله، دوست قدیمی»
«متأسفم که این مطلب را به شما می‌گویم. شارون این چند سال آخر به صورت نیمه‌وقت کار می‌کرد زیرا بیمار بود. او 5 هفته پیش در گذشت»
قبل از که تلفن را قطع کنم گفت «شما گفتید دوست قدیمی‌اش هستید. آیا همان کسی هستید که با چکش روی انگشتتان زده بودید؟»
با تعجب گفتم «بله»
«شارون برای شما یک پیغام گذاشته است. او به من گفت اگرشما زنگ زدید آن رابرایتان بخوانم»
سپس چند لحظه طول کشید تا درِپاکتی را باز کرد و گفت:
«نوشته به اوبگو دنیای دیگری هم برای آوازخواندن هست.خودش منظورم را می‌فهمد»
من از او تشکرکردم و گوشی را گذاشتم.
هرگزتأثیری که ممکن است بردیگران بگذاریدرادست کم نگیرید.
تقديم به همه ي آدمهاي تاثير گذار زندگیمان
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#شاهنامه
داستان بیست و سوم
#تعیین_جیحون_به_عنوان_مرز_ایران_و_توران
کیقباد در جواب نامه ای مهرانگیز به پشنگ نوشت و مرز را جیحون تعیین و صلح میان ایران و توران برقرار شد. قباد فرمان داد شهر استخر را آماده کنند و چون آماده شد در آن شهر اقامت کرد.
ده سال بر گرد جهان گشت، شهر ها و دهات فراوان بنا کرد و صد سال در جهان شادمان زندگی کرد. خدایش چهار پسر داد اولی کاوس ،دومی کی آرش، سومی کی پشین ،چهارمی کی آرمین.
منبع: گفتار شورانگیز فردوسی
به کوشش : سهراب چمن آرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#شاهنامه
داستان بیست و سوم
#تعیین_جیحون_به_عنوان_مرز_ایران_و_توران
کیقباد در جواب نامه ای مهرانگیز به پشنگ نوشت و مرز را جیحون تعیین و صلح میان ایران و توران برقرار شد. قباد فرمان داد شهر استخر را آماده کنند و چون آماده شد در آن شهر اقامت کرد.
ده سال بر گرد جهان گشت، شهر ها و دهات فراوان بنا کرد و صد سال در جهان شادمان زندگی کرد. خدایش چهار پسر داد اولی کاوس ،دومی کی آرش، سومی کی پشین ،چهارمی کی آرمین.
منبع: گفتار شورانگیز فردوسی
به کوشش : سهراب چمن آرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یادش بخیر قلی خان ، که دزد بود ولی خان نبود.
وقتی جوون بود با خودش گفت ببینم تنهایی می تونم هزار تا قافله رو لخت کنم؟ با همین یه حرف ، پا جونش وایساد و هزار تا قافله رو لخت کرد. آخر عمری پشت دستشو داغ زد و به خودش گفت:"هزار تات ، تموم" حالاببینم عرضه‌ش رو داری تنهایی یه قافله رو سالم برسونی مقصد؟ نشد... نشد... نتونست.
مشغو‌ل الذمه‌ی خودش شد. تقاص از این بدتر؟
📽 روزی روزگاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یادش بخیر قلی خان ، که دزد بود ولی خان نبود.
وقتی جوون بود با خودش گفت ببینم تنهایی می تونم هزار تا قافله رو لخت کنم؟ با همین یه حرف ، پا جونش وایساد و هزار تا قافله رو لخت کرد. آخر عمری پشت دستشو داغ زد و به خودش گفت:"هزار تات ، تموم" حالاببینم عرضه‌ش رو داری تنهایی یه قافله رو سالم برسونی مقصد؟ نشد... نشد... نتونست.
مشغو‌ل الذمه‌ی خودش شد. تقاص از این بدتر؟
📽 روزی روزگاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یک آماری را مرکز آمار داد چند وقت پیش که نیمی از ایرانیها اصلا حال کار کردن ندارند
خیلی از ما حقیقتاً حالِ کار کردن نداریم.
توانِ سختی کشیدن نداریم.
کار و سختی را در حدی که نیازمان را برطرف کند دنبال می‌کنیم و اگر نیازی نداشته باشیم، به کار و سختی کشیدن تن نمی‌دهیم.
یک تنبلی و بی‌حوصلگیِ تاریخی که نمی‌دانم ریشه‌اش در چیست.
هیچ دانشمندی نیست که تردید داشته باشد ایران سی چهل سالِ دیگر به یک بیابان و کویرِ بزر گ تبدیل می‌شود (مثل دریاچه‌ی ارومیه)، که حتی مردم برای آب آشامیدنی هم به جانِ هم می‌افتند. ولی خُب کی به فکر است؟
من و شمایِ شهروند؟ یا دولت‌ها؟.
اُوووه؛ سی چهل سالِ دیگر! یعنی به ما نمی‌رسد اصلا. آینده را که دیده است و از قضا و قدر الهی چه کسی خبر دارد؟
حالا باز خدا را شکر بعد از چند سال هشدارِ دانشمندان، یک مسئولی هم پیدا شد یک هشدار به بقیه‌ی مسئولین داده است.
رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت که مساله‌ی آب از بحث بحران زیستی فراتر رفته است و حالا به یک مسأله‌ی امینت ملی تبدیل شده است.
ولی خب جدی نگیرید؛ یک هفته‌ی دیگر همین هم فراموش می‌شود.
اصلا تبدیل به مساله نمی‌شود که بخواهد فراموش شود. یک نمِ باران که بیاید خیالِ همه‌مان راحت می‌شود.
دوباره شروع می‌کنیم به چاه کندن؛ به خودکفایی و استقلال در تولید بادنجان و کدو و هندوانه رسیدن؛ به ماشین شستن؛ به چمن‌کاری کردن؛ به آب آشامیدنی را خرج مستراحمان کردن؛
در بخشِ کشاورزی به آبیاریِ افتضاحِ سنتی ادامه دادن؛ و ... .
مسئولین هم کارهای بسیار مهم‌تری دارند
خصوصا نزاع‌‌های زرگریِ سیاسی بین خودشان بر سر یک سری مفاهیم.
شما گذشتگانمان را هم نگاه کنید
زمانی که ملتهای دیگر به اکتشاف و قاره‌پیمایی میپرداختند تا سرزمین‌های جدیدی را برا سکونت بیابند
و در بیابانهای سوزناک غربِ وحشی، آن‌هم در اوجِ ناامنی و وحشی گریِ خودشان نسبت به خودشان، درخت می‌کاشتند و بیابان‌‌ها را آباد می‌کردند
گذشتگان ما اینها زیرِ کُرسی دورِ هم می‌نشستند و مویز می‌خورند و به ریش دنیازدگیِ بقیه می‌خندید و برای هم مثنوی می‌خواندند
نتیجه‌اش هم این می‌شود که بر لبِ جوی نشین و گذر عمر ببین.
انگار که خداوند با ما عقدِ اُخوت بسته است که هُلُپی ما را در باغِ بهشت پرتاب کند. و یادمان رفته است که: لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى (نجم؛ 39).
یک مثال برای این بی‌حالی‌مان بزنم:
همین الان مثلا به ما بگویند بین اینکه کارمند شوید و ماهی دو میلیون حقوقِ ثابت بگیرید، و یا اینکه پنج هکتار زمینِ ارزان در بیابانهایِ فلان شهر در اختیارتان میگذاریم، بروید گندم بکارید، و بعد از دو سه سال تلاش گندم بفروشید و چند ده میلیون دربیاورید و کارتان را توسعه ببخشید؛ شک ندارم بالای نود درصدمان اولی را انتخاب می کنیم.
#دکتر_محسن_زندی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یک آماری را مرکز آمار داد چند وقت پیش که نیمی از ایرانیها اصلا حال کار کردن ندارند
خیلی از ما حقیقتاً حالِ کار کردن نداریم.
توانِ سختی کشیدن نداریم.
کار و سختی را در حدی که نیازمان را برطرف کند دنبال می‌کنیم و اگر نیازی نداشته باشیم، به کار و سختی کشیدن تن نمی‌دهیم.
یک تنبلی و بی‌حوصلگیِ تاریخی که نمی‌دانم ریشه‌اش در چیست.
هیچ دانشمندی نیست که تردید داشته باشد ایران سی چهل سالِ دیگر به یک بیابان و کویرِ بزر گ تبدیل می‌شود (مثل دریاچه‌ی ارومیه)، که حتی مردم برای آب آشامیدنی هم به جانِ هم می‌افتند. ولی خُب کی به فکر است؟
من و شمایِ شهروند؟ یا دولت‌ها؟.
اُوووه؛ سی چهل سالِ دیگر! یعنی به ما نمی‌رسد اصلا. آینده را که دیده است و از قضا و قدر الهی چه کسی خبر دارد؟
حالا باز خدا را شکر بعد از چند سال هشدارِ دانشمندان، یک مسئولی هم پیدا شد یک هشدار به بقیه‌ی مسئولین داده است.
رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت که مساله‌ی آب از بحث بحران زیستی فراتر رفته است و حالا به یک مسأله‌ی امینت ملی تبدیل شده است.
ولی خب جدی نگیرید؛ یک هفته‌ی دیگر همین هم فراموش می‌شود.
اصلا تبدیل به مساله نمی‌شود که بخواهد فراموش شود. یک نمِ باران که بیاید خیالِ همه‌مان راحت می‌شود.
دوباره شروع می‌کنیم به چاه کندن؛ به خودکفایی و استقلال در تولید بادنجان و کدو و هندوانه رسیدن؛ به ماشین شستن؛ به چمن‌کاری کردن؛ به آب آشامیدنی را خرج مستراحمان کردن؛
در بخشِ کشاورزی به آبیاریِ افتضاحِ سنتی ادامه دادن؛ و ... .
مسئولین هم کارهای بسیار مهم‌تری دارند
خصوصا نزاع‌‌های زرگریِ سیاسی بین خودشان بر سر یک سری مفاهیم.
شما گذشتگانمان را هم نگاه کنید
زمانی که ملتهای دیگر به اکتشاف و قاره‌پیمایی میپرداختند تا سرزمین‌های جدیدی را برا سکونت بیابند
و در بیابانهای سوزناک غربِ وحشی، آن‌هم در اوجِ ناامنی و وحشی گریِ خودشان نسبت به خودشان، درخت می‌کاشتند و بیابان‌‌ها را آباد می‌کردند
گذشتگان ما اینها زیرِ کُرسی دورِ هم می‌نشستند و مویز می‌خورند و به ریش دنیازدگیِ بقیه می‌خندید و برای هم مثنوی می‌خواندند
نتیجه‌اش هم این می‌شود که بر لبِ جوی نشین و گذر عمر ببین.
انگار که خداوند با ما عقدِ اُخوت بسته است که هُلُپی ما را در باغِ بهشت پرتاب کند. و یادمان رفته است که: لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى (نجم؛ 39).
یک مثال برای این بی‌حالی‌مان بزنم:
همین الان مثلا به ما بگویند بین اینکه کارمند شوید و ماهی دو میلیون حقوقِ ثابت بگیرید، و یا اینکه پنج هکتار زمینِ ارزان در بیابانهایِ فلان شهر در اختیارتان میگذاریم، بروید گندم بکارید، و بعد از دو سه سال تلاش گندم بفروشید و چند ده میلیون دربیاورید و کارتان را توسعه ببخشید؛ شک ندارم بالای نود درصدمان اولی را انتخاب می کنیم.
#دکتر_محسن_زندی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 نماینده ایذه در مجلس، خطاب به حسن روحانی: نفت و آب خوزستان را که بردید، خاک و گردوغبار آن را هم ببرید و بر سر کسانی بریزید که باعث بیکاری جوانان و کوله‌بری پیرمردان شده‌اند
@flith❄️
@flith❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
انسان در زیر خورشید بطور کلی تغییر پذیر نیست و صد هزار سال دیگر انسانی که بوجود میآید همان انسان امروزی میباشد ولی شاید لباس و طرز آرایش موی سر و ریش و کلمات او تغییر کند.
فقط یک چیز انسان هرگز تغییر نخواهد کرد و آن هم حماقت اوست و صد هزار سال دیگر انسانی که بوجود میآید مانند انسان دوره ما و آنهائیکه قبل از مادر دوره اهرام میزیستند احمق خواهد بود و او را هم می‌توان با دروغ و وعده‌های بی‌اساس فریفت برای اینکه انسان جهت ادامه حیات محتاج دروغ و وعده‌های بی‌اساس است و فطرت او ایجاب میکند که همواره بدروغ بیش از راست و به وعده‌های بی‌اساس که هرگز جامه عمل نخواهد پوشید بیش از واقعیت ایمان داشته باشد.
تا جهان باقی است نوع بشر احمق خواهد بود و فریب دروغ و وعده‌های بی‌بنیان را خواهد خورد منتها در هر دوره به مقتضای زمان یکنوع دروغ باو خواهند گفت و با یک عنوان جدید وعده‌های بی‌اساس باو خواهند داد و او هم با شعف و امیدواری دروغ و مواعید موهوم را خواهد پذیرفت و اگر کسی درصدد بر آید که او را از اشتباه بیرون بیاورد و بگوید اینکه بتو میگویند دروغ است و قصد دارند که تو را فریب بدهند و بیا تا من حقیقت را بتو ارائه بدهم انسان به خشم در میآید و آن شخص را باتهام اینکه خائن و تبه‌کاری است بقتل میرساند.
ایمان بدروغ و وعده‌های موهوم و بشارت‌هائی که هرگز جامه عمل نخواهد پوشید طوری با سرشت بشر آمیخته شده که انسان افسانه را بر وقایع حقیقی ترجیح میدهد و همین که یک نقال زبان میگشاید و نقل میگوید مردم اطرافش را میگیرند و با اینکه بچشم خود می‌بینید که وی کنار کوچه روی خاک نشسته معهذا وقتی صحبت از کشف گنج میکند و بشارت میدهد که زر و سیم عاید مستمعین خواهد شد همه باور مینمایند.
#سینوهه
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
انسان در زیر خورشید بطور کلی تغییر پذیر نیست و صد هزار سال دیگر انسانی که بوجود میآید همان انسان امروزی میباشد ولی شاید لباس و طرز آرایش موی سر و ریش و کلمات او تغییر کند.
فقط یک چیز انسان هرگز تغییر نخواهد کرد و آن هم حماقت اوست و صد هزار سال دیگر انسانی که بوجود میآید مانند انسان دوره ما و آنهائیکه قبل از مادر دوره اهرام میزیستند احمق خواهد بود و او را هم می‌توان با دروغ و وعده‌های بی‌اساس فریفت برای اینکه انسان جهت ادامه حیات محتاج دروغ و وعده‌های بی‌اساس است و فطرت او ایجاب میکند که همواره بدروغ بیش از راست و به وعده‌های بی‌اساس که هرگز جامه عمل نخواهد پوشید بیش از واقعیت ایمان داشته باشد.
تا جهان باقی است نوع بشر احمق خواهد بود و فریب دروغ و وعده‌های بی‌بنیان را خواهد خورد منتها در هر دوره به مقتضای زمان یکنوع دروغ باو خواهند گفت و با یک عنوان جدید وعده‌های بی‌اساس باو خواهند داد و او هم با شعف و امیدواری دروغ و مواعید موهوم را خواهد پذیرفت و اگر کسی درصدد بر آید که او را از اشتباه بیرون بیاورد و بگوید اینکه بتو میگویند دروغ است و قصد دارند که تو را فریب بدهند و بیا تا من حقیقت را بتو ارائه بدهم انسان به خشم در میآید و آن شخص را باتهام اینکه خائن و تبه‌کاری است بقتل میرساند.
ایمان بدروغ و وعده‌های موهوم و بشارت‌هائی که هرگز جامه عمل نخواهد پوشید طوری با سرشت بشر آمیخته شده که انسان افسانه را بر وقایع حقیقی ترجیح میدهد و همین که یک نقال زبان میگشاید و نقل میگوید مردم اطرافش را میگیرند و با اینکه بچشم خود می‌بینید که وی کنار کوچه روی خاک نشسته معهذا وقتی صحبت از کشف گنج میکند و بشارت میدهد که زر و سیم عاید مستمعین خواهد شد همه باور مینمایند.
#سینوهه
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
بزن مطرب که امشب
دلبرم مستانه می رقصد
بت افسونگرم
لب بر لب پیمانه می رقصد
#اجرا #سارا_واحدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
دلبرم مستانه می رقصد
بت افسونگرم
لب بر لب پیمانه می رقصد
#اجرا #سارا_واحدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#شاهنامه
داستان بیست و چهارم
#پادشاهی_کاوس
بسر شد کنون قصه کیقباد
زکاوس باید سخن کرد یاد
چو کاوس بگرفت گاه پدر
مر او را جهان بنده شد سر بسر
چون کاوس به پادشاهی رسید مملکت آباد و خزانه پر گنج و سپاه فرمانبردار بود. کم کم خدا را از یاد ببرد. کاوس روزی با جمعی از پهلوانان و سرداران در بزم بود واز بی همتایی خود سخن می گفت. یکی از دیوان مازندران خود را به صورت رامشگری در آورد سرودی در وصف مازندران خواند .
هوا خوشگوار و زمین پر نگار
نه گرم و نه سرد و همیشه بهار
نوازنده بلبل بباغ اندرون
گرازنده آهو براغ اندرون
آنچنان کاوس افسون شد که اندیشه لشکر کشی و تصرف منزلگاه دیوان به سرش افتاد. روز بعد پهلوانان نزد زال رفتند تا او کاوس را از این کار بر حذر دارد.
منبع: گفتار شورانگیز فردوسی
به کوشش : سهراب چمن آرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#شاهنامه
داستان بیست و چهارم
#پادشاهی_کاوس
بسر شد کنون قصه کیقباد
زکاوس باید سخن کرد یاد
چو کاوس بگرفت گاه پدر
مر او را جهان بنده شد سر بسر
چون کاوس به پادشاهی رسید مملکت آباد و خزانه پر گنج و سپاه فرمانبردار بود. کم کم خدا را از یاد ببرد. کاوس روزی با جمعی از پهلوانان و سرداران در بزم بود واز بی همتایی خود سخن می گفت. یکی از دیوان مازندران خود را به صورت رامشگری در آورد سرودی در وصف مازندران خواند .
هوا خوشگوار و زمین پر نگار
نه گرم و نه سرد و همیشه بهار
نوازنده بلبل بباغ اندرون
گرازنده آهو براغ اندرون
آنچنان کاوس افسون شد که اندیشه لشکر کشی و تصرف منزلگاه دیوان به سرش افتاد. روز بعد پهلوانان نزد زال رفتند تا او کاوس را از این کار بر حذر دارد.
منبع: گفتار شورانگیز فردوسی
به کوشش : سهراب چمن آرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
📍چرا در ایران، قربانیان خشونت جنسی سکوتشان را نمی‌شکنند؟
محمدرضا زمانی درمزاری (فرهنگ) حقوقدان و وكیل دادگستری در اين باره مي‌گويد:
🔻هیس دختران فریاد نمی‌زنند، نشان‌دهنده تابوهای عرفی، فرهنگی و اجتماعی خانواده‌ها و جامعه ایرانی است. در يك كشور ديگر یك نفر این موضوع را بیان میكند و قهرمان می‌شود ولی در كشور ما نسبت به این موضوع حرف زده می‌شود و شخص ممنوع‌الكار می‌شود یا مورد تعقیب از حیث افتراء، نشر اکاذیب، قذف و مانند آنها ممکن است قرار گیرد. در آنجا حتی مردان هم با این كمپین همراه شدند اما كدام مردی را در ایران می‌شناسید كه از این تابوها عبور كند و بگوید كه مورد #تعرض جنسی قرار گرفته یا این كه خودش به دیگران تعرض كرده است؟
🔻خلاء قانونی موجود نسبت به آزار جنسی زنان و فقدان ضمانت اجرای موثر در قوانین موجود، یکی از عوامل اصلی افزایش خشونت علیه زنان از حیث حقوقی به شمار می‌رود و به همین جهت است که این قوانین فاقد بازدارندگی و اثربخشی لازم هستند. علاوه بر این، متاسفانه، در #قوانین موجود، تعریف مشخص و کاملی از خشونت علیه زنان و مصادیق مختلف خشونت كلامی، جسمی، روانی، اجتماعی، اقتصادی و مانند آن وجود ندارد و جرم‌انگاری نشده‌اند!
🔻یکی دیگر از مشکلات جامعه زنان در کشورمان این است که متولی خاصی ندارند، جای تاسف دارد که در کشوری مثل افغانستان با آن همه مشكلات، وزارت امور زنان داریم اما در کشورمان چنین چیزی نداریم و حتی با ورود زنان به کابینه هم مخالفت می‌شود! موضوع " رجل سیاسی" هم كه حکایت دیگری است! بنابراین به نظر می‌رسد نیاز به یک مرکز مختص زنان داشته باشیم که بتواند اقدامات اجرایی را انجام دهد و پیشنهاد من در این باره، تاسیس "بنیاد ملی زنان" است كه به عنوان متولی "طرح ملی مبارزه با #خشونت علیه زنان" و انسجام امور مربوط به زنان و مبارزه با خشونت علیه آنها فعاليت كند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
گزارش كامل را اينجا بخوانيد:
http://www.khabaronline.ir/detail/738182/society/social-damage
📍چرا در ایران، قربانیان خشونت جنسی سکوتشان را نمی‌شکنند؟
محمدرضا زمانی درمزاری (فرهنگ) حقوقدان و وكیل دادگستری در اين باره مي‌گويد:
🔻هیس دختران فریاد نمی‌زنند، نشان‌دهنده تابوهای عرفی، فرهنگی و اجتماعی خانواده‌ها و جامعه ایرانی است. در يك كشور ديگر یك نفر این موضوع را بیان میكند و قهرمان می‌شود ولی در كشور ما نسبت به این موضوع حرف زده می‌شود و شخص ممنوع‌الكار می‌شود یا مورد تعقیب از حیث افتراء، نشر اکاذیب، قذف و مانند آنها ممکن است قرار گیرد. در آنجا حتی مردان هم با این كمپین همراه شدند اما كدام مردی را در ایران می‌شناسید كه از این تابوها عبور كند و بگوید كه مورد #تعرض جنسی قرار گرفته یا این كه خودش به دیگران تعرض كرده است؟
🔻خلاء قانونی موجود نسبت به آزار جنسی زنان و فقدان ضمانت اجرای موثر در قوانین موجود، یکی از عوامل اصلی افزایش خشونت علیه زنان از حیث حقوقی به شمار می‌رود و به همین جهت است که این قوانین فاقد بازدارندگی و اثربخشی لازم هستند. علاوه بر این، متاسفانه، در #قوانین موجود، تعریف مشخص و کاملی از خشونت علیه زنان و مصادیق مختلف خشونت كلامی، جسمی، روانی، اجتماعی، اقتصادی و مانند آن وجود ندارد و جرم‌انگاری نشده‌اند!
🔻یکی دیگر از مشکلات جامعه زنان در کشورمان این است که متولی خاصی ندارند، جای تاسف دارد که در کشوری مثل افغانستان با آن همه مشكلات، وزارت امور زنان داریم اما در کشورمان چنین چیزی نداریم و حتی با ورود زنان به کابینه هم مخالفت می‌شود! موضوع " رجل سیاسی" هم كه حکایت دیگری است! بنابراین به نظر می‌رسد نیاز به یک مرکز مختص زنان داشته باشیم که بتواند اقدامات اجرایی را انجام دهد و پیشنهاد من در این باره، تاسیس "بنیاد ملی زنان" است كه به عنوان متولی "طرح ملی مبارزه با #خشونت علیه زنان" و انسجام امور مربوط به زنان و مبارزه با خشونت علیه آنها فعاليت كند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
گزارش كامل را اينجا بخوانيد:
http://www.khabaronline.ir/detail/738182/society/social-damage
خبرآنلاین
چرا در ایران، قربانیان خشونت جنسی سکوتشان را نمی‌شکنند؟
دکتر بیتا مدنی جامعه‌شناس میگوید: بیشتر از این که نگران باشیم تهران روی گسل زلزله است، باید نگران این باشیم که روی گسل آسیب‌های اجتماعی است.
عشق چیز خطرناک و پیچیده ای است. میتواند آدم عوضی رابه یک انسان خوب تبدیل کندو میتواند آدمی شریف و صادق را تاپایین ترین درجات انسانی نزول دهد!
#آگاتا_کریستی
#سرو_غمگین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#آگاتا_کریستی
#سرو_غمگین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
شعری از عمر خیام بر دیوار دانشکده پزشکی مایوکلینیک آمریکا:
تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوشتر بُوَد آن ز مُلکَتِ سلطانی
@flith
تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوشتر بُوَد آن ز مُلکَتِ سلطانی
@flith
#زادروز_نویسنده
بیست و پنجم ژانویهٔ
#ویرجینیا_وولف
او نویسنده وصاحب اندیشه فمینیست واثرگذار،که ازمشهوترین کارهای او درزمینه متون مرتبط با استقلال زنان (اتاقی از آن خود ) است
@flith❄️
بیست و پنجم ژانویهٔ
#ویرجینیا_وولف
او نویسنده وصاحب اندیشه فمینیست واثرگذار،که ازمشهوترین کارهای او درزمینه متون مرتبط با استقلال زنان (اتاقی از آن خود ) است
@flith❄️
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کلیپی با صدای #ویرجینیا_وولف
نویسنده برجسته معاصر که در آثارش همراه با جیمز جویس، جریان سیال ذهن را در اوج زیبایی قلم می‌زند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
نویسنده برجسته معاصر که در آثارش همراه با جیمز جویس، جریان سیال ذهن را در اوج زیبایی قلم می‌زند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️