@flith کانال پروازفکرواندیشه
#شمشیر_داموکلس
اين عبارت از يك داستان افسانه اى قديمى اساطيرى گرفته شده است ٠
بنابراين افسانه ، ديونيسوس سلطان مستبد سيراكوس ، شمشيربسيار تيز وبرنده اى رابالاى سر داموكلس كه بر او حسد مى برد ورقيبش بود با يك موى اسب (تار دم اسب) آويخته بود به نحوى كه با كمترين حركت وتكان داموكلس ممكن بود مو پاره شود و شمشير سنگين بر او فرود آيد
در هنر سينما براى تهييج مخاطب وهمذات پندارى با شخصيت اصلى داستان يك چلنج ايجاد مى كنند مثلا ربودن فرزند قهرمان فيلم براى جلوگيرى از پيگيرى پرونده اى توسط قهرمان
اما در مباحث سياسى ، اجتماعى عبارتست از يك عمل خزنده ، يك تهديد كه هر حركت اجتماعى وجنبشى را تهديد مى كند مانند قتلهاى زنجيره اى ، دستگيرى افراد ، توقيف مطبوعات و٠٠٠٠ در جوامعى كه بافت طبقاتى دارند وسيستم بورژوازى به اشكال مختلف حاكم است ، از اين سياست استعمارى براى به بند كشيدن وخفه كردن حركتهاى مردمى استفاده مى كنند
#آمنه_رحیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#شمشیر_داموکلس
اين عبارت از يك داستان افسانه اى قديمى اساطيرى گرفته شده است ٠
بنابراين افسانه ، ديونيسوس سلطان مستبد سيراكوس ، شمشيربسيار تيز وبرنده اى رابالاى سر داموكلس كه بر او حسد مى برد ورقيبش بود با يك موى اسب (تار دم اسب) آويخته بود به نحوى كه با كمترين حركت وتكان داموكلس ممكن بود مو پاره شود و شمشير سنگين بر او فرود آيد
در هنر سينما براى تهييج مخاطب وهمذات پندارى با شخصيت اصلى داستان يك چلنج ايجاد مى كنند مثلا ربودن فرزند قهرمان فيلم براى جلوگيرى از پيگيرى پرونده اى توسط قهرمان
اما در مباحث سياسى ، اجتماعى عبارتست از يك عمل خزنده ، يك تهديد كه هر حركت اجتماعى وجنبشى را تهديد مى كند مانند قتلهاى زنجيره اى ، دستگيرى افراد ، توقيف مطبوعات و٠٠٠٠ در جوامعى كه بافت طبقاتى دارند وسيستم بورژوازى به اشكال مختلف حاكم است ، از اين سياست استعمارى براى به بند كشيدن وخفه كردن حركتهاى مردمى استفاده مى كنند
#آمنه_رحیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#چگونه_از_عقاید_احمقانه_بپرهیزیم؟
نسبت به عقایدی که خودستایی شما را ارضاء میکند، محتاط باشید. از هر ده نفر، نه نفر چه مرد و چه زن قویاً معتقدند که جنسیتشان برتری ویژه ای دارد. دلایل زیادی هم برای هر دو طرف وجود دارد. اگر شما مرد باشید می‌توانید نشان دهید که اغلب شعرا و بزرگان علم مرد هستند؛ اگر زن باشید می‌توانید پاسخ دهید که اکثر جنایتها هم کار مردان است. این پرسش اساساً حل شدنی نیست، اما خودستایی این واقعیت را از دید بسیاری از مردم پنهان میکند.
همه ما، اهل هر جا که باشیم، متقاعد شده ایم که ملت ما برتر از سایر ملتهاست. ما با وجود دانستن این که هر ملتی محاسن و معایب خاص خودش را دارد، معیارهای ارزشیمان را به گونه‌ای تعریف میکنیم که ثابت کنیم ارزشهایمان مهمترین ارزشهای ممکن هستند و معایبمان تقریباً ناچیزند. در اینجا دوباره انسان معقول می‌پذیرد که با سوالی روبروست که ظاهراً جواب درستی برای آن وجود ندارد. دشوارتر از آن، این است که بخواهیم مراقب خودستایی بشر به واسطه‌ی بشر بودنش باشیم، زیرا ما نمی‌توانیم با ذهن غیربشری مباحثه کنیم. تنها راهی که من برای برخورد با این نوع خودبینی بشر سراغ دارم، این است که به خاطر داشته باشیم بشر جزء ناچیزی از حیات سیاره کوچکی در گوشه کوچکی از این جهان است و همانطور که می‌دانیم در دیگر بخشهای کیهان هم ممکن است موجوداتی باشند که نسبت بزرگیشان به ما مثل نسبت بزرگی ما به یک ستاره دریایی است.
عنوان : چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم
نویسنده : #برتراند_راسل
#ابراهیم_اسکافی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#چگونه_از_عقاید_احمقانه_بپرهیزیم؟
نسبت به عقایدی که خودستایی شما را ارضاء میکند، محتاط باشید. از هر ده نفر، نه نفر چه مرد و چه زن قویاً معتقدند که جنسیتشان برتری ویژه ای دارد. دلایل زیادی هم برای هر دو طرف وجود دارد. اگر شما مرد باشید می‌توانید نشان دهید که اغلب شعرا و بزرگان علم مرد هستند؛ اگر زن باشید می‌توانید پاسخ دهید که اکثر جنایتها هم کار مردان است. این پرسش اساساً حل شدنی نیست، اما خودستایی این واقعیت را از دید بسیاری از مردم پنهان میکند.
همه ما، اهل هر جا که باشیم، متقاعد شده ایم که ملت ما برتر از سایر ملتهاست. ما با وجود دانستن این که هر ملتی محاسن و معایب خاص خودش را دارد، معیارهای ارزشیمان را به گونه‌ای تعریف میکنیم که ثابت کنیم ارزشهایمان مهمترین ارزشهای ممکن هستند و معایبمان تقریباً ناچیزند. در اینجا دوباره انسان معقول می‌پذیرد که با سوالی روبروست که ظاهراً جواب درستی برای آن وجود ندارد. دشوارتر از آن، این است که بخواهیم مراقب خودستایی بشر به واسطه‌ی بشر بودنش باشیم، زیرا ما نمی‌توانیم با ذهن غیربشری مباحثه کنیم. تنها راهی که من برای برخورد با این نوع خودبینی بشر سراغ دارم، این است که به خاطر داشته باشیم بشر جزء ناچیزی از حیات سیاره کوچکی در گوشه کوچکی از این جهان است و همانطور که می‌دانیم در دیگر بخشهای کیهان هم ممکن است موجوداتی باشند که نسبت بزرگیشان به ما مثل نسبت بزرگی ما به یک ستاره دریایی است.
عنوان : چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم
نویسنده : #برتراند_راسل
#ابراهیم_اسکافی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اعاده حیثیت
#اعاده_حیثیت از کسی: اعاده یعنی «باز گرداندن (چیزی را به کسی)» و طبعاً باید با حرف اضافه‌ی «به» استعمال شود. این کلمه امروزه بیشتر در ترکیب «اعاده‌ی حیثیت» به کار می‌رود، ولی همراه آن حرف اضافه‌ی «از» می‌آورند که غلط است. مثلاً می‌گویند: «از پاسترناک، شاعر بزرگ شوروی، اعاده‌ی حیثیت کردند.» اگر از پاسترناک فی‌المثل سلب حیثیت می‌کردند حق بود که حرف اضافه‌ی «از» به کار ببرند و حال آنکه حیثیت او را سلب نکرده‌اند بلکه به او بازگردانده‌اند، و بنابراین باید بگویند: «به او اعاده‌ی حیثیت کردند.»
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اعاده حیثیت
#اعاده_حیثیت از کسی: اعاده یعنی «باز گرداندن (چیزی را به کسی)» و طبعاً باید با حرف اضافه‌ی «به» استعمال شود. این کلمه امروزه بیشتر در ترکیب «اعاده‌ی حیثیت» به کار می‌رود، ولی همراه آن حرف اضافه‌ی «از» می‌آورند که غلط است. مثلاً می‌گویند: «از پاسترناک، شاعر بزرگ شوروی، اعاده‌ی حیثیت کردند.» اگر از پاسترناک فی‌المثل سلب حیثیت می‌کردند حق بود که حرف اضافه‌ی «از» به کار ببرند و حال آنکه حیثیت او را سلب نکرده‌اند بلکه به او بازگردانده‌اند، و بنابراین باید بگویند: «به او اعاده‌ی حیثیت کردند.»
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سالهاست که دارم تکه تکه این ماشین را از هم باز میکنم و از نو جور بهتری میبندم.
نه مردم پیش از ما فهمشان بیشتر از ما بوده و نه بزرگترهامان.
تمام این داوری ها هم برای آدم متوسط است.
خودم را کشته ام تا بفهمم چه چیز خوب است و چه چیز بد و چرا؟
پس هرچه را خود درست بدانم بدان عمل میکنم، حتی اگر همه ی شش میلیارد مردم این سیاره بگویند غلط است.
راحتت کنم "برای من دیگر هیچ چیزی تابو نیست."
#رضا_قاسمی
#چاه_بابل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سالهاست که دارم تکه تکه این ماشین را از هم باز میکنم و از نو جور بهتری میبندم.
نه مردم پیش از ما فهمشان بیشتر از ما بوده و نه بزرگترهامان.
تمام این داوری ها هم برای آدم متوسط است.
خودم را کشته ام تا بفهمم چه چیز خوب است و چه چیز بد و چرا؟
پس هرچه را خود درست بدانم بدان عمل میکنم، حتی اگر همه ی شش میلیارد مردم این سیاره بگویند غلط است.
راحتت کنم "برای من دیگر هیچ چیزی تابو نیست."
#رضا_قاسمی
#چاه_بابل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📄 بررسی دلایل عقب افتادگی ایران ( 1 )
📖 کتاب "جامعه شناسی خودمانی" نوشته ی #پرفسور_نراقی
حسن نراقی ،کتاب "جامعه شناسی خودمانی" را در سال 1380 و در 17 فصل منتشر کرد . وی در این کتاب با نگاهی منتقدانه به فرهنگ و اخلاقیات ایرانیان ، علت اصلی عقب افتادگی ایران را در رفتار و منش خود مردم این سرزمین میداند . نراقی در فصل اول کتاب آگاهی نداشتن مردم ایران از تاریخ را یکی از عوامل عقب ماندگي آنها بر میشمرد . او مینویسد : یکی از دردهای مملکت این است که حتی تحصیل کرده هایمان خیلی با تاریخ میانه ی خوبی ندارند و از همه بدتر اینکه حتی نمیدانند پدر دو سه نسل پیششان که بوده و از چه نسلی هستند ! ملتی که تاریخ گذشته اش را نمیخواند و نمیداند همه چیز را باید خودش تجربه کند ولی آیا وقت کافی برای این کار را دارد ؟ ببینید آمریکایی دویست و چند ساله وقتی از تاریخش صحبت میکند با چه احترام و وقاری از آن سخن میگوید ، ببینید در مدارس عالی شان درس تاریخ از چه وزنی برخوردار است ... نویسنده در فصل های دوم و سوم کتاب به حقیقت گریزی ، پنهان کاری و ظاهر سازی ایرانیان اشاره میکند . به اعتقاد وی این مردم علاقه ی چندانی به روبرو شدن با حقایقی که به هر دلیلی مطابق میل و سلیقه ی آنها نباشد ندارند و اکثریت اهل تظاهر به درستی ، تظاهر به ادب ، تظاهر به نزاکت ، تظاهر به مکنت و ثروت و قدرت هستند . نراقی مینویسد : میهمان که می آید طرف دو سه کیلو پرتغال میخرد بعد دانه درشت ها را جدا میکند برای پذیرایی و ریزها را برای مصرف بچه ها میگذارد ، این یعنی چه ؟ یعنی اینکه میهمان بداند ما همیشه پرتغال درشت مصرف میکنیم ... به این تظاهر گفته میشود . برگزاری مراسم درگذشتگان در سالن ها و هتل های مجلل جهت پرستیژ اجتماعی نیز یکی دیگر از این ظاهرسازی هاست . نراقی در بخش دیگری از کتاب خود به قهرمان پروری ایرانیان اشاره میکند و مینویسد : سراسر تاریخمان مملو است از قهرمان بازی و قهرمان پروری و عجیب اینکه پس از اینکه به ستایش آن قهرمان پرداختیم و در سطح خدایی قرارش دادیم ، خیلی زود در بدترین وضع ممکن زمینش میزنیم یا اگر زورمان به او نرسد برایش جوک درست میکنیم . نراقی در قسمت مهمی از کتاب خود به موضوع کم ابی و خشکسالی در ایران اشاره کرده و ان را عامل مهمی در شکل گیری استبداد و رفتار خشن میداند : کم آبی ، تشنگی و بی بارانی مملکت را به سمت استبداد میبرد . مثلا برای آب دادن محصولی که پدر صاحب کار را درآورده تا به اینجا رسیده اگر بخواهی با گفتمان ، آب تهیه کنی کارت به صورت جدی لنگ است و باید جوری با میراب قلدر بتوانی کنار بیایی ... این میشود که عده ایی برای تامین قدرت ، میروند دست راست زورگو میشنوند تا از محل زورگویی نصیبی ببرند . نراقی در فصل دیگر کتاب ، بی برنامگی در انجام کارها را شاخصه ی کارهای ایرانیان برمیشمرد و مینویسد : جاده میسازیم بعد از چندین سال می گوییم گسل های این کوهستان از نظر زمین شناسی جوان است و ساخت جاده اشتباه بوده است یا سد میسازیم بعد متوجه میشویم اصلا اینجا سد نباید ساخته میشد . چند دهه پیش یک عده آمدند گفتند ما باید جمعیت خودمان را زیاد کنیم ، ایرانی از نظر کیفیت الحمداله مشکلی ندارد اگر از نظر کمیت هم بالا برود دیگر کار تمام است ، دنیا را میتوانیم بگیریم ! شروع کردند به برنامه ی تکثیر خانواده ! این جا و آنجا هم که چهار تا صدای اعتراض بلند شد خفه اش کردند . بعد از دو دهه تازه فهمیدند برنامه ی کنترل جمعیت یعنی چه و این لشکر کاملا معصوم بچه ها چه عاقبتی در انتظارشان است ؟ مدرسه ها چند نوبته شد ، بعد مشکل ازدواج ، جهیزیه ، منزل ، شغل ، بهداشت و ... سر بر آورد . حسن نراقی در ادامه ی کتاب جامعه شناسی خودمانی ، فرصت طلبی و ریاکاری را بلای جان مردم این کشور میداند و مینویسد : یک نمونه از فرصت طلبی ایرانیان و به رنگ حریف درآمدن آنها را میتوان در اسم هایی که آنها دارند بررسی کرد . درصد بالایی از ثریا ها و شهنازهای ما حدود پنجاه ساله هستند و اکثر خانم هایی که فرح نامیده شده اند حدود چهل و دو ساله اند . کوروش ، داریوش ، خشایار و امثالهم هم سالهای تولدشان پنجاه یا پنجاه و یک هستند . لیکن عمارها ، یاسرها یا هدی ها همگی متولد بعد از دهه ی شصت هستند . حتی اسامی مغازه ها نیز از این تظاهر و رنگ پذیری مصون نیستند مثلا زمان پهلوی اسم برخی مغازه ها ملقب به آریا مهر بود و سپس بعد از انقلاب به اسامی مذهبی و ... شاید به این جهت که امنیت را در این اسامی میتوان دید ...
📗 منبع :
( جامعه شناسی خودمانی ، حسن نراقی ، تهران : نشر اختران ، 1380 )
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📄 بررسی دلایل عقب افتادگی ایران ( 1 )
📖 کتاب "جامعه شناسی خودمانی" نوشته ی #پرفسور_نراقی
حسن نراقی ،کتاب "جامعه شناسی خودمانی" را در سال 1380 و در 17 فصل منتشر کرد . وی در این کتاب با نگاهی منتقدانه به فرهنگ و اخلاقیات ایرانیان ، علت اصلی عقب افتادگی ایران را در رفتار و منش خود مردم این سرزمین میداند . نراقی در فصل اول کتاب آگاهی نداشتن مردم ایران از تاریخ را یکی از عوامل عقب ماندگي آنها بر میشمرد . او مینویسد : یکی از دردهای مملکت این است که حتی تحصیل کرده هایمان خیلی با تاریخ میانه ی خوبی ندارند و از همه بدتر اینکه حتی نمیدانند پدر دو سه نسل پیششان که بوده و از چه نسلی هستند ! ملتی که تاریخ گذشته اش را نمیخواند و نمیداند همه چیز را باید خودش تجربه کند ولی آیا وقت کافی برای این کار را دارد ؟ ببینید آمریکایی دویست و چند ساله وقتی از تاریخش صحبت میکند با چه احترام و وقاری از آن سخن میگوید ، ببینید در مدارس عالی شان درس تاریخ از چه وزنی برخوردار است ... نویسنده در فصل های دوم و سوم کتاب به حقیقت گریزی ، پنهان کاری و ظاهر سازی ایرانیان اشاره میکند . به اعتقاد وی این مردم علاقه ی چندانی به روبرو شدن با حقایقی که به هر دلیلی مطابق میل و سلیقه ی آنها نباشد ندارند و اکثریت اهل تظاهر به درستی ، تظاهر به ادب ، تظاهر به نزاکت ، تظاهر به مکنت و ثروت و قدرت هستند . نراقی مینویسد : میهمان که می آید طرف دو سه کیلو پرتغال میخرد بعد دانه درشت ها را جدا میکند برای پذیرایی و ریزها را برای مصرف بچه ها میگذارد ، این یعنی چه ؟ یعنی اینکه میهمان بداند ما همیشه پرتغال درشت مصرف میکنیم ... به این تظاهر گفته میشود . برگزاری مراسم درگذشتگان در سالن ها و هتل های مجلل جهت پرستیژ اجتماعی نیز یکی دیگر از این ظاهرسازی هاست . نراقی در بخش دیگری از کتاب خود به قهرمان پروری ایرانیان اشاره میکند و مینویسد : سراسر تاریخمان مملو است از قهرمان بازی و قهرمان پروری و عجیب اینکه پس از اینکه به ستایش آن قهرمان پرداختیم و در سطح خدایی قرارش دادیم ، خیلی زود در بدترین وضع ممکن زمینش میزنیم یا اگر زورمان به او نرسد برایش جوک درست میکنیم . نراقی در قسمت مهمی از کتاب خود به موضوع کم ابی و خشکسالی در ایران اشاره کرده و ان را عامل مهمی در شکل گیری استبداد و رفتار خشن میداند : کم آبی ، تشنگی و بی بارانی مملکت را به سمت استبداد میبرد . مثلا برای آب دادن محصولی که پدر صاحب کار را درآورده تا به اینجا رسیده اگر بخواهی با گفتمان ، آب تهیه کنی کارت به صورت جدی لنگ است و باید جوری با میراب قلدر بتوانی کنار بیایی ... این میشود که عده ایی برای تامین قدرت ، میروند دست راست زورگو میشنوند تا از محل زورگویی نصیبی ببرند . نراقی در فصل دیگر کتاب ، بی برنامگی در انجام کارها را شاخصه ی کارهای ایرانیان برمیشمرد و مینویسد : جاده میسازیم بعد از چندین سال می گوییم گسل های این کوهستان از نظر زمین شناسی جوان است و ساخت جاده اشتباه بوده است یا سد میسازیم بعد متوجه میشویم اصلا اینجا سد نباید ساخته میشد . چند دهه پیش یک عده آمدند گفتند ما باید جمعیت خودمان را زیاد کنیم ، ایرانی از نظر کیفیت الحمداله مشکلی ندارد اگر از نظر کمیت هم بالا برود دیگر کار تمام است ، دنیا را میتوانیم بگیریم ! شروع کردند به برنامه ی تکثیر خانواده ! این جا و آنجا هم که چهار تا صدای اعتراض بلند شد خفه اش کردند . بعد از دو دهه تازه فهمیدند برنامه ی کنترل جمعیت یعنی چه و این لشکر کاملا معصوم بچه ها چه عاقبتی در انتظارشان است ؟ مدرسه ها چند نوبته شد ، بعد مشکل ازدواج ، جهیزیه ، منزل ، شغل ، بهداشت و ... سر بر آورد . حسن نراقی در ادامه ی کتاب جامعه شناسی خودمانی ، فرصت طلبی و ریاکاری را بلای جان مردم این کشور میداند و مینویسد : یک نمونه از فرصت طلبی ایرانیان و به رنگ حریف درآمدن آنها را میتوان در اسم هایی که آنها دارند بررسی کرد . درصد بالایی از ثریا ها و شهنازهای ما حدود پنجاه ساله هستند و اکثر خانم هایی که فرح نامیده شده اند حدود چهل و دو ساله اند . کوروش ، داریوش ، خشایار و امثالهم هم سالهای تولدشان پنجاه یا پنجاه و یک هستند . لیکن عمارها ، یاسرها یا هدی ها همگی متولد بعد از دهه ی شصت هستند . حتی اسامی مغازه ها نیز از این تظاهر و رنگ پذیری مصون نیستند مثلا زمان پهلوی اسم برخی مغازه ها ملقب به آریا مهر بود و سپس بعد از انقلاب به اسامی مذهبی و ... شاید به این جهت که امنیت را در این اسامی میتوان دید ...
📗 منبع :
( جامعه شناسی خودمانی ، حسن نراقی ، تهران : نشر اختران ، 1380 )
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#نزار_قبانی 🍃🍃🍃
نزار قبانی (زاده: ۲۱ مارس ۱۹۲۳- درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر و ناشر سوری و متولد دمشق بود. « نزار قبانی شاعری است که با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانیاند. شعرهایش را خوانندگانی مانند ام کلثوم ، عبد الحلیم حافظ ونجاة الصغیرة(مصر)، فیروز و ماجده الرومی(لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خواندهاند. او در دنیای عرب از شهرتی بیهمتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بیشمار دارد.»
» نزار قبانی سرودن شعر را از شانزدهسالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهی حقوق در دمشق فارغ التحصیل و در وزارت خارجهی سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت ومادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقبنشینی۱۹۶۷اعراب در مسأله یفلسطین، از شعر عاشقانه به شعرسیاسی و شعر مقاومت رویآورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشتهشدن همسرش بلقیسالراوی در بمبگذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.» بر گرفته از پشت جلد کتاب "نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا" مترجم رضا طاهری🍃🍃
هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله‌اش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. نزار قبانی دانش‌آموخته دانشگاه دمشق بود.
وی به زبان های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد. هنگامی که از او پرسیده میشد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ می‌گفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من میخواهم که آن را آزاد کنم. من میخواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.» نزار در کتاب داستان من و شعر می نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهرهی شعرم به چه حالتی درمیآمد.» و «ازدمشق دور افتادم. زبان‌های دیگری آموختم. اما الفبای دمشقیام چسبیده به انگشتان، گلو و جامههایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچههای دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمانخانهی جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.» بخشی از شعرهای نزارقبانی برای همسرش بلقیس الراوی سروده شده است.
بخش‌هایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. مهدی سرحدی ، موسی بیدج ، یغما گلرویی ، رضا طاهری ، موسی اسوار،رضا عامری و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون بخش‌هایی از آثار نزار را به فارسی ترجمه کرده‌اند.🍃🍃
عشقت اندوه را به من آموخت
وَ من قرن‌ها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازَد!
زنی که میان‌ِ بازوانش چونان گُنجشکی بگریم‌ُ
او تکه تکه‌هایم را چون پاره‌های بلوری شکسته گِرد آوَرَد!
عشقت به من آموخت که خانه‌اَم را تَرک کنم،
در پیاده‌روها پرسه زَنَم‌ُ
چهره‌اَت را در قطرات‌ِ باران‌ُ نورِ چراغ‌ِ ماشین‌ها بجویم!
ردِ لباس‌هایت را در لباس‌ِ غریبه‌ها بگیرم‌ُ
تصویرِ تو را در تابلوهای تبلیغاتی جُست‌ُجو کنم!
عشقت به من آموخت، که ساعت‌ها در پِی‌ِ گیسوان‌ِ تو بگردم...
ـ گیسوانی که دختران‌ِ کولی در حسرت‌ِ آن می‌سوزند! ـ
در پِی‌ِ چهره وُ صدایی
که تمام‌ِ چهره‌ها وُ صداهاست!
عشقت مَرا به شهرِ اندوه بُرد! ـ بانوی من! ـ
وَ من از آن پیش‌تر هرگز به آن شهر نرفته بودم!
نمی‌دانستم اشک‌ها کسی هستند
وَ انسان ـ بی‌اندوه ـ تنها سایه‌یی از انسان است!
عشقت به من آموخت که چونان پسرکی رفتار کنم:
چهره‌اَت را با گچ بر دیوارها نقّاشی کنم،
بَر بادبان‌ِ زورق‌ِ ماهی‌گیران‌ُ
بر ناقوس‌ُ صلیب‌ِ کلیساها...
عشقت به من آموخت که عشق، زمان را دگرگون میکند!
وَ آن‌هنگام که عاشق می‌شَوَم زمین از گردش باز می‌ایستد!
عشقت بی‌دلیلی‌ها را به من آموخت!
پَس من افسانه‌های کودکان را خواندم
وَ در قلعه‌ی قصّه‌ها قدم نهادم‌ُ
به رؤیا دیدم دخترِ شاه‌ِ پریان از آن‌ِ من است!
با چشم‌هایش، صاف‌تر از آب‌ِ یک دریاچه!
لب‌هایش، خواستنی‌تر از شکوفه‌های اَنار...
به رؤیا دیدم که او را دُزدیده‌اَم هم‌ْچون یک شوالیه
وَ گردن‌ْبندی از مرواریدُ مرجانش پیشکش کرده‌اَم!
عشقت جنون را به من آموخت
وَ گُذران‌ِ زنده‌گی بی‌آمدن‌ِ دخترِ شاه‌ِ پریان را!
عشقت به من آموخت تو را در همه چیزی جست‌ُجو کنم
وَ دوست بدارم درخت‌ِ عریان‌ِ زمستان
#نزار_قبانی 🍃🍃🍃
نزار قبانی (زاده: ۲۱ مارس ۱۹۲۳- درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر و ناشر سوری و متولد دمشق بود. « نزار قبانی شاعری است که با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانیاند. شعرهایش را خوانندگانی مانند ام کلثوم ، عبد الحلیم حافظ ونجاة الصغیرة(مصر)، فیروز و ماجده الرومی(لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خواندهاند. او در دنیای عرب از شهرتی بیهمتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بیشمار دارد.»
» نزار قبانی سرودن شعر را از شانزدهسالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهی حقوق در دمشق فارغ التحصیل و در وزارت خارجهی سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت ومادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقبنشینی۱۹۶۷اعراب در مسأله یفلسطین، از شعر عاشقانه به شعرسیاسی و شعر مقاومت رویآورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشتهشدن همسرش بلقیسالراوی در بمبگذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.» بر گرفته از پشت جلد کتاب "نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا" مترجم رضا طاهری🍃🍃
هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله‌اش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. نزار قبانی دانش‌آموخته دانشگاه دمشق بود.
وی به زبان های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد. هنگامی که از او پرسیده میشد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ می‌گفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من میخواهم که آن را آزاد کنم. من میخواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.» نزار در کتاب داستان من و شعر می نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهرهی شعرم به چه حالتی درمیآمد.» و «ازدمشق دور افتادم. زبان‌های دیگری آموختم. اما الفبای دمشقیام چسبیده به انگشتان، گلو و جامههایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچههای دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمانخانهی جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.» بخشی از شعرهای نزارقبانی برای همسرش بلقیس الراوی سروده شده است.
بخش‌هایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. مهدی سرحدی ، موسی بیدج ، یغما گلرویی ، رضا طاهری ، موسی اسوار،رضا عامری و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون بخش‌هایی از آثار نزار را به فارسی ترجمه کرده‌اند.🍃🍃
عشقت اندوه را به من آموخت
وَ من قرن‌ها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازَد!
زنی که میان‌ِ بازوانش چونان گُنجشکی بگریم‌ُ
او تکه تکه‌هایم را چون پاره‌های بلوری شکسته گِرد آوَرَد!
عشقت به من آموخت که خانه‌اَم را تَرک کنم،
در پیاده‌روها پرسه زَنَم‌ُ
چهره‌اَت را در قطرات‌ِ باران‌ُ نورِ چراغ‌ِ ماشین‌ها بجویم!
ردِ لباس‌هایت را در لباس‌ِ غریبه‌ها بگیرم‌ُ
تصویرِ تو را در تابلوهای تبلیغاتی جُست‌ُجو کنم!
عشقت به من آموخت، که ساعت‌ها در پِی‌ِ گیسوان‌ِ تو بگردم...
ـ گیسوانی که دختران‌ِ کولی در حسرت‌ِ آن می‌سوزند! ـ
در پِی‌ِ چهره وُ صدایی
که تمام‌ِ چهره‌ها وُ صداهاست!
عشقت مَرا به شهرِ اندوه بُرد! ـ بانوی من! ـ
وَ من از آن پیش‌تر هرگز به آن شهر نرفته بودم!
نمی‌دانستم اشک‌ها کسی هستند
وَ انسان ـ بی‌اندوه ـ تنها سایه‌یی از انسان است!
عشقت به من آموخت که چونان پسرکی رفتار کنم:
چهره‌اَت را با گچ بر دیوارها نقّاشی کنم،
بَر بادبان‌ِ زورق‌ِ ماهی‌گیران‌ُ
بر ناقوس‌ُ صلیب‌ِ کلیساها...
عشقت به من آموخت که عشق، زمان را دگرگون میکند!
وَ آن‌هنگام که عاشق می‌شَوَم زمین از گردش باز می‌ایستد!
عشقت بی‌دلیلی‌ها را به من آموخت!
پَس من افسانه‌های کودکان را خواندم
وَ در قلعه‌ی قصّه‌ها قدم نهادم‌ُ
به رؤیا دیدم دخترِ شاه‌ِ پریان از آن‌ِ من است!
با چشم‌هایش، صاف‌تر از آب‌ِ یک دریاچه!
لب‌هایش، خواستنی‌تر از شکوفه‌های اَنار...
به رؤیا دیدم که او را دُزدیده‌اَم هم‌ْچون یک شوالیه
وَ گردن‌ْبندی از مرواریدُ مرجانش پیشکش کرده‌اَم!
عشقت جنون را به من آموخت
وَ گُذران‌ِ زنده‌گی بی‌آمدن‌ِ دخترِ شاه‌ِ پریان را!
عشقت به من آموخت تو را در همه چیزی جست‌ُجو کنم
وَ دوست بدارم درخت‌ِ عریان‌ِ زمستان
را،
برگ‌های خشک‌ِ خزان را وُ
باد را وُ باران را
وَ کافه‌ی کوچکی را که عصرها در آن قهوه می‌نوشیدیم!
شاعر؛؛؛ #نزار_قبانی
ترجمه؛؛ #یغما_گلروویی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
برگ‌های خشک‌ِ خزان را وُ
باد را وُ باران را
وَ کافه‌ی کوچکی را که عصرها در آن قهوه می‌نوشیدیم!
شاعر؛؛؛ #نزار_قبانی
ترجمه؛؛ #یغما_گلروویی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
نامه هایی که برایت نوشته ام
روی من خط کشیده اند
و روی تو...
چرا که نور از چراغ مهمتر است
شعر از کاغذ
و قبله از لبها
نامه هایی که برایت فرستاده ام
از تو مهمترند...
و از من ...
آنها تنها سندی هستند
که مردم با آن زیبایی تو را کشف می کنند
و جنون مرا
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
نامه هایی که برایت نوشته ام
روی من خط کشیده اند
و روی تو...
چرا که نور از چراغ مهمتر است
شعر از کاغذ
و قبله از لبها
نامه هایی که برایت فرستاده ام
از تو مهمترند...
و از من ...
آنها تنها سندی هستند
که مردم با آن زیبایی تو را کشف می کنند
و جنون مرا
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پسرم جعبه آبرنگش را پيش رويم گذاشت
واز من خواست
برايش پرنده اي بكشم
در رنگ خاكستري فرو بردم
قلم مو را
وكشيدم چارگوشي را با قفل و ميله ها !
شگفتي چشمانش را پر كرد :
اما اين يك زندانست ، پدر!
نمي داني چگونه يك پرنده مي كشند ؟!
ومن به او گفتم :
پسرم !
مرا ببخش
من شكل پرندگان را از ياد برده ام !...
پسرم مدادهاي شمعي اش را
پيش رويم گذاشت
و خواست برايش سرزمين مادري را بكشم
قلم در دستانم لرزيد
و من
اشك ريزان
فرو
ريختم… !
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پسرم جعبه آبرنگش را پيش رويم گذاشت
واز من خواست
برايش پرنده اي بكشم
در رنگ خاكستري فرو بردم
قلم مو را
وكشيدم چارگوشي را با قفل و ميله ها !
شگفتي چشمانش را پر كرد :
اما اين يك زندانست ، پدر!
نمي داني چگونه يك پرنده مي كشند ؟!
ومن به او گفتم :
پسرم !
مرا ببخش
من شكل پرندگان را از ياد برده ام !...
پسرم مدادهاي شمعي اش را
پيش رويم گذاشت
و خواست برايش سرزمين مادري را بكشم
قلم در دستانم لرزيد
و من
اشك ريزان
فرو
ريختم… !
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
. نزار قبانی-سیب وزیتون صلح _
#امير_ثاني
یکی از دردناکترین خوانش ها
خوانش شعرنزار قبانی ست که برای همسرش پس از کشته شدن دربمباران سروده....
این شاعر ظریف طبع ولطیف کوش، ومعنازا، وماهی متحرک بین استعاره ها و نقاب کلمات...
وبراندازنده دشمنی ودوری به نفع عشق ونزدیکی،...
کسی که از_زیتون وعسل_شعرها در انحنای اندام معشوقه اش سروده...
کسی که طعم باغ های بیروت وپرتغال .را درشعرش باکلمات به ماچشانیده
کسی که گرسنگی عاطفی دمشق و جنگ وعشق را سروده...
ظریفترین تصاویر را از صحنه های بروز کلمات در ساحت امر واقع پرداخته..
ودرتکرار از گفتمان وتصاویر دوست داشتن به اندازه تمام
تنوعات زندگی شعرسروده ...
بدون ملال واندوه تکرار وخاطری حتی کهنه ازگذشته...
وبدون استرس وترس ازاینکه واژگانش در اختیار سرایش برای توصیف عشق کلیشه ای شوند«به قول صائب :دربند ان مباش که مضمون نمانده است../یک عمر می شود از سرزلف یار گفت»
تازه گی وطراوت وطراری را نزار قبانی باتعویض کلمات بارنگ میوه ها وفصول، دریا وتبدیل اندیشه...
زیتون وصلح، نقاب خاک وزیستن...
اندوه گرفتن اندامی خمیده به راستای ازادی در طرح نمایی از عشق ،ساختار یافته در چشم ودست سینه وسر معشوق اش
وگلایه به اندازه تمامی چارچوب های منتهی به عدم لمس ایمان درعشق وخواستن در تمامی طرح های شعری اش تکثیر کرده...
قبانی زبان یکتا وواحد ملیت اعراب در خوانش عشق است...
وی در ربودن وزدودن تصاویر قلیانی وقهوه خانه ای عرب وطرح تحرک موسیقی رفتارگرای جنسی وریتم مشهور موسیقی اعراب ،بس کوشش ها نموده....
بله قبانی بایست طوری از عشق بگوید وبسراید، که ناخوداگاه فربه عرب(ملیت وزبان عرب منظوراست) از رخوت به تنگنای تحتانی نگریستن وجسمانی فهمیدن وادراک کردن محبت ودوست داشتن _ابژه دیگری(عشق)را در زن سالم تر از کارکرد محیطی اش ببیند ودریابد.
به تعبیر فرمالیست های روسی«قبانی بایست دست به اشنایی زدایی ای عمیق ووسیع تا سرحد۳ تا ۶ قرن گذشته بزند»
تا نیروی ایمان وخدای گونی واراده را در صور کلمات از_پاشنه های وارون شده ترکیب_پازل معدن سنگ سیاه جنسیت نگری وابتذال عرب به_ابژه زن_برهاند...
در شعر وی نگرش به زن-نه در دوری وفراغ بیابان گردی ومجنونی ست-
نه به سان متنبی که معشوق را ذیل عملکردهای سیاسی وقومی قبیله ای -قدرت- تعریف میکند...
نه به سان ترانه سرایان قهوه خوانی که برای ریتم معروف عرب از دل ودست وساق محبوبه وتحریک اعضا سخن می گویند...
بل -زن وعشق-در خوانش قبانی از جهان واین سامانه زیستی...
صورتی نه -رئالیستی صرف-یا سورئالیسم بکارگرفته شده توسط -ادونیس-بزرگترین شاعر امروز ودیروز عرب،
بلکه دوری ونزدیکی ای (نمی خواهم دیالکتیکی نام بگذارمش) همسان باهر جذر ومد زیست مایه های حیات دارد
رانه های اجتماعی
بوی سیب واندامی واقعی ترو-ابژه ای-ملموس تر ،همنشین خاطرات، وتكرار.. ، خشم،لطف، رحم
زن در اينجا نبض وعصب وزیست بطنی اجتماعی شاعر میشود زن....
زن~برای نزار قبانی،همان نفس انسانی وفاعل شناساگر تجربه کننده ایست، که از طریق وی با جهان ارتباط برقرار می کند...
جهان را بدون زن نمی خواهد،واصولا بدون زن جهان معنایی زنده وقابل تحمیل به زیست برای وی ندارد
عشق=زن_، برای قبانی، اب وحیات وافتاب ونان است...
وستایش اش برای این ترکیب تاعمق جان لهیب میکشد...
عینکی ست زن برای قبانی واندامش دسته وقاب عینک وجهت نگاهش از سوی اندام عاطفی احساسی وی به دور دست نزدیک مخاطرات است،
مخاطرات وبدهیات اولیه هر سرسودنی از زندگی...
نزار قبانی هرروز -باعینکی که ازتمنا وعشق-که ساخته شده از-ابژه محبوبش-است...
به جهان می نگرد،تفسیر میکند
می سرايد...
می گرید
تنفس میکند!!!
حال فقدان این -ابژه-واین سامانه درونی شده، چه یاس نازل وشکننده ای می تواند باوی از زندگی بسازد
وچه خار صخره های سنگینی را بایست در نبود عینک تنفسی اش در پیمودن سراشیب زندگی _پا های احساس اش_درسرزمین _امرواقع_واقعیت طی کنند..._مصیبتی از جنس مصاف بازمان ومسافت وخداست_
با نبود عشق وپیکر سیال معشوقه در اندام تفکرش،«قبانی، بینایی،شنوایی،عاطفه عادت، پرتقال،سیب،بلقیس،عاشقانه ها»
همه را از دست می دهد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
. نزار قبانی-سیب وزیتون صلح _
#امير_ثاني
یکی از دردناکترین خوانش ها
خوانش شعرنزار قبانی ست که برای همسرش پس از کشته شدن دربمباران سروده....
این شاعر ظریف طبع ولطیف کوش، ومعنازا، وماهی متحرک بین استعاره ها و نقاب کلمات...
وبراندازنده دشمنی ودوری به نفع عشق ونزدیکی،...
کسی که از_زیتون وعسل_شعرها در انحنای اندام معشوقه اش سروده...
کسی که طعم باغ های بیروت وپرتغال .را درشعرش باکلمات به ماچشانیده
کسی که گرسنگی عاطفی دمشق و جنگ وعشق را سروده...
ظریفترین تصاویر را از صحنه های بروز کلمات در ساحت امر واقع پرداخته..
ودرتکرار از گفتمان وتصاویر دوست داشتن به اندازه تمام
تنوعات زندگی شعرسروده ...
بدون ملال واندوه تکرار وخاطری حتی کهنه ازگذشته...
وبدون استرس وترس ازاینکه واژگانش در اختیار سرایش برای توصیف عشق کلیشه ای شوند«به قول صائب :دربند ان مباش که مضمون نمانده است../یک عمر می شود از سرزلف یار گفت»
تازه گی وطراوت وطراری را نزار قبانی باتعویض کلمات بارنگ میوه ها وفصول، دریا وتبدیل اندیشه...
زیتون وصلح، نقاب خاک وزیستن...
اندوه گرفتن اندامی خمیده به راستای ازادی در طرح نمایی از عشق ،ساختار یافته در چشم ودست سینه وسر معشوق اش
وگلایه به اندازه تمامی چارچوب های منتهی به عدم لمس ایمان درعشق وخواستن در تمامی طرح های شعری اش تکثیر کرده...
قبانی زبان یکتا وواحد ملیت اعراب در خوانش عشق است...
وی در ربودن وزدودن تصاویر قلیانی وقهوه خانه ای عرب وطرح تحرک موسیقی رفتارگرای جنسی وریتم مشهور موسیقی اعراب ،بس کوشش ها نموده....
بله قبانی بایست طوری از عشق بگوید وبسراید، که ناخوداگاه فربه عرب(ملیت وزبان عرب منظوراست) از رخوت به تنگنای تحتانی نگریستن وجسمانی فهمیدن وادراک کردن محبت ودوست داشتن _ابژه دیگری(عشق)را در زن سالم تر از کارکرد محیطی اش ببیند ودریابد.
به تعبیر فرمالیست های روسی«قبانی بایست دست به اشنایی زدایی ای عمیق ووسیع تا سرحد۳ تا ۶ قرن گذشته بزند»
تا نیروی ایمان وخدای گونی واراده را در صور کلمات از_پاشنه های وارون شده ترکیب_پازل معدن سنگ سیاه جنسیت نگری وابتذال عرب به_ابژه زن_برهاند...
در شعر وی نگرش به زن-نه در دوری وفراغ بیابان گردی ومجنونی ست-
نه به سان متنبی که معشوق را ذیل عملکردهای سیاسی وقومی قبیله ای -قدرت- تعریف میکند...
نه به سان ترانه سرایان قهوه خوانی که برای ریتم معروف عرب از دل ودست وساق محبوبه وتحریک اعضا سخن می گویند...
بل -زن وعشق-در خوانش قبانی از جهان واین سامانه زیستی...
صورتی نه -رئالیستی صرف-یا سورئالیسم بکارگرفته شده توسط -ادونیس-بزرگترین شاعر امروز ودیروز عرب،
بلکه دوری ونزدیکی ای (نمی خواهم دیالکتیکی نام بگذارمش) همسان باهر جذر ومد زیست مایه های حیات دارد
رانه های اجتماعی
بوی سیب واندامی واقعی ترو-ابژه ای-ملموس تر ،همنشین خاطرات، وتكرار.. ، خشم،لطف، رحم
زن در اينجا نبض وعصب وزیست بطنی اجتماعی شاعر میشود زن....
زن~برای نزار قبانی،همان نفس انسانی وفاعل شناساگر تجربه کننده ایست، که از طریق وی با جهان ارتباط برقرار می کند...
جهان را بدون زن نمی خواهد،واصولا بدون زن جهان معنایی زنده وقابل تحمیل به زیست برای وی ندارد
عشق=زن_، برای قبانی، اب وحیات وافتاب ونان است...
وستایش اش برای این ترکیب تاعمق جان لهیب میکشد...
عینکی ست زن برای قبانی واندامش دسته وقاب عینک وجهت نگاهش از سوی اندام عاطفی احساسی وی به دور دست نزدیک مخاطرات است،
مخاطرات وبدهیات اولیه هر سرسودنی از زندگی...
نزار قبانی هرروز -باعینکی که ازتمنا وعشق-که ساخته شده از-ابژه محبوبش-است...
به جهان می نگرد،تفسیر میکند
می سرايد...
می گرید
تنفس میکند!!!
حال فقدان این -ابژه-واین سامانه درونی شده، چه یاس نازل وشکننده ای می تواند باوی از زندگی بسازد
وچه خار صخره های سنگینی را بایست در نبود عینک تنفسی اش در پیمودن سراشیب زندگی _پا های احساس اش_درسرزمین _امرواقع_واقعیت طی کنند..._مصیبتی از جنس مصاف بازمان ومسافت وخداست_
با نبود عشق وپیکر سیال معشوقه در اندام تفکرش،«قبانی، بینایی،شنوایی،عاطفه عادت، پرتقال،سیب،بلقیس،عاشقانه ها»
همه را از دست می دهد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
تو را زنانه میخواهم...
زیرا تمدن زنانه است...
شعر زنانه است
ساقه ی گندم، شیشه ی عطر ...
حتی پاریس زنانه است..
و بیروت با تمامی زخمهایش زنانه است
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
تو را زنانه میخواهم...
زیرا تمدن زنانه است...
شعر زنانه است
ساقه ی گندم، شیشه ی عطر ...
حتی پاریس زنانه است..
و بیروت با تمامی زخمهایش زنانه است
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
اگر
دوست مني
كمكم كن
تا از پيشت بروم .
اگر يار مني
كمكم كن
تا از تو شفا يابم .
اگر
مي دانستم كه عشق خطر دارد
دل نمي دادم .
اگر
مي دانستم كه دريا عميق است
دل نمي زدم .
و اگر پايان را مي دانستم
آغاز نمي كردم ...
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
اگر
دوست مني
كمكم كن
تا از پيشت بروم .
اگر يار مني
كمكم كن
تا از تو شفا يابم .
اگر
مي دانستم كه عشق خطر دارد
دل نمي دادم .
اگر
مي دانستم كه دريا عميق است
دل نمي زدم .
و اگر پايان را مي دانستم
آغاز نمي كردم ...
#نزار_قبانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#عشق_از_دید_پروست
مارسل پروست که بسیاری وی را بهترین نویسنده ی سده ی بیستم میدانند اعتقاد داشت عشق واقعیت ندارد. از نظر پروست عشق امری مربوط به حالات درونی خود ماست و ما موجوداتی را که حقیقی باشند دوست نداریم، بلکه موجوداتی را دوست داریم که خود آنها را آفریده باشیم.هر انسانی ناخود آگاه تصویری ایده آل ازظاهر وحتی نوع رفتار معشوق را در ذهن خویش میپروراند و بدان عشق میورزد. به محض اولین برخورد جدی با جنس مخالف در دنیای خارج ممکن است احساس کنیم معشوق را یافته ایم ، اما از دید پروست ما در واقع نه عاشق دیگری، که عاشق همان تصویر ایده آل ذهن خود هستیم.مشکلات یک رابطهٔ عاشقانه از آنجا آغاز میشود که یکی از طرفین(وگاه هردو) به مرور زمان حس میکنند طرف مقابل، با تصویری که در ذهن داشته اند مطابقت ندارد.آن گاه تلاشی نافرجام برای همسان کردن رفتار معشوق یا همسر با تصویر ساختهٔ ذهن صورت میگیرد. تلاشی که اغلب به فروپاشی رابطهٔ عاشقانه یا ازدواج می انجامد.تراژیک ترین وجه قضیه اما هنگامی است یکی از دو سوی رابطه با اینکه میداند چنین تلاشی بیهوده است، همچنان به حفظ رابطه اصرار میورزد. همهٔ سختی ها را به جان میخرد ، توهین های طرف مقابل را تحمل کرده وتن به هر حقارتی میدهد چون نمیتواند از تصویر ذهنی خود دست بکشد.چون حاضر به پذیرش این واقعیت تلخ نیست که موجود ایده آل او شاید هرگز در عالم واقع وجود نداشته باشد.
پروست در جلد اول شاهکار خود (در جستجوی زمان از دست رفته) که "طرف خانه ی سوان "نام دارد، توصیفی دقیق و تکان دهنده از این نوع رابطه ارائه میدهد.سوان که مردی خوش گذران است عاشق"اودت"شده وبا او ازدواج میکند. در ابتدای آشنایی هردو بهم علاقه دارند ولی ازدواجشان تبدیل به رابطه ای بیمار گونه میشود.نه به این دلیل که اودت دیگر سوان را دوست ندارد و با مردان دیگر رابطه برقرار کرده ،یلکه سوان چنان شیفتهٔ اودت (یا تصویر ذهنی اش) است که حاضر نیست واقعیت را بپذیرد. او حتی مطمئن نیست که پدر حقیقی دخترشان خودش است یا مردی دیگر،چون دختر هیچ شباهتی به او ندارد.
برای پروست عشق همچون یک بیماری است.به تبی میماند که با فروکش کردن آن،بیماری نیز پایان یافته.تب ناشی ازعشق نیز سرانجام فروکش میکند،واین پایان عشق است.سوان نیز پس از تحمل مصائب فراوان سرانجام به مرحله یی میرسد که به خود میگوید:فکرش را بکن که این همه سالهای زندگی ام را هدر داده ام،مرگ خودم را خواستم،بزرگترین عشق زندگی ام را برای زنی مایه گذاشتم که ازش خوشم نمی آمد و بمن نمی خورد
بقول جاکومو لئوپاردی شاعر ایتالیایی،فریب های عاشقانه چنان کاری میکنند که گذشته از امید، تمنا نیز در ما خاموش میشود.توهم سوان پایان می یابد،اما زمانی را که از دست داده هرگز جبران نخواهد شد. اگر پروست جاودانه شده برای این است که پی برد زمان از دست رفته را تنها از راه نوشتن میتوان بازآفرید.نه جهت ارضای حس نوستالژی، بلکه برای اندیشیدن به معنای زندگیمان.
#مارسل_پروست
برگردان : مهدی سحابی🌹
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#عشق_از_دید_پروست
مارسل پروست که بسیاری وی را بهترین نویسنده ی سده ی بیستم میدانند اعتقاد داشت عشق واقعیت ندارد. از نظر پروست عشق امری مربوط به حالات درونی خود ماست و ما موجوداتی را که حقیقی باشند دوست نداریم، بلکه موجوداتی را دوست داریم که خود آنها را آفریده باشیم.هر انسانی ناخود آگاه تصویری ایده آل ازظاهر وحتی نوع رفتار معشوق را در ذهن خویش میپروراند و بدان عشق میورزد. به محض اولین برخورد جدی با جنس مخالف در دنیای خارج ممکن است احساس کنیم معشوق را یافته ایم ، اما از دید پروست ما در واقع نه عاشق دیگری، که عاشق همان تصویر ایده آل ذهن خود هستیم.مشکلات یک رابطهٔ عاشقانه از آنجا آغاز میشود که یکی از طرفین(وگاه هردو) به مرور زمان حس میکنند طرف مقابل، با تصویری که در ذهن داشته اند مطابقت ندارد.آن گاه تلاشی نافرجام برای همسان کردن رفتار معشوق یا همسر با تصویر ساختهٔ ذهن صورت میگیرد. تلاشی که اغلب به فروپاشی رابطهٔ عاشقانه یا ازدواج می انجامد.تراژیک ترین وجه قضیه اما هنگامی است یکی از دو سوی رابطه با اینکه میداند چنین تلاشی بیهوده است، همچنان به حفظ رابطه اصرار میورزد. همهٔ سختی ها را به جان میخرد ، توهین های طرف مقابل را تحمل کرده وتن به هر حقارتی میدهد چون نمیتواند از تصویر ذهنی خود دست بکشد.چون حاضر به پذیرش این واقعیت تلخ نیست که موجود ایده آل او شاید هرگز در عالم واقع وجود نداشته باشد.
پروست در جلد اول شاهکار خود (در جستجوی زمان از دست رفته) که "طرف خانه ی سوان "نام دارد، توصیفی دقیق و تکان دهنده از این نوع رابطه ارائه میدهد.سوان که مردی خوش گذران است عاشق"اودت"شده وبا او ازدواج میکند. در ابتدای آشنایی هردو بهم علاقه دارند ولی ازدواجشان تبدیل به رابطه ای بیمار گونه میشود.نه به این دلیل که اودت دیگر سوان را دوست ندارد و با مردان دیگر رابطه برقرار کرده ،یلکه سوان چنان شیفتهٔ اودت (یا تصویر ذهنی اش) است که حاضر نیست واقعیت را بپذیرد. او حتی مطمئن نیست که پدر حقیقی دخترشان خودش است یا مردی دیگر،چون دختر هیچ شباهتی به او ندارد.
برای پروست عشق همچون یک بیماری است.به تبی میماند که با فروکش کردن آن،بیماری نیز پایان یافته.تب ناشی ازعشق نیز سرانجام فروکش میکند،واین پایان عشق است.سوان نیز پس از تحمل مصائب فراوان سرانجام به مرحله یی میرسد که به خود میگوید:فکرش را بکن که این همه سالهای زندگی ام را هدر داده ام،مرگ خودم را خواستم،بزرگترین عشق زندگی ام را برای زنی مایه گذاشتم که ازش خوشم نمی آمد و بمن نمی خورد
بقول جاکومو لئوپاردی شاعر ایتالیایی،فریب های عاشقانه چنان کاری میکنند که گذشته از امید، تمنا نیز در ما خاموش میشود.توهم سوان پایان می یابد،اما زمانی را که از دست داده هرگز جبران نخواهد شد. اگر پروست جاودانه شده برای این است که پی برد زمان از دست رفته را تنها از راه نوشتن میتوان بازآفرید.نه جهت ارضای حس نوستالژی، بلکه برای اندیشیدن به معنای زندگیمان.
#مارسل_پروست
برگردان : مهدی سحابی🌹
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#همراهان_کودتا
مظفر بقایی
بررسی پرونده و زندگی سیاسی شگفت انگیز بقایی و پرداختن به چرخشها و فراز و فرود‌هایِ این تنها فرزند ذکور میرزا شهاب راوری، بی‌تردید مجالی فراخ و سطوری بیش از این شرح مختصر را می‌طلبد. لذا بنا به روال، در این ستون تنها ردپایِ او را در ایام کودتا جستجو میکنیم. فاصله‌ای میان اردیبهشت 1332 و قتل فجیع سرتیپ افشارطوس رییس شهربانی دولت مصدق تا 28 مرداد همان سال و کشته و مثله شدن سرهنگ سخایی نظامی مورد اعتماد و حامی مصدق در خیابانهای کرمان، توسط هواداران بقایی و حزب زحمتکشان.
بقایی مرد باز ایستادن در میانه راه بود، سیاست را در سایه قوام آغاز کرد و در نیمه راه از او برید و سالها بعد درواقعه سی تیر عواملش چوبه دار قوام السلطنه را در خیابانهای تهران آماده کردند. آنچنان که از 1328 تا 1331 مدافع پرشور دکتر مصدق در مجلس و مطبوعات بود اما اردیبهشت 32 به همراه دشمنان قسم خورده نهضت ملی در باشگاه افسران بازنشسته و یاران موافقش حسین خطیبی و علی زهری مرگی فجیع را برای رییس شهربانی وفادار مصدق سرتیپ افشارطوس تدارک دیدند. تا 28 مرداد جای خالی افشارطوس به اجرای موفقیت آمیز کودتا کمک شایانی کند. اگرچه بعدها بقایی و طرفدارانش سعی در مخفی نگه داشتن و انکار نقش وی در این قتل دهشتناک داشتند اما اسناد و شواهد و اذعانات نزدیکانش، کسانی چون مرتضی کاشانی احتمال حضور موثر او را در اجرای این ماجرا تا حد زیادی تقویت میکند.
بقایی به اتهام قتل افشارطوس تحت تعقیب قضایی قرار گرفت اما با استفاده از حکم مصونیت پیگیری قضایی نمایندگان مجلس، تن به محاکمه نداد. پس از انحلال مجلس هفدهم در 25 مرداد بازداشت و تا ظهر کودتا مهمان سه روزه زندان عشرت آباد بود. هر چند که در غیاب او هوادارانش میدان و خیابان را خالی نگذاشتند و دوشادوش سایر کودتاچیان به خانه نخست وزیر حمله کردند و در تخریب خانه 109 نقشی موثر داشتند. اما غائله برای بقایی و زحمتکشانش در تهران به پایان نرسید و نسخه قتل افشارطوس را این بار برای سرهنگ محمود سخایی پیچیدند. با این تفاوت که دیگر نیازی به مخفی کاری نبود و پیش چشم مردم مبهوت در خیابان رییس وفادار شهربانی کرمان را به قتل رساندند. بقایی کودتا را همراه با کودتاچیان به جشن نشست و مطبوعات 29 مرداد او را قهرمان ملی نامیدند. طی سخنرانی در جمع هوادارانش به دنبال بوسه زدن بر دستان قاتلین سخایی بود. رییس جاه‌طلب حزب زجمتکشان اما چندان از کودتا بهره نبرد و چندی بعد راهش را از زاهدی هم جدا کرد و به حاشیه سیاست رانده شد با آمدن دولت امینی باز هم در صدد بازگشت به قدرت بر آمد اما گویی سرنوشت میرزا ابراهیم خان کلانتر بر او هم حاصل شد و منتفعین از خیانتش هیچگاه به وی اعتماد نکردند و او را به بازی نگرفتند. بقایی اگرچه کمی پیش از انقلاب به جمع انقلابیون پیوست و بیانه‌های ضد حکومتی می‌داد و مردم در خیابان را به حضور درخیابان دعوت میکرد اما داغ ننگ خیانت بر پیشانی‌اش واضح‌تر از آن بود که سهمی از انقلاب ببرد. در 21 نير 1359 دستگير شد و مدتي را در زندان گذراند وي در 27 دي ماه 1364 به دعوت منصور رفيع‌زاده (آخرين رئيس شعبه ساواک در آمريکا) به آمريکا سفر کرد ولي بعد از بازگشت در اول فروردين 1366 در کرمان به دليل ارتباط با سازمانهاي جاسوسي بيگانه و توطئه دستگير شد و در 26 آبان 1366 بر اثر بيماري در بيمارستان مهر درگذشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#همراهان_کودتا
مظفر بقایی
بررسی پرونده و زندگی سیاسی شگفت انگیز بقایی و پرداختن به چرخشها و فراز و فرود‌هایِ این تنها فرزند ذکور میرزا شهاب راوری، بی‌تردید مجالی فراخ و سطوری بیش از این شرح مختصر را می‌طلبد. لذا بنا به روال، در این ستون تنها ردپایِ او را در ایام کودتا جستجو میکنیم. فاصله‌ای میان اردیبهشت 1332 و قتل فجیع سرتیپ افشارطوس رییس شهربانی دولت مصدق تا 28 مرداد همان سال و کشته و مثله شدن سرهنگ سخایی نظامی مورد اعتماد و حامی مصدق در خیابانهای کرمان، توسط هواداران بقایی و حزب زحمتکشان.
بقایی مرد باز ایستادن در میانه راه بود، سیاست را در سایه قوام آغاز کرد و در نیمه راه از او برید و سالها بعد درواقعه سی تیر عواملش چوبه دار قوام السلطنه را در خیابانهای تهران آماده کردند. آنچنان که از 1328 تا 1331 مدافع پرشور دکتر مصدق در مجلس و مطبوعات بود اما اردیبهشت 32 به همراه دشمنان قسم خورده نهضت ملی در باشگاه افسران بازنشسته و یاران موافقش حسین خطیبی و علی زهری مرگی فجیع را برای رییس شهربانی وفادار مصدق سرتیپ افشارطوس تدارک دیدند. تا 28 مرداد جای خالی افشارطوس به اجرای موفقیت آمیز کودتا کمک شایانی کند. اگرچه بعدها بقایی و طرفدارانش سعی در مخفی نگه داشتن و انکار نقش وی در این قتل دهشتناک داشتند اما اسناد و شواهد و اذعانات نزدیکانش، کسانی چون مرتضی کاشانی احتمال حضور موثر او را در اجرای این ماجرا تا حد زیادی تقویت میکند.
بقایی به اتهام قتل افشارطوس تحت تعقیب قضایی قرار گرفت اما با استفاده از حکم مصونیت پیگیری قضایی نمایندگان مجلس، تن به محاکمه نداد. پس از انحلال مجلس هفدهم در 25 مرداد بازداشت و تا ظهر کودتا مهمان سه روزه زندان عشرت آباد بود. هر چند که در غیاب او هوادارانش میدان و خیابان را خالی نگذاشتند و دوشادوش سایر کودتاچیان به خانه نخست وزیر حمله کردند و در تخریب خانه 109 نقشی موثر داشتند. اما غائله برای بقایی و زحمتکشانش در تهران به پایان نرسید و نسخه قتل افشارطوس را این بار برای سرهنگ محمود سخایی پیچیدند. با این تفاوت که دیگر نیازی به مخفی کاری نبود و پیش چشم مردم مبهوت در خیابان رییس وفادار شهربانی کرمان را به قتل رساندند. بقایی کودتا را همراه با کودتاچیان به جشن نشست و مطبوعات 29 مرداد او را قهرمان ملی نامیدند. طی سخنرانی در جمع هوادارانش به دنبال بوسه زدن بر دستان قاتلین سخایی بود. رییس جاه‌طلب حزب زجمتکشان اما چندان از کودتا بهره نبرد و چندی بعد راهش را از زاهدی هم جدا کرد و به حاشیه سیاست رانده شد با آمدن دولت امینی باز هم در صدد بازگشت به قدرت بر آمد اما گویی سرنوشت میرزا ابراهیم خان کلانتر بر او هم حاصل شد و منتفعین از خیانتش هیچگاه به وی اعتماد نکردند و او را به بازی نگرفتند. بقایی اگرچه کمی پیش از انقلاب به جمع انقلابیون پیوست و بیانه‌های ضد حکومتی می‌داد و مردم در خیابان را به حضور درخیابان دعوت میکرد اما داغ ننگ خیانت بر پیشانی‌اش واضح‌تر از آن بود که سهمی از انقلاب ببرد. در 21 نير 1359 دستگير شد و مدتي را در زندان گذراند وي در 27 دي ماه 1364 به دعوت منصور رفيع‌زاده (آخرين رئيس شعبه ساواک در آمريکا) به آمريکا سفر کرد ولي بعد از بازگشت در اول فروردين 1366 در کرمان به دليل ارتباط با سازمانهاي جاسوسي بيگانه و توطئه دستگير شد و در 26 آبان 1366 بر اثر بيماري در بيمارستان مهر درگذشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#یاران_مصدق
الهیار صالح
یکی از صالحان این مرز و بوم در قرن معاصر بود. اللهيار صالح در 27 ارديبهشت 1276هـ.ش مطابق با 24 ذي¬الحجه 1315هـ.ق در روستاي آران، از توابع شهر كاشان به دنيا آمد. پدر او، ميرزا حسن¬خان مبصرالممالك نايب¬الحكومه ناحيه¬ی آران بيدگل و توش¬آباد بود.
اللهيار صالح، تحصيلات ابتدايي را در مدرسه¬ی مظفريه¬ی و علميه¬ی كاشان فراگرفت. سپس به تهران آمد و در سال 1293 وارد كالج امريكايي شد و دوره‌ی شش ساله¬ي متوسطه را با احراز به مقام شاگرد اولي در مدت چهار سال گذراند و كاملا به زبان انگليسي مسلط گرديد و موفق به اخذ مدرك ديپلم شد. وي تحصيلات خود را در اين حد متوقف كرد و ديگر آن¬را ادامه نداد.
اللهيار صالح در سال 1297 وارد سفارت امريكا شد و در آنجا سمت مترجمي و مستشار ايراني گرفت. صالح از اوان جواني به استفاده از ايالات متحده امريكا به‌عنوان نیروي سوم در ايران اعتقاد داشت.
در سال 1306، اللهيار صالح به واسطه¬ی آشنايي و دوستي و به تقاضاي علي‌اكبر داور، كه در آن زمان وزير عدليه بود، از سفارت امريكا استعفا داد و با سمت بازپرس، به اصطلاح آن زمان مستنطق وارد وزارت عدليه شد و تا رتبه¬ي هفت قضايي در وزارت عدليه ارتقا يافت. با همين رتبه به¬عنوان يكي از اعضاي علي‌البدل ديوان عالي كاركنان، يا ديوان عالي جزايي عمال دولت، منصوب شد. در سال 1307، از سمت مستنطقي اول تهران بركنار شد و به اداره¬ي عدليه¬ي شهر اصفهان انتقال يافت و يك سال در آنجا سمت مدعي‌العمومي بدايت (دادستان) را عهده‌دار بود. در سال 1312 كه داور به وزارت دارايي رفت و عهده‌دار پست‌های متعدد از جمله معاونت مالیه بود.
در سال 1321 براي نخستين بار در كابينه¬¬ي قوام و پس از او در كابينه¬ي سهيلي به وزارت دارايي منصوب گرديد. ولي به علت اختلاف با دكتر ميلسپو و شاه از اين سمت استعفا داد. دكتر ميلسپو با همه¬ي اختلافاتي كه با صالح داشت در كتاب "امريكايي‌ها در ايران" كه پس از مأموريت دوم خود نوشته است از صالح به¬عنوان پاكدامن‌ترين وزير دارايي ايران كه اهل سوء استفاده نبود، نام برده است. صالح در كابينه‌ي صدرالاشرف (محسن صدر) وزير كشور شد و در دوران نخست¬وزيري دوم حكيمي، عنوان وزارت مشاور يافت.
صالح همچنين در همين موقع در سال 1324 وارد حزب ايران شد. در سال 1325، حزب ايران ابتدا با حزب ميهن، كه آن حزب را خود جذب كرد، و پس از آن با چند حزب سياسي ديگر از جمله، حزب توده¬ی ايران، حزب دموكرات كردستان، فرقه¬ی دموكرات آذربايجان، حزب جنگل و حزب دموكرات ايران، ائتلاف كردند و جبهه¬ی موتلفه¬ي احزاب آزادي‌خواه را به¬وجود آوردند. صالح از اين ائتلاف، طرفداري كرد، چون اعتقاد داشت كه ائتلاف مزبور، چپ‌گران افراطي را از تندروي بازخواهد داشت و از تجزيه¬ي آذربايجان جلوگيري خواهد كرد. اين ائتلاف سبب شد تا حزب ايران، به ويژه اللهيار صالح، حربه‌اي به دست مخالفان خود بدهد.
در مرداد 1325 كه قوام¬السلطنه با شركت سه وزير از حزب توده، كابينه‌ي ائتلافي تشكيل داد، صالح نيز از جانب حزب ايران در كابينه¬ی ائتلافي شركت كرد و وزير دادگستري شد. در اين سمت، وي دست به تغييرات وسيعي در دادگستري زد كه از جمله آن تعويض رئيس ديوان عالي كشور و دادستان كل بود.
صالح در سال 1326، به¬عنوان رهبر حزب ايران در اقدامي بي‌سابقه، تأييد و پشتيباني خود را از اصل چهار ترومن اعلام كرد. پذيرفتن اين اصل سبب انتقاد شديد به وي و حزب شد.
صالح براي انتخابات مجلس شوراي ملي دوره¬ي شانزدهم، نامزد شد كه حوادث انتخابات باعث شكل‌گيري هسته¬ی اوليه¬ي جبهه¬ي ملي ايران شد كه شاخص‌ترين افراد در ميان رهبران آنها دکترمصدق، كريم سنجابي و اللهيار صالح بودند. از اين زمان جبهه¬ی ملي و فعاليت‌هاي آن، حزب ايران را تحت¬الشعاع خود قرار داد. در اين دوره¬ی انتخابات، مهمترين فعاليت تبليغاتي براي انتخاب شدن صالح، از جانب دکترمصدق و آيت¬الله كاشاني، صورت گرفت. كه باعث راه يافتن صالح به مجلس شانزدهم شوراي ملي شد. صالح در مجلس، در فراكسيون وطن شركت كرد. اين فراكسيون مدتي بعد نام خود را به فراكسيون نهضت ملي تغيير داد. صالح همچنين در كميسيون نفت كه رياست آن بر عهده¬ی دکترمصدق بود، حضور داشت. صالح همچنين در كابينه¬ي دكتر مصدق، وزارت كشور را بر عهده داشت. صالح تا پايان دوره¬ی اول نخست¬وزيري مصدق، اين سمت را حفظ كرد. مهمترين دستاورد او در اين دوران، برگزاري انتخابات دوره¬ی هفدهم مجلس شوراي ملي بود. صالح كوشيد تا آن انتخابات، درحد امكان، آزادانه و بدون دخالت دولت برگزار گردد.
قسمت دوم
صالح در اين مدت اقدامات ديگري نيز انجام داد. نخست آن¬كه هم‌زمان با تصدي سمت وزارت كشور، از رياست هيأت مختلط استعفا داد، به همراه مصدق در ديوان بين¬المللي لاهه حاضر شد. صالح در شهريور 1331 از طرف مصدق، به سفيري سفارت ايران در امريكا منصوب شد. و تا كودتاي 28
#یاران_مصدق
الهیار صالح
یکی از صالحان این مرز و بوم در قرن معاصر بود. اللهيار صالح در 27 ارديبهشت 1276هـ.ش مطابق با 24 ذي¬الحجه 1315هـ.ق در روستاي آران، از توابع شهر كاشان به دنيا آمد. پدر او، ميرزا حسن¬خان مبصرالممالك نايب¬الحكومه ناحيه¬ی آران بيدگل و توش¬آباد بود.
اللهيار صالح، تحصيلات ابتدايي را در مدرسه¬ی مظفريه¬ی و علميه¬ی كاشان فراگرفت. سپس به تهران آمد و در سال 1293 وارد كالج امريكايي شد و دوره‌ی شش ساله¬ي متوسطه را با احراز به مقام شاگرد اولي در مدت چهار سال گذراند و كاملا به زبان انگليسي مسلط گرديد و موفق به اخذ مدرك ديپلم شد. وي تحصيلات خود را در اين حد متوقف كرد و ديگر آن¬را ادامه نداد.
اللهيار صالح در سال 1297 وارد سفارت امريكا شد و در آنجا سمت مترجمي و مستشار ايراني گرفت. صالح از اوان جواني به استفاده از ايالات متحده امريكا به‌عنوان نیروي سوم در ايران اعتقاد داشت.
در سال 1306، اللهيار صالح به واسطه¬ی آشنايي و دوستي و به تقاضاي علي‌اكبر داور، كه در آن زمان وزير عدليه بود، از سفارت امريكا استعفا داد و با سمت بازپرس، به اصطلاح آن زمان مستنطق وارد وزارت عدليه شد و تا رتبه¬ي هفت قضايي در وزارت عدليه ارتقا يافت. با همين رتبه به¬عنوان يكي از اعضاي علي‌البدل ديوان عالي كاركنان، يا ديوان عالي جزايي عمال دولت، منصوب شد. در سال 1307، از سمت مستنطقي اول تهران بركنار شد و به اداره¬ي عدليه¬ي شهر اصفهان انتقال يافت و يك سال در آنجا سمت مدعي‌العمومي بدايت (دادستان) را عهده‌دار بود. در سال 1312 كه داور به وزارت دارايي رفت و عهده‌دار پست‌های متعدد از جمله معاونت مالیه بود.
در سال 1321 براي نخستين بار در كابينه¬¬ي قوام و پس از او در كابينه¬ي سهيلي به وزارت دارايي منصوب گرديد. ولي به علت اختلاف با دكتر ميلسپو و شاه از اين سمت استعفا داد. دكتر ميلسپو با همه¬ي اختلافاتي كه با صالح داشت در كتاب "امريكايي‌ها در ايران" كه پس از مأموريت دوم خود نوشته است از صالح به¬عنوان پاكدامن‌ترين وزير دارايي ايران كه اهل سوء استفاده نبود، نام برده است. صالح در كابينه‌ي صدرالاشرف (محسن صدر) وزير كشور شد و در دوران نخست¬وزيري دوم حكيمي، عنوان وزارت مشاور يافت.
صالح همچنين در همين موقع در سال 1324 وارد حزب ايران شد. در سال 1325، حزب ايران ابتدا با حزب ميهن، كه آن حزب را خود جذب كرد، و پس از آن با چند حزب سياسي ديگر از جمله، حزب توده¬ی ايران، حزب دموكرات كردستان، فرقه¬ی دموكرات آذربايجان، حزب جنگل و حزب دموكرات ايران، ائتلاف كردند و جبهه¬ی موتلفه¬ي احزاب آزادي‌خواه را به¬وجود آوردند. صالح از اين ائتلاف، طرفداري كرد، چون اعتقاد داشت كه ائتلاف مزبور، چپ‌گران افراطي را از تندروي بازخواهد داشت و از تجزيه¬ي آذربايجان جلوگيري خواهد كرد. اين ائتلاف سبب شد تا حزب ايران، به ويژه اللهيار صالح، حربه‌اي به دست مخالفان خود بدهد.
در مرداد 1325 كه قوام¬السلطنه با شركت سه وزير از حزب توده، كابينه‌ي ائتلافي تشكيل داد، صالح نيز از جانب حزب ايران در كابينه¬ی ائتلافي شركت كرد و وزير دادگستري شد. در اين سمت، وي دست به تغييرات وسيعي در دادگستري زد كه از جمله آن تعويض رئيس ديوان عالي كشور و دادستان كل بود.
صالح در سال 1326، به¬عنوان رهبر حزب ايران در اقدامي بي‌سابقه، تأييد و پشتيباني خود را از اصل چهار ترومن اعلام كرد. پذيرفتن اين اصل سبب انتقاد شديد به وي و حزب شد.
صالح براي انتخابات مجلس شوراي ملي دوره¬ي شانزدهم، نامزد شد كه حوادث انتخابات باعث شكل‌گيري هسته¬ی اوليه¬ي جبهه¬ي ملي ايران شد كه شاخص‌ترين افراد در ميان رهبران آنها دکترمصدق، كريم سنجابي و اللهيار صالح بودند. از اين زمان جبهه¬ی ملي و فعاليت‌هاي آن، حزب ايران را تحت¬الشعاع خود قرار داد. در اين دوره¬ی انتخابات، مهمترين فعاليت تبليغاتي براي انتخاب شدن صالح، از جانب دکترمصدق و آيت¬الله كاشاني، صورت گرفت. كه باعث راه يافتن صالح به مجلس شانزدهم شوراي ملي شد. صالح در مجلس، در فراكسيون وطن شركت كرد. اين فراكسيون مدتي بعد نام خود را به فراكسيون نهضت ملي تغيير داد. صالح همچنين در كميسيون نفت كه رياست آن بر عهده¬ی دکترمصدق بود، حضور داشت. صالح همچنين در كابينه¬ي دكتر مصدق، وزارت كشور را بر عهده داشت. صالح تا پايان دوره¬ی اول نخست¬وزيري مصدق، اين سمت را حفظ كرد. مهمترين دستاورد او در اين دوران، برگزاري انتخابات دوره¬ی هفدهم مجلس شوراي ملي بود. صالح كوشيد تا آن انتخابات، درحد امكان، آزادانه و بدون دخالت دولت برگزار گردد.
قسمت دوم
صالح در اين مدت اقدامات ديگري نيز انجام داد. نخست آن¬كه هم‌زمان با تصدي سمت وزارت كشور، از رياست هيأت مختلط استعفا داد، به همراه مصدق در ديوان بين¬المللي لاهه حاضر شد. صالح در شهريور 1331 از طرف مصدق، به سفيري سفارت ايران در امريكا منصوب شد. و تا كودتاي 28
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ير استعفا داد. دولت زاهدي تكليف ادامه¬ي خدمت به وي كرد، كه نپذيرفت. پس از کودتای 28 مرداد نهضت مقاومت ملي شکل گرفت که صالح از اعضای آن بود.
در دوره¬ی نوزدهم انتخابات مجلس شوراي ملي، صالح در اعتراض به جريان غير اصولي انتخابات در روز 22 فروردين 1335، در صحن مجلس متحصن شد، كه او را از مجلس خارج و حدود سي و شش روز در منزل خودش تحت نظر قرار دادند.
با نزديك شدن به انتخابات دوره¬ی بيستم مجلس شوراي ملي، انديشه¬ی تشكيل جبهه¬ی واحد از هم¬فكران براي شركت در انتخابات مجلس مطرح شد و سرانجام با تشكيل جبهه¬ی ملي دوم بار ديگر حزب ايران از احزاب موتلف در آن بود. صالح به سبب كانديد شدن از حوزه¬ی انتخابيه¬ی كاشان، تا پايان انتخابات در جلسه‌هاي جبهه¬ی ملي دوم شركت نكرد و از كاشان به نمايندگي مجلس بيستم انتخاب و به¬عنوان نماينده¬ي منفرد به مجلس راه يافت. در انتخابات مجدد مجلس بيستم، صالح دوباره به نمايندگي از كاشان به مجلس رفت و به شدت دولت شريف امامی را مورد انتقاد قرار داد.
با روي كار آمدن دولت اميني، بين اعضاي جبهه¬ی ملي دوم اختلاف¬نظر افتاد كه سبب تجزيه و انشعاب تدريجي جبهه¬ی ملي و اسباب دل¬سردي اللهيار صالح از فعاليت سياسي را فراهم آورد. در 14 دي 1341، نخستين كنگره¬ی جبهه¬ی ملي دوم در تهران تشكيل شد. در اين كنگره صالح با عضويت شوراي مركزي جبهه¬ی ملي، به رياست كنگره انتخاب شد. و بعد رئيس هيأت اجرايي جبهه شد. در آغاز بهمن 1341، جبهه¬ی ملي با اجتماع اعضا در منزل صالح، تصميم به برگزاري ميتينگي در ميدان جلاليه گرفت اما روز سوم بهمن صالح و اعضاي شوراي مركزي جبهه¬ی ملي دستگير شدند.
قيام 15 خرداد 1342 كه با بازداشت رهبران جبهه¬ي ملي مصادف شد، که صالح نیز در میان آنان بود. بعد از آزادي از زندان در 14 شهريور 1342، صالح هرگونه فعاليت حزبي را كنار گذاشت و سياست صبر و انتظار را پيشنهاد كرد. ولي دوباره در جلسه¬ي 6 آبان 1342 صالح دوباره با دريافت اختيارات كامل به رياست هيأت اجرائيه برگزيده شد و با تظاهرات و صدور اعلاميه براي روز 16 آذر مخالفت كرد. صالح دوباره در ارديبهشت 43 از رياست هيأت اجرايي جهبه¬ي ملي استعفا داد. از اين تاريخ به بعد صالح به كلي از شركت در فعاليت‌هاي سياسي خودداري ورزيد و حتي در جبهه¬ی ملي سوم و چهارم شركت نكرد.
صالح بعد از پيروزي انقلاب اسلامي در همه‌پرسي 12 فرودين 1358 به منظور تغيير رژيم شركت كرد و در 12 فروردين 1360 در سن 85 سالگي بعد از حدود 65 سال فعاليت سياسي در تهران درگذشت.
همه مردان مصدق، منوچهر کدیور انتشارات کویر
عبدالرضا هوشنگ مهدوي سرنوشت ياران مصدق، انتشارات علمي
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ير استعفا داد. دولت زاهدي تكليف ادامه¬ي خدمت به وي كرد، كه نپذيرفت. پس از کودتای 28 مرداد نهضت مقاومت ملي شکل گرفت که صالح از اعضای آن بود.
در دوره¬ی نوزدهم انتخابات مجلس شوراي ملي، صالح در اعتراض به جريان غير اصولي انتخابات در روز 22 فروردين 1335، در صحن مجلس متحصن شد، كه او را از مجلس خارج و حدود سي و شش روز در منزل خودش تحت نظر قرار دادند.
با نزديك شدن به انتخابات دوره¬ی بيستم مجلس شوراي ملي، انديشه¬ی تشكيل جبهه¬ی واحد از هم¬فكران براي شركت در انتخابات مجلس مطرح شد و سرانجام با تشكيل جبهه¬ی ملي دوم بار ديگر حزب ايران از احزاب موتلف در آن بود. صالح به سبب كانديد شدن از حوزه¬ی انتخابيه¬ی كاشان، تا پايان انتخابات در جلسه‌هاي جبهه¬ی ملي دوم شركت نكرد و از كاشان به نمايندگي مجلس بيستم انتخاب و به¬عنوان نماينده¬ي منفرد به مجلس راه يافت. در انتخابات مجدد مجلس بيستم، صالح دوباره به نمايندگي از كاشان به مجلس رفت و به شدت دولت شريف امامی را مورد انتقاد قرار داد.
با روي كار آمدن دولت اميني، بين اعضاي جبهه¬ی ملي دوم اختلاف¬نظر افتاد كه سبب تجزيه و انشعاب تدريجي جبهه¬ی ملي و اسباب دل¬سردي اللهيار صالح از فعاليت سياسي را فراهم آورد. در 14 دي 1341، نخستين كنگره¬ی جبهه¬ی ملي دوم در تهران تشكيل شد. در اين كنگره صالح با عضويت شوراي مركزي جبهه¬ی ملي، به رياست كنگره انتخاب شد. و بعد رئيس هيأت اجرايي جبهه شد. در آغاز بهمن 1341، جبهه¬ی ملي با اجتماع اعضا در منزل صالح، تصميم به برگزاري ميتينگي در ميدان جلاليه گرفت اما روز سوم بهمن صالح و اعضاي شوراي مركزي جبهه¬ی ملي دستگير شدند.
قيام 15 خرداد 1342 كه با بازداشت رهبران جبهه¬ي ملي مصادف شد، که صالح نیز در میان آنان بود. بعد از آزادي از زندان در 14 شهريور 1342، صالح هرگونه فعاليت حزبي را كنار گذاشت و سياست صبر و انتظار را پيشنهاد كرد. ولي دوباره در جلسه¬ي 6 آبان 1342 صالح دوباره با دريافت اختيارات كامل به رياست هيأت اجرائيه برگزيده شد و با تظاهرات و صدور اعلاميه براي روز 16 آذر مخالفت كرد. صالح دوباره در ارديبهشت 43 از رياست هيأت اجرايي جهبه¬ي ملي استعفا داد. از اين تاريخ به بعد صالح به كلي از شركت در فعاليت‌هاي سياسي خودداري ورزيد و حتي در جبهه¬ی ملي سوم و چهارم شركت نكرد.
صالح بعد از پيروزي انقلاب اسلامي در همه‌پرسي 12 فرودين 1358 به منظور تغيير رژيم شركت كرد و در 12 فروردين 1360 در سن 85 سالگي بعد از حدود 65 سال فعاليت سياسي در تهران درگذشت.
همه مردان مصدق، منوچهر کدیور انتشارات کویر
عبدالرضا هوشنگ مهدوي سرنوشت ياران مصدق، انتشارات علمي
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷