@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشق فراگیر است. عشق، گستره ی کامل احساسات انسانی را پذیراست، حتی احساساتی که پنهان می کنیم و یا از آنها می ترسیم. یونگ می گوید : «من ترجیح می دهم کامل باشم تا خوب!» تاکنون چند نفر از ما خود را زیرپا نهاده ایم تا خوب و دوست داشتنی و قابل قبول باشیم؟
#نیمه_تاریک_وجود
#دبی_فورد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشق فراگیر است. عشق، گستره ی کامل احساسات انسانی را پذیراست، حتی احساساتی که پنهان می کنیم و یا از آنها می ترسیم. یونگ می گوید : «من ترجیح می دهم کامل باشم تا خوب!» تاکنون چند نفر از ما خود را زیرپا نهاده ایم تا خوب و دوست داشتنی و قابل قبول باشیم؟
#نیمه_تاریک_وجود
#دبی_فورد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مگر تصور میکنی که اختیار هرکس به دست خودش است و انسان آن طوری که دلش میخواهد زندگی میکند؟!!
برعکس عموما مردم آن کاری را که دلشان میخواهد ولو برایشان مقدور هم باشد نمیکنند.
آیا ضعف است یا ترس نمیدانم چه اسمی به آن بدهم ولی همین قدر کم کم دستگیرم شده که گویا اختیار انسان در دست خودش نیست و اگر فرضا در جزئیات زندگی هم مختار به نظر می‌آید در کلمات بلاشک مطیع و منقاد دیگری است و دراین مورد شاید تنها بتوان دیوانگان را از این قاعده مستثنی ساخت چون که آنها عموما همان کاری را می کنند که دلشان میخواهد و راهی را می‌روند که دلخواه خودشان است.
#دارالمجانین
#محمدعلی_جمالزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مگر تصور میکنی که اختیار هرکس به دست خودش است و انسان آن طوری که دلش میخواهد زندگی میکند؟!!
برعکس عموما مردم آن کاری را که دلشان میخواهد ولو برایشان مقدور هم باشد نمیکنند.
آیا ضعف است یا ترس نمیدانم چه اسمی به آن بدهم ولی همین قدر کم کم دستگیرم شده که گویا اختیار انسان در دست خودش نیست و اگر فرضا در جزئیات زندگی هم مختار به نظر می‌آید در کلمات بلاشک مطیع و منقاد دیگری است و دراین مورد شاید تنها بتوان دیوانگان را از این قاعده مستثنی ساخت چون که آنها عموما همان کاری را می کنند که دلشان میخواهد و راهی را می‌روند که دلخواه خودشان است.
#دارالمجانین
#محمدعلی_جمالزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
قطار میرود
تو میروی
تمام ایستگاه میرود...
ریزعلی_خواجوی، همان دهقان فداکار سال‌های دور، به ایستگاه آخر رسید...
یادش سبز...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تو میروی
تمام ایستگاه میرود...
ریزعلی_خواجوی، همان دهقان فداکار سال‌های دور، به ایستگاه آخر رسید...
یادش سبز...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
"فانوس ازبرعلی خان و یک خاطره"
ابتدا خاطره:
#مسعود_ریاحی: آن روز نوبت من بود که از روی کتاب بخوانم و معلم گفت: بخون و من خواندم: «غروب یکی از روزهای سرد پاییز بود. خورشید در پشتِ کوه‌های پر برف یکی از روستاهای آذربایجان فرورفته بود. کارِ روزانه‌ی دهقانان پایان یافته بود. ریزعلی هم دست از کار کشیده بود و ... ».
روی چند کلمه تپق زدم تا رسیدم به آن واژه‌ی جادویی، به کلمه‌ی "مضٌطرب" که خواندمش "مطرب" و همه زدند زیر خنده و معلم گفت : «آخرش هم مطرب می‌شی تو». شنیده بود که خوب بندری می‌زنم؛ یک دست روی قسمت چوبی نیمکت و یک دست روی قسمت آهنی که کارکردِ تیمپو را داشت برایم. چند باری حین ارتکابِ جرم گرفته بودمان و روی همان دست‌ها که بندری می‌زدند و دست‌های رقاص‌های کلاس که توی هوا می‌چرخیدند، با چوبِ درختِ سنجد زده بود و سرخ شده بود همه‌ی آن دست‌ها.
بعد از آن روز بود که مضطرب می‌شدم هر بار که نامِ دهقانِ فداکار را می‌شنیدم. زمانی این اضطراب بیشتر شد که فهمیدم او واقعا در جهانِ خارج از آن کاغذهای غمگینِ کتاب‌هایم، وجود دارد. میترسیدم به چهره پیر اش نگاه کنم و تمام آن خیالاتی که از او در ذهن ساخته بودم از هم بپاشد و او شبیه هیچکدام شان نباشد.
من هیچ وقت، سوارِ هیچ قطاری نشده‌ام، اما هر بار که شب می‌شد و تاریک می‌شد و سرد می‌شد، چشم‌چشم می‌کردم تا دهقانِ عریانی را ببینم که میخواهد مرا از این تاریکی‌ها بیرون بکشد و بگوید خطر رفع شده است و تو نجات پیدا کرده ای.
حالا سرم را بلند می‌کنم، می‌چرخانم تا آن انعکاس نورِ مشعل را در بدن عریانِ سرخ‌اش ببینم و به قطاری که هیچ وقت سوارش نشده‌ام بگویم که بیایستد، تا پیاده شوم و دهقان را در آغوش بگیرم و بگریم و بگویم: ریزعلی خان، دیروز یکی از قهرمانان کودکی‌ام مرده است؛ ازبرعلی مرده است.
***
ازبرعلی حاجوی در روایت اسطوره ای ما تبدیل به منجی ای شد که همواره میل به بودنش را داشته و داریم و خواهیم داشت. فانوس کوچکش در روایت اسطوره ای ما تبدیل به مشعلی با شکوه شد و هیچگاه هم نگفتیم که وقتی مسافران قطار پیاده شدند، او را تا سر حد مرگ زدند و فکر کردند دیوانه است یا قصد آزار داشته.
ما او را اینگونه تصور کردیم که منجی ما مسافران قطار باشد و ما در خیال خود بارها از آن قطار پیاده شده ایم و او را در آغوش گرفته ایم و پتو به روی بدن سرخش انداخته ایم و چای گرم خوراندیمش و بعد خندیده ایم و از او تشکر کرده ایم.
ما ناسپاسان ازبرعلی های فانوس بدست زیادی را نادیده گرفته ایم و گاه حتی کتک زده ایم و بعد که فهمیدیم چه کرده ایم، روایتی ساختیم که همه چیز را استحاله کند.
روایت اسطوره ای ریزعلی، جبران احساس گناه جمعی ماست به نادیده انگاشتن ناجیان محذوف زمانه؛ به قهرمانان خاموش.
مسعود ریاحی
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
"فانوس ازبرعلی خان و یک خاطره"
ابتدا خاطره:
#مسعود_ریاحی: آن روز نوبت من بود که از روی کتاب بخوانم و معلم گفت: بخون و من خواندم: «غروب یکی از روزهای سرد پاییز بود. خورشید در پشتِ کوه‌های پر برف یکی از روستاهای آذربایجان فرورفته بود. کارِ روزانه‌ی دهقانان پایان یافته بود. ریزعلی هم دست از کار کشیده بود و ... ».
روی چند کلمه تپق زدم تا رسیدم به آن واژه‌ی جادویی، به کلمه‌ی "مضٌطرب" که خواندمش "مطرب" و همه زدند زیر خنده و معلم گفت : «آخرش هم مطرب می‌شی تو». شنیده بود که خوب بندری می‌زنم؛ یک دست روی قسمت چوبی نیمکت و یک دست روی قسمت آهنی که کارکردِ تیمپو را داشت برایم. چند باری حین ارتکابِ جرم گرفته بودمان و روی همان دست‌ها که بندری می‌زدند و دست‌های رقاص‌های کلاس که توی هوا می‌چرخیدند، با چوبِ درختِ سنجد زده بود و سرخ شده بود همه‌ی آن دست‌ها.
بعد از آن روز بود که مضطرب می‌شدم هر بار که نامِ دهقانِ فداکار را می‌شنیدم. زمانی این اضطراب بیشتر شد که فهمیدم او واقعا در جهانِ خارج از آن کاغذهای غمگینِ کتاب‌هایم، وجود دارد. میترسیدم به چهره پیر اش نگاه کنم و تمام آن خیالاتی که از او در ذهن ساخته بودم از هم بپاشد و او شبیه هیچکدام شان نباشد.
من هیچ وقت، سوارِ هیچ قطاری نشده‌ام، اما هر بار که شب می‌شد و تاریک می‌شد و سرد می‌شد، چشم‌چشم می‌کردم تا دهقانِ عریانی را ببینم که میخواهد مرا از این تاریکی‌ها بیرون بکشد و بگوید خطر رفع شده است و تو نجات پیدا کرده ای.
حالا سرم را بلند می‌کنم، می‌چرخانم تا آن انعکاس نورِ مشعل را در بدن عریانِ سرخ‌اش ببینم و به قطاری که هیچ وقت سوارش نشده‌ام بگویم که بیایستد، تا پیاده شوم و دهقان را در آغوش بگیرم و بگریم و بگویم: ریزعلی خان، دیروز یکی از قهرمانان کودکی‌ام مرده است؛ ازبرعلی مرده است.
***
ازبرعلی حاجوی در روایت اسطوره ای ما تبدیل به منجی ای شد که همواره میل به بودنش را داشته و داریم و خواهیم داشت. فانوس کوچکش در روایت اسطوره ای ما تبدیل به مشعلی با شکوه شد و هیچگاه هم نگفتیم که وقتی مسافران قطار پیاده شدند، او را تا سر حد مرگ زدند و فکر کردند دیوانه است یا قصد آزار داشته.
ما او را اینگونه تصور کردیم که منجی ما مسافران قطار باشد و ما در خیال خود بارها از آن قطار پیاده شده ایم و او را در آغوش گرفته ایم و پتو به روی بدن سرخش انداخته ایم و چای گرم خوراندیمش و بعد خندیده ایم و از او تشکر کرده ایم.
ما ناسپاسان ازبرعلی های فانوس بدست زیادی را نادیده گرفته ایم و گاه حتی کتک زده ایم و بعد که فهمیدیم چه کرده ایم، روایتی ساختیم که همه چیز را استحاله کند.
روایت اسطوره ای ریزعلی، جبران احساس گناه جمعی ماست به نادیده انگاشتن ناجیان محذوف زمانه؛ به قهرمانان خاموش.
مسعود ریاحی
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🔴ما محرمات بسی بدتر از شرابخواری هم داریم،که ریا است،که تزویر است که در حد شرک به خداوند است.جامعه ما پر از اینهاست و کسی نمی بیند و کسی در مذمتش چیزی نمی گوید و همه مبتلا به آنند.ولی در شرابخواری یک نفر که پنهانی هم می خورد این همه عیب می گیرند:
دی حریفی گفت حافظ می خورد پنهان شراب
ای رفیق من گناه آن به که پنهانی بود
در واقع دارد به دیگران می گوید که ما نگفتیم بیایید و بی پروایی بکنید:
دیده ی بدبین بپوشان ای کریم عیب پوش
زین دلیریها که من در کنج خلوت می کنم
🔵لذا دلیریهایی که در کنج خلوت می کرد،شرابهایی که پنهانی می خورد و این ها می خواست بگوید حداکثر من حافظ یا کس دیگر اگرم چنین می کند یک گناه شخصی ست که مرتکب می شود و باید پاسخش را به خدا بدهد.
این خیلی فرق دارد با کسی که دارد مال اوقاف را می خورد:
فقیه مدرسه دی مست بود و فتوا داد
که می حرام ولی به ز مال اوقاف است
⚫️حتی فقیه هم همین را می گفت که بله شرابخواری حرام است اما از مال حرام خوردن خیلی بهتر است.
🌕حافظ اصل حرفش این است که بزرگ کردن بعضی از چیزهای کوچک باعث شده که بعضی از چیزهای بزرگ کوچک شوند
گناهان بزرگ مثل ریا و تزویر و مال مردم خوری کوچک شده و آنوقت گناهان کوچک مثل شراب خوردن پنهانی اینقدر بزرگ شده است.
و از این لحاظ بین ما و حافظ هیچ تفاوتی نیست بنده هم همین نظر را دارم. گناهان در رتبه و مرتبه خودشان باید بنشینند این گناه است آن هم گناه است اما این کجا و آن کجا.
#دکتر_عبدالکریم_سروش
#جامعه_حافظی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🔴ما محرمات بسی بدتر از شرابخواری هم داریم،که ریا است،که تزویر است که در حد شرک به خداوند است.جامعه ما پر از اینهاست و کسی نمی بیند و کسی در مذمتش چیزی نمی گوید و همه مبتلا به آنند.ولی در شرابخواری یک نفر که پنهانی هم می خورد این همه عیب می گیرند:
دی حریفی گفت حافظ می خورد پنهان شراب
ای رفیق من گناه آن به که پنهانی بود
در واقع دارد به دیگران می گوید که ما نگفتیم بیایید و بی پروایی بکنید:
دیده ی بدبین بپوشان ای کریم عیب پوش
زین دلیریها که من در کنج خلوت می کنم
🔵لذا دلیریهایی که در کنج خلوت می کرد،شرابهایی که پنهانی می خورد و این ها می خواست بگوید حداکثر من حافظ یا کس دیگر اگرم چنین می کند یک گناه شخصی ست که مرتکب می شود و باید پاسخش را به خدا بدهد.
این خیلی فرق دارد با کسی که دارد مال اوقاف را می خورد:
فقیه مدرسه دی مست بود و فتوا داد
که می حرام ولی به ز مال اوقاف است
⚫️حتی فقیه هم همین را می گفت که بله شرابخواری حرام است اما از مال حرام خوردن خیلی بهتر است.
🌕حافظ اصل حرفش این است که بزرگ کردن بعضی از چیزهای کوچک باعث شده که بعضی از چیزهای بزرگ کوچک شوند
گناهان بزرگ مثل ریا و تزویر و مال مردم خوری کوچک شده و آنوقت گناهان کوچک مثل شراب خوردن پنهانی اینقدر بزرگ شده است.
و از این لحاظ بین ما و حافظ هیچ تفاوتی نیست بنده هم همین نظر را دارم. گناهان در رتبه و مرتبه خودشان باید بنشینند این گناه است آن هم گناه است اما این کجا و آن کجا.
#دکتر_عبدالکریم_سروش
#جامعه_حافظی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#جنسیت_زدگی یعنی چه؟
زبان و ادبیات #جنسیتی به چه معناست؟
جنسیت زدگی تعصب یا #تبعیضی است که زنان بر اساس جنسیت خود تجربه میکنند.
به عبارت دیگر رفتار، گفتار، منش و یا هر واکنشی که از اعتقاد به فرودستی زنان برخاسته باشد و باورهای اجتماعی ناشی از آن، راه را بر فعالیت های زنان ببندد، جنسیت زدگی یا کلیشه های جنسیتی میگویند.
این اصطلاح در قیاس با نژاد پرستی ساخته شده و هر دو اصطلاح بیانگر رشد نوعی آگاهی نسبت به ستمی است که نسبت به زنان و رنگین پوستان اعمال میشود.
زبان و ادبیات جنسیتی یعنی کاربرد کلمات و اصطلاحاتی « بی ادبانه، ناعادلانه و نامربوط » بین عموم مردم که پیامدهای منفی ای مثل تحقیر و توهین را برای یک جنس به همراه دارد.
زبان جنسیتی استمرار دهنده فرهنگ جنسی است که بر اساس وجود رابطه سلسله مراتبی در آن، یک جنس از موقعیت برتر و بالاتری در مقابل جنس دیگر قرار می گیرد و اعمال قدرت میکند.
در جامعه ای که زبان جنسیتی رایج است زنان تصویری کلیشه ای و منفی از خودشان خواهند داشت، اعتماد بنفس و عزت نفس پایین تری نسبت به مردان دارند و در نتیجه بیشتر منزوی میشوند. آنها جنس دوم و فرودست بودن خودشان را باور میکنند و در اکثر مواقع به فرزندان دختر و پسرشان نیز این باورها را آموزش داده و همچنان فرهنگ مردسالارانه را در جامعه و نسل های بعدی ترویج می کنند.
#طوبی_اورنگ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#جنسیت_زدگی یعنی چه؟
زبان و ادبیات #جنسیتی به چه معناست؟
جنسیت زدگی تعصب یا #تبعیضی است که زنان بر اساس جنسیت خود تجربه میکنند.
به عبارت دیگر رفتار، گفتار، منش و یا هر واکنشی که از اعتقاد به فرودستی زنان برخاسته باشد و باورهای اجتماعی ناشی از آن، راه را بر فعالیت های زنان ببندد، جنسیت زدگی یا کلیشه های جنسیتی میگویند.
این اصطلاح در قیاس با نژاد پرستی ساخته شده و هر دو اصطلاح بیانگر رشد نوعی آگاهی نسبت به ستمی است که نسبت به زنان و رنگین پوستان اعمال میشود.
زبان و ادبیات جنسیتی یعنی کاربرد کلمات و اصطلاحاتی « بی ادبانه، ناعادلانه و نامربوط » بین عموم مردم که پیامدهای منفی ای مثل تحقیر و توهین را برای یک جنس به همراه دارد.
زبان جنسیتی استمرار دهنده فرهنگ جنسی است که بر اساس وجود رابطه سلسله مراتبی در آن، یک جنس از موقعیت برتر و بالاتری در مقابل جنس دیگر قرار می گیرد و اعمال قدرت میکند.
در جامعه ای که زبان جنسیتی رایج است زنان تصویری کلیشه ای و منفی از خودشان خواهند داشت، اعتماد بنفس و عزت نفس پایین تری نسبت به مردان دارند و در نتیجه بیشتر منزوی میشوند. آنها جنس دوم و فرودست بودن خودشان را باور میکنند و در اکثر مواقع به فرزندان دختر و پسرشان نیز این باورها را آموزش داده و همچنان فرهنگ مردسالارانه را در جامعه و نسل های بعدی ترویج می کنند.
#طوبی_اورنگ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من وقتی هوس چیزی بکنم می دانی چه می کنم؟
آنقدر از آن چیز می خورم تا دلم را بزند و دیگر هیچ گاه فکرش را نکنم، و یا اگر هم فکرش را کردم حال استفراغ به من دست بدهد.
📒 #زوربای_یونانی
👤 #نیکوس_کازانتزاکیس
🔃 #محمد_قاضی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من وقتی هوس چیزی بکنم می دانی چه می کنم؟
آنقدر از آن چیز می خورم تا دلم را بزند و دیگر هیچ گاه فکرش را نکنم، و یا اگر هم فکرش را کردم حال استفراغ به من دست بدهد.
📒 #زوربای_یونانی
👤 #نیکوس_کازانتزاکیس
🔃 #محمد_قاضی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#داستان_کوتاه
#شام_خانوادگی
#کازو_ایشی‌گورو ( نویسنده )
#جعفر_مدرس_صادقی ( ترجمه)
هادی کمالی‌مقدم، سيما رستگاران ( اجرا)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#شام_خانوادگی
#کازو_ایشی‌گورو ( نویسنده )
#جعفر_مدرس_صادقی ( ترجمه)
هادی کمالی‌مقدم، سيما رستگاران ( اجرا)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
شام خانوادگی - کازو ایشی گورو
@Archivebooks
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عباس معروفی
امیرعلی علیخانی
#کتاب_صوتی
📒 #سمفونی_مردگان
✍🏻 #عباس_معروفی
🎙 #امیرعلی_علیخانی
#قسمت_۳۶_و_پایان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
📒 #سمفونی_مردگان
✍🏻 #عباس_معروفی
🎙 #امیرعلی_علیخانی
#قسمت_۳۶_و_پایان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#نقد_رمان_سمفونی_مردگان تقدیم به عزیزانی که این رمان را همراه ما بودند 😊🌹
“سمفونی مردگان” داستان زندگی خانواده اورخانی است. پدر، جابر اورخانی، یک تاجر موفق و سرشناس در کاروانسرای آجیل فروش‌هاست که با همسر و چهار فرزندش در اردبیل زندگی میکند.
داستان زندگی خانواده اورخانی در موومان دوم گفته میشود. یوسف، پسر بزرگ خانواده است که از نظر پدر «بچه خنگی» است. [ص ۸۱] پس از او دوقلوها آیدا و آیدین هستند و در آخر اورهان که «بر همه بچه‌ها ترجیح داشت» [ص ۸۶]
داستان در بین سال‌های ۱۳۱۳ تا ۱۳۵۵ نقل میشود. در زمان جنگ جهانی دوم، سال ۱۳۲۰، یوسف که «هر روز از ایوان محو تماشای چتربازها می‌شد، روزی تصمیم [می‌گیرد] تا خودش پرواز کند» [ص ۱۱۱]. پس با چتر بزرگ و سیاه پدر از لبه بام پرواز میکند و تبدیل به چیزی میشود بین آدم و حیوان. مرده و زنده. یک تکه گوشت. یک جانور که مدام می‌بلعد. [ص۱۱۱]
پس از یوسف، حالا” آیدین پسر بزرگ و انگار بچه اول است و سختگیری در مورد او شروع میشود” [ص ۱۱۳]. پدر دوست دارد که آیدین مثل او باشد و همراه او به حجره برود، اما آیدین میخواهد ادامه تحصیل بدهد و فقط به خاطر صحبت‌های مادر که همیشه از مساوی بودن حقوق او و اورهان میگوید، حاضر میشود که موقتاً عصرها به حجره، نزد پدر برود. ولی اورهان که می‌خواست “وارث تنها” باشد و” طمع بیشتری برای تصاحب داشت” [ص ۱۱۳]”رنج می‌برد، حسادت می‌کرد و می‌خواست که آیدین به همان درس و کتابش علاقمند باشد.” [ص ۱۲۰]
در جریان قیام پیشه‌وری، ایاز پاسبان به پدر هشدار میدهد که مبادا بچه ها از مدرسه اعلامیه و یا شبنامه خطرناکی بیاورند. ” از آن پس پدرمدام آیدین را تحت نظر [می‌گیرد] و کتاب‌هایش را وارسی [میکند]” [ص ۱۲۲] و از آیدین میخواهد که درس و مدرسه را رها کند و کاسب بشود. اما آیدین بر سر ادامه تحصیل پافشاری میکند. سرپیچی آیدین از پدر، بیش از حد او را ناراحت و عصبی میکند.
و اما «آیدا» دختری که به خاطر زیبایی بیش از حد و تعصب و سختگیری پدر “در آشپزخانه نم می‌کشید” و ” به سکوت خو می‌گرفت و آنقدر بی حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند”، “کلفت غریبه‌ای را می‌مانست که مبتلا به جذام باشد” [ص ۹۰].
وقتی هفده ساله بوده، انوشیروان آبادانی، تحصیل کرده آمریکا به خواستگاری او آمد. اما پدر مخالف ازدواج آن‌هاست و در روز عروسی آیدا، به تبریز میرود. و حتی حاضر نمی‌شود با آنها خداحافظی کند و ازدواج آیدا را “ناموس دزدی” می‌پندارد.
پس از رفتن آیدا به آبادان، پدر بسیار بی‌حوصله میشود و مخصوصاً با دیدن “شعر سرخ” آیدین در روزنامه بسیار برآشفته میشود و از ایاز کمک میخواهد. ایاز نیز سریعاً دستور دستگیری استاد دلخون، معلم آیدین را صادر میکند و او را به تهران می‌فرستد. اما رفتار و منش آیدین همچنان سلوکانه است.
روزی پدر شعر دیگری از آیدین به نام “روزها و لحظه‌ها” با مقدمه طولانی در وصف شخصیت آیدین در ابتدای آن در روزنامه می‌بیند. این بار ایاز پاسبان به او پیشنهاد میدهد که پسرش را مدتی حبس کند تا “شعر و شاعری از کله‌اش بپرد”؛ اما پدر تصمیم دیگری می‌گیرد. آن روز در پی کسوف و تیره شدن نابهنگام آسمان، پدر که در لوای مذهب بیشتر به خرافات اعتقاد داشت،کسوف را به بلایی که برای او و خانواده‌اش نازل شده تعبیر میکند و به تصور آن که زیرزمین آیدین منبع کفر است، آنرا با تمام اثاثیه و کتاب‌هایش می‌سوزاند. آن شب وقتی آیدین با صحنه زیرزمین سوخته مواجه میشود، از خانه میرود و دو سال بر نمی‌گردد.
در طول این مدت در کارخانه چوب بری گالوست میزرایان ارمنی مشغول کار میشود. اورهان چند بار پیش او میرود و حتی یک بار پدر به همراه اورهان به آنجا میرود، غرورش را فراموش میکند و از او میخواهد که با فراموش کردن گذشته، به خانه باز گردد. اما آیدین که تمام شعرها و کتاب‌ها و وسایلش را در آن آتش‌سوزی از دست داده بود، آنقدر دلگیر بود که قصد بازگشت نداشت و به پدر گفت: “پدر، مرا فراموش کن!” [ص ۱۸۲]
پس از آن دوبار ایاز و چند پاسبان دیگر برای بردن آیدین به سربازی سراغ او آمدند ، اما او را نیافتند و آیدین مجبور شد خود را در جایی مخفی کند.از میزرایان کمک میخواهد و او شبی آیدین را به خانه‌اش دعوت میکند و زیرزمین کلیسای کنار خانه‌اش را مناسب‌ترین و امن‌ترین مکان برای مخفی شدن او در نظر می‌گیرد. در طول زمانی که آیدین از صبح تا شب در زیرزمین مشغول قابسازی است، تنها سورمه، دختر برادر آقای میزرایان، هر روز برای او روزنامه و کتابی می‌برد و آیدین عاشق و شیفته او میشود.
درست زمانی که آیدین قصد دارد هدف ادامه تحصیل در تهران را با سرمایه‌ای که در این دو سال به دست آورده، به ثمر برساند، خبر مرگ آیدا و خودسوزی او را در روزنامه می‌خواند و بی‌درنگ به خانه باز می‌گردد. پس از یک سال از مرگ آیدا، پدر نیز بر اثر بیماری قلب
#نقد_رمان_سمفونی_مردگان تقدیم به عزیزانی که این رمان را همراه ما بودند 😊🌹
“سمفونی مردگان” داستان زندگی خانواده اورخانی است. پدر، جابر اورخانی، یک تاجر موفق و سرشناس در کاروانسرای آجیل فروش‌هاست که با همسر و چهار فرزندش در اردبیل زندگی میکند.
داستان زندگی خانواده اورخانی در موومان دوم گفته میشود. یوسف، پسر بزرگ خانواده است که از نظر پدر «بچه خنگی» است. [ص ۸۱] پس از او دوقلوها آیدا و آیدین هستند و در آخر اورهان که «بر همه بچه‌ها ترجیح داشت» [ص ۸۶]
داستان در بین سال‌های ۱۳۱۳ تا ۱۳۵۵ نقل میشود. در زمان جنگ جهانی دوم، سال ۱۳۲۰، یوسف که «هر روز از ایوان محو تماشای چتربازها می‌شد، روزی تصمیم [می‌گیرد] تا خودش پرواز کند» [ص ۱۱۱]. پس با چتر بزرگ و سیاه پدر از لبه بام پرواز میکند و تبدیل به چیزی میشود بین آدم و حیوان. مرده و زنده. یک تکه گوشت. یک جانور که مدام می‌بلعد. [ص۱۱۱]
پس از یوسف، حالا” آیدین پسر بزرگ و انگار بچه اول است و سختگیری در مورد او شروع میشود” [ص ۱۱۳]. پدر دوست دارد که آیدین مثل او باشد و همراه او به حجره برود، اما آیدین میخواهد ادامه تحصیل بدهد و فقط به خاطر صحبت‌های مادر که همیشه از مساوی بودن حقوق او و اورهان میگوید، حاضر میشود که موقتاً عصرها به حجره، نزد پدر برود. ولی اورهان که می‌خواست “وارث تنها” باشد و” طمع بیشتری برای تصاحب داشت” [ص ۱۱۳]”رنج می‌برد، حسادت می‌کرد و می‌خواست که آیدین به همان درس و کتابش علاقمند باشد.” [ص ۱۲۰]
در جریان قیام پیشه‌وری، ایاز پاسبان به پدر هشدار میدهد که مبادا بچه ها از مدرسه اعلامیه و یا شبنامه خطرناکی بیاورند. ” از آن پس پدرمدام آیدین را تحت نظر [می‌گیرد] و کتاب‌هایش را وارسی [میکند]” [ص ۱۲۲] و از آیدین میخواهد که درس و مدرسه را رها کند و کاسب بشود. اما آیدین بر سر ادامه تحصیل پافشاری میکند. سرپیچی آیدین از پدر، بیش از حد او را ناراحت و عصبی میکند.
و اما «آیدا» دختری که به خاطر زیبایی بیش از حد و تعصب و سختگیری پدر “در آشپزخانه نم می‌کشید” و ” به سکوت خو می‌گرفت و آنقدر بی حضور شده بود که همه فراموشش کرده بودند”، “کلفت غریبه‌ای را می‌مانست که مبتلا به جذام باشد” [ص ۹۰].
وقتی هفده ساله بوده، انوشیروان آبادانی، تحصیل کرده آمریکا به خواستگاری او آمد. اما پدر مخالف ازدواج آن‌هاست و در روز عروسی آیدا، به تبریز میرود. و حتی حاضر نمی‌شود با آنها خداحافظی کند و ازدواج آیدا را “ناموس دزدی” می‌پندارد.
پس از رفتن آیدا به آبادان، پدر بسیار بی‌حوصله میشود و مخصوصاً با دیدن “شعر سرخ” آیدین در روزنامه بسیار برآشفته میشود و از ایاز کمک میخواهد. ایاز نیز سریعاً دستور دستگیری استاد دلخون، معلم آیدین را صادر میکند و او را به تهران می‌فرستد. اما رفتار و منش آیدین همچنان سلوکانه است.
روزی پدر شعر دیگری از آیدین به نام “روزها و لحظه‌ها” با مقدمه طولانی در وصف شخصیت آیدین در ابتدای آن در روزنامه می‌بیند. این بار ایاز پاسبان به او پیشنهاد میدهد که پسرش را مدتی حبس کند تا “شعر و شاعری از کله‌اش بپرد”؛ اما پدر تصمیم دیگری می‌گیرد. آن روز در پی کسوف و تیره شدن نابهنگام آسمان، پدر که در لوای مذهب بیشتر به خرافات اعتقاد داشت،کسوف را به بلایی که برای او و خانواده‌اش نازل شده تعبیر میکند و به تصور آن که زیرزمین آیدین منبع کفر است، آنرا با تمام اثاثیه و کتاب‌هایش می‌سوزاند. آن شب وقتی آیدین با صحنه زیرزمین سوخته مواجه میشود، از خانه میرود و دو سال بر نمی‌گردد.
در طول این مدت در کارخانه چوب بری گالوست میزرایان ارمنی مشغول کار میشود. اورهان چند بار پیش او میرود و حتی یک بار پدر به همراه اورهان به آنجا میرود، غرورش را فراموش میکند و از او میخواهد که با فراموش کردن گذشته، به خانه باز گردد. اما آیدین که تمام شعرها و کتاب‌ها و وسایلش را در آن آتش‌سوزی از دست داده بود، آنقدر دلگیر بود که قصد بازگشت نداشت و به پدر گفت: “پدر، مرا فراموش کن!” [ص ۱۸۲]
پس از آن دوبار ایاز و چند پاسبان دیگر برای بردن آیدین به سربازی سراغ او آمدند ، اما او را نیافتند و آیدین مجبور شد خود را در جایی مخفی کند.از میزرایان کمک میخواهد و او شبی آیدین را به خانه‌اش دعوت میکند و زیرزمین کلیسای کنار خانه‌اش را مناسب‌ترین و امن‌ترین مکان برای مخفی شدن او در نظر می‌گیرد. در طول زمانی که آیدین از صبح تا شب در زیرزمین مشغول قابسازی است، تنها سورمه، دختر برادر آقای میزرایان، هر روز برای او روزنامه و کتابی می‌برد و آیدین عاشق و شیفته او میشود.
درست زمانی که آیدین قصد دارد هدف ادامه تحصیل در تهران را با سرمایه‌ای که در این دو سال به دست آورده، به ثمر برساند، خبر مرگ آیدا و خودسوزی او را در روزنامه می‌خواند و بی‌درنگ به خانه باز می‌گردد. پس از یک سال از مرگ آیدا، پدر نیز بر اثر بیماری قلب
ی فوت میکند، اما وصیت می کند که همه چیز باید میان اورهان و آیدین نصف – نصف باشد. از اینجاست که در گیری (conflict) میان این دو برادر به حد اعلی میرسد، و اورهان برای اینکه مالک و وارث همه چیز به تنهایی باشد، به آیدین مغز چلچله می‌خوراند و او را #دیوانه میکند. و آیدین تبدیل به #سوجی میشود
مادر که تنها دلخوشی‌‌اش آیدین است پس از دیوانگی او و به علت بیماری آسم می‌میرد. و نگهداری یوسف دیگر از توان اورهان بر نمی‌آید پس او را به بیابان می‌برد و با سنگی به سر او می‌زند و همانجا خاکش میکند (برای همین به او برادر کش میگویند). اورهان در پی ازدواج با آذر به عقیم بودن خود پی می‌برد. اما آیدین از ازدواج با سورمه صاحب دختری شده که حالا ۱۵ سال دارد و برای ثروت اورهان خطرناک است. پس اورهان به پیشنهاد ایاز پاسبان به دنبال آیدین میرود تا قال قضیه را بکند. او که حالا در شهر مرده‌ها زندگی میکند، همیشه به دنبال آیدین است، اما این بار او را پیدا نمی‌کند و در راه با پیرمردی که نماد عزرائیل است ملاقات میکند و روح از بدنش خارج میشود، مدتی تجسم اعمال خود را به شکل گرگ‌های درنده می‌بیند و در پایان از شدت سنگینی برف و سرما به استحاله جسمانی میرسد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مادر که تنها دلخوشی‌‌اش آیدین است پس از دیوانگی او و به علت بیماری آسم می‌میرد. و نگهداری یوسف دیگر از توان اورهان بر نمی‌آید پس او را به بیابان می‌برد و با سنگی به سر او می‌زند و همانجا خاکش میکند (برای همین به او برادر کش میگویند). اورهان در پی ازدواج با آذر به عقیم بودن خود پی می‌برد. اما آیدین از ازدواج با سورمه صاحب دختری شده که حالا ۱۵ سال دارد و برای ثروت اورهان خطرناک است. پس اورهان به پیشنهاد ایاز پاسبان به دنبال آیدین میرود تا قال قضیه را بکند. او که حالا در شهر مرده‌ها زندگی میکند، همیشه به دنبال آیدین است، اما این بار او را پیدا نمی‌کند و در راه با پیرمردی که نماد عزرائیل است ملاقات میکند و روح از بدنش خارج میشود، مدتی تجسم اعمال خود را به شکل گرگ‌های درنده می‌بیند و در پایان از شدت سنگینی برف و سرما به استحاله جسمانی میرسد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پیروی کورکورانه از عقاید و رسم و رسومات گذشتگان این معنی را تداعی نخواهد کرد که آنها زنده اند!
بلکه بدان معناست که زنده های آن جامعه در واقع مرده اند!
ابن خلدون
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
بلکه بدان معناست که زنده های آن جامعه در واقع مرده اند!
ابن خلدون
کانال پروازفکرواندیشه
@flith