@flith کانال پروازفکرواندیشه
آرتور شوپنهاور در رستوران وقتی پشت میز می نشست ، همیشه یک سکه ی طلا روی آن می گذاشت و چون نهارش تمام می شد ، دوباره آن سکه را در جیب می نهاد !
یک بار پیشخدمتی از او پرسید : آقای شوپنهاور ، ممکن است بفرمایید چرا چنین می کنید ؟
شوپنهاور جواب داد : با خودم شرط بسته ام ، اولین روزی که در این رستوران ، مشتری ها در باب مطلبی غیر از اسب و سگ و مسائل جنسی صحبت کنند ، آن سکه را به صندوق اعانه ی فقرا بیندازم !
#ماجراهای_جاودان_در_فلسفه
#هنری_توماس | #دانالی_توماس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
آرتور شوپنهاور در رستوران وقتی پشت میز می نشست ، همیشه یک سکه ی طلا روی آن می گذاشت و چون نهارش تمام می شد ، دوباره آن سکه را در جیب می نهاد !
یک بار پیشخدمتی از او پرسید : آقای شوپنهاور ، ممکن است بفرمایید چرا چنین می کنید ؟
شوپنهاور جواب داد : با خودم شرط بسته ام ، اولین روزی که در این رستوران ، مشتری ها در باب مطلبی غیر از اسب و سگ و مسائل جنسی صحبت کنند ، آن سکه را به صندوق اعانه ی فقرا بیندازم !
#ماجراهای_جاودان_در_فلسفه
#هنری_توماس | #دانالی_توماس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اسلحه
#اسلحه: این کلمه جمع است و مفرد آن سلاح است. در فارسی، در دورهی متاخر، این کلمه را مانند بسیاری دیگر از جمعهای مکسر عربی، مفرد یا اسم جمع تلقی کرده و گاهی آن را به «ها» جمع بستهاند. چون اسلحهها امروزه کم و بیش در تداول به کار میرود نمیتوان آن را مردود دانست. با این همه بهتر است که به جای آن سلاحها گفته شود.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اسلحه
#اسلحه: این کلمه جمع است و مفرد آن سلاح است. در فارسی، در دورهی متاخر، این کلمه را مانند بسیاری دیگر از جمعهای مکسر عربی، مفرد یا اسم جمع تلقی کرده و گاهی آن را به «ها» جمع بستهاند. چون اسلحهها امروزه کم و بیش در تداول به کار میرود نمیتوان آن را مردود دانست. با این همه بهتر است که به جای آن سلاحها گفته شود.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
زمانی دو انسان وجود داشتند.
وقتی آنها دو ساله بودند، با دستهایشان همدیگر را زدند.
هنگامی که دوازده ساله شدند، با چوبدستی و سنگ به هم حمله کردند.
زمانی که بیست و دوساله شدند، با تفنگ به هم شلیک کردند.
وقتی چهل و دو ساله شدند، به هم بمب پرتاب کردند.
هنگامی که شصت و دو ساله شدند، بیمار شدند.
وقتی هشتاد و دو ساله شدند، مُردند و کنار هم به خاک سپرده شدند.
و زمانی که پس از صد سال کِرمی قبر آنها را سوراخ کرد، اصلاً متوجه نشد که در اینجا دو انسان متفاوت به خاک سپرده شدهاند.
خاک، همان خاک بود.
#اندوه_عیسی
#ولفگانگ_بورشرت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
زمانی دو انسان وجود داشتند.
وقتی آنها دو ساله بودند، با دستهایشان همدیگر را زدند.
هنگامی که دوازده ساله شدند، با چوبدستی و سنگ به هم حمله کردند.
زمانی که بیست و دوساله شدند، با تفنگ به هم شلیک کردند.
وقتی چهل و دو ساله شدند، به هم بمب پرتاب کردند.
هنگامی که شصت و دو ساله شدند، بیمار شدند.
وقتی هشتاد و دو ساله شدند، مُردند و کنار هم به خاک سپرده شدند.
و زمانی که پس از صد سال کِرمی قبر آنها را سوراخ کرد، اصلاً متوجه نشد که در اینجا دو انسان متفاوت به خاک سپرده شدهاند.
خاک، همان خاک بود.
#اندوه_عیسی
#ولفگانگ_بورشرت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#ارتباط_عشق_و_استبداد_و_اعتیاد
#محمد_امین_مروتی
یادداشتی از دکتر محسن رنانی در بارة کتاب «جباریت» نوشته «مانس اشپربر» روانشناس آلمانی -در بارة ماهیت هورمونی و شیمیاییِ استبداد- و همینطور خواندن مصاحبه ای از هلن فیشر با اشپیگل در بارة ماهیت شیمیایی عشق و شباهت این دو با هم و این دو با اعتیاد، محرکی قوی برای تامل در ارتباط این سه پدیده است.
دکتر رنانی در مورد معتاد شدن به قدرت، می گوید: " لذت ناشی از قدرت ، موجب افزایش ترشح هورمونّهای دوپامین و سروتونین در مغز میشود که به تدریج تمایل به تکرار این لذت موجب تلاش فرد برای دستیابی به قدرت بیشتر میشود. از سوی دیگر نیز افزایش مداوم ترشح این هورمونها منجر به اعتیاد مغز به آنها میشود و آنگاه همین اعتیاد فرد را وا میدارد که با شدت بیشتری بکوشد تا روزبهروز قدرت خود را بسط دهد تا لذت حاصل از قدرتش کاهش نیابد (دقیقاً مانند وقتی معتادان مجبورند دوز مصرفی خود را بالا ببرند تا میزان رضایتشان کاهش نیابد). و چنین میشود که کمکم یک انسان سالم معمولی وقتی در بلندمدت در قدرت میماند به یک دیکتاتور بیمار بدل میشود.
فرقی نمیکند، این روحیه دیکتاتوری میتواند در خانه باشد، در اداره باشد، در وزارتخانه باشد یا حتی در نانوایی باشد. هر موضعی که به ما احساس قدرت بدهد، میتواند ما را معتاد کند و به همین علت در برابر تغییر آن وضعیت مقاومت میکنیم. "
مصاحبه هلن فیشر با اشپیگل راجع به عشق هم حاوی نکات بدیعی است:
"عشق به لحاظ هورمونی هم عبارت است از بالا رفتن میزان هورمون دوپامین (Dopamin) و نورآدرنالین (Noradrenalin) و پایین آمدن میزان هورمون سروتونین (Serotonin) در مغز. انرژی جوشان، تحریکات خوشحال کننده گاهی تا به حد رسیدن به خلسه، عرق کردن زیاد و طپش قلب نتیجه ی ترشح این سوپِ هورمونی است.
عشق شباهت تامی به اعتیاد دارد. نشانه های ترک اعتیاد عشق خیلی شبیه به ترک کوکائین است: خواستن بسیار شدید، غم و اندوه، خستگی، اضطراب و گیجی. البته تفاوت هایی هم وجود دارد. کسی که کوکائین گیرش نمی آید، خودش را نمی کشد. این کمی با مورد عشقی متفاوت است. به عبارت دیگر به نظر می رسد وابستگی به مخدرِ عشق دوره ی کوتاه تری دارد. کسی که کوکائین استفاده می کند، میزان درخواستش همان میزان روز قبل و حتی بیشتر از آن است، در حالی که کسی که به عشق خود رسیده باشد، اکثراً بعد از مدتی دیگر این نیاز را احساس نمی کند که هر روز پارتنر خود را ببیند ." خانم فیشر می گوید بر اساس تحقیقات او، دوران عاشقی به طور متوسط سه سال است.
انقلاب هم مثل عشق، یک اتفاق غافلگیر کننده و یکسره شور و هیجان است که از پیش هم برنامه ریزی نشده است. دوران انقلابی گری نیز مانند عاشقی، محدود به سالیانی چند است.
اگر نتایج این تحقیقات صحیح باشند، معلوم می شود چرا هیچ منطق و استدلالی بر معتاد، مستبد و عاشق تاثیر ندارد. چرا صدام و قذافی به هیچ صراطی مستقیم نیستند و جان در راه تداوم استبداد می نهند؟ چرا نزد بسیاری از انقلابیون شیدا، شور و هیجان بر منطق و مصلحت غلبه می کند؟ چرا کمتر معتادی، دست از اعتیاد بر می دارد؟ و بالاخره چرا نصیحتِ ناصحان به گوش عاشقان، جز باد نیست؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#ارتباط_عشق_و_استبداد_و_اعتیاد
#محمد_امین_مروتی
یادداشتی از دکتر محسن رنانی در بارة کتاب «جباریت» نوشته «مانس اشپربر» روانشناس آلمانی -در بارة ماهیت هورمونی و شیمیاییِ استبداد- و همینطور خواندن مصاحبه ای از هلن فیشر با اشپیگل در بارة ماهیت شیمیایی عشق و شباهت این دو با هم و این دو با اعتیاد، محرکی قوی برای تامل در ارتباط این سه پدیده است.
دکتر رنانی در مورد معتاد شدن به قدرت، می گوید: " لذت ناشی از قدرت ، موجب افزایش ترشح هورمونّهای دوپامین و سروتونین در مغز میشود که به تدریج تمایل به تکرار این لذت موجب تلاش فرد برای دستیابی به قدرت بیشتر میشود. از سوی دیگر نیز افزایش مداوم ترشح این هورمونها منجر به اعتیاد مغز به آنها میشود و آنگاه همین اعتیاد فرد را وا میدارد که با شدت بیشتری بکوشد تا روزبهروز قدرت خود را بسط دهد تا لذت حاصل از قدرتش کاهش نیابد (دقیقاً مانند وقتی معتادان مجبورند دوز مصرفی خود را بالا ببرند تا میزان رضایتشان کاهش نیابد). و چنین میشود که کمکم یک انسان سالم معمولی وقتی در بلندمدت در قدرت میماند به یک دیکتاتور بیمار بدل میشود.
فرقی نمیکند، این روحیه دیکتاتوری میتواند در خانه باشد، در اداره باشد، در وزارتخانه باشد یا حتی در نانوایی باشد. هر موضعی که به ما احساس قدرت بدهد، میتواند ما را معتاد کند و به همین علت در برابر تغییر آن وضعیت مقاومت میکنیم. "
مصاحبه هلن فیشر با اشپیگل راجع به عشق هم حاوی نکات بدیعی است:
"عشق به لحاظ هورمونی هم عبارت است از بالا رفتن میزان هورمون دوپامین (Dopamin) و نورآدرنالین (Noradrenalin) و پایین آمدن میزان هورمون سروتونین (Serotonin) در مغز. انرژی جوشان، تحریکات خوشحال کننده گاهی تا به حد رسیدن به خلسه، عرق کردن زیاد و طپش قلب نتیجه ی ترشح این سوپِ هورمونی است.
عشق شباهت تامی به اعتیاد دارد. نشانه های ترک اعتیاد عشق خیلی شبیه به ترک کوکائین است: خواستن بسیار شدید، غم و اندوه، خستگی، اضطراب و گیجی. البته تفاوت هایی هم وجود دارد. کسی که کوکائین گیرش نمی آید، خودش را نمی کشد. این کمی با مورد عشقی متفاوت است. به عبارت دیگر به نظر می رسد وابستگی به مخدرِ عشق دوره ی کوتاه تری دارد. کسی که کوکائین استفاده می کند، میزان درخواستش همان میزان روز قبل و حتی بیشتر از آن است، در حالی که کسی که به عشق خود رسیده باشد، اکثراً بعد از مدتی دیگر این نیاز را احساس نمی کند که هر روز پارتنر خود را ببیند ." خانم فیشر می گوید بر اساس تحقیقات او، دوران عاشقی به طور متوسط سه سال است.
انقلاب هم مثل عشق، یک اتفاق غافلگیر کننده و یکسره شور و هیجان است که از پیش هم برنامه ریزی نشده است. دوران انقلابی گری نیز مانند عاشقی، محدود به سالیانی چند است.
اگر نتایج این تحقیقات صحیح باشند، معلوم می شود چرا هیچ منطق و استدلالی بر معتاد، مستبد و عاشق تاثیر ندارد. چرا صدام و قذافی به هیچ صراطی مستقیم نیستند و جان در راه تداوم استبداد می نهند؟ چرا نزد بسیاری از انقلابیون شیدا، شور و هیجان بر منطق و مصلحت غلبه می کند؟ چرا کمتر معتادی، دست از اعتیاد بر می دارد؟ و بالاخره چرا نصیحتِ ناصحان به گوش عاشقان، جز باد نیست؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#زینب_پاشا، رهبر زنان تبریز در نهضت تنباکو
حافظه تاریخ همیشه در مورد «نقش آفرینانش» دقیق نبوده است و به دفعات دچار فراموشی شده است، خصوصا این فراموشی در مورد زنان بیشتر از مردان است. روی سخن تاریخ با مردان تاریخساز است و عبارت «زنان تاریخساز»، عبارت غریبی است؛ برای همین گفته میشود تاریخ مذکراست. «زینب پاشا» یکی از شخصیتهای گمشده تاریخ ایران است که به تنهایی و در اوج روزهای پردهنشینی زنان، پرچمدار اعتراضهای مردمی پیش از انقلاب مشروطه در تبریز بود. قیام وی از جمله حرکتهای مردمی بود که در شکلگیری انقلاب تجددطلبی مشروطه در تبریز نقش داشت. زینب پاشا با شکستن حریم دیکتاتوری ترس، جرئت اعتراض را در مردم بیدار کرد، اما نامش در زیر سایه بلند نامهای رجال دوران ناپیدا و به دست فراموشی سپرده شد.
گفته شده است او برخلاف دیگر زنان آن زمان تبریزی که روبنده به صورت خود میزدند، با صورت باز و بدون روبنده رفتوآمد میکرد و مانند مردان به قهوهخانهها رفت و آمد داشت و بیمهابا در جمع مردان مینشست و قليان میکشيد. او در عملیات و حملاتی که انجام میداد چارقد از سر برمیداشت و به نشان تحقیر مردان آن را به سویشان پرتاب میکرد.غارت اموال اغنیا و تقسیم آن در بین فقرا محور اصلی فعالیتهای زینب پاشا را تشکیل میداد و در این راستا ترسی از شکستن قالبهای سنتی جنسیتی مرسوم نداشت و حتی در مواردی با نمایش رفتارهای مردانه، قدرت و توانمندیهایش را به رخ جامعه مردان میکشید.
شهرت زینب پاشا
نام زينب پاشا از زمانی بر سر زبانها میافتد که ناصرالدينشاه امتياز خريد و فروش توتون و تنباکو را در سراسر ايران به يک شرکت انگليسی واگذار میکند. تبريز از نخستين شهرهایی است که در اعتراض به این معاهده پرچم مخالفت را بلند ميکند. بازار اين شهر به علامت اعتراض بسته میشود و بیش از بيست هزار نفر مسلح میشوند. به شاه تلگراف میزنند که به هيچوجه زير بار اين قرارداد نخواهند رفت. پس از چند روزی که از بسته شدن بازار میگذرد، ماموران دولتی به زور ارعاب و تهديد و وعده و وعيد بازاريان را مجبور به باز کردن بازار میکنند اما چند ساعتی از باز شدن بازار نگذشته بود که «دستهای از زنان مسلح با چادرهای به کمر بسته، در بازار ظاهر میشوند و دست به اسلحه برده و بازار را میبندند.» رهبری اين زنان برعهده زينب بود که نقشه اعمال فشار و ارعاب ماموران دولتی را در باز کردن مجدد بازار نقش بر آب میکرد، چرا که هر بار حضور زینب و یارانش با اسلحه گرم، سنگ و چماق در بازار، توان و ابتکار عمل را از سربازان دولتی سلب کرده بود. از دیگر عملیات معروف و مشهور تحت رهبری زینب میتوان به مصادره انبار میرزا عبدالرحیم، قائممقام پیشکار وقت آذربایجان و حمله به خانه و انبار نظامالعلما اشاره کرد.
ارتباط زینب پاشا با قیام مشروطه
هر چند زندگی و شخصیت زینب پاشا ابتدا در ارتباط با قیام مشروطه در تبریز مورد توجه و مطالعه قرار گرفت اما بر طبق شواهد موجود، قریب به اتفاق فعالیتهای وی در جهت حمایت از تهیدستان و سیر کردن خیل گرسنگانی شکل گرفته است که به علت بی کفایتی دولت با گرسنگی و مرگ دست و پنجه نرم میکردند و به عبارتی، سبک و شیوه مبازرات و حملات وی، همانند عیاران و لوطیان آن زمان انجام میگرفت و هدف اصلی، غارت اموال اغنیا و محتکران و تقسیم آن در بین فقیران بود. لذا این فعالیتها نمیتواند در راستای قیام مشروطه تعریف شود. دلیل دیگر در تائید این نظر فوت وی قبل از امضای فرمان مشروطیت است. دکترسیروس برادران شکوهی معتقد است مرگ وی در تاریخ ۱۳۱۹ ه. ق. اتفاق افتاد در حالیکه فرمان مشروطه توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۳۲۴ ه. ق. صادر شد. بنابراین قیام زینب مستقل از قیام مشروطهخواهی بود و تحت رهبری وی پیش میرفت و هر بار دولت مردان و متمولانی را نشانه می گرفت که در احتکار و گرانی نان و گندم نقش داشتند.
ناهیدی آذر، عبدالحسین. «عصیان «زینب پاشا» عیار آذربایجان». هفته نامه آوای اردبیل شماره ۱۸۶، ۳ آذر ۱۳۸۱. بازبینیشده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۱.
رضا زاد عموزین الدینی، مجید، ۱۳۸۸، زینب پاشا
سانیچ، ندا. «زنانی که تاریخ ایران را تغییر دادند». بیبیسی فارسی، ۱۷ اسفند ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۷ مارس ۲۰۱۳.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#زینب_پاشا، رهبر زنان تبریز در نهضت تنباکو
حافظه تاریخ همیشه در مورد «نقش آفرینانش» دقیق نبوده است و به دفعات دچار فراموشی شده است، خصوصا این فراموشی در مورد زنان بیشتر از مردان است. روی سخن تاریخ با مردان تاریخساز است و عبارت «زنان تاریخساز»، عبارت غریبی است؛ برای همین گفته میشود تاریخ مذکراست. «زینب پاشا» یکی از شخصیتهای گمشده تاریخ ایران است که به تنهایی و در اوج روزهای پردهنشینی زنان، پرچمدار اعتراضهای مردمی پیش از انقلاب مشروطه در تبریز بود. قیام وی از جمله حرکتهای مردمی بود که در شکلگیری انقلاب تجددطلبی مشروطه در تبریز نقش داشت. زینب پاشا با شکستن حریم دیکتاتوری ترس، جرئت اعتراض را در مردم بیدار کرد، اما نامش در زیر سایه بلند نامهای رجال دوران ناپیدا و به دست فراموشی سپرده شد.
گفته شده است او برخلاف دیگر زنان آن زمان تبریزی که روبنده به صورت خود میزدند، با صورت باز و بدون روبنده رفتوآمد میکرد و مانند مردان به قهوهخانهها رفت و آمد داشت و بیمهابا در جمع مردان مینشست و قليان میکشيد. او در عملیات و حملاتی که انجام میداد چارقد از سر برمیداشت و به نشان تحقیر مردان آن را به سویشان پرتاب میکرد.غارت اموال اغنیا و تقسیم آن در بین فقرا محور اصلی فعالیتهای زینب پاشا را تشکیل میداد و در این راستا ترسی از شکستن قالبهای سنتی جنسیتی مرسوم نداشت و حتی در مواردی با نمایش رفتارهای مردانه، قدرت و توانمندیهایش را به رخ جامعه مردان میکشید.
شهرت زینب پاشا
نام زينب پاشا از زمانی بر سر زبانها میافتد که ناصرالدينشاه امتياز خريد و فروش توتون و تنباکو را در سراسر ايران به يک شرکت انگليسی واگذار میکند. تبريز از نخستين شهرهایی است که در اعتراض به این معاهده پرچم مخالفت را بلند ميکند. بازار اين شهر به علامت اعتراض بسته میشود و بیش از بيست هزار نفر مسلح میشوند. به شاه تلگراف میزنند که به هيچوجه زير بار اين قرارداد نخواهند رفت. پس از چند روزی که از بسته شدن بازار میگذرد، ماموران دولتی به زور ارعاب و تهديد و وعده و وعيد بازاريان را مجبور به باز کردن بازار میکنند اما چند ساعتی از باز شدن بازار نگذشته بود که «دستهای از زنان مسلح با چادرهای به کمر بسته، در بازار ظاهر میشوند و دست به اسلحه برده و بازار را میبندند.» رهبری اين زنان برعهده زينب بود که نقشه اعمال فشار و ارعاب ماموران دولتی را در باز کردن مجدد بازار نقش بر آب میکرد، چرا که هر بار حضور زینب و یارانش با اسلحه گرم، سنگ و چماق در بازار، توان و ابتکار عمل را از سربازان دولتی سلب کرده بود. از دیگر عملیات معروف و مشهور تحت رهبری زینب میتوان به مصادره انبار میرزا عبدالرحیم، قائممقام پیشکار وقت آذربایجان و حمله به خانه و انبار نظامالعلما اشاره کرد.
ارتباط زینب پاشا با قیام مشروطه
هر چند زندگی و شخصیت زینب پاشا ابتدا در ارتباط با قیام مشروطه در تبریز مورد توجه و مطالعه قرار گرفت اما بر طبق شواهد موجود، قریب به اتفاق فعالیتهای وی در جهت حمایت از تهیدستان و سیر کردن خیل گرسنگانی شکل گرفته است که به علت بی کفایتی دولت با گرسنگی و مرگ دست و پنجه نرم میکردند و به عبارتی، سبک و شیوه مبازرات و حملات وی، همانند عیاران و لوطیان آن زمان انجام میگرفت و هدف اصلی، غارت اموال اغنیا و محتکران و تقسیم آن در بین فقیران بود. لذا این فعالیتها نمیتواند در راستای قیام مشروطه تعریف شود. دلیل دیگر در تائید این نظر فوت وی قبل از امضای فرمان مشروطیت است. دکترسیروس برادران شکوهی معتقد است مرگ وی در تاریخ ۱۳۱۹ ه. ق. اتفاق افتاد در حالیکه فرمان مشروطه توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۳۲۴ ه. ق. صادر شد. بنابراین قیام زینب مستقل از قیام مشروطهخواهی بود و تحت رهبری وی پیش میرفت و هر بار دولت مردان و متمولانی را نشانه می گرفت که در احتکار و گرانی نان و گندم نقش داشتند.
ناهیدی آذر، عبدالحسین. «عصیان «زینب پاشا» عیار آذربایجان». هفته نامه آوای اردبیل شماره ۱۸۶، ۳ آذر ۱۳۸۱. بازبینیشده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۱.
رضا زاد عموزین الدینی، مجید، ۱۳۸۸، زینب پاشا
سانیچ، ندا. «زنانی که تاریخ ایران را تغییر دادند». بیبیسی فارسی، ۱۷ اسفند ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۷ مارس ۲۰۱۳.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
پادشاه، خود را نماینده تام الاختیار خدا و واسطه میان خدا و مردم جا می زند.
این سیاست از چند مزیت برخوردار است:
۱) پادشاه به طور مستقیم با خدا در نمی افتد و خودش را ضایع نمی کند.
۲) به قدرت مادی و زمینی خود، رنگ معنوی و آسمانی می دهد.
۳) نیاز معنوی مردم را مدیریت می کند.
۴) براي مردمی که عقلشان در چشمشان است، به تدریج خدای حقیقی کمرنگ و نماینده ملموس و محسوس او یعنی خودش را تا حد جایگزین، پررنگ می کند.
۵) صندوق انتقادات و شکایات مردم در پیشگاه خدا و نامه های محرمانه مردم را خودش باز می کند و به همه ی اسرار و زوایای پنهانی مردم آگاهی و تسلط می یابد.
۶) از آنجا که مردم در خیال پردازی و خرافه سازی استادند، به تدریج، برای پادشاه جایگاهی می سازند و افسانه ها و کرامت هایی می پردازند که خود پادشاه و عواملش عمرا به این درجه از خلاقيت دست پیدا نمی کنند.
#دموکراسی_یا_دموقراضه
#سید_مهدی_شجاعی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
پادشاه، خود را نماینده تام الاختیار خدا و واسطه میان خدا و مردم جا می زند.
این سیاست از چند مزیت برخوردار است:
۱) پادشاه به طور مستقیم با خدا در نمی افتد و خودش را ضایع نمی کند.
۲) به قدرت مادی و زمینی خود، رنگ معنوی و آسمانی می دهد.
۳) نیاز معنوی مردم را مدیریت می کند.
۴) براي مردمی که عقلشان در چشمشان است، به تدریج خدای حقیقی کمرنگ و نماینده ملموس و محسوس او یعنی خودش را تا حد جایگزین، پررنگ می کند.
۵) صندوق انتقادات و شکایات مردم در پیشگاه خدا و نامه های محرمانه مردم را خودش باز می کند و به همه ی اسرار و زوایای پنهانی مردم آگاهی و تسلط می یابد.
۶) از آنجا که مردم در خیال پردازی و خرافه سازی استادند، به تدریج، برای پادشاه جایگاهی می سازند و افسانه ها و کرامت هایی می پردازند که خود پادشاه و عواملش عمرا به این درجه از خلاقيت دست پیدا نمی کنند.
#دموکراسی_یا_دموقراضه
#سید_مهدی_شجاعی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
فیلمی قدیمی از حضور مسلمانان در جبهه آلمان نازی
احترام روحانیون مصری به فرماندهان هیتلر
نماز جماعات در اردوی نظامی آلمانها..
زمان: ۴ دقیقه👆👆
احترام روحانیون مصری به فرماندهان هیتلر
نماز جماعات در اردوی نظامی آلمانها..
زمان: ۴ دقیقه👆👆
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اشعه
#اشعه: این کلمه جمع است و مفرد آن شعاع به معنای «پرتو» است. بنابراین اشعهها صحیح نیست و به جای آن باید گفت: اشعه یا شعاعها یا پرتوها.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اشعه
#اشعه: این کلمه جمع است و مفرد آن شعاع به معنای «پرتو» است. بنابراین اشعهها صحیح نیست و به جای آن باید گفت: اشعه یا شعاعها یا پرتوها.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
نمیدانست چه عاملی او را واداشته بود تا درگیر چنین ماجرایی شود. معاون کلانتر کودکی را کشته بود و برای یادبودش مجلس گلریزانی در باربدوایر برپا کرده بودند.آنجا کافهی موتورسواران بود و در محلهی نسبتا مخوفی از شهر قرار داشت.روت رفته بود آنجا٬ نوشیدنی خریده بود و سی دلار در گلدان خالی هزینههای خاکسپاری انداخته بود.کافه شلوغ و پرسروصدا بود و با یکبشقاب تامالی(نوعی غذای اسپانیایی) از او پذیرایی کرده بودند.آن بیرون٬ یک نفر کره اسبی آورده بود و کسوکار پسرک مرحوم را سواری میداد. روت مخاطب مستقیم هیچکس نبود اما فهمید اسم پسرک هکتور است و پدرش ادارهی کلانتری را مورد پیگرد قرار داده است.
#چیکن_هیل
#جوی_ویلیامز
برگردان: #مرتضی_معدنی_ثانی
مجلهی تجربه
شمارهی ۴۲
نوروز ۹۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
نمیدانست چه عاملی او را واداشته بود تا درگیر چنین ماجرایی شود. معاون کلانتر کودکی را کشته بود و برای یادبودش مجلس گلریزانی در باربدوایر برپا کرده بودند.آنجا کافهی موتورسواران بود و در محلهی نسبتا مخوفی از شهر قرار داشت.روت رفته بود آنجا٬ نوشیدنی خریده بود و سی دلار در گلدان خالی هزینههای خاکسپاری انداخته بود.کافه شلوغ و پرسروصدا بود و با یکبشقاب تامالی(نوعی غذای اسپانیایی) از او پذیرایی کرده بودند.آن بیرون٬ یک نفر کره اسبی آورده بود و کسوکار پسرک مرحوم را سواری میداد. روت مخاطب مستقیم هیچکس نبود اما فهمید اسم پسرک هکتور است و پدرش ادارهی کلانتری را مورد پیگرد قرار داده است.
#چیکن_هیل
#جوی_ویلیامز
برگردان: #مرتضی_معدنی_ثانی
مجلهی تجربه
شمارهی ۴۲
نوروز ۹۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
"داروگ"
تا پیش از عرضه تصنیف "داروگ" در سال های اولیه دهه پنجاه با تنظیم فرهاد فخرالدینی و صدای محمدرضا شجریان ، کمتر موزیسینی به سراغ شعر نو رفته بود. محمدرضا لطفی از پیشگامان این عرصه بود که با انتخاب آواز دشتی بر شعر معروف نیما یوشیج گامی مهم در این مسیر برداشت. فضای به کار برده در این اثر تلفیقی از دریافت های لطفی از فضاهای آوازی موسیقی سنتی است که به خوبی در چارچوب شعر نیما نشست و آن را به یکی از ماندگارترین آثار در زمینه تلفیق موسیقی سنتی با شعر نو تبدیل کرد. تنظیم زیبا و حسی فرهاد فخرالدینی از این اثر به همراه آواز بی نظير محمدرضا شجريان (خواندن داروگ چند ويژگی خاص می خواهد كه در آن زمان ، شايد فقط شجريان همه آنها را داشت : وسعت صدايی زياد، لحن مناسب براي خواندن شعر نو ، تكنيك های آوازی مانند تحريرهای ريز و دانش ادبی برای دريافت مفهوم شعر) و البته ذهن جوان و بکر محمدرضا لطفی در انتخاب ملودی های دلنشین و متفاوت با جریان رسمی موسیقی گل ها، اثری آفرید که هنوز به عنوان یکی از موفق ترین تلفیق های موسیقی سنتی با شعر نو از آن یاد می شود.
#داروگ
#نیما_یوشیج
#محمدرضا_شجریان
#محمدرضا_لطفی
#فرهاد_فخرالدینی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
"داروگ"
تا پیش از عرضه تصنیف "داروگ" در سال های اولیه دهه پنجاه با تنظیم فرهاد فخرالدینی و صدای محمدرضا شجریان ، کمتر موزیسینی به سراغ شعر نو رفته بود. محمدرضا لطفی از پیشگامان این عرصه بود که با انتخاب آواز دشتی بر شعر معروف نیما یوشیج گامی مهم در این مسیر برداشت. فضای به کار برده در این اثر تلفیقی از دریافت های لطفی از فضاهای آوازی موسیقی سنتی است که به خوبی در چارچوب شعر نیما نشست و آن را به یکی از ماندگارترین آثار در زمینه تلفیق موسیقی سنتی با شعر نو تبدیل کرد. تنظیم زیبا و حسی فرهاد فخرالدینی از این اثر به همراه آواز بی نظير محمدرضا شجريان (خواندن داروگ چند ويژگی خاص می خواهد كه در آن زمان ، شايد فقط شجريان همه آنها را داشت : وسعت صدايی زياد، لحن مناسب براي خواندن شعر نو ، تكنيك های آوازی مانند تحريرهای ريز و دانش ادبی برای دريافت مفهوم شعر) و البته ذهن جوان و بکر محمدرضا لطفی در انتخاب ملودی های دلنشین و متفاوت با جریان رسمی موسیقی گل ها، اثری آفرید که هنوز به عنوان یکی از موفق ترین تلفیق های موسیقی سنتی با شعر نو از آن یاد می شود.
#داروگ
#نیما_یوشیج
#محمدرضا_شجریان
#محمدرضا_لطفی
#فرهاد_فخرالدینی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#شمشیر_داموکلس
اين عبارت از يك داستان افسانه اى قديمى اساطيرى گرفته شده است ٠
بنابراين افسانه ، ديونيسوس سلطان مستبد سيراكوس ، شمشيربسيار تيز وبرنده اى رابالاى سر داموكلس كه بر او حسد مى برد ورقيبش بود با يك موى اسب (تار دم اسب) آويخته بود به نحوى كه با كمترين حركت وتكان داموكلس ممكن بود مو پاره شود و شمشير سنگين بر او فرود آيد
در هنر سينما براى تهييج مخاطب وهمذات پندارى با شخصيت اصلى داستان يك چلنج ايجاد مى كنند مثلا ربودن فرزند قهرمان فيلم براى جلوگيرى از پيگيرى پرونده اى توسط قهرمان
اما در مباحث سياسى ، اجتماعى عبارتست از يك عمل خزنده ، يك تهديد كه هر حركت اجتماعى وجنبشى را تهديد مى كند مانند قتلهاى زنجيره اى ، دستگيرى افراد ، توقيف مطبوعات و٠٠٠٠ در جوامعى كه بافت طبقاتى دارند وسيستم بورژوازى به اشكال مختلف حاكم است ، از اين سياست استعمارى براى به بند كشيدن وخفه كردن حركتهاى مردمى استفاده مى كنند
#آمنه_رحیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#شمشیر_داموکلس
اين عبارت از يك داستان افسانه اى قديمى اساطيرى گرفته شده است ٠
بنابراين افسانه ، ديونيسوس سلطان مستبد سيراكوس ، شمشيربسيار تيز وبرنده اى رابالاى سر داموكلس كه بر او حسد مى برد ورقيبش بود با يك موى اسب (تار دم اسب) آويخته بود به نحوى كه با كمترين حركت وتكان داموكلس ممكن بود مو پاره شود و شمشير سنگين بر او فرود آيد
در هنر سينما براى تهييج مخاطب وهمذات پندارى با شخصيت اصلى داستان يك چلنج ايجاد مى كنند مثلا ربودن فرزند قهرمان فيلم براى جلوگيرى از پيگيرى پرونده اى توسط قهرمان
اما در مباحث سياسى ، اجتماعى عبارتست از يك عمل خزنده ، يك تهديد كه هر حركت اجتماعى وجنبشى را تهديد مى كند مانند قتلهاى زنجيره اى ، دستگيرى افراد ، توقيف مطبوعات و٠٠٠٠ در جوامعى كه بافت طبقاتى دارند وسيستم بورژوازى به اشكال مختلف حاكم است ، از اين سياست استعمارى براى به بند كشيدن وخفه كردن حركتهاى مردمى استفاده مى كنند
#آمنه_رحیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#چگونه_از_عقاید_احمقانه_بپرهیزیم؟
نسبت به عقایدی که خودستایی شما را ارضاء میکند، محتاط باشید. از هر ده نفر، نه نفر چه مرد و چه زن قویاً معتقدند که جنسیتشان برتری ویژه ای دارد. دلایل زیادی هم برای هر دو طرف وجود دارد. اگر شما مرد باشید میتوانید نشان دهید که اغلب شعرا و بزرگان علم مرد هستند؛ اگر زن باشید میتوانید پاسخ دهید که اکثر جنایتها هم کار مردان است. این پرسش اساساً حل شدنی نیست، اما خودستایی این واقعیت را از دید بسیاری از مردم پنهان میکند.
همه ما، اهل هر جا که باشیم، متقاعد شده ایم که ملت ما برتر از سایر ملتهاست. ما با وجود دانستن این که هر ملتی محاسن و معایب خاص خودش را دارد، معیارهای ارزشیمان را به گونهای تعریف میکنیم که ثابت کنیم ارزشهایمان مهمترین ارزشهای ممکن هستند و معایبمان تقریباً ناچیزند. در اینجا دوباره انسان معقول میپذیرد که با سوالی روبروست که ظاهراً جواب درستی برای آن وجود ندارد. دشوارتر از آن، این است که بخواهیم مراقب خودستایی بشر به واسطهی بشر بودنش باشیم، زیرا ما نمیتوانیم با ذهن غیربشری مباحثه کنیم. تنها راهی که من برای برخورد با این نوع خودبینی بشر سراغ دارم، این است که به خاطر داشته باشیم بشر جزء ناچیزی از حیات سیاره کوچکی در گوشه کوچکی از این جهان است و همانطور که میدانیم در دیگر بخشهای کیهان هم ممکن است موجوداتی باشند که نسبت بزرگیشان به ما مثل نسبت بزرگی ما به یک ستاره دریایی است.
عنوان : چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم
نویسنده : #برتراند_راسل
#ابراهیم_اسکافی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#چگونه_از_عقاید_احمقانه_بپرهیزیم؟
نسبت به عقایدی که خودستایی شما را ارضاء میکند، محتاط باشید. از هر ده نفر، نه نفر چه مرد و چه زن قویاً معتقدند که جنسیتشان برتری ویژه ای دارد. دلایل زیادی هم برای هر دو طرف وجود دارد. اگر شما مرد باشید میتوانید نشان دهید که اغلب شعرا و بزرگان علم مرد هستند؛ اگر زن باشید میتوانید پاسخ دهید که اکثر جنایتها هم کار مردان است. این پرسش اساساً حل شدنی نیست، اما خودستایی این واقعیت را از دید بسیاری از مردم پنهان میکند.
همه ما، اهل هر جا که باشیم، متقاعد شده ایم که ملت ما برتر از سایر ملتهاست. ما با وجود دانستن این که هر ملتی محاسن و معایب خاص خودش را دارد، معیارهای ارزشیمان را به گونهای تعریف میکنیم که ثابت کنیم ارزشهایمان مهمترین ارزشهای ممکن هستند و معایبمان تقریباً ناچیزند. در اینجا دوباره انسان معقول میپذیرد که با سوالی روبروست که ظاهراً جواب درستی برای آن وجود ندارد. دشوارتر از آن، این است که بخواهیم مراقب خودستایی بشر به واسطهی بشر بودنش باشیم، زیرا ما نمیتوانیم با ذهن غیربشری مباحثه کنیم. تنها راهی که من برای برخورد با این نوع خودبینی بشر سراغ دارم، این است که به خاطر داشته باشیم بشر جزء ناچیزی از حیات سیاره کوچکی در گوشه کوچکی از این جهان است و همانطور که میدانیم در دیگر بخشهای کیهان هم ممکن است موجوداتی باشند که نسبت بزرگیشان به ما مثل نسبت بزرگی ما به یک ستاره دریایی است.
عنوان : چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم
نویسنده : #برتراند_راسل
#ابراهیم_اسکافی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اعاده حیثیت
#اعاده_حیثیت از کسی: اعاده یعنی «باز گرداندن (چیزی را به کسی)» و طبعاً باید با حرف اضافهی «به» استعمال شود. این کلمه امروزه بیشتر در ترکیب «اعادهی حیثیت» به کار میرود، ولی همراه آن حرف اضافهی «از» میآورند که غلط است. مثلاً میگویند: «از پاسترناک، شاعر بزرگ شوروی، اعادهی حیثیت کردند.» اگر از پاسترناک فیالمثل سلب حیثیت میکردند حق بود که حرف اضافهی «از» به کار ببرند و حال آنکه حیثیت او را سلب نکردهاند بلکه به او بازگرداندهاند، و بنابراین باید بگویند: «به او اعادهی حیثیت کردند.»
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اعاده حیثیت
#اعاده_حیثیت از کسی: اعاده یعنی «باز گرداندن (چیزی را به کسی)» و طبعاً باید با حرف اضافهی «به» استعمال شود. این کلمه امروزه بیشتر در ترکیب «اعادهی حیثیت» به کار میرود، ولی همراه آن حرف اضافهی «از» میآورند که غلط است. مثلاً میگویند: «از پاسترناک، شاعر بزرگ شوروی، اعادهی حیثیت کردند.» اگر از پاسترناک فیالمثل سلب حیثیت میکردند حق بود که حرف اضافهی «از» به کار ببرند و حال آنکه حیثیت او را سلب نکردهاند بلکه به او بازگرداندهاند، و بنابراین باید بگویند: «به او اعادهی حیثیت کردند.»
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سالهاست که دارم تکه تکه این ماشین را از هم باز میکنم و از نو جور بهتری میبندم.
نه مردم پیش از ما فهمشان بیشتر از ما بوده و نه بزرگترهامان.
تمام این داوری ها هم برای آدم متوسط است.
خودم را کشته ام تا بفهمم چه چیز خوب است و چه چیز بد و چرا؟
پس هرچه را خود درست بدانم بدان عمل میکنم، حتی اگر همه ی شش میلیارد مردم این سیاره بگویند غلط است.
راحتت کنم "برای من دیگر هیچ چیزی تابو نیست."
#رضا_قاسمی
#چاه_بابل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سالهاست که دارم تکه تکه این ماشین را از هم باز میکنم و از نو جور بهتری میبندم.
نه مردم پیش از ما فهمشان بیشتر از ما بوده و نه بزرگترهامان.
تمام این داوری ها هم برای آدم متوسط است.
خودم را کشته ام تا بفهمم چه چیز خوب است و چه چیز بد و چرا؟
پس هرچه را خود درست بدانم بدان عمل میکنم، حتی اگر همه ی شش میلیارد مردم این سیاره بگویند غلط است.
راحتت کنم "برای من دیگر هیچ چیزی تابو نیست."
#رضا_قاسمی
#چاه_بابل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📄 بررسی دلایل عقب افتادگی ایران ( 1 )
📖 کتاب "جامعه شناسی خودمانی" نوشته ی #پرفسور_نراقی
حسن نراقی ،کتاب "جامعه شناسی خودمانی" را در سال 1380 و در 17 فصل منتشر کرد . وی در این کتاب با نگاهی منتقدانه به فرهنگ و اخلاقیات ایرانیان ، علت اصلی عقب افتادگی ایران را در رفتار و منش خود مردم این سرزمین میداند . نراقی در فصل اول کتاب آگاهی نداشتن مردم ایران از تاریخ را یکی از عوامل عقب ماندگي آنها بر میشمرد . او مینویسد : یکی از دردهای مملکت این است که حتی تحصیل کرده هایمان خیلی با تاریخ میانه ی خوبی ندارند و از همه بدتر اینکه حتی نمیدانند پدر دو سه نسل پیششان که بوده و از چه نسلی هستند ! ملتی که تاریخ گذشته اش را نمیخواند و نمیداند همه چیز را باید خودش تجربه کند ولی آیا وقت کافی برای این کار را دارد ؟ ببینید آمریکایی دویست و چند ساله وقتی از تاریخش صحبت میکند با چه احترام و وقاری از آن سخن میگوید ، ببینید در مدارس عالی شان درس تاریخ از چه وزنی برخوردار است ... نویسنده در فصل های دوم و سوم کتاب به حقیقت گریزی ، پنهان کاری و ظاهر سازی ایرانیان اشاره میکند . به اعتقاد وی این مردم علاقه ی چندانی به روبرو شدن با حقایقی که به هر دلیلی مطابق میل و سلیقه ی آنها نباشد ندارند و اکثریت اهل تظاهر به درستی ، تظاهر به ادب ، تظاهر به نزاکت ، تظاهر به مکنت و ثروت و قدرت هستند . نراقی مینویسد : میهمان که می آید طرف دو سه کیلو پرتغال میخرد بعد دانه درشت ها را جدا میکند برای پذیرایی و ریزها را برای مصرف بچه ها میگذارد ، این یعنی چه ؟ یعنی اینکه میهمان بداند ما همیشه پرتغال درشت مصرف میکنیم ... به این تظاهر گفته میشود . برگزاری مراسم درگذشتگان در سالن ها و هتل های مجلل جهت پرستیژ اجتماعی نیز یکی دیگر از این ظاهرسازی هاست . نراقی در بخش دیگری از کتاب خود به قهرمان پروری ایرانیان اشاره میکند و مینویسد : سراسر تاریخمان مملو است از قهرمان بازی و قهرمان پروری و عجیب اینکه پس از اینکه به ستایش آن قهرمان پرداختیم و در سطح خدایی قرارش دادیم ، خیلی زود در بدترین وضع ممکن زمینش میزنیم یا اگر زورمان به او نرسد برایش جوک درست میکنیم . نراقی در قسمت مهمی از کتاب خود به موضوع کم ابی و خشکسالی در ایران اشاره کرده و ان را عامل مهمی در شکل گیری استبداد و رفتار خشن میداند : کم آبی ، تشنگی و بی بارانی مملکت را به سمت استبداد میبرد . مثلا برای آب دادن محصولی که پدر صاحب کار را درآورده تا به اینجا رسیده اگر بخواهی با گفتمان ، آب تهیه کنی کارت به صورت جدی لنگ است و باید جوری با میراب قلدر بتوانی کنار بیایی ... این میشود که عده ایی برای تامین قدرت ، میروند دست راست زورگو میشنوند تا از محل زورگویی نصیبی ببرند . نراقی در فصل دیگر کتاب ، بی برنامگی در انجام کارها را شاخصه ی کارهای ایرانیان برمیشمرد و مینویسد : جاده میسازیم بعد از چندین سال می گوییم گسل های این کوهستان از نظر زمین شناسی جوان است و ساخت جاده اشتباه بوده است یا سد میسازیم بعد متوجه میشویم اصلا اینجا سد نباید ساخته میشد . چند دهه پیش یک عده آمدند گفتند ما باید جمعیت خودمان را زیاد کنیم ، ایرانی از نظر کیفیت الحمداله مشکلی ندارد اگر از نظر کمیت هم بالا برود دیگر کار تمام است ، دنیا را میتوانیم بگیریم ! شروع کردند به برنامه ی تکثیر خانواده ! این جا و آنجا هم که چهار تا صدای اعتراض بلند شد خفه اش کردند . بعد از دو دهه تازه فهمیدند برنامه ی کنترل جمعیت یعنی چه و این لشکر کاملا معصوم بچه ها چه عاقبتی در انتظارشان است ؟ مدرسه ها چند نوبته شد ، بعد مشکل ازدواج ، جهیزیه ، منزل ، شغل ، بهداشت و ... سر بر آورد . حسن نراقی در ادامه ی کتاب جامعه شناسی خودمانی ، فرصت طلبی و ریاکاری را بلای جان مردم این کشور میداند و مینویسد : یک نمونه از فرصت طلبی ایرانیان و به رنگ حریف درآمدن آنها را میتوان در اسم هایی که آنها دارند بررسی کرد . درصد بالایی از ثریا ها و شهنازهای ما حدود پنجاه ساله هستند و اکثر خانم هایی که فرح نامیده شده اند حدود چهل و دو ساله اند . کوروش ، داریوش ، خشایار و امثالهم هم سالهای تولدشان پنجاه یا پنجاه و یک هستند . لیکن عمارها ، یاسرها یا هدی ها همگی متولد بعد از دهه ی شصت هستند . حتی اسامی مغازه ها نیز از این تظاهر و رنگ پذیری مصون نیستند مثلا زمان پهلوی اسم برخی مغازه ها ملقب به آریا مهر بود و سپس بعد از انقلاب به اسامی مذهبی و ... شاید به این جهت که امنیت را در این اسامی میتوان دید ...
📗 منبع :
( جامعه شناسی خودمانی ، حسن نراقی ، تهران : نشر اختران ، 1380 )
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📄 بررسی دلایل عقب افتادگی ایران ( 1 )
📖 کتاب "جامعه شناسی خودمانی" نوشته ی #پرفسور_نراقی
حسن نراقی ،کتاب "جامعه شناسی خودمانی" را در سال 1380 و در 17 فصل منتشر کرد . وی در این کتاب با نگاهی منتقدانه به فرهنگ و اخلاقیات ایرانیان ، علت اصلی عقب افتادگی ایران را در رفتار و منش خود مردم این سرزمین میداند . نراقی در فصل اول کتاب آگاهی نداشتن مردم ایران از تاریخ را یکی از عوامل عقب ماندگي آنها بر میشمرد . او مینویسد : یکی از دردهای مملکت این است که حتی تحصیل کرده هایمان خیلی با تاریخ میانه ی خوبی ندارند و از همه بدتر اینکه حتی نمیدانند پدر دو سه نسل پیششان که بوده و از چه نسلی هستند ! ملتی که تاریخ گذشته اش را نمیخواند و نمیداند همه چیز را باید خودش تجربه کند ولی آیا وقت کافی برای این کار را دارد ؟ ببینید آمریکایی دویست و چند ساله وقتی از تاریخش صحبت میکند با چه احترام و وقاری از آن سخن میگوید ، ببینید در مدارس عالی شان درس تاریخ از چه وزنی برخوردار است ... نویسنده در فصل های دوم و سوم کتاب به حقیقت گریزی ، پنهان کاری و ظاهر سازی ایرانیان اشاره میکند . به اعتقاد وی این مردم علاقه ی چندانی به روبرو شدن با حقایقی که به هر دلیلی مطابق میل و سلیقه ی آنها نباشد ندارند و اکثریت اهل تظاهر به درستی ، تظاهر به ادب ، تظاهر به نزاکت ، تظاهر به مکنت و ثروت و قدرت هستند . نراقی مینویسد : میهمان که می آید طرف دو سه کیلو پرتغال میخرد بعد دانه درشت ها را جدا میکند برای پذیرایی و ریزها را برای مصرف بچه ها میگذارد ، این یعنی چه ؟ یعنی اینکه میهمان بداند ما همیشه پرتغال درشت مصرف میکنیم ... به این تظاهر گفته میشود . برگزاری مراسم درگذشتگان در سالن ها و هتل های مجلل جهت پرستیژ اجتماعی نیز یکی دیگر از این ظاهرسازی هاست . نراقی در بخش دیگری از کتاب خود به قهرمان پروری ایرانیان اشاره میکند و مینویسد : سراسر تاریخمان مملو است از قهرمان بازی و قهرمان پروری و عجیب اینکه پس از اینکه به ستایش آن قهرمان پرداختیم و در سطح خدایی قرارش دادیم ، خیلی زود در بدترین وضع ممکن زمینش میزنیم یا اگر زورمان به او نرسد برایش جوک درست میکنیم . نراقی در قسمت مهمی از کتاب خود به موضوع کم ابی و خشکسالی در ایران اشاره کرده و ان را عامل مهمی در شکل گیری استبداد و رفتار خشن میداند : کم آبی ، تشنگی و بی بارانی مملکت را به سمت استبداد میبرد . مثلا برای آب دادن محصولی که پدر صاحب کار را درآورده تا به اینجا رسیده اگر بخواهی با گفتمان ، آب تهیه کنی کارت به صورت جدی لنگ است و باید جوری با میراب قلدر بتوانی کنار بیایی ... این میشود که عده ایی برای تامین قدرت ، میروند دست راست زورگو میشنوند تا از محل زورگویی نصیبی ببرند . نراقی در فصل دیگر کتاب ، بی برنامگی در انجام کارها را شاخصه ی کارهای ایرانیان برمیشمرد و مینویسد : جاده میسازیم بعد از چندین سال می گوییم گسل های این کوهستان از نظر زمین شناسی جوان است و ساخت جاده اشتباه بوده است یا سد میسازیم بعد متوجه میشویم اصلا اینجا سد نباید ساخته میشد . چند دهه پیش یک عده آمدند گفتند ما باید جمعیت خودمان را زیاد کنیم ، ایرانی از نظر کیفیت الحمداله مشکلی ندارد اگر از نظر کمیت هم بالا برود دیگر کار تمام است ، دنیا را میتوانیم بگیریم ! شروع کردند به برنامه ی تکثیر خانواده ! این جا و آنجا هم که چهار تا صدای اعتراض بلند شد خفه اش کردند . بعد از دو دهه تازه فهمیدند برنامه ی کنترل جمعیت یعنی چه و این لشکر کاملا معصوم بچه ها چه عاقبتی در انتظارشان است ؟ مدرسه ها چند نوبته شد ، بعد مشکل ازدواج ، جهیزیه ، منزل ، شغل ، بهداشت و ... سر بر آورد . حسن نراقی در ادامه ی کتاب جامعه شناسی خودمانی ، فرصت طلبی و ریاکاری را بلای جان مردم این کشور میداند و مینویسد : یک نمونه از فرصت طلبی ایرانیان و به رنگ حریف درآمدن آنها را میتوان در اسم هایی که آنها دارند بررسی کرد . درصد بالایی از ثریا ها و شهنازهای ما حدود پنجاه ساله هستند و اکثر خانم هایی که فرح نامیده شده اند حدود چهل و دو ساله اند . کوروش ، داریوش ، خشایار و امثالهم هم سالهای تولدشان پنجاه یا پنجاه و یک هستند . لیکن عمارها ، یاسرها یا هدی ها همگی متولد بعد از دهه ی شصت هستند . حتی اسامی مغازه ها نیز از این تظاهر و رنگ پذیری مصون نیستند مثلا زمان پهلوی اسم برخی مغازه ها ملقب به آریا مهر بود و سپس بعد از انقلاب به اسامی مذهبی و ... شاید به این جهت که امنیت را در این اسامی میتوان دید ...
📗 منبع :
( جامعه شناسی خودمانی ، حسن نراقی ، تهران : نشر اختران ، 1380 )
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#نزار_قبانی 🍃🍃🍃
نزار قبانی (زاده: ۲۱ مارس ۱۹۲۳- درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر و ناشر سوری و متولد دمشق بود. « نزار قبانی شاعری است که با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانیاند. شعرهایش را خوانندگانی مانند ام کلثوم ، عبد الحلیم حافظ ونجاة الصغیرة(مصر)، فیروز و ماجده الرومی(لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خواندهاند. او در دنیای عرب از شهرتی بیهمتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبانهای دنیا ترجمه شدهاست و خوانندگانی بیشمار دارد.»
» نزار قبانی سرودن شعر را از شانزدهسالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهی حقوق در دمشق فارغ التحصیل و در وزارت خارجهی سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت ومادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقبنشینی۱۹۶۷اعراب در مسأله یفلسطین، از شعر عاشقانه به شعرسیاسی و شعر مقاومت رویآورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشتهشدن همسرش بلقیسالراوی در بمبگذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.» بر گرفته از پشت جلد کتاب "نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا" مترجم رضا طاهری🍃🍃
هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ سالهاش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش میدانست بجنگد. نزار قبانی دانشآموخته دانشگاه دمشق بود.
وی به زبان های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد. هنگامی که از او پرسیده میشد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ میگفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من میخواهم که آن را آزاد کنم. من میخواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.» نزار در کتاب داستان من و شعر می نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهرهی شعرم به چه حالتی درمیآمد.» و «ازدمشق دور افتادم. زبانهای دیگری آموختم. اما الفبای دمشقیام چسبیده به انگشتان، گلو و جامههایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچههای دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمانخانهی جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.» بخشی از شعرهای نزارقبانی برای همسرش بلقیس الراوی سروده شده است.
بخشهایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شدهاست. مهدی سرحدی ، موسی بیدج ، یغما گلرویی ، رضا طاهری ، موسی اسوار،رضا عامری و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون بخشهایی از آثار نزار را به فارسی ترجمه کردهاند.🍃🍃
عشقت اندوه را به من آموخت
وَ من قرنها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازَد!
زنی که میانِ بازوانش چونان گُنجشکی بگریمُ
او تکه تکههایم را چون پارههای بلوری شکسته گِرد آوَرَد!
عشقت به من آموخت که خانهاَم را تَرک کنم،
در پیادهروها پرسه زَنَمُ
چهرهاَت را در قطراتِ بارانُ نورِ چراغِ ماشینها بجویم!
ردِ لباسهایت را در لباسِ غریبهها بگیرمُ
تصویرِ تو را در تابلوهای تبلیغاتی جُستُجو کنم!
عشقت به من آموخت، که ساعتها در پِیِ گیسوانِ تو بگردم...
ـ گیسوانی که دخترانِ کولی در حسرتِ آن میسوزند! ـ
در پِیِ چهره وُ صدایی
که تمامِ چهرهها وُ صداهاست!
عشقت مَرا به شهرِ اندوه بُرد! ـ بانوی من! ـ
وَ من از آن پیشتر هرگز به آن شهر نرفته بودم!
نمیدانستم اشکها کسی هستند
وَ انسان ـ بیاندوه ـ تنها سایهیی از انسان است!
عشقت به من آموخت که چونان پسرکی رفتار کنم:
چهرهاَت را با گچ بر دیوارها نقّاشی کنم،
بَر بادبانِ زورقِ ماهیگیرانُ
بر ناقوسُ صلیبِ کلیساها...
عشقت به من آموخت که عشق، زمان را دگرگون میکند!
وَ آنهنگام که عاشق میشَوَم زمین از گردش باز میایستد!
عشقت بیدلیلیها را به من آموخت!
پَس من افسانههای کودکان را خواندم
وَ در قلعهی قصّهها قدم نهادمُ
به رؤیا دیدم دخترِ شاهِ پریان از آنِ من است!
با چشمهایش، صافتر از آبِ یک دریاچه!
لبهایش، خواستنیتر از شکوفههای اَنار...
به رؤیا دیدم که او را دُزدیدهاَم همْچون یک شوالیه
وَ گردنْبندی از مرواریدُ مرجانش پیشکش کردهاَم!
عشقت جنون را به من آموخت
وَ گُذرانِ زندهگی بیآمدنِ دخترِ شاهِ پریان را!
عشقت به من آموخت تو را در همه چیزی جستُجو کنم
وَ دوست بدارم درختِ عریانِ زمستان
#نزار_قبانی 🍃🍃🍃
نزار قبانی (زاده: ۲۱ مارس ۱۹۲۳- درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر و ناشر سوری و متولد دمشق بود. « نزار قبانی شاعری است که با شعرهای عاشقانهاش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر قبانیاند. شعرهایش را خوانندگانی مانند ام کلثوم ، عبد الحلیم حافظ ونجاة الصغیرة(مصر)، فیروز و ماجده الرومی(لبنان)، کاظم الساهر(عراق) خواندهاند. او در دنیای عرب از شهرتی بیهمتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبانهای دنیا ترجمه شدهاست و خوانندگانی بیشمار دارد.»
» نزار قبانی سرودن شعر را از شانزدهسالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴از دانشکدهی حقوق در دمشق فارغ التحصیل و در وزارت خارجهی سوریه به کار مشغول شد؛ در شهرهای: قاهره، لندن، بیروت ومادرید خدمت کرد و پس از وحدت مصر و سوریه سفیر این جمهوری متحده در چین شد. در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقبنشینی۱۹۶۷اعراب در مسأله یفلسطین، از شعر عاشقانه به شعرسیاسی و شعر مقاومت رویآورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه(۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی، کشتهشدن همسرش بلقیسالراوی در بمبگذاری سفارت عراق(۱۹۸۱در بیروت)، بر شعرش اثر گذاشت.» بر گرفته از پشت جلد کتاب "نزار قبانی، عاشقانه سرای بی همتا" مترجم رضا طاهری🍃🍃
هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ سالهاش به علت مخالفتش با ازدواج با مردی که به او تحمیل شده بود، خودکشی کرد. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش میدانست بجنگد. نزار قبانی دانشآموخته دانشگاه دمشق بود.
وی به زبان های فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد. هنگامی که از او پرسیده میشد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ میگفت: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من میخواهم که آن را آزاد کنم. من میخواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.» نزار در کتاب داستان من و شعر می نویسد: «بیشتر اشعارم را به سفر مدیونم اگر مانند میخ خیمه در خاک وطنم فرو مانده بودم چهرهی شعرم به چه حالتی درمیآمد.» و «ازدمشق دور افتادم. زبانهای دیگری آموختم. اما الفبای دمشقیام چسبیده به انگشتان، گلو و جامههایم. همان کودکی ماندم که آنچه در باغچههای دمشق از نعناع، نیلوفر و نسترن بود، هنوز در کیف دستی خود دارد. در هر مهمانخانهی جهان که رفتم دمشق را با خود بردم و با او روی یک تخت خوابیدم.» بخشی از شعرهای نزارقبانی برای همسرش بلقیس الراوی سروده شده است.
بخشهایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شدهاست. مهدی سرحدی ، موسی بیدج ، یغما گلرویی ، رضا طاهری ، موسی اسوار،رضا عامری و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون بخشهایی از آثار نزار را به فارسی ترجمه کردهاند.🍃🍃
عشقت اندوه را به من آموخت
وَ من قرنها در انتظارِ زنی بودم که اندوهگینم سازَد!
زنی که میانِ بازوانش چونان گُنجشکی بگریمُ
او تکه تکههایم را چون پارههای بلوری شکسته گِرد آوَرَد!
عشقت به من آموخت که خانهاَم را تَرک کنم،
در پیادهروها پرسه زَنَمُ
چهرهاَت را در قطراتِ بارانُ نورِ چراغِ ماشینها بجویم!
ردِ لباسهایت را در لباسِ غریبهها بگیرمُ
تصویرِ تو را در تابلوهای تبلیغاتی جُستُجو کنم!
عشقت به من آموخت، که ساعتها در پِیِ گیسوانِ تو بگردم...
ـ گیسوانی که دخترانِ کولی در حسرتِ آن میسوزند! ـ
در پِیِ چهره وُ صدایی
که تمامِ چهرهها وُ صداهاست!
عشقت مَرا به شهرِ اندوه بُرد! ـ بانوی من! ـ
وَ من از آن پیشتر هرگز به آن شهر نرفته بودم!
نمیدانستم اشکها کسی هستند
وَ انسان ـ بیاندوه ـ تنها سایهیی از انسان است!
عشقت به من آموخت که چونان پسرکی رفتار کنم:
چهرهاَت را با گچ بر دیوارها نقّاشی کنم،
بَر بادبانِ زورقِ ماهیگیرانُ
بر ناقوسُ صلیبِ کلیساها...
عشقت به من آموخت که عشق، زمان را دگرگون میکند!
وَ آنهنگام که عاشق میشَوَم زمین از گردش باز میایستد!
عشقت بیدلیلیها را به من آموخت!
پَس من افسانههای کودکان را خواندم
وَ در قلعهی قصّهها قدم نهادمُ
به رؤیا دیدم دخترِ شاهِ پریان از آنِ من است!
با چشمهایش، صافتر از آبِ یک دریاچه!
لبهایش، خواستنیتر از شکوفههای اَنار...
به رؤیا دیدم که او را دُزدیدهاَم همْچون یک شوالیه
وَ گردنْبندی از مرواریدُ مرجانش پیشکش کردهاَم!
عشقت جنون را به من آموخت
وَ گُذرانِ زندهگی بیآمدنِ دخترِ شاهِ پریان را!
عشقت به من آموخت تو را در همه چیزی جستُجو کنم
وَ دوست بدارم درختِ عریانِ زمستان
را،
برگهای خشکِ خزان را وُ
باد را وُ باران را
وَ کافهی کوچکی را که عصرها در آن قهوه مینوشیدیم!
شاعر؛؛؛ #نزار_قبانی
ترجمه؛؛ #یغما_گلروویی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
برگهای خشکِ خزان را وُ
باد را وُ باران را
وَ کافهی کوچکی را که عصرها در آن قهوه مینوشیدیم!
شاعر؛؛؛ #نزار_قبانی
ترجمه؛؛ #یغما_گلروویی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@