کانال پروازفکرواندیشه
@flith


ده سال مطالعه و بررسی در باره دیکتاتورهایی مانند فرانسیسکو فرانکو در اسپانیا، آناستازیو سوموزا، و رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن و گفتگو با کسانی که در آن حکومتهای دیکتاتوری عمری را گذرانده اند و سپس صرف هفت سال زمان برای نوشتن یک رمان ؛ اثر زیبایی پدید می آورد که آن را “شعری بر تنهایی قدرت”  خوانده اند .گابریل گارسیا مارکز برای خلق اثری که تصویر گر تنهایی و درماندگی و یآس دیکتاتور همراه با جور و ستم و ظلم و بی رحمی و شقاوت اوست هفده سال کارمی کند.

رمان “پاییز پدر سالار” نوشته گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۷۵ منتشر شده است . این رمان ؛ ژنرال پیری را به تصویر می کشد که پنج هزار بچه نامشروع از او به دنیا آمده ؛ در تنهایی و بی کسی و در کاخی فرسوده که در کثافت و فضله و تپاله حیوانات در آمیخته زندگی می کند و  هنوز هم با همان رویه ظلم و زور و ستم و جنایت بر کشوری کوچک فرمانروایی می کند.او همچنان جبار و سفاک و شکاک و هذیان گوست و برای سفاکی و جنایات و انحراف های خاص خود آدمی مبتکر و مبدع نیزهست . در میهمانی ها و مراسم کسی حتی جرات نفس کشیدن در حضورش را نیز ندارد . علاوه برمردم و  اطرافیان حتی بستگان درجه اولش نیز از ظلم و جنایت او بی نصیب نمانده اند.  دیکتاتوری که پدرش معلوم نیست چه کسی است و دیوانه وار عاشق مادرش است و بعد از مرگش او را به طرز مضحک و مسخره ای در بین مردم تا مقام قدیسین بالا می برد و در مشکلات مادرش را به گونه ای صدا می زند که انگار خدا را صدا می زنند.

دیکتاتور در ابتدای حکومتش فردی است محبوب و مقدس و محترم که  بی واسطه بین مردمش حضور دارد . کم کم قدرت زیاد و خودکامگی با هم در می آمیزد و نهایتا قدرت کامل نصیبش شده و تماس با واقعیتها به کلی قطع شده  و تنهایی اش شروع می شود . خوی و خصلت دیکتاتوری او را وادار به جنایت می کند. و پاییز دیکتاتور زمانی آغاز می شود که علیه او کودتا می شود و او مردم را نیز همراه خود نمی بیند. او بدلهایی نیز دارد که در برخی موارد این بدلها هستند که در برخی جاها حضوردارند .

ساختار رمان گونه ای است که زمان در آن  کاملا سیال است و همواره عقب و جلو می رود. شاید این مسئله نیاز به تمرکز را برای خواندن این رمان طلب می کند . کتاب حاوی جملات و عباراتی تامل برانگیز و تازه ای است.

شخصیت دیکتاتور در این رمان کاملا سیاه است و بر خلاف شخصیتهای ادبیات مدرن که برخی مواقع در شخصیتهای بد آنها میتوان شاهد رفتار نسبتا خوب نیز بود ؛ هیچ رفتار مثبتی در زندگی دیکتاتورنمی توان دید. نویسنده خود در مورد این رمان می گوید :از لحاظ ادبی مهم ترین کتاب من پاییز پدرسالار است. این اثر که همیشه دوست داشتم بنویسمش. مرا از گمنامی نجات داد. برای خلق این اثر بیش از ۱۷ سال کار کردم.


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

مبلغی که بابت خرید کتاب می‌پردازیم
به مراتب پایین تر از هزینه هایی است که در آینده بابت نخواندن آن پرداخت خواهیم کرد ...!
کانال پروازفکرواندیشه
@flith

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


در این دنیا که همه می کوشند چیزی شوند ، تو "هیچ" شو!
مقصدت "فنا" باشد.
انسان باید فی المثل بسان گلدان باشد.
همانطور که در گلدان نه ظاهر ، بلکه خلاء درون ( جای رستن گل) اصل است،
در انسان نیز نه ظن منیت ، بلکه "معرفت هیچ بودن" و "فنا" اساس راه است
تا گل و ریاحین معرفت و کمال در باطن شکوفا گردد.

<<مقالات شمس تبریزی>>

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

‌
علم اگر اشتباه کند اشتباهش را خواهد پذیرفت اما مذهبیون شما را می کشند تا ثابت کنند دین هرگز اشتباه نمی‌کند..!!

#برتراند‌_راسل

کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


📃 نقد دکتر شریعتی

📖تناقضات و تضادها در اندیشه ی شریعتی

🔴 در حوزه ی فلسفه:
شریعتی در حالی مدعی آشنایی با فلسفه ی غرب است که کوچکترین فهمی از آن ندارد. مثلا در جلد 31 آثار شریعتی که "ویژگی های قرون جدید" نام دارد درسگفتار "تاریخ تکامل فلسفه" را ارایه میکند (صفحات 25-8) و فاجعه اینجاست که شریعتی حتی نتوانسته اسم متفکران و فیلسوفان مهم غرب را به توالی تاریخی ذکر کند.( ج 31، ویژگیهای قرون جدید، تهران، چاپخش، 1380،ص 20، ج 12، ص 31 و ص 21) و در کل این درسهای فلسفی حتی یکبار از امانوئل کانت، غول مشهور فلسفه ی غرب نام نمیبرد انگار که اصلا از وجود وی بیخبر بوده و بدتر از همه اینکه به جای فلاسفه ی مهم قرن بیستم اسم انیشتن را ذکر میکند! ( ج 31، ویزگی های قرون جدید، همان،ص 24) پس با این شرایط نباید از شریعتی انتظار داشت که نیچه را اساسا فیلسوف بداند زیرا وی درباره ی نیچه معتقد است: "نیچه بسیار عوامانه است." (ج 25، انسان بی خود، تهران، قلم، 1381، ص 163، و صص 190-189)

🔴 در حوزه ی علم و دین:
عقل ستیزی و علم ستیزی شریعتی به جایی میرسد که در کتاب "بازشناسی هویت ایرانی اسلامی" کار علمی را در تعارض با وظیفه ی اجتماعی میبیند. ( ج 12، بازشناسی اندیشه ی ایرانی اسلامی، تهران، قلم، 1378، ص 48) و در کتاب "جهان بینی و ایدئولوژی" در روش شناسی فهم حدیث به اینجا میرسد که: "عقلم را گذاشتم کنار... حالا می فهمم." (ج 23، جهان بینی و ایدئولوژی تهران، انتشار، ص57) و حیرت آور اینکه به رغم علم ستیزی و عقل ستیزی، قرآن را بصورت پوزویستی و علمی میفهمد. (ج 31، صص 62-58) یا سخنان فیزیکدانان را در اسلام و قرآن می یابد.(ج 31، ص 275) شریعتی میتواند در جایی علت عدم رشد فلسفه و علم رامسیحیت و کلیسای مسیحی معرفی کند.(ج 31، ص34) و در جای دیگر همین مطلب را رد کند. (ج 31، ص 17) میتواند در جایی بگوید دانشمندان اسلامی از جمله ابن سینا روش تحقیق تجربی داشتند. (ج31، ص22) و یک جای دیگر مشکل آنها و از جمله همان ابن سینا را عدم استفاده از روش تجربی بداند. (ج31، ص48)

🔴 در حوزه ی فرهنگ:
شریعتی در یکجا دست به انتقاد از فرهنگ شرقی میزندو در انتقاد از این فرهنگ مینویسد ما شرقی ها همه گذشته پرست هستیم. (ج13، هبوط در کویر، تهران،چاپخش، 1383،ص271) در صورتی که در کتاب دیگرش از گذشته گرایی دفاع میکند. (ج12، تاریخ تمدن2، تهران، قلم، 1378، صص 124-123) شریعتی براحتی میتواند از برابری کامل زن و مرددرمکتب اسلام سخن بگوید، در حالیکه وقتی دیگر با نگاهی مردسالارانه ازتمکین زن دربرابرمرد بعنوان قائم به امورخانواده سخن می گوید و حتی باذهن مذکر مینویسد:"قرآن یک اخلاق مردانه را تعلیم میکند و انجیل اخلاق زنانه را."(ج22، مذهب علیه مذهب، تهران، چاپخش، 1381، ص136)
🔴 در حوزه ی تمدن غرب وشرق:
شریعتی از تفاوت روان و خیال انسان شرقی و غربی سخن می گوید. (ج11، تاریخ تمدن1، تهران، قلم، 1381، ص 96) و به این نتیجه میرسد که جهان گرایی, خرد گرایی, سازمان دهی و قدرت گرایی ویژگیهای انسان غربی است. (ج25، انسان بی خود،تهران، قلم، 1381، صص64-56) شریعتی تاکید میکند که انسان شرقی استعداد خاصی در خلق مکاتب عرفانی دارد (ج30، اسلام شناسی:درسهای دانشگاه مشهد، تهران، چاپخش، 1383،ص 122، ج14، تاریخ و شناخت ادیان1، تهران، انتشار، 1381، ص 147، ج25، ص357، ج، 5، ص 125) و از طرف دیگر متناقض با نوشته های قبلی اش مینویسد: "فرهنگی را بوجود آوردند که برتری غرب، تمدنش و انسانش است و به دنیا و حتی به خود ما باوراندند که در اروپا استعداد عقلی قوی تر است، در شرقی نیست، در شرقی استعداد احساس و عرفان قوی است نه عقلی و تکنیکی"(ج31، ویژگیهای قرون جدید، تهران، چاپخش، 1380، ص 384) و باز متناقض با سخنان قبلی اش، تفکیک روحیه ی شرقی صوفیانه از روحیه ی غربی واقع گرا را نه تنها رد میکند بلکه حتی استعماری میداند. (ج11، تاریخ تمدن1، تهران، قلم، 1378، ص25 و ج4، بازگشت، تهران، الهام، 1379، صص20-19) شریعتی از یک سو غرب و تمام فرهنگ و تمدن آن را نفی و رد میکند و مینویسد: "امروز با برنامه های چند ساله همه ی سعی و هدف جهان سوم رسیدن به قافله ی تمدن قرن است که آنها خود هم اکنون پوچی و بیهودگی نظام زندگی جدید خود را دریافته اند..."(ج12، تاریخ تمدن2، تهدان، قلم، 1378، ص83) شریعتی مینویسد: "عرب رو به زوال و انحطاط است." (ج17، اسلام شناسی2، تهران، قلم، 1382، صص67-63) و حتی تاریخ این زوال و نابودی را نیز پیش بینی میکند: "میدانم سال 2000 سالی خواهد بود که مصرف پرستی از بیت خواهد رفت."(ج20، چه باید کرد؟، تهران، قلم، 1381، ص 511) و باز در تناقض آن نوشته ها در کتاب دیگرش "مخروط جامعه شناسی فرهنگی" تقلید آگاهانه و از روی شناخت از غرب را جایز میداند و آن را برای ترقی لازم میشمارد. (126-125:1380)
کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


خانه ی ما(از مجموعه آبشوران)-علی اشرف درویشیان 1

آشورا ۱ جای مردن سگ های پیر بود. جای عشق بازی مرغابی ها بود. جای پرت کردن بچه گربه هایی بود که خواب را به مردم حرام کرده بودند.
آشورا جای بازی ما بود.
اوایل بهار یا اواخر پاییز که آسمان را ابر سیاهی می پوشاند، بابام از میان اتاق می نالید که :
- خدایا غضبت را از ما دور کن.
ولی خدا به حرف بابام گوش نمی کرد. سیل می آمد. خشمگین می شد. می شست و می رفت. کف به لب می آورد. پل های چوبی را می برد. زورش به خانه های بالای شهر که از سنگ و آجر ساخته شده بودند، نمی رسید . اما به ما که می رسید، تمام دق دلش را خالی می کرد.
دیوارها را با لانه های گنجشکش می برد. سیل تا توی اتاقمان می آمد.
خانه ی مامثل میهمانان ناخوانده می مانست. به پستوها و صندوق خانه ها هم سر می کشید و کتابهای دعای بابام را خیس می کرد. بابام می گفت:
- آشورا مثل ماموراس. به هرسوراخ سنبه ای سر می کشه.
نقب ها توی آشورا خالی می شدند. زباله ها را در آشورا می ریختند. از بالای شهر همین طور که پایین می آمد، بارش را می آورد تا به در خانه ی ما می رسید. همه ی بارش را روی گرده ی ما خالی می کرد.
سیل همه چیز با خودش می آورد. پالان الاغهایی که خودشان هم بعد می آمدند.
تیرهای چوبی بزرگ. ریشه درخت. کاه و گندم دهات اطراف را هم می آورد. چانهای چوبی، گاو و گوسفند، بع بع و گربه می آورد.
فریاد می آورد. قوطی های هم می آورد که عکسهای ماهی رویشان بود. عکس زنهای خوشگل رویشان بود. یک بار هم یک گهواره ی کهنه با بچه ای که هنوز وغ می زد آورد.
سیل پلهای چوبی را خراب می کرد. پل های سنگی تکان نمی خوردند.تا پل ها درست بشوند، ما همیشه دیر به مدرسه می رسیدیم و چوب می خوردیم.
سیل که می نشست، آشورا مثل اول مهربان می شد بخشنده می شد دوباره شفیع کور با نی آهنی اش می نشست کنار دیوارهای نمناک زیر آفتاب و آشورا را پر از آهنگ های کردی می کرد.
شفیع کور همیشه با آشورا بود. چشمهایش کلاغ پوک بود. ننه می گفت: «وقت بچه بوده خیلی شیطانی می کرده، رفته بالای درخت تا جوجه کلاغها را پایین بیاره، کلاغها ریخته اند سرش و چشمهایش را در آورده اند.»
ولی شفیع کور از آبله کور شده بود.
بعد از سیل می رفتیم توی ماسه ها را که سیاه بودند می گشتیم پول پیدا می کردیم قاشق و بطری شکسته پیدا می کردیم. یک بار هم یک دکان عینک سازی را آب از وسط شهر برده بود و ما چند تا چشم عاریه هم پیدا کردیم. شیشه ی داخل ماسه ها دست و پایمان را می برید. آهسته می آمدیم و خاکستر تون های حمام را که کنار آشورا خالی می کردند، روی زخممان می پاشیدیم.
خانه ی مااز چشمه هایی که از کنار آشورا بیرون می زدند، آب می نوشیدیم. می رفتیم کنار خاکسترهای گرم، به همشان می زدیم و سرخی آتش و سبزی خوشرنگ لاستیک های سوخته را تماشا می کردیم.
آهسته می رفتیم و از خانه ، نان می دزدیدیم و می گذاشتیم لیفه ی شلوارمان تا ننه غافلگیرمان نکند. وقتی که از اتاق بیرون می آمدیم ، دستهامان را آزدانه تکان می دادیم که یعنی چیزی نبرده ایم. ولی خودمان را تکان نمی دادیم که مبادا نان بیافتد.


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


داستان کوتاه خانه ی ما-علی اشرف درویشیان 2

ننه اگر می دید با چنگول میان رانهامان را کبود می کرد. می نالید و سر خود را به دیوار می زد. می نشست گوشه اتاق . زانوها را بغل می کرد. خودش را به چپ و راست تکان می داد و می مویید و می گفت:
- کزه ۲ کن پای دیوارها بخودم. بدبخت بخودم، روله ۳ روله براتان بکنم الاهی .شیرم حلالتان نباشد تا روز قیامت.
اکبر که اینجور وقت ها دماغش تیر می کشید با بغض می گفت:
- کاشکی می شد آدم هی نان نخوره. تا ننه خوشحال بشه.
من می گفتم:
- آخه نمی شه، آنوقت می میریم!
اکبر می گفت:
- بهتر، از دست ننه راحت می شیم.
ننه که ما را پکر و مظلوم گوشه ی دیوار می دید، دلش می سوخت . می زد زیر گریه و می گفت:
- روله آخر چرا اذیتم می کنین . آخه شب جواب اون تون و چی بدم؟
ما هم با ننه می زدیم زیر گریه.
هروقت بچه ای از بچه های کوچه مان می مرد، ننه تا چند روز نفرینمان نمی کرد حتی ما را می بوسید، بغلمان می کرد و قربان صدقه مان می رفت. رو می کرد به آسمان و می گفت:
خانه ی ما- روله ، دردتان بخوره طوق سرم، عزیزاکم.
اما با اولین لقمه نانی که از میان دیگ بر می داشتیم، نفرین و ناله هایش شروع می شد.
از ذغالدان تخم مرغ می دزدیدم ، می آوردیم، و می گذاشتیم زیر خاکسترهای داغ تون حمام تا می پخت. گاهی هم تخم مرغ از زیر خاکستر ها می ترکید و خاکسترها را به چشم و حلقمان می کرد. اگر گیرمان می آمد، به و چغندر هم زیر خاکستر ها می گذاشتیم و پخته و نپخته از همدیگر می قاپیدیم.
آشورا با بوی مستراح هایش ما را در آغوش خود جای می داد، از روی لوله های فلزی که آب به خانه های آجری می برد به این طرف و آن طرف می دویدیم و شرط بندی می کردیم.
«ریخمه مشتت» ۴ می کردیم. برای سگ های ولگرد و گربه های بی پناه با سنگ خانه می ساختیم . دور شفی کور می نشستیم و به آهنگ هایش گوش می دادیم.
شب با سر و روی گرد و خاکی و دست های قاچ قاچ و خون آلود به خانه ی سوت و کور می خزیدیم . با دو دلی به ننه که پای چراغ گرد سوز چمباتمه زده بود سلام می کردیم و دلهره داشتیم که ننه به دیگ نان سر زده یا نه. او که دست های ما را می دید با قیافه مهربان ولی بغض کرده می گفت:
- بدبخت شدیم . هرچه پول داریم باید بدیم وازلین برای دست هاتان.
سیل روی دیوارهای اتاقمان را خط می انداخت. بابام می دانست که پارسال یا چند سال پیش چقدر سیل آمده بود. اثرش روی دیوار مانده بود. بابام به دیوار اشاره می کرد و می گفت:
- این هم تقویم دیواری ما
سیل می آمد. آشور را پر می شد و آب از مستراح ها فواره وار بالا می زد. حیاط را پر می کرد. چاه را پر می کرد.چوب های پوسیده و کاه ها و دسته گلهای پلاسیده بالای شهری ها را روی دستش می گرفت و می آورد تو اتاق ما و به ما تقدیم می کرد. فقط زبان نداشت سلام کند.


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


داستان کوتاه خانه ی ما-علی اشرف درویشیان 3

گلیم را جمع می کردیم. شلوارمان را بالا می زدیم . خشتکمان خیس می شد و شلپ شلپ صدا می کرد. ننه که چادرش را دور کمرش گره زده بود با پاهای سفیدش توی آب می لرزید و تند و تند صلوات می فرستاد و می گفت:
الان آب دنیا را می بره. طوفان نوحه. بدبخت و خانه خراب شدیم. ای خدا سگ گناهکاری هستم به درگاهت. رحمت به این بچه هام بیات. سرش را می کرد به آسمان و می گفت:
- هاپ هاپ هاپ! ای خدا سگ رو سیاهی هستم به درگاهت.
اکبر شه شیطان بود سر می کرد به آسمان و می گفت: - میو میو میو! ای خدا بچه گربه ای هستم بدرگاهت.
ننه بدش می آمد و می گفت: تا شما بچه ها سر از تخم در آوردین دنیا را خراب کردین . دوره آخر زمانه . می خواین خدا از این بدتر به سرمان نیاره؟ به خدا اگر آتش از آسمان بباره بازم کمه.
من می دانستم که آب دنیا را نمی بره. آب فقط خانه های گلی را می برد. خودم روزها از میان آشورا تا آن بالای شهر رفته بودم.خانه های سنگی و آجری را آب نمی برد. سیل که می نشست ، کاغذ سیاههایی را که از میان کوچه ها جمع کرده بودیم ، وسط اتاق خیس می انباشتیم و آتش می زدیم. در را می بستیم تا اتاق خشک و گرم شود . بعد می رفتیم پیش همسایه های طبقه ی بالا که آب نمی گرفتشان. نان و هرچه که داشتیم روی هم می ریختیم و با هم می خوردیم. بابام می نشست پیش بابای آنها که حمال بود و هر دو از بیکاری و روزگار حرف می زدند. بابام منقل آنها را بغل می کرد. مرتب خلط سینه اش را میان خاکسترهای حاشیه ی منقل می انداخت و رویش را با خاکستر می پوشاند. ننه آهسته غرغر می کرد:-کوفتت بشه الاهی.منقل مردمه پر کردی از اخ و تف.سینه خفه داره بدبخت.
و با زن همسایه کلاش می چیدند و درد دل می کردند.
برای خواب می رفتیم پایین و کاغذ سوخته ها را بیرون می آوردیم و روی زمین گرم می خوابیدیم. بعضی وقتها اتاق خراب می شد. سقفش پایین می آمد این جور وقت ها، تا چند روز در کوچه های دو طرف لب آشورا دنبال اتاق می گشتیم. ننه و بابام که هر کدام یک بلنگ از اسبابهایمان را در دست داشتند به خانه ها سر می کشیدند ،ننه چادرش را روی صورتش می کشید. سرش را از لای در حیاط خانه تو می کرد و با لحنی سوزناک صدا می زد:
- باجی ترا به خدا اتاق خالی ندارین؟! خدا خیر به راهتان بیاره.
بابام در این مواقع قیافه ی امیدواری به خود می گرفت نفسش را در سینه حبس می کرد. منتظر جواب می شد. قلب ما تاپ تاپ می کرد با چشمانی خسته تماشای در و دیوار خانه می کردیم . ولی غالبا صدایی از میان حیاط جواب می داد: - نه خواهر. اتاق خالی کجا بود. شما نفر صدم هستین. آخه ما هم مسلمانیم . کار و زندگی داریم.
لب و لوچه ننه آویزان می شد. دماغش را با پر چادرش پاک می کرد. بابا سرش را پایین می انداخت به زمین تف می کرد و می گفت: تف به گور مصیبت.
و به طرف من و اکبر حمله می کرد و می گفت: -با یه غش ها۵، قوشمه ها۶.
فرار می کردیم ولی دوباره دور از آنها به دنبالشان رهسپار می شدیم. سیل تمام می شد. آشورا زندگی را از سر می گرفت. دوباره سگهای پیر گوشه و کنار جان می دادند. بچه ها و پیرمردها و پیرزن ها با کیسه های بزرگی که به گردنشان آویخته بودند ، دنبال روزی، ماسه های سیاه را زیر و رو می کردند گونی های پر از بچه گربه روی زباله ها خالی می شدند تا ما دوباره آنها را به خانه مان ببریم.
هر غروب شفی کور نی اش را زیر بغل می زد و به خانه اش می رفت و آشورا را سوت و کور و تنها می گذاشت.

پی نوشت ها:
۱- آبشوران که به لهجه محلی آشورا می گویند، گنداب رو بازی است که از وسط کرمانشاه می گذرد و در دو طرف این گنداب خانه هایی بنا شده است.
۲- مویه کن، زاری کن
۳- روله کردن یعنی در عزای فرزند نوحه سرایی کردن. فرزند، فرزند کردن
۴- یعنی (ریگ من در مشت تو ) یک نوع بازی با سنگ ریزه است.
۵- جغدها ۶- بد قدم ها


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith

▪️علی‌اشرف درویشیان، نویسنده و عضو برجسته کانون نویسندگان ایران (پنج‌شنبه ۴آبان) در ۷۶سالگی چشم از جهان فروبست. او از جمله نویسندگانی بود که بارها پیش و پس از انقلاب بازداشت و راهی زندان شد. او برای سال‌ها عضو هیات دبیران کانون نویسندگان بود.

▪️او زاده کرمانشاه بود و اولین داستانش را در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه نوشت که هرگز منتشر نشد. اما از او آثار متعددی برجای مانده است. مجموعه داستان‌های «از این ولایت»، «از ندارد تا دارا»، «آبشوران»، «درشتی»، «شب آبستن است»، «همراه آهنگ‌های بابام»، «فصل نان»، « چ‍ه‍ار ک‍ت‍اب»، «داس‍ت‍ان‌ه‍ای ت‍ازه داغ» و رمان‌های «سلول ۱۸» و « سال‌های ابری» از او منتشر شده است.

او همچنین تعداد زیادی داستان در حوزه ادبیات کودکان و کتاب‌های در حوزه نظری ادبیات دارد.


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


#داستان_ضحاک (اژدهاک) یکی از جالب ترین قصه های شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی است:
1- ضحاک عرب است و پایتخت او بیت المقدس است ولی بر ایران زمین سلطه دارد، چه رویای عجیبی است این کابوس اسطوره ای فردوسی!
2- شیطان در هیأت آشپزی در می آید و به استخدام دربار در می آید و برای نخستین بار به ضحاک گوشت می خوراند. طعم پرندگان بریان به مذاق ضحاک خوش می آید و تصمیم به تشویق آشپز جدید می گیرد.
3- ضحاک آشپز مرغ بریان کننده را به حضور می طلبد و از او تمجید می کند و به او می گوید چه دستمزدی برای این غذای لذیذ طلب می کند، آشپز که همان شیطان است می گوید بوسه بر شانه های شاه بهترین پاداش من است! شاه را این تملق خوش می آید و اجازه بوسه می دهد!
4- فردا شانه های شاه زخم می شود و پس از زمانی چند زخم ها باز می شوند و دو مار سیاه از زخم ها بیرون می آیند، مارها تمایل دارند از گوش های طاغوت به داخل روند و مغز سر او را بخورند! شیطان به هیأت حکیمی ظاهر می شود و می گوید تنها راه بقای شاه این است که هر روز دو جوان را قربانی کند و مغز سر آنان را به خورد مارها دهد تا سیر باشند و اشتهایی برای مغز شاه نداشته باشند! ضحاک می پذیرد و امر صادر می کند!
5- هر روز دو پسر جوان ایرانی دستگیر می شوند و به آشپزخانه دربار آورده می شوند، به قید قرعه! عدالت برقرار است! به کسی ظلم نمی شود!
و روزانه مغز سر دو جوان غذای مارهاست، باشد که مغز شاه سالم بماند! قیمت مغز شاه سالانه بیش از هفتصد مغز جوان است
6- هیچکس را جرات مقاومت نیست، ایرانیان کماکان دچار این گفتمان هستند: "بگذار همسایه فریاد بزند، چرا من؟!" و خشنودی هر خانواده ایرانی این است که امروز نوبت جوان آن ها نشده است: "ستون به ستون فرج است!"
7- ارمایل و گرمایل که اداره کننده آشپزخانه دربار هستند تصمیم به اقدام می گیرند ، نه اقدامی "رادیکال" بلکه اقدامی "میان دارانه!"
آن ها فکر می کنند که اگر هر روز یک جوان را قربانی کنند و مغز سر یک جوان را با مغز سر یک گوسپند مخلوط کنند مارها تغییر طعم مغز را متوجه نمی شنوند با این حساب آن ها می توانند در سال 365 جوان را نجات دهند!
(جالب است که مارها "مغز" می خواهند، مغز! نه قلب، نه جگر، نه ران، نه دست، مغز! هرکس که مغز ندارد خوش بگذراند، مارها فقط مغز طلب می کنند).
8- اقدام "میان دارانه" ارمایل و گرمایل جواب می دهد! مارها طعم مغز مخلوط را تشخیص نمی دهند و هر روز از دو جوان که به آشپزخانه سلطنتی سپرده می شوند یکی آزاد می شود! ارمایل و گرمایل خوشنودند که در سال 365 نفر را نجات داده اند، نیمه پر لیوان!
9- ارمایل و گرمایل هر روز یک جوان را آزاد می کنند و به او می گویند سر به بیابان بگذارد و در شهرها آفتابی نشود که اگر معلوم شود او از آشپزخانه حکومتی گریخته ، هم او خوراک مارها می شود و هم سر ارمایل و گرمایل. فردوسی می گوید "کردها" از نسل همان آزاد شده ها هستند، به همین دلیل است که شیفته کوه و دشت هستند و از شهرها فراری!
اما من می گویم اولویت کردها آزادگی است، با افق های باز نسبت دارند و بندگی را بر نمی تابند
10- #کاوه آهنگر بود و سه جوانش خوراک مارهای حکومتی شده بودند، کاوه "رادیکال" بود، اگر ارمایل و گرمایل هم سه جوان داده بودند شاید رادیکال شده بودند!
11- ضحاک مار به دوش تصمیم می گیرد از رعایا نامه ای بگیرد مبنی بر این که سلطانی دادگر است! رعایا اطاعت می کنند! به صف می ایستند تا طوماری را امضاء کنند به نفع دادگری ضحاک! می ایستند و امضاء می کنند، در صف می ایستند و امضاء می کنند! در صف می ایستند و.... !
12- نوبت به کاوه می رسد، امضاء نمی کند، طومار را پاره می کند، فریاد می زند که تو بیدادگری. کاوه نمی ترسد!
13- فریاد کاوه، ضحاک و درباریان را وحشت زده می کند: این فریاد دلیرانه شمارش معکوس سقوط ضحاک است.

14-فروغ می سراید:
"همه می ترسند/ همه می ترسند اما من و تو/ به چراغ و آب و آینه پیوستیم و نترسیدیم!"

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


همه‌ی اصل ‌های حقوق بشر را خواندم و جای یک اصل را خالی یافتم ؛ پس اصل دیگری را به آن افزودم

اصل سی و یکم :
هر انسانی حق دارد هر کسی را که می‌خواهد دوست داشته باشد .

#پابلو_نرودا

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


زمانى که والدین با کودک از نظر جسمی و روحی بدرفتاری می‌کنند، پیام 👈 وجود نداشته باش 👉 را به کودک منتقل می‌کنند.
این پیام باعث از دست دادن عزت نفس و بروز افسردگی و اضطراب در بزرگسالی خواهد شد.

#دکتر_فریبا_بشر_دوست

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

‏"ديگر قادر نيستم دوستش داشته باشم،او همانطور يكنواخت باقى مانده بود،شايد همين سبب شده بود كه ديگر دوستش نداشته باشم"

#ديريازود
#آلبا_دسس_پدس

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


آلبا د سس‌پدس (به اسپانیایی: Alba de Céspedes y Bertini) (۱۱ مارس ۱۹۱۱ رم، ایتالیا–۱۴ نوامبر ۱۹۹۷ پاریس، فرانسه) روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی-کوبایی آثاری همچون دفترچه ممنوع و از طرف او است.

#آلبا_دسس‌_پدس
 
او را به عنوان یکی از پیشگامان نهضت فمینیست در ایتالیا می‌شناسند.

«آلبا دسس پدس» زنی قدرتمند و مبارز بود. او برای بیان عقاید خود و تاکیدش بر برابری زنان و مردان تلاش‌های بسیاری کرد، سالهایی را در زندان گذراند و مدتی تحت تعقیب بود. وی در پی نمایاندن ظلم و خشونتی بود که بر زنان وارد می‌شود و در داستان‌هایش از مردانی گله داشت که زنان را صرفا وسیله‌ای برای بر طرف کردن نیازهای جنسی خود می‌بینند و از این رو گاهی برای اثبات افکار خود بی‌رحم و بی‌ملاحظه بود. «آلبا دسس پدس» سعی داشت از دریچه ادبیات به بیشتر مشکلات زنان اشاره کند. مشکلاتی چون نداشتن پشتیبان، قدرت اعمال نظر، نداشتن آزادی، نداشتن استقلال مالی و ...

در کتاب «زنان علیه زنان و جستاری روان‌شناختی بر آثار آلبا دسس پدس» تالیفی از شهلا زرلکی بررسی‌هایی صورت گرفته که به نوعی نشان میدهد بافت جامعه ایتالیا از برخی جهات به ایران شبیه است.

«نقش پدر در خانواده‌هایی ایتالیایی، همان نقشی است که پدران جوامع مردسالار در خانه‌های ایرانی بازی می‌کند؛ از سر کار برمی‌گردد، دستور می‌دهد، روزنامه می‌خواند، از طعم غذا ایراد می‌گیرد، و همیشه بهترین بخش غذا برای او کنار گذاشته می‌شود.» (زرلکی، 21-22: 1382)
 
با این تفاسیر زنان و دختران این دو کشور شرایطی شبیه به هم دارند، دست کم از حیث احساس سرخوردگی و گاهی جنس دوم محسوب شدن. تا جایی که دختران جوان تمام آرزوها و آزادی‌های دست نیافته‌ی خود را با امید شرایطی بهتر به خانه شوهر می‌برند. حال اگر آنچه مدت‌ها در انتظارش بودند حاصل نشود عقده‌های فرو خورده سر باز خواهد کرد و پریشان‌حالی و اضطراب جای خود را به خوشبختی‌های دست‌نیافتنی خواهد داد.

یکی از مشهورترین آثار آلبا دسس پدس «دفترچه ممنوع» است. روایت زنی چهل ساله که به دنبال گوشه‌ای خلوت و دنج میگردد که بتواند تنها باشد و چیزهایی بنویسد اما چنین مکانی را نمی‌یابد. سروصدای بچه‌ها و شوهر او را عاصی کرده، سرانجام او به دفترچه خاطراتی پناه می‌برد که بتواند در آن حرف دل خود را بزند و اندکی بیاساید. او در آستانه‌ی میانسالی درگیر عشقی ناکام است و اضطراب دارد که کسی دفترچه‌اش را نخواند. عشق ممنوع وی، رئیس شرکت اوست که در نهایت این عشق نیز فرجامی ندارد. این داستان توجه ما را به سمت پنهان کاری‌ها و خلوت زنان جلب می‌کند، این که زنان در مواجه با چنین شرایطی تا چه حد شانس برگشت به زندگی را دارند و آیا در جوامع کمتر توسعه‌یافته داشتن چنین شرایطی ممکن است؟

آلبا دسس پدس داستان دیگری نیز با این تم دارد که در این دو سعی دارد به زنانی اشاره کند که از فرط تنهایی و خستگی‌های روزمره خویش به مردانی پناه می‌برند که شاید لایقشان نیست، زنانی فراموش شده که با توسل جستن به عشق‌های پوچ بار دیگر بازیچه دستان مردانی تنها از نوع دیگر می‌شوند.

آلبا دسس پدس در کتاب «دفترچه ممنوع» ص 316 می‌نویسد: «مادرم همیشه می‌گوید: هر کس حافظه‌اش خراب است، خیلی خوشبخت است!»  

آثار:

هیچ یک از آنها باز نمی‌گردد (1940)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1381

دفترچه ممنوع (1952)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، بدیهه، 1379

دیر یا زود (1956)

عذاب وجدان (1967)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1380

درخت تلخ، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1382

وی در سال 1977 در پاریس چشم از جهان فرو بست در حالی که پشیمانی و گل بنفشه آخرین آثار او بودند.      

نویسنده : پروین پناهی 


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

کانال پروازفکرواندیشه
@flith

🍂 زمانۀ باری‌به‌‌هرجهت
#رضا_بابایی | 5 آبان 96

🔅در یک دهۀ گذشته، چند سخنران حرفه‌ای در ایران، طرفداران بسیاری یافته‌اند. دو نفر از آنان دربارۀ طب اسلامی و زیان محصولات بهداشتی و غذایی جدید، نکته‌هایی عجیب و غریب می‌گویند، و یکی از آنان بیشتر دربارۀ آخرالزمان سخنرانی می‌کند و دیگری هم که مدعی دکترین جدید دربارۀ همۀ امور عالم است. سخنران دیگر که تقریبا هر هفته او را در صداوسیما می‌بینیم، در هر جلسه تکلیف یک یا چند مکتب فکری را روشن می‌کند و معمولا گریزی هم به ماجرای هم‌جنس‌گرایی در غرب می‌زند. یکی از دوستان می‌گفت: چندی‌پیش یکی از آنان به شهر ما آمده بود و چنان استقبالی از او شد که هیچ کس انتظار نداشت. من هم یک بار یکی از آنان را در جایی دیدم و متوجه محبوبیت او شدم. دانشجویان و جوانان برای عکس گرفتن با او غوغایی برپا کرده بودند. در همان جلسه چندین نویسنده و دانشمند حضور داشتند، اما کسی برای گرفتن عکس سلفی به سراغ آنان نرفت. یکی دیگر از دوستان می‌گفت: پدرم چنان مسحور و مجذوب سخنرانی‌های فلان شخص شده است که همۀ ما را مأمور کرده است که سی‌دی همۀ سخنرانی‌های او را پیدا کنیم.

🔅همۀ ما این گروه را می‌شناسیم و نیازی به ذکر نامشان نیست؛ اما لازم است دربارۀ آنان که بخشی از جامعه را در پی خود می‌کشند، بیشتر تأمل کنیم. آنان در چند صفت، بسیار شبیه یک‌دیگرند:

1. جرئت و شجاعتی شگفت در اظهار نظر دربارۀ همۀ مسائل این جهان و آن جهان دارند و در هر سخنرانی چندین ادعای سنگین به زبان می‌آورند.

2. گفتار را بیش از نوشتار می‌پسندند و معمولا تمایلی به نوشتن و تألیف ندارند.

3. شما هرگز آنان را در مناظره یا گفت‌وگوهایی چند نفره یا حتی میزگردی در صداوسیما یا غیر آن نمی‌بینید. فقط پشت تریبون یا در مقابل مجری!

4. بیشتر مطالب و دعاوی آنان، در کتاب‌های تخصصی و آکادمیک نیست.

5. هیچ یک از قطب‌های علمی کشور(مانند حوزه و دانشگاه) آنان را جدی نمی‌گیرد.

6. نمی‌توانند در یک سخنرانی، فقط دربارۀ مسئله‌ای خاص و جزئی سخن بگویند. بیشتر، اطلاعات افقی و عمومی دارند تا مطالعات عمقی و عمودی. حتی اگر برای سخنرانی آنان، عنوان و موضوعی خاص و جزئی اعلام شده باشد، محتوایی که ارائه می‌دهند، بسیار پراکنده و دربارۀ چندین و چند موضوع و مسئله کلی و جزئی، به اضافۀ مقداری گریزهای مجلس‌پسند است.

7. در سخنرانی، ماهر و حتی صاحب سبک‌‌اند.

8. هم موضوعی که برای سخنرانی انتخاب می‌کنند و هم ادبیاتشان، هیجان دارد.

9. اثری از تردیدها و تحیرهای عالمانه در ادبیاتشان نمی‌بینید؛ بلکه سراپا قاطعیت و اعتماد به نفس‌اند.

10. مهم‌ترین صفت مشترک میان آنان، پشت‌هم‌اندازی و بی‌دقتی در اظهار نظر است.

🔅نقد این گروه فایده‌ای چندان ندارد؛ چون شهرت و محبوبیت آنان در جامعه، زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی دارد و اگر اینان هم در میان نباشند، گروهی دیگر جایشان را می‌گیرد. گریبان جامعه را تنها از یک راه می‌توان از دست این طبقۀ شبه‌علمی بیرون آورد و آن تقدیس «دقت» و «مسئولیت» در جامعه است. مردمی که ارزش سخنرانان و نویسندگان را با ترازوی دقت و مسئولیت علمی می‌سنجند، هرگز در دام معرکه‌گیران نمی‌افتند. کسانی مانند من که آرزو دارند تریبون‌های عمومی کشور روزی در دست دانشمندان و متخصصان بیفتد، باید فرهنگ «دقیق بودن» و «تعهد علمی» و «پاسخگویی به مراکز تخصصی» را در جامعه تبدیل به ارزشی بی‌بدیل کنند. بسیار فرق است میان مردمی که از سخنران دلیل و مدرک علمی می‌خواهند با مردمی که سخنرانان را پیامبران زنده می‌دانند و سر از دلدادگی و سرسپردگی درمی‌آورند. در چنین جامعه‌ای، هر روز سخنرانان یا نویسندگانی از راه می‌رسند و در صنعت پشت‌هم‌اندازی و هوش‌ربایی از مردم ساده‌دل، برگ‌هایی تازه رو می‌کنند. نقد یک‌یک گزاره‌ها و دعاوی این گروه از سخنرانان، چه سودی دارد، اگر چشم و گوش جامعه باز نباشد و مردم «دقت علمی» را نپرستند؟ در زمانۀ باری‌به‌هرجهت، گزیری از دانه‌های مسموم و دام‌های گسترده نیست.

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود؟


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


#یک_قاچ_کتاب

من فهرستی از آنچه در مدرسه به ما یاد نمیدهند را تهیه کرده ام:

آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه کسی را دوست بداریم.
آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه در شهرت به درستی زندگی کنیم.
آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه در گمنامی ، از زندگی لذت ببریم.
"آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه از کسی که دوستش نداریم جدا شویم"
آنها به ما یاد نمی دهند که به آنچه در ذهن دیگری می گذرد فکر کنیم.
آنها به ما یاد نمی دهند که به کسی که در حال مرگ است چه بگوییم. آنها به ما هیچ چیزی را که ارزش یاد گرفتن داشته باشد ، یاد نمی دهند.


#مرد_ماسه_ای
#نیل_گیمن


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


نوشته مشترک وحید شامخی و مجتبی لشکربلوکی

سندروم دگماتسیم اکتسابی : پنجره ذهن فروبسته خود را بگشاییم و بگذاریم نسیم «دیگری» در ذهن ما جاری شود

محققان می‌گویند وقتی انسان فکر می‌کند که در حوزه‌ای تخصص زیادی دارد، فکرش بسته می‌شود و منجر به اثری می‌شود که نامش را «دگماتیسم اکتسابی یا به‌تعبیری «خشک‌اندیشی کسب شده» گذاشته اند/ ایده‌ها ممکن است از هر جایی برخیزند/ اتفاقاً هرچقدر باهوش تر باشیم یا میزان سطح تحصیلات، میزان آموزش‌های تخصصی، تجربه کاری، و سن مان بیشتر باشد، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر می‌شود/ نخبگان و برگزیدگان قدرت و منزلت و ثروت هر کدام تصویری از آینده آرمانی جامعه در ذهن خود می پرورانند و دیگرانی که مانند آنان فکر نمی کنند را به صفاتی مانند خائن، وطن فروش، فریب خورده، غرب زده، شرق زده، سنتی و یا قدیمی نسبت می دهند/ زندگی، سازمان و کشور در «تفکر بسته»، می پوسد و مرداب می شود/ «تفکر باز» از شنیدن هرگونه ایده جدید و متفاوت، فارغ از منبع ایده آغاز می‌شود. در تفکر باز آنچه اهمیت دارد، کاربردی‌بودن آن ایده برای اهداف ماست نه اینکه چه کسی آن را گفته است

sedayemoallem.ir/یادداشت/item/10445-/سندروم-دگماتسیم-اکتسابی-پنجره-ذهن-فروبسته-خود-را-بگشاییم-و-بگذاریم-نسیم-«دیگری»-در-ذهن-ما-جاری-شود


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

هفتم ابان ماه
تولد کورش کبیر
افتخار ایران زمین
به همراهان عشق گرامی باد

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

فیلمی بسیار نایاب گرفته شده از داخل آرامگاه کوروش کبیر با دکلمه ای از استاد جمشید مشایخی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


حق با بودایی ها است. آدم های گناهکار به مرگ محکوم نمی شوند؛ به زندگی محکوم می شوند...

#جزء_از_کل
#استیو_تولتز

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


... بلوا دریک درگیری تن به تن خاموش می شد،اما همه مردم می دانستند که بلوا برسر این آدم نبود، برسر خاک هم نبود، به خاطر عشق وگرسنگی هم نبود.
میرزاحسن گفت: خاک برسر آدم هایی که نمی دانند برسر چه می جنگند.

#سال_بلوا
#عباس_معروفی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️