@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
این که مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی ست که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که طعم تُنگ آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش می کند.
قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد؟!
آدم ها، ماهی ها را در تُنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه، اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است و قلب وقتی در خدا غوطه خورد قلب است.
هیچ کس نمی تواند نهنگی را در تُنگی نگه دارد؛
تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری؟
#عرفان_نظر_آهاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
این که مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی ست که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که طعم تُنگ آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش می کند.
قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد؟!
آدم ها، ماهی ها را در تُنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه، اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است و قلب وقتی در خدا غوطه خورد قلب است.
هیچ کس نمی تواند نهنگی را در تُنگی نگه دارد؛
تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری؟
#عرفان_نظر_آهاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#چرا_باید_به_آینده_اندیشید؟ #نایجل_واربرتن
درک وضعیت حال بدون تأمل بر رخدادهای گذشته ممکن نیست. به علاوه، با توجه به رخدادهای گذشته است که میتوان به آینده اندیشید، هرچند که آینده را نمیتوان دقیقاً پیشبینی کرد. این پیشبینیناپذیری نباید ما را از اندیشیدن به آینده و برنامهریزی برای مواجهه با آن بازدارد.
سورن #کیرکگور در گفتهی مشهوری خاطر نشان کرده است که تنها راهی که ما میتوانیم زندگی را بفهمیم به پشت سر نگریستن است: ما ناگزیریم که رو به پیش زندگی کنیم، اما تلاش ما برای فهمیدن زندگی باید با نگریستن به رویدادهایی باشد که قبلاً رخ داده است. کیرکگور در اینجا شاید جغد مینروای هگل را در ذهن داشته است که فقط در تاریکی پرواز میکند. از نظر هگل، با پیش رفتن تاریخ، ما به طور جمعی به لحظهای از خودآگاهی و فهمیدن آنچه در مقیاسی بزرگ رخ داده است میرسیم – که خرد و شعور جغدْ نمادی از آن میشود. کیرکگور، مخالف سرسخت هگلگرایی، به تجربهی فرد علاقه داشت و نه حرکات ادواری تاریخ. با این همه، همانطور که کیرکگور تصریح کرده است، این بینشِ او که ما از حیث فردی با نگاه به پیش زندگی میکنیم و با واپس نگریستن آن را میفهمیم به هیچ رو اوضاع را آسانتر نمیکند. ما دائماً (تا زمان مرگ) به جلو حرکت میکنیم، بنابراین هرگز به تکیهگاهی کامل دست نمییابیم که از آنجا واپس بنگریم.
آینده دستمایهی نقشهها و خیالبافیهای ماست. همهی ما روزهای زیادی از زندگیمان را در اندیشهی آن به سر میبریم، به رغم اوامرِ آموزگارانِ نگرانی که به ما میگویند در حال زندگی کنیم. در یک ساعت آینده شما چه بسا اندیشیدن به کارهایی را که لازم است دنبال کنید شروع خواهید کرد، و حتی کلمات «در یک ساعت آینده» احتمالاً افکاری را در ذهن شما دربارهی آیندهی نزدیک بر خواهد انگیخت. اگر ما فقط در لحظه و در زمان حال زندگی میکردیم، انگیزهای برای به پیش رفتن نداشتیم، جهت و راستایی نداشتیم، از یک موقعیت به دیگری در میغلتیدیم. احتمالاً از خانه بدون برداشتن چتری بیرون میآمدیم، قرار ملاقاتهای خود را از دست میدادیم، و هنگام بازگشت به خانه غذایی در یخچال نداشتیم. برخی از افراد ممکن است به این نحو زندگی کنند، ولی این نوع زندگی نمیتواند چیز خوبی باشد. با این همه، تناقض موجود در وضعیت نقشه کشیدن و برنامهریزی کردن این است که ما به این کار نیاز داریم، و در عین حال واقعاً تصور چندانی از این نداریم که امور چگونه پیش خواهند رفت – غالبِ این تصورات اتلافِ وقت به نظر میرسد. حتی پیشبینیهای تقریبی ما، که بر مبنای شواهدی ظاهراً درست انجام میشود، ممکن است بسیار غیردقیق باشد.
مارکوس دو ساتویِ ریاضیدان در کتاب اخیرش، آنچه ما نمیتوانیم بدانیم، به شرح پیچیدگی پیشبینی چیزی به سادگی و سرراستیِ مسیر یک مکعب، یک مهره، یا یک تاس، که از ارتفاعی معلوم پرتاب شود میپردازد. طریقی که این شیء چرخ میزند و بر میگردد پیشبینیاش بسیار دشوار است، حتی هنگامی که دربارهی قوانین فیزیکی که به آن حرکت مربوط میشود چیزهای زیادی بدانیم. همین امر در مورد آونگ مضاعف (آونگی که به انتهای بازوی آن آونگ دیگری وصل باشد) صادق است. تفاوتی بسیار کوچک در زاویهی پرتابْ نتایجِ بسیار متفاوتی برای هم مکعب و هم آونگ تولید خواهد کرد. بازوی آونگ هنگامی که تقریباً به طور دقیق از یک ارتفاعِ ثابت رها شود، ممکن است نرم و راحت به نوسان در آید، یا با الگوی پیچیدهای از چرخشهایی به عقب و به جلو حرکت کند. تحلیل دقیق زاویهی پرتاب توسط مسئول میز (کروپیه) کازینو بعید است که بتواند اعدادی را که تاس نشان خواهد داد به طور دقیق پیشبینی کند؛ و دانستن تقریبی ارتفاعی که بازوی آونگ مضاعف از آنجا رها میشود این امکان را به فیزیکدان نمیدهد که تخمین تقریبی دقیقی از مسیر آن را بدهد. این امر برای کسی که معتقد است پیشبینی علمی در نظامهای فیزیکی بسیار ساده و روشن است آزاردهنده و نگرانکننده است.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
#چرا_باید_به_آینده_اندیشید؟ #نایجل_واربرتن
درک وضعیت حال بدون تأمل بر رخدادهای گذشته ممکن نیست. به علاوه، با توجه به رخدادهای گذشته است که میتوان به آینده اندیشید، هرچند که آینده را نمیتوان دقیقاً پیشبینی کرد. این پیشبینیناپذیری نباید ما را از اندیشیدن به آینده و برنامهریزی برای مواجهه با آن بازدارد.
سورن #کیرکگور در گفتهی مشهوری خاطر نشان کرده است که تنها راهی که ما میتوانیم زندگی را بفهمیم به پشت سر نگریستن است: ما ناگزیریم که رو به پیش زندگی کنیم، اما تلاش ما برای فهمیدن زندگی باید با نگریستن به رویدادهایی باشد که قبلاً رخ داده است. کیرکگور در اینجا شاید جغد مینروای هگل را در ذهن داشته است که فقط در تاریکی پرواز میکند. از نظر هگل، با پیش رفتن تاریخ، ما به طور جمعی به لحظهای از خودآگاهی و فهمیدن آنچه در مقیاسی بزرگ رخ داده است میرسیم – که خرد و شعور جغدْ نمادی از آن میشود. کیرکگور، مخالف سرسخت هگلگرایی، به تجربهی فرد علاقه داشت و نه حرکات ادواری تاریخ. با این همه، همانطور که کیرکگور تصریح کرده است، این بینشِ او که ما از حیث فردی با نگاه به پیش زندگی میکنیم و با واپس نگریستن آن را میفهمیم به هیچ رو اوضاع را آسانتر نمیکند. ما دائماً (تا زمان مرگ) به جلو حرکت میکنیم، بنابراین هرگز به تکیهگاهی کامل دست نمییابیم که از آنجا واپس بنگریم.
آینده دستمایهی نقشهها و خیالبافیهای ماست. همهی ما روزهای زیادی از زندگیمان را در اندیشهی آن به سر میبریم، به رغم اوامرِ آموزگارانِ نگرانی که به ما میگویند در حال زندگی کنیم. در یک ساعت آینده شما چه بسا اندیشیدن به کارهایی را که لازم است دنبال کنید شروع خواهید کرد، و حتی کلمات «در یک ساعت آینده» احتمالاً افکاری را در ذهن شما دربارهی آیندهی نزدیک بر خواهد انگیخت. اگر ما فقط در لحظه و در زمان حال زندگی میکردیم، انگیزهای برای به پیش رفتن نداشتیم، جهت و راستایی نداشتیم، از یک موقعیت به دیگری در میغلتیدیم. احتمالاً از خانه بدون برداشتن چتری بیرون میآمدیم، قرار ملاقاتهای خود را از دست میدادیم، و هنگام بازگشت به خانه غذایی در یخچال نداشتیم. برخی از افراد ممکن است به این نحو زندگی کنند، ولی این نوع زندگی نمیتواند چیز خوبی باشد. با این همه، تناقض موجود در وضعیت نقشه کشیدن و برنامهریزی کردن این است که ما به این کار نیاز داریم، و در عین حال واقعاً تصور چندانی از این نداریم که امور چگونه پیش خواهند رفت – غالبِ این تصورات اتلافِ وقت به نظر میرسد. حتی پیشبینیهای تقریبی ما، که بر مبنای شواهدی ظاهراً درست انجام میشود، ممکن است بسیار غیردقیق باشد.
مارکوس دو ساتویِ ریاضیدان در کتاب اخیرش، آنچه ما نمیتوانیم بدانیم، به شرح پیچیدگی پیشبینی چیزی به سادگی و سرراستیِ مسیر یک مکعب، یک مهره، یا یک تاس، که از ارتفاعی معلوم پرتاب شود میپردازد. طریقی که این شیء چرخ میزند و بر میگردد پیشبینیاش بسیار دشوار است، حتی هنگامی که دربارهی قوانین فیزیکی که به آن حرکت مربوط میشود چیزهای زیادی بدانیم. همین امر در مورد آونگ مضاعف (آونگی که به انتهای بازوی آن آونگ دیگری وصل باشد) صادق است. تفاوتی بسیار کوچک در زاویهی پرتابْ نتایجِ بسیار متفاوتی برای هم مکعب و هم آونگ تولید خواهد کرد. بازوی آونگ هنگامی که تقریباً به طور دقیق از یک ارتفاعِ ثابت رها شود، ممکن است نرم و راحت به نوسان در آید، یا با الگوی پیچیدهای از چرخشهایی به عقب و به جلو حرکت کند. تحلیل دقیق زاویهی پرتاب توسط مسئول میز (کروپیه) کازینو بعید است که بتواند اعدادی را که تاس نشان خواهد داد به طور دقیق پیشبینی کند؛ و دانستن تقریبی ارتفاعی که بازوی آونگ مضاعف از آنجا رها میشود این امکان را به فیزیکدان نمیدهد که تخمین تقریبی دقیقی از مسیر آن را بدهد. این امر برای کسی که معتقد است پیشبینی علمی در نظامهای فیزیکی بسیار ساده و روشن است آزاردهنده و نگرانکننده است.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
«#نظریهی_آشوب» شاخهای از ریاضیات است که برای توضیح چنین موقعیتهایی تدوین شده است: ما در محاصرهی سامانههایی هستیم که اگر دربارهی شرایط آغازین وضعیتها به مقدار کافی بدانیم به طور اصولی قابل پیشبینیاند، اما در عمل پیشبینیِ دقیق غیرممکن است زیرا تفاوتهای خُرد در زمانِ حال پیامدهای بسیار متباینی ایجاد میکند. این نظریه را گاه «#اثر_پروانهای» هم مینامند، نظریهای که منسوب به ادوارد لورنتسِ هواشناس است؛ لورنتس در سال ۱۹۷۲ این پرسش را مطرح کرد: «آیا به هم خوردن بال پروانهای در برزیل میتواند گردباد تندی در تگزاس به راه اندازد؟» او لزوماً چنین تصوری نداشت. پرسش او این بود: با توجه به پیچیدگی عللی که بر آب و هوا اثر میگذارند، آیا ممکن است که شرایط آب و هواییِ واقعاً متفاوتی در آمریکا معلولِ پدیدهای ملایم و کمدامنه مثل به هم خوردن بال حشرهای هزاران مایل آنسوتر باشد؟ او به این دلیل چنین پرسشی را مطرح میکرد که به نظر میرسد آب و هوا یک بررسی و مطالعهی موردی برای پرداختن به دشواریِ پیشبینیِ نتایج بر اساس تخمینهاست.
«تصادف» اسرارآمیزی در اینجا در کار نیست. همانطور که دیوید هیوم در قرن هیجدهم اشاره کرده است، ما کلمهی «تصادف» را وقتی به کار میبریم که از علل آگاهی نداریم. امور را ناشی از تصادف دانستن فقط شیوهای است برای گفتن این که کاملاً مطمئن نیستیم که چه روی میدهد. اما در مورد سامانههای پیچیده مانند سامانهای که به گردباد شدید منجر میشود، دانش تقریبی از شرایط آغازین آن چه بسا حتی برای پیشبینی کردنِ تقریبیِ نتایج (در این مورد گردباد) کافی نباشد، زیرا تفاوتهای بسیار کوچک میتوانند عاملی باشند برای آن که این سامانه از وضعیتی به وضعیت دیگری فرو غلتد. لورنتس این مطلب را در تعریف خود از «آشوب» به خوبی بیان میکند: «وضعیت حال تعیینکنندهی وضعیت آینده است، اما وضعیت تقریبیِ حال تعیینکنندهی تقریبیِ وضعیت آینده نیست.»
در طول عمر من، بسیاری از رویدادهایی که اتفاق افتاد پیشبینی نشده بود. بسیاری از رویدادها میتوانست به طرزی کاملاً متفاوت اتفاق افتاده باشد. در سالی که من متولد شدم، بحران موشکی کوبا ممکن بود به آسانی به جنگی هستهای میان ابرقدرتها تبدیل شود. هنگامی که من در سالهای دههی ۱۹۷۰ مدرسه میرفتم، فقط خیالبافترین نویسندگانِ داستانهای علمی ـ تخیلی ممکن بود سطح پیوند و ارتباط جهانیِ امروزی را که اینترنت امکانپذیر کرده است به تصور در آورند. این تصور که بسیاری از افراد رایانهی کوچکی در جیب پشت شلوارشان بگذارند، یا این که اتومبیلهای بدون راننده در جاده در حرکت باشند، به نظر اکثر مردم باورنکردنی میرسید.
امروز، بسیاری از مردم بااطمینان پیشبینی میکنند که روباتها و رایانهها به زودی بیشترِ کارها را انجام خواهند داد. برخی نگراناند که «هوش مصنوعی» جهان را زیر کنترل خود در خواهد آورد، و با ظرفیتهای فکری نسبتاً محدود آدمیان چندان مدارا نخواهد کرد. با این همه، چه کسی میداند که واقعاً چه اتفاق خواهد افتاد؟ افراد باهوش در مورد پیشبینیهایشان اشتباهات بزرگی میکنند. لودویگ ویتگنشتاینِ فیلسوف، که در مهندسی هوافضا تعلیم دیده بود و باهوشتر از اکثر افراد بود، فقط چند دهه پیش از قدم گذاشتن بشر به کرهی ماه ادعا کرد که هرگز هیچکس قدم به کرهی ماه نخواهد گذاشت.
راه حل این نیست که از فکر کردن به آینده پرهیز کنیم. راه حل این نیست که با چشمهای بسته به سمت فاجعه بغلتیم. ما نیازمند پیشبینی کردن هستیم، نیازمند اندیشیدن و تأمل کردن دربارهی آنچه ممکن است اتفاق افتد – آنچه احتمال دارد رخ دهد، آنچه ممکن است روی دهد اگر اوضاع به طرز وحشتناکی رو به وخامت بگذارد. هواشناسان به پیشبینی وضع هوا ادامه میدهند، با این که میدانند پیشبینیهای آنان گاه ممکن است به دلایلی که لورنتس تصریح کرده است بیاندازه نادرست از آب در آید. ما نیز مانند هواشناسان باید بدانیم که آشوب چه نقشی در زندگی ما ایفا میکند، و پیشبینیِ اتفاقات چقدر دشوار میتواند باشد. و باز هم مانند هواشناسان، باید آماده باشیم که پیشبینیهای خود را در پرتو شواهد نو در محیطی که به سرعت در حال تغییر است بازنگری کنیم. لازم است به تغییر جهتهای جزئی در زمان کنونی، که میتواند پیامدهای وسیع و پردامنهای در آینده داشته باشد، حساس و آگاه باشیم.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
«#نظریهی_آشوب» شاخهای از ریاضیات است که برای توضیح چنین موقعیتهایی تدوین شده است: ما در محاصرهی سامانههایی هستیم که اگر دربارهی شرایط آغازین وضعیتها به مقدار کافی بدانیم به طور اصولی قابل پیشبینیاند، اما در عمل پیشبینیِ دقیق غیرممکن است زیرا تفاوتهای خُرد در زمانِ حال پیامدهای بسیار متباینی ایجاد میکند. این نظریه را گاه «#اثر_پروانهای» هم مینامند، نظریهای که منسوب به ادوارد لورنتسِ هواشناس است؛ لورنتس در سال ۱۹۷۲ این پرسش را مطرح کرد: «آیا به هم خوردن بال پروانهای در برزیل میتواند گردباد تندی در تگزاس به راه اندازد؟» او لزوماً چنین تصوری نداشت. پرسش او این بود: با توجه به پیچیدگی عللی که بر آب و هوا اثر میگذارند، آیا ممکن است که شرایط آب و هواییِ واقعاً متفاوتی در آمریکا معلولِ پدیدهای ملایم و کمدامنه مثل به هم خوردن بال حشرهای هزاران مایل آنسوتر باشد؟ او به این دلیل چنین پرسشی را مطرح میکرد که به نظر میرسد آب و هوا یک بررسی و مطالعهی موردی برای پرداختن به دشواریِ پیشبینیِ نتایج بر اساس تخمینهاست.
«تصادف» اسرارآمیزی در اینجا در کار نیست. همانطور که دیوید هیوم در قرن هیجدهم اشاره کرده است، ما کلمهی «تصادف» را وقتی به کار میبریم که از علل آگاهی نداریم. امور را ناشی از تصادف دانستن فقط شیوهای است برای گفتن این که کاملاً مطمئن نیستیم که چه روی میدهد. اما در مورد سامانههای پیچیده مانند سامانهای که به گردباد شدید منجر میشود، دانش تقریبی از شرایط آغازین آن چه بسا حتی برای پیشبینی کردنِ تقریبیِ نتایج (در این مورد گردباد) کافی نباشد، زیرا تفاوتهای بسیار کوچک میتوانند عاملی باشند برای آن که این سامانه از وضعیتی به وضعیت دیگری فرو غلتد. لورنتس این مطلب را در تعریف خود از «آشوب» به خوبی بیان میکند: «وضعیت حال تعیینکنندهی وضعیت آینده است، اما وضعیت تقریبیِ حال تعیینکنندهی تقریبیِ وضعیت آینده نیست.»
در طول عمر من، بسیاری از رویدادهایی که اتفاق افتاد پیشبینی نشده بود. بسیاری از رویدادها میتوانست به طرزی کاملاً متفاوت اتفاق افتاده باشد. در سالی که من متولد شدم، بحران موشکی کوبا ممکن بود به آسانی به جنگی هستهای میان ابرقدرتها تبدیل شود. هنگامی که من در سالهای دههی ۱۹۷۰ مدرسه میرفتم، فقط خیالبافترین نویسندگانِ داستانهای علمی ـ تخیلی ممکن بود سطح پیوند و ارتباط جهانیِ امروزی را که اینترنت امکانپذیر کرده است به تصور در آورند. این تصور که بسیاری از افراد رایانهی کوچکی در جیب پشت شلوارشان بگذارند، یا این که اتومبیلهای بدون راننده در جاده در حرکت باشند، به نظر اکثر مردم باورنکردنی میرسید.
امروز، بسیاری از مردم بااطمینان پیشبینی میکنند که روباتها و رایانهها به زودی بیشترِ کارها را انجام خواهند داد. برخی نگراناند که «هوش مصنوعی» جهان را زیر کنترل خود در خواهد آورد، و با ظرفیتهای فکری نسبتاً محدود آدمیان چندان مدارا نخواهد کرد. با این همه، چه کسی میداند که واقعاً چه اتفاق خواهد افتاد؟ افراد باهوش در مورد پیشبینیهایشان اشتباهات بزرگی میکنند. لودویگ ویتگنشتاینِ فیلسوف، که در مهندسی هوافضا تعلیم دیده بود و باهوشتر از اکثر افراد بود، فقط چند دهه پیش از قدم گذاشتن بشر به کرهی ماه ادعا کرد که هرگز هیچکس قدم به کرهی ماه نخواهد گذاشت.
راه حل این نیست که از فکر کردن به آینده پرهیز کنیم. راه حل این نیست که با چشمهای بسته به سمت فاجعه بغلتیم. ما نیازمند پیشبینی کردن هستیم، نیازمند اندیشیدن و تأمل کردن دربارهی آنچه ممکن است اتفاق افتد – آنچه احتمال دارد رخ دهد، آنچه ممکن است روی دهد اگر اوضاع به طرز وحشتناکی رو به وخامت بگذارد. هواشناسان به پیشبینی وضع هوا ادامه میدهند، با این که میدانند پیشبینیهای آنان گاه ممکن است به دلایلی که لورنتس تصریح کرده است بیاندازه نادرست از آب در آید. ما نیز مانند هواشناسان باید بدانیم که آشوب چه نقشی در زندگی ما ایفا میکند، و پیشبینیِ اتفاقات چقدر دشوار میتواند باشد. و باز هم مانند هواشناسان، باید آماده باشیم که پیشبینیهای خود را در پرتو شواهد نو در محیطی که به سرعت در حال تغییر است بازنگری کنیم. لازم است به تغییر جهتهای جزئی در زمان کنونی، که میتواند پیامدهای وسیع و پردامنهای در آینده داشته باشد، حساس و آگاه باشیم.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
«بدترین چیزی که میتواند رخ دهد چیست؟» این پرسشی است که در رویکرد رفتاردرمانیِ شناختی به عنوان شیوهای برای به حداقل رساندن ترس از شکست مد نظر قرار میگیرد، و این پرسشی است که ارزش طرح کردن دارد، حتی اگر از احتمال وقوع بدترین سناریوی ممکن واقعاً باخبر نباشیم. برنامهریزی برای مواجههی احتمالی با مخاطرات ناشی از وقوع بدترین سناریوی ممکن، از حیث فردی و جمعی، چه بسا موجب حفظ بقای ما شود. در بدترین حالت، این برنامهریزی به این معنا خواهد بود که ما آماده برای فاجعهای هستیم که هرگز به واقعیت نمیپیوندد. البته، هنوز این خطر وجود دارد که چیزی بسیار بدتر از هر چیزی که اکنون میتوانیم تصور کنیم رخ دهد. این خطر نیز وجود دارد که ما مأیوس و بیمناک از آینده شویم – ذهنیتی که خود میتواند بر پیامدها اثر گذارد و موفقیت ما را محدود کند. به جای آن، باید امیدوار باشیم که چه بسا بهتر است فکر کردن به بدترین سناریوی ممکن را با فکر کردن به بهترین اتفاقی که ممکن است روی دهد متوازن و متعادل کنیم. همچنین، باید مدتی از وقتمان را به خیالبافی دربارهی آیندهای آرمانی صرف کنیم، تا ایدئالی برای پی گرفتن و به دست آوردن در آینده بیابیم. همواره این احتمال و شانس وجود دارد که بر هم خوردن بال پروانهای در جایی ما را درست به موقعیتی پرتاب کند که یک قدم به سوی آن آینده نزدیکتر شویم.
چرا باید به آینده اندیشید؟
برگردان: #افسانه_دادگر
#نایجل_واربرتن فیلسوف و پژوهشگر بریتانیایی است. آنچه خواندید برگردانِ این نوشتهی اوست:
Nigel Warburton, ‘Thinking Ahead,’ New Philosopher, 7 April 2017.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
«بدترین چیزی که میتواند رخ دهد چیست؟» این پرسشی است که در رویکرد رفتاردرمانیِ شناختی به عنوان شیوهای برای به حداقل رساندن ترس از شکست مد نظر قرار میگیرد، و این پرسشی است که ارزش طرح کردن دارد، حتی اگر از احتمال وقوع بدترین سناریوی ممکن واقعاً باخبر نباشیم. برنامهریزی برای مواجههی احتمالی با مخاطرات ناشی از وقوع بدترین سناریوی ممکن، از حیث فردی و جمعی، چه بسا موجب حفظ بقای ما شود. در بدترین حالت، این برنامهریزی به این معنا خواهد بود که ما آماده برای فاجعهای هستیم که هرگز به واقعیت نمیپیوندد. البته، هنوز این خطر وجود دارد که چیزی بسیار بدتر از هر چیزی که اکنون میتوانیم تصور کنیم رخ دهد. این خطر نیز وجود دارد که ما مأیوس و بیمناک از آینده شویم – ذهنیتی که خود میتواند بر پیامدها اثر گذارد و موفقیت ما را محدود کند. به جای آن، باید امیدوار باشیم که چه بسا بهتر است فکر کردن به بدترین سناریوی ممکن را با فکر کردن به بهترین اتفاقی که ممکن است روی دهد متوازن و متعادل کنیم. همچنین، باید مدتی از وقتمان را به خیالبافی دربارهی آیندهای آرمانی صرف کنیم، تا ایدئالی برای پی گرفتن و به دست آوردن در آینده بیابیم. همواره این احتمال و شانس وجود دارد که بر هم خوردن بال پروانهای در جایی ما را درست به موقعیتی پرتاب کند که یک قدم به سوی آن آینده نزدیکتر شویم.
چرا باید به آینده اندیشید؟
برگردان: #افسانه_دادگر
#نایجل_واربرتن فیلسوف و پژوهشگر بریتانیایی است. آنچه خواندید برگردانِ این نوشتهی اوست:
Nigel Warburton, ‘Thinking Ahead,’ New Philosopher, 7 April 2017.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مورسو گفت: کاترین هیچ وقت تسلیم نشو خیلی چیزها رو در درونت داری و نجیب ترینشون احساس خوشبختیه،فقط منتظر مردی نباش که باهات کنار بیاد این اشتباهیه که خیلی از زنها دچارش میشن اما تو خودت خوشبختی رو پیدا کن .
#مرگ_خوش
#آلبر_کامو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مورسو گفت: کاترین هیچ وقت تسلیم نشو خیلی چیزها رو در درونت داری و نجیب ترینشون احساس خوشبختیه،فقط منتظر مردی نباش که باهات کنار بیاد این اشتباهیه که خیلی از زنها دچارش میشن اما تو خودت خوشبختی رو پیدا کن .
#مرگ_خوش
#آلبر_کامو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#رابین_نوروود
#زنان_شیفته
روانشناسی محبت بی تناسب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#رابین_نوروود
#زنان_شیفته
روانشناسی محبت بی تناسب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از منظر فیلسوفان رواقی، دو رذیلت (ills) بزرگی که نمی گذارد به رضایت خاطر دست یابیم، دلتنگی و امید و به ویژه دلبستگی به گذشته و دغدغه آینده است. این رذایل راه دسترسی ما به لحظه حال را سد می کنند و نمی گذارند از زندگی حداکثر بهره را بگیریم. میگویند که رواقیگری در این جا یکی از عمیق ترین بینش های روانکاوی را پیش بینی کرده است: کسی که زندانی گذشته می ماند از توانایی "عمل کردن و لذت بردن" بی بهره است و به قول فروید، حسرت بهشت های گمشده و غم ها و شادی های کودکی، چنان بار سنگینی بر دوش زندگی ما می گذارد که از درک وزنش عاجزیم.
برای نجات و نایل شدن به حکمتی که از فلسفه فراتر می رود، باید بیاموزیم که ترس های بیهوده و دلتنگی های بی مورد را کنار بگذاریم. یک بار و برای همیشه، باید از زیستن در گذشته و آینده، که در عالم واقع وجود ندارند، دست برداریم و تا جایی که ممکن است پایبند حال باشیم.
مارکوس اورلیوس بر این نکته اصرار می ورزد: "به خاطر داشته باشید که هر یک از ما تنها و در زمان حال و در لحظه زندگی می کند و هر چیزِ دیگر یا گذشته است و یا آینده غیر قطعی. بنابراین زندگی کوتاه است. این چیزی است که باید با آن روبرو شویم. یا همان طور که سنکا در نامه هایی خطاب به لوسیلیوس می گوید: "باید این دو چیز را کنار بگذارید: ترس از آینده و خاطر ناخوشی های گذشته. گذشته دیگر ارتباطی به من ندارد و آینده نیز هنوز به من مربوط نشده است. می توان این را نیز افزود که تنها "ناخوشی های گذشته "نیست که زندگی حال بی خردان را ضایع می کند. بلکه شاید خاطره روزهای شاد از دست رفته که دیگر هرگز باز نمی گردد نیز به همین اندازه و چه بسا بیش تر زندگی شان را تباه سازد.
#راهنمای_فلسفی_زیستن
#لوک_فری
ص56
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از منظر فیلسوفان رواقی، دو رذیلت (ills) بزرگی که نمی گذارد به رضایت خاطر دست یابیم، دلتنگی و امید و به ویژه دلبستگی به گذشته و دغدغه آینده است. این رذایل راه دسترسی ما به لحظه حال را سد می کنند و نمی گذارند از زندگی حداکثر بهره را بگیریم. میگویند که رواقیگری در این جا یکی از عمیق ترین بینش های روانکاوی را پیش بینی کرده است: کسی که زندانی گذشته می ماند از توانایی "عمل کردن و لذت بردن" بی بهره است و به قول فروید، حسرت بهشت های گمشده و غم ها و شادی های کودکی، چنان بار سنگینی بر دوش زندگی ما می گذارد که از درک وزنش عاجزیم.
برای نجات و نایل شدن به حکمتی که از فلسفه فراتر می رود، باید بیاموزیم که ترس های بیهوده و دلتنگی های بی مورد را کنار بگذاریم. یک بار و برای همیشه، باید از زیستن در گذشته و آینده، که در عالم واقع وجود ندارند، دست برداریم و تا جایی که ممکن است پایبند حال باشیم.
مارکوس اورلیوس بر این نکته اصرار می ورزد: "به خاطر داشته باشید که هر یک از ما تنها و در زمان حال و در لحظه زندگی می کند و هر چیزِ دیگر یا گذشته است و یا آینده غیر قطعی. بنابراین زندگی کوتاه است. این چیزی است که باید با آن روبرو شویم. یا همان طور که سنکا در نامه هایی خطاب به لوسیلیوس می گوید: "باید این دو چیز را کنار بگذارید: ترس از آینده و خاطر ناخوشی های گذشته. گذشته دیگر ارتباطی به من ندارد و آینده نیز هنوز به من مربوط نشده است. می توان این را نیز افزود که تنها "ناخوشی های گذشته "نیست که زندگی حال بی خردان را ضایع می کند. بلکه شاید خاطره روزهای شاد از دست رفته که دیگر هرگز باز نمی گردد نیز به همین اندازه و چه بسا بیش تر زندگی شان را تباه سازد.
#راهنمای_فلسفی_زیستن
#لوک_فری
ص56
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدئویی بسیار زیبا
از مقبره مولانا در قونیه ترکیه
شعر :وا دل من ، وا دل من
مولانا
با صدای محسن چاوشی و دکلمه دکتر سروش
همراه با رقص زیبای سماع
عالیه 👌😊
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از مقبره مولانا در قونیه ترکیه
شعر :وا دل من ، وا دل من
مولانا
با صدای محسن چاوشی و دکلمه دکتر سروش
همراه با رقص زیبای سماع
عالیه 👌😊
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
🔴 یکی از آفتهای تفکر صحیح: همهچیزدانی
برگرفته از کتاب «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانهاندیشی»، ص.204
♦️همهچیزدانی (universal expertise) یعنی اینکه وقتی کسی در یک زمینه خبره است، تصور کنیم در زمینههای دیگر (که ربطی به تخصصش ندارند) نیز خبره است. کسانی که در یک زمینه کارشناسند بسیاری وقتها با اطمینان دربارهی زمینههای دیگری که در آنها آگاهی بسیار کمتری دارند اظهار نظر میکنند. افراد ناآگاه ممکن است این انگاشته (پیشفرض) اتکاناپذیر را مفروض بگیرند که، چون کسی در یک زمینهی خاص خبره است، حتماً میتواند با همان خبرگی دربارهی هر موضوع دیگری صحبت کند. اما این انگاشته که کسی بتواند در همهی زمینهها کارشناس باشد مطمئناً نادرست است؛ انگاشتهی دیگری که بیشترِ وقتها نادرست است این است که اگر فردی در یک زمینه کارشناس باشد در زمینههای نامربوطِ دیگر نیز خبره است. تنها دلیلِ ما برای اعتماد به کارشناسان این است که در یک زمینه تخصص دارند.
برای نمونه، آلبرت آینشتاین را در نظر بگیرید. شکی نیست که او یک فیزیکدانِ بزرگ بوده است و باید اظهارنظرهای او را در زمینهی فیزیک و، البته زمینههایِ مرتبط با فیزیک، جدی بگیریم. اما دلیلی ندارد که فکر کنیم چون او یک فیزیکدان نابغه بوده باید اظهارنظرهای او دربارهی مسائل اجتماعی را نیز موثق بدانیم. هیچ ارتباط آشکاری میان مطالعهی فیزیک و مطالعهی جامعه وجود ندارد. مسلماً او انسان بسیار باهوشی بوده است، اما عمر انسان کوتاه است و، به همین دلیل، بسیاری از کسانی که هوش بالایی دارند در بسیاری از موضوعهای دیگر کماطلاعند. این سخن بیشتر هنگامی صادق است که اظهار نظر در یک زمینه، بیش از آنکه نیازمند مهارتهای فکریِ عمومی باشد، نیازمند دانش گسترده است. به هیچ وجه امکان ندارد که کسی در همهی موضوعها کارشناس باشد.
🔹 مشخصات کتاب: «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه اندیشی»/نویسنده: نایجل واربرتن/مترجم: مهدی خسروانی/ناشر: انتشارات علمی و فرهنگی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
🔴 یکی از آفتهای تفکر صحیح: همهچیزدانی
برگرفته از کتاب «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانهاندیشی»، ص.204
♦️همهچیزدانی (universal expertise) یعنی اینکه وقتی کسی در یک زمینه خبره است، تصور کنیم در زمینههای دیگر (که ربطی به تخصصش ندارند) نیز خبره است. کسانی که در یک زمینه کارشناسند بسیاری وقتها با اطمینان دربارهی زمینههای دیگری که در آنها آگاهی بسیار کمتری دارند اظهار نظر میکنند. افراد ناآگاه ممکن است این انگاشته (پیشفرض) اتکاناپذیر را مفروض بگیرند که، چون کسی در یک زمینهی خاص خبره است، حتماً میتواند با همان خبرگی دربارهی هر موضوع دیگری صحبت کند. اما این انگاشته که کسی بتواند در همهی زمینهها کارشناس باشد مطمئناً نادرست است؛ انگاشتهی دیگری که بیشترِ وقتها نادرست است این است که اگر فردی در یک زمینه کارشناس باشد در زمینههای نامربوطِ دیگر نیز خبره است. تنها دلیلِ ما برای اعتماد به کارشناسان این است که در یک زمینه تخصص دارند.
برای نمونه، آلبرت آینشتاین را در نظر بگیرید. شکی نیست که او یک فیزیکدانِ بزرگ بوده است و باید اظهارنظرهای او را در زمینهی فیزیک و، البته زمینههایِ مرتبط با فیزیک، جدی بگیریم. اما دلیلی ندارد که فکر کنیم چون او یک فیزیکدان نابغه بوده باید اظهارنظرهای او دربارهی مسائل اجتماعی را نیز موثق بدانیم. هیچ ارتباط آشکاری میان مطالعهی فیزیک و مطالعهی جامعه وجود ندارد. مسلماً او انسان بسیار باهوشی بوده است، اما عمر انسان کوتاه است و، به همین دلیل، بسیاری از کسانی که هوش بالایی دارند در بسیاری از موضوعهای دیگر کماطلاعند. این سخن بیشتر هنگامی صادق است که اظهار نظر در یک زمینه، بیش از آنکه نیازمند مهارتهای فکریِ عمومی باشد، نیازمند دانش گسترده است. به هیچ وجه امکان ندارد که کسی در همهی موضوعها کارشناس باشد.
🔹 مشخصات کتاب: «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه اندیشی»/نویسنده: نایجل واربرتن/مترجم: مهدی خسروانی/ناشر: انتشارات علمی و فرهنگی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
Audio
به بهانه سال روز خاموشی خواننده ، آهنگساز و نوازنده مشهور فرهاد مهراد
#هفته
#فرهاد_مهراد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#هفته
#فرهاد_مهراد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگريک وقتی ناچار با مرگ روبرو شوم-كه میشوم-مهم نيست. مهم اينست كه زندگی يا مرگ من، چه اثری در زندگی ديگران داشته باشد.
#صمد_بهرنگی
#ماهی_سیاه_کوچولو
سال روزدر گذشت معلم و منتقد چپ گرا یاد باد
@flith
#صمد_بهرنگی
#ماهی_سیاه_کوچولو
سال روزدر گذشت معلم و منتقد چپ گرا یاد باد
@flith
پرواز فکر و اندیشه
یاران همراه از فردا به صورت مستمر با داستان #قلعه_حیوانات اثر جاودانه جورج اورول در خدمت تون خواهیم بود 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هفدهم
سواي مسئله آسياب بادي ،دفاع از مزرعه هم موضوع قابل بحثي بود.هر چند آدمها در جنگ گاوداني با شكست مواجه بودند ولي كاملا محقق و مسلم بود كه آنها بار ديگر و مجهزتر از پيش براي تسخير مزرعه و سر كار آوردن جونز حمله خواهند كرد.مخصوصا به اين دليل كه شكست جونز در تمام حول و حوش پيچيده بود و حيوانات مجاور را بيش از پيش جري ساخته بود آدمها ناگزير از حمله مجدد بودند.طبق معمول در اين امر نيز سنوبال و ناپلئون توافق نظر نداشتند. نظر ناپلئون اين بود كه بايد سلاح آتشي داشت و طرز استعمال آن را ياد گرفت و نظر سنوبال اين بود كه بايد كبوترهاي بيشتري به خارج اعزام كرد تا انقلاب را بين حيوانات ساير مزارع دامن بزنند. آن استدلالش اينكه اگر حيوانات قادر به دفاع از خود نباشند مغلوب خواهندشد و اين استدلالش اينكه اگر در ساير نقاط انقلاب رخ دهد آنها ديگر حاجتي به دفاع از خويش ندارند. حيوانات اول به ناپلئون گوش دادند و بعد به سنوبال، ولي نمي توانستند تشخيص دهند كه كداميك از دو نظر صحيح است، در واقع در هر لحظه با آن كسي موافق بودند كه در آن لحظه مشغول صحبت بود.
بالاخره نقشه هاي سنوبال تكميل شد.قرار شد در جلسه روز يكشنبه بعد مسئله ساختن يا نساختن آسياب بادي براي اتخاذ راي مطرح شود .وقتي حيوانات در طويله جمع شدند سنوبال برخاست و با اينكه گاه به گاه بياناتش با بع بع گوسفندان قطع مي شد دلايل خود را بر ساختن آسياب بادي عرضه كرد. بعد ناپلئون براي جواب به پا خاست .در نهايت آرامش گفت كه آسياب بادي چيز مزخرفي است و توصيه كرد كه كسي به ساختنش راي ندهد و با عجله نشست. نطقش بيش از سي ثانيه طول نكشيد و به نظر مي آمد كه براي تاثير بيانش تقريبا اهميتي قائل نيست .
بعد سنوبال برخاست و پس از نهيب به گوسفندان كه باز بع بع ميكردند، با حرارت از آسياب بادي سخن گفت . تا اين وقت حيوانات به دو دسته مساوي تقسيم شده بودند اما در يك لحظه فصاحت سنوبال اين تعادل را بر هم زد. با جملاتي پر آب و تاب تصويري از آن روز كه كارهاي پست از گرده حيوانات برداشته مي شد مجسم ساخت .كار را از ماشين خرمن كوبي و شلغم خوردكني هم جلوتر برده بود، مي گفت :نيروي برق مي تواند ماشين خرمن پاك كني را به كار اندازد، زمين را شخم بزند، نخاله ها را خورد كند و زمين را صاف و خرمن را درو كند، به علاوه در آخورهاي حيوانات روشنايي ، آبسرد و گرم و بخاري برقي خواهد بود.
وقتي كه نطقش به پايان رسيد ديگر شك و ترديدي نبود كه كفه راي به كدام طرف متمايل است. اما در اين لحظه ناپلئون برپاخاست از گوشه چشم نگاهي به سنوبال انداخت و صداي مخصوصي كرد كه تا آن روز از او شنيده نشده بود.
در اثر اين صدا عوعوي وحشتناكي از خارج شنيده شد و نه سگ عظيم كه قلاده برنج كوب به گردنشان بود جست وخيز كنان ميان انبار پريدند و مستقيم به سنوبال حمله بردند. اگر سنوبال به موقع نجنبيده بود شكمش پاره ميشد. لحظه بعد سنوبال بيرون در بود و سگها دنبالش . حيوانات كه از تعجب و وحشت زبانشان بند آمده بود همگي جلو در جمع شده بودند و بهتزده سنوبال و سگها را نگاه می کردند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هفدهم
سواي مسئله آسياب بادي ،دفاع از مزرعه هم موضوع قابل بحثي بود.هر چند آدمها در جنگ گاوداني با شكست مواجه بودند ولي كاملا محقق و مسلم بود كه آنها بار ديگر و مجهزتر از پيش براي تسخير مزرعه و سر كار آوردن جونز حمله خواهند كرد.مخصوصا به اين دليل كه شكست جونز در تمام حول و حوش پيچيده بود و حيوانات مجاور را بيش از پيش جري ساخته بود آدمها ناگزير از حمله مجدد بودند.طبق معمول در اين امر نيز سنوبال و ناپلئون توافق نظر نداشتند. نظر ناپلئون اين بود كه بايد سلاح آتشي داشت و طرز استعمال آن را ياد گرفت و نظر سنوبال اين بود كه بايد كبوترهاي بيشتري به خارج اعزام كرد تا انقلاب را بين حيوانات ساير مزارع دامن بزنند. آن استدلالش اينكه اگر حيوانات قادر به دفاع از خود نباشند مغلوب خواهندشد و اين استدلالش اينكه اگر در ساير نقاط انقلاب رخ دهد آنها ديگر حاجتي به دفاع از خويش ندارند. حيوانات اول به ناپلئون گوش دادند و بعد به سنوبال، ولي نمي توانستند تشخيص دهند كه كداميك از دو نظر صحيح است، در واقع در هر لحظه با آن كسي موافق بودند كه در آن لحظه مشغول صحبت بود.
بالاخره نقشه هاي سنوبال تكميل شد.قرار شد در جلسه روز يكشنبه بعد مسئله ساختن يا نساختن آسياب بادي براي اتخاذ راي مطرح شود .وقتي حيوانات در طويله جمع شدند سنوبال برخاست و با اينكه گاه به گاه بياناتش با بع بع گوسفندان قطع مي شد دلايل خود را بر ساختن آسياب بادي عرضه كرد. بعد ناپلئون براي جواب به پا خاست .در نهايت آرامش گفت كه آسياب بادي چيز مزخرفي است و توصيه كرد كه كسي به ساختنش راي ندهد و با عجله نشست. نطقش بيش از سي ثانيه طول نكشيد و به نظر مي آمد كه براي تاثير بيانش تقريبا اهميتي قائل نيست .
بعد سنوبال برخاست و پس از نهيب به گوسفندان كه باز بع بع ميكردند، با حرارت از آسياب بادي سخن گفت . تا اين وقت حيوانات به دو دسته مساوي تقسيم شده بودند اما در يك لحظه فصاحت سنوبال اين تعادل را بر هم زد. با جملاتي پر آب و تاب تصويري از آن روز كه كارهاي پست از گرده حيوانات برداشته مي شد مجسم ساخت .كار را از ماشين خرمن كوبي و شلغم خوردكني هم جلوتر برده بود، مي گفت :نيروي برق مي تواند ماشين خرمن پاك كني را به كار اندازد، زمين را شخم بزند، نخاله ها را خورد كند و زمين را صاف و خرمن را درو كند، به علاوه در آخورهاي حيوانات روشنايي ، آبسرد و گرم و بخاري برقي خواهد بود.
وقتي كه نطقش به پايان رسيد ديگر شك و ترديدي نبود كه كفه راي به كدام طرف متمايل است. اما در اين لحظه ناپلئون برپاخاست از گوشه چشم نگاهي به سنوبال انداخت و صداي مخصوصي كرد كه تا آن روز از او شنيده نشده بود.
در اثر اين صدا عوعوي وحشتناكي از خارج شنيده شد و نه سگ عظيم كه قلاده برنج كوب به گردنشان بود جست وخيز كنان ميان انبار پريدند و مستقيم به سنوبال حمله بردند. اگر سنوبال به موقع نجنبيده بود شكمش پاره ميشد. لحظه بعد سنوبال بيرون در بود و سگها دنبالش . حيوانات كه از تعجب و وحشت زبانشان بند آمده بود همگي جلو در جمع شده بودند و بهتزده سنوبال و سگها را نگاه می کردند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هجدهم
سنوبال در طول چمن و به سمتي كه به جاده اصلي منتهي مي شد در حال دويدن بود، فقط يك خوك ميتوانست آنطور بدود ،ولي سگها هم تقريبا پشت پاشنه اش مي دويدند. ناگهان سنوبال لغزيد و همه تصور كردند الان است كه سگها او را بگيرند، ولي بلند شد و با سرعت زيادتري شروع به دويدن كرد. سگها داشتند دوباره به او مي رسيدند حتي يكي از آنها پوزه اش را به دم سنوبال رساند ولي او با حركتي دمش را رها ساخت و با بكار بردن منتهاي تلاش و وقتي كه فقط فاصله كمي بينشان بود به سوراخي در پرچين خزيد و ديگر ديده نشد.
حيوانات ساكت و وحشتزده به طويله بازگشتند و پس از لحظه اي سگها جست وخيزكنان سر رسيدند. ابتدا هيچ كس نميدانست اين موجودات از كجا آمده اند ولي مسئله به زودي حل شد.سگها همان توله هايي بودند كه ناپلئون از مادرهايشان گرفته بود و شخصا پرورش داده بود. با آنكه به رشد كامل نرسيده بودند هيكلي درشت و قيافه اي درنده چون گرگ داشتند.
همه نزديك ناپلئون ايستادند و برايش دم جنباندند و حيوانات ديدند كه آنها همانطور دم مي جنباندند كه قبلا سگها براي جونز دم تكان مي دادند. ناپلئون در حاليكه سگها دنبالش بودند روي سكويي كه قبلا ميجر ايستاده بود ايستاده و نطق كرده بود رفت. اعلام كرد از اين تاريخ جلسات صبحهاي يكشنبه داير نخواهد شد، چون غير ضروري و موجب اتلاف وقت است . در آتيه تمام مسايل مربوط به كار مزرعه در كميته
مخصوصي متشكل از خوكان و تحت رياست خودش بررسي خواهد شد. جلسات خصوصي خواهد بود و نتيجه تصميمات بعدا به اطلاع سايرين خواهد رسيد. اجتماع صبحهاي يكشنبه براي اداي احترام به پرچم و خواندن سرود حيوانات انگيس و اخذ دستورات هفتگي ادامه خواهد داشت ،ولي ديگر مذاكره و بحث صورت نخواهد گرفت .
حيوانات كه هنوز تحت تاثير ضربه رانده شدن سنوبال بودند، از اين اخطار به كلي خود را باختند. چندتايي از آنها اگر مي توانستند راه صحيحي براي استدلال پيدا كنند اعتراض مي كردند. حتي باكسر به طرز مبهمي ناراحت بود گوشهايش را خواباند و كاكلش را چندين بار تكان داد و سخت تلاش كرد كه به افكارش نظمي دهد ولي بالاخره چيزي به ذهنش نرسيد.
از بين خود خوكها چند تايي به صدا درآمدند. چهار توله خوك پرواري كه در صف جلو بودند به علامت اعتراض با هم بلند شدند و با هم شروع به صحبت كردند ولي ناگهان سگها كه دور ناپلئون بودند غرشي تهديدآميز كردند و خوكها را ساكت بر سر جايشان نشاندند و سپس بع بع "چهار پا خوب دو پا بد" گوسفندان بلند شد و در حدود ربع ساعت با صداي رسا ادامه پيدا كرد و به هر بحث احتمالي خاتمه داد. بعد سكوئيلر ماموريت يافت كه دور بگردد و نظم نوين را به همه گوشزد سازد.
سكوئيلر گفت: " رفقا من قطع و يقين دارم كه همه حيوانات حاضر، از فداكاري رفيق ناپلئون كه حالا مسئوليت بيشتري بر عهده گرفته است قدرداني به عمل ميآورند. رفقا تصور نكنيد پيشوا بودن لذتبخش است! درست برعكس، كاري است بسيار دقيق و پرمسئوليت. هيچ كس به اندازه رفيق ناپلئون به تساوي حيوانات معتقد نيست . او به شخصه بسيار خوشحال هم مي شد كه مقدرات شما را به خودتان واگذار كند اما چه بسا ممكن است كه شما به غلط تصميمي اتخاذ كنيد. فرض كنيد شما تصميم بگيريد از خوابهاي طلايي سنوبال ، سنوبالي كه ما در حال حاضر مي دانيم دست كمي از يك جنايتكار ندارد، درباره آسياب بادي پيروي كنيد، ؟ تكليف او چه خواهد بود؟"
يكي گفت: " او در جنگ گاوداني متهورانه جنگيد."
سكوئيلر گفت: " شجاعت كافي نيست . وظيفه شناسي و اطاعت است كه اهميت دارد و اما در خصوص جنگ گاوداني من يقين دارم ، زماني خواهد آمد كه متوجه شويم نسبت به نقش سنوبال دراين جنگ بسيار مبالغه شده است . رفقا انضباط آهنين شعار روز ماست . يك قدم بی رويه همان است و تسلط دشمن همان. مسلما رفقا شما طالب بازگشت جونز نیستید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هجدهم
سنوبال در طول چمن و به سمتي كه به جاده اصلي منتهي مي شد در حال دويدن بود، فقط يك خوك ميتوانست آنطور بدود ،ولي سگها هم تقريبا پشت پاشنه اش مي دويدند. ناگهان سنوبال لغزيد و همه تصور كردند الان است كه سگها او را بگيرند، ولي بلند شد و با سرعت زيادتري شروع به دويدن كرد. سگها داشتند دوباره به او مي رسيدند حتي يكي از آنها پوزه اش را به دم سنوبال رساند ولي او با حركتي دمش را رها ساخت و با بكار بردن منتهاي تلاش و وقتي كه فقط فاصله كمي بينشان بود به سوراخي در پرچين خزيد و ديگر ديده نشد.
حيوانات ساكت و وحشتزده به طويله بازگشتند و پس از لحظه اي سگها جست وخيزكنان سر رسيدند. ابتدا هيچ كس نميدانست اين موجودات از كجا آمده اند ولي مسئله به زودي حل شد.سگها همان توله هايي بودند كه ناپلئون از مادرهايشان گرفته بود و شخصا پرورش داده بود. با آنكه به رشد كامل نرسيده بودند هيكلي درشت و قيافه اي درنده چون گرگ داشتند.
همه نزديك ناپلئون ايستادند و برايش دم جنباندند و حيوانات ديدند كه آنها همانطور دم مي جنباندند كه قبلا سگها براي جونز دم تكان مي دادند. ناپلئون در حاليكه سگها دنبالش بودند روي سكويي كه قبلا ميجر ايستاده بود ايستاده و نطق كرده بود رفت. اعلام كرد از اين تاريخ جلسات صبحهاي يكشنبه داير نخواهد شد، چون غير ضروري و موجب اتلاف وقت است . در آتيه تمام مسايل مربوط به كار مزرعه در كميته
مخصوصي متشكل از خوكان و تحت رياست خودش بررسي خواهد شد. جلسات خصوصي خواهد بود و نتيجه تصميمات بعدا به اطلاع سايرين خواهد رسيد. اجتماع صبحهاي يكشنبه براي اداي احترام به پرچم و خواندن سرود حيوانات انگيس و اخذ دستورات هفتگي ادامه خواهد داشت ،ولي ديگر مذاكره و بحث صورت نخواهد گرفت .
حيوانات كه هنوز تحت تاثير ضربه رانده شدن سنوبال بودند، از اين اخطار به كلي خود را باختند. چندتايي از آنها اگر مي توانستند راه صحيحي براي استدلال پيدا كنند اعتراض مي كردند. حتي باكسر به طرز مبهمي ناراحت بود گوشهايش را خواباند و كاكلش را چندين بار تكان داد و سخت تلاش كرد كه به افكارش نظمي دهد ولي بالاخره چيزي به ذهنش نرسيد.
از بين خود خوكها چند تايي به صدا درآمدند. چهار توله خوك پرواري كه در صف جلو بودند به علامت اعتراض با هم بلند شدند و با هم شروع به صحبت كردند ولي ناگهان سگها كه دور ناپلئون بودند غرشي تهديدآميز كردند و خوكها را ساكت بر سر جايشان نشاندند و سپس بع بع "چهار پا خوب دو پا بد" گوسفندان بلند شد و در حدود ربع ساعت با صداي رسا ادامه پيدا كرد و به هر بحث احتمالي خاتمه داد. بعد سكوئيلر ماموريت يافت كه دور بگردد و نظم نوين را به همه گوشزد سازد.
سكوئيلر گفت: " رفقا من قطع و يقين دارم كه همه حيوانات حاضر، از فداكاري رفيق ناپلئون كه حالا مسئوليت بيشتري بر عهده گرفته است قدرداني به عمل ميآورند. رفقا تصور نكنيد پيشوا بودن لذتبخش است! درست برعكس، كاري است بسيار دقيق و پرمسئوليت. هيچ كس به اندازه رفيق ناپلئون به تساوي حيوانات معتقد نيست . او به شخصه بسيار خوشحال هم مي شد كه مقدرات شما را به خودتان واگذار كند اما چه بسا ممكن است كه شما به غلط تصميمي اتخاذ كنيد. فرض كنيد شما تصميم بگيريد از خوابهاي طلايي سنوبال ، سنوبالي كه ما در حال حاضر مي دانيم دست كمي از يك جنايتكار ندارد، درباره آسياب بادي پيروي كنيد، ؟ تكليف او چه خواهد بود؟"
يكي گفت: " او در جنگ گاوداني متهورانه جنگيد."
سكوئيلر گفت: " شجاعت كافي نيست . وظيفه شناسي و اطاعت است كه اهميت دارد و اما در خصوص جنگ گاوداني من يقين دارم ، زماني خواهد آمد كه متوجه شويم نسبت به نقش سنوبال دراين جنگ بسيار مبالغه شده است . رفقا انضباط آهنين شعار روز ماست . يك قدم بی رويه همان است و تسلط دشمن همان. مسلما رفقا شما طالب بازگشت جونز نیستید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
"هر کتاب، هر مجلدی که اینجا میبینی، روح داره. روح کسی که اون رو نوشته و روح کسایی که اون رو خوندن و باهاش زندگی کردن و رویا دیدن.
هر بار که کتابی دست به دست میشه، هر بار که چشم کسی به صفحاتش دوخته میشه، روح اون کتاب رشد میکنه و تقویت میشه."
#سایه_باد
#کارلوس_لوئیس_سافون
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
"هر کتاب، هر مجلدی که اینجا میبینی، روح داره. روح کسی که اون رو نوشته و روح کسایی که اون رو خوندن و باهاش زندگی کردن و رویا دیدن.
هر بار که کتابی دست به دست میشه، هر بار که چشم کسی به صفحاتش دوخته میشه، روح اون کتاب رشد میکنه و تقویت میشه."
#سایه_باد
#کارلوس_لوئیس_سافون
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خیال کشتن من داشت جانان
کدامین سنگدل کردش پشیمان
ندانست عید فایز آن زمانست
که گردد در منای دوست قربان
#فایز_دشتی
عیدتون مبارک 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خیال کشتن من داشت جانان
کدامین سنگدل کردش پشیمان
ندانست عید فایز آن زمانست
که گردد در منای دوست قربان
#فایز_دشتی
عیدتون مبارک 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
« ما انسانها موجوداتی به دنبال معنا و در جستجوی خلق معنا هستیم. زندگی ای که معنا را محدود کند باعث زخمی شدن روح می شود. یونگ در خاطراتش می نویسد:
« بی معنایی، کمال زندگی را محدود می کند و در نتیجه مترادف بیماری است. معنا باعث می شود بسیاری از چیزها و شاید همه چیز قابل تحمل شود.»
#جیمز_هالیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
« ما انسانها موجوداتی به دنبال معنا و در جستجوی خلق معنا هستیم. زندگی ای که معنا را محدود کند باعث زخمی شدن روح می شود. یونگ در خاطراتش می نویسد:
« بی معنایی، کمال زندگی را محدود می کند و در نتیجه مترادف بیماری است. معنا باعث می شود بسیاری از چیزها و شاید همه چیز قابل تحمل شود.»
#جیمز_هالیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه چیز را نمی شود یکباره فهمید و
تکامل را نمی شود از کمال شروع کرد.
برای رسیدن به کمال، باید اول بسیاری چیزها را نفهمید..!
#ابله
#داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه چیز را نمی شود یکباره فهمید و
تکامل را نمی شود از کمال شروع کرد.
برای رسیدن به کمال، باید اول بسیاری چیزها را نفهمید..!
#ابله
#داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🌺 والدینی که حاضر باشند ناراحتی،خشم و قهر شدید فرزند خود را تحمل کنند ولی همچنان محکم او را در مسیر مسئولیت پذیری نگه دارند،در حقیقت درسی به او می دهند که در تمام زندگی کمکش خواهد کرد. والدینی که چنین کاری نمیکنند، در حقیقت سرمشقی برای مسئولیت گریزی آینده او در اختیارش می گذارند؛ الگویی که کودک را از ارضای نیازهایش، و به تبع آن، احساس ارزشمندی باز می دارد.
🌺 والدین نه تنها بايد فرزندان خود را در مسیر درست هدایت کنند، بلکه باید سرمشق باشند و در عمل به کودک نشان دهند که توانایی دارند در مسیر درست مسئولیت پذیری گام بردارند.
🌺 والدینی که خود انضباط ندارند نمی توانند در منضبط کردن فرزند خود موفق شوند. پدر و مادری که وقت خود را پای تلویزیون میگذرانند، هیچ کتاب نمی خوانند یا در رفتار و کردار خود به کارگیری هوش و خرد را به عنوان یک ارزش متجلی نمی کنند، در آموزش درست و نشان دادن ارزش رفتار خوب در مدرسه و تشویق به مطالعه موثر چندان موفق نخواهند بود.
🌺 کودکی که از دو شیوه نمونه عملی یا آموزش مستقیم از والدینش چیزی نیاموزد، به آن ها احترام نخواهد گذاشت. اگر آن ها در قبال فرزند خود همچنان کوتاهی کنند، ممکن است فرزندشان حتی آن ها را دوست هم نداشته باشد؛ زیرا از یک دیدگاه، آن ها او را از فرصت یادگیری ارضای نیازهایش محروم کرده اند.
🌺 هنگامی که انضباط مستدل و برای کودک قابل فهم باشد و هنگامی که رفتار خود والدین با انتظاراتی که از فرزندان دارند همخوانی داشته باشد،فرزندان دوستشان خواهند داشت و به آن ها احترام خواهند گذاشت، هرچند در ظاهر ممکن است این را نشان ندهند.
🌺 والدین باید بدانند فرزندانشان به پدر و مادر مسئولیت پذیر نیاز دارند و این که اگر شیوه مسئولیت پذیرانه را در پیش گیرند هرگز باعث احساس بیگانگی همیشگی فرزندان با خودشان نخواهند شد. درک این واقعیت ساده می تواند کمک بزرگی به والدین برای آموزش مسئولیت پذیری به فرزندان باشد.
#فرزند_پروری #راهکارهای_تربیتی #مسئولیت_پذیری
برگرفته از کتاب : واقعیت درمانی
نوشته : #دکتر ویلیام گلاسر
ترجمه : #دکتر علی صاحبی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🌺 والدینی که حاضر باشند ناراحتی،خشم و قهر شدید فرزند خود را تحمل کنند ولی همچنان محکم او را در مسیر مسئولیت پذیری نگه دارند،در حقیقت درسی به او می دهند که در تمام زندگی کمکش خواهد کرد. والدینی که چنین کاری نمیکنند، در حقیقت سرمشقی برای مسئولیت گریزی آینده او در اختیارش می گذارند؛ الگویی که کودک را از ارضای نیازهایش، و به تبع آن، احساس ارزشمندی باز می دارد.
🌺 والدین نه تنها بايد فرزندان خود را در مسیر درست هدایت کنند، بلکه باید سرمشق باشند و در عمل به کودک نشان دهند که توانایی دارند در مسیر درست مسئولیت پذیری گام بردارند.
🌺 والدینی که خود انضباط ندارند نمی توانند در منضبط کردن فرزند خود موفق شوند. پدر و مادری که وقت خود را پای تلویزیون میگذرانند، هیچ کتاب نمی خوانند یا در رفتار و کردار خود به کارگیری هوش و خرد را به عنوان یک ارزش متجلی نمی کنند، در آموزش درست و نشان دادن ارزش رفتار خوب در مدرسه و تشویق به مطالعه موثر چندان موفق نخواهند بود.
🌺 کودکی که از دو شیوه نمونه عملی یا آموزش مستقیم از والدینش چیزی نیاموزد، به آن ها احترام نخواهد گذاشت. اگر آن ها در قبال فرزند خود همچنان کوتاهی کنند، ممکن است فرزندشان حتی آن ها را دوست هم نداشته باشد؛ زیرا از یک دیدگاه، آن ها او را از فرصت یادگیری ارضای نیازهایش محروم کرده اند.
🌺 هنگامی که انضباط مستدل و برای کودک قابل فهم باشد و هنگامی که رفتار خود والدین با انتظاراتی که از فرزندان دارند همخوانی داشته باشد،فرزندان دوستشان خواهند داشت و به آن ها احترام خواهند گذاشت، هرچند در ظاهر ممکن است این را نشان ندهند.
🌺 والدین باید بدانند فرزندانشان به پدر و مادر مسئولیت پذیر نیاز دارند و این که اگر شیوه مسئولیت پذیرانه را در پیش گیرند هرگز باعث احساس بیگانگی همیشگی فرزندان با خودشان نخواهند شد. درک این واقعیت ساده می تواند کمک بزرگی به والدین برای آموزش مسئولیت پذیری به فرزندان باشد.
#فرزند_پروری #راهکارهای_تربیتی #مسئولیت_پذیری
برگرفته از کتاب : واقعیت درمانی
نوشته : #دکتر ویلیام گلاسر
ترجمه : #دکتر علی صاحبی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خاطرات، عموما در ذهن ماندگارند...
برخی از آن ها را باید صیقل داد و گوشه ای جای داد، و بعضی دیگر را می بایست هر چند وقت یکبار، هرس کرد!
این که می گویم هرس کنیم ، به این دلیل است که خاطرات در تمام ذهن و روح ریشه می دوانند و نمی شود از بیخ و بن؛ آن ها را کند و دور انداخت!
ولی این که گاهی خار و خسی را که روح را می خراشد، هرس کنیم؛ باعث می شود در جاریِ زندگی؛ راحت تر دوام آورد...
#کامیلو_خوسه_سلا
#خانوادهی_پاسکوآل_دوآرته
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خاطرات، عموما در ذهن ماندگارند...
برخی از آن ها را باید صیقل داد و گوشه ای جای داد، و بعضی دیگر را می بایست هر چند وقت یکبار، هرس کرد!
این که می گویم هرس کنیم ، به این دلیل است که خاطرات در تمام ذهن و روح ریشه می دوانند و نمی شود از بیخ و بن؛ آن ها را کند و دور انداخت!
ولی این که گاهی خار و خسی را که روح را می خراشد، هرس کنیم؛ باعث می شود در جاریِ زندگی؛ راحت تر دوام آورد...
#کامیلو_خوسه_سلا
#خانوادهی_پاسکوآل_دوآرته
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️