پرواز فکر و اندیشه
یاران همراه از فردا به صورت مستمر با داستان #قلعه_حیوانات اثر جاودانه جورج اورول در خدمت تون خواهیم بود 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت پانزدهم
فصل پنجم
هر چه زمستان پيش مي رفت مزاحمت مالي زيادتر ميشد. هر روز دير سر كار ميآمد به بهانه اينكه خواب مانده است و با آنكه اشتهايش خوب بود از دردهاي مرموزي شكوه مي كرد، و به كوچكترين بهانه دست از كار ميكشيد و ميرفت كنار استخر و با طرز ابلهانه اي به تصويرش در آب خيره مي شد. شايعات و حرفهاي جديدتري هم در بين بود. يك روز كه مالي سلانه سلانه در حياط قدم ميزد و با دم بلندش ور ميرفت و ساقه يونجه اي را مي جويد كلوور او را كنار كشيد و گفت: مالي مطلب مهمي است كه بايد با تو در ميان بگذارم .امروز صبح من ديدم كه تو به آن طرف پرچين كه حدفاصل مزرعه ما و فاك سوود است نگاه ميكردي و يكي از آدمهاي پي لكينگتن سمت ديگري پرچين ايستاده بود. با آنكه راه دور بود من يقين دارم كه ديدم او با تو حرف مي زد و تو به او اجازه دادي كه پوزه ات را نوازش كند. مالي براي اين كارت چه توضيحي مي تواني بدهي؟
مالي در حاليكه سم بر زمين ميكوفت و به اطراف ميجست فرياد كشيد »پوزه مرا نوازش نكرد! من چنين كاري نكردم! اصلا حقيقت ندارد!
- مالي !به چشم من نگاه كن! قسم مي خوري كه آن مرد دست به پوزه ات نكشيد؟ مالي تكرار كرد
حقيقت ندارد ! ولي نتوانست به چشم كلوور نگاه كند و بعد هم چهار نعل به مزرعه رفت.
فكري به خاطر كلوور رسيد و بي آنكه به كسي چيزي بگويد، به آخور مالي رفت و با سمش كاه را زير و رو كرد. زير كاه چند حبه قند و چند رشته روبان رنگارنگ پنهان شده بود.
سه روز بعد مالي ناپديد شد و تا چند هفته از محل او خبر و اثري نبود، تا آنكه كبوتران گزارش دادند كه او را آن طرف ولينگدن جلو در ميخانه اي ديده اند كه بين مال بندهاي ارابه قرمز و سياهي ايستاده و مرد سرخ چهره چاقي كه شلوار پيچازي پوشيده بود و شبيه مهمانخانه چيها بود دست به پوزه اش مي كشيد و قند دهانش ميگذاشت .
تازه قشو شده بود و روباني بنفش به كاكلش بسته بودند و كبوتران ميگفتند از ظاهرش پيدا بود كه از وضعش راضي است . از آن پس حيوانات ديگر اسمي از مالي نبردند.
در ژانويه هوا خيلي سرد شد. زمين مزرعه چون سنگ سفت بود و هيچ كاري در مزرعه پيش نمي رفت . جلسات متعددي در طويله تشكيل شد و خوكها سرگرم طرح نقشه كار فصل آينده بودند.پذيرفته شده بود كه خوكها،كه به وضوح از ديگر حيوانات زيركتر بودند،تمام تصميمات را درباره خط مشي مزرعه بگيرند، ولي اين تصميمات به اكثريت آرا تصويب شود. اگر بگو مگوهاي بين سنوبال و ناپلئون نبود اين ترتيب مناسب بود اما اين دو هر وقت امكان داشت با هم مخالفت كنند، مخالفت ميكردند. اگر يكي از آن دو پيشنهاد ميداد جو به ميزان بيشتر كاشته شود،ديگري ميگفت جو صحرايي بيشتر كاشته شود و اگر يكي مي گفت كه فلان مزرعه براي كشت كلم پيچ مناسب است ديگري ميگفت آن زمين فقط مناسب كشت چغندر است.هر كدام
پيرواني داشتند و مباحثات سختي درميگرفت .درجلسات معمولا سنوبال برنده اكثريت آرا بود،چون خوب حرف مي زد، اما ناپلئون خارج از جلسات موفقتر بود. مخصوصا در گوسفندان نفوذ بسياري داشت اين اواخر گوسفندها ياد گرفته بودند كه با بع بع "چهارپا خوب، دو پا بد" به جا و بيجا جلسات را بر هم زنند. مخصوصا در لحظات حساس نطق سنوبال بيشتر بع بع "چهارپاخوب ،دو پا بد" بلند ميشد .شماره قديمي مجله برزگر و دامدار را به دقت مطالعه كرده بود و پر از طرح و نقشه براي توسعه و عمران مزرعه بود.در اطراف زه كشي و كود شيميايي عالمانه صحبت مي كرد و براي صرفه جويي در كار،نقشه بغرنجي تهيه ديده بود كه طبق آن حيوانات مدفوع خود راهر روز در يك نقطه مشخص از مزرعه مي ريختند. ناپلئون از خود طرحي نداشت و فقط به آرامي ميگفت كه منتظر فرصت مناسبي است . ولي هيچيك از كشمكشهاي آن دو به شدت اختلافي كه سرآسياب بادي پيدا كردند نبود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت پانزدهم
فصل پنجم
هر چه زمستان پيش مي رفت مزاحمت مالي زيادتر ميشد. هر روز دير سر كار ميآمد به بهانه اينكه خواب مانده است و با آنكه اشتهايش خوب بود از دردهاي مرموزي شكوه مي كرد، و به كوچكترين بهانه دست از كار ميكشيد و ميرفت كنار استخر و با طرز ابلهانه اي به تصويرش در آب خيره مي شد. شايعات و حرفهاي جديدتري هم در بين بود. يك روز كه مالي سلانه سلانه در حياط قدم ميزد و با دم بلندش ور ميرفت و ساقه يونجه اي را مي جويد كلوور او را كنار كشيد و گفت: مالي مطلب مهمي است كه بايد با تو در ميان بگذارم .امروز صبح من ديدم كه تو به آن طرف پرچين كه حدفاصل مزرعه ما و فاك سوود است نگاه ميكردي و يكي از آدمهاي پي لكينگتن سمت ديگري پرچين ايستاده بود. با آنكه راه دور بود من يقين دارم كه ديدم او با تو حرف مي زد و تو به او اجازه دادي كه پوزه ات را نوازش كند. مالي براي اين كارت چه توضيحي مي تواني بدهي؟
مالي در حاليكه سم بر زمين ميكوفت و به اطراف ميجست فرياد كشيد »پوزه مرا نوازش نكرد! من چنين كاري نكردم! اصلا حقيقت ندارد!
- مالي !به چشم من نگاه كن! قسم مي خوري كه آن مرد دست به پوزه ات نكشيد؟ مالي تكرار كرد
حقيقت ندارد ! ولي نتوانست به چشم كلوور نگاه كند و بعد هم چهار نعل به مزرعه رفت.
فكري به خاطر كلوور رسيد و بي آنكه به كسي چيزي بگويد، به آخور مالي رفت و با سمش كاه را زير و رو كرد. زير كاه چند حبه قند و چند رشته روبان رنگارنگ پنهان شده بود.
سه روز بعد مالي ناپديد شد و تا چند هفته از محل او خبر و اثري نبود، تا آنكه كبوتران گزارش دادند كه او را آن طرف ولينگدن جلو در ميخانه اي ديده اند كه بين مال بندهاي ارابه قرمز و سياهي ايستاده و مرد سرخ چهره چاقي كه شلوار پيچازي پوشيده بود و شبيه مهمانخانه چيها بود دست به پوزه اش مي كشيد و قند دهانش ميگذاشت .
تازه قشو شده بود و روباني بنفش به كاكلش بسته بودند و كبوتران ميگفتند از ظاهرش پيدا بود كه از وضعش راضي است . از آن پس حيوانات ديگر اسمي از مالي نبردند.
در ژانويه هوا خيلي سرد شد. زمين مزرعه چون سنگ سفت بود و هيچ كاري در مزرعه پيش نمي رفت . جلسات متعددي در طويله تشكيل شد و خوكها سرگرم طرح نقشه كار فصل آينده بودند.پذيرفته شده بود كه خوكها،كه به وضوح از ديگر حيوانات زيركتر بودند،تمام تصميمات را درباره خط مشي مزرعه بگيرند، ولي اين تصميمات به اكثريت آرا تصويب شود. اگر بگو مگوهاي بين سنوبال و ناپلئون نبود اين ترتيب مناسب بود اما اين دو هر وقت امكان داشت با هم مخالفت كنند، مخالفت ميكردند. اگر يكي از آن دو پيشنهاد ميداد جو به ميزان بيشتر كاشته شود،ديگري ميگفت جو صحرايي بيشتر كاشته شود و اگر يكي مي گفت كه فلان مزرعه براي كشت كلم پيچ مناسب است ديگري ميگفت آن زمين فقط مناسب كشت چغندر است.هر كدام
پيرواني داشتند و مباحثات سختي درميگرفت .درجلسات معمولا سنوبال برنده اكثريت آرا بود،چون خوب حرف مي زد، اما ناپلئون خارج از جلسات موفقتر بود. مخصوصا در گوسفندان نفوذ بسياري داشت اين اواخر گوسفندها ياد گرفته بودند كه با بع بع "چهارپا خوب، دو پا بد" به جا و بيجا جلسات را بر هم زنند. مخصوصا در لحظات حساس نطق سنوبال بيشتر بع بع "چهارپاخوب ،دو پا بد" بلند ميشد .شماره قديمي مجله برزگر و دامدار را به دقت مطالعه كرده بود و پر از طرح و نقشه براي توسعه و عمران مزرعه بود.در اطراف زه كشي و كود شيميايي عالمانه صحبت مي كرد و براي صرفه جويي در كار،نقشه بغرنجي تهيه ديده بود كه طبق آن حيوانات مدفوع خود راهر روز در يك نقطه مشخص از مزرعه مي ريختند. ناپلئون از خود طرحي نداشت و فقط به آرامي ميگفت كه منتظر فرصت مناسبي است . ولي هيچيك از كشمكشهاي آن دو به شدت اختلافي كه سرآسياب بادي پيدا كردند نبود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت شازدهم
در چراگاه در محلي كه از ساختمان مزرعه زياد دور نبود پشته اي بود كه مرتفعترين نقطه قلعه بود و سنوبال پس از بررسي كامل اعلام داشت اين محل براي برپا كردن يك آسياب بادي كه بتواند مولد برق را به كار اندازد و به مزرعه نيروي برق بدهد مناسب است . با اين كار آخورها روشنايي خواهد داشت ،در زمستان گرم خواهد بود، به علاوه اره مكانيكي ، ماشين خرمن كوبي و چغندر خردكني ودستگاه برقي شيردوشي را هم مي توان به كار انداخت. حيوانات راجع به چنين چيزهايي هرگز نشنيده بودند، (چون مزرعه قديمي بود و فقط وسايل ابتدايي داشت) و با تعجب گوش كردند و سنوبال هم عكس اين ماشينهاي غريب را كه كار آنها را برايشان ميكرد و به آنها فراغت مي داد كه به راحتي بچرند يا با خواندن و حرف زدن سطح فكرشان را بالا ببرند نشانشان داد. نقشه هاي سنوبال براي آسياب بادي ظرف چند هفته تكميل شد. اطلاعات مكانيكي آن از سه كتاب به اسامي "هزار كار مفيد مربوط به خانه" ، "همه مي توانند معمار باشند" و "برق براي مبتديان" كه مال آقاي جونز بود به دست آمده بود. سنوبال اتاقي را كه زماني جايگاه ماشينهاي جوجه كشي بود و كف چوبي صاف داشت و براي نقشه كشي مناسب بود محل كار خويش قرار داد. ساعتها كتابهايش را به وسيله قطعه سنگي باز نگه مي داشت و تكه گچي بين مفاصل پاچه اش مي گرفت و در را به روي خود مي بست .به سرعت از سمتي به سمتي ميرفت و خطوطي يكي پس از ديگري رسم مي كرد و از شعف و شادي زوزه ميكشيد. نقشه به تدريج به صورت خطوط در هم هندل ماشين و چرخهاي دندانه دار بيش از نيمي از كف زمين را اشغال كرد. اين خطوط براي ساير حيوانات نامفهوم بود ولي آنها را كنجكاو مي كرد.همه براي نگاه كردن به نقشه هاي سنوبال دست كم روزي يك بار به محل كارش ميآمدند، حتي مرغها و اردكها هم مي آمدند و خيلي مواظب بودند كه مبادا روي علائم گچي پا بگذارند .فقط ناپلئون كناره گرفته بود. از همان ابتدا با اين كار مخالف بود. ولي ناگهان روزي براي بررسي نقشه آمد. با تاني دور اتاق راه افتاد، تمام جزئيات آن را از نزديك ملاحظه كرد، يكي دو بار آن را بو كشيد و سپس مدتي متفكرانه از گوشه چشم به آن نظر دوخت و يك مرتبه و بي مقدمه پايش رابلند كرد و روي نقشه ها شاشيد و بي حرف خارج شد.
درباره موضوع آسياب بادي اهالي قلعه به دو دسته متمايز تقسيم شده بودند. سنوبال انكار نمي كرد كه ساختن آسياب بادي كار دشواري است ، چون نياز به استخراج سنگ داشت تا ديوارها ساخته شود بعد بايد بادبان تهيه ميشد وتازه حاجت به دينام و سيم مفتولي بود. در باب نحوه تهيه اينها سنوبال حرفي نميزد اما عقيده اش اين بود كه كار ظرف يك سال تمام مي شود و پس از اتمام آن آنقدر صرفه جويي در كار خواهد شد كه حيوانات فقط سه روز در هفته كار خواهند كرد .از طرف ديگر ناپلئون استدلال مي كرد كه بزرگترين حاجت روز ازدياد محصول غذايي است و اگر حيوانات وقت را در ساختن آسياب بادي تلف كنند همه از گرسنگي تلف ميشوند. حيوانات به دو دسته با دو شعار تقسيم شده بودند؛ يكي "به سنوبال و سه روز كار در هفته راي بدهيد" و ديگري "به ناپلئون و غذاي وافر راي بدهيد". فقط بنجامين جزو هيچيك از دو دسته نبود .نه باور داشت آذوقه فراوانتر ميشود و نه قبول داشت آسياب بادي از مقدار كار خواهد ساخت .مي گفت :چه آسياب بادي باشد و چه نباشد زندگي شما مثل هميشه ،يعني مزخرف خواهد ماند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت شازدهم
در چراگاه در محلي كه از ساختمان مزرعه زياد دور نبود پشته اي بود كه مرتفعترين نقطه قلعه بود و سنوبال پس از بررسي كامل اعلام داشت اين محل براي برپا كردن يك آسياب بادي كه بتواند مولد برق را به كار اندازد و به مزرعه نيروي برق بدهد مناسب است . با اين كار آخورها روشنايي خواهد داشت ،در زمستان گرم خواهد بود، به علاوه اره مكانيكي ، ماشين خرمن كوبي و چغندر خردكني ودستگاه برقي شيردوشي را هم مي توان به كار انداخت. حيوانات راجع به چنين چيزهايي هرگز نشنيده بودند، (چون مزرعه قديمي بود و فقط وسايل ابتدايي داشت) و با تعجب گوش كردند و سنوبال هم عكس اين ماشينهاي غريب را كه كار آنها را برايشان ميكرد و به آنها فراغت مي داد كه به راحتي بچرند يا با خواندن و حرف زدن سطح فكرشان را بالا ببرند نشانشان داد. نقشه هاي سنوبال براي آسياب بادي ظرف چند هفته تكميل شد. اطلاعات مكانيكي آن از سه كتاب به اسامي "هزار كار مفيد مربوط به خانه" ، "همه مي توانند معمار باشند" و "برق براي مبتديان" كه مال آقاي جونز بود به دست آمده بود. سنوبال اتاقي را كه زماني جايگاه ماشينهاي جوجه كشي بود و كف چوبي صاف داشت و براي نقشه كشي مناسب بود محل كار خويش قرار داد. ساعتها كتابهايش را به وسيله قطعه سنگي باز نگه مي داشت و تكه گچي بين مفاصل پاچه اش مي گرفت و در را به روي خود مي بست .به سرعت از سمتي به سمتي ميرفت و خطوطي يكي پس از ديگري رسم مي كرد و از شعف و شادي زوزه ميكشيد. نقشه به تدريج به صورت خطوط در هم هندل ماشين و چرخهاي دندانه دار بيش از نيمي از كف زمين را اشغال كرد. اين خطوط براي ساير حيوانات نامفهوم بود ولي آنها را كنجكاو مي كرد.همه براي نگاه كردن به نقشه هاي سنوبال دست كم روزي يك بار به محل كارش ميآمدند، حتي مرغها و اردكها هم مي آمدند و خيلي مواظب بودند كه مبادا روي علائم گچي پا بگذارند .فقط ناپلئون كناره گرفته بود. از همان ابتدا با اين كار مخالف بود. ولي ناگهان روزي براي بررسي نقشه آمد. با تاني دور اتاق راه افتاد، تمام جزئيات آن را از نزديك ملاحظه كرد، يكي دو بار آن را بو كشيد و سپس مدتي متفكرانه از گوشه چشم به آن نظر دوخت و يك مرتبه و بي مقدمه پايش رابلند كرد و روي نقشه ها شاشيد و بي حرف خارج شد.
درباره موضوع آسياب بادي اهالي قلعه به دو دسته متمايز تقسيم شده بودند. سنوبال انكار نمي كرد كه ساختن آسياب بادي كار دشواري است ، چون نياز به استخراج سنگ داشت تا ديوارها ساخته شود بعد بايد بادبان تهيه ميشد وتازه حاجت به دينام و سيم مفتولي بود. در باب نحوه تهيه اينها سنوبال حرفي نميزد اما عقيده اش اين بود كه كار ظرف يك سال تمام مي شود و پس از اتمام آن آنقدر صرفه جويي در كار خواهد شد كه حيوانات فقط سه روز در هفته كار خواهند كرد .از طرف ديگر ناپلئون استدلال مي كرد كه بزرگترين حاجت روز ازدياد محصول غذايي است و اگر حيوانات وقت را در ساختن آسياب بادي تلف كنند همه از گرسنگي تلف ميشوند. حيوانات به دو دسته با دو شعار تقسيم شده بودند؛ يكي "به سنوبال و سه روز كار در هفته راي بدهيد" و ديگري "به ناپلئون و غذاي وافر راي بدهيد". فقط بنجامين جزو هيچيك از دو دسته نبود .نه باور داشت آذوقه فراوانتر ميشود و نه قبول داشت آسياب بادي از مقدار كار خواهد ساخت .مي گفت :چه آسياب بادي باشد و چه نباشد زندگي شما مثل هميشه ،يعني مزخرف خواهد ماند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من پیش خود مجسم میکنم مردمی را که سال ها تحت فشارهای درونی زندگی می‌کنند بی آنکه از آن آگاه باشند و بعد روزی واقعه و حادثه‌ای خرد و کوچک، بحرانی را پدید می‌آورد و ماشه نهایی کشیده می‌شود.
آنها در این حال می‌گویند؛ "دیگر کافی است، بیش از این نمی توانم".
در این شرایط بعضی‌ها خودکشی می‌کنند، برخی طلاق می‌گیرند و بعضی به مناطق فقیر آفریقا میروند و سعی می‌کنند دنیا را نجات دهند.
اما من خودم را می‌شناسم.
میدانم که تنها عکس العملم سرکوب کردن احساساتم است تا زمانی که سرطانی از درون شروع به نابودی‌ام کند؛ چون اساساً عقیده دارم که خیلی از بیماریها نتیجه سرکوب عواطف و احساسات است.
#خيانت
#پائولو_كوئليو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من پیش خود مجسم میکنم مردمی را که سال ها تحت فشارهای درونی زندگی می‌کنند بی آنکه از آن آگاه باشند و بعد روزی واقعه و حادثه‌ای خرد و کوچک، بحرانی را پدید می‌آورد و ماشه نهایی کشیده می‌شود.
آنها در این حال می‌گویند؛ "دیگر کافی است، بیش از این نمی توانم".
در این شرایط بعضی‌ها خودکشی می‌کنند، برخی طلاق می‌گیرند و بعضی به مناطق فقیر آفریقا میروند و سعی می‌کنند دنیا را نجات دهند.
اما من خودم را می‌شناسم.
میدانم که تنها عکس العملم سرکوب کردن احساساتم است تا زمانی که سرطانی از درون شروع به نابودی‌ام کند؛ چون اساساً عقیده دارم که خیلی از بیماریها نتیجه سرکوب عواطف و احساسات است.
#خيانت
#پائولو_كوئليو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هرگز نه از دزدان بترسیم؛ نه از آدمکشان!
آنها خطرات بیرونیند.. خطرات کوچکند..
از خودمان بترسیم!
دزدان واقعی، پیش داوری های ما هستند.
آدمکش های واقعی، نادرستی های ما هستند.
چه اهمیتی دارد آنچه سرهای ما را، یا کیسه های پولمان را تهدید می کند..
نیندیشیم جز در آنچه که روحمان را تهدید می کند!
#بینوایان
#ویکتور_هوگو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هرگز نه از دزدان بترسیم؛ نه از آدمکشان!
آنها خطرات بیرونیند.. خطرات کوچکند..
از خودمان بترسیم!
دزدان واقعی، پیش داوری های ما هستند.
آدمکش های واقعی، نادرستی های ما هستند.
چه اهمیتی دارد آنچه سرهای ما را، یا کیسه های پولمان را تهدید می کند..
نیندیشیم جز در آنچه که روحمان را تهدید می کند!
#بینوایان
#ویکتور_هوگو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
دو هزار سال بعد اخلاق ، عادات ، احساسات و همه‌ی وضع زندگی بشر به کلی تغییر کرده بود. آنچه را که عقاید و مذاهب مختلف در دو هزار سال پیش به مردم وعده می‌داد ، علوم به صورت عملی درآورده بود. احتیاج تشنگی ، گرسنگی ، عشق‌ورزی و احتیاجات دیگر زندگی بر طرف شده بود. پیری ، ناخوشی و زشتی ، محکوم انسان شده بود. زندگی خانوادگی ، متروک و همه‌ی مردم در ساختمان‌های بزرگِ چندین مرتبه ، مثل کندوی زنبور عسل زندگی می‌کردند. ولی تنها یک درد مانده بود ، یک دردِ بی‌دوا و آن خستگی و زدگی از زندگی بی‌مقصد و بی‌معنی بود.
#س_گ_ل_ل
#صادق_هدایت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
دو هزار سال بعد اخلاق ، عادات ، احساسات و همه‌ی وضع زندگی بشر به کلی تغییر کرده بود. آنچه را که عقاید و مذاهب مختلف در دو هزار سال پیش به مردم وعده می‌داد ، علوم به صورت عملی درآورده بود. احتیاج تشنگی ، گرسنگی ، عشق‌ورزی و احتیاجات دیگر زندگی بر طرف شده بود. پیری ، ناخوشی و زشتی ، محکوم انسان شده بود. زندگی خانوادگی ، متروک و همه‌ی مردم در ساختمان‌های بزرگِ چندین مرتبه ، مثل کندوی زنبور عسل زندگی می‌کردند. ولی تنها یک درد مانده بود ، یک دردِ بی‌دوا و آن خستگی و زدگی از زندگی بی‌مقصد و بی‌معنی بود.
#س_گ_ل_ل
#صادق_هدایت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
این که مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی ست که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که طعم تُنگ آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش می کند.
قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد؟!
آدم ها، ماهی ها را در تُنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه، اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است و قلب وقتی در خدا غوطه خورد قلب است.
هیچ کس نمی تواند نهنگی را در تُنگی نگه دارد؛
تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری؟
#عرفان_نظر_آهاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
این که مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی ست که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که طعم تُنگ آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش می کند.
قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد؟!
آدم ها، ماهی ها را در تُنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه، اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است و قلب وقتی در خدا غوطه خورد قلب است.
هیچ کس نمی تواند نهنگی را در تُنگی نگه دارد؛
تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری؟
#عرفان_نظر_آهاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#چرا_باید_به_آینده_اندیشید؟ #نایجل_واربرتن
درک وضعیت حال بدون تأمل بر رخدادهای گذشته ممکن نیست. به علاوه، با توجه به رخدادهای گذشته است که می‌توان به آینده اندیشید، هرچند که آینده را نمی‌توان دقیقاً پیش‌بینی کرد. این پیش‌بینی‌ناپذیری نباید ما را از اندیشیدن به آینده و برنامه‌ریزی برای مواجهه با آن بازدارد.
سورن #کیرکگور در گفته‌ی مشهوری خاطر نشان کرده است که تنها راهی که ما می‌توانیم زندگی را بفهمیم به پشت سر نگریستن است: ما ناگزیریم که رو به پیش زندگی کنیم، اما تلاش ما برای فهمیدن زندگی باید با نگریستن به رویدادهایی باشد که قبلاً رخ داده است. کیرکگور در این‌جا شاید جغد مینروای هگل را در ذهن داشته است که فقط در تاریکی پرواز می‌کند. از نظر هگل، با پیش رفتن تاریخ، ما به طور جمعی به لحظه‌ای از خودآگاهی و فهمیدن آنچه در مقیاسی بزرگ رخ داده است می‌رسیم – که خرد و شعور جغدْ نمادی از آن می‌شود. کیرکگور، مخالف سرسخت هگل‌گرایی، به تجربه‌ی فرد علاقه داشت و نه حرکات ادواری تاریخ. با این همه، همانطور که کیرکگور تصریح کرده است، این بینشِ او که ما از حیث فردی با نگاه به پیش زندگی می‌کنیم و با واپس نگریستن آن را می‌فهمیم به هیچ رو اوضاع را آسان‌تر نمی‌کند. ما دائماً (تا زمان مرگ) به جلو حرکت می‌کنیم، بنابراین هرگز به تکیه‌گاهی کامل دست نمی‌یابیم که از آن‌جا واپس بنگریم.
آینده دست‌مایه‌ی نقشه‌ها و خیال‌بافی‌های ماست. همه‌ی ما روزهای زیادی از زندگی‌مان را در اندیشه‌ی آن به سر می‌بریم، به رغم اوامرِ آموزگارانِ نگرانی که به ما می‌گویند در حال زندگی کنیم. در یک ساعت آینده شما چه بسا اندیشیدن به کارهایی را که لازم است دنبال کنید شروع خواهید کرد، و حتی کلمات «در یک ساعت آینده» احتمالاً افکاری را در ذهن شما درباره‌ی آینده‌ی نزدیک بر خواهد انگیخت. اگر ما فقط در لحظه و در زمان حال زندگی می‌کردیم، انگیزه‌ای برای به پیش رفتن نداشتیم، جهت و راستایی نداشتیم، از یک موقعیت به دیگری در می‌غلتیدیم. احتمالاً از خانه بدون برداشتن چتری بیرون می‌آمدیم، قرار ملاقات‌های خود را از دست می‌دادیم، و هنگام بازگشت به خانه غذایی در یخچال نداشتیم. برخی از افراد ممکن است به این نحو زندگی کنند، ولی این نوع زندگی نمی‌تواند چیز خوبی باشد. با این همه، تناقض موجود در وضعیت نقشه کشیدن و برنامه‌ریزی کردن این است که ما به این کار نیاز داریم، و در عین حال واقعاً تصور چندانی از این نداریم که امور چگونه پیش خواهند رفت – غالبِ این تصورات اتلافِ وقت به نظر می‌رسد. حتی پیش‌بینی‌های تقریبی ما، که بر مبنای شواهدی ظاهراً درست انجام می‌شود، ممکن است بسیار غیردقیق باشد.
مارکوس دو ساتویِ ریاضی‌دان در کتاب اخیرش، آنچه ما نمی‌توانیم بدانیم، به شرح پیچیدگی پیش‌بینی چیزی به سادگی و سرراستیِ مسیر یک مکعب، یک مهره، یا یک تاس، که از ارتفاعی معلوم پرتاب شود می‌پردازد. طریقی که این شیء چرخ می‌زند و بر می‌گردد پیش‌بینی‌اش بسیار دشوار است، حتی هنگامی که درباره‌ی قوانین فیزیکی که به آن حرکت مربوط می‌شود چیزهای زیادی بدانیم. همین امر در مورد آونگ مضاعف (آونگی که به انتهای بازوی آن آونگ دیگری وصل باشد) صادق است. تفاوتی بسیار کوچک در زاویه‌ی پرتابْ نتایجِ بسیار متفاوتی برای هم مکعب و هم آونگ تولید خواهد کرد. بازوی آونگ هنگامی که تقریباً به طور دقیق از یک ارتفاعِ ثابت رها شود، ممکن است نرم و راحت به نوسان در آید، یا با الگوی پیچیده‌ای از چرخش‌هایی به عقب و به جلو حرکت کند. تحلیل دقیق زاویه‌ی پرتاب توسط مسئول میز (کروپیه) کازینو بعید است که بتواند اعدادی را که تاس نشان خواهد داد به طور دقیق پیش‌بینی کند؛ و دانستن تقریبی ارتفاعی که بازوی آونگ مضاعف از آن‌جا رها می‌شود این امکان را به فیزیکدان نمی‌دهد که تخمین تقریبی دقیقی از مسیر آن را بدهد. این امر برای کسی که معتقد است پیش‌بینی علمی در نظام‌های فیزیکی بسیار ساده و روشن است آزاردهنده و نگران‌کننده است.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
#چرا_باید_به_آینده_اندیشید؟ #نایجل_واربرتن
درک وضعیت حال بدون تأمل بر رخدادهای گذشته ممکن نیست. به علاوه، با توجه به رخدادهای گذشته است که می‌توان به آینده اندیشید، هرچند که آینده را نمی‌توان دقیقاً پیش‌بینی کرد. این پیش‌بینی‌ناپذیری نباید ما را از اندیشیدن به آینده و برنامه‌ریزی برای مواجهه با آن بازدارد.
سورن #کیرکگور در گفته‌ی مشهوری خاطر نشان کرده است که تنها راهی که ما می‌توانیم زندگی را بفهمیم به پشت سر نگریستن است: ما ناگزیریم که رو به پیش زندگی کنیم، اما تلاش ما برای فهمیدن زندگی باید با نگریستن به رویدادهایی باشد که قبلاً رخ داده است. کیرکگور در این‌جا شاید جغد مینروای هگل را در ذهن داشته است که فقط در تاریکی پرواز می‌کند. از نظر هگل، با پیش رفتن تاریخ، ما به طور جمعی به لحظه‌ای از خودآگاهی و فهمیدن آنچه در مقیاسی بزرگ رخ داده است می‌رسیم – که خرد و شعور جغدْ نمادی از آن می‌شود. کیرکگور، مخالف سرسخت هگل‌گرایی، به تجربه‌ی فرد علاقه داشت و نه حرکات ادواری تاریخ. با این همه، همانطور که کیرکگور تصریح کرده است، این بینشِ او که ما از حیث فردی با نگاه به پیش زندگی می‌کنیم و با واپس نگریستن آن را می‌فهمیم به هیچ رو اوضاع را آسان‌تر نمی‌کند. ما دائماً (تا زمان مرگ) به جلو حرکت می‌کنیم، بنابراین هرگز به تکیه‌گاهی کامل دست نمی‌یابیم که از آن‌جا واپس بنگریم.
آینده دست‌مایه‌ی نقشه‌ها و خیال‌بافی‌های ماست. همه‌ی ما روزهای زیادی از زندگی‌مان را در اندیشه‌ی آن به سر می‌بریم، به رغم اوامرِ آموزگارانِ نگرانی که به ما می‌گویند در حال زندگی کنیم. در یک ساعت آینده شما چه بسا اندیشیدن به کارهایی را که لازم است دنبال کنید شروع خواهید کرد، و حتی کلمات «در یک ساعت آینده» احتمالاً افکاری را در ذهن شما درباره‌ی آینده‌ی نزدیک بر خواهد انگیخت. اگر ما فقط در لحظه و در زمان حال زندگی می‌کردیم، انگیزه‌ای برای به پیش رفتن نداشتیم، جهت و راستایی نداشتیم، از یک موقعیت به دیگری در می‌غلتیدیم. احتمالاً از خانه بدون برداشتن چتری بیرون می‌آمدیم، قرار ملاقات‌های خود را از دست می‌دادیم، و هنگام بازگشت به خانه غذایی در یخچال نداشتیم. برخی از افراد ممکن است به این نحو زندگی کنند، ولی این نوع زندگی نمی‌تواند چیز خوبی باشد. با این همه، تناقض موجود در وضعیت نقشه کشیدن و برنامه‌ریزی کردن این است که ما به این کار نیاز داریم، و در عین حال واقعاً تصور چندانی از این نداریم که امور چگونه پیش خواهند رفت – غالبِ این تصورات اتلافِ وقت به نظر می‌رسد. حتی پیش‌بینی‌های تقریبی ما، که بر مبنای شواهدی ظاهراً درست انجام می‌شود، ممکن است بسیار غیردقیق باشد.
مارکوس دو ساتویِ ریاضی‌دان در کتاب اخیرش، آنچه ما نمی‌توانیم بدانیم، به شرح پیچیدگی پیش‌بینی چیزی به سادگی و سرراستیِ مسیر یک مکعب، یک مهره، یا یک تاس، که از ارتفاعی معلوم پرتاب شود می‌پردازد. طریقی که این شیء چرخ می‌زند و بر می‌گردد پیش‌بینی‌اش بسیار دشوار است، حتی هنگامی که درباره‌ی قوانین فیزیکی که به آن حرکت مربوط می‌شود چیزهای زیادی بدانیم. همین امر در مورد آونگ مضاعف (آونگی که به انتهای بازوی آن آونگ دیگری وصل باشد) صادق است. تفاوتی بسیار کوچک در زاویه‌ی پرتابْ نتایجِ بسیار متفاوتی برای هم مکعب و هم آونگ تولید خواهد کرد. بازوی آونگ هنگامی که تقریباً به طور دقیق از یک ارتفاعِ ثابت رها شود، ممکن است نرم و راحت به نوسان در آید، یا با الگوی پیچیده‌ای از چرخش‌هایی به عقب و به جلو حرکت کند. تحلیل دقیق زاویه‌ی پرتاب توسط مسئول میز (کروپیه) کازینو بعید است که بتواند اعدادی را که تاس نشان خواهد داد به طور دقیق پیش‌بینی کند؛ و دانستن تقریبی ارتفاعی که بازوی آونگ مضاعف از آن‌جا رها می‌شود این امکان را به فیزیکدان نمی‌دهد که تخمین تقریبی دقیقی از مسیر آن را بدهد. این امر برای کسی که معتقد است پیش‌بینی علمی در نظام‌های فیزیکی بسیار ساده و روشن است آزاردهنده و نگران‌کننده است.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
«#نظریه‌ی_آشوب» شاخه‌ای از ریاضیات است که برای توضیح چنین موقعیت‌هایی تدوین شده است: ما در محاصره‌ی سامانه‌هایی هستیم که اگر درباره‌ی شرایط آغازین وضعیت‌ها به مقدار کافی بدانیم به طور اصولی قابل پیش‌بینی‌اند، اما در عمل پیش‌بینیِ دقیق غیرممکن است زیرا تفاوت‌های خُرد در زمانِ حال پیامدهای بسیار متباینی ایجاد می‌کند. این نظریه را گاه «#اثر_پروانه‌ای» هم می‌نامند، نظریه‌ای که منسوب به ادوارد لورنتسِ هواشناس است؛ لورنتس در سال ۱۹۷۲ این پرسش را مطرح کرد: «آیا به هم خوردن بال پروانه‌ای در برزیل می‌تواند گردباد تندی در تگزاس به راه اندازد؟» او لزوماً چنین تصوری نداشت. پرسش او این بود: با توجه به پیچیدگی عللی که بر آب و هوا اثر می‌گذارند، آیا ممکن است که شرایط آب و هواییِ واقعاً متفاوتی در آمریکا معلولِ پدیده‌ای ملایم و کم‌دامنه مثل به هم خوردن بال حشره‌ای هزاران مایل آن‌سوتر باشد؟ او به این دلیل چنین پرسشی را مطرح می‌کرد که به نظر می‌رسد آب و هوا یک بررسی و مطالعه‌ی موردی برای پرداختن به دشواریِ پیش‌بینیِ نتایج بر اساس تخمین‌هاست.
«تصادف» اسرارآمیزی در این‌جا در کار نیست. همانطور که دیوید هیوم در قرن هیجدهم اشاره کرده است، ما کلمه‌ی «تصادف» را وقتی به کار می‌بریم که از علل آگاهی نداریم. امور را ناشی از تصادف دانستن فقط شیوه‌ای است برای گفتن این که کاملاً مطمئن نیستیم که چه روی می‌دهد. اما در مورد سامانه‌های پیچیده مانند سامانه‌ای که به گردباد شدید منجر می‌شود، دانش تقریبی از شرایط آغازین آن چه بسا حتی برای پیش‌بینی کردنِ تقریبیِ نتایج (در این مورد گردباد) کافی نباشد، زیرا تفاوت‌های بسیار کوچک می‌توانند عاملی باشند برای آن که این سامانه از وضعیتی به وضعیت دیگری فرو غلتد. لورنتس این مطلب را در تعریف خود از «آشوب» به خوبی بیان می‌کند: «وضعیت حال تعیین‌کننده‌ی وضعیت آینده است، اما وضعیت تقریبیِ حال تعیین‌کننده‌ی تقریبیِ وضعیت آینده نیست.»
در طول عمر من، بسیاری از رویدادهایی که اتفاق افتاد پیش‌بینی نشده بود. بسیاری از رویدادها می‌توانست به طرزی کاملاً متفاوت اتفاق افتاده باشد. در سالی که من متولد شدم، بحران موشکی کوبا ممکن بود به آسانی به جنگی هسته‌ای میان ابرقدرت‌ها تبدیل شود. هنگامی که من در سال‌های دهه‌ی ۱۹۷۰ مدرسه می‌رفتم، فقط خیال‌باف‌ترین نویسندگانِ داستان‌های علمی ـ تخیلی ممکن بود سطح پیوند و ارتباط جهانیِ امروزی را که اینترنت امکان‌پذیر کرده است به تصور در آورند. این تصور که بسیاری از افراد رایانه‌ی کوچکی در جیب پشت شلوارشان بگذارند، یا این که اتومبیل‌های بدون راننده در جاده در حرکت باشند، به نظر اکثر مردم باورنکردنی می‌رسید.
امروز، بسیاری از مردم بااطمینان پیش‌بینی می‌کنند که روبات‌ها و رایانه‌ها به زودی بیشترِ کارها را انجام خواهند داد. برخی نگران‌اند که «هوش مصنوعی» جهان را زیر کنترل خود در خواهد آورد، و با ظرفیت‌های فکری نسبتاً محدود آدمیان چندان مدارا نخواهد کرد. با این همه، چه کسی می‌داند که واقعاً چه اتفاق خواهد افتاد؟ افراد باهوش در مورد پیش‌بینی‌هایشان اشتباهات بزرگی می‌کنند. لودویگ ویتگنشتاینِ فیلسوف، که در مهندسی هوافضا تعلیم دیده بود و باهوش‌تر از اکثر افراد بود، فقط چند دهه پیش از قدم گذاشتن بشر به کره‌ی ماه ادعا کرد که هرگز هیچ‌کس قدم به کره‌ی ماه نخواهد گذاشت.
راه حل این نیست که از فکر کردن به آینده پرهیز کنیم. راه حل این نیست که با چشم‌های بسته به سمت فاجعه بغلتیم. ما نیازمند پیش‌بینی کردن هستیم، نیازمند اندیشیدن و تأمل کردن درباره‌ی آنچه ممکن است اتفاق افتد – آنچه احتمال دارد رخ دهد، آنچه ممکن است روی دهد اگر اوضاع به طرز وحشتناکی رو به وخامت بگذارد. هواشناسان به پیش‌بینی وضع هوا ادامه می‌دهند، با این که می‌دانند پیش‌بینی‌های آنان گاه ممکن است به دلایلی که لورنتس تصریح کرده است بی‌اندازه نادرست از آب در آید. ما نیز مانند هواشناسان باید بدانیم که آشوب چه نقشی در زندگی ما ایفا می‌کند، و پیش‌بینیِ اتفاقات چقدر دشوار می‌تواند باشد. و باز هم مانند هواشناسان، باید آماده باشیم که پیش‌بینی‌های خود را در پرتو شواهد نو در محیطی که به سرعت در حال تغییر است بازنگری کنیم. لازم است به تغییر جهت‌های جزئی در زمان کنونی، که می‌تواند پیامدهای وسیع و پردامنه‌ای در آینده داشته باشد، حساس و آگاه باشیم.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
«#نظریه‌ی_آشوب» شاخه‌ای از ریاضیات است که برای توضیح چنین موقعیت‌هایی تدوین شده است: ما در محاصره‌ی سامانه‌هایی هستیم که اگر درباره‌ی شرایط آغازین وضعیت‌ها به مقدار کافی بدانیم به طور اصولی قابل پیش‌بینی‌اند، اما در عمل پیش‌بینیِ دقیق غیرممکن است زیرا تفاوت‌های خُرد در زمانِ حال پیامدهای بسیار متباینی ایجاد می‌کند. این نظریه را گاه «#اثر_پروانه‌ای» هم می‌نامند، نظریه‌ای که منسوب به ادوارد لورنتسِ هواشناس است؛ لورنتس در سال ۱۹۷۲ این پرسش را مطرح کرد: «آیا به هم خوردن بال پروانه‌ای در برزیل می‌تواند گردباد تندی در تگزاس به راه اندازد؟» او لزوماً چنین تصوری نداشت. پرسش او این بود: با توجه به پیچیدگی عللی که بر آب و هوا اثر می‌گذارند، آیا ممکن است که شرایط آب و هواییِ واقعاً متفاوتی در آمریکا معلولِ پدیده‌ای ملایم و کم‌دامنه مثل به هم خوردن بال حشره‌ای هزاران مایل آن‌سوتر باشد؟ او به این دلیل چنین پرسشی را مطرح می‌کرد که به نظر می‌رسد آب و هوا یک بررسی و مطالعه‌ی موردی برای پرداختن به دشواریِ پیش‌بینیِ نتایج بر اساس تخمین‌هاست.
«تصادف» اسرارآمیزی در این‌جا در کار نیست. همانطور که دیوید هیوم در قرن هیجدهم اشاره کرده است، ما کلمه‌ی «تصادف» را وقتی به کار می‌بریم که از علل آگاهی نداریم. امور را ناشی از تصادف دانستن فقط شیوه‌ای است برای گفتن این که کاملاً مطمئن نیستیم که چه روی می‌دهد. اما در مورد سامانه‌های پیچیده مانند سامانه‌ای که به گردباد شدید منجر می‌شود، دانش تقریبی از شرایط آغازین آن چه بسا حتی برای پیش‌بینی کردنِ تقریبیِ نتایج (در این مورد گردباد) کافی نباشد، زیرا تفاوت‌های بسیار کوچک می‌توانند عاملی باشند برای آن که این سامانه از وضعیتی به وضعیت دیگری فرو غلتد. لورنتس این مطلب را در تعریف خود از «آشوب» به خوبی بیان می‌کند: «وضعیت حال تعیین‌کننده‌ی وضعیت آینده است، اما وضعیت تقریبیِ حال تعیین‌کننده‌ی تقریبیِ وضعیت آینده نیست.»
در طول عمر من، بسیاری از رویدادهایی که اتفاق افتاد پیش‌بینی نشده بود. بسیاری از رویدادها می‌توانست به طرزی کاملاً متفاوت اتفاق افتاده باشد. در سالی که من متولد شدم، بحران موشکی کوبا ممکن بود به آسانی به جنگی هسته‌ای میان ابرقدرت‌ها تبدیل شود. هنگامی که من در سال‌های دهه‌ی ۱۹۷۰ مدرسه می‌رفتم، فقط خیال‌باف‌ترین نویسندگانِ داستان‌های علمی ـ تخیلی ممکن بود سطح پیوند و ارتباط جهانیِ امروزی را که اینترنت امکان‌پذیر کرده است به تصور در آورند. این تصور که بسیاری از افراد رایانه‌ی کوچکی در جیب پشت شلوارشان بگذارند، یا این که اتومبیل‌های بدون راننده در جاده در حرکت باشند، به نظر اکثر مردم باورنکردنی می‌رسید.
امروز، بسیاری از مردم بااطمینان پیش‌بینی می‌کنند که روبات‌ها و رایانه‌ها به زودی بیشترِ کارها را انجام خواهند داد. برخی نگران‌اند که «هوش مصنوعی» جهان را زیر کنترل خود در خواهد آورد، و با ظرفیت‌های فکری نسبتاً محدود آدمیان چندان مدارا نخواهد کرد. با این همه، چه کسی می‌داند که واقعاً چه اتفاق خواهد افتاد؟ افراد باهوش در مورد پیش‌بینی‌هایشان اشتباهات بزرگی می‌کنند. لودویگ ویتگنشتاینِ فیلسوف، که در مهندسی هوافضا تعلیم دیده بود و باهوش‌تر از اکثر افراد بود، فقط چند دهه پیش از قدم گذاشتن بشر به کره‌ی ماه ادعا کرد که هرگز هیچ‌کس قدم به کره‌ی ماه نخواهد گذاشت.
راه حل این نیست که از فکر کردن به آینده پرهیز کنیم. راه حل این نیست که با چشم‌های بسته به سمت فاجعه بغلتیم. ما نیازمند پیش‌بینی کردن هستیم، نیازمند اندیشیدن و تأمل کردن درباره‌ی آنچه ممکن است اتفاق افتد – آنچه احتمال دارد رخ دهد، آنچه ممکن است روی دهد اگر اوضاع به طرز وحشتناکی رو به وخامت بگذارد. هواشناسان به پیش‌بینی وضع هوا ادامه می‌دهند، با این که می‌دانند پیش‌بینی‌های آنان گاه ممکن است به دلایلی که لورنتس تصریح کرده است بی‌اندازه نادرست از آب در آید. ما نیز مانند هواشناسان باید بدانیم که آشوب چه نقشی در زندگی ما ایفا می‌کند، و پیش‌بینیِ اتفاقات چقدر دشوار می‌تواند باشد. و باز هم مانند هواشناسان، باید آماده باشیم که پیش‌بینی‌های خود را در پرتو شواهد نو در محیطی که به سرعت در حال تغییر است بازنگری کنیم. لازم است به تغییر جهت‌های جزئی در زمان کنونی، که می‌تواند پیامدهای وسیع و پردامنه‌ای در آینده داشته باشد، حساس و آگاه باشیم.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
«بدترین چیزی که می‌تواند رخ دهد چیست؟» این پرسشی است که در رویکرد رفتاردرمانیِ شناختی به عنوان شیوه‌ای برای به حداقل رساندن ترس از شکست مد نظر قرار می‌گیرد، و این پرسشی است که ارزش طرح کردن دارد، حتی اگر از احتمال وقوع بدترین سناریوی ممکن واقعاً باخبر نباشیم. برنامه‌ریزی برای مواجهه‌ی احتمالی با مخاطرات ناشی از وقوع بدترین سناریوی ممکن، از حیث فردی و جمعی، چه بسا موجب حفظ بقای ما شود. در بدترین حالت، این برنامه‌ریزی به این معنا خواهد بود که ما آماده برای فاجعه‌ای هستیم که هرگز به واقعیت نمی‌پیوندد. البته، هنوز این خطر وجود دارد که چیزی بسیار بدتر از هر چیزی که اکنون می‌توانیم تصور کنیم رخ دهد. این خطر نیز وجود دارد که ما مأیوس و بیمناک از آینده شویم – ذهنیتی که خود می‌تواند بر پیامدها اثر گذارد و موفقیت ما را محدود کند. به جای آن، باید امیدوار باشیم که چه بسا بهتر است فکر کردن به بدترین سناریوی ممکن را با فکر کردن به بهترین اتفاقی که ممکن است روی دهد متوازن و متعادل کنیم. همچنین، باید مدتی از وقت‌مان را به خیال‌بافی درباره‌ی آینده‌ای آرمانی صرف کنیم، تا ایدئالی برای پی گرفتن و به دست آوردن در آینده بیابیم. همواره این احتمال و شانس وجود دارد که بر هم خوردن بال پروانه‌ای در جایی ما را درست به موقعیتی پرتاب کند که یک قدم به سوی آن آینده نزدیک‌تر شویم.
چرا باید به آینده اندیشید؟
برگردان: #افسانه_دادگر
#نایجل_واربرتن فیلسوف و پژوهشگر بریتانیایی است. آنچه خواندید برگردانِ این نوشته‌ی اوست:
Nigel Warburton, ‘Thinking Ahead,’ New Philosopher, 7 April 2017.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
«بدترین چیزی که می‌تواند رخ دهد چیست؟» این پرسشی است که در رویکرد رفتاردرمانیِ شناختی به عنوان شیوه‌ای برای به حداقل رساندن ترس از شکست مد نظر قرار می‌گیرد، و این پرسشی است که ارزش طرح کردن دارد، حتی اگر از احتمال وقوع بدترین سناریوی ممکن واقعاً باخبر نباشیم. برنامه‌ریزی برای مواجهه‌ی احتمالی با مخاطرات ناشی از وقوع بدترین سناریوی ممکن، از حیث فردی و جمعی، چه بسا موجب حفظ بقای ما شود. در بدترین حالت، این برنامه‌ریزی به این معنا خواهد بود که ما آماده برای فاجعه‌ای هستیم که هرگز به واقعیت نمی‌پیوندد. البته، هنوز این خطر وجود دارد که چیزی بسیار بدتر از هر چیزی که اکنون می‌توانیم تصور کنیم رخ دهد. این خطر نیز وجود دارد که ما مأیوس و بیمناک از آینده شویم – ذهنیتی که خود می‌تواند بر پیامدها اثر گذارد و موفقیت ما را محدود کند. به جای آن، باید امیدوار باشیم که چه بسا بهتر است فکر کردن به بدترین سناریوی ممکن را با فکر کردن به بهترین اتفاقی که ممکن است روی دهد متوازن و متعادل کنیم. همچنین، باید مدتی از وقت‌مان را به خیال‌بافی درباره‌ی آینده‌ای آرمانی صرف کنیم، تا ایدئالی برای پی گرفتن و به دست آوردن در آینده بیابیم. همواره این احتمال و شانس وجود دارد که بر هم خوردن بال پروانه‌ای در جایی ما را درست به موقعیتی پرتاب کند که یک قدم به سوی آن آینده نزدیک‌تر شویم.
چرا باید به آینده اندیشید؟
برگردان: #افسانه_دادگر
#نایجل_واربرتن فیلسوف و پژوهشگر بریتانیایی است. آنچه خواندید برگردانِ این نوشته‌ی اوست:
Nigel Warburton, ‘Thinking Ahead,’ New Philosopher, 7 April 2017.
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مورسو گفت: کاترین هیچ وقت تسلیم نشو خیلی چیزها رو در درونت داری و نجیب ترینشون احساس خوشبختیه،فقط منتظر مردی نباش که باهات کنار بیاد این اشتباهیه که خیلی از زنها دچارش میشن اما تو خودت خوشبختی رو پیدا کن .
#مرگ_خوش
#آلبر_کامو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مورسو گفت: کاترین هیچ وقت تسلیم نشو خیلی چیزها رو در درونت داری و نجیب ترینشون احساس خوشبختیه،فقط منتظر مردی نباش که باهات کنار بیاد این اشتباهیه که خیلی از زنها دچارش میشن اما تو خودت خوشبختی رو پیدا کن .
#مرگ_خوش
#آلبر_کامو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#رابین_نوروود
#زنان_شیفته
روانشناسی محبت بی تناسب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#رابین_نوروود
#زنان_شیفته
روانشناسی محبت بی تناسب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از منظر فیلسوفان رواقی، دو رذیلت (ills) بزرگی که نمی گذارد به رضایت خاطر دست یابیم، دلتنگی و امید و به ویژه دلبستگی به گذشته و دغدغه آینده است. این رذایل راه دسترسی ما به لحظه حال را سد می کنند و نمی گذارند از زندگی حداکثر بهره را بگیریم. می‌گویند که رواقی‌گری در این جا یکی از عمیق ترین بینش های روانکاوی را پیش بینی کرده است: کسی که زندانی گذشته می ماند از توانایی "عمل کردن و لذت بردن" بی بهره است و به قول فروید، حسرت بهشت های گم‌شده و غم ها و شادی های کودکی، چنان بار سنگینی بر دوش زندگی ما می گذارد که از درک وزنش عاجزیم.
برای نجات و نایل شدن به حکمتی که از فلسفه فراتر می رود، باید بیاموزیم که ترس های بیهوده و دلتنگی های بی مورد را کنار بگذاریم. یک بار و برای همیشه، باید از زیستن در گذشته و آینده، که در عالم واقع وجود ندارند، دست برداریم و تا جایی که ممکن است پایبند حال باشیم.
مارکوس اورلیوس بر این نکته اصرار می ورزد: "به خاطر داشته باشید که هر یک از ما تنها و در زمان حال و در لحظه زندگی می کند و هر چیزِ دیگر یا گذشته است و یا آینده غیر قطعی. بنابراین زندگی کوتاه است. این چیزی است که باید با آن روبرو شویم. یا همان طور که سنکا در نامه هایی خطاب به لوسیلیوس می گوید: "باید این دو چیز را کنار بگذارید: ترس از آینده و خاطر ناخوشی های گذشته. گذشته دیگر ارتباطی به من ندارد و آینده نیز هنوز به من مربوط نشده است. می توان این را نیز افزود که تنها "ناخوشی های گذشته "نیست که زندگی حال بی خردان را ضایع می کند. بلکه شاید خاطره روزهای شاد از دست رفته که دیگر هرگز باز نمی گردد نیز به همین اندازه و چه بسا بیش تر زندگی شان را تباه سازد.
#راهنمای_فلسفی_زیستن
#لوک_فری
ص56
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از منظر فیلسوفان رواقی، دو رذیلت (ills) بزرگی که نمی گذارد به رضایت خاطر دست یابیم، دلتنگی و امید و به ویژه دلبستگی به گذشته و دغدغه آینده است. این رذایل راه دسترسی ما به لحظه حال را سد می کنند و نمی گذارند از زندگی حداکثر بهره را بگیریم. می‌گویند که رواقی‌گری در این جا یکی از عمیق ترین بینش های روانکاوی را پیش بینی کرده است: کسی که زندانی گذشته می ماند از توانایی "عمل کردن و لذت بردن" بی بهره است و به قول فروید، حسرت بهشت های گم‌شده و غم ها و شادی های کودکی، چنان بار سنگینی بر دوش زندگی ما می گذارد که از درک وزنش عاجزیم.
برای نجات و نایل شدن به حکمتی که از فلسفه فراتر می رود، باید بیاموزیم که ترس های بیهوده و دلتنگی های بی مورد را کنار بگذاریم. یک بار و برای همیشه، باید از زیستن در گذشته و آینده، که در عالم واقع وجود ندارند، دست برداریم و تا جایی که ممکن است پایبند حال باشیم.
مارکوس اورلیوس بر این نکته اصرار می ورزد: "به خاطر داشته باشید که هر یک از ما تنها و در زمان حال و در لحظه زندگی می کند و هر چیزِ دیگر یا گذشته است و یا آینده غیر قطعی. بنابراین زندگی کوتاه است. این چیزی است که باید با آن روبرو شویم. یا همان طور که سنکا در نامه هایی خطاب به لوسیلیوس می گوید: "باید این دو چیز را کنار بگذارید: ترس از آینده و خاطر ناخوشی های گذشته. گذشته دیگر ارتباطی به من ندارد و آینده نیز هنوز به من مربوط نشده است. می توان این را نیز افزود که تنها "ناخوشی های گذشته "نیست که زندگی حال بی خردان را ضایع می کند. بلکه شاید خاطره روزهای شاد از دست رفته که دیگر هرگز باز نمی گردد نیز به همین اندازه و چه بسا بیش تر زندگی شان را تباه سازد.
#راهنمای_فلسفی_زیستن
#لوک_فری
ص56
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدئویی بسیار زیبا
از مقبره مولانا در قونیه ترکیه
شعر :وا دل من ، وا دل من
مولانا
با صدای محسن چاوشی و دکلمه دکتر سروش
همراه با رقص زیبای سماع
عالیه 👌😊
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از مقبره مولانا در قونیه ترکیه
شعر :وا دل من ، وا دل من
مولانا
با صدای محسن چاوشی و دکلمه دکتر سروش
همراه با رقص زیبای سماع
عالیه 👌😊
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
🔴 یکی از آفت‌های تفکر صحیح: همه‌چیزدانی
برگرفته از کتاب «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه‌اندیشی»، ص.204
♦️همه‌چیزدانی (universal expertise) یعنی اینکه وقتی کسی در یک زمینه خبره است، تصور کنیم در زمینه‌های دیگر (که ربطی به تخصصش ندارند) نیز خبره است. کسانی که در یک زمینه کارشناسند بسیاری وقت‌ها با اطمینان درباره‌ی زمینه‌های دیگری که در آنها آگاهی بسیار کمتری دارند اظهار نظر می‌کنند. افراد ناآگاه ممکن است این انگاشته (پیش‌فرض) اتکاناپذیر را مفروض بگیرند که، چون کسی در یک زمینهی خاص خبره است، حتماً می‌تواند با همان خبرگی درباره‌ی هر موضوع دیگری صحبت کند. اما این انگاشته که کسی بتواند در همه‌ی زمینه‌ها کارشناس باشد مطمئناً نادرست است؛ انگاشته‌ی دیگری که بیشترِ وقت‌ها نادرست است این است که اگر فردی در یک زمینه کارشناس باشد در زمینه‌های نامربوطِ دیگر نیز خبره است. تنها دلیلِ ما برای اعتماد به کارشناسان این است که در یک زمینه تخصص دارند.
برای نمونه، آلبرت آینشتاین را در نظر بگیرید. شکی نیست که او یک فیزیکدانِ بزرگ بوده است و باید اظهارنظرهای او را در زمینهی فیزیک و، البته زمینه‌هایِ مرتبط با فیزیک، جدی بگیریم. اما دلیلی ندارد که فکر کنیم چون او یک فیزیکدان نابغه بوده باید اظهارنظرهای او درباره‌ی مسائل اجتماعی را نیز موثق بدانیم. هیچ ارتباط آشکاری میان مطالعه‌ی فیزیک و مطالعه‌ی جامعه وجود ندارد. مسلماً او انسان بسیار باهوشی بوده است، اما عمر انسان کوتاه است و، به همین دلیل، بسیاری از کسانی که هوش بالایی دارند در بسیاری از موضوع‌های دیگر کم‌اطلاعند. این سخن بیشتر هنگامی صادق است که اظهار نظر در یک زمینه، بیش از آنکه نیازمند مهارت‌های فکریِ عمومی باشد، نیازمند دانش گسترده است. به هیچ وجه امکان ندارد که کسی در همه‌ی موضوع‌ها کارشناس باشد.
🔹 مشخصات کتاب: «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه اندیشی»/نویسنده: نایجل واربرتن/مترجم: مهدی خسروانی/ناشر: انتشارات علمی و فرهنگی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
🔴 یکی از آفت‌های تفکر صحیح: همه‌چیزدانی
برگرفته از کتاب «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه‌اندیشی»، ص.204
♦️همه‌چیزدانی (universal expertise) یعنی اینکه وقتی کسی در یک زمینه خبره است، تصور کنیم در زمینه‌های دیگر (که ربطی به تخصصش ندارند) نیز خبره است. کسانی که در یک زمینه کارشناسند بسیاری وقت‌ها با اطمینان درباره‌ی زمینه‌های دیگری که در آنها آگاهی بسیار کمتری دارند اظهار نظر می‌کنند. افراد ناآگاه ممکن است این انگاشته (پیش‌فرض) اتکاناپذیر را مفروض بگیرند که، چون کسی در یک زمینهی خاص خبره است، حتماً می‌تواند با همان خبرگی درباره‌ی هر موضوع دیگری صحبت کند. اما این انگاشته که کسی بتواند در همه‌ی زمینه‌ها کارشناس باشد مطمئناً نادرست است؛ انگاشته‌ی دیگری که بیشترِ وقت‌ها نادرست است این است که اگر فردی در یک زمینه کارشناس باشد در زمینه‌های نامربوطِ دیگر نیز خبره است. تنها دلیلِ ما برای اعتماد به کارشناسان این است که در یک زمینه تخصص دارند.
برای نمونه، آلبرت آینشتاین را در نظر بگیرید. شکی نیست که او یک فیزیکدانِ بزرگ بوده است و باید اظهارنظرهای او را در زمینهی فیزیک و، البته زمینه‌هایِ مرتبط با فیزیک، جدی بگیریم. اما دلیلی ندارد که فکر کنیم چون او یک فیزیکدان نابغه بوده باید اظهارنظرهای او درباره‌ی مسائل اجتماعی را نیز موثق بدانیم. هیچ ارتباط آشکاری میان مطالعه‌ی فیزیک و مطالعه‌ی جامعه وجود ندارد. مسلماً او انسان بسیار باهوشی بوده است، اما عمر انسان کوتاه است و، به همین دلیل، بسیاری از کسانی که هوش بالایی دارند در بسیاری از موضوع‌های دیگر کم‌اطلاعند. این سخن بیشتر هنگامی صادق است که اظهار نظر در یک زمینه، بیش از آنکه نیازمند مهارت‌های فکریِ عمومی باشد، نیازمند دانش گسترده است. به هیچ وجه امکان ندارد که کسی در همه‌ی موضوع‌ها کارشناس باشد.
🔹 مشخصات کتاب: «اندیشیدن؛ فرهنگ کوچک سنجشگرانه اندیشی»/نویسنده: نایجل واربرتن/مترجم: مهدی خسروانی/ناشر: انتشارات علمی و فرهنگی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
Audio
به بهانه سال روز خاموشی خواننده ، آهنگساز و نوازنده مشهور فرهاد مهراد
#هفته
#فرهاد_مهراد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#هفته
#فرهاد_مهراد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگريک وقتی ناچار با مرگ روبرو شوم-كه میشوم-مهم نيست. مهم اينست كه زندگی يا مرگ من، چه اثری در زندگی ديگران داشته باشد.
#صمد_بهرنگی
#ماهی_سیاه_کوچولو
سال روزدر گذشت معلم و منتقد چپ گرا یاد باد
@flith
#صمد_بهرنگی
#ماهی_سیاه_کوچولو
سال روزدر گذشت معلم و منتقد چپ گرا یاد باد
@flith
پرواز فکر و اندیشه
یاران همراه از فردا به صورت مستمر با داستان #قلعه_حیوانات اثر جاودانه جورج اورول در خدمت تون خواهیم بود 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هفدهم
سواي مسئله آسياب بادي ،دفاع از مزرعه هم موضوع قابل بحثي بود.هر چند آدمها در جنگ گاوداني با شكست مواجه بودند ولي كاملا محقق و مسلم بود كه آنها بار ديگر و مجهزتر از پيش براي تسخير مزرعه و سر كار آوردن جونز حمله خواهند كرد.مخصوصا به اين دليل كه شكست جونز در تمام حول و حوش پيچيده بود و حيوانات مجاور را بيش از پيش جري ساخته بود آدمها ناگزير از حمله مجدد بودند.طبق معمول در اين امر نيز سنوبال و ناپلئون توافق نظر نداشتند. نظر ناپلئون اين بود كه بايد سلاح آتشي داشت و طرز استعمال آن را ياد گرفت و نظر سنوبال اين بود كه بايد كبوترهاي بيشتري به خارج اعزام كرد تا انقلاب را بين حيوانات ساير مزارع دامن بزنند. آن استدلالش اينكه اگر حيوانات قادر به دفاع از خود نباشند مغلوب خواهندشد و اين استدلالش اينكه اگر در ساير نقاط انقلاب رخ دهد آنها ديگر حاجتي به دفاع از خويش ندارند. حيوانات اول به ناپلئون گوش دادند و بعد به سنوبال، ولي نمي توانستند تشخيص دهند كه كداميك از دو نظر صحيح است، در واقع در هر لحظه با آن كسي موافق بودند كه در آن لحظه مشغول صحبت بود.
بالاخره نقشه هاي سنوبال تكميل شد.قرار شد در جلسه روز يكشنبه بعد مسئله ساختن يا نساختن آسياب بادي براي اتخاذ راي مطرح شود .وقتي حيوانات در طويله جمع شدند سنوبال برخاست و با اينكه گاه به گاه بياناتش با بع بع گوسفندان قطع مي شد دلايل خود را بر ساختن آسياب بادي عرضه كرد. بعد ناپلئون براي جواب به پا خاست .در نهايت آرامش گفت كه آسياب بادي چيز مزخرفي است و توصيه كرد كه كسي به ساختنش راي ندهد و با عجله نشست. نطقش بيش از سي ثانيه طول نكشيد و به نظر مي آمد كه براي تاثير بيانش تقريبا اهميتي قائل نيست .
بعد سنوبال برخاست و پس از نهيب به گوسفندان كه باز بع بع ميكردند، با حرارت از آسياب بادي سخن گفت . تا اين وقت حيوانات به دو دسته مساوي تقسيم شده بودند اما در يك لحظه فصاحت سنوبال اين تعادل را بر هم زد. با جملاتي پر آب و تاب تصويري از آن روز كه كارهاي پست از گرده حيوانات برداشته مي شد مجسم ساخت .كار را از ماشين خرمن كوبي و شلغم خوردكني هم جلوتر برده بود، مي گفت :نيروي برق مي تواند ماشين خرمن پاك كني را به كار اندازد، زمين را شخم بزند، نخاله ها را خورد كند و زمين را صاف و خرمن را درو كند، به علاوه در آخورهاي حيوانات روشنايي ، آبسرد و گرم و بخاري برقي خواهد بود.
وقتي كه نطقش به پايان رسيد ديگر شك و ترديدي نبود كه كفه راي به كدام طرف متمايل است. اما در اين لحظه ناپلئون برپاخاست از گوشه چشم نگاهي به سنوبال انداخت و صداي مخصوصي كرد كه تا آن روز از او شنيده نشده بود.
در اثر اين صدا عوعوي وحشتناكي از خارج شنيده شد و نه سگ عظيم كه قلاده برنج كوب به گردنشان بود جست وخيز كنان ميان انبار پريدند و مستقيم به سنوبال حمله بردند. اگر سنوبال به موقع نجنبيده بود شكمش پاره ميشد. لحظه بعد سنوبال بيرون در بود و سگها دنبالش . حيوانات كه از تعجب و وحشت زبانشان بند آمده بود همگي جلو در جمع شده بودند و بهتزده سنوبال و سگها را نگاه می کردند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هفدهم
سواي مسئله آسياب بادي ،دفاع از مزرعه هم موضوع قابل بحثي بود.هر چند آدمها در جنگ گاوداني با شكست مواجه بودند ولي كاملا محقق و مسلم بود كه آنها بار ديگر و مجهزتر از پيش براي تسخير مزرعه و سر كار آوردن جونز حمله خواهند كرد.مخصوصا به اين دليل كه شكست جونز در تمام حول و حوش پيچيده بود و حيوانات مجاور را بيش از پيش جري ساخته بود آدمها ناگزير از حمله مجدد بودند.طبق معمول در اين امر نيز سنوبال و ناپلئون توافق نظر نداشتند. نظر ناپلئون اين بود كه بايد سلاح آتشي داشت و طرز استعمال آن را ياد گرفت و نظر سنوبال اين بود كه بايد كبوترهاي بيشتري به خارج اعزام كرد تا انقلاب را بين حيوانات ساير مزارع دامن بزنند. آن استدلالش اينكه اگر حيوانات قادر به دفاع از خود نباشند مغلوب خواهندشد و اين استدلالش اينكه اگر در ساير نقاط انقلاب رخ دهد آنها ديگر حاجتي به دفاع از خويش ندارند. حيوانات اول به ناپلئون گوش دادند و بعد به سنوبال، ولي نمي توانستند تشخيص دهند كه كداميك از دو نظر صحيح است، در واقع در هر لحظه با آن كسي موافق بودند كه در آن لحظه مشغول صحبت بود.
بالاخره نقشه هاي سنوبال تكميل شد.قرار شد در جلسه روز يكشنبه بعد مسئله ساختن يا نساختن آسياب بادي براي اتخاذ راي مطرح شود .وقتي حيوانات در طويله جمع شدند سنوبال برخاست و با اينكه گاه به گاه بياناتش با بع بع گوسفندان قطع مي شد دلايل خود را بر ساختن آسياب بادي عرضه كرد. بعد ناپلئون براي جواب به پا خاست .در نهايت آرامش گفت كه آسياب بادي چيز مزخرفي است و توصيه كرد كه كسي به ساختنش راي ندهد و با عجله نشست. نطقش بيش از سي ثانيه طول نكشيد و به نظر مي آمد كه براي تاثير بيانش تقريبا اهميتي قائل نيست .
بعد سنوبال برخاست و پس از نهيب به گوسفندان كه باز بع بع ميكردند، با حرارت از آسياب بادي سخن گفت . تا اين وقت حيوانات به دو دسته مساوي تقسيم شده بودند اما در يك لحظه فصاحت سنوبال اين تعادل را بر هم زد. با جملاتي پر آب و تاب تصويري از آن روز كه كارهاي پست از گرده حيوانات برداشته مي شد مجسم ساخت .كار را از ماشين خرمن كوبي و شلغم خوردكني هم جلوتر برده بود، مي گفت :نيروي برق مي تواند ماشين خرمن پاك كني را به كار اندازد، زمين را شخم بزند، نخاله ها را خورد كند و زمين را صاف و خرمن را درو كند، به علاوه در آخورهاي حيوانات روشنايي ، آبسرد و گرم و بخاري برقي خواهد بود.
وقتي كه نطقش به پايان رسيد ديگر شك و ترديدي نبود كه كفه راي به كدام طرف متمايل است. اما در اين لحظه ناپلئون برپاخاست از گوشه چشم نگاهي به سنوبال انداخت و صداي مخصوصي كرد كه تا آن روز از او شنيده نشده بود.
در اثر اين صدا عوعوي وحشتناكي از خارج شنيده شد و نه سگ عظيم كه قلاده برنج كوب به گردنشان بود جست وخيز كنان ميان انبار پريدند و مستقيم به سنوبال حمله بردند. اگر سنوبال به موقع نجنبيده بود شكمش پاره ميشد. لحظه بعد سنوبال بيرون در بود و سگها دنبالش . حيوانات كه از تعجب و وحشت زبانشان بند آمده بود همگي جلو در جمع شده بودند و بهتزده سنوبال و سگها را نگاه می کردند...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هجدهم
سنوبال در طول چمن و به سمتي كه به جاده اصلي منتهي مي شد در حال دويدن بود، فقط يك خوك ميتوانست آنطور بدود ،ولي سگها هم تقريبا پشت پاشنه اش مي دويدند. ناگهان سنوبال لغزيد و همه تصور كردند الان است كه سگها او را بگيرند، ولي بلند شد و با سرعت زيادتري شروع به دويدن كرد. سگها داشتند دوباره به او مي رسيدند حتي يكي از آنها پوزه اش را به دم سنوبال رساند ولي او با حركتي دمش را رها ساخت و با بكار بردن منتهاي تلاش و وقتي كه فقط فاصله كمي بينشان بود به سوراخي در پرچين خزيد و ديگر ديده نشد.
حيوانات ساكت و وحشتزده به طويله بازگشتند و پس از لحظه اي سگها جست وخيزكنان سر رسيدند. ابتدا هيچ كس نميدانست اين موجودات از كجا آمده اند ولي مسئله به زودي حل شد.سگها همان توله هايي بودند كه ناپلئون از مادرهايشان گرفته بود و شخصا پرورش داده بود. با آنكه به رشد كامل نرسيده بودند هيكلي درشت و قيافه اي درنده چون گرگ داشتند.
همه نزديك ناپلئون ايستادند و برايش دم جنباندند و حيوانات ديدند كه آنها همانطور دم مي جنباندند كه قبلا سگها براي جونز دم تكان مي دادند. ناپلئون در حاليكه سگها دنبالش بودند روي سكويي كه قبلا ميجر ايستاده بود ايستاده و نطق كرده بود رفت. اعلام كرد از اين تاريخ جلسات صبحهاي يكشنبه داير نخواهد شد، چون غير ضروري و موجب اتلاف وقت است . در آتيه تمام مسايل مربوط به كار مزرعه در كميته
مخصوصي متشكل از خوكان و تحت رياست خودش بررسي خواهد شد. جلسات خصوصي خواهد بود و نتيجه تصميمات بعدا به اطلاع سايرين خواهد رسيد. اجتماع صبحهاي يكشنبه براي اداي احترام به پرچم و خواندن سرود حيوانات انگيس و اخذ دستورات هفتگي ادامه خواهد داشت ،ولي ديگر مذاكره و بحث صورت نخواهد گرفت .
حيوانات كه هنوز تحت تاثير ضربه رانده شدن سنوبال بودند، از اين اخطار به كلي خود را باختند. چندتايي از آنها اگر مي توانستند راه صحيحي براي استدلال پيدا كنند اعتراض مي كردند. حتي باكسر به طرز مبهمي ناراحت بود گوشهايش را خواباند و كاكلش را چندين بار تكان داد و سخت تلاش كرد كه به افكارش نظمي دهد ولي بالاخره چيزي به ذهنش نرسيد.
از بين خود خوكها چند تايي به صدا درآمدند. چهار توله خوك پرواري كه در صف جلو بودند به علامت اعتراض با هم بلند شدند و با هم شروع به صحبت كردند ولي ناگهان سگها كه دور ناپلئون بودند غرشي تهديدآميز كردند و خوكها را ساكت بر سر جايشان نشاندند و سپس بع بع "چهار پا خوب دو پا بد" گوسفندان بلند شد و در حدود ربع ساعت با صداي رسا ادامه پيدا كرد و به هر بحث احتمالي خاتمه داد. بعد سكوئيلر ماموريت يافت كه دور بگردد و نظم نوين را به همه گوشزد سازد.
سكوئيلر گفت: " رفقا من قطع و يقين دارم كه همه حيوانات حاضر، از فداكاري رفيق ناپلئون كه حالا مسئوليت بيشتري بر عهده گرفته است قدرداني به عمل ميآورند. رفقا تصور نكنيد پيشوا بودن لذتبخش است! درست برعكس، كاري است بسيار دقيق و پرمسئوليت. هيچ كس به اندازه رفيق ناپلئون به تساوي حيوانات معتقد نيست . او به شخصه بسيار خوشحال هم مي شد كه مقدرات شما را به خودتان واگذار كند اما چه بسا ممكن است كه شما به غلط تصميمي اتخاذ كنيد. فرض كنيد شما تصميم بگيريد از خوابهاي طلايي سنوبال ، سنوبالي كه ما در حال حاضر مي دانيم دست كمي از يك جنايتكار ندارد، درباره آسياب بادي پيروي كنيد، ؟ تكليف او چه خواهد بود؟"
يكي گفت: " او در جنگ گاوداني متهورانه جنگيد."
سكوئيلر گفت: " شجاعت كافي نيست . وظيفه شناسي و اطاعت است كه اهميت دارد و اما در خصوص جنگ گاوداني من يقين دارم ، زماني خواهد آمد كه متوجه شويم نسبت به نقش سنوبال دراين جنگ بسيار مبالغه شده است . رفقا انضباط آهنين شعار روز ماست . يك قدم بی رويه همان است و تسلط دشمن همان. مسلما رفقا شما طالب بازگشت جونز نیستید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#قلعه_حیوانات - جورج اورول - قسمت هجدهم
سنوبال در طول چمن و به سمتي كه به جاده اصلي منتهي مي شد در حال دويدن بود، فقط يك خوك ميتوانست آنطور بدود ،ولي سگها هم تقريبا پشت پاشنه اش مي دويدند. ناگهان سنوبال لغزيد و همه تصور كردند الان است كه سگها او را بگيرند، ولي بلند شد و با سرعت زيادتري شروع به دويدن كرد. سگها داشتند دوباره به او مي رسيدند حتي يكي از آنها پوزه اش را به دم سنوبال رساند ولي او با حركتي دمش را رها ساخت و با بكار بردن منتهاي تلاش و وقتي كه فقط فاصله كمي بينشان بود به سوراخي در پرچين خزيد و ديگر ديده نشد.
حيوانات ساكت و وحشتزده به طويله بازگشتند و پس از لحظه اي سگها جست وخيزكنان سر رسيدند. ابتدا هيچ كس نميدانست اين موجودات از كجا آمده اند ولي مسئله به زودي حل شد.سگها همان توله هايي بودند كه ناپلئون از مادرهايشان گرفته بود و شخصا پرورش داده بود. با آنكه به رشد كامل نرسيده بودند هيكلي درشت و قيافه اي درنده چون گرگ داشتند.
همه نزديك ناپلئون ايستادند و برايش دم جنباندند و حيوانات ديدند كه آنها همانطور دم مي جنباندند كه قبلا سگها براي جونز دم تكان مي دادند. ناپلئون در حاليكه سگها دنبالش بودند روي سكويي كه قبلا ميجر ايستاده بود ايستاده و نطق كرده بود رفت. اعلام كرد از اين تاريخ جلسات صبحهاي يكشنبه داير نخواهد شد، چون غير ضروري و موجب اتلاف وقت است . در آتيه تمام مسايل مربوط به كار مزرعه در كميته
مخصوصي متشكل از خوكان و تحت رياست خودش بررسي خواهد شد. جلسات خصوصي خواهد بود و نتيجه تصميمات بعدا به اطلاع سايرين خواهد رسيد. اجتماع صبحهاي يكشنبه براي اداي احترام به پرچم و خواندن سرود حيوانات انگيس و اخذ دستورات هفتگي ادامه خواهد داشت ،ولي ديگر مذاكره و بحث صورت نخواهد گرفت .
حيوانات كه هنوز تحت تاثير ضربه رانده شدن سنوبال بودند، از اين اخطار به كلي خود را باختند. چندتايي از آنها اگر مي توانستند راه صحيحي براي استدلال پيدا كنند اعتراض مي كردند. حتي باكسر به طرز مبهمي ناراحت بود گوشهايش را خواباند و كاكلش را چندين بار تكان داد و سخت تلاش كرد كه به افكارش نظمي دهد ولي بالاخره چيزي به ذهنش نرسيد.
از بين خود خوكها چند تايي به صدا درآمدند. چهار توله خوك پرواري كه در صف جلو بودند به علامت اعتراض با هم بلند شدند و با هم شروع به صحبت كردند ولي ناگهان سگها كه دور ناپلئون بودند غرشي تهديدآميز كردند و خوكها را ساكت بر سر جايشان نشاندند و سپس بع بع "چهار پا خوب دو پا بد" گوسفندان بلند شد و در حدود ربع ساعت با صداي رسا ادامه پيدا كرد و به هر بحث احتمالي خاتمه داد. بعد سكوئيلر ماموريت يافت كه دور بگردد و نظم نوين را به همه گوشزد سازد.
سكوئيلر گفت: " رفقا من قطع و يقين دارم كه همه حيوانات حاضر، از فداكاري رفيق ناپلئون كه حالا مسئوليت بيشتري بر عهده گرفته است قدرداني به عمل ميآورند. رفقا تصور نكنيد پيشوا بودن لذتبخش است! درست برعكس، كاري است بسيار دقيق و پرمسئوليت. هيچ كس به اندازه رفيق ناپلئون به تساوي حيوانات معتقد نيست . او به شخصه بسيار خوشحال هم مي شد كه مقدرات شما را به خودتان واگذار كند اما چه بسا ممكن است كه شما به غلط تصميمي اتخاذ كنيد. فرض كنيد شما تصميم بگيريد از خوابهاي طلايي سنوبال ، سنوبالي كه ما در حال حاضر مي دانيم دست كمي از يك جنايتكار ندارد، درباره آسياب بادي پيروي كنيد، ؟ تكليف او چه خواهد بود؟"
يكي گفت: " او در جنگ گاوداني متهورانه جنگيد."
سكوئيلر گفت: " شجاعت كافي نيست . وظيفه شناسي و اطاعت است كه اهميت دارد و اما در خصوص جنگ گاوداني من يقين دارم ، زماني خواهد آمد كه متوجه شويم نسبت به نقش سنوبال دراين جنگ بسيار مبالغه شده است . رفقا انضباط آهنين شعار روز ماست . يك قدم بی رويه همان است و تسلط دشمن همان. مسلما رفقا شما طالب بازگشت جونز نیستید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
"هر کتاب، هر مجلدی که این‌جا می‌بینی، روح داره. روح کسی که اون رو نوشته و روح کسایی که اون رو خوندن و باهاش زندگی کردن و رویا دیدن.
هر بار که کتابی دست به دست می‌شه، هر بار که چشم کسی به صفحاتش دوخته می‌شه، روح اون کتاب رشد می‌کنه و تقویت می‌شه."
#سایه_باد
#کارلوس_لوئیس_سافون
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
"هر کتاب، هر مجلدی که این‌جا می‌بینی، روح داره. روح کسی که اون رو نوشته و روح کسایی که اون رو خوندن و باهاش زندگی کردن و رویا دیدن.
هر بار که کتابی دست به دست می‌شه، هر بار که چشم کسی به صفحاتش دوخته می‌شه، روح اون کتاب رشد می‌کنه و تقویت می‌شه."
#سایه_باد
#کارلوس_لوئیس_سافون
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith