پرواز فکر و اندیشه
1.17K subscribers
4.25K photos
2.15K videos
84 files
998 links
‏جاویدشاه فقط یه شعار نیست…

عهد ما با ایران و هزاران سال پادشاهی‌ست…
Download Telegram
@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشي_از_يك_كتاب
#شخصيت_شناسي
#كارن_هورناي
#برتري_طلب

1⃣برتري طلب

🔴برتری طلب ها سعی دارند با کنترل اوضاع و برتری بر تک تک افراد جامعه، حتی فرزند خود، عصبیت خود در گذشته را درمان کنند. برتری طلب ها فقط و فقط اطاعت را می فهمند. حتی اگر یک دستور آنها اجرا نشود خشم زیادی از خودشان بروز می دهند. ممکن است هر نوع کار خطرناکی انجام بدهند. انها توقع بسیار بالایی از خود و دیگران دارند. ممکن است با سرعت و قدرت بسیار بالا کار کنند و از دیگران هم همین قدر کار بکشند. مشکلات دیگران را درک نمی کنند. احساس می کنند هر کسی که از دستور آنها اطاعت نکند با آنها دشمنی دارد. بسیار جاه طلبند و برای رسیدن به جاه طلبی هر کاری می کنند. این تیپ از عصبی ها با این که از همه تیپ های دیگر فعال ترند، اما هیچ وقت از زندگی راضی نیستند. و از هیچ موفقیتی احساس خوشحالی نمی کنند. همان طور که توضیح دادیم هیچ انسان عصبی ای هرگز نمی تواند به خود ایده الی ذهنی خود برسد. بسیاری از کسانی که در شرایط سخت اجتماعی بزرگ شدند، در کودکی تحقیر شدند و هرگز نتوانستند در کودکی لذتی درست از زندگی ببرند، در اینده تبدیل به همین برتری طلب ها خواهند شد. می توان این تیپ آدم ها را در قشر اراذل و اوباش جامعه مشاهده کرد که دوست دارند تعداد زیادی دوست جنس مخالف داشته باشند، همه اعضای خانواده و حلقه دوستان او را تحسین کنند و از کسی که از آنها تبعیت نکند انتقام سختی بگیرند. هیچ احساس انسانی در وجودشان نیست و توقع آنها از جامعه بیشتر از حد معمول است. هیتلر نماد یکی از این انسان هاست که در انتهای زندگی، به خاطر عصبیت بالا از زندگی و نارضایتی شدیدش با وجود موفقیت های زیادش، دست به خودکشی زد.

⭕️این برتری طلبی در خانواده هم نمود پیدا می کند و این که بیشتر خانواده های عصبی هرگز نمی توانند دختر و پسر موفقی تحویل جامعه بدهند همین عصبیت خفته در دل تمام تمام اعضای این خانواده هاست. مگر این که کسی گذشته خشمگین خود را فراموش کند و دوباره از صفر برای خودش زیربنای زندگی را بسازد. که باز هم این مسئله، دلیلی بر موفقیت این خانواده ها نیست و شخص با استفاده از روش های درست زندگی و کنار گذاشتن عصبانیت ها و کینه ها، خود واقعی اش را شناخته است و خود واقعی درونی اش را رشد داده است.

📚كتاب: "شخصيت عصبي زمانه ما"
✏️نويسنده: "كارن هورناي"




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#كارن_هورناى


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#شخصيت_شناسي
#كارن_هورناي
#مهر_طلب

2⃣مهر طلب ها

🔵این تیپ از عصبیت، در بین خانم ها بیشتر شایع است. مهرطلب به تیپ برتری طلب وابسته است. یعنی اساس وجود چنین تیپی برتری طلب ها هستند. آنها زندگی انگلی و منگ و کرختی دارند. چیزی غیر از توقعات زیاد و بالای خود درک نمی کنند. انتظار دارند توقعاتشان بدون آن که تلاشی درباره آن انجام دهند توسط دیگران برآورده شود. در صورتی که کسی از دست آنها ناراحت شود، نسبت به خودشان دشمنی پیدا می کنند و خودویرانگری و خودخوری شدیدی از خودشان بروز می دهند؛ برخلاف برتری طلب ها که دشمنی را به دیگران نشان می دهند.

🔷مهر طلب ها مدام دنبال این هستند که عشق و محبت تمام افرادی که با آنها روبرو می شوند را به دست آورند. همه او را دوست داشته باشند. اگر کسی آنها را دوست نداشته باشد و یا محبتی که مهرطلب انتظار دارد به او نداشته باشد، با خیالبافی و تخیل که ویژگی همه عصبی ها است، سعی می کنند تصور کنند که آن شخص هم عاشق آنها است. با مزاحمت های زیاد سعی می کنند خودشان را حقیر و محتاج نشان بدهند تا شخص مورد نظر به آنها محبت کند. و همین که از محبت طرف مقابل خیالش راحت شد، توقعات دور از انتظار، خودخواهی، توقع ایجاد امنیت از سوی شخص مورد نظر و... را دارد. مهرطلب ها در عشق بسیار پرتوقعند و به همین خاطر هیچ وقت به عشقی که مدنظرشان است نمی رسند.

🔷تیپ زن هایی که با وجود زندگی مرفه و شوهر فعال و مهربان خیانت می کنند، زن های خانه داری که دوست دارند زیردست باشند و در خانه بنشینند و مرد توقعات بی اندازه آنها را بدون این که خودشان تلاشی بکنند برآورده کند و حتی از کتک خوردن منعی ندارند، تیپ مردها یا زن هایی که با حقیر کردن خود سعی در طلب عشق دارند و تیپ های مشابه همه از نوع مهر طلب هستند.

📚كتاب: "شخصيت عصبي زمانه ما"
✏️نويسنده: "كارن هورناي"




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#شخصيت_شناسي
#كارن_هورناي
#انزوا_طلب

3⃣انزوا طلب یا عزلت طلب

🔘این تیپ، تنبل ترین تیپ در بین عصبی ها است. آنها بیشتر از هر انسانی در تخیلات سیر می کنند. خودایده‌آلی آنها با خود واقعی شان فاصله زیادی دارد و هرگز نمی توانند تصور کنند این انسان تنبل، بدون تخصص، بدون فکر و بدون هدفی برای آینده خود واقعی آنها است. آنها با ساختن تخیلی از شهرت، قدرت و.... و تظاهر به درویش مسلکی سعی دارند خودشان را گول بزنند که زندگی درستی دارند. در کمترین سطح زندگی قابلیت ادامه حیات دارند و هرگز از چیزی ناراضی نیستند. این تیپ ادم ها از پشت سخت ترین مه ها به دنیا نگاه می کنند و واقعاً هیچ چیزی را در دنیا همان طور که هست نمی بینند. از نظر آنها همه با او دشمنی دارند و برای رهایی از این دشمنی باید از مردم دوری کنند. از عشق فراری هستند و اگر کسی واقعاً هم او را دوست داشته باشد با توهین به شخص سعی می کند او را از عشق فراری بدهد. با این که شخص منزوی احساس آزادی و آرامش می کند اما این آزادی او «آزادی برای» عمل نیست، بلکه «آزادی از» عمل است. آنها تماشاگر بی دخالت زندگی اند و انتظار دارند که جهان در گذر، او را هم در نظر بگیرد و برای موفقیت او هم نقشه ای بکشد.

🔘تیپ هنرمندان شکست خورده، مردهایی که توی خانه می نشینند تا کار سراغشان بیاید و نجاتشان بدهد و تیپ زن هایی که منتظر شوهرند تا نجات پیدا کنند، آدم هایی که مدام بهانه می گیرند و کاری انجام نمی دهند از این دست عصبی ها هستند.

📚كتاب: "شخصيت عصبي زمانه ما"
✏️نويسنده: "كارن هورناي"




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@



🌺 گالیله در غم انگیز ترین لحظه شکست ، سنت دیرین قهرمان سازی را درهم می شکند . هنگامی که شاگردان خشمگین و بی تابش به طعنه می گویند : " بدبخت ملتی که قهرمان ندارد "
گالیله ، درهم شکسته و بی توان ، تنها و بی یاور ، جوابی بی نظیر می دهد : " بدبخت ملتی که به قهرمان احتیاج دارد "
همین است . اگر ملتی بدبخت و درمانده نباشد چه حاجتی به قهرمان دارد ؟
چه بدبختی از این بالاتر که مردمی بنشینند و منتظر ظهور قهرمانی باشند ؟
اصلا رؤیای ظهور منجی قادر ، زاده ی ضعف و نادانی آدم هاست .
برشت در بسیاری از آثارش با این رؤیای فریبگر در افتاده است .
" بدبخت ملتی که به قهرمان احتیاج دارد " ، به دو معنی :
یکی اینکه مردمی که بار ستم و بدی را به دوش می کشند و چشم به راه ظهور منجی یا قهرمانی هستند تا رهایی یابند ، بدبختند . چه بدبختی از این بالاتر که آدمیزاده نیروها و امکانات خویش را به حساب نیاورد و منتظر ظهور موجودی برتر باشد ؟
دیگر اینکه ملتی به قهرمان احتیاج دارد که بدبخت است . وگرنه در جامعه ای عادل و خوشبخت قهرمانی به چه کار می آید ؟

جامعه‌ای که منتظر قهرمان و نجات‌دهنده است، جامعه‌ای با اکثریت هشیار و بیدار نیست.

مقدمه زندگی گالیله
#برتولت برشت
گفتاری در آثار و اندیشه های برشت
#عبدالرحیم_احمدی




♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@



آدم‌هایی‌ هستند که به هزار و یک دلیل وارد زندگی‌ شما می‌‌شوند ، و پس از مدتی‌ به هزار و یک دلیل دیگر دلتان نمی‌خواهد در زندگی‌ شما باشند.
اکثریت ما سعی‌ در ایجاد فاصله می‌‌کنیم .خودمان را گرفتار نشان میدهیم.در عین حال در ملاقات‌هایمان طوری برخورد می‌کنیم که انگار هیچ چیزی عوض نشده و احساساتِ ما همچنان دست نخورده و مانند قبل وجود دارد و قول میدهیم که به زودی همه چیز به حالتِ سابقِ خودش بر گردد
عده ی دیگری از ما ، سردی نشان میدهیم و توضیح مان این است که مثلا " خودم با خودم درگیرم " یا زمانی‌ برایِ خودم لازم دارم تا خودم را پیدا کنم " و از این حرف ها
و بی‌ شرم‌ترینِ ما ،راهِ دعوا و جنجال و بهانه گیری و حتی تهمت را پیش میگیریم . فردِ مقابل را گناه کار و خودمان را دل‌ شکسته و رنجور نشان می‌‌دهیم.و در حقیقت با بی‌رحمانه‌ترین روش کاری می‌کنیم که فردِ مقابل خودش با پایِ خودش از زندگی‌ِ ما برود
در هر سه حالت به هزار و یک دلیل ، ما جسارتِ برخورد مناسب را نداشته ایم.

اگر حقوق انسانی‌ و احساسی‌ خودمان و دیگران ، برایمان محترم باشد ، میتوانیم در آرامش و بدور از هر گونه دروغ و ریا و فلسفه بافی توضیح دهیم که به چه دلیل مایل به ادامه ی رابطه نیستیم. گرچه هرگز نمیتوان عکس العمل فردِ مقابل را پیش بینی‌ کرد ولی‌ حداقل با خودمان و با او روراست بوده ایم ، فرد می‌داند که کجای رابطه با شما ایستاده است و در حقیقت ما به خودمان و فردِ مقابل این امکان را داده ایم که زندگی‌ را بدون حضور و وجود دیگری ادامه دهیم بدونِ اینکه درگیر چراها و سوال‌هایِ بی‌ جواب باشیم .
همه ما چنین تجربه‌ای را .داشته ایم

شاید در رابطه با یک دوست ، همکار، همسایه، فامیل و یا حتی کسی‌ که روزی عاشقش بوده ایم. درهر حال به یاد داشته باشیم که انسان جایز الخطا است و محکوم به تردید و تنوع، ولی‌ انسانیت و راستگویی را در هیچ رابطه‌ای فراموش نکنیم ، حالا به هر قیمتی

#نيكى_فيروزكوهى



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@


خردگرایی نگرشی است مبتنی بر آمادگی شنیدن نظرات مخالف و آموختن از تجارب... و نیز اذعان به اینکه «ممکن است من در اشتباه باشم و شما صحیح بگویید، ما با تلاش ممکن است به حقیقت نزدیکتر شویم».

#كارل_پوپر
#به_سوی_دموکراسى



♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
دوستان و همراهان کانال پرواز واندیشه🍃


از این پس هر روز صبح بخشهایی ازکتاب انسان در جستجوی معنا اثر ویکتورفرانکل دراین کانال به اشتراک گذاشته میشود.
با ما همراه باشید
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#انسان_در_جستجوي_معنا
دکتر ویکتور فرانکل نویسنده
دکتر نهضت صالحیان-مهین میلانی برگرداننده



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص118

معناي رنج1 انسان وقتی با وضعی اجتناب ناپذیر مواجه می گردد، و یا با سرنوشتی تغییر ناپذیر روبروست، مانند بیماري درمان پذیري و یا مبتلا به بعضی از انواع سرطان ، این فرصت را یافته است که به عالیترین ارزشها و به ژرفترین معناي زندگی یعنی رنج کشیدن دست یابد. درد و رنج بهترین جلوگاه ارزش وجودي انسان است. و آنچه که اهمیت بسیار دارد ، شیوه و نگرش فرد نسبت به رنج است و شیوه اي که این رنج را به دوش می کشد. براي روشن شدن مطلب مثال زنده اي می آورم. روزي پزشک سالخورده اي که از افسردگی شدیدي رنج می برد، براي معالجه و درمان نزد من آمد. او توان این را نداشت که با اندوه فراوان زاییده از مرگ همسرش در دو سال پیش کنار بیاید. نیروي چیره شدن بر این درد و رنج را در خود نمی دید. او همسرش را به شدت دوست می داشت. از دست من چه کمکی ساخته بود؟ باید به او چه می گفتم؟ لحظاتی در سکوت گذشت و سپس از او پرسیدم : »دکتر چه می شد اگر شما مرده بودید و همسرتان زنده می ماند؟« »واي که دیگر این خیلی بدتر بود، بیچاره او چگونه می توانست این همه درد و رنج را به تنهایی تحمل کند.« از این فرصت استفاده کردم و در پاسخ گفتم : » دکتر پس می بینید که این درد و رنج نصیب او نشد، و این شما هستید که رنجش را به جان خریده اید و اکنون باید آنرا تحمل کنید.«




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص119

واژه اي به زبان نیاورد و تنها به آرامی دستم را فشرد و مطب را ترك کرد. رنج وقتی معنا یافت، معنایی چون گذشت و فداکاري، دیگر آزاردهنده نیست. البته این گفتگو و کاري که من با این پزشک کردم، در حکم درمان نبود، زیرا نخست اینکه افسردگی و یاس او بیماري نبود، دو دیگر؛ من توانا به تغییر سرنوشت او نبودم. نمی توانستم همسرش را به او باز گردانم. اما من درآن لحظه تنها توفیق یافتم نگرش و برخورد او را نسبت به سرنوشت تغییر ناپذیرش، تغییر دهم و در آنجا بود که معنایی در رنجی که می کشید، یافت. یکی از اصول اساسی لوگوتراپی این است که توجه انسان ها به این مساله جلب می کند، که انگیزه اصلی و هدف زندگی، گریز از درد و لذت بردن نیست، بلکه معنی جویی زندگی است که به زندگی مفهوم واقعی می بخشد. به همین دلیل انسانها درد و رنجی را که معنی و هدفی دارد با میل تحمل می کنند. نیازي به یادآوري نیست که رنج معنایی نخواهد داشت اگر ضرورتی نداشته باشد. مثلا بیمار حق ندارد سرطانی را که با یک جراحی بهبود می یابد چون »صلیب خویش به دوش بکشد« و رنجش را تحمل کند. زیرا این یک »خودآزاري1« بیمار گونه است تا یک تحمل قهرمانانه2. روان درمانی سنتی، ترمیم و تجدید قواي بیمار را براي کار و لذت بردن از زندگی به عنوان سرلوحه اقدامات خویش قرار داده است. اما لوگوتراپی علاوه بر این هدف، سعی بر آن دارد که بیمار را کمک کند تا با درك معناي رنجی که می کشد، در تحمل آن استوارتر باشد. در این زمینه دکتر ادیت ویسکوف جولسون3 ، استاد روانشناسی دانشگاه جورجیا ، ضمن مقاله اي درباره لوگوتراپی یادآور می شود که »فلسفه کنونی ما درباره ي بهداشت روان بر این پایه استوار شده است که مردم باید خوشحال و شاد زندگی کنند و غم و اندوه نشانه ناسازگاري و عدم انطباق با زندگی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص120

است. این اعتقاد و نظام ارزشها باید خود را در برابر کسانی که درد و رنجی اجتناب ناپذیر دارند مسئول بدانند. زیرا این شیوه ي اندیشه موجب می شود که افراد دردمندي به خاطر اینکه شاد نیستند، اندوهناکتر نیز بشوند.« این خانم در مقاله اي دیگر یادآور می شود که »شاید لوگوتراپی این ویژگی بیمارگونه حاکم بر فرهنگ کنونی آمریکا را باژگون کند، نا کسانی که قابل درمان نیستند و رنج می برند فرصتی بیابند به جاي اینکه از دردهاي خود »بنالند«، به آنها »ببالند«، زیرا این گونه بیماران فعلا نه تنها غمگین و اندوهناکند، بلکه بار این اندوه را نیز به دوش می کشند، که چرا شاد نیستند.« گاهی در زندگی وضعی پیش می آید که انسان از انجام کاري محروم می شود و یا کامیاب نمی گردد، ولی چیزي که اجتناب ناپذیر و محو نشدنی است همانا »رنج« است. از اینرو اگر رنج را شجاعانه بپذیریم تا واپسین دم ، زندگی معنی خواهد داشت. پس به این ترتیب می توان گفت معناي زندگی امري مشروط نیست، زیرا معناي زندگی می تواند حتا معنی بالقوه درد و رنج را نیز در بر گیرد. بگذارید موردي را که شاید یکی از ژرف ترین و پر معناترین تجربیات من در اردوي کار اجباري است برایتان بازگو کنم. آماري بسیار دقیق و مستند نشان می دهد که از هر بیست و هشت نفر اسیر اردوگاه کار اجباري تنها یک نفر ماند. و از سویی حتا اگر من به فرض آن یک نفر بودم که امکان داشت زنده بمانم؛ این احتمال بسیار ضعیف بود که بتوانم نوشته هایی را که در زندان آشویتس در نیم تنه ي خود پنهان کرده بودم بازیابم. بنابراین چاره اي نبود جز اینکه بر رنج نبود این کودك روحانی چیره شوم. این اندیشه در ذهنم جان گرفت که خواهم مرد بدون اینکه فرزندي جسمانی و یا اثري روحانی از من بر جاي بماند. از خود پرسیدم دیگر زندگی براي من چه معنایی دارد؟ با اینگونه پرسشها و اندیشه ها مشغول بودم. غافل از اینکه پاسخ پرسشهاي من در راه است و طولی نخواهد کشید که به دستم می رسد. داستان از این قرار است که وقتی من به اردوي اسیران آمدم، لباسهایم را گرفتند و لباس هاي ژنده زندانی دیگري را که به کوره ي آدم سوزي سپرده شده بود به من



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص121

دادند. در جیب این لباس فرسوده یک برگ پاره که دعاي معروف بحري »شمایسراییل1« روي آن نوشته شده بود یافتم. این تصادف را به چیزي می توانستم تعبیر کنم جز اینکه اندیشه ها و ایده ها چیزي نیست که تنها روي کاغذ آورده شود، بلکه باید با آن دست و پنجه نرم کرد و زیست. پس از مدتی کوتاهی حس کردم که به زودي خواهم مرد. نگرانی هاي من در این اوضاع بحرانی با سایر رفقا فرق داشت. پرسش آنان این بود که، »آیا ما از این اردوگاه جان سالم به در خواهیم برد؟ و اگر نه، پس ارزش این همه درد و رنجی که متحمل می شویم چیست؟ ولی پرسشی که پیوسته در گوش من زنگ می زد این بود که، » آیا این همه رنج کشیدن ها و مرگهایی که شاهد آنیم، معنایی دارد؟ و اگر نه پس نهایتا بقا و جان سالم به در بردن هم معنایی نخواهند داشت. زیرا اگر معناي زندگی به این تصادف بستگی داشته باشد، چه از آن جان به در ببریم و چه نبریم زندگی ارزش زیستن نخواهد داشت.«



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص122

امروزه روان پزشکان به وفور با این پرسش روبرو هستند که زندگی چیست؟ چرا باید درد کشید و رنج برد؟ در واقع روان پزشکان بیشتر با مراجعینی مواجه هستند که به خاطر مسایل انسانی به آنان مراجعه تا بیماري هاي عصبی. بسیاري از مراجعان کنونی، روان پزشکان، کسانی هستند که سابقا به علماي دینی و پدران روحانی مراجعه می کردند، ولی امروز دیگر میلی به این کار ندارند و از اینروست که روان پزشکان بیشتر با مسایل فلسفی مردم روبرو هستند تا با تعارضات عاطفی و روحی آنان.


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص123

لوگودراما1 رویداد زیر شنیدنی است. مادري که پسرش در سن یازده سالگی در گذشته بود، به دنبال دست زدن به یک خودکشی بی فرجام به کلینیک من آورده شد. همکارم دکتر کوکورك2 ، از او دعوت کرد تا در یک جلسه ي گروه درمانی شرکت جوید، تصادفی من هم به اتاقی که او سرگرم رهبري یک جلسه سایکودراما بود وارد شدم. این خانم داستان زندگیش را چنین بازگو می کرد: وقتی پسرش درگذشت، او با پسر بزرگترش که مبتلا به فلج کودکان بود تنها ماند. پسرك بی نوا می بایست با صندلی چرخدار به این سو و آن سو کشانده شود. مادر که از این شکل زندگی به ستوه آمده بود، علیه سرنوشت خود عصیان کرد و تصمیم گرفت خود و پسرش را از بین ببرد. اما پسرك زمین گیر نگذاشت او این تصمیم را عملی کند. او دوست داشت زندگی کند! زندگی براي او هنوز با معنی بود. ولی متاسفانه براي مادر تندرست چنین نبود. چرا؟ و چگونه می بایست به این مادر کمک کرد؟ بدون مقدمه وارد بحث آنان شدم و از خانم دیگري که در گروه بود پرسیدم: »چند سال دارید؟« او پاسخ داد : »سی سال«


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص124

» نه شما سی ساله نیستید، شما هشتاد سال دارید، در بستر مرگ آرمیده اید و به گذشته می اندیشید ، یک زندگی سرشار از موفقیت هاي مالی و اجتماعی ولی بدون فرزند.« » سپس از او خواستم که تجسم کند در چنان موقعیتی چه احساسی دارد و با خود چه می گوید؟ پاسخ او را عینا از روي نوار نقل می کنم. »آه، من با یک میلیونر ازدواج کردم. زندگیم مرفه بود و در ناز و نعمت عمري گذراندم. با مردها معاشقه می کردم و آنها را به بازي می گرفتم و از این کار لذت می بردم. و حالا که در سن هشتاد سالگی هستم، حالا که به گذشته نگاه می کنم و فرزندي هم ندارم نمی دانم این همه تلاش براي چه بوده است. در حقیقت من باید اذعان کنم که در زندگی یک بازنده و یک شکست خورده ام! سپس از مادر کودك فلج دعوت کردم که به زندگی خود در گذشته نظري بیفکند. پاسخ را برایتان نقل می کنم: » من همیشه آرزو داشتم که فرزندي داشته باشم. این آرزو برآورده شد، ولی یکی از آنان در گذشت و دیگري نیز فلج است. اگر از او مواظبت نمی کردم. باید او را به موسسات ویژه ي این کودکان می سپردم. گرچه نگهداري از او خیلی دشوار است ولی چه می شود کرد، او پسر منست. من همه امکانات را به کار گرفته ام تا او بهتر زندگی کند. من از پسرم انسان بهتري ساخته ام.« در این لحظه او به شدت گریه اش گرفت و با صداي بلند ادامه داد: تا آنجا که به خودمم مربوط است، می توانم با آرامش به زندگی و گذشته خود نگاه کنم، زندگی براي من مملو از »معنا« بوده و تلاش در راه تحقق این معنا. من نهایت کوشش و تلاش را در راه بهروزي پسرم به کار برده ام، زندگی من یک شکست نبوده« ! اینک که او از بستر احتضار زندگی را مرور می کرد، ناگهان توانسته بود که معنایی در آن بیابد. معنایی که همه رنجهاي او را نیز در بر می گرفت.


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷