@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
☝️ قبل از خواندن متن، عکس را مشاهده بفرمایید
#مسعود_ریاحی : این «زن»، کاربردِ اولیه‌یِ سپر را تهی از معنا میکند و معنای جدیدی جلوی رویش می‌گذارد. او تصویرِ منعکس شده‌‌اش به‌وسیله آن سپر را می‌آراید. نه شعار خاصی میدهد، نه پلاکارد خاصی را بدست گرفته است. او صرفا خودش را به میدان آورده است و میل به زیباتر بودن را. این زن، همان تفاوتی را به میدان آورده است که نیچه آن را ستایش می‌کرد. آن هاله‌ی رمز آلود زنانگی که گفتمان فمینیسم آن دوران، به اعتقادِ نیچه، در پی حذف آن بود. نیچه در جایی می‌گوید: «وای اگر حقیقت زن باشد». او صراحتا تاریخِ اندیشه را به نقد می‌کشد که آنچه در حال حاضر بشر در حوزه اندیشه به آن رسیده است، تولید شده‌ی ذهنیت و منطقِ مردانه به جهان است. خوانش و تفسیر جهان، خوانش و تفسیری است بشدت مردانه. نیچه پرسش بزرگی را مطرح میکند که اگر منطقِ زنانه به جهان می‌نگریست، چه تفسیری از جهان بدست می‌آمد؟ این عکس، خوانش جدیدی از اعتراض بدست میدهد. زن بی‌هیچ خشونتی، آن سپرهای استوار را به چالش می‌کشد؛ با میل به زیبایی.
مسعود ریاحی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
☝️ قبل از خواندن متن، عکس را مشاهده بفرمایید
#مسعود_ریاحی : این «زن»، کاربردِ اولیه‌یِ سپر را تهی از معنا میکند و معنای جدیدی جلوی رویش می‌گذارد. او تصویرِ منعکس شده‌‌اش به‌وسیله آن سپر را می‌آراید. نه شعار خاصی میدهد، نه پلاکارد خاصی را بدست گرفته است. او صرفا خودش را به میدان آورده است و میل به زیباتر بودن را. این زن، همان تفاوتی را به میدان آورده است که نیچه آن را ستایش می‌کرد. آن هاله‌ی رمز آلود زنانگی که گفتمان فمینیسم آن دوران، به اعتقادِ نیچه، در پی حذف آن بود. نیچه در جایی می‌گوید: «وای اگر حقیقت زن باشد». او صراحتا تاریخِ اندیشه را به نقد می‌کشد که آنچه در حال حاضر بشر در حوزه اندیشه به آن رسیده است، تولید شده‌ی ذهنیت و منطقِ مردانه به جهان است. خوانش و تفسیر جهان، خوانش و تفسیری است بشدت مردانه. نیچه پرسش بزرگی را مطرح میکند که اگر منطقِ زنانه به جهان می‌نگریست، چه تفسیری از جهان بدست می‌آمد؟ این عکس، خوانش جدیدی از اعتراض بدست میدهد. زن بی‌هیچ خشونتی، آن سپرهای استوار را به چالش می‌کشد؛ با میل به زیبایی.
مسعود ریاحی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#چهره_عریان_زن_عرب
نویسنده: نوال سعداوی
ترجمه:مجید فروتن و رحیم مرادی
چاپ اول :1359
نوال سعداوی پزشک و فعال حقوق زنان در مصر بدنیا آمد و خود معتقد است که بیش از آن که یک فیمینیست باشد یک نویسنده است به اعتقاد خیلیها نوال نماینده زنان رمان نویس عرب است.
کتاب چهره عریان زن عرب در سال1977 برای اولین بار چاپ شد و واکنش های زیادی را برانگیخت. نوال در این کتاب به مسائلی پرداخت و آنها را محکوم کرد که شاید جزو سرسخت ترین سنتهای جامعه عرب و علی الخصوص مصر میباشد .
کتاب در 4 فصل نوشته شده است :
1نیمه مثله شده
در این بخش مطالبی تخت عنوان دختران خردسال قربانیان تعرضات جنسی .بی عدالتی دستگاه عدل . مسئله مشروعیت اولاد . برداشتهای نادرست از مفهوم زنانگی و ........پرداخته است
2 زنان در تاریخ
در این بخش از مطالبی مانند زنان در عصر فراعنه . آزادی برای بردگان ولی زنان نه و....... سخن رفته است.
3 زن عرب
در این فصل میتوان مطالب نقش زن در تاریخ عرب . عشق و جنسیت در زندگی عرب و...... را مطالعه کرد.
4 انکشاف راه
در بخش آخر کتاب از زنان جامعه امروز عرب و کار ازدواج و طلاق آنان سخن به میان رفته است .
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#چهره_عریان_زن_عرب
نویسنده: نوال سعداوی
ترجمه:مجید فروتن و رحیم مرادی
چاپ اول :1359
نوال سعداوی پزشک و فعال حقوق زنان در مصر بدنیا آمد و خود معتقد است که بیش از آن که یک فیمینیست باشد یک نویسنده است به اعتقاد خیلیها نوال نماینده زنان رمان نویس عرب است.
کتاب چهره عریان زن عرب در سال1977 برای اولین بار چاپ شد و واکنش های زیادی را برانگیخت. نوال در این کتاب به مسائلی پرداخت و آنها را محکوم کرد که شاید جزو سرسخت ترین سنتهای جامعه عرب و علی الخصوص مصر میباشد .
کتاب در 4 فصل نوشته شده است :
1نیمه مثله شده
در این بخش مطالبی تخت عنوان دختران خردسال قربانیان تعرضات جنسی .بی عدالتی دستگاه عدل . مسئله مشروعیت اولاد . برداشتهای نادرست از مفهوم زنانگی و ........پرداخته است
2 زنان در تاریخ
در این بخش از مطالبی مانند زنان در عصر فراعنه . آزادی برای بردگان ولی زنان نه و....... سخن رفته است.
3 زن عرب
در این فصل میتوان مطالب نقش زن در تاریخ عرب . عشق و جنسیت در زندگی عرب و...... را مطالعه کرد.
4 انکشاف راه
در بخش آخر کتاب از زنان جامعه امروز عرب و کار ازدواج و طلاق آنان سخن به میان رفته است .
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنشب شش سالگی خود را بیاد می آورم که گرم و آرام در بستر خود غنوده بودم ؛ در آن حالت دلپذیر نیم خواب و نیم بیدار و با آن خوابهای رنگارنگ کودکی که چون پریان خیالی با سرعت، ولی آرام و بیصدا از برابرم می گذشتند. در درون بسترم حرکت چیزی شبیه به یک پنجه ی سرد و زمخت را حس کردم که به لمس و جستجوی بدن من سرگرم بود. گویی به دنبال چیزی می گشت.همزمان با آن پنجه ای دیگر، به همان بزرگی،سردی و زمختی اولی بر دهان من قفل شد تا مرا از فریاد زدن باز دارد.
آنها مرا به حمام بردند. چهره هایشان را به یاد نمی آورم، اینکه مرد بودند یا زن و یا تعدادشان را.به نظرم دنیا را ابر تیره ای فرا گرفته بود که مرا از دیدن باز می داشت. شاید هم آنها چیز خاصی بر چشم های من گذاشته بودند. همه ی آنچه که به خاطر می آورم این است که ترس مرا فراگرفته بود و تعداد آنها هم زیاد بود. همچنین چیزی شبیه یک گیره ی آهنی را بیاد می آورم که دستها،بازوان و رانهای مرا در خود می فشرد، طوریکه قدرت هرگونه حرکت یا مقاومت را از من سلب می کرد . تماس سرد و یخ زده ی کاشی های حمام در زیر بدن برهنه ام را بیاد می آورم و صداهای ناشناس و زمزمه های نامفهومی که گاه و بیگاه با صدای فلزی نا هنجار قطع می شد. صدایی که قصاب را هنگام تیز کردن چاقوی خود و قبل از سر بریدن گوسفند عید قربان به خاطرم می آورد.
خون در رگهایم منجمد شده بود. گمان می کردم چند نفر دزد به اتاقم خزیده و مرا از بسترم ربوده اند. به نظر می آمد که آنها آماده می شوند که حلقوم مرا ببرند و این همان اتفاقی بود که همیشه در داستان ها در کمین دختر بچگان شیطانی چون من می نشست. داستان هایی که مادر بزرگ پیر روستایی من با اشتیاق فراوان برایم نقل می کرد.
گوش هایم را تیز کردم که صدای ناهنجار فلز را خوب بشنوم. لحظه ای که صدا قطع شد،انگار قلب من از زدن باز ایستاد من قادر نبودم چیزی را ببینم اما حس می کردم که نفس در سینه ام حبس شده است . چیزی که صدای سوهان از خود بیرون می داد ظاهراً به من نزدیک و نزدیک تر می شد. اما بر خلاف انتظار من آن شی به گردنم نزدیک نمی شد بلکه قسمت دیگری از بدنم را نشانه گرفته بود.
از کتاب سیمای عریان زن عرب
#نوال_سعداوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنشب شش سالگی خود را بیاد می آورم که گرم و آرام در بستر خود غنوده بودم ؛ در آن حالت دلپذیر نیم خواب و نیم بیدار و با آن خوابهای رنگارنگ کودکی که چون پریان خیالی با سرعت، ولی آرام و بیصدا از برابرم می گذشتند. در درون بسترم حرکت چیزی شبیه به یک پنجه ی سرد و زمخت را حس کردم که به لمس و جستجوی بدن من سرگرم بود. گویی به دنبال چیزی می گشت.همزمان با آن پنجه ای دیگر، به همان بزرگی،سردی و زمختی اولی بر دهان من قفل شد تا مرا از فریاد زدن باز دارد.
آنها مرا به حمام بردند. چهره هایشان را به یاد نمی آورم، اینکه مرد بودند یا زن و یا تعدادشان را.به نظرم دنیا را ابر تیره ای فرا گرفته بود که مرا از دیدن باز می داشت. شاید هم آنها چیز خاصی بر چشم های من گذاشته بودند. همه ی آنچه که به خاطر می آورم این است که ترس مرا فراگرفته بود و تعداد آنها هم زیاد بود. همچنین چیزی شبیه یک گیره ی آهنی را بیاد می آورم که دستها،بازوان و رانهای مرا در خود می فشرد، طوریکه قدرت هرگونه حرکت یا مقاومت را از من سلب می کرد . تماس سرد و یخ زده ی کاشی های حمام در زیر بدن برهنه ام را بیاد می آورم و صداهای ناشناس و زمزمه های نامفهومی که گاه و بیگاه با صدای فلزی نا هنجار قطع می شد. صدایی که قصاب را هنگام تیز کردن چاقوی خود و قبل از سر بریدن گوسفند عید قربان به خاطرم می آورد.
خون در رگهایم منجمد شده بود. گمان می کردم چند نفر دزد به اتاقم خزیده و مرا از بسترم ربوده اند. به نظر می آمد که آنها آماده می شوند که حلقوم مرا ببرند و این همان اتفاقی بود که همیشه در داستان ها در کمین دختر بچگان شیطانی چون من می نشست. داستان هایی که مادر بزرگ پیر روستایی من با اشتیاق فراوان برایم نقل می کرد.
گوش هایم را تیز کردم که صدای ناهنجار فلز را خوب بشنوم. لحظه ای که صدا قطع شد،انگار قلب من از زدن باز ایستاد من قادر نبودم چیزی را ببینم اما حس می کردم که نفس در سینه ام حبس شده است . چیزی که صدای سوهان از خود بیرون می داد ظاهراً به من نزدیک و نزدیک تر می شد. اما بر خلاف انتظار من آن شی به گردنم نزدیک نمی شد بلکه قسمت دیگری از بدنم را نشانه گرفته بود.
از کتاب سیمای عریان زن عرب
#نوال_سعداوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
در میان روزها از "روز دوم" بدم می آید...!
روز دوم بی رحم ترین روز است،
با هیچ کس شوخی ندارد...
در روز دوم همه چیز منطقی است
حقایق آشکار است
و به هیچ وجه نمی توان سر خود شیره مالید...
مثلا روز اول مهر همیشه روز خوبی بود،
آغاز مدرسه بود
و خوشحال بودیم؛
اما امان از روز دوم
تازه می فهمیدیم تابستان تمام شده است...
یا مثلا روز دوم بازگشت از سفر!
روز اول خستگی در می کنیم
حمام مى رویم
اما روز دوم
تازه می فهمیم که سفر تمام شده،
طبیعت،
بگو بخند با دوستان
و عشق و حال تمام شده است...
هرگاه مادربزرگ نزد ما می آمد
و یک هفته می ماند
وقتی که برمی گشت ناراحت می شدیم
اما روز دوم
تازه می فهمیدیم
که "مادر بزرگ رفت" یعنی چه؟
یا وقتی کسی از دنیا می رود
روز اول خدا بیامرز است،
و روز دوم عزیز از دست رفته...
و اما جدایی
روز اول شوکه ایم
و شاید حتی خوشحال باشیم
که زندگی جدیدی در راه است ...
تیریپ مجردی و عشق و حال ور می داریم
اما دریغ از روز دوم
تازه می فهمیم کسی رفته،
تازه می فهمیم حال مان خوب نیست،
تازه می فهمیم تنهایی بد است...
باید روز دوم را خوابید
باید روز دوم را خورد
باید روز دوم را مرد ...
#کیومرث_مرزبان
#داستانک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
در میان روزها از "روز دوم" بدم می آید...!
روز دوم بی رحم ترین روز است،
با هیچ کس شوخی ندارد...
در روز دوم همه چیز منطقی است
حقایق آشکار است
و به هیچ وجه نمی توان سر خود شیره مالید...
مثلا روز اول مهر همیشه روز خوبی بود،
آغاز مدرسه بود
و خوشحال بودیم؛
اما امان از روز دوم
تازه می فهمیدیم تابستان تمام شده است...
یا مثلا روز دوم بازگشت از سفر!
روز اول خستگی در می کنیم
حمام مى رویم
اما روز دوم
تازه می فهمیم که سفر تمام شده،
طبیعت،
بگو بخند با دوستان
و عشق و حال تمام شده است...
هرگاه مادربزرگ نزد ما می آمد
و یک هفته می ماند
وقتی که برمی گشت ناراحت می شدیم
اما روز دوم
تازه می فهمیدیم
که "مادر بزرگ رفت" یعنی چه؟
یا وقتی کسی از دنیا می رود
روز اول خدا بیامرز است،
و روز دوم عزیز از دست رفته...
و اما جدایی
روز اول شوکه ایم
و شاید حتی خوشحال باشیم
که زندگی جدیدی در راه است ...
تیریپ مجردی و عشق و حال ور می داریم
اما دریغ از روز دوم
تازه می فهمیم کسی رفته،
تازه می فهمیم حال مان خوب نیست،
تازه می فهمیم تنهایی بد است...
باید روز دوم را خوابید
باید روز دوم را خورد
باید روز دوم را مرد ...
#کیومرث_مرزبان
#داستانک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگر شما در اسراییل بدنیا می امدید به احتمال زیاد یهودی میشدید ،اگر در عربستان بدنیا می امدید قطعا مسلمان میشدید،اگر در اروپا بدنیا می امدید احتمال زیاد مسیحی و اگر در ژاپن بدنیا می امدید شینتو میشدید،دین پدیده ایست که جغرافیا برای شما تعیین میکند . پس تعصب برای چیست... آنچه مهم است اخلاق و انسانیت است که به جغرافیای زمان ومکان محدود نیست
آدم هایی که روح بزرگی دارند،
شعور بیشتری دارند و قلب مهربانتری..
#چارلی_چاپلین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگر شما در اسراییل بدنیا می امدید به احتمال زیاد یهودی میشدید ،اگر در عربستان بدنیا می امدید قطعا مسلمان میشدید،اگر در اروپا بدنیا می امدید احتمال زیاد مسیحی و اگر در ژاپن بدنیا می امدید شینتو میشدید،دین پدیده ایست که جغرافیا برای شما تعیین میکند . پس تعصب برای چیست... آنچه مهم است اخلاق و انسانیت است که به جغرافیای زمان ومکان محدود نیست
آدم هایی که روح بزرگی دارند،
شعور بیشتری دارند و قلب مهربانتری..
#چارلی_چاپلین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#از_حال_بد_به_حال_خوب
#دکتر_دیوید_برنز
کتابیست که از مقوله روانشناسی و روان پزشکی مقوله حال خوب را زیر ذره بین قرار میدهد . براستی چگونه می توان حال خوب داشت وحال خوب چیست؟
حال خوب در خانه ،در کار وبطور کلی در زندگی.
اگر تمام نعمتهای زندگی شامل حال انسان باشد ولی حال واحساس خوب نداشته باشد،محروم از مهمترین نعمت زندگیست . ولی با احساس خوب وحال خوب در صورت داشتن کمترین امکانات هم میتوان بخوبی زندگی کرد.
بعد از آشنایی با شناخت درمانی واجرای تعلیمات آن ،انسان احساس میکند از طریق اندیشیدن ،درست اندیشیدن ومثبت اندیشیدن زندگی وسرنوشت خود را میتواند دگرگون کندوتغییر دهد واز قدرت بیشتری برخوردار گردد.
کتاب دو مزیت عمده دارد اول اینکه هر شخصی میتواند از تعالیم آن در زندگی شخصی وخانوادگی ،کاری واجتماعی ،مشاوره ،تحقیق پژوهش استفاده کند.
دوم اینکه نویسنده کتاب دکتر برنز علاقمند بود مراجعانش با خودشناسی وخویشتن سازی به حل مشکلات ودرمان بیماریها ورشد وشکوفایی خود بپردازند وبرای این منظور حتی الامکان از دارو استفاده نکنند.
افرادی که علاقمند به داشتن حال خوب هستند به خصوص کسانیکه دسترسی به متخصصین روانی ندارند می توانند بهره بسیاری از این کتاب ببرند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#از_حال_بد_به_حال_خوب
#دکتر_دیوید_برنز
کتابیست که از مقوله روانشناسی و روان پزشکی مقوله حال خوب را زیر ذره بین قرار میدهد . براستی چگونه می توان حال خوب داشت وحال خوب چیست؟
حال خوب در خانه ،در کار وبطور کلی در زندگی.
اگر تمام نعمتهای زندگی شامل حال انسان باشد ولی حال واحساس خوب نداشته باشد،محروم از مهمترین نعمت زندگیست . ولی با احساس خوب وحال خوب در صورت داشتن کمترین امکانات هم میتوان بخوبی زندگی کرد.
بعد از آشنایی با شناخت درمانی واجرای تعلیمات آن ،انسان احساس میکند از طریق اندیشیدن ،درست اندیشیدن ومثبت اندیشیدن زندگی وسرنوشت خود را میتواند دگرگون کندوتغییر دهد واز قدرت بیشتری برخوردار گردد.
کتاب دو مزیت عمده دارد اول اینکه هر شخصی میتواند از تعالیم آن در زندگی شخصی وخانوادگی ،کاری واجتماعی ،مشاوره ،تحقیق پژوهش استفاده کند.
دوم اینکه نویسنده کتاب دکتر برنز علاقمند بود مراجعانش با خودشناسی وخویشتن سازی به حل مشکلات ودرمان بیماریها ورشد وشکوفایی خود بپردازند وبرای این منظور حتی الامکان از دارو استفاده نکنند.
افرادی که علاقمند به داشتن حال خوب هستند به خصوص کسانیکه دسترسی به متخصصین روانی ندارند می توانند بهره بسیاری از این کتاب ببرند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یاد اون جوک قدیمی افتادم که یارو پیش روانپزشک میره و میگه دکتر برادرم خل و چل شده، فکر می کنه که یه مرغه!
روانپزشک میگه: خب چرا واسه درمان نمی آریش.
طرف می گه: می خواستم؛ اما به تخم مرغ هاش نیاز دارم!
خب، گمان می کنم این کاملاً همون احساسیه که من الآن در مورد روابط زن و مرد دارم؛ می دونی رابطه ها خیلی غیرمنطقی، احمقانه و پوچ هستن، ولی من حدس میزنم داخل رابطه ها می مونیم چون اکثر ما به تخم مرغ هاش نياز داريم.
#وودی_آلن و
#مارشال_بریکمن
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
یاد اون جوک قدیمی افتادم که یارو پیش روانپزشک میره و میگه دکتر برادرم خل و چل شده، فکر می کنه که یه مرغه!
روانپزشک میگه: خب چرا واسه درمان نمی آریش.
طرف می گه: می خواستم؛ اما به تخم مرغ هاش نیاز دارم!
خب، گمان می کنم این کاملاً همون احساسیه که من الآن در مورد روابط زن و مرد دارم؛ می دونی رابطه ها خیلی غیرمنطقی، احمقانه و پوچ هستن، ولی من حدس میزنم داخل رابطه ها می مونیم چون اکثر ما به تخم مرغ هاش نياز داريم.
#وودی_آلن و
#مارشال_بریکمن
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#طنز
یکی از دوستام با یه پسر خیلی پولدار آشنا شده بود و تصمیم داشت هر طور شده باهاش عروسی کنه، تو یه مهمونی یه دفعه از دهنش پرید که 5 ساله دفتر خاطرات داره و همه چیزشو توش می نویسه، این آقا هم گیر داد که دفتر خاطراتت رو بده من بخونم!
از فردای اون روز مژگان و من نشستیم به نوشتن یه دفتر خاطرات تقلبی براش، من وظیفه قدیمی جلوه دادنش رو داشتم...، 10 جور خودکار واسش عوض کردم، پوست پرتقال مالیدم به بعضی برگه هاش...، چایی ریختم روش... مژی هم تا می تونست خودش رو خوب نشون داد و همش نوشت از تنهایی و من خیلی پاکم و اصلا دنبال مادیات نیستم و فقط انسانیت برام مهمه و... بعد از یک هفته کار مداوم، دفتر خاطرات رو بُرد تقدیم ایشون کرد. آقا پسر در ایکی ثانیه دفتر خاطرات رو بر فرق سر مژی کوبید و گفت: منو چی فرض کردی؟
این که سالنامه 1396 هست! تو 5 ساله داری توی این خاطره می نویسی؟ و این گونه بود که مژی هنوز مجرد است!
از خاطرات ادمین کانال 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#طنز
یکی از دوستام با یه پسر خیلی پولدار آشنا شده بود و تصمیم داشت هر طور شده باهاش عروسی کنه، تو یه مهمونی یه دفعه از دهنش پرید که 5 ساله دفتر خاطرات داره و همه چیزشو توش می نویسه، این آقا هم گیر داد که دفتر خاطراتت رو بده من بخونم!
از فردای اون روز مژگان و من نشستیم به نوشتن یه دفتر خاطرات تقلبی براش، من وظیفه قدیمی جلوه دادنش رو داشتم...، 10 جور خودکار واسش عوض کردم، پوست پرتقال مالیدم به بعضی برگه هاش...، چایی ریختم روش... مژی هم تا می تونست خودش رو خوب نشون داد و همش نوشت از تنهایی و من خیلی پاکم و اصلا دنبال مادیات نیستم و فقط انسانیت برام مهمه و... بعد از یک هفته کار مداوم، دفتر خاطرات رو بُرد تقدیم ایشون کرد. آقا پسر در ایکی ثانیه دفتر خاطرات رو بر فرق سر مژی کوبید و گفت: منو چی فرض کردی؟
این که سالنامه 1396 هست! تو 5 ساله داری توی این خاطره می نویسی؟ و این گونه بود که مژی هنوز مجرد است!
از خاطرات ادمین کانال 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#زن
زن یک وسیله یا ابزار نیست. یک موجود دست دوم نیست. زن تجملات رها شده و بدور از زندگی واقعی نیست. زن موجودی فقط احساساتی که تصمیمات عاطفی میگیرد و بویی از عقلانیت نبرده است، نیست. زن دیالکتیک بکارت در مقابل هرزگی نیست. زن نیمی از زندگی است. همه ما قبل از زن و مرد بودن انسان هستیم و شایسته رفتار انسانی و حقوق اولیه ابنا بشر.
چرا باکرگی برایمان مهم است؟
چون فکر میکنیم زن یک وسیله است و وقتی آن را از جعبه ازدواج بیرون می آوریم باید حتما پلمب و هلوگرام مخصوص و لیبل داشته باشد. باید از جایی مشخص آن را خریداری کنیم و به هر فروشنده ای نمیتوان اعتماد کرد. و باید برایش بهایی گزاف بنام‌مهریه، شیر بها و از این دست به فروشنده پرداخت کنیم. اگر روزی آن را نخواستیم کالایی دست دوم حساب شده و با قیمت های پایین تر خرید و فروش میشود. اگر برچسب و هلوگرام مخصوص نداشت، احتمالش است که تقلبی صورت گرفته و نمیخریمش. دقیقا عین بازار! این نگاه متفرعنانه عمومی نسبت به زن و خرید کالا و پشتیبانی خدمات پس از فروش میشود نگاه کاسب پیشه به یک انسان. این کالا یا برده حق این را ندارد که از ارباب خویش جدا شود. هژمونی قدرت و حاکمیت و دادگاه با جمله "بشین سر زندگیت زن" از وی موجودی مسخ شده و فاقد اراده ترسیم میکند. این در مقابل کرامت انسانی وی است.
در حالیکه هیچ مردی حتی لحظه ای چنین نگاهی را برنمیتابد. بیایید فرض کنیم:
مردی قرار است قبل از ازدواج تست باکرگی بدهد و اگر نبود در انتخاب مردود است. فرض کنیم قرار است به وی مبلغی بعنوان مهریه بدهند و بگویند این کل حقوق توست در زندگی که بصورت نقدی به حسابت واریز میکنیم. نمیتوانی پس از انتخاب شدن تصمیم دیگری بگیری. همین ارباب زنت هست که هست. بیمار است، جانی است، سادیست است و قس علی هذا، باید بسوزی و بسازی و با وی تا لحظه مرگ زندگی کنی! حق انتخاب شریک دیگری نداری! و فقط در صورتی که اثبات بشود وی معتاد است و انگل جامعه شاید با دوندگی در محاکم قضایی بتوانی از وی جدا شوی! حق نداری از دستورات وی سرپیچی کنی. اگر به هر دلیل اشتباه کردی و با زن دیگری ارتباط برقرار کردی حکمت مرگ است! و حق حیات و زندگیت را از دست میدهی پس مواظب باش و حواست را جمع کن که اشتباه نکنی! وظیفه ات تولید مثل است و هروقت اربابت زن اراده کند باید به او انواع و اقسام سرویس ها را بدهی!
یادت باشد عکس وی را در خانه ات اویزان میکنی و همچون بت پرستشش میکنی! نوع پوشش و لباست را زنت انتخاب میکند. مبادا طوری لباس بپوشی که اندام جنسیت برجسته دیده شود. مبادا لباسی بپوشی که تحریک‌کننده زنان دیگر باشد. میدانی در جامعه زنان بدچشم وجود دارند و قصد نزدیکی با تو پس‌مراقب باش طوری رفتار نکنی که به دست ایشان گزک بدهی. مبادا در مجالس با دیگر زنان صحبت کنی و بسیاری تمثیل ها و تناظر های دیگر که بدلیل طولانی شدن مطلب از آن صرف نظر میکنم.
این ها خون هر انسان منصفی را بجوش می آورد و تکانه ای لرزان بر پیکر انسان میاندازد که جای شکرش باقیست مرد هستم و زن نیستم. ولی این ها تصورات و تخیلات نیستند. باور های رایجی هستند که همه روزه با آن ها زندگی میکنیم منتها برای خودمان نمیخواهیم.
وقتش است کمی درنگ کنیم و در باور هامان تجدید نظر. زن همانند ما انسان است. آزاد است و حق حیات و زندگی و انتخاب و بازگشت از انتخاب دارد.
#بزرگمهر_قهاری
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
#زن
زن یک وسیله یا ابزار نیست. یک موجود دست دوم نیست. زن تجملات رها شده و بدور از زندگی واقعی نیست. زن موجودی فقط احساساتی که تصمیمات عاطفی میگیرد و بویی از عقلانیت نبرده است، نیست. زن دیالکتیک بکارت در مقابل هرزگی نیست. زن نیمی از زندگی است. همه ما قبل از زن و مرد بودن انسان هستیم و شایسته رفتار انسانی و حقوق اولیه ابنا بشر.
چرا باکرگی برایمان مهم است؟
چون فکر میکنیم زن یک وسیله است و وقتی آن را از جعبه ازدواج بیرون می آوریم باید حتما پلمب و هلوگرام مخصوص و لیبل داشته باشد. باید از جایی مشخص آن را خریداری کنیم و به هر فروشنده ای نمیتوان اعتماد کرد. و باید برایش بهایی گزاف بنام‌مهریه، شیر بها و از این دست به فروشنده پرداخت کنیم. اگر روزی آن را نخواستیم کالایی دست دوم حساب شده و با قیمت های پایین تر خرید و فروش میشود. اگر برچسب و هلوگرام مخصوص نداشت، احتمالش است که تقلبی صورت گرفته و نمیخریمش. دقیقا عین بازار! این نگاه متفرعنانه عمومی نسبت به زن و خرید کالا و پشتیبانی خدمات پس از فروش میشود نگاه کاسب پیشه به یک انسان. این کالا یا برده حق این را ندارد که از ارباب خویش جدا شود. هژمونی قدرت و حاکمیت و دادگاه با جمله "بشین سر زندگیت زن" از وی موجودی مسخ شده و فاقد اراده ترسیم میکند. این در مقابل کرامت انسانی وی است.
در حالیکه هیچ مردی حتی لحظه ای چنین نگاهی را برنمیتابد. بیایید فرض کنیم:
مردی قرار است قبل از ازدواج تست باکرگی بدهد و اگر نبود در انتخاب مردود است. فرض کنیم قرار است به وی مبلغی بعنوان مهریه بدهند و بگویند این کل حقوق توست در زندگی که بصورت نقدی به حسابت واریز میکنیم. نمیتوانی پس از انتخاب شدن تصمیم دیگری بگیری. همین ارباب زنت هست که هست. بیمار است، جانی است، سادیست است و قس علی هذا، باید بسوزی و بسازی و با وی تا لحظه مرگ زندگی کنی! حق انتخاب شریک دیگری نداری! و فقط در صورتی که اثبات بشود وی معتاد است و انگل جامعه شاید با دوندگی در محاکم قضایی بتوانی از وی جدا شوی! حق نداری از دستورات وی سرپیچی کنی. اگر به هر دلیل اشتباه کردی و با زن دیگری ارتباط برقرار کردی حکمت مرگ است! و حق حیات و زندگیت را از دست میدهی پس مواظب باش و حواست را جمع کن که اشتباه نکنی! وظیفه ات تولید مثل است و هروقت اربابت زن اراده کند باید به او انواع و اقسام سرویس ها را بدهی!
یادت باشد عکس وی را در خانه ات اویزان میکنی و همچون بت پرستشش میکنی! نوع پوشش و لباست را زنت انتخاب میکند. مبادا طوری لباس بپوشی که اندام جنسیت برجسته دیده شود. مبادا لباسی بپوشی که تحریک‌کننده زنان دیگر باشد. میدانی در جامعه زنان بدچشم وجود دارند و قصد نزدیکی با تو پس‌مراقب باش طوری رفتار نکنی که به دست ایشان گزک بدهی. مبادا در مجالس با دیگر زنان صحبت کنی و بسیاری تمثیل ها و تناظر های دیگر که بدلیل طولانی شدن مطلب از آن صرف نظر میکنم.
این ها خون هر انسان منصفی را بجوش می آورد و تکانه ای لرزان بر پیکر انسان میاندازد که جای شکرش باقیست مرد هستم و زن نیستم. ولی این ها تصورات و تخیلات نیستند. باور های رایجی هستند که همه روزه با آن ها زندگی میکنیم منتها برای خودمان نمیخواهیم.
وقتش است کمی درنگ کنیم و در باور هامان تجدید نظر. زن همانند ما انسان است. آزاد است و حق حیات و زندگی و انتخاب و بازگشت از انتخاب دارد.
#بزرگمهر_قهاری
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
این تصویر مربوط به «اسکارلت جوهانسون» است که در یک برنامه ی تلویزیونی دماغش را با یک دستمال پاک می کند و بعد آن دستمال در یک حراجی به مزایده گذاشته می شود و به مبلغ 5300 دلار فروخته می شود؛ بله کاملا درست است 5300 دلار برای یک دستمال که به آب دماغ خانم بازیگر آغشته است. جورج مونبیو نویسنده بریتانیایی در مقاله ای که در آن پیوند سلبریتی ها و امر سیاسی را مورد بررسی قرار داده است عنوان می کند:« سلبریتی‌ها چهره خشن سرمایه‌داری شرکتی را ملایم می‌کنند و از همه بدتر، کنشگری فعال ما در جامعه را خاموش می‌کنند». اگر کمی چشم های مان را باز کنیم این را تا مغز استخوان در اطراف خودمان احساس می کنیم. بزرگترین نقش سلبریتی ها در گره گاههای تاریخی نمود پیدا می کند، زمانی که به دلایلی چند پیوند میان مردم و حکومت گسسته می شود، زمانی که سرمایه داری از سلبریتی ها برای ترمیم روابط خود با مردم استفاده می کنند. مونبیو عنوان می کند: که سرمایه داری یک پیکر بی چهره است و سعی دارد از چهره ی سلبریتی ها به عنوان چهره ی خود استفاده کند، سلبریتی هایی که از یک سو با مردم و خیل طرفدارانی در ارتباط هستند که حتی سایز کفش، رنگ مورد علاقه، محل تعطیلات قبلی سلبریتی های مورد علاقه شان را می دانند و از سوی دیگر با سیستمی در ارتباط هستند که همه چیز را برای ستاره شدن آن ها فراهم می کند. نمونه ی بارز این مسئله حمایت ها و کمپین های مجازی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران بود- علیرغم اینکه به نظر من همه ی این مسائل تنها در جهت شواف و تجدید چهره ی حکومت بود، حکومتی که مشروعیتش در نزد مردم مخدوش شده بود- حضور سلبریتی ها و هشتک ها و کلیپ هایشان از طریق شبکه ی اینستاگرام که بالاترین نمود سرمایه داری در بین عامه را پیدا کرده است، توانستند نوعی فضای دلهره و بایدی برای شرکت در انتخابات ایجاد کنند.. مونبیو در ادامه از یک نقش گسترده تر و خطرناک تر سلبریتی ها پرده برمی دارد: «سلبریتی نقش مهم دیگری هم دارند، نوعی سلاح حواس‌پرتی جمعی. مطالعه منتشرشده در ژورنال های فرهنگی نشان میدهد افرادی که بیشترین توجه را به سلبریتی‌ها دارند کمترین درگیری با سیاست، کمترین احتمال اعتراض و کمترین احتمال رای‌دادن (اگاهانه) را دارند.همین مساله میتواند خط بطلانی باشد بر ادعاهای گاه‌وبی‌گاه و خودگفته رسانه‌ها مبنی بر اینکه سلبریتی‌ها ما را به زندگی اجتماعی پیوند می‌دهند»
بله سلبریتی ها و جهان سلبریتی پرور پیوند ما را با واقعیت قطع می کند و توهمی پایدار را دامن می زند، توهمی که نه خواب سرمایه داری را آشفته می کند و نه حاکمانی که بر ما سوار و نمی خواهند پیاده شوند. آن ها امتداد دهنده ی یک جهان دروغین در پس فیلم ها، شواف ها و عکس هایی هستند که هیچ ارتباطی با ما ندارد، جهانی بزک شده که نمونه و حد اعلای یک حیات می شود.
#محمد_مهدی_پور
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
این تصویر مربوط به «اسکارلت جوهانسون» است که در یک برنامه ی تلویزیونی دماغش را با یک دستمال پاک می کند و بعد آن دستمال در یک حراجی به مزایده گذاشته می شود و به مبلغ 5300 دلار فروخته می شود؛ بله کاملا درست است 5300 دلار برای یک دستمال که به آب دماغ خانم بازیگر آغشته است. جورج مونبیو نویسنده بریتانیایی در مقاله ای که در آن پیوند سلبریتی ها و امر سیاسی را مورد بررسی قرار داده است عنوان می کند:« سلبریتی‌ها چهره خشن سرمایه‌داری شرکتی را ملایم می‌کنند و از همه بدتر، کنشگری فعال ما در جامعه را خاموش می‌کنند». اگر کمی چشم های مان را باز کنیم این را تا مغز استخوان در اطراف خودمان احساس می کنیم. بزرگترین نقش سلبریتی ها در گره گاههای تاریخی نمود پیدا می کند، زمانی که به دلایلی چند پیوند میان مردم و حکومت گسسته می شود، زمانی که سرمایه داری از سلبریتی ها برای ترمیم روابط خود با مردم استفاده می کنند. مونبیو عنوان می کند: که سرمایه داری یک پیکر بی چهره است و سعی دارد از چهره ی سلبریتی ها به عنوان چهره ی خود استفاده کند، سلبریتی هایی که از یک سو با مردم و خیل طرفدارانی در ارتباط هستند که حتی سایز کفش، رنگ مورد علاقه، محل تعطیلات قبلی سلبریتی های مورد علاقه شان را می دانند و از سوی دیگر با سیستمی در ارتباط هستند که همه چیز را برای ستاره شدن آن ها فراهم می کند. نمونه ی بارز این مسئله حمایت ها و کمپین های مجازی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران بود- علیرغم اینکه به نظر من همه ی این مسائل تنها در جهت شواف و تجدید چهره ی حکومت بود، حکومتی که مشروعیتش در نزد مردم مخدوش شده بود- حضور سلبریتی ها و هشتک ها و کلیپ هایشان از طریق شبکه ی اینستاگرام که بالاترین نمود سرمایه داری در بین عامه را پیدا کرده است، توانستند نوعی فضای دلهره و بایدی برای شرکت در انتخابات ایجاد کنند.. مونبیو در ادامه از یک نقش گسترده تر و خطرناک تر سلبریتی ها پرده برمی دارد: «سلبریتی نقش مهم دیگری هم دارند، نوعی سلاح حواس‌پرتی جمعی. مطالعه منتشرشده در ژورنال های فرهنگی نشان میدهد افرادی که بیشترین توجه را به سلبریتی‌ها دارند کمترین درگیری با سیاست، کمترین احتمال اعتراض و کمترین احتمال رای‌دادن (اگاهانه) را دارند.همین مساله میتواند خط بطلانی باشد بر ادعاهای گاه‌وبی‌گاه و خودگفته رسانه‌ها مبنی بر اینکه سلبریتی‌ها ما را به زندگی اجتماعی پیوند می‌دهند»
بله سلبریتی ها و جهان سلبریتی پرور پیوند ما را با واقعیت قطع می کند و توهمی پایدار را دامن می زند، توهمی که نه خواب سرمایه داری را آشفته می کند و نه حاکمانی که بر ما سوار و نمی خواهند پیاده شوند. آن ها امتداد دهنده ی یک جهان دروغین در پس فیلم ها، شواف ها و عکس هایی هستند که هیچ ارتباطی با ما ندارد، جهانی بزک شده که نمونه و حد اعلای یک حیات می شود.
#محمد_مهدی_پور
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
همراهان همیشگی
از این پس با داستان های کوتاه طنز کتاب #اعترافات نوشته ی #حامد_ابراهیم_پور همراه شما خواهیم بود.
خواندن مطالب طنز و جذاب این کتاب را از دست ندهید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از این پس با داستان های کوتاه طنز کتاب #اعترافات نوشته ی #حامد_ابراهیم_پور همراه شما خواهیم بود.
خواندن مطالب طنز و جذاب این کتاب را از دست ندهید
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پرواز فکر و اندیشه
همراهان همیشگی از این پس با داستان های کوتاه طنز کتاب #اعترافات نوشته ی #حامد_ابراهیم_پور همراه شما خواهیم بود. خواندن مطالب طنز و جذاب این کتاب را از دست ندهید @flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من صدای بدی دارم! صدای پدرم به مراتب از من بدتر است! در کل ،خانواده ی بدصدایی هستیم و متاسفانه هیچ کداممان نمیخواهیم این واقعیت را بپذیریم ! جالب اینجاست که تمام اعضای خانواده ی من علاقه زیادی به آواز خواندن دارند. چند ساعتی که آنجا باشی چند مدل اجرای پاپ و راک و سنتی میشنوی! یکی در توالت آواز میخواند! یکی در حمام! یکی در آشپزخانه! یکی در حیاط! خلاصه اوضاع غم انگیزی ست و من سالهاست که با سرنوشت خود کنار آمده ام!
این مساله در خاندان ما ارثی ست. مثلا پسر عموی خدا زده ای دارم که از دوران نوجوانی دوست داشت قاری قرآن بشود! تلاش های مستمری هم در این راستا انجام داد! ولی هیچ فایده ای نداشت! چند باری که در مسجد محله یشان قرآن خواند، همه کفش هایشان را جا گذاشتند و فرار کردند! در نهایت امام جماعت مسجد او را کشید کناری و گفت:مسجد خانه ی خداست آقا جان! هروقت خواستی بیا اما فقط جان مادرت دیگر اینجا بلند قرآن نخوان! توی دلت بخوان! خدا قبول میکند! اصلا اینجوری ثوابش هم بیشتر است!
من اما بیشتر دلم می خواست تک خوان گروه سرود مدرسه مان باشم! تک خوان گروه سرود در دوران دانش آموزی ما خیلی عزت و احترام داشت و وقتی در مراسم های رسمی جلوتر از بقیه با غرور می ایستاد و سینه را می داد جلو و صدایش را می انداخت توی گلو، همه با تحسین یا حسرت نگاهش میکردند و به نوعی بعد از کاپتان تیم فوتبال، جوان اولِ مدرسه محسوب می شد!
مشکل اینجا بود که هیچ کس به استعداد من در خواندن پی نبرده بود و جهت خواندن در گروه سرود از من دعوت به همکاری نمی شد! اینطور شد که روی زدن مخ معلم تربیتی –که آن وقتها قدرت و نفوذی در حد مدیر مدرسه داشت- حساب ویژه ای باز کردم! آنقدر برایش به بهانه های مختلف –از روز جشن استقلال گینه ی بیسائو گرفته تا روز کارگر و ارتش و فضای سبز و غیره –کتاب و خودنویس و...هدیه بردم تا بالاخره نمک گیرم شد و مرا گذاشت داخل گروه سرود ! البته نه به عنوان تک خوان! تک خوان می خواند و چند نفر دیگر پشت سرش ادامه می دادند و من و سه چهار تا کور و کچل دیگر ،تنها کلمات نامفهومی را ادا می کردیم!
مثلا تک خوان می خواند: به لاله ی در خون خفته ! شهید دست از جان شسته! الی آخر! ما هم می گفتیم:هو هوهوهو! هوهوهوهو! ! هوهو! هوهوهو! هوهوهو! و این گونه بود که تنها تجربه ی رسمی من در زمینه آواز و گروه های موسیقی رقم خورد!
چند شب پیش پشت چراغ قرمز عابر پیاده ایستاده بودم و کسی دورو برم نبود. بنا بر همان عادت همیشه ی خانوادگی با صدای نخراشیده ام زدم زیر آواز. بعد از چند لحظه دیدم سایه ی دیگری کنار سایه ام افتاده روی زمین! کنار دستم را که نگاه دیدم، دیدم دختر خانم رنگ پریده ای که از صدای ناهنجار من سر جایش میخکوب شده، با چشم های بهت زده دارد نگاهم میکند! لبخند ملیحی زدم و تا دهانم را باز کردم که بگویم ببخشید! دمش را گذاشت روی کولش، قید سبز شدن چراغ را زد و دوید آن طرف خیابان ! اصلا نتوانستم دلیل این رفتار غیر ورزشی را بفهمم ! میخواستم داد بزنم ،بگویم: ای خانم! ای بی تربیت ! احترام استاد رو اگر نگه نمیداری ، لااقل احترام این کت شلوار را نگه دار!
#حامد_ابراهیم_پور
#اعترافات
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من صدای بدی دارم! صدای پدرم به مراتب از من بدتر است! در کل ،خانواده ی بدصدایی هستیم و متاسفانه هیچ کداممان نمیخواهیم این واقعیت را بپذیریم ! جالب اینجاست که تمام اعضای خانواده ی من علاقه زیادی به آواز خواندن دارند. چند ساعتی که آنجا باشی چند مدل اجرای پاپ و راک و سنتی میشنوی! یکی در توالت آواز میخواند! یکی در حمام! یکی در آشپزخانه! یکی در حیاط! خلاصه اوضاع غم انگیزی ست و من سالهاست که با سرنوشت خود کنار آمده ام!
این مساله در خاندان ما ارثی ست. مثلا پسر عموی خدا زده ای دارم که از دوران نوجوانی دوست داشت قاری قرآن بشود! تلاش های مستمری هم در این راستا انجام داد! ولی هیچ فایده ای نداشت! چند باری که در مسجد محله یشان قرآن خواند، همه کفش هایشان را جا گذاشتند و فرار کردند! در نهایت امام جماعت مسجد او را کشید کناری و گفت:مسجد خانه ی خداست آقا جان! هروقت خواستی بیا اما فقط جان مادرت دیگر اینجا بلند قرآن نخوان! توی دلت بخوان! خدا قبول میکند! اصلا اینجوری ثوابش هم بیشتر است!
من اما بیشتر دلم می خواست تک خوان گروه سرود مدرسه مان باشم! تک خوان گروه سرود در دوران دانش آموزی ما خیلی عزت و احترام داشت و وقتی در مراسم های رسمی جلوتر از بقیه با غرور می ایستاد و سینه را می داد جلو و صدایش را می انداخت توی گلو، همه با تحسین یا حسرت نگاهش میکردند و به نوعی بعد از کاپتان تیم فوتبال، جوان اولِ مدرسه محسوب می شد!
مشکل اینجا بود که هیچ کس به استعداد من در خواندن پی نبرده بود و جهت خواندن در گروه سرود از من دعوت به همکاری نمی شد! اینطور شد که روی زدن مخ معلم تربیتی –که آن وقتها قدرت و نفوذی در حد مدیر مدرسه داشت- حساب ویژه ای باز کردم! آنقدر برایش به بهانه های مختلف –از روز جشن استقلال گینه ی بیسائو گرفته تا روز کارگر و ارتش و فضای سبز و غیره –کتاب و خودنویس و...هدیه بردم تا بالاخره نمک گیرم شد و مرا گذاشت داخل گروه سرود ! البته نه به عنوان تک خوان! تک خوان می خواند و چند نفر دیگر پشت سرش ادامه می دادند و من و سه چهار تا کور و کچل دیگر ،تنها کلمات نامفهومی را ادا می کردیم!
مثلا تک خوان می خواند: به لاله ی در خون خفته ! شهید دست از جان شسته! الی آخر! ما هم می گفتیم:هو هوهوهو! هوهوهوهو! ! هوهو! هوهوهو! هوهوهو! و این گونه بود که تنها تجربه ی رسمی من در زمینه آواز و گروه های موسیقی رقم خورد!
چند شب پیش پشت چراغ قرمز عابر پیاده ایستاده بودم و کسی دورو برم نبود. بنا بر همان عادت همیشه ی خانوادگی با صدای نخراشیده ام زدم زیر آواز. بعد از چند لحظه دیدم سایه ی دیگری کنار سایه ام افتاده روی زمین! کنار دستم را که نگاه دیدم، دیدم دختر خانم رنگ پریده ای که از صدای ناهنجار من سر جایش میخکوب شده، با چشم های بهت زده دارد نگاهم میکند! لبخند ملیحی زدم و تا دهانم را باز کردم که بگویم ببخشید! دمش را گذاشت روی کولش، قید سبز شدن چراغ را زد و دوید آن طرف خیابان ! اصلا نتوانستم دلیل این رفتار غیر ورزشی را بفهمم ! میخواستم داد بزنم ،بگویم: ای خانم! ای بی تربیت ! احترام استاد رو اگر نگه نمیداری ، لااقل احترام این کت شلوار را نگه دار!
#حامد_ابراهیم_پور
#اعترافات
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تلگرام من یک مشکل اساسی دارد
این گزینه "last seen recently" اش خراب شده!!
فعالش میکنم آنلاین بودنم را نبیند
که نگران شودو
خبری از حالم بگیرد. میبینم حالا خودم نمیتوانم
آنلاین بودنش را چک کنم.
لجم میگیردو بی خبری کلافه ام میکند.
یکی دو بار که صفحه اش را چک کردم.
آخر تسلیم میشوم
مثل بچه ی آدم با پای خودم میروم تیک این گزینه را برمیدارم.
بعد برمیگردم داخل صفحه اش میبینم آنلاین است
ولی حالم را نمیپرسد.
بیشتر لجم میگیردو دوباره میروم last seen recently را فعال میکنم.
کل روز مینشینم
هی تیکش را میزنم و هی برمیدارم
و هی حرص میخورم.
آخر این چه امکان مزخرفیست در یک برنامه گذاشتند!
آقای مدیر تلگرام خواهش میکنم
رسیدگی کنید
که چرا وقتی last seen recently را تیک میزنم،
من نمیتوانم آنلاین بودنش را چک کنم و
آخر سر خودم از بی خبری کلافه میشوم.
مگر این گزینه برای این نیست که او آنلاین بودنم را نبیند،
دلش هزار راه برود و طاقتش طاق شود؟؟؟
پس چرا به جای او، دل خودم تنگ میشود؟
#مصطفی_عودی
#داستانک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تلگرام من یک مشکل اساسی دارد
این گزینه "last seen recently" اش خراب شده!!
فعالش میکنم آنلاین بودنم را نبیند
که نگران شودو
خبری از حالم بگیرد. میبینم حالا خودم نمیتوانم
آنلاین بودنش را چک کنم.
لجم میگیردو بی خبری کلافه ام میکند.
یکی دو بار که صفحه اش را چک کردم.
آخر تسلیم میشوم
مثل بچه ی آدم با پای خودم میروم تیک این گزینه را برمیدارم.
بعد برمیگردم داخل صفحه اش میبینم آنلاین است
ولی حالم را نمیپرسد.
بیشتر لجم میگیردو دوباره میروم last seen recently را فعال میکنم.
کل روز مینشینم
هی تیکش را میزنم و هی برمیدارم
و هی حرص میخورم.
آخر این چه امکان مزخرفیست در یک برنامه گذاشتند!
آقای مدیر تلگرام خواهش میکنم
رسیدگی کنید
که چرا وقتی last seen recently را تیک میزنم،
من نمیتوانم آنلاین بودنش را چک کنم و
آخر سر خودم از بی خبری کلافه میشوم.
مگر این گزینه برای این نیست که او آنلاین بودنم را نبیند،
دلش هزار راه برود و طاقتش طاق شود؟؟؟
پس چرا به جای او، دل خودم تنگ میشود؟
#مصطفی_عودی
#داستانک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
گونتر ویلهلم گراس (به آلمانی: Günter Wilhelm Grass) (زاده 16 اکتبر 1927 نویسنده، مجسمه‌ساز و نقاش آلمانی بود. او عضو برجسته گروه 47 و از نویسندگان بزرگ و معروف آلمان بود.
گونتر گراس بازتاب صدای نسلی از آلمانها بود که در زمان سلطه نازیسم بزرگ شده بودند. او خود را روایتگر تاریخ از نگاه پایین‌دستی‌ها می‌دانست. وی با رویکردی معترضانه و هشداردهنده همواره در تمام رویدادهای مهم سیاسی و ادبی آلمان حضور مؤثر داشت. در سال 1999 گراس برنده جایزه نوبل ادبیات شد، آکادمی نوبل سوئد هنگام اعلام نام او، داستان‌هایش را تصویرگر چهره فراموش شده تاریخ خواند.
گونتر گراس در 16 اکتبر سال 1927 در گدانسک (به آلمانی: دانتسیگ) لهستان، از پدری آلمانی و پروتستان به نام ویلهلم و مادری کاتولیک که اصالتاً لهستانی بود به نام هلنه، زاده شد. گراس تحت تأثیر تربیت کاتولیکی مادر، به خدمت در کلیسا مشغول شد و با نوجوانان خادم در اجرای مراسم نمازگزاری شرکت می‌کرد.
در پانزده سالگی برای گریز از محیط تنگ و فقیرانه خانوادگی، خدمت در ارتش هیتلری را با رغبت پذیرفت و در هفده سالگی به لشکر دهم توپخانه اس‌اس - فروندبرگ فرا خوانده شد.
گونتر گراس پس از مجروح شدن در تاریخ 20 آوریل 1945، در تاریخ 8 مه 1945 در مارین‌باد دستگیر و به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد و تا 24 آوریل 1946 در بازداشتگاه بود.
گراس در بازجوئی‌های مقدماتی افسران آمریکایی، به عضویت خود در شاخه مسلح حزب نازی موسوم به اس‌اس اعتراف کرد، ولی تا سال 2006افکار عمومی را از آن آگاه نکرد.
او سال 1947-1948 در دوسلدورف یک دوره کارآموزی را در کارگاه سنگ‌تراشی به پایان رساند و سپس در آکادمی هنر دوسلدورف تا پایان سال 1952 به تحصیل در رشته پیکرتراشی و قلم‌سیاه پرداخت.
سال‌های 1952-1956در دانشکده هنرهای تجسمی در برلین ادامه تحصیل داد. پس از اتمام تحصیلات به پاریس رفت و تا سال 1959 در آنجا اقامت کرد.
سال 1960 مجددأ به برلین بازگشت و تا سال 1972 آنجا سکونت کرد.
گونتر گراس سال‌های 1972-1978در یکی از شهرهای کوچک استان شلزویگ هولشتاین زندگی کرد. او سال 1954 با یک دانشجوی سوئیسی ازدواج کرد که این پیوندِ زناشوئی تا سال 1978 دوام داشت و ثمره آن پنج فرزند بود.
گراس سال 1979 مجددأ ازدواج و به اتفاق همسرش راهی هندوستان شد و برای شش ماه در کلکته زندگی کرد.
گونتر گراس به سال2015در سن 87 سالگی بر اثر عفونت در بیمارستان شهر لوبک در شمال آلمان درگذشت.
جوایز ادبی گونتر گراس:
جایزه گئورگ بوشنر در سال 1965
جایزه توماس مان در سال 1996
جوایز شاهزاده آستوریاس در سال 1999
جایزه نوبل ادبیات در سال 1999
دکترای افتخاری از دانشگاه آزاد برلین در سال2005
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
گونتر ویلهلم گراس (به آلمانی: Günter Wilhelm Grass) (زاده 16 اکتبر 1927 نویسنده، مجسمه‌ساز و نقاش آلمانی بود. او عضو برجسته گروه 47 و از نویسندگان بزرگ و معروف آلمان بود.
گونتر گراس بازتاب صدای نسلی از آلمانها بود که در زمان سلطه نازیسم بزرگ شده بودند. او خود را روایتگر تاریخ از نگاه پایین‌دستی‌ها می‌دانست. وی با رویکردی معترضانه و هشداردهنده همواره در تمام رویدادهای مهم سیاسی و ادبی آلمان حضور مؤثر داشت. در سال 1999 گراس برنده جایزه نوبل ادبیات شد، آکادمی نوبل سوئد هنگام اعلام نام او، داستان‌هایش را تصویرگر چهره فراموش شده تاریخ خواند.
گونتر گراس در 16 اکتبر سال 1927 در گدانسک (به آلمانی: دانتسیگ) لهستان، از پدری آلمانی و پروتستان به نام ویلهلم و مادری کاتولیک که اصالتاً لهستانی بود به نام هلنه، زاده شد. گراس تحت تأثیر تربیت کاتولیکی مادر، به خدمت در کلیسا مشغول شد و با نوجوانان خادم در اجرای مراسم نمازگزاری شرکت می‌کرد.
در پانزده سالگی برای گریز از محیط تنگ و فقیرانه خانوادگی، خدمت در ارتش هیتلری را با رغبت پذیرفت و در هفده سالگی به لشکر دهم توپخانه اس‌اس - فروندبرگ فرا خوانده شد.
گونتر گراس پس از مجروح شدن در تاریخ 20 آوریل 1945، در تاریخ 8 مه 1945 در مارین‌باد دستگیر و به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد و تا 24 آوریل 1946 در بازداشتگاه بود.
گراس در بازجوئی‌های مقدماتی افسران آمریکایی، به عضویت خود در شاخه مسلح حزب نازی موسوم به اس‌اس اعتراف کرد، ولی تا سال 2006افکار عمومی را از آن آگاه نکرد.
او سال 1947-1948 در دوسلدورف یک دوره کارآموزی را در کارگاه سنگ‌تراشی به پایان رساند و سپس در آکادمی هنر دوسلدورف تا پایان سال 1952 به تحصیل در رشته پیکرتراشی و قلم‌سیاه پرداخت.
سال‌های 1952-1956در دانشکده هنرهای تجسمی در برلین ادامه تحصیل داد. پس از اتمام تحصیلات به پاریس رفت و تا سال 1959 در آنجا اقامت کرد.
سال 1960 مجددأ به برلین بازگشت و تا سال 1972 آنجا سکونت کرد.
گونتر گراس سال‌های 1972-1978در یکی از شهرهای کوچک استان شلزویگ هولشتاین زندگی کرد. او سال 1954 با یک دانشجوی سوئیسی ازدواج کرد که این پیوندِ زناشوئی تا سال 1978 دوام داشت و ثمره آن پنج فرزند بود.
گراس سال 1979 مجددأ ازدواج و به اتفاق همسرش راهی هندوستان شد و برای شش ماه در کلکته زندگی کرد.
گونتر گراس به سال2015در سن 87 سالگی بر اثر عفونت در بیمارستان شهر لوبک در شمال آلمان درگذشت.
جوایز ادبی گونتر گراس:
جایزه گئورگ بوشنر در سال 1965
جایزه توماس مان در سال 1996
جوایز شاهزاده آستوریاس در سال 1999
جایزه نوبل ادبیات در سال 1999
دکترای افتخاری از دانشگاه آزاد برلین در سال2005
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
نگاهی به چند اثر گونتر گراس:
طبل حلبی :
این نخستین رمان گونتر گراس است که البته مشهورترین رمان او باقی ماند و به عنوان یکی از آثار کلیدی ادبیات مدرن اروپا نیز شناخته شد. این رمان که از زبان اسکار ماتزرات از یک بیمارستان روانی روایت میشود، بازگوکننده یک زندگی نیمه دیوانه متأثر از توهمات تاریخ قرن بیستمی است.قهرمان داستان که رشدی غیر طبیعی دارد به واسطه آن دیدگاهی غیر معمولی نیز نسبت به اطرافش دارد.
اسکار در سه سالگی تصمیم میگیرد بزرگتر نشود بنابراین در همان قد و قواره کودکی باقی می‌ماند اما از نظر فکری رشد میکند. سپس او به همراه گروهی از کوتوله‌ها برای سرگرم کردن سربازان آلمانی پس از حمله نازی‌ها به لهستان به خط مقدم فرستاده میشود. شرایط اسکار به نوعی نشانگر شرایط زمانی جامعهٔ آن دوران آلمان است.
ترکیب درام سیاسی و اسطوره و تمثیل، باعث شد این رمان در پیشرفت سبک رئالیسم جادویی بسیار تأثیرگذار باشد.شیوه ارائه داستان فوق العاده است و بازتاب کنایی در آن به چشم می خورد.طنزی که بارها در داستان تکرار شده با دهشت حاکم بر آن در تضاد است.
گراس در این داستان کوتوله کم عقلی را به تصویر می کشد و آوارگی 30 سال اول زندگی اش را نقل می کند.
موش و گربه:
این رمان دومین کتاب از «سه گانه دانزینگ» است که پس از «طبل حلبی» و پیش از «سال‌های سگی» به موضوع ظهور نازیسم پرداخته است. موش و گربه داستان زندگی یواخیم مالکه نوجوانی یتیم است که طی جنگ جهانی دوم از زبان تنها دوست او به نام پیلنتس روایت میشود.
مالکه به همراه راوی و پسران دیگر داستان یک کشتی مین‌روب غرق شده پیدا می‌کنند و او از آنجا چیزهایی برای فروش یا استفاده به همراه خود می‌آورد. وقتی یک کاپیتان زیردریایی آلمانی برای سخنرانی درباره پیروزی‌های نظامی خود به مدرسه مالکه دعوت میشود مالکه در جریان دزدیدن صلیب آهنین او (یک نشان نظامی کشور آلمان) از مدرسه اخراج میشود.
او سپس به ارتش می‌پیوندد، جایی که به واسطه موفقیت‌هایش در جنگ صاحب یک صلیب آهنین حقیقی برای خود میشود. اما خاطرات گذشته مانع از ایراد سخنرانی او در مدرسه میشود و او در نهایت دلیلی برای ادامه خدمت نظامی نمی‌بیند و آن را رها میکند.
استفان اسپندر در نیویورک تایمز این رمان را به عنوان یک داستان درخشان که نجات بشر در دوره‌ای از جنگ‌ها و سیاست‌های دولتی را به زیبایی به تصویر کشیده مورد تحسین قرار داده است.
برگام خرچنگ:
یکی دیگر از رمان های گراس است.دو نوجوان در اینترنت در مورد یهود و نژاد آریایی ویک قضیه تاریخی با یکدیگر درگیری پیدا می کنند و این درگیری به دنیای واقعیت نیز کشیده می شود .به موازات این دعوا شاهد زندگی دو نسل دیگر از خانواده نوجوان مخالف یهودی در دوران جنگ آلمان و غرق شدن کشتی نیز هستیم. در حقیقت مبحث اصلی نحوه نگرش سه نسل به این دعوای تاریخی می باشد.
ماده‌موش :
گراس در سال 1991 در پاسخ به این سؤال که چرا در رمان‌هایی مانند «موش»، «سفره‌ماهی» و «از دفتر خاطرات یک حلزون» از شخصیت‌های حیوانی استفاده کرده گفت: "من همیشه احساس کرده‌ام که ما بیش از حد درباره انسان صحبت کرده‌ایم. این جهان پر از انسان است اما حیوانات، پرندگان، ماهی‌ها و حشرات نیز در آن حضور دارند. آنها حتی پیش از ما در این دنیا بودهاند و شاید پس از ما نیز در آن زندگی کنند."
ماده‌موش نیز در این رمان چنین سناریویی را مجسم میکند که در آن راوی اغلب گفت وگوهایی رؤیاگونه درباره نزدیک شدن پایان زندگی بشر با یک ماده موش برقرار میکند.
پوست کندن پیاز :
در این کتاب که زندگی نامه خودنوشت گراس است، خاطرات او در زمان عضویت در شاخه مسلح نیروهای اس اس آلمان نازی در آخرین ماه‌های جنگ جهانی دوم روایت شده است. انتشار این کتاب که لرزه بر پیکر جامعه آلمان انداخت، برای کسانی که گراس را یک افشاگر حقایق ملی می‌دانستند، دردسرساز شد.
از جمله «لخ والسا» که او نیز در گدانسک متولد شده گفت که معتقد است گراس باید از امتیاز شهروندی افتخاری خود صرف نظر کند.
گراس در این کتاب با کنکاش در خاطرات خود درست مانند لایه لایه پوست کندن یک پیاز توضیح میدهد که چگونه در سن 17 سالگی خواست به نیروی دریایی آلمان بپیوندد اما عضو نیروهای اس اس شد و سپس به عنوان زندانی سر از یک اردوگاه جنگی درآورد.
پوست کندن پیاز چیزی بیش از یک روایت ساده از حوادث و در واقع یک استنطاق چند لایه از تاریخ، حافظه و حقیقت یک ملت است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
نگاهی به چند اثر گونتر گراس:
طبل حلبی :
این نخستین رمان گونتر گراس است که البته مشهورترین رمان او باقی ماند و به عنوان یکی از آثار کلیدی ادبیات مدرن اروپا نیز شناخته شد. این رمان که از زبان اسکار ماتزرات از یک بیمارستان روانی روایت میشود، بازگوکننده یک زندگی نیمه دیوانه متأثر از توهمات تاریخ قرن بیستمی است.قهرمان داستان که رشدی غیر طبیعی دارد به واسطه آن دیدگاهی غیر معمولی نیز نسبت به اطرافش دارد.
اسکار در سه سالگی تصمیم میگیرد بزرگتر نشود بنابراین در همان قد و قواره کودکی باقی می‌ماند اما از نظر فکری رشد میکند. سپس او به همراه گروهی از کوتوله‌ها برای سرگرم کردن سربازان آلمانی پس از حمله نازی‌ها به لهستان به خط مقدم فرستاده میشود. شرایط اسکار به نوعی نشانگر شرایط زمانی جامعهٔ آن دوران آلمان است.
ترکیب درام سیاسی و اسطوره و تمثیل، باعث شد این رمان در پیشرفت سبک رئالیسم جادویی بسیار تأثیرگذار باشد.شیوه ارائه داستان فوق العاده است و بازتاب کنایی در آن به چشم می خورد.طنزی که بارها در داستان تکرار شده با دهشت حاکم بر آن در تضاد است.
گراس در این داستان کوتوله کم عقلی را به تصویر می کشد و آوارگی 30 سال اول زندگی اش را نقل می کند.
موش و گربه:
این رمان دومین کتاب از «سه گانه دانزینگ» است که پس از «طبل حلبی» و پیش از «سال‌های سگی» به موضوع ظهور نازیسم پرداخته است. موش و گربه داستان زندگی یواخیم مالکه نوجوانی یتیم است که طی جنگ جهانی دوم از زبان تنها دوست او به نام پیلنتس روایت میشود.
مالکه به همراه راوی و پسران دیگر داستان یک کشتی مین‌روب غرق شده پیدا می‌کنند و او از آنجا چیزهایی برای فروش یا استفاده به همراه خود می‌آورد. وقتی یک کاپیتان زیردریایی آلمانی برای سخنرانی درباره پیروزی‌های نظامی خود به مدرسه مالکه دعوت میشود مالکه در جریان دزدیدن صلیب آهنین او (یک نشان نظامی کشور آلمان) از مدرسه اخراج میشود.
او سپس به ارتش می‌پیوندد، جایی که به واسطه موفقیت‌هایش در جنگ صاحب یک صلیب آهنین حقیقی برای خود میشود. اما خاطرات گذشته مانع از ایراد سخنرانی او در مدرسه میشود و او در نهایت دلیلی برای ادامه خدمت نظامی نمی‌بیند و آن را رها میکند.
استفان اسپندر در نیویورک تایمز این رمان را به عنوان یک داستان درخشان که نجات بشر در دوره‌ای از جنگ‌ها و سیاست‌های دولتی را به زیبایی به تصویر کشیده مورد تحسین قرار داده است.
برگام خرچنگ:
یکی دیگر از رمان های گراس است.دو نوجوان در اینترنت در مورد یهود و نژاد آریایی ویک قضیه تاریخی با یکدیگر درگیری پیدا می کنند و این درگیری به دنیای واقعیت نیز کشیده می شود .به موازات این دعوا شاهد زندگی دو نسل دیگر از خانواده نوجوان مخالف یهودی در دوران جنگ آلمان و غرق شدن کشتی نیز هستیم. در حقیقت مبحث اصلی نحوه نگرش سه نسل به این دعوای تاریخی می باشد.
ماده‌موش :
گراس در سال 1991 در پاسخ به این سؤال که چرا در رمان‌هایی مانند «موش»، «سفره‌ماهی» و «از دفتر خاطرات یک حلزون» از شخصیت‌های حیوانی استفاده کرده گفت: "من همیشه احساس کرده‌ام که ما بیش از حد درباره انسان صحبت کرده‌ایم. این جهان پر از انسان است اما حیوانات، پرندگان، ماهی‌ها و حشرات نیز در آن حضور دارند. آنها حتی پیش از ما در این دنیا بودهاند و شاید پس از ما نیز در آن زندگی کنند."
ماده‌موش نیز در این رمان چنین سناریویی را مجسم میکند که در آن راوی اغلب گفت وگوهایی رؤیاگونه درباره نزدیک شدن پایان زندگی بشر با یک ماده موش برقرار میکند.
پوست کندن پیاز :
در این کتاب که زندگی نامه خودنوشت گراس است، خاطرات او در زمان عضویت در شاخه مسلح نیروهای اس اس آلمان نازی در آخرین ماه‌های جنگ جهانی دوم روایت شده است. انتشار این کتاب که لرزه بر پیکر جامعه آلمان انداخت، برای کسانی که گراس را یک افشاگر حقایق ملی می‌دانستند، دردسرساز شد.
از جمله «لخ والسا» که او نیز در گدانسک متولد شده گفت که معتقد است گراس باید از امتیاز شهروندی افتخاری خود صرف نظر کند.
گراس در این کتاب با کنکاش در خاطرات خود درست مانند لایه لایه پوست کندن یک پیاز توضیح میدهد که چگونه در سن 17 سالگی خواست به نیروی دریایی آلمان بپیوندد اما عضو نیروهای اس اس شد و سپس به عنوان زندانی سر از یک اردوگاه جنگی درآورد.
پوست کندن پیاز چیزی بیش از یک روایت ساده از حوادث و در واقع یک استنطاق چند لایه از تاریخ، حافظه و حقیقت یک ملت است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#فلسفه
زمانی که دردِ جسمانی شدید یا مزمنی داریم به همهٔ
گرفتاری های دیگر بی اعتنا می‌شویم؛ به تنها چیزی که فکر می کنیم شفا یافتن است. به همین ترتیب، رنج روحی عظیم،
ما را به درد جسمانی بی اعتنا میکند و درد جسمانی را خوار می‌شماریم - در واقع اگر درد جسمانی از رنجِ روحی بیشتر شود، انحراف خاطرِ خوبی خواهد بود و وقفه‌ای در آن رنجِ روحی خواهد انداخت.
همین است که خودکشی را آسانتر میکند،
زیرا آن دردِ جسمانی که خودکشی دارد در برابرِ آن رنج روحی عظیمِ غیر قابل تحمل رنگ می بازد.
#آرتور_شوپنهاور
در تأیید و نفی خواهش زیستن
دربارهٔ خودکشی
ترجمه : #خشایار_دیهیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#فلسفه
زمانی که دردِ جسمانی شدید یا مزمنی داریم به همهٔ
گرفتاری های دیگر بی اعتنا می‌شویم؛ به تنها چیزی که فکر می کنیم شفا یافتن است. به همین ترتیب، رنج روحی عظیم،
ما را به درد جسمانی بی اعتنا میکند و درد جسمانی را خوار می‌شماریم - در واقع اگر درد جسمانی از رنجِ روحی بیشتر شود، انحراف خاطرِ خوبی خواهد بود و وقفه‌ای در آن رنجِ روحی خواهد انداخت.
همین است که خودکشی را آسانتر میکند،
زیرا آن دردِ جسمانی که خودکشی دارد در برابرِ آن رنج روحی عظیمِ غیر قابل تحمل رنگ می بازد.
#آرتور_شوپنهاور
در تأیید و نفی خواهش زیستن
دربارهٔ خودکشی
ترجمه : #خشایار_دیهیمی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هیچکس ما را برای خودمان نمی خواهد؛
سادگی می كند کسی که تنهاییش را
ارزان می فروشد
من تازه فهمیدم
هیچ چیز به اندازه دوست داشتن خودم
خوشحالم نمی كند...
#امیر_وجود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هیچکس ما را برای خودمان نمی خواهد؛
سادگی می كند کسی که تنهاییش را
ارزان می فروشد
من تازه فهمیدم
هیچ چیز به اندازه دوست داشتن خودم
خوشحالم نمی كند...
#امیر_وجود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
حسادت احساس وحشتناکی است...!
به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد.
فقط رنج می دهد و بس. نفرت انگیز است.
#جرج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد.
فقط رنج می دهد و بس. نفرت انگیز است.
#جرج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه می دانند
همه می دانند...
که من و تو از آن روزنه ی سرد عبوس
باغ را دیدیم
و از آن شاخه ی بازیگر دور از دست
سیب را چیدیم
همه می ترسند
همه می ترسند
اما من و تو
به چراغ و آب و آینه پیوستیم
و نترسیدیم...!
#فروغ_فرخزاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه می دانند
همه می دانند...
که من و تو از آن روزنه ی سرد عبوس
باغ را دیدیم
و از آن شاخه ی بازیگر دور از دست
سیب را چیدیم
همه می ترسند
همه می ترسند
اما من و تو
به چراغ و آب و آینه پیوستیم
و نترسیدیم...!
#فروغ_فرخزاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️