@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اتو
#اتو: این کلمه، که از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به‌کار رفته است، عربی نیست (بعضی اصل آن را فارسی و بعضی روسی دانسته‌اند) و بنابراین بهتر است که به صورت اتو نوشته شود و نه اطو.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اتو
#اتو: این کلمه، که از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به‌کار رفته است، عربی نیست (بعضی اصل آن را فارسی و بعضی روسی دانسته‌اند) و بنابراین بهتر است که به صورت اتو نوشته شود و نه اطو.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
زیبایی زنان و خوش تیپی مردان جهنم دنیای معاصر است ،هیچ مفهومی مثل زیبایی آدمی با روح زمانی گره نخورده است،هر آنچه دیروز زیبا به نظر می رسید امروز زشت و بد قواره به چشم می آید،اگر روزگاری زنان چاق خوشکل نامیده می شدند امروز اندامهای کشیده و لاغرها در دلها جا باز می کنند ،ممکن است شاید وقت دیگر سلیقه ها بازچابجا شوند . جدا آنکه امر زیبا با عاطفه و یا شاید نفرت گره خورده باشد . خواهران و برداران و شاید آشناها فردی را زیبا ببینند ولی دیگران که از او دلخور و یا نفرت داشته باشند چیزی جز بد قواره گی در او نبینند. از طرف دیگر با برآمدن نظام سرمایه داری زیبایی مبدل به امر حیاتی شد و حتی درپیران این اشتیاق دیده می شود به هر شکل ممکن جوانترها و زیباتر به چشم آیند.وقتی زیبایی با تجارت گره می خورد رسانه ها امر زیبا را در کلیشه ها و طرح وارهای محاسبه شده حک می کنند تا بتوانند بر اساس آنها محصولات خود را به فروش برسند.درروزگار چون زیبایی برای طبقات برخوردارئ متوسط یک دغدغه کابوس وار شده است به جای آنکه آرامش برانگیزد چون شبحی روحها را تسخیرمی کند و از چهره و اندام یک شکنجه گر دایمی می سازد، جالب آنست روزگاری مردان از داشتن قیافه مردانه لذت می بردند و هر چه خشن تر به نظر می رسیدند بیشتردرکانون رغبت می نشستند،اما امروز این سلیقه رنگ باخته است و جای خود را به تصویرنرمترمی دهد.از همین کابوس زده گی است که صنایع آرایشی جه مردانه و جه زنانه سالیانه میلیاردها دلار سود می برند و جراحی زیبایی روی بینی،گونه ها و جابجای اندامها بازار سود آور شده است . با رنگ کردن موها ، جراحی زیبایی ، کاشت اینپلنت،انتخاب عذاب آورنوع لباس ،ورزش های سخت و دشوار می توان پیری را به عقب انداخت ،این چنین است که زیبایی درجهان ما همانگونه که در آغاز این یادداشت گفتم مبدل به دوزخ افراد شده است ، دوزخی که برای بدست آوردن اش باید پول داشت و برای بدست آوردن پول هر کاری مجاز می شود و همه ارزش ها بی ارزش می شوند .چرا که وقتی کسی خود را به سلیقه عام زیبایی نزدیک می کند چون از درون می داند قیافه عاریه یی دارد گرفتار آگاهی معذب می شود و با خود می گوید این من نیستم که زیبایم بلکه کسی که شما می بینید بیگانه یی است که هر بار که جلوی آینه می روم بیگانگی اش را چون خنجر بر نگاهم فرود می آورد، ولی نمی توانم ازاین دیو زیبا بگریزم چون برای چشمهای دیگران زندگی می کنم و بدون این چشمها هیچ نیستم و هیچ بودن و وقوف بر آن آگاهی دردناکی است ، آیا می توان استقلال فردی زیبایی را حفظ کرد . ولی آنگاه بر مناسبات حاکم می شوری و از جامعه کیفر می بینی.
#محمد_آقا_زاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
زیبایی زنان و خوش تیپی مردان جهنم دنیای معاصر است ،هیچ مفهومی مثل زیبایی آدمی با روح زمانی گره نخورده است،هر آنچه دیروز زیبا به نظر می رسید امروز زشت و بد قواره به چشم می آید،اگر روزگاری زنان چاق خوشکل نامیده می شدند امروز اندامهای کشیده و لاغرها در دلها جا باز می کنند ،ممکن است شاید وقت دیگر سلیقه ها بازچابجا شوند . جدا آنکه امر زیبا با عاطفه و یا شاید نفرت گره خورده باشد . خواهران و برداران و شاید آشناها فردی را زیبا ببینند ولی دیگران که از او دلخور و یا نفرت داشته باشند چیزی جز بد قواره گی در او نبینند. از طرف دیگر با برآمدن نظام سرمایه داری زیبایی مبدل به امر حیاتی شد و حتی درپیران این اشتیاق دیده می شود به هر شکل ممکن جوانترها و زیباتر به چشم آیند.وقتی زیبایی با تجارت گره می خورد رسانه ها امر زیبا را در کلیشه ها و طرح وارهای محاسبه شده حک می کنند تا بتوانند بر اساس آنها محصولات خود را به فروش برسند.درروزگار چون زیبایی برای طبقات برخوردارئ متوسط یک دغدغه کابوس وار شده است به جای آنکه آرامش برانگیزد چون شبحی روحها را تسخیرمی کند و از چهره و اندام یک شکنجه گر دایمی می سازد، جالب آنست روزگاری مردان از داشتن قیافه مردانه لذت می بردند و هر چه خشن تر به نظر می رسیدند بیشتردرکانون رغبت می نشستند،اما امروز این سلیقه رنگ باخته است و جای خود را به تصویرنرمترمی دهد.از همین کابوس زده گی است که صنایع آرایشی جه مردانه و جه زنانه سالیانه میلیاردها دلار سود می برند و جراحی زیبایی روی بینی،گونه ها و جابجای اندامها بازار سود آور شده است . با رنگ کردن موها ، جراحی زیبایی ، کاشت اینپلنت،انتخاب عذاب آورنوع لباس ،ورزش های سخت و دشوار می توان پیری را به عقب انداخت ،این چنین است که زیبایی درجهان ما همانگونه که در آغاز این یادداشت گفتم مبدل به دوزخ افراد شده است ، دوزخی که برای بدست آوردن اش باید پول داشت و برای بدست آوردن پول هر کاری مجاز می شود و همه ارزش ها بی ارزش می شوند .چرا که وقتی کسی خود را به سلیقه عام زیبایی نزدیک می کند چون از درون می داند قیافه عاریه یی دارد گرفتار آگاهی معذب می شود و با خود می گوید این من نیستم که زیبایم بلکه کسی که شما می بینید بیگانه یی است که هر بار که جلوی آینه می روم بیگانگی اش را چون خنجر بر نگاهم فرود می آورد، ولی نمی توانم ازاین دیو زیبا بگریزم چون برای چشمهای دیگران زندگی می کنم و بدون این چشمها هیچ نیستم و هیچ بودن و وقوف بر آن آگاهی دردناکی است ، آیا می توان استقلال فردی زیبایی را حفظ کرد . ولی آنگاه بر مناسبات حاکم می شوری و از جامعه کیفر می بینی.
#محمد_آقا_زاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش اول
فریدریش نیچه (1844-1900)، متفکری که با عصر خویش درجنگ بود. برای درک دیدگاه نیچه در مورد «مرگ خدا» و «اراده قدرت»، ما احتیاج داریم جهانی را که او درآن می‌زیست بشناسیم.
قرن نوزدهم نیچه، عصرشکوفایی صنعت وتحولات اجتماعی بود. آلمان قدرت صنعتی عظیمی بود که تحت رهبری امپراطور ویلهلم اول متحد شده بود. جامعه اروپا داشت از درون توسط طبقه متوسط درحال رشد، تغییرشکل میداد. طبقه کارگر ازشرایط‌شان شاکی بودند و تحت تاثیرعقاید مارکس رویای انقلاب درسرمی‌پروراندند. همه ملهم ازامکانات علم، دموکراسی، سوسیالیسم و پیشرفت، به آینده چشم دوخته بودند.
اما شامه نیچه بوی تعفن چیزی فاسد شده را در بن همه این تحولات حس کرد. او لفاف‌های محاورات رسمی و مودبانه را کنار زد تا حقیقت ساده ای را نمایان کند. دیگرجایی برای خدا درجهان نو و شجاع علم و پیشرفت نبود. درواقع اغلب انسان‌های پیشرو آن عصر نیازی نمی‌دیدند جایی برای خدا باز کنند، چون دیگر به آن ایمانی نداشتند. این بیانگر یک تحول عظیم اجتماعی بود. مسیحیت در تمام طول قرون وسطا و رنسانس از طریق نمایندگانش درکلیسا ودولت براروپا حکومت کرده بود. ایمان مذهبی به زندگی در تمام سطوح جامعه، ازمراسم مختلف دربار شاه تا نظارت برکارگران فقیر، شکلی و رنگی داده بود. خدا طی سده‌های هیجده و نوزده تدریجا توسط علم و دولت‌های سکولارکه کلیسا را تضعیف میکردند، کنارگذاشته شده بود. درزمان نیچه، خدا، اگرنگوییم به خرافه ولی به امری خصوصی تبدیل شده بود.
خدا بیمارشد زمانی که اجازه داده شد هستیش در محافل بزرگان زیر سؤال رود. او از آن روزی که بنیاد علم گذاشته شد و علم راهنمای بهتری ازایمان برای جهان واقعی از کاردرآمد، از اریکه قدرت سقوط کرد. نیچه اعلام کرد: ” خدا مرده است و همه ما قاتلان اوییم” (حکمت شادان بخش 125)
مردم اغلب فکر میکنند نیچه از “مرگ خدا” خوشحال بود. در واقع موضع نیچه بسیار پیچیده تر و جذابتر ازاین است. نیچه اعتقاد داشت “مرگ خدا” امکانات بی‌نظیری را برای اندیشه آزاد ایجاد میکند. اوشادمانه میگوید: “بالاخره دوباره افق بنظر بازمی‌رسد”..” دریا، دریای بازما، دوباره آنجاست. شاید تا کنون هرگزچنین دریای بازی وجود نداشته است”. (حکمت شادان بخش 343). نیچه همچنین دید که مرگ خدا جوامع اروپایی را با مشکلات اخلاقی روبرو می‌سازد. طی قرون متمادی ایده خدا بنیاد ارزش‌های اخلاقی بوده است. بدون این شالوده، ارزش‌های اخلاقی اکثریت جامعه سست وبی اعتبار میشود. در زمان نیچه متفکرین پیشگام مبانی ارزشی که طی قرن‌ها نظم اجتماع را حفظ می‌کرده اند، زیرسئوال برده بودند. داروین، مارکس و داستایوسکی مسائل اخلاقی را ازدیدگاه‌های تکاملی، اقتصادی و هستی گرایانه به بحث گذاشتند. می‌رفت که بزودی آشکارشود: اخلاق درحقیقت اختراع بشراست.
چیزی که نیچه می‌خواست بفهمد نیهیلیسم بود. او درآخرین کتابش ” اراده قدرت” به این سئوال پاسخ می‌دهد: “نیهلیسم چه معنایی دارد؟ هدفی وجود ندارد، “چرا؟” پاسخی نمی‌یابد.” (اراده قدرت بخش 2). اگر خدا مرده است پس همه چیز مجاز است.
نیهیلیسم مشکلی بود که نیچه سعی کرد دراین اثرفلسفی خود به آن بپردازد. درپس تغییرات بیشماری که درقرن نوزدهم درحال رخ‌دادن بودند، یک تحول عظیم فرهنگی قرارداشت که کمتر کسی به آن توجه کرده بود: آن فروپاشی ناگهانی نظام ارزشی مسیحی بود. این رخداد ناچیزی نبود. درسراسر اروپا و جهان مردم تحت تاثیرآن بودند بدون اینکه آنرا بفهمند. فاشیسم، آنارشیسم و بدبینی روبه رشد بود. بی معنایی و نیست‌انگاری دربین روشنفکران والا مورد استقبال قرار گرفته بود. اگر کاری صورت نمی‌پذیرفت سده بیستم می‌بایست شاهد هراس انگیزترین جنگ‌هایی باشد که جهان تا کنون بخود ندیده بوده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش اول
فریدریش نیچه (1844-1900)، متفکری که با عصر خویش درجنگ بود. برای درک دیدگاه نیچه در مورد «مرگ خدا» و «اراده قدرت»، ما احتیاج داریم جهانی را که او درآن می‌زیست بشناسیم.
قرن نوزدهم نیچه، عصرشکوفایی صنعت وتحولات اجتماعی بود. آلمان قدرت صنعتی عظیمی بود که تحت رهبری امپراطور ویلهلم اول متحد شده بود. جامعه اروپا داشت از درون توسط طبقه متوسط درحال رشد، تغییرشکل میداد. طبقه کارگر ازشرایط‌شان شاکی بودند و تحت تاثیرعقاید مارکس رویای انقلاب درسرمی‌پروراندند. همه ملهم ازامکانات علم، دموکراسی، سوسیالیسم و پیشرفت، به آینده چشم دوخته بودند.
اما شامه نیچه بوی تعفن چیزی فاسد شده را در بن همه این تحولات حس کرد. او لفاف‌های محاورات رسمی و مودبانه را کنار زد تا حقیقت ساده ای را نمایان کند. دیگرجایی برای خدا درجهان نو و شجاع علم و پیشرفت نبود. درواقع اغلب انسان‌های پیشرو آن عصر نیازی نمی‌دیدند جایی برای خدا باز کنند، چون دیگر به آن ایمانی نداشتند. این بیانگر یک تحول عظیم اجتماعی بود. مسیحیت در تمام طول قرون وسطا و رنسانس از طریق نمایندگانش درکلیسا ودولت براروپا حکومت کرده بود. ایمان مذهبی به زندگی در تمام سطوح جامعه، ازمراسم مختلف دربار شاه تا نظارت برکارگران فقیر، شکلی و رنگی داده بود. خدا طی سده‌های هیجده و نوزده تدریجا توسط علم و دولت‌های سکولارکه کلیسا را تضعیف میکردند، کنارگذاشته شده بود. درزمان نیچه، خدا، اگرنگوییم به خرافه ولی به امری خصوصی تبدیل شده بود.
خدا بیمارشد زمانی که اجازه داده شد هستیش در محافل بزرگان زیر سؤال رود. او از آن روزی که بنیاد علم گذاشته شد و علم راهنمای بهتری ازایمان برای جهان واقعی از کاردرآمد، از اریکه قدرت سقوط کرد. نیچه اعلام کرد: ” خدا مرده است و همه ما قاتلان اوییم” (حکمت شادان بخش 125)
مردم اغلب فکر میکنند نیچه از “مرگ خدا” خوشحال بود. در واقع موضع نیچه بسیار پیچیده تر و جذابتر ازاین است. نیچه اعتقاد داشت “مرگ خدا” امکانات بی‌نظیری را برای اندیشه آزاد ایجاد میکند. اوشادمانه میگوید: “بالاخره دوباره افق بنظر بازمی‌رسد”..” دریا، دریای بازما، دوباره آنجاست. شاید تا کنون هرگزچنین دریای بازی وجود نداشته است”. (حکمت شادان بخش 343). نیچه همچنین دید که مرگ خدا جوامع اروپایی را با مشکلات اخلاقی روبرو می‌سازد. طی قرون متمادی ایده خدا بنیاد ارزش‌های اخلاقی بوده است. بدون این شالوده، ارزش‌های اخلاقی اکثریت جامعه سست وبی اعتبار میشود. در زمان نیچه متفکرین پیشگام مبانی ارزشی که طی قرن‌ها نظم اجتماع را حفظ می‌کرده اند، زیرسئوال برده بودند. داروین، مارکس و داستایوسکی مسائل اخلاقی را ازدیدگاه‌های تکاملی، اقتصادی و هستی گرایانه به بحث گذاشتند. می‌رفت که بزودی آشکارشود: اخلاق درحقیقت اختراع بشراست.
چیزی که نیچه می‌خواست بفهمد نیهیلیسم بود. او درآخرین کتابش ” اراده قدرت” به این سئوال پاسخ می‌دهد: “نیهلیسم چه معنایی دارد؟ هدفی وجود ندارد، “چرا؟” پاسخی نمی‌یابد.” (اراده قدرت بخش 2). اگر خدا مرده است پس همه چیز مجاز است.
نیهیلیسم مشکلی بود که نیچه سعی کرد دراین اثرفلسفی خود به آن بپردازد. درپس تغییرات بیشماری که درقرن نوزدهم درحال رخ‌دادن بودند، یک تحول عظیم فرهنگی قرارداشت که کمتر کسی به آن توجه کرده بود: آن فروپاشی ناگهانی نظام ارزشی مسیحی بود. این رخداد ناچیزی نبود. درسراسر اروپا و جهان مردم تحت تاثیرآن بودند بدون اینکه آنرا بفهمند. فاشیسم، آنارشیسم و بدبینی روبه رشد بود. بی معنایی و نیست‌انگاری دربین روشنفکران والا مورد استقبال قرار گرفته بود. اگر کاری صورت نمی‌پذیرفت سده بیستم می‌بایست شاهد هراس انگیزترین جنگ‌هایی باشد که جهان تا کنون بخود ندیده بوده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش دوم
جنگ‌ها رخ دادند و درواقع بسیارهولناک بودند. نیچه در قرن نوزدهم درگذشت و هرگز ندید چگونه متفکرین نازی فلسفه او را مخدوش کرده و ندید چگونه یک چکمه پوش (نازی) را جانشین “ابرانسان ارزش ساز” او کردند. جالب‌ترین چیز درمورد نیچه، بعنوان فیلسوف دگرگون کردن، نحوه برخورد او به بحرانی بود که دراطراف او پدیدار می‌شد. او با تغییر جهت دادن بحران به سمت مثبت آنرا دگرگون کرد. نیچه تلاش کرد “مرگ خدا” را بصورت فرصتی بی‌نظیر نشان دهد. هر چد “مرگ خدا” بنیاد ارزش‌های سنتی را متزلزل کرده بود، ولی به اعتقاد نیچه، این امرضروری بود تا نظام ارزشی جدیدی جانشین آنها شود.
اینجا است که نیچه فرصت استثناییش را درمی‌یابد. او با یاری گرفتن ازتوان عظیم فکریش، به ایجاد یک نظام ارزشی نوین اقدام کرد و شرح داد چگونه این نظام میتواند انسان را به سطح بالاتری از تکامل فرا برد. او نام این نظام را “اراده قدرت” گذاشت.
“اراده قدرت” ابزاری است برای تولید ارزش‌های جدید درجهانی که از ارزش‌های مسیحی خالی شده است.
" اراده قدرت" میل برای غلبه بر مردم و اشیاء نیست. خواست تبدیل شدن به قویترین گرگ نر و رهبرگله بودن نیز نیست.هیتلر او را اینچنین فهمیده بود اما او اشتباه می‌کرد. خطای هیتلر این بود که “قدرت” را برابر “کسب سلطه سیاسی” نهاده بود. این بهرحال با درک نیچه از قدرت متفاوت است. قدرت نزد نیچه به معنای “قدرت هستی‌گرا (اگزیستانسیال)” یعنی توانایی عمل کردن و وجود داشتن است. زرتشت، قهرمان نیچه در کتاب “چنین گفت زرتشت”، حکیمی متواضع است. او”ابرانسان” و”اراده قدرت” را آموزش می‌دهد ولی تمایلی به کسب قدرت سیاسی ندارد. او به رفتار زننده مردمی که او را در بازار تحقیر کرده و از شهر بیرون می‌اندازند، با گرد آوردن سپاه وحمله به شهرپاسخ نمی‌دهد. او آواز خوان و رقصان در جهان میگردد و “حکمت شاد” را به مردمی که گوشی برای شنیدن دارند می‌آموزاند : او “اراده قدرت” را می‌پروراند.
فکر کردن، واکنش نشان دادن، صحبت کردن، گوش دادن، آواز خواندن و رقصیدن همه این‌ها از نظر نیچه قدرت محسوب می‌شوند. این‌ها قدرت‌های هستی‌گرایانه هستند، قدرت عمل کردن و بودن. نگاه کردن به یک تابلو نقاشی یا گوش دادن به یک قطعه موسیقی وحس کردن عواطف لطیفی که برانگیخته می‌شوند، این یک قدرت هستی‌گرایانه است. طبعا توان کشیدن یک تابلو نقاشی و نوشتن یک قطعه موسیقی قدرت‌های هستی‌گرایانه بزرگتری هستند. انجام کاری بصورت حرفه ای که تحسین دیگران را برانگیزاند و آنها را وادارد بگویند: “شما یک قصاب، نانوا و یا قناد نمونه هستید” نیز توان هستی‌گرایانه است. شما همین الان با خواندن این متن، درحال استفاده از قدرت‌های هستی‌گرایانه خویش هستید. اینکه بتوانیم لغتی را که از نماد‌های مختلف تشکیل شده است باز شناسیم، معنیش را بفهمیم و احتمالا معنی را به تجربیات شخصی زندگی ارتباط دهیم، توانایی یادآوری فصول پیش و یا داشتن ایده ای در ذهن که این بحث به کجا میرود و یا حدس زدن نتیجه احتمالی درآخرکار، همه این‌ها از نظر نیچه قدرت هستند. ما بواسطه داشتن توانایی‌های فکر کردن، حس کردن، عمل کردن و بودن قدرتمندیم.
میل به قدرت در نظر نیچه نشان ضعف و انحطاط نیست. “اراده کردن” قدرت واکنش طبیعی یک حیوان سالم به امکانات بیشماری است که زندگی به او عرضه میکند. خواست قدرت میل وانگیزه ای هست که همه موجودات زنده تجربه میکنند تا بتوانند همه قدرت‌های لازم را که به طور ویژه ای به آنها حس توانمندی و زنده بودن می‌دهد بدست آورند. شیر در پی فرصتی است تا با چنگ و دندان وارد عمل شود. بره، بدون آنکه فکر کند، فرصتی را می‌طلبد که تا حد امکان بدور ازخطر شیر، بچرد. آنگاه که ما قدرت‌هایی را که سبب می‌شوند ما بطور ویژه ای توانمندی و زنده بودن را حس کنیم بکار ببندیم، چه جهیدن بر شکار و خوردنش باشد و یا بلعیدن وهضم مقدار زیادی علف، به این ترتیب ما ازتمام توانمندی‌های خویش بهره برده ایم. ما چیزی خواهیم شد که توان شدنش را داشته ایم و آنرا دوست خواهیم داشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش دوم
جنگ‌ها رخ دادند و درواقع بسیارهولناک بودند. نیچه در قرن نوزدهم درگذشت و هرگز ندید چگونه متفکرین نازی فلسفه او را مخدوش کرده و ندید چگونه یک چکمه پوش (نازی) را جانشین “ابرانسان ارزش ساز” او کردند. جالب‌ترین چیز درمورد نیچه، بعنوان فیلسوف دگرگون کردن، نحوه برخورد او به بحرانی بود که دراطراف او پدیدار می‌شد. او با تغییر جهت دادن بحران به سمت مثبت آنرا دگرگون کرد. نیچه تلاش کرد “مرگ خدا” را بصورت فرصتی بی‌نظیر نشان دهد. هر چد “مرگ خدا” بنیاد ارزش‌های سنتی را متزلزل کرده بود، ولی به اعتقاد نیچه، این امرضروری بود تا نظام ارزشی جدیدی جانشین آنها شود.
اینجا است که نیچه فرصت استثناییش را درمی‌یابد. او با یاری گرفتن ازتوان عظیم فکریش، به ایجاد یک نظام ارزشی نوین اقدام کرد و شرح داد چگونه این نظام میتواند انسان را به سطح بالاتری از تکامل فرا برد. او نام این نظام را “اراده قدرت” گذاشت.
“اراده قدرت” ابزاری است برای تولید ارزش‌های جدید درجهانی که از ارزش‌های مسیحی خالی شده است.
" اراده قدرت" میل برای غلبه بر مردم و اشیاء نیست. خواست تبدیل شدن به قویترین گرگ نر و رهبرگله بودن نیز نیست.هیتلر او را اینچنین فهمیده بود اما او اشتباه می‌کرد. خطای هیتلر این بود که “قدرت” را برابر “کسب سلطه سیاسی” نهاده بود. این بهرحال با درک نیچه از قدرت متفاوت است. قدرت نزد نیچه به معنای “قدرت هستی‌گرا (اگزیستانسیال)” یعنی توانایی عمل کردن و وجود داشتن است. زرتشت، قهرمان نیچه در کتاب “چنین گفت زرتشت”، حکیمی متواضع است. او”ابرانسان” و”اراده قدرت” را آموزش می‌دهد ولی تمایلی به کسب قدرت سیاسی ندارد. او به رفتار زننده مردمی که او را در بازار تحقیر کرده و از شهر بیرون می‌اندازند، با گرد آوردن سپاه وحمله به شهرپاسخ نمی‌دهد. او آواز خوان و رقصان در جهان میگردد و “حکمت شاد” را به مردمی که گوشی برای شنیدن دارند می‌آموزاند : او “اراده قدرت” را می‌پروراند.
فکر کردن، واکنش نشان دادن، صحبت کردن، گوش دادن، آواز خواندن و رقصیدن همه این‌ها از نظر نیچه قدرت محسوب می‌شوند. این‌ها قدرت‌های هستی‌گرایانه هستند، قدرت عمل کردن و بودن. نگاه کردن به یک تابلو نقاشی یا گوش دادن به یک قطعه موسیقی وحس کردن عواطف لطیفی که برانگیخته می‌شوند، این یک قدرت هستی‌گرایانه است. طبعا توان کشیدن یک تابلو نقاشی و نوشتن یک قطعه موسیقی قدرت‌های هستی‌گرایانه بزرگتری هستند. انجام کاری بصورت حرفه ای که تحسین دیگران را برانگیزاند و آنها را وادارد بگویند: “شما یک قصاب، نانوا و یا قناد نمونه هستید” نیز توان هستی‌گرایانه است. شما همین الان با خواندن این متن، درحال استفاده از قدرت‌های هستی‌گرایانه خویش هستید. اینکه بتوانیم لغتی را که از نماد‌های مختلف تشکیل شده است باز شناسیم، معنیش را بفهمیم و احتمالا معنی را به تجربیات شخصی زندگی ارتباط دهیم، توانایی یادآوری فصول پیش و یا داشتن ایده ای در ذهن که این بحث به کجا میرود و یا حدس زدن نتیجه احتمالی درآخرکار، همه این‌ها از نظر نیچه قدرت هستند. ما بواسطه داشتن توانایی‌های فکر کردن، حس کردن، عمل کردن و بودن قدرتمندیم.
میل به قدرت در نظر نیچه نشان ضعف و انحطاط نیست. “اراده کردن” قدرت واکنش طبیعی یک حیوان سالم به امکانات بیشماری است که زندگی به او عرضه میکند. خواست قدرت میل وانگیزه ای هست که همه موجودات زنده تجربه میکنند تا بتوانند همه قدرت‌های لازم را که به طور ویژه ای به آنها حس توانمندی و زنده بودن می‌دهد بدست آورند. شیر در پی فرصتی است تا با چنگ و دندان وارد عمل شود. بره، بدون آنکه فکر کند، فرصتی را می‌طلبد که تا حد امکان بدور ازخطر شیر، بچرد. آنگاه که ما قدرت‌هایی را که سبب می‌شوند ما بطور ویژه ای توانمندی و زنده بودن را حس کنیم بکار ببندیم، چه جهیدن بر شکار و خوردنش باشد و یا بلعیدن وهضم مقدار زیادی علف، به این ترتیب ما ازتمام توانمندی‌های خویش بهره برده ایم. ما چیزی خواهیم شد که توان شدنش را داشته ایم و آنرا دوست خواهیم داشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش سوم
مقتدربودن حس شورانگیزی است. وقتی ما حس می‌کنیم توانمندیم، پرازانرژی، مملو از توان بالقوه، لبریز ازشادی و درهماهنگی با وجود هستیم. بی تردیدی ما بنبال فرصتی برای استفاده از قدرتمان هستیم. ما میل به قدرت داریم چون حس قدرتمند بودن بهترین احساس است.
اراده قدرت شما چیست؟ برای پاسخ دادن به این سئوال باید روشن کنی چه چیزی به شما حس توانمندی وخرسندی می‌بخشد. برخی در کمک به دیگران رضایت خاطرمی‌یابند. برخی درهنر وخلاقیت خرسندی می‌یابند. برخی در میادین ورزشی، دفترکار، کوه نوردی، موج‌سواری و یا چتربازی رضایت خاطرمی‌یابند. ما، همه “اراده قدرت” خودمان را داریم که توسط استعدادها و ظرفیت‌های ما تعریف می‌شوند. مهم اینست کشف کنیم که این استعدادها و ظرفیت‌ها چه هستند.
سعی نکنید برای ارزیابی توانایی و استعدادهای خود اهداف خیلی بالایی انتخاب کنید. تمام قدرت‌های ما “ابر قدرت” نیستند. گاهی کارهای نسبتا معمولی به ما حس توانمندی می‌دهند. نباید ازاین بابت احساس بدی داشته باشید. زوج خوبی، شوهر یا زن خوبی بودن، ساختن یک خانه زیبا،غذایی را عالی طبخ کردن، همه این‌ها راه‌‌های خوبی برای حس کردن قدرتمندی هستند. نباید نگران باشید چرا قدرت شما حول ایجاد آسایش و شرایط لذت بخش می‌چرخد. اینکه آسودگی و رفاه به شما احساس قدرت می‌دهد، ضرورتا به این معنا نیست که سرنوشت شما اینست که درآن برای همیشه گرفتار شوید. همه دریانوردان نیاز به بندری امن برای بازگشت دارند، آنگاه که دیگردر دریاهای ناشناخته ماجراجویی نمی‌کنند.
اگرتوان شما درساخت بندراست اینکار را بکنید، ازحوزه آرام لذت بردن، اشکالی ندارد، بشرط آنکه گاه گاهی پا به بیرون نهید و خود را به چالش کشید.
برخی از مردم هرگز به استقبال این چالش نمی روند. نتیجه این است که آن ها هرگز نمی توانند ظرفیت های خویش را دریابند و توان های بالقوه شان را به فعل در آورند. برخی هرگز امکان این را نمی یابند که خود را به چالش کشند. برخی خیلی ساده هرگز سعی نمی کنند.
اگر شما اینگونه زندگی می‌کنید همین الان متوقفش کنید. بقول بروس لی که عادت داشت بگوید: “خودتان را تلف نکنید”. هیچ چیزی افسرده کننده تراز این نیست که شاهد آن باشیم یک انسان مستعد عمرش را با استفاده نکردن از توانایی‌هایش هدردهد. مثل این می‌ماند ناظر گلی باشیم که از کمبود نور و آب رنج می‌برد. اول رنگش را از دست می‌دهد، بعد شروع به پژمردن میکند در آخر خشک شده و می‌میرد.
اگر این طریق زندگی شماست، به خودتان بگویید: “بس است”. قدرت‌های خود را بشناسید و از آنها استفاده کنید. توان خود را پرورش داده و برای “اراده قدرتتان” جشن بگیرید.
منبع :
Life changing: A philosophical Guide by Dr. Timothy Rayner
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش سوم
مقتدربودن حس شورانگیزی است. وقتی ما حس می‌کنیم توانمندیم، پرازانرژی، مملو از توان بالقوه، لبریز ازشادی و درهماهنگی با وجود هستیم. بی تردیدی ما بنبال فرصتی برای استفاده از قدرتمان هستیم. ما میل به قدرت داریم چون حس قدرتمند بودن بهترین احساس است.
اراده قدرت شما چیست؟ برای پاسخ دادن به این سئوال باید روشن کنی چه چیزی به شما حس توانمندی وخرسندی می‌بخشد. برخی در کمک به دیگران رضایت خاطرمی‌یابند. برخی درهنر وخلاقیت خرسندی می‌یابند. برخی در میادین ورزشی، دفترکار، کوه نوردی، موج‌سواری و یا چتربازی رضایت خاطرمی‌یابند. ما، همه “اراده قدرت” خودمان را داریم که توسط استعدادها و ظرفیت‌های ما تعریف می‌شوند. مهم اینست کشف کنیم که این استعدادها و ظرفیت‌ها چه هستند.
سعی نکنید برای ارزیابی توانایی و استعدادهای خود اهداف خیلی بالایی انتخاب کنید. تمام قدرت‌های ما “ابر قدرت” نیستند. گاهی کارهای نسبتا معمولی به ما حس توانمندی می‌دهند. نباید ازاین بابت احساس بدی داشته باشید. زوج خوبی، شوهر یا زن خوبی بودن، ساختن یک خانه زیبا،غذایی را عالی طبخ کردن، همه این‌ها راه‌‌های خوبی برای حس کردن قدرتمندی هستند. نباید نگران باشید چرا قدرت شما حول ایجاد آسایش و شرایط لذت بخش می‌چرخد. اینکه آسودگی و رفاه به شما احساس قدرت می‌دهد، ضرورتا به این معنا نیست که سرنوشت شما اینست که درآن برای همیشه گرفتار شوید. همه دریانوردان نیاز به بندری امن برای بازگشت دارند، آنگاه که دیگردر دریاهای ناشناخته ماجراجویی نمی‌کنند.
اگرتوان شما درساخت بندراست اینکار را بکنید، ازحوزه آرام لذت بردن، اشکالی ندارد، بشرط آنکه گاه گاهی پا به بیرون نهید و خود را به چالش کشید.
برخی از مردم هرگز به استقبال این چالش نمی روند. نتیجه این است که آن ها هرگز نمی توانند ظرفیت های خویش را دریابند و توان های بالقوه شان را به فعل در آورند. برخی هرگز امکان این را نمی یابند که خود را به چالش کشند. برخی خیلی ساده هرگز سعی نمی کنند.
اگر شما اینگونه زندگی می‌کنید همین الان متوقفش کنید. بقول بروس لی که عادت داشت بگوید: “خودتان را تلف نکنید”. هیچ چیزی افسرده کننده تراز این نیست که شاهد آن باشیم یک انسان مستعد عمرش را با استفاده نکردن از توانایی‌هایش هدردهد. مثل این می‌ماند ناظر گلی باشیم که از کمبود نور و آب رنج می‌برد. اول رنگش را از دست می‌دهد، بعد شروع به پژمردن میکند در آخر خشک شده و می‌میرد.
اگر این طریق زندگی شماست، به خودتان بگویید: “بس است”. قدرت‌های خود را بشناسید و از آنها استفاده کنید. توان خود را پرورش داده و برای “اراده قدرتتان” جشن بگیرید.
منبع :
Life changing: A philosophical Guide by Dr. Timothy Rayner
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اثرات
#اثرات: امروزه در زبان نوشتار گاهی اثرات را به عنوان جمع اثر به کار می‌برند و غلط است، زیرا بر طبق قواعد صرف عربی، مصدرهایی را که سه حرف یا کمتر دارند نمی‌توان به «ات» جمع بست. به جای آن باید گفت: آثار یا اثرها.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اثرات
#اثرات: امروزه در زبان نوشتار گاهی اثرات را به عنوان جمع اثر به کار می‌برند و غلط است، زیرا بر طبق قواعد صرف عربی، مصدرهایی را که سه حرف یا کمتر دارند نمی‌توان به «ات» جمع بست. به جای آن باید گفت: آثار یا اثرها.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
اپیکتوس می گوید ,مهمترین انتخاب ما در زندگی میان دو چیز است:یا دلمشغول چیزهایی در بیرون از خود باشیم یا چیزهایی در درون.بیشتر افراد موردِ نخست را بر می گزینند.زیرا تصور می کنندکه سود و زیان منشاء بیرونی دارد.اما فیلسوف,بنابر بر نظر اپیکتوس,درست برعکس عمل میکند_و منظورش از فیلسوف کسی است که به درک فلسفه رواقیان نائل شده باشد.او به همه سود و زیانی که از درون خودش منشاء می گیرد می اندیشد.به ویژه آنکه همه امتیازاتی که در جهان خارج برای حصول آرامش,آزادی و سکینه در خود دارد,رها میکند.
اپیکتوس در بیان این اندرز,منطقِ ارضای امیال را معکوس می کند.اگر از مردم بپرسید که چگونه می توان به خرسندی و رضایت دست یافت,خواهند گفت که باید سخت کار کرد:باید راهکارهایی را یافت که بدان وسیله خواسته هایمان برآورده شوند,و سپس به آن راهکارها جامه عمل پوشاند.اما چنان که اپیکتوس خاطر نشان می سازد,هرگز ممکن نیست خوشبختی با تمنای داشتنِ چیزهایی که هم اینک در اختیارمان نیست جمع شود.
میگوید راهکار بهتر برای نیل به آنچه می خواهید این است که فقط چیزهایی را طلب کنید که به دست آوردنشان آسان باشد به نحو ایده آل چیزهایی را طلب کنید که بطور حتم بتوانید به دستشان آورید.
#فلسفه_ای_برای_زندگی-صفحه-111
#ویلیام_بی_اروین
#محمد_یوسفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
اپیکتوس می گوید ,مهمترین انتخاب ما در زندگی میان دو چیز است:یا دلمشغول چیزهایی در بیرون از خود باشیم یا چیزهایی در درون.بیشتر افراد موردِ نخست را بر می گزینند.زیرا تصور می کنندکه سود و زیان منشاء بیرونی دارد.اما فیلسوف,بنابر بر نظر اپیکتوس,درست برعکس عمل میکند_و منظورش از فیلسوف کسی است که به درک فلسفه رواقیان نائل شده باشد.او به همه سود و زیانی که از درون خودش منشاء می گیرد می اندیشد.به ویژه آنکه همه امتیازاتی که در جهان خارج برای حصول آرامش,آزادی و سکینه در خود دارد,رها میکند.
اپیکتوس در بیان این اندرز,منطقِ ارضای امیال را معکوس می کند.اگر از مردم بپرسید که چگونه می توان به خرسندی و رضایت دست یافت,خواهند گفت که باید سخت کار کرد:باید راهکارهایی را یافت که بدان وسیله خواسته هایمان برآورده شوند,و سپس به آن راهکارها جامه عمل پوشاند.اما چنان که اپیکتوس خاطر نشان می سازد,هرگز ممکن نیست خوشبختی با تمنای داشتنِ چیزهایی که هم اینک در اختیارمان نیست جمع شود.
میگوید راهکار بهتر برای نیل به آنچه می خواهید این است که فقط چیزهایی را طلب کنید که به دست آوردنشان آسان باشد به نحو ایده آل چیزهایی را طلب کنید که بطور حتم بتوانید به دستشان آورید.
#فلسفه_ای_برای_زندگی-صفحه-111
#ویلیام_بی_اروین
#محمد_یوسفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#وندالیسم
واژه vandalرا ریشه یابی کنیم معنی خرابکار را می دهد این تخریب در نوع خود میتواند شامل تخریب اموال عمومی، فضا های شهری، آثار تاریخی، جاده ها، دیوار ها و طبیعت.... باشد گرایش به این نوع تخریب ها وندالیسم نامیده میشود. پدیده وندالیسم یا یادگار نویسی بر جاذبه های گردشگری یک ناهنجاری اجتماعی به حساب می‌آید. و دلایل متعددی برای آن عنوان میکنند . وندالیسم در زمره انحرافات و بزهکاری جوامع جدید بسته بندی میکنند. و آن را عکس العمل خصمانه و واکنش کینه توزانه نسبت به برخی از فشارها، تحمیلات، ناملایمات، اجحاف ها و شکست ها تحلیل میکنند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#وندالیسم
واژه vandalرا ریشه یابی کنیم معنی خرابکار را می دهد این تخریب در نوع خود میتواند شامل تخریب اموال عمومی، فضا های شهری، آثار تاریخی، جاده ها، دیوار ها و طبیعت.... باشد گرایش به این نوع تخریب ها وندالیسم نامیده میشود. پدیده وندالیسم یا یادگار نویسی بر جاذبه های گردشگری یک ناهنجاری اجتماعی به حساب می‌آید. و دلایل متعددی برای آن عنوان میکنند . وندالیسم در زمره انحرافات و بزهکاری جوامع جدید بسته بندی میکنند. و آن را عکس العمل خصمانه و واکنش کینه توزانه نسبت به برخی از فشارها، تحمیلات، ناملایمات، اجحاف ها و شکست ها تحلیل میکنند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ابراهیم_عالی_پور
#داستان
آدم کارگر و پادو که باشد زیاد پول دست اش می آید و میرود ، پادو جماعت می داند پول مثل چرک کف دست می ماند ، پس شک نمیکنید پول دست اش باشد چند سوته آب شان می کند ، مثلا از صاحب کار و یا ارباب میگیرد و در بانک به حسابی خالی میکند ، اصلا پادو جماعت بیشتر از ارباب هایشان پول می بینند ، پول جابه جا میکنند ، اصلا بیشتر از ارباب هایشان در طول روز پول توی جیب ، زیر کمربند و توی پیراهن دارند ، درست مثل پادو های بانک ، کارگران بانک.
نیاز بود این ها را که توضیح دهم تا شما را به شک نیاندازم که هر روز در بانک بودنم دلیلی بر پادو بودنم هست نه پولدار بودنم .
آن روز ها بانک تازه سیستم شماره گیری راه انداخته بود ، تا توانستم با آن کنار بیایم خیلی گذشته ، به من بر میخورد که یک مشتری ثابت که حساب لبا لب است با کسی که میخواهد یک قبض پرداخت کند توی یک صف بایستد ؟ چند بار با کارمند ها دست به یقه شده بودم و تهدیدشان کرده بودم حساب را می بندم ، اما وقتی این را میگفتم پوزخند میزدند ، حالا می فهمم آن روز ها به صاحب کارام زنگ میزدند و با او خش و بش میکردند و می دانیتند هیچ توانایی در من برای بستن حسابی نبود .
بالاخره بعد از کلی درگیری ها توانستم با خودم کنار بیایم که به سمت دستگاه شماره بروم ، بار اول بد جور حرصم میداد وقتی به شماره ی بالای پیشخوان نگاه می کردم و به شماره ی دست خودم با صورتی بهم کشیده به شخصی فحش میدادم که نمیدانستم چه کسی ست یا چه چیزی ست؟
حدود شش یا هفت شماره را پشت سر هم گرفتم و با خباثتی که فقط مخاطب نوجوان می تواند آن را درک کند به سمت صندلی رفتم ، چند نفری جلویم رد شده بودند ، و هر بار مثل احمق ها با خواندن شماره توسط پیشخوان با اینکه می دانستم خیلی ها جلوتر از من نشسته اند ، باز به نوبت خودم نگاه می کردم و توجه می کردم که آیا با شماره ی خوانده شده یکی هست یا نه ؟
در همین گیر و دار بودم که درب باز شد ، انگار چیزی درون کله ام نگاهم را چند ثانیه ای خیره نگاه می داشت ، انگار میدانستم قرار است وارد شود ، خودش بود ، با مادرش ، وارد شدند ، تا دیدمشان قلبم تپش عجیبی گرفت ، آن را توی دهانم حس میکردم ، تمام حرکت هایشان را ریز به ریز ، زیر نظر داشتم ، انگار جهان اطراف محو شده بود ، بعد متوجه شدم چند نفر به من خیره شده اند ، از بس تابلو نگاه شان می کردم .
شماره گرفتند ، وقتی نوبت خودشان را با شماره ی پیشخوان چک کردند مثل کسی که از سر امید به چیزی پوچ بر میخورد ، خمیده و ناامیدبر میگردد ، به هم خیره شدند و به سمت درب خروجی حرکت کردند.
دست خودم نبود ، انگار چیزی از درون مرا سر پا نگه داشت و به سمت آن ها حرکت داد ، حتی یادم نیست سلام کرده بودم یا نه ؟ اما دیدم دخترِ ساعت سبز اسپرتی به دست داشت و چشم های زاغش با رنگ مو و لباس هایش سِت بودند ،شماره را به سمت اش کشیدم و گفتم که فقط یک نفر جلوی شما جلو هست ، کارتان راه بیافتد من می روم و بر میگردم. یادم نبود چه گفتند یا نمی دانم اصلا چیزی گفتند یا نه ؟ از درب بانک بیرون زدم ، واقعا حس و حال یک قهرمان را داشتم که انگار پری کوچکی را از دهان یک پوچی بیرون کشیدم ، مثل حس و حال سواری که برای شاهزاده اش میجنگد ، اما این سوار یک سی جی 125 سیاه داشت که با فیش نوبت بانک برای نجات شاهزاده رفته بود.
بعد از آن روز هر بار سعی میکردم بهترین لباس هایم را بپوشم و یک ساعت اسپرت سبزی خریدم و هر روز حدود شش یا هفت نوبت میگرفتم که شاید دوباره آنها ببینم و باز نوبتم را به آنها بدهم ، اما چند سال است که هربار در صف بانک چند شماره میگیرم و بدون هیچ امیدی به یک چیز پوچ بر می خورم و بر میگردم ، اما هنوز این کار را میکنم ، من اطمینان دارم یک روز دوباره به آن بانک برگردد ، حالا یا برای حساب ازدواج یا حساب پس انداز بچه اش.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ابراهیم_عالی_پور
#داستان
آدم کارگر و پادو که باشد زیاد پول دست اش می آید و میرود ، پادو جماعت می داند پول مثل چرک کف دست می ماند ، پس شک نمیکنید پول دست اش باشد چند سوته آب شان می کند ، مثلا از صاحب کار و یا ارباب میگیرد و در بانک به حسابی خالی میکند ، اصلا پادو جماعت بیشتر از ارباب هایشان پول می بینند ، پول جابه جا میکنند ، اصلا بیشتر از ارباب هایشان در طول روز پول توی جیب ، زیر کمربند و توی پیراهن دارند ، درست مثل پادو های بانک ، کارگران بانک.
نیاز بود این ها را که توضیح دهم تا شما را به شک نیاندازم که هر روز در بانک بودنم دلیلی بر پادو بودنم هست نه پولدار بودنم .
آن روز ها بانک تازه سیستم شماره گیری راه انداخته بود ، تا توانستم با آن کنار بیایم خیلی گذشته ، به من بر میخورد که یک مشتری ثابت که حساب لبا لب است با کسی که میخواهد یک قبض پرداخت کند توی یک صف بایستد ؟ چند بار با کارمند ها دست به یقه شده بودم و تهدیدشان کرده بودم حساب را می بندم ، اما وقتی این را میگفتم پوزخند میزدند ، حالا می فهمم آن روز ها به صاحب کارام زنگ میزدند و با او خش و بش میکردند و می دانیتند هیچ توانایی در من برای بستن حسابی نبود .
بالاخره بعد از کلی درگیری ها توانستم با خودم کنار بیایم که به سمت دستگاه شماره بروم ، بار اول بد جور حرصم میداد وقتی به شماره ی بالای پیشخوان نگاه می کردم و به شماره ی دست خودم با صورتی بهم کشیده به شخصی فحش میدادم که نمیدانستم چه کسی ست یا چه چیزی ست؟
حدود شش یا هفت شماره را پشت سر هم گرفتم و با خباثتی که فقط مخاطب نوجوان می تواند آن را درک کند به سمت صندلی رفتم ، چند نفری جلویم رد شده بودند ، و هر بار مثل احمق ها با خواندن شماره توسط پیشخوان با اینکه می دانستم خیلی ها جلوتر از من نشسته اند ، باز به نوبت خودم نگاه می کردم و توجه می کردم که آیا با شماره ی خوانده شده یکی هست یا نه ؟
در همین گیر و دار بودم که درب باز شد ، انگار چیزی درون کله ام نگاهم را چند ثانیه ای خیره نگاه می داشت ، انگار میدانستم قرار است وارد شود ، خودش بود ، با مادرش ، وارد شدند ، تا دیدمشان قلبم تپش عجیبی گرفت ، آن را توی دهانم حس میکردم ، تمام حرکت هایشان را ریز به ریز ، زیر نظر داشتم ، انگار جهان اطراف محو شده بود ، بعد متوجه شدم چند نفر به من خیره شده اند ، از بس تابلو نگاه شان می کردم .
شماره گرفتند ، وقتی نوبت خودشان را با شماره ی پیشخوان چک کردند مثل کسی که از سر امید به چیزی پوچ بر میخورد ، خمیده و ناامیدبر میگردد ، به هم خیره شدند و به سمت درب خروجی حرکت کردند.
دست خودم نبود ، انگار چیزی از درون مرا سر پا نگه داشت و به سمت آن ها حرکت داد ، حتی یادم نیست سلام کرده بودم یا نه ؟ اما دیدم دخترِ ساعت سبز اسپرتی به دست داشت و چشم های زاغش با رنگ مو و لباس هایش سِت بودند ،شماره را به سمت اش کشیدم و گفتم که فقط یک نفر جلوی شما جلو هست ، کارتان راه بیافتد من می روم و بر میگردم. یادم نبود چه گفتند یا نمی دانم اصلا چیزی گفتند یا نه ؟ از درب بانک بیرون زدم ، واقعا حس و حال یک قهرمان را داشتم که انگار پری کوچکی را از دهان یک پوچی بیرون کشیدم ، مثل حس و حال سواری که برای شاهزاده اش میجنگد ، اما این سوار یک سی جی 125 سیاه داشت که با فیش نوبت بانک برای نجات شاهزاده رفته بود.
بعد از آن روز هر بار سعی میکردم بهترین لباس هایم را بپوشم و یک ساعت اسپرت سبزی خریدم و هر روز حدود شش یا هفت نوبت میگرفتم که شاید دوباره آنها ببینم و باز نوبتم را به آنها بدهم ، اما چند سال است که هربار در صف بانک چند شماره میگیرم و بدون هیچ امیدی به یک چیز پوچ بر می خورم و بر میگردم ، اما هنوز این کار را میکنم ، من اطمینان دارم یک روز دوباره به آن بانک برگردد ، حالا یا برای حساب ازدواج یا حساب پس انداز بچه اش.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
- زن داری ؟
- نه، امیدوارم بگیرم
عصبانی گفت: خیلی خری. مرد که نباید زن بگیرد.
- چرا؟ سینیور ماجیوره
با عصبانیت گفت: مرد نباید زن بگیرد. نباید ازدواج کند، اگر قرار باشد همه چیز را از دست بدهد نباید دستی دستی خودش را توی مخمصه بیندازد. مرد که نباید خودش را توی هچل بیندازد و دنبال ِ چیزهایی باشد که آن ها را بعدا از دست می دهد .
- حالا چه الزامی دارد که از دست بدهد ؟
سرگرد گفت: به هر حال از دست می دهد. از دست می دهد پسر با من بحث نکن .
شنل خود را پوشید و کلاهش را بر سر گذاشت. یک راست آمد به سراغ من و دست گذاشت روی شانه ام و گفت: شرمنده ام نباید گستاخی می کردم. زنم تازه مُرده. مرا ببخش!
#مردان_بدون_زنان
#ارنست_همینگوی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
- زن داری ؟
- نه، امیدوارم بگیرم
عصبانی گفت: خیلی خری. مرد که نباید زن بگیرد.
- چرا؟ سینیور ماجیوره
با عصبانیت گفت: مرد نباید زن بگیرد. نباید ازدواج کند، اگر قرار باشد همه چیز را از دست بدهد نباید دستی دستی خودش را توی مخمصه بیندازد. مرد که نباید خودش را توی هچل بیندازد و دنبال ِ چیزهایی باشد که آن ها را بعدا از دست می دهد .
- حالا چه الزامی دارد که از دست بدهد ؟
سرگرد گفت: به هر حال از دست می دهد. از دست می دهد پسر با من بحث نکن .
شنل خود را پوشید و کلاهش را بر سر گذاشت. یک راست آمد به سراغ من و دست گذاشت روی شانه ام و گفت: شرمنده ام نباید گستاخی می کردم. زنم تازه مُرده. مرا ببخش!
#مردان_بدون_زنان
#ارنست_همینگوی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ؟
ﭼﺮﺍ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻗﺮﻭﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯿﻬﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﭼﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﯼ
ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﻧﺎﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭﺟﺶ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ ﺳﺮﺍﯾﺶﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ، ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﻭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﮐﻠﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻮﺩ، ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ،ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﺴﺖ . ﻣﻦ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ . ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎﯾﺶ ﺗﺠﺴﻢ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ . ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺮ ﻓﺮﺍﺯﯼ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﯽ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻧﯽ ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺭﺳﺘﻢ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺗﺎﺟﺒﺨﺶ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﻓﺮﺍﺯﯼ ﻭ ﺳﺮ ﮐﺸﯽ ﺟﺰﻭ ﺧﺼﯿﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﺒﻠﯽ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ گشتاسپ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ، ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ :
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﺎ ﺑﺮﻭ ﺩﺳﺖ ﺭﺳﺘﻢ ﺑﺒﻨﺪ
ﻧﺒﻨﺪﺩ ﻣﺮﺍﺩﺳﺖ ، ﭼﺮﺥ ﺑﻠﻨﺪ .
ﺍﮔﺮ ﭼﺮﺥ ﮔﻮﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﮐﯿﻦ ﻧﯿﻮﺵ
ﺑﻪ ﮔﺮﺯ ﮔﺮﺍﻧﺶﺑﻤﺎﻟﻢ ﺩﻭ ﮔﻮﺵ .
ﺭﻭﺡ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺣﺮﻓﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯﺯﺑﺎﻥ ﺍﻭ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ .ﺍﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ گشتاسپ.شاه ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺮﺥ ﻭ ﻓﻠﮏ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﯼ ﻣﺎﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﯼ ﺍﺳﺖ، ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﯿﭻ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺣﺘﯽ ﻣﺎﻭﺭﺍﯼ ﺯﻣﯿﻦ
ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺳﺮﻓﺮﺍﺯﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﮔﻮﻫﺮ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻮﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﺳﺎﺯﯼ . ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽﮔﻮﻫﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ،ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﺶ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﺍﯼ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﮐﺘﻤﺎﻥ ﻣﯽ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻫﻤﻪ ﺗﺠﺴﻢ ﺩﺭﻭﻏﻨﺪ . ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻣﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﻌﯿﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻫﯿﭻ ﺩﮔﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﯽ ( ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ ) ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ،ﮐﺎﺭﯼ ﺍﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺩﻋﺎﯾﯽ ﺧﺪﺍﯾﯽ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﺠﺎ ﺍﻫﺮﯾﻤﻦ ﺩﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﺧﺪﺍ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﺶ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺷﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ .
ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﺭﻫﺎﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﺩﮐﻪ ﺩﺍﻣﻨﮕﯿﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ ﺑﺮﻫﺎﻧﺪ . ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﻧﮑﺮﺩ . ﺍﻭ ﺑﺮ ﺁﻥﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﯿﺘﯽ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺭﻫﺎﯼ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻭ ﭘﯿﺮﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺏ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭼﻨﯿﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . " ﻭﺭ ﺟﻤﮑﺮﺩ " ﺑﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻨﺎ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺁﺩﻣﯿﺎﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﺰﻧﺪﯼ ﺩﺭ "ﺧﺮﺩﺍﺩ " ﻭ " ﻣﺮﺩﺍﺩ " ﺯﯾﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪ . (ﺧﺮﺩﺍﺩ =ﺧﻮﺷﺰﺳﺘﯽ ﻭﺧﻮﺷﺒﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﺩ= ﺩﯾﺮﺯﯾﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﯽ ﻣﺮﮔﯽ ) . ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻬﺮﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ
ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﻭ. نمﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻧﺸﺎﻥ ﻣﻄﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﻠﻌﻮﻥ ﺷﻮﺩ . ﺑﺎ ﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻧﯿﻢ ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﻏﺮﻭﺭ
ﭘﯿﺸﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ " ﻣﻨﯽ " ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . " ﻣﻨﯿﺪﻥ " ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺟﺮﻡ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ
ﺍﺳﺖ .
ﺭﺳﺘﻢ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺸﮑﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻨﺪ ﻫﺎﻣﺎﻭﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺭﻫﺎﻧﺪ ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ " ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮔﻮﻧﻪ " ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﭼﺸﻢﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﺸﻤﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻨﺎﺋﯿﺶ ﺭﺍ . ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ
ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮊﺭﻑ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﯽ
ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻭ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﻫﺪﻭ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﺪ .
ﺍﮔﺮ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ،
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﮕﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﯽ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺎﻣﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺣﻖ ﺑﻪ
ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ
ﻭ ﭼﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻭ ﺩﻡ ﺍﺯﻭﺣﺪﺗﯽ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺎﻟﺒﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﻭﺣﺪﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎﻧﯿﺰ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻣﻐﺰ ﻋﻠﯿﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﻫﻤﭙﺮﺳﯽ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺍﻧﺪ .ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎﯾﺶ ﭼﻪ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭبﻌﺪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .
( ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﯾﺎﻓﺘﻬﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﻭ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮ ﺟﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . )
#حمزه_حسین زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ؟
ﭼﺮﺍ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻗﺮﻭﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﯿﻬﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﭼﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﯼ
ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻧﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﻧﺎﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻭﺟﺶ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ ﺳﺮﺍﯾﺶﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩ، ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﻭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﮐﻠﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﻮﺩ، ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ،ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﺴﺖ . ﻣﻦ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ . ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻧﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎﯾﺶ ﺗﺠﺴﻢ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ . ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺮ ﻓﺮﺍﺯﯼ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﯽ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻧﯽ ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺭﺳﺘﻢ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺗﺎﺟﺒﺨﺶ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﻓﺮﺍﺯﯼ ﻭ ﺳﺮ ﮐﺸﯽ ﺟﺰﻭ ﺧﺼﯿﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﺒﻠﯽ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ گشتاسپ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ، ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ :
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﺎ ﺑﺮﻭ ﺩﺳﺖ ﺭﺳﺘﻢ ﺑﺒﻨﺪ
ﻧﺒﻨﺪﺩ ﻣﺮﺍﺩﺳﺖ ، ﭼﺮﺥ ﺑﻠﻨﺪ .
ﺍﮔﺮ ﭼﺮﺥ ﮔﻮﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﮐﯿﻦ ﻧﯿﻮﺵ
ﺑﻪ ﮔﺮﺯ ﮔﺮﺍﻧﺶﺑﻤﺎﻟﻢ ﺩﻭ ﮔﻮﺵ .
ﺭﻭﺡ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺣﺮﻓﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯﺯﺑﺎﻥ ﺍﻭ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ .ﺍﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ گشتاسپ.شاه ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺮﺥ ﻭ ﻓﻠﮏ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﯼ ﻣﺎﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﯼ ﺍﺳﺖ، ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﯿﭻ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺣﺘﯽ ﻣﺎﻭﺭﺍﯼ ﺯﻣﯿﻦ
ﺩﺳﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺳﺮﻓﺮﺍﺯﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﮔﻮﻫﺮ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻮﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﺳﺎﺯﯼ . ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽﮔﻮﻫﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ،ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﺶ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﺍﯼ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﮐﺘﻤﺎﻥ ﻣﯽ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻫﻤﻪ ﺗﺠﺴﻢ ﺩﺭﻭﻏﻨﺪ . ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻣﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﻌﯿﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍﺳﺘﯿﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻫﯿﭻ ﺩﮔﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﯽ ( ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ ) ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ،ﮐﺎﺭﯼ ﺍﻫﺮﯾﻤﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺩﻋﺎﯾﯽ ﺧﺪﺍﯾﯽ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﺠﺎ ﺍﻫﺮﯾﻤﻦ ﺩﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﺧﺪﺍ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﺶ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺷﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ .
ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻭ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯽ ﺭﻫﺎﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﺩﮐﻪ ﺩﺍﻣﻨﮕﯿﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ ﺑﺮﻫﺎﻧﺪ . ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﻧﮑﺮﺩ . ﺍﻭ ﺑﺮ ﺁﻥﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﯿﺘﯽ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺭﻫﺎﯼ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻭ ﭘﯿﺮﯼ ﮐﺎﻣﯿﺎﺏ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭼﻨﯿﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . " ﻭﺭ ﺟﻤﮑﺮﺩ " ﺑﻨﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻨﺎ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺁﺩﻣﯿﺎﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﺰﻧﺪﯼ ﺩﺭ "ﺧﺮﺩﺍﺩ " ﻭ " ﻣﺮﺩﺍﺩ " ﺯﯾﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪ . (ﺧﺮﺩﺍﺩ =ﺧﻮﺷﺰﺳﺘﯽ ﻭﺧﻮﺷﺒﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﺩ= ﺩﯾﺮﺯﯾﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﯽ ﻣﺮﮔﯽ ) . ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻬﺮﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ
ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﻭ. نمﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻧﺸﺎﻥ ﻣﻄﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﻠﻌﻮﻥ ﺷﻮﺩ . ﺑﺎ ﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻧﯿﻢ ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﻏﺮﻭﺭ
ﭘﯿﺸﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ " ﻣﻨﯽ " ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . " ﻣﻨﯿﺪﻥ " ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺟﺮﻡ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻩ
ﺍﺳﺖ .
ﺭﺳﺘﻢ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺸﮑﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻨﺪ ﻫﺎﻣﺎﻭﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺭﻫﺎﻧﺪ ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ " ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮔﻮﻧﻪ " ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﭼﺸﻢﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﺸﻤﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﻨﺎﺋﯿﺶ ﺭﺍ . ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ
ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮊﺭﻑ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﯽ
ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻭ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﻫﺪﻭ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﺪ .
ﺍﮔﺮ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ،
ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﮕﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺣﺎﮐﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﯽ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺎﻣﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺣﻖ ﺑﻪ
ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻭ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ
ﻭ ﭼﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻭ ﺩﻡ ﺍﺯﻭﺣﺪﺗﯽ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺎﻟﺒﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﻭﺣﺪﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎﻧﯿﺰ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻣﻐﺰ ﻋﻠﯿﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﻫﻤﭙﺮﺳﯽ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺍﻧﺪ .ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻟﻬﺎﯾﺶ ﭼﻪ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭبﻌﺪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .
( ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﯾﺎﻓﺘﻬﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﻭ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮ ﺟﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﻮﻝ ﻣﺤﻮﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . )
#حمزه_حسین زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
دوستان و همراهان کانال پرواز واندیشه🍃
از این پس هر روز صبح بخشهایی ازکتاب انسان در جستجوی معنا اثر ویکتورفرانکل دراین کانال به اشتراک گذاشته میشود.
با ما همراه باشید
از این پس هر روز صبح بخشهایی ازکتاب انسان در جستجوی معنا اثر ویکتورفرانکل دراین کانال به اشتراک گذاشته میشود.
با ما همراه باشید
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#انسان_در_جستجوي_معنا
دکتر ویکتور فرانکل نویسنده
دکتر نهضت صالحیان-مهین میلانی برگرداننده
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#انسان_در_جستجوي_معنا
دکتر ویکتور فرانکل نویسنده
دکتر نهضت صالحیان-مهین میلانی برگرداننده
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص107
من به شدت انکار می کنم که جستجوي انسان براي یافتن معنی »وجودي« )هستی( خود، و یا حتا تردید او در این باره نتیجه ي بیماري و یا موجب بیماري باشد. ناکامی وجودي نه خود نوعی بیماري است و نه بیماري زا. نگرانی انسان درباره ي ارزش زندگی و ارجی که به این مساله می نهد، و حتا یاس و ناامیدي که از این راه عاید او می شود، یک پریشانی روحانی می تواند باشد ولی به هیچ عنوان یک بیماري روانی نیست. اگر پزشک این پریشانی روحانی را به بیماري روانی تعبیر کند، ناامیدي هاي وجودي را زیر انبوهی از داروهاي مسکن پنهان و مدفون خواهد کرد. در حالی که وظیفه ي واقعی او ایجاب می کند که بیمار خود را در طول مدت این بودن »وجودي« در راه تحول و کمال یاري کند. این وظیفه لوگوتراپی است که بیمار را در یافتن » معنا« در زندگی، اندیشه هاي پنهانی وجود و معناي نهفته ي آن یاري کند. لوگوتراپی در این حد یک روش تحلیلی است و از اینرو همانند روانکاوي عمل می کند. گرچه لوگوتراپی در تلاش خود براي آشکار ساختن محتواي ناخودآگاه ، مساعی خود را به حقایق غریزي محدود نمی کند ، بلکه به حقایق روحانی از جمله معنی بالقوه وجودي انسان که می بایست تحقق پذیرد هم چنین »معنی جویی« انسان توجه کامل دارد. هر تحلیل و کنکاشی ، حتا اگر به ابعاد روحانی و اندیشه زادي نیز توجهی نداشته باشد ، با این حال در روند درمانی خود می کوشد، بیمار را از آرزوهاي واقعی که در ژرفاي وجود اوست، آگاه سازد. اما فوق لوگوتراپی یا روانکاوي در این است که لوگوتراپی انسان را موجودي می شناسد که توجه ویژه اي به یافتن معنی در زندگی و شکوفایی ارزشها دارد. نه اینکه صرفا به دنبال ارضاي سائق ها و غرایز فطري و یا خواسته ها و تعارضات »نهاد1«، »خود« و »فراخود« و هماهنگی و انطباق با محیط و جامعه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص107
من به شدت انکار می کنم که جستجوي انسان براي یافتن معنی »وجودي« )هستی( خود، و یا حتا تردید او در این باره نتیجه ي بیماري و یا موجب بیماري باشد. ناکامی وجودي نه خود نوعی بیماري است و نه بیماري زا. نگرانی انسان درباره ي ارزش زندگی و ارجی که به این مساله می نهد، و حتا یاس و ناامیدي که از این راه عاید او می شود، یک پریشانی روحانی می تواند باشد ولی به هیچ عنوان یک بیماري روانی نیست. اگر پزشک این پریشانی روحانی را به بیماري روانی تعبیر کند، ناامیدي هاي وجودي را زیر انبوهی از داروهاي مسکن پنهان و مدفون خواهد کرد. در حالی که وظیفه ي واقعی او ایجاب می کند که بیمار خود را در طول مدت این بودن »وجودي« در راه تحول و کمال یاري کند. این وظیفه لوگوتراپی است که بیمار را در یافتن » معنا« در زندگی، اندیشه هاي پنهانی وجود و معناي نهفته ي آن یاري کند. لوگوتراپی در این حد یک روش تحلیلی است و از اینرو همانند روانکاوي عمل می کند. گرچه لوگوتراپی در تلاش خود براي آشکار ساختن محتواي ناخودآگاه ، مساعی خود را به حقایق غریزي محدود نمی کند ، بلکه به حقایق روحانی از جمله معنی بالقوه وجودي انسان که می بایست تحقق پذیرد هم چنین »معنی جویی« انسان توجه کامل دارد. هر تحلیل و کنکاشی ، حتا اگر به ابعاد روحانی و اندیشه زادي نیز توجهی نداشته باشد ، با این حال در روند درمانی خود می کوشد، بیمار را از آرزوهاي واقعی که در ژرفاي وجود اوست، آگاه سازد. اما فوق لوگوتراپی یا روانکاوي در این است که لوگوتراپی انسان را موجودي می شناسد که توجه ویژه اي به یافتن معنی در زندگی و شکوفایی ارزشها دارد. نه اینکه صرفا به دنبال ارضاي سائق ها و غرایز فطري و یا خواسته ها و تعارضات »نهاد1«، »خود« و »فراخود« و هماهنگی و انطباق با محیط و جامعه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص108
پویایی اندیشه اي1 باید در نظر داشت که تلاش انسان در راه جستن معنا و ارزش وجودي او در زندگی همیشه موجب تعادل نیست، و ممکن است »تنش زا« باشد. اما همین »تنش« لازمه و جزء لاینفک بهداشت روان است. من به جرات می گویم که در دنیا چیزي وجود ندارد که به انسان بیشتر از یافتن »معنی« وجودي خود در زندگی یاري کند. در این گفته نیچه2 حکمتی عظیم نهفته است که » کسی که چرایی زندگی را یافته است، با هر چگونگی خواهد ساخت.« این جمله باید به صورت شعاري در درمان بیماري هاي روانی مورد نظر قرار بگیرد. در اردوگاه کار اجباري نازي ها ، این نکته به خوبی به اثبات رسید که همه کسانی که تصور می کردند کار و وظیفه اي در انتظارشان است، شانس بیشتري براي زنده ماندن داشتند. )این نکته بعدها توسط متخصصین امریکایی در ژاپن و کره نیز به اثبات رسید.( در مورد خود من ، وقتی مرا به اردوگاه اسیران »آشویتس« بردند، دست نویس کتابی را که براي چاپ آماده می کردم و به همراه داشتم از من گرفتند. میل بی حد من براي بازنویسی دوباره آن مطالب، معنایی شد که سختی هاي اسارت را راحت تر تحمل کنم و از آن محیط خشونت بار اردوگاه جان سالم به در ببرم. زمانی که در تب تیفوس می سوختم ، روي تکه کاغذها یادداشت برمی داشتم تا اگر روزي
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص108
پویایی اندیشه اي1 باید در نظر داشت که تلاش انسان در راه جستن معنا و ارزش وجودي او در زندگی همیشه موجب تعادل نیست، و ممکن است »تنش زا« باشد. اما همین »تنش« لازمه و جزء لاینفک بهداشت روان است. من به جرات می گویم که در دنیا چیزي وجود ندارد که به انسان بیشتر از یافتن »معنی« وجودي خود در زندگی یاري کند. در این گفته نیچه2 حکمتی عظیم نهفته است که » کسی که چرایی زندگی را یافته است، با هر چگونگی خواهد ساخت.« این جمله باید به صورت شعاري در درمان بیماري هاي روانی مورد نظر قرار بگیرد. در اردوگاه کار اجباري نازي ها ، این نکته به خوبی به اثبات رسید که همه کسانی که تصور می کردند کار و وظیفه اي در انتظارشان است، شانس بیشتري براي زنده ماندن داشتند. )این نکته بعدها توسط متخصصین امریکایی در ژاپن و کره نیز به اثبات رسید.( در مورد خود من ، وقتی مرا به اردوگاه اسیران »آشویتس« بردند، دست نویس کتابی را که براي چاپ آماده می کردم و به همراه داشتم از من گرفتند. میل بی حد من براي بازنویسی دوباره آن مطالب، معنایی شد که سختی هاي اسارت را راحت تر تحمل کنم و از آن محیط خشونت بار اردوگاه جان سالم به در ببرم. زمانی که در تب تیفوس می سوختم ، روي تکه کاغذها یادداشت برمی داشتم تا اگر روزي
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص109
آزاد شدم بتوانم کتابم را چاپ کنم. در تنگناهاي زندان باواریا این انگیزه، امید به آزادي را در دلم شکوفا می کرد و به همین دلیل هرگز در دره یأس و خودباختگی سقوط نکردم. به این ترتیب مشاهده می گردد ، که بهداشت روانی مستلزم اندازه اي از »تنش« است. تنش بین آنچه که بدان دست یافته، و آنچه که باید بدان تحقق بخشد. تلاش در پر کردن شکاف آنچه که هست و آنچه که باید باشد. این »تنش« لازمه ي زندگی انسان است. پس نباید از دست و پنجه نرم کردن انسان در یافتن معنی بالقوه زندگی خود نگران باشیم. تنها به این وسیله است که »معنی جویی« او را بیدار می کنیم. من این ادعا را که بهداشت روان بستگی به تعادل مطلق و یا بنابر اصطلاح بیولوژیکی »تعادل جانی1« دارد و یا اینکه لازمه ي بهداشت روان زندگی در مرحله اي رها از تنش است را برداشتی نادرست و خطرناك می دانم. آنچه انسان لازم دارد تعادل و بی»تنشی« نیست، بلکه کوششی است که در راه رسیدن به هدفی شایسته درگیر آن می شود. آنچه انسان بدان نیاز دارد، تنها رهایی و دفع »تنش« نیست که به هر قیمتی شده درصدد انجام آن برآید، بلکه پاسخ به »معنی« بالقوه اي است، که در انتظار تحقق یافتن او را به سوي خود فرا می خواند. آنچه بشر نیاز دارد »تعادل حیاتی« نیست، بلکه چیزي است که من آنرا پویایی اندیشه اي نام نهاده ام. نیروي محرکه ي روحانی میان میدانی از »تنش« که در یک قطب آن معنی و در قطب دیگر ، فردي که باید بدان معنی تحقق بخشد وجود دارد. فکر نکنید که این حقیقت تنها در موارد عادي صادق است و بس، بلکه در مورد بیماران عصبی حتا بیشتر صدق می کند. اگر معماري بخواهد سقف فرسوده اي را تعمیر کند ، باري بر آن می افزاید که این امر موجب بهتر چسبیدن و اتصال بهتر اجزاي این بنا می گردد. از این رو وقتی که درمانگر قصد یاري و پرورش بیمار خود را دارد نباید از این وحشت داشته باشد که در راه آشنا کردن او با معنی زندگی، باري بیشتر بر دوش او می گذارد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص109
آزاد شدم بتوانم کتابم را چاپ کنم. در تنگناهاي زندان باواریا این انگیزه، امید به آزادي را در دلم شکوفا می کرد و به همین دلیل هرگز در دره یأس و خودباختگی سقوط نکردم. به این ترتیب مشاهده می گردد ، که بهداشت روانی مستلزم اندازه اي از »تنش« است. تنش بین آنچه که بدان دست یافته، و آنچه که باید بدان تحقق بخشد. تلاش در پر کردن شکاف آنچه که هست و آنچه که باید باشد. این »تنش« لازمه ي زندگی انسان است. پس نباید از دست و پنجه نرم کردن انسان در یافتن معنی بالقوه زندگی خود نگران باشیم. تنها به این وسیله است که »معنی جویی« او را بیدار می کنیم. من این ادعا را که بهداشت روان بستگی به تعادل مطلق و یا بنابر اصطلاح بیولوژیکی »تعادل جانی1« دارد و یا اینکه لازمه ي بهداشت روان زندگی در مرحله اي رها از تنش است را برداشتی نادرست و خطرناك می دانم. آنچه انسان لازم دارد تعادل و بی»تنشی« نیست، بلکه کوششی است که در راه رسیدن به هدفی شایسته درگیر آن می شود. آنچه انسان بدان نیاز دارد، تنها رهایی و دفع »تنش« نیست که به هر قیمتی شده درصدد انجام آن برآید، بلکه پاسخ به »معنی« بالقوه اي است، که در انتظار تحقق یافتن او را به سوي خود فرا می خواند. آنچه بشر نیاز دارد »تعادل حیاتی« نیست، بلکه چیزي است که من آنرا پویایی اندیشه اي نام نهاده ام. نیروي محرکه ي روحانی میان میدانی از »تنش« که در یک قطب آن معنی و در قطب دیگر ، فردي که باید بدان معنی تحقق بخشد وجود دارد. فکر نکنید که این حقیقت تنها در موارد عادي صادق است و بس، بلکه در مورد بیماران عصبی حتا بیشتر صدق می کند. اگر معماري بخواهد سقف فرسوده اي را تعمیر کند ، باري بر آن می افزاید که این امر موجب بهتر چسبیدن و اتصال بهتر اجزاي این بنا می گردد. از این رو وقتی که درمانگر قصد یاري و پرورش بیمار خود را دارد نباید از این وحشت داشته باشد که در راه آشنا کردن او با معنی زندگی، باري بیشتر بر دوش او می گذارد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷