کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#فمینیسم شترمرغی
زنانی می توانند مدعی فمینیست بودن (زن باوری) باشند که بتوانند با بالا بردن دانش اقتصادی و مهارت فنی خود کارآفرین و ثروت آفرین باشند. چگونه ممکن است زنی که گذران اقتصادی او بر پایه "مهریه" و "نفقه" است ادعای فمینیست بودن نماید؟!
فرهنگ "مرد سالاری" در ازدواج مبتنی بر دوگانه تمکین/نفقه تجلی می یابد. معنای "تمیکن" این است که لازم است زن در اغلب امور بطور عام و در رابطه جنسی بطور خاص از شوهرش اطاعت کند و رضایت او را جلب نماید. معنای "نفقه" هم این است که مرد لازم است مخارج اساسی و ضروری زندگی همسرش را تأمین نماید و در واقع بابت آن اطاعت به او مزد بدهد. امروزه در جامعه شترمرغی ما ازدواج مردسالارانه به شکل "مثله شده" در جریان است. این که می گویم مثله شده به این خاطر است که مردان "امروزی" بخش تمکین آن را می پسندند و بخش نفقه را نمی پسندند و زنان "امروزی" بخش نفقه را می پسندند و بخش تمکین را نه! زنی که از شوهرش "نفقه" می گیرد تا اتوموبیلی بخرد و با آن جایی برود که شوهرش رضایت و موافقت ندارد نمونه ای از فمینیسم شترمرغی است همانطور که مردی که در خانه نشسته تا به علایق هنری اش بپردازد و همسرش را که بار اقتصادی خانه را به دوش دارد بابت یک ساعت دیر رسیدن به خانه بازخواست می کند دچار مردسالاری شترمرغی است.
"آسیب شناسی" را به اختصار بیان کردم و اما راه حل ها:
1- زنان زن باور باید دغدغه فرهنگ و اقتصاد و سیاست داشته باشند. هنوز در مهمانی و نشست ها می بینیم که فقط محور گفتگوهای مردها سیاست و اقتصاد است و زنان تنها راجع به روابط بین فردی شان به گفتگو می نشینند.
اولین گام برای زن باوری جهادی این است که زن ها به اوضاع کلان اقتصادی و سیاسی نظر داشته باشند و خود را "به روز" و تحلیل گر نگه دارند.
2- زنان زن باور باید به "استقلال اقتصادی" برسند. طبعا اقتصاد دو بخش دارد: درآمد و هزینه.
زنان زن باور باید هزینه های خود را پایین بیاورند و درآمد خود را افزایش دهند. پیش از این در مقاله دیگری در همین سایت تحت عنوان "آیا فمینیسم بدون سوسیالیسم ممکن است؟" به این مهم اشاره کرده ام که نظام سرمایه سالار (کاپیتالیسم) هیچگاه زن باور نبوده و نخواهد بود. الگوی سرمایه سالار هزینه کردن زنانی که "یک لباس را در دو مهمانی نمی پوشند" قطعا با اقتصاد فمینیستی جور در نمی آید. علاوه بر کاهش هزینه ها زنان زن باور باید مهارت های خود را افزایش دهند و از مصرف کنندگی صرف به تولید کنندگی ارتقاء یابند.
3- پس از رسیدن به استقلال اقتصادی، زنان زن باور باید به تشکیل تشکل های مستقل اقدام کنند. تشکل هایی که به هیچ کدام از نهاد های مرد سالار چه از نظر ایدئولوژیک، چه از نظر سیاسی و چه از نظر اقتصادی وابسته نباشند و بتوانند با "نقد کارشناسانه" و سازماندهی "فعالیت های مدنی" نهاد های مردسالار را به چالش بکشانند.
من به طور قطع زن باوری را گام بزرگی در جهت توسعه متوازن کشورمان در تمام عرصه های سیاسی- فرهنگی و اقتصادی می دانم و از آن سو به نمایش شترمرغی شبه فمینیست هایی که اوج آرمان شان "نفقه بدون تمکین" است به تلخی پوزخند می زنم!
پی نوشت:
کتاب رضا جاوید با عنوان "صادق هدایت، تاریخ و تراژدی" توسط نشر نی در سال 1388 منتشر شده است.
#دکتر محمدرضا سرگلزایی-روانپزشک
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#فمینیسم شترمرغی
زنانی می توانند مدعی فمینیست بودن (زن باوری) باشند که بتوانند با بالا بردن دانش اقتصادی و مهارت فنی خود کارآفرین و ثروت آفرین باشند. چگونه ممکن است زنی که گذران اقتصادی او بر پایه "مهریه" و "نفقه" است ادعای فمینیست بودن نماید؟!
فرهنگ "مرد سالاری" در ازدواج مبتنی بر دوگانه تمکین/نفقه تجلی می یابد. معنای "تمیکن" این است که لازم است زن در اغلب امور بطور عام و در رابطه جنسی بطور خاص از شوهرش اطاعت کند و رضایت او را جلب نماید. معنای "نفقه" هم این است که مرد لازم است مخارج اساسی و ضروری زندگی همسرش را تأمین نماید و در واقع بابت آن اطاعت به او مزد بدهد. امروزه در جامعه شترمرغی ما ازدواج مردسالارانه به شکل "مثله شده" در جریان است. این که می گویم مثله شده به این خاطر است که مردان "امروزی" بخش تمکین آن را می پسندند و بخش نفقه را نمی پسندند و زنان "امروزی" بخش نفقه را می پسندند و بخش تمکین را نه! زنی که از شوهرش "نفقه" می گیرد تا اتوموبیلی بخرد و با آن جایی برود که شوهرش رضایت و موافقت ندارد نمونه ای از فمینیسم شترمرغی است همانطور که مردی که در خانه نشسته تا به علایق هنری اش بپردازد و همسرش را که بار اقتصادی خانه را به دوش دارد بابت یک ساعت دیر رسیدن به خانه بازخواست می کند دچار مردسالاری شترمرغی است.
"آسیب شناسی" را به اختصار بیان کردم و اما راه حل ها:
1- زنان زن باور باید دغدغه فرهنگ و اقتصاد و سیاست داشته باشند. هنوز در مهمانی و نشست ها می بینیم که فقط محور گفتگوهای مردها سیاست و اقتصاد است و زنان تنها راجع به روابط بین فردی شان به گفتگو می نشینند.
اولین گام برای زن باوری جهادی این است که زن ها به اوضاع کلان اقتصادی و سیاسی نظر داشته باشند و خود را "به روز" و تحلیل گر نگه دارند.
2- زنان زن باور باید به "استقلال اقتصادی" برسند. طبعا اقتصاد دو بخش دارد: درآمد و هزینه.
زنان زن باور باید هزینه های خود را پایین بیاورند و درآمد خود را افزایش دهند. پیش از این در مقاله دیگری در همین سایت تحت عنوان "آیا فمینیسم بدون سوسیالیسم ممکن است؟" به این مهم اشاره کرده ام که نظام سرمایه سالار (کاپیتالیسم) هیچگاه زن باور نبوده و نخواهد بود. الگوی سرمایه سالار هزینه کردن زنانی که "یک لباس را در دو مهمانی نمی پوشند" قطعا با اقتصاد فمینیستی جور در نمی آید. علاوه بر کاهش هزینه ها زنان زن باور باید مهارت های خود را افزایش دهند و از مصرف کنندگی صرف به تولید کنندگی ارتقاء یابند.
3- پس از رسیدن به استقلال اقتصادی، زنان زن باور باید به تشکیل تشکل های مستقل اقدام کنند. تشکل هایی که به هیچ کدام از نهاد های مرد سالار چه از نظر ایدئولوژیک، چه از نظر سیاسی و چه از نظر اقتصادی وابسته نباشند و بتوانند با "نقد کارشناسانه" و سازماندهی "فعالیت های مدنی" نهاد های مردسالار را به چالش بکشانند.
من به طور قطع زن باوری را گام بزرگی در جهت توسعه متوازن کشورمان در تمام عرصه های سیاسی- فرهنگی و اقتصادی می دانم و از آن سو به نمایش شترمرغی شبه فمینیست هایی که اوج آرمان شان "نفقه بدون تمکین" است به تلخی پوزخند می زنم!
پی نوشت:
کتاب رضا جاوید با عنوان "صادق هدایت، تاریخ و تراژدی" توسط نشر نی در سال 1388 منتشر شده است.
#دکتر محمدرضا سرگلزایی-روانپزشک
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گابریل گارسیا مارکز، نویسنده‌ی بزرگ معاصر آمریکای لاتین،( 1927-2014 ) رمان نویس، روزنامه نگار، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی نویسنده کتاب اعجاب انگیز صد سال تنهایی - بعد از اعلان رسمی و تأیید خبر بیماری‌اش (سرطان غدد لنفاوی) ، این متن را به‌عنوان وداع برای دوستانش نوشته است:
اگر خداوند فقط لحظه‌ای از یاد می‌برد که عروسکی پارچه‌ای بیش نیستم و قطعه‌ای از زندگی به من هدیه می‌داد، شاید نمی‌گفتم همه‌ی آنچه که می‌اندیشیدم و همه‌ی گفته‌هایم را…
اشیاء را دوست می‌داشتم، نه به سبب قیمتشان، که معنایشان
رویا را به خواب ترجیح می‌دادم، زیرا فهمیده‌ام به ازای هردقیقه چشم به هم گذاشتن، ۶۰ ثانیه نور از دست می‌دهی
راه می‌رفتم آنگاه که دیگران می‌ایستادند
اگر خداوند فقط تکه‌ای از زندگی به من می‌بخشید، ساده لباس می‌پوشیدم، عریان یله می‌شدم زیر نور آفتاب، نه فقط جسمم، بلکه روحم را عریان می‌کردم
اگر مرا قلبی بود، تنفرم را می‌نوشتم روی یخ و چشم می‌دوختم به حضورِ آفتاب!
خداوندا..! اگر تکه‌ای زندگی از آنِ من بود، برای بیان احساسم به دیگران، یک‌روز هم تأخیر نمی‌کردم
برای گفتنِ این‌حقیقت به مردم که دوستشان دارم و برای شوقِ شیدایی، انسان را قانع می‌کردم که چه اشتباه بزرگی‌ست گریز از عشق به‌علتِ پیری… حال آن که پیر می‌شوند وقتی عشق نمی‌ورزند
به یک کودک بال می‌بخشیدم بی آن که در چگونگیِ پروازش دخالت کنم
به سالمندان می‌آموختم که مرگ با فراموشی می‌آید، نه پیری
ای انسان‌ها…! چقدر از شما آموخته‌ام
آموخته‌ام که همه می‌خواهند به قله برسند، حال آن که لذتِ حقیقی در بالارفتن از کوه نهفته است
آموخته‌ام زمانی که کودک برای اولین‌بار انگشت پدر را می‌گیرد، او را اسیرِ خود می‌کند تا همیشه
آموخته‌ام که یک انسان فقط زمانی حق دارد به همنوعش از بالا نگاه کند که دستِ یاری به سویش دراز کرده باشد
چه بسیار چیزها از شما آموخته‌ام، ولی افسوس که هیچ‌کدام به کار نمی‌آید وقتی که در یک تابوت آرام می‌گیرم تا به همتِ شانه‌های پرمهرِ شما به خانه‌ی تنهایی‌ام بروم
همیشه آنچه را بگو که احساس می‌کنی و عمل کن آنچه را می‌اندیشی
آه…! که اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که تو را خفته می‌بینم، با تمامِ وجود در آغوش می‌گرفتمت و خداوند را به‌خاطر اینکه توانسته‌ام نگهبان روحت باشم شکر می‌گفتم
اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که تو را درحالِ خروج از خانه می‌بینم، به آغوش می‌کشیدمت
فقط برای آنکه اندکی بیشتر بمانی، صدایت می‌زدم…
آه…! اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که صدایت را می‌شنوم، فردفردِ کلماتت را ضبط می‌کردم تا بی‌نهایت‌بار بشنومشان
آه…! که اگر بدانم این آخرین‌بار است که می‌بینمت، فقط یک‌چیز می‌گفتم: دوستت دارم بی‌آن‌که ابلهانه بپندارم تو خود می‌دانی
همیشه یک فردایی هست و زندگی برای بهترین‌کارها فرصتی به ما می‌دهد، اما اگر اشتباه کنم و امروز همه‌ی آن چیزی باشد که از عمر برای من مانده، فقط می‌خواهم به تو یک‌چیز بگویم: دوستت دارم، تا هیچگاه از یاد نبری
فردا برای هیچ‌کس تضمین نشده است، پیر یا جوان
شاید امروز آخرین‌باری باشد که کسانی را می‌بینی که دوستشان داری، پس زمان از کف مده!
عمل کن، همین‌امروز
شاید فردا هیچ‌وقت نیاید و تو بی‌شک تأسفِ روزی را خواهی‌خورد که فرصت داشتی برای یک لبخند، یک آغوش، اما مشغولیت‌های زندگی، تو را از برآوردن آخرین خواسته‌ی آنها بازدشتند
دوستانت را حفظ کن و نیازت را به آنها مدام در گوششان زمزمه کن
مهربانانه دوستشان داشته باش
زمان را برای گفتنِ یک “متأسفم”، “مرا ببخش”، “متشکرم” و دیگر مهرواژه‌هایی که می‌دانی از دست مده!
هیچ‌کس تو را به‌خاطر افکار پنهانت به یاد نمی‌آورد، پس از خداوند، خرد و تواناییِ بیان احساساتت را طلب کن تا دوستانت بدانند حضورشان تا چه‌حد برای تو عزیز است .
منبع: مجله «بخارا»؛ شماره ۸۲؛ ص۷۸ و ۷۹ و سایت ویکی پدیا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
گابریل گارسیا مارکز، نویسنده‌ی بزرگ معاصر آمریکای لاتین،( 1927-2014 ) رمان نویس، روزنامه نگار، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی نویسنده کتاب اعجاب انگیز صد سال تنهایی - بعد از اعلان رسمی و تأیید خبر بیماری‌اش (سرطان غدد لنفاوی) ، این متن را به‌عنوان وداع برای دوستانش نوشته است:
اگر خداوند فقط لحظه‌ای از یاد می‌برد که عروسکی پارچه‌ای بیش نیستم و قطعه‌ای از زندگی به من هدیه می‌داد، شاید نمی‌گفتم همه‌ی آنچه که می‌اندیشیدم و همه‌ی گفته‌هایم را…
اشیاء را دوست می‌داشتم، نه به سبب قیمتشان، که معنایشان
رویا را به خواب ترجیح می‌دادم، زیرا فهمیده‌ام به ازای هردقیقه چشم به هم گذاشتن، ۶۰ ثانیه نور از دست می‌دهی
راه می‌رفتم آنگاه که دیگران می‌ایستادند
اگر خداوند فقط تکه‌ای از زندگی به من می‌بخشید، ساده لباس می‌پوشیدم، عریان یله می‌شدم زیر نور آفتاب، نه فقط جسمم، بلکه روحم را عریان می‌کردم
اگر مرا قلبی بود، تنفرم را می‌نوشتم روی یخ و چشم می‌دوختم به حضورِ آفتاب!
خداوندا..! اگر تکه‌ای زندگی از آنِ من بود، برای بیان احساسم به دیگران، یک‌روز هم تأخیر نمی‌کردم
برای گفتنِ این‌حقیقت به مردم که دوستشان دارم و برای شوقِ شیدایی، انسان را قانع می‌کردم که چه اشتباه بزرگی‌ست گریز از عشق به‌علتِ پیری… حال آن که پیر می‌شوند وقتی عشق نمی‌ورزند
به یک کودک بال می‌بخشیدم بی آن که در چگونگیِ پروازش دخالت کنم
به سالمندان می‌آموختم که مرگ با فراموشی می‌آید، نه پیری
ای انسان‌ها…! چقدر از شما آموخته‌ام
آموخته‌ام که همه می‌خواهند به قله برسند، حال آن که لذتِ حقیقی در بالارفتن از کوه نهفته است
آموخته‌ام زمانی که کودک برای اولین‌بار انگشت پدر را می‌گیرد، او را اسیرِ خود می‌کند تا همیشه
آموخته‌ام که یک انسان فقط زمانی حق دارد به همنوعش از بالا نگاه کند که دستِ یاری به سویش دراز کرده باشد
چه بسیار چیزها از شما آموخته‌ام، ولی افسوس که هیچ‌کدام به کار نمی‌آید وقتی که در یک تابوت آرام می‌گیرم تا به همتِ شانه‌های پرمهرِ شما به خانه‌ی تنهایی‌ام بروم
همیشه آنچه را بگو که احساس می‌کنی و عمل کن آنچه را می‌اندیشی
آه…! که اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که تو را خفته می‌بینم، با تمامِ وجود در آغوش می‌گرفتمت و خداوند را به‌خاطر اینکه توانسته‌ام نگهبان روحت باشم شکر می‌گفتم
اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که تو را درحالِ خروج از خانه می‌بینم، به آغوش می‌کشیدمت
فقط برای آنکه اندکی بیشتر بمانی، صدایت می‌زدم…
آه…! اگر بدانم امروز آخرین‌بار خواهد بود که صدایت را می‌شنوم، فردفردِ کلماتت را ضبط می‌کردم تا بی‌نهایت‌بار بشنومشان
آه…! که اگر بدانم این آخرین‌بار است که می‌بینمت، فقط یک‌چیز می‌گفتم: دوستت دارم بی‌آن‌که ابلهانه بپندارم تو خود می‌دانی
همیشه یک فردایی هست و زندگی برای بهترین‌کارها فرصتی به ما می‌دهد، اما اگر اشتباه کنم و امروز همه‌ی آن چیزی باشد که از عمر برای من مانده، فقط می‌خواهم به تو یک‌چیز بگویم: دوستت دارم، تا هیچگاه از یاد نبری
فردا برای هیچ‌کس تضمین نشده است، پیر یا جوان
شاید امروز آخرین‌باری باشد که کسانی را می‌بینی که دوستشان داری، پس زمان از کف مده!
عمل کن، همین‌امروز
شاید فردا هیچ‌وقت نیاید و تو بی‌شک تأسفِ روزی را خواهی‌خورد که فرصت داشتی برای یک لبخند، یک آغوش، اما مشغولیت‌های زندگی، تو را از برآوردن آخرین خواسته‌ی آنها بازدشتند
دوستانت را حفظ کن و نیازت را به آنها مدام در گوششان زمزمه کن
مهربانانه دوستشان داشته باش
زمان را برای گفتنِ یک “متأسفم”، “مرا ببخش”، “متشکرم” و دیگر مهرواژه‌هایی که می‌دانی از دست مده!
هیچ‌کس تو را به‌خاطر افکار پنهانت به یاد نمی‌آورد، پس از خداوند، خرد و تواناییِ بیان احساساتت را طلب کن تا دوستانت بدانند حضورشان تا چه‌حد برای تو عزیز است .
منبع: مجله «بخارا»؛ شماره ۸۲؛ ص۷۸ و ۷۹ و سایت ویکی پدیا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
🔹مرداد درست است یا «امرداد»؟
با شروع ماه «مرداد» یا «امرداد» هر سال این بحث درمی گیرد که کدام واژه درست است. امسال البته در صدا و سیما بیش از گذشته «امرداد» را می شنویم و شکل درست البته همین است ولی می توان توجیه کرد که به مرور حرف «الف» حذف شده است. مثل حرف «خ» در ترکیب « نسخ و تعلیق» که شده است: نستعلیق.
واژه اوستایی امرداد در واقع «امرتات» است به معنی بی‌مرگی و وقتی الف آن را که پیشوند نفی است از قلم بیندازیم معنی آن عوض شده و فرشته بی مرگی و جاودانگی به دیو نیستی ومرگ تغییر شکل می‌دهد! امرداد به معنی بی‌مرگی است و مرداد معنی مرگ می‌دهد. هر چند که در عمل این حذف اتفاق افتاده است و مرداد در واقع به معنی امرداد به کار می رود.
با این همه بهتر آن است که این کلمه را « امرداد» بخوانیم . چون امرداد فرشته جاودانگی وبی مرگی است و درعالم جسمانی نگهبانی نباتات وروییدنی ها با اوست و اگر هم نمی گوییم امرداد دست کم بدانیم که امرداد درست است!
این یادآوری هم خالی از لطف نیست که ایرانیان باستان در سومین روز ماه به باغ ها و خرم ودل نشین می رفتند وپس ازنیایش این جشن راباشادی وسرور در هوای صاف و در دامن طبیعت برگزار می‌کردند و هر چند یک روز گذشته اما همچنان جای تبریک دارد.
🍀گروه خبری اصلاحات و اعتدال 🍀
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
🔹مرداد درست است یا «امرداد»؟
با شروع ماه «مرداد» یا «امرداد» هر سال این بحث درمی گیرد که کدام واژه درست است. امسال البته در صدا و سیما بیش از گذشته «امرداد» را می شنویم و شکل درست البته همین است ولی می توان توجیه کرد که به مرور حرف «الف» حذف شده است. مثل حرف «خ» در ترکیب « نسخ و تعلیق» که شده است: نستعلیق.
واژه اوستایی امرداد در واقع «امرتات» است به معنی بی‌مرگی و وقتی الف آن را که پیشوند نفی است از قلم بیندازیم معنی آن عوض شده و فرشته بی مرگی و جاودانگی به دیو نیستی ومرگ تغییر شکل می‌دهد! امرداد به معنی بی‌مرگی است و مرداد معنی مرگ می‌دهد. هر چند که در عمل این حذف اتفاق افتاده است و مرداد در واقع به معنی امرداد به کار می رود.
با این همه بهتر آن است که این کلمه را « امرداد» بخوانیم . چون امرداد فرشته جاودانگی وبی مرگی است و درعالم جسمانی نگهبانی نباتات وروییدنی ها با اوست و اگر هم نمی گوییم امرداد دست کم بدانیم که امرداد درست است!
این یادآوری هم خالی از لطف نیست که ایرانیان باستان در سومین روز ماه به باغ ها و خرم ودل نشین می رفتند وپس ازنیایش این جشن راباشادی وسرور در هوای صاف و در دامن طبیعت برگزار می‌کردند و هر چند یک روز گذشته اما همچنان جای تبریک دارد.
🍀گروه خبری اصلاحات و اعتدال 🍀
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
"رفیق من نمی خواستم تو را بکشم... حالا برای نخستین بار می بینم که تو هم آدمی هستی مثل خود من. من همه اش به فکر نارنجکهایت، به فکر سر نیزه ات، و به فکر تفنگت بودم؛ ولی حالا زنت جلو چشمم است و خودت و شباهت بین من و تو. مرا ببخش رفیق. ما همیشه وقتی به حقایق پی می بریم که خیلی دیر شده. چرا هیچ وقت به ما نگفتند که شما هم بدبختهایی هستید مثل خود ما. مادرهای شما هم مثل مادرهای ما نگران و چشم به راهند و وحشت از مرگ برای همه یکسان است و مرگ و درد و جان کندن یکسان. مرا ببخش رفیق. آخر چطور تو می توانی دشمن باشی؟ اگر این تفنگ و این لباس را به دور می انداختیم آن وقت تو هم مثل کات و آلبرت برادر من بودی. بیا بیست سال از زندگی من را بگیر و از جایت بلند شو..."
#در_غرب_خبری_نیست
(مشهورترين رمان ضدجنگ در سراسر جهان)
#اریش_ماریا_رمارک
كاش روزي برسد كه هيچ سربازي در جنگ دولتمردان نميرد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
"رفیق من نمی خواستم تو را بکشم... حالا برای نخستین بار می بینم که تو هم آدمی هستی مثل خود من. من همه اش به فکر نارنجکهایت، به فکر سر نیزه ات، و به فکر تفنگت بودم؛ ولی حالا زنت جلو چشمم است و خودت و شباهت بین من و تو. مرا ببخش رفیق. ما همیشه وقتی به حقایق پی می بریم که خیلی دیر شده. چرا هیچ وقت به ما نگفتند که شما هم بدبختهایی هستید مثل خود ما. مادرهای شما هم مثل مادرهای ما نگران و چشم به راهند و وحشت از مرگ برای همه یکسان است و مرگ و درد و جان کندن یکسان. مرا ببخش رفیق. آخر چطور تو می توانی دشمن باشی؟ اگر این تفنگ و این لباس را به دور می انداختیم آن وقت تو هم مثل کات و آلبرت برادر من بودی. بیا بیست سال از زندگی من را بگیر و از جایت بلند شو..."
#در_غرب_خبری_نیست
(مشهورترين رمان ضدجنگ در سراسر جهان)
#اریش_ماریا_رمارک
كاش روزي برسد كه هيچ سربازي در جنگ دولتمردان نميرد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آن را
#آن_را/تو را: «را» علامت مفعول صریح، واژه‌ی مستقلی است و همچنانکه در جاهای دیگر جدا از کلمه‌ی قبل نوشته میشود (مثلاً این را و نه اینرا، وی را و نه ویرا، ایشان را و نه ایشانرا) از دو کلمه‌ی «آن» و «تو» نیز باید جدا نوشته شود. بنابراین باید نوشت آن را و نه آنرا، تو را و نه ترا.
«را» در مرا چسبیده نوشته میشود، زیرا دو کلمه‌ی «من» و «را» در یکدیگر مزج شده و ترکیب مرا را ساخته‌اند به طوری که دیگر نمی‌توان آنها را از هم جدا کرد.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آن را
#آن_را/تو را: «را» علامت مفعول صریح، واژه‌ی مستقلی است و همچنانکه در جاهای دیگر جدا از کلمه‌ی قبل نوشته میشود (مثلاً این را و نه اینرا، وی را و نه ویرا، ایشان را و نه ایشانرا) از دو کلمه‌ی «آن» و «تو» نیز باید جدا نوشته شود. بنابراین باید نوشت آن را و نه آنرا، تو را و نه ترا.
«را» در مرا چسبیده نوشته میشود، زیرا دو کلمه‌ی «من» و «را» در یکدیگر مزج شده و ترکیب مرا را ساخته‌اند به طوری که دیگر نمی‌توان آنها را از هم جدا کرد.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_گفتار
امبرتواکو در تبیین مقوله پست مدرنیسم توضیحی دارد . او می گوید دیدگاه پست مدرن را همچون مردی می دانم که عمیقن زنی را دوست دارد که بسیار فرهیخته و با فرهنگ است اما احساس می کند که نمی تواند به او بگوید که عاشق اوست . چرا که می داند که زن می داند و البته زن هم می داند که او می داند که این کلمات را "دیوانه وار عاشقتم "-قبلن بارباراکاتلند در کتاب خود گفته است .
-چاره چیست ؟
و اما راه حل ! مرد می تواند به محبوبش بگوید همان طور که بارباراکاتلند گفته است من دیوانه وار عاشقتم ..
اکو در ادامه ی این مطلب می نویسد
"مرد با اجتناب از براءت کاذب و گفتن اینکه دیگر ممکن نیست که بتوان با سادگی و معصومیت حرف زدن چیزی را که می خواست به زن بگوید خواهد گفت ،یعنی او می گوید که عاشق اوست ،ولی در عصری عاشق اوست که معصومیت و پاکی در آن جایی ندارد . اگر زن با این امر موافق باشد و با آن همصدا شود اظهار عشقی مشابه دریافت خواهد کرد . هیچ یک از این دو گوینده خود را معصوم و بی گناه نمی داند . هر دو چالش گذشته و چالش چیزی را که قبلن گفته شده خواهند پذیرفت . چیزی که قادر به حذف و نفی آن نیستند . هر دوی آنها آگاهانه و با لذت فراوان بازی طنز و کنایه را اجرا خواهند کرد ،لیکن هر دو ،یکبار دیگر در صحبت از عشق موفق خواهند بود..
#تاملات؛ ازصفر
#علی_باباچاهی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_گفتار
امبرتواکو در تبیین مقوله پست مدرنیسم توضیحی دارد . او می گوید دیدگاه پست مدرن را همچون مردی می دانم که عمیقن زنی را دوست دارد که بسیار فرهیخته و با فرهنگ است اما احساس می کند که نمی تواند به او بگوید که عاشق اوست . چرا که می داند که زن می داند و البته زن هم می داند که او می داند که این کلمات را "دیوانه وار عاشقتم "-قبلن بارباراکاتلند در کتاب خود گفته است .
-چاره چیست ؟
و اما راه حل ! مرد می تواند به محبوبش بگوید همان طور که بارباراکاتلند گفته است من دیوانه وار عاشقتم ..
اکو در ادامه ی این مطلب می نویسد
"مرد با اجتناب از براءت کاذب و گفتن اینکه دیگر ممکن نیست که بتوان با سادگی و معصومیت حرف زدن چیزی را که می خواست به زن بگوید خواهد گفت ،یعنی او می گوید که عاشق اوست ،ولی در عصری عاشق اوست که معصومیت و پاکی در آن جایی ندارد . اگر زن با این امر موافق باشد و با آن همصدا شود اظهار عشقی مشابه دریافت خواهد کرد . هیچ یک از این دو گوینده خود را معصوم و بی گناه نمی داند . هر دو چالش گذشته و چالش چیزی را که قبلن گفته شده خواهند پذیرفت . چیزی که قادر به حذف و نفی آن نیستند . هر دوی آنها آگاهانه و با لذت فراوان بازی طنز و کنایه را اجرا خواهند کرد ،لیکن هر دو ،یکبار دیگر در صحبت از عشق موفق خواهند بود..
#تاملات؛ ازصفر
#علی_باباچاهی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آن که
#آن_که/این که: ضمیر اشاره‌ی آن و این هرگاه مقدم بر حرف «که» بیاید معمولا چسبیده به آن نوشته میشود:
به شکر «آنکه» شکفتی به کام بخت ای گل
نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار (حافظ)
ولی اگر آن و این به معنای «آن کس (یا آن چیز)» و «این کس (یا این چیز)» باشد بهتر است که جدا از «که» نوشته شود:
آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم (حافظ)
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آن که
#آن_که/این که: ضمیر اشاره‌ی آن و این هرگاه مقدم بر حرف «که» بیاید معمولا چسبیده به آن نوشته میشود:
به شکر «آنکه» شکفتی به کام بخت ای گل
نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار (حافظ)
ولی اگر آن و این به معنای «آن کس (یا آن چیز)» و «این کس (یا این چیز)» باشد بهتر است که جدا از «که» نوشته شود:
آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم
خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم (حافظ)
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
خانه ام می گوید :
ترکم مکن که گذشته ات در من نهفته است !
راه نیز می گوید :
در پی من بیا که آینده ات منم ؛
اما من به خانه و راه می گویم : مرا گذشته و آینده ای نیست ؛
اگر بمانم ؛ در ماندنم رفتن است ؛
و اگر بروم ؛ در رفتنم ؛ ماندن ؛
که تنها محبت و مرگ ؛ همه چیز را دگرگون توانند کرد ؛
#جبران_خلیل_جبران
#ماسه_و_کف
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
خانه ام می گوید :
ترکم مکن که گذشته ات در من نهفته است !
راه نیز می گوید :
در پی من بیا که آینده ات منم ؛
اما من به خانه و راه می گویم : مرا گذشته و آینده ای نیست ؛
اگر بمانم ؛ در ماندنم رفتن است ؛
و اگر بروم ؛ در رفتنم ؛ ماندن ؛
که تنها محبت و مرگ ؛ همه چیز را دگرگون توانند کرد ؛
#جبران_خلیل_جبران
#ماسه_و_کف
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
چه کسانی‌اند دیگران و چه کسی‌ایم ما؟ از خود می‌پرسیم. گاهی تمام بعدازظهر را تنها در اتاق‌مان می‌مانیم؛ با اندیشیدن. با احساس گنگی از سرگیجه، از خود می‌پرسیم: آیا دیگران واقعن وجود دارند یا ما آنان را خلق کرده‌ایم. به خود می‌گوییم شاید در غیاب‌مان، دیگرانی وجود نداشته باشند و با وزش بادی ناپدید شوند و به طور معجزه‌آسایی به محض آنکه نگاه‌شان می‌کنیم یک‌باره سر از خاک برآورند. اگر روزی ناگهان سر برگردانیم و هیچ‌چیز و هیچ‌کس را نبینیم، آیا حیرت‌زده نخواهیم شد؟ بنابراین به خود می‌گوییم دلیلی ندارد که از بی‌اعتنایی دیگران، دیگرانی که شاید وجود ندارند، این همه غمگین شویم.
#ناتالیا_گینزبورگ
#محسن_ابراهیم
#فضیلتهای_ناچیز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
چه کسانی‌اند دیگران و چه کسی‌ایم ما؟ از خود می‌پرسیم. گاهی تمام بعدازظهر را تنها در اتاق‌مان می‌مانیم؛ با اندیشیدن. با احساس گنگی از سرگیجه، از خود می‌پرسیم: آیا دیگران واقعن وجود دارند یا ما آنان را خلق کرده‌ایم. به خود می‌گوییم شاید در غیاب‌مان، دیگرانی وجود نداشته باشند و با وزش بادی ناپدید شوند و به طور معجزه‌آسایی به محض آنکه نگاه‌شان می‌کنیم یک‌باره سر از خاک برآورند. اگر روزی ناگهان سر برگردانیم و هیچ‌چیز و هیچ‌کس را نبینیم، آیا حیرت‌زده نخواهیم شد؟ بنابراین به خود می‌گوییم دلیلی ندارد که از بی‌اعتنایی دیگران، دیگرانی که شاید وجود ندارند، این همه غمگین شویم.
#ناتالیا_گینزبورگ
#محسن_ابراهیم
#فضیلتهای_ناچیز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آینده
#آینده: واژه‌ی «آینده» یا مرادف آن «آتی» را نمی‌توان در وصف واقعه‌ای که در گذشته روی داده است به کار برد. مثلاً این عبارت: «نمایندگان جلسه‌ای تشکیل دادند و درباره‌ی نخست‌وزیر آینده‌ی ایران به توافق رسیدند» به شرطی صحیح است که در زمان گفتن یا نوشتن آن هنوز کسی به مقام نخست‌وزیری منصوب نشده باشد. ولی اگر انتصاب او مربوط به زمانی مقدم بر زمان ادای این جمله باشد دیگر استعمال صفت «آینده» درست نیست و به جای آن باید گفت: بعد یا بعدی. مثلا به این صورت: «روز ۱۸ آبان ۱۳۲۲، نمایندگان جلسه‌ای تشکیل دادند و درباره‌ی نخست‌وزیر بعدی ایران به توافق رسیدند.» استعمال واژه‌ی «آینده» در این مورد، بر اثر ترجمه‌ی غلط futur فرانسوی و future انگلیسی وارد زبان روزنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها شده است.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آینده
#آینده: واژه‌ی «آینده» یا مرادف آن «آتی» را نمی‌توان در وصف واقعه‌ای که در گذشته روی داده است به کار برد. مثلاً این عبارت: «نمایندگان جلسه‌ای تشکیل دادند و درباره‌ی نخست‌وزیر آینده‌ی ایران به توافق رسیدند» به شرطی صحیح است که در زمان گفتن یا نوشتن آن هنوز کسی به مقام نخست‌وزیری منصوب نشده باشد. ولی اگر انتصاب او مربوط به زمانی مقدم بر زمان ادای این جمله باشد دیگر استعمال صفت «آینده» درست نیست و به جای آن باید گفت: بعد یا بعدی. مثلا به این صورت: «روز ۱۸ آبان ۱۳۲۲، نمایندگان جلسه‌ای تشکیل دادند و درباره‌ی نخست‌وزیر بعدی ایران به توافق رسیدند.» استعمال واژه‌ی «آینده» در این مورد، بر اثر ترجمه‌ی غلط futur فرانسوی و future انگلیسی وارد زبان روزنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها شده است.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#ضرب_المثل
#آشی_برات_بپزم_که_یه_وجب_روغن_روش_باشه
شاید برایتان جالب باشد که بدانید ناصرالدین شاه سالی یکبار آش نذری می پخت و خودش در مراسم پختن آش حضور داشت تا ثواب ببرد در حیاط قصر اغلب رجال مملکت جمع میشدند و هر یک کاری انجام میدانند خود شاه هم بالای ایوان مینشست نظاره گر کارها بود
سرآشپزباشی ناصرالدین شاه مثل یک فرمانده امر و نهی میکرد و در پایان کار به در خانه هریک از رجال کاسه آشی میفرستاد و آنها نیز می بایست کاسه خالی شده آش را از اشرفی پرمیکردند وبه دربار میفرستادند
آشپزباشی کسانی را که میخواست بیشتر از آنها اشرفی بگیرد روی آش آنها روغن بیشتری می ریخت
پرواضح است آنکه کاسه کوچکی از درباربرایش فرستاده میشد کمتر ضرر میکرد وآنکه مثلا یک قدح بزرگ آش(که یک وجب هم روغن رویش ریخته شده) دریافت میکرد حسابی بدبخت میشد.
به همین دلیل درطول سال اگر آشپزباشی مثلا با یکی ازاعیان یا وزرا دعوایش میشد
آشپزباشی به او میگفت:بسیارخوب!بهت حالی میکنم دنیا دست کیه!آشی برات بپزم که یک وجب روغن رویش باشد!!!
#سه_سال_در_دربار_ایران
#دکتر_فووریه
مترجم #عباس_اقبال_آشتیانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#ضرب_المثل
#آشی_برات_بپزم_که_یه_وجب_روغن_روش_باشه
شاید برایتان جالب باشد که بدانید ناصرالدین شاه سالی یکبار آش نذری می پخت و خودش در مراسم پختن آش حضور داشت تا ثواب ببرد در حیاط قصر اغلب رجال مملکت جمع میشدند و هر یک کاری انجام میدانند خود شاه هم بالای ایوان مینشست نظاره گر کارها بود
سرآشپزباشی ناصرالدین شاه مثل یک فرمانده امر و نهی میکرد و در پایان کار به در خانه هریک از رجال کاسه آشی میفرستاد و آنها نیز می بایست کاسه خالی شده آش را از اشرفی پرمیکردند وبه دربار میفرستادند
آشپزباشی کسانی را که میخواست بیشتر از آنها اشرفی بگیرد روی آش آنها روغن بیشتری می ریخت
پرواضح است آنکه کاسه کوچکی از درباربرایش فرستاده میشد کمتر ضرر میکرد وآنکه مثلا یک قدح بزرگ آش(که یک وجب هم روغن رویش ریخته شده) دریافت میکرد حسابی بدبخت میشد.
به همین دلیل درطول سال اگر آشپزباشی مثلا با یکی ازاعیان یا وزرا دعوایش میشد
آشپزباشی به او میگفت:بسیارخوب!بهت حالی میکنم دنیا دست کیه!آشی برات بپزم که یک وجب روغن رویش باشد!!!
#سه_سال_در_دربار_ایران
#دکتر_فووریه
مترجم #عباس_اقبال_آشتیانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اتاق
#اتاق: این کلمه را گاهی به‌صورت «اطاق» می‌نویسند، ولی چون اصل آن ترکی است و در ترکی مخرج «ط» وجود ندارد بهتر است که به‌صورت «اتاق» نوشته شود.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اتاق
#اتاق: این کلمه را گاهی به‌صورت «اطاق» می‌نویسند، ولی چون اصل آن ترکی است و در ترکی مخرج «ط» وجود ندارد بهتر است که به‌صورت «اتاق» نوشته شود.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#دل_نوشته:
و اما انچه من اموختم این بود ممکن است افرادی که برای ما مهم هستند هرگز ما برایشان مهم نباشیم و این زیباترین تناقض عشق است .اموختم عشق کوتاه است و زندگی بلند.اموختم افرادی بی بهانه در قلب ادمی پا می گذارند و بی بهانه نیز می روند می روند و می روند .جوری می روند که گویی هرگز نبوده اند .هیچ فکر نمی کنند که تنها امید عاشق بوده اند .اری عاشق همیشه غمگین است عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست .همیشه فاصله ای هست.عشق یعنی بیایی و او برود . عشق اه عشق مگر میشود فراموش شود کسی که با او همه چیزو همه کس را فراموش کردم . عشق چیست؟ما کی می فهمیم وابسته شدیم؟شاید وقتی عشق برود و هرگز نشانه ای از او نیاید .عشق یعنی جزیره بودن که معشوق با قایقی از ان جزیره فرار کند و توبمانی و تو .و چقدر بی رحم است عشق و چقدر بی رحم است معشوق عاشق بهتر از معشوق می داند عشق یعنی جدایی اری عاشق بهتر می داند .کاش معشوق میدانست حرف از رفتن برای عاشق ساده نیست کاش می ماند و مسءولیت فردی را که اهلی کرده بود می پذیرفت کاش کاش کاش...
#خشایار_فهیمی_فر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#دل_نوشته:
و اما انچه من اموختم این بود ممکن است افرادی که برای ما مهم هستند هرگز ما برایشان مهم نباشیم و این زیباترین تناقض عشق است .اموختم عشق کوتاه است و زندگی بلند.اموختم افرادی بی بهانه در قلب ادمی پا می گذارند و بی بهانه نیز می روند می روند و می روند .جوری می روند که گویی هرگز نبوده اند .هیچ فکر نمی کنند که تنها امید عاشق بوده اند .اری عاشق همیشه غمگین است عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست .همیشه فاصله ای هست.عشق یعنی بیایی و او برود . عشق اه عشق مگر میشود فراموش شود کسی که با او همه چیزو همه کس را فراموش کردم . عشق چیست؟ما کی می فهمیم وابسته شدیم؟شاید وقتی عشق برود و هرگز نشانه ای از او نیاید .عشق یعنی جزیره بودن که معشوق با قایقی از ان جزیره فرار کند و توبمانی و تو .و چقدر بی رحم است عشق و چقدر بی رحم است معشوق عاشق بهتر از معشوق می داند عشق یعنی جدایی اری عاشق بهتر می داند .کاش معشوق میدانست حرف از رفتن برای عاشق ساده نیست کاش می ماند و مسءولیت فردی را که اهلی کرده بود می پذیرفت کاش کاش کاش...
#خشایار_فهیمی_فر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
... و آن‌وقت به کمک هم زبانش را بریدیم. بدون آنکه دست‌هامان بلرزد، بدون آنکه کوچک‌ترین اشتباهی بکنیم، و با بریدن زبانش، دیگر چه چیز او را بریدیم؟ با بریدن زبانش، وادارش کردیم که خفقان را بپذیرد. ما زبان را برای او بدل به خاطره‌ای در مغز کردیم و او را زندانی ویرانه‌های بی‌زبان یادهایش کردیم. به او یاد دادیم که شقاوت ما را فقط در مغزش زندانی کند، هرگز نتواند از آن چیزی به زبان بیاورد. با بریدن زبانش، او را زندانی خودش کردیم. او زندانبانِ زندان خود و زندانیِ خود گردید. او را محصور در دیوارهای لال، دیوارهای بی‌مکان، بی‌زمان و بی‌زبان کردیم. به او گفتیم فکر نکند و اگر می‌کند، آن را بر زبان نیاورد، چرا که او دیگر زبان ندارد.
#رضا_براهنی
#روزگار_دوزخی_آقای_ایاز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
... و آن‌وقت به کمک هم زبانش را بریدیم. بدون آنکه دست‌هامان بلرزد، بدون آنکه کوچک‌ترین اشتباهی بکنیم، و با بریدن زبانش، دیگر چه چیز او را بریدیم؟ با بریدن زبانش، وادارش کردیم که خفقان را بپذیرد. ما زبان را برای او بدل به خاطره‌ای در مغز کردیم و او را زندانی ویرانه‌های بی‌زبان یادهایش کردیم. به او یاد دادیم که شقاوت ما را فقط در مغزش زندانی کند، هرگز نتواند از آن چیزی به زبان بیاورد. با بریدن زبانش، او را زندانی خودش کردیم. او زندانبانِ زندان خود و زندانیِ خود گردید. او را محصور در دیوارهای لال، دیوارهای بی‌مکان، بی‌زمان و بی‌زبان کردیم. به او گفتیم فکر نکند و اگر می‌کند، آن را بر زبان نیاورد، چرا که او دیگر زبان ندارد.
#رضا_براهنی
#روزگار_دوزخی_آقای_ایاز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اتو
#اتو: این کلمه، که از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به‌کار رفته است، عربی نیست (بعضی اصل آن را فارسی و بعضی روسی دانسته‌اند) و بنابراین بهتر است که به صورت اتو نوشته شود و نه اطو.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴اتو
#اتو: این کلمه، که از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به‌کار رفته است، عربی نیست (بعضی اصل آن را فارسی و بعضی روسی دانسته‌اند) و بنابراین بهتر است که به صورت اتو نوشته شود و نه اطو.
#ا
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
زیبایی زنان و خوش تیپی مردان جهنم دنیای معاصر است ،هیچ مفهومی مثل زیبایی آدمی با روح زمانی گره نخورده است،هر آنچه دیروز زیبا به نظر می رسید امروز زشت و بد قواره به چشم می آید،اگر روزگاری زنان چاق خوشکل نامیده می شدند امروز اندامهای کشیده و لاغرها در دلها جا باز می کنند ،ممکن است شاید وقت دیگر سلیقه ها بازچابجا شوند . جدا آنکه امر زیبا با عاطفه و یا شاید نفرت گره خورده باشد . خواهران و برداران و شاید آشناها فردی را زیبا ببینند ولی دیگران که از او دلخور و یا نفرت داشته باشند چیزی جز بد قواره گی در او نبینند. از طرف دیگر با برآمدن نظام سرمایه داری زیبایی مبدل به امر حیاتی شد و حتی درپیران این اشتیاق دیده می شود به هر شکل ممکن جوانترها و زیباتر به چشم آیند.وقتی زیبایی با تجارت گره می خورد رسانه ها امر زیبا را در کلیشه ها و طرح وارهای محاسبه شده حک می کنند تا بتوانند بر اساس آنها محصولات خود را به فروش برسند.درروزگار چون زیبایی برای طبقات برخوردارئ متوسط یک دغدغه کابوس وار شده است به جای آنکه آرامش برانگیزد چون شبحی روحها را تسخیرمی کند و از چهره و اندام یک شکنجه گر دایمی می سازد، جالب آنست روزگاری مردان از داشتن قیافه مردانه لذت می بردند و هر چه خشن تر به نظر می رسیدند بیشتردرکانون رغبت می نشستند،اما امروز این سلیقه رنگ باخته است و جای خود را به تصویرنرمترمی دهد.از همین کابوس زده گی است که صنایع آرایشی جه مردانه و جه زنانه سالیانه میلیاردها دلار سود می برند و جراحی زیبایی روی بینی،گونه ها و جابجای اندامها بازار سود آور شده است . با رنگ کردن موها ، جراحی زیبایی ، کاشت اینپلنت،انتخاب عذاب آورنوع لباس ،ورزش های سخت و دشوار می توان پیری را به عقب انداخت ،این چنین است که زیبایی درجهان ما همانگونه که در آغاز این یادداشت گفتم مبدل به دوزخ افراد شده است ، دوزخی که برای بدست آوردن اش باید پول داشت و برای بدست آوردن پول هر کاری مجاز می شود و همه ارزش ها بی ارزش می شوند .چرا که وقتی کسی خود را به سلیقه عام زیبایی نزدیک می کند چون از درون می داند قیافه عاریه یی دارد گرفتار آگاهی معذب می شود و با خود می گوید این من نیستم که زیبایم بلکه کسی که شما می بینید بیگانه یی است که هر بار که جلوی آینه می روم بیگانگی اش را چون خنجر بر نگاهم فرود می آورد، ولی نمی توانم ازاین دیو زیبا بگریزم چون برای چشمهای دیگران زندگی می کنم و بدون این چشمها هیچ نیستم و هیچ بودن و وقوف بر آن آگاهی دردناکی است ، آیا می توان استقلال فردی زیبایی را حفظ کرد . ولی آنگاه بر مناسبات حاکم می شوری و از جامعه کیفر می بینی.
#محمد_آقا_زاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
زیبایی زنان و خوش تیپی مردان جهنم دنیای معاصر است ،هیچ مفهومی مثل زیبایی آدمی با روح زمانی گره نخورده است،هر آنچه دیروز زیبا به نظر می رسید امروز زشت و بد قواره به چشم می آید،اگر روزگاری زنان چاق خوشکل نامیده می شدند امروز اندامهای کشیده و لاغرها در دلها جا باز می کنند ،ممکن است شاید وقت دیگر سلیقه ها بازچابجا شوند . جدا آنکه امر زیبا با عاطفه و یا شاید نفرت گره خورده باشد . خواهران و برداران و شاید آشناها فردی را زیبا ببینند ولی دیگران که از او دلخور و یا نفرت داشته باشند چیزی جز بد قواره گی در او نبینند. از طرف دیگر با برآمدن نظام سرمایه داری زیبایی مبدل به امر حیاتی شد و حتی درپیران این اشتیاق دیده می شود به هر شکل ممکن جوانترها و زیباتر به چشم آیند.وقتی زیبایی با تجارت گره می خورد رسانه ها امر زیبا را در کلیشه ها و طرح وارهای محاسبه شده حک می کنند تا بتوانند بر اساس آنها محصولات خود را به فروش برسند.درروزگار چون زیبایی برای طبقات برخوردارئ متوسط یک دغدغه کابوس وار شده است به جای آنکه آرامش برانگیزد چون شبحی روحها را تسخیرمی کند و از چهره و اندام یک شکنجه گر دایمی می سازد، جالب آنست روزگاری مردان از داشتن قیافه مردانه لذت می بردند و هر چه خشن تر به نظر می رسیدند بیشتردرکانون رغبت می نشستند،اما امروز این سلیقه رنگ باخته است و جای خود را به تصویرنرمترمی دهد.از همین کابوس زده گی است که صنایع آرایشی جه مردانه و جه زنانه سالیانه میلیاردها دلار سود می برند و جراحی زیبایی روی بینی،گونه ها و جابجای اندامها بازار سود آور شده است . با رنگ کردن موها ، جراحی زیبایی ، کاشت اینپلنت،انتخاب عذاب آورنوع لباس ،ورزش های سخت و دشوار می توان پیری را به عقب انداخت ،این چنین است که زیبایی درجهان ما همانگونه که در آغاز این یادداشت گفتم مبدل به دوزخ افراد شده است ، دوزخی که برای بدست آوردن اش باید پول داشت و برای بدست آوردن پول هر کاری مجاز می شود و همه ارزش ها بی ارزش می شوند .چرا که وقتی کسی خود را به سلیقه عام زیبایی نزدیک می کند چون از درون می داند قیافه عاریه یی دارد گرفتار آگاهی معذب می شود و با خود می گوید این من نیستم که زیبایم بلکه کسی که شما می بینید بیگانه یی است که هر بار که جلوی آینه می روم بیگانگی اش را چون خنجر بر نگاهم فرود می آورد، ولی نمی توانم ازاین دیو زیبا بگریزم چون برای چشمهای دیگران زندگی می کنم و بدون این چشمها هیچ نیستم و هیچ بودن و وقوف بر آن آگاهی دردناکی است ، آیا می توان استقلال فردی زیبایی را حفظ کرد . ولی آنگاه بر مناسبات حاکم می شوری و از جامعه کیفر می بینی.
#محمد_آقا_زاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش اول
فریدریش نیچه (1844-1900)، متفکری که با عصر خویش درجنگ بود. برای درک دیدگاه نیچه در مورد «مرگ خدا» و «اراده قدرت»، ما احتیاج داریم جهانی را که او درآن می‌زیست بشناسیم.
قرن نوزدهم نیچه، عصرشکوفایی صنعت وتحولات اجتماعی بود. آلمان قدرت صنعتی عظیمی بود که تحت رهبری امپراطور ویلهلم اول متحد شده بود. جامعه اروپا داشت از درون توسط طبقه متوسط درحال رشد، تغییرشکل می‌داد. طبقه کارگر ازشرایط‌شان شاکی بودند و تحت تاثیرعقاید مارکس رویای انقلاب درسرمی‌پروراندند. همه ملهم ازامکانات علم، دموکراسی، سوسیالیسم و پیشرفت، به آینده چشم دوخته بودند.
اما شامه نیچه بوی تعفن چیزی فاسد شده را در بن همه این تحولات حس کرد. او لفاف‌های محاورات رسمی و مودبانه را کنار زد تا حقیقت ساده ای را نمایان کند. دیگرجایی برای خدا درجهان نو و شجاع علم و پیشرفت نبود. درواقع اغلب انسان‌های پیشرو آن عصر نیازی نمی‌دیدند جایی برای خدا باز کنند، چون دیگر به آن ایمانی نداشتند. این بیانگر یک تحول عظیم اجتماعی بود. مسیحیت در تمام طول قرون وسطا و رنسانس از طریق نمایندگانش درکلیسا ودولت براروپا حکومت کرده بود. ایمان مذهبی به زندگی در تمام سطوح جامعه، ازمراسم مختلف دربار شاه تا نظارت برکارگران فقیر، شکلی و رنگی داده بود. خدا طی سده‌های هیجده و نوزده تدریجا توسط علم و دولت‌های سکولارکه کلیسا را تضعیف می‌کردند، کنارگذاشته شده بود. درزمان نیچه، خدا، اگرنگوییم به خرافه ولی به امری خصوصی تبدیل شده بود.
خدا بیمارشد زمانی که اجازه داده شد هستیش در محافل بزرگان زیر سؤال رود. او از آن روزی که بنیاد علم گذاشته شد و علم راهنمای بهتری ازایمان برای جهان واقعی از کاردرآمد، از اریکه قدرت سقوط کرد. نیچه اعلام کرد: ” خدا مرده است و همه ما قاتلان اوییم” (حکمت شادان بخش 125)
مردم اغلب فکر می‌کنند نیچه از “مرگ خدا” خوشحال بود. در واقع موضع نیچه بسیار پیچیده تر و جذابتر ازاین است. نیچه اعتقاد داشت “مرگ خدا” امکانات بی‌نظیری را برای اندیشه آزاد ایجاد می‌کند. اوشادمانه می‌گوید: “بالاخره دوباره افق بنظر بازمی‌رسد”..” دریا، دریای بازما، دوباره آنجاست. شاید تا کنون هرگزچنین دریای بازی وجود نداشته است”. (حکمت شادان بخش 343). نیچه همچنین دید که مرگ خدا جوامع اروپایی را با مشکلات اخلاقی روبرو می‌سازد. طی قرون متمادی ایده خدا بنیاد ارزش‌های اخلاقی بوده است. بدون این شالوده، ارزش‌های اخلاقی اکثریت جامعه سست وبی اعتبار میشود. در زمان نیچه متفکرین پیشگام مبانی ارزشی که طی قرن‌ها نظم اجتماع را حفظ می‌کرده اند، زیرسئوال برده بودند. داروین، مارکس و داستایوسکی مسائل اخلاقی را ازدیدگاه‌های تکاملی، اقتصادی و هستی گرایانه به بحث گذاشتند. می‌رفت که بزودی آشکارشود: اخلاق درحقیقت اختراع بشراست.
چیزی که نیچه میخواست بفهمد نیهیلیسم بود. او درآخرین کتابش ” اراده قدرت” به این سئوال پاسخ می‌دهد: “نیهلیسم چه معنایی دارد؟ هدفی وجود ندارد، “چرا؟” پاسخی نمی‌یابد.” (اراده قدرت بخش 2). اگر خدا مرده است پس همه چیز مجاز است.
نیهیلیسم مشکلی بود که نیچه سعی کرد دراین اثرفلسفی خود به آن بپردازد. درپس تغییرات بیشماری که درقرن نوزدهم درحال رخ‌دادن بودند، یک تحول عظیم فرهنگی قرارداشت که کمتر کسی به آن توجه کرده بود: آن فروپاشی ناگهانی نظام ارزشی مسیحی بود. این رخداد ناچیزی نبود. درسراسر اروپا و جهان مردم تحت تاثیرآن بودند بدون اینکه آنرا بفهمند. فاشیسم، آنارشیسم و بدبینی روبه رشد بود. بی معنایی و نیست‌انگاری دربین روشنفکران والا مورد استقبال قرار گرفته بود. اگر کاری صورت نمی‌پذیرفت سده بیستم می‌بایست شاهد هراس انگیزترین جنگ‌هایی باشد که جهان تا کنون بخود ندیده بوده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش اول
فریدریش نیچه (1844-1900)، متفکری که با عصر خویش درجنگ بود. برای درک دیدگاه نیچه در مورد «مرگ خدا» و «اراده قدرت»، ما احتیاج داریم جهانی را که او درآن می‌زیست بشناسیم.
قرن نوزدهم نیچه، عصرشکوفایی صنعت وتحولات اجتماعی بود. آلمان قدرت صنعتی عظیمی بود که تحت رهبری امپراطور ویلهلم اول متحد شده بود. جامعه اروپا داشت از درون توسط طبقه متوسط درحال رشد، تغییرشکل می‌داد. طبقه کارگر ازشرایط‌شان شاکی بودند و تحت تاثیرعقاید مارکس رویای انقلاب درسرمی‌پروراندند. همه ملهم ازامکانات علم، دموکراسی، سوسیالیسم و پیشرفت، به آینده چشم دوخته بودند.
اما شامه نیچه بوی تعفن چیزی فاسد شده را در بن همه این تحولات حس کرد. او لفاف‌های محاورات رسمی و مودبانه را کنار زد تا حقیقت ساده ای را نمایان کند. دیگرجایی برای خدا درجهان نو و شجاع علم و پیشرفت نبود. درواقع اغلب انسان‌های پیشرو آن عصر نیازی نمی‌دیدند جایی برای خدا باز کنند، چون دیگر به آن ایمانی نداشتند. این بیانگر یک تحول عظیم اجتماعی بود. مسیحیت در تمام طول قرون وسطا و رنسانس از طریق نمایندگانش درکلیسا ودولت براروپا حکومت کرده بود. ایمان مذهبی به زندگی در تمام سطوح جامعه، ازمراسم مختلف دربار شاه تا نظارت برکارگران فقیر، شکلی و رنگی داده بود. خدا طی سده‌های هیجده و نوزده تدریجا توسط علم و دولت‌های سکولارکه کلیسا را تضعیف می‌کردند، کنارگذاشته شده بود. درزمان نیچه، خدا، اگرنگوییم به خرافه ولی به امری خصوصی تبدیل شده بود.
خدا بیمارشد زمانی که اجازه داده شد هستیش در محافل بزرگان زیر سؤال رود. او از آن روزی که بنیاد علم گذاشته شد و علم راهنمای بهتری ازایمان برای جهان واقعی از کاردرآمد، از اریکه قدرت سقوط کرد. نیچه اعلام کرد: ” خدا مرده است و همه ما قاتلان اوییم” (حکمت شادان بخش 125)
مردم اغلب فکر می‌کنند نیچه از “مرگ خدا” خوشحال بود. در واقع موضع نیچه بسیار پیچیده تر و جذابتر ازاین است. نیچه اعتقاد داشت “مرگ خدا” امکانات بی‌نظیری را برای اندیشه آزاد ایجاد می‌کند. اوشادمانه می‌گوید: “بالاخره دوباره افق بنظر بازمی‌رسد”..” دریا، دریای بازما، دوباره آنجاست. شاید تا کنون هرگزچنین دریای بازی وجود نداشته است”. (حکمت شادان بخش 343). نیچه همچنین دید که مرگ خدا جوامع اروپایی را با مشکلات اخلاقی روبرو می‌سازد. طی قرون متمادی ایده خدا بنیاد ارزش‌های اخلاقی بوده است. بدون این شالوده، ارزش‌های اخلاقی اکثریت جامعه سست وبی اعتبار میشود. در زمان نیچه متفکرین پیشگام مبانی ارزشی که طی قرن‌ها نظم اجتماع را حفظ می‌کرده اند، زیرسئوال برده بودند. داروین، مارکس و داستایوسکی مسائل اخلاقی را ازدیدگاه‌های تکاملی، اقتصادی و هستی گرایانه به بحث گذاشتند. می‌رفت که بزودی آشکارشود: اخلاق درحقیقت اختراع بشراست.
چیزی که نیچه میخواست بفهمد نیهیلیسم بود. او درآخرین کتابش ” اراده قدرت” به این سئوال پاسخ می‌دهد: “نیهلیسم چه معنایی دارد؟ هدفی وجود ندارد، “چرا؟” پاسخی نمی‌یابد.” (اراده قدرت بخش 2). اگر خدا مرده است پس همه چیز مجاز است.
نیهیلیسم مشکلی بود که نیچه سعی کرد دراین اثرفلسفی خود به آن بپردازد. درپس تغییرات بیشماری که درقرن نوزدهم درحال رخ‌دادن بودند، یک تحول عظیم فرهنگی قرارداشت که کمتر کسی به آن توجه کرده بود: آن فروپاشی ناگهانی نظام ارزشی مسیحی بود. این رخداد ناچیزی نبود. درسراسر اروپا و جهان مردم تحت تاثیرآن بودند بدون اینکه آنرا بفهمند. فاشیسم، آنارشیسم و بدبینی روبه رشد بود. بی معنایی و نیست‌انگاری دربین روشنفکران والا مورد استقبال قرار گرفته بود. اگر کاری صورت نمی‌پذیرفت سده بیستم می‌بایست شاهد هراس انگیزترین جنگ‌هایی باشد که جهان تا کنون بخود ندیده بوده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش دوم
جنگ‌ها رخ دادند و درواقع بسیارهولناک بودند. نیچه در قرن نوزدهم درگذشت و هرگز ندید چگونه متفکرین نازی فلسفه او را مخدوش کرده و ندید چگونه یک چکمه پوش (نازی) را جانشین “ابرانسان ارزش ساز” او کردند. جالب‌ترین چیز درمورد نیچه، بعنوان فیلسوف دگرگون کردن، نحوه برخورد او به بحرانی بود که دراطراف او پدیدار میشد. او با تغییر جهت دادن بحران به سمت مثبت آنرا دگرگون کرد. نیچه تلاش کرد “مرگ خدا” را بصورت فرصتی بی‌نظیر نشان دهد. هر چد “مرگ خدا” بنیاد ارزش‌های سنتی را متزلزل کرده بود، ولی به اعتقاد نیچه، این امرضروری بود تا نظام ارزشی جدیدی جانشین آنها شود.
اینجا است که نیچه فرصت استثناییش را درمی‌یابد. او با یاری گرفتن ازتوان عظیم فکریش، به ایجاد یک نظام ارزشی نوین اقدام کرد و شرح داد چگونه این نظام می‌تواند انسان را به سطح بالاتری از تکامل فرا برد. او نام این نظام را “اراده قدرت” گذاشت.
“اراده قدرت” ابزاری است برای تولید ارزش‌های جدید درجهانی که از ارزش‌های مسیحی خالی شده است.
" اراده قدرت" میل برای غلبه بر مردم و اشیاء نیست. خواست تبدیل شدن به قویترین گرگ نر و رهبرگله بودن نیز نیست.هیتلر او را اینچنین فهمیده بود اما او اشتباه میکرد. خطای هیتلر این بود که “قدرت” را برابر “کسب سلطه سیاسی” نهاده بود. این بهرحال با درک نیچه از قدرت متفاوت است. قدرت نزد نیچه به معنای “قدرت هستی‌گرا (اگزیستانسیال)” یعنی توانایی عمل کردن و وجود داشتن است. زرتشت، قهرمان نیچه در کتاب “چنین گفت زرتشت”، حکیمی متواضع است. او”ابرانسان” و”اراده قدرت” را آموزش می‌دهد ولی تمایلی به کسب قدرت سیاسی ندارد. او به رفتار زننده مردمی که او را در بازار تحقیر کرده و از شهر بیرون می‌اندازند، با گرد آوردن سپاه وحمله به شهرپاسخ نمی‌دهد. او آواز خوان و رقصان در جهان می‌گردد و “حکمت شاد” را به مردمی که گوشی برای شنیدن دارند می‌آموزاند : او “اراده قدرت” را می‌پروراند.
فکر کردن، واکنش نشان دادن، صحبت کردن، گوش دادن، آواز خواندن و رقصیدن همه این‌ها از نظر نیچه قدرت محسوب می‌شوند. این‌ها قدرت‌های هستی‌گرایانه هستند، قدرت عمل کردن و بودن. نگاه کردن به یک تابلو نقاشی یا گوش دادن به یک قطعه موسیقی وحس کردن عواطف لطیفی که برانگیخته می‌شوند، این یک قدرت هستی‌گرایانه است. طبعا توان کشیدن یک تابلو نقاشی و نوشتن یک قطعه موسیقی قدرت‌های هستی‌گرایانه بزرگتری هستند. انجام کاری بصورت حرفه ای که تحسین دیگران را برانگیزاند و آنها را وادارد بگویند: “شما یک قصاب، نانوا و یا قناد نمونه هستید” نیز توان هستی‌گرایانه است. شما همین الان با خواندن این متن، درحال استفاده از قدرت‌های هستی‌گرایانه خویش هستید. اینکه بتوانیم لغتی را که از نماد‌های مختلف تشکیل شده است باز شناسیم، معنیش را بفهمیم و احتمالا معنی را به تجربیات شخصی زندگی ارتباط دهیم، توانایی یادآوری فصول پیش و یا داشتن ایده ای در ذهن که این بحث به کجا می‌رود و یا حدس زدن نتیجه احتمالی درآخرکار، همه این‌ها از نظر نیچه قدرت هستند. ما بواسطه داشتن توانایی‌های فکر کردن، حس کردن، عمل کردن و بودن قدرتمندیم.
میل به قدرت در نظر نیچه نشان ضعف و انحطاط نیست. “اراده کردن” قدرت واکنش طبیعی یک حیوان سالم به امکانات بیشماری است که زندگی به او عرضه می‌کند. خواست قدرت میل وانگیزه ای هست که همه موجودات زنده تجربه می‌کنند تا بتوانند همه قدرت‌های لازم را که به طور ویژه ای به آنها حس توانمندی و زنده بودن می‌دهد بدست آورند. شیر در پی فرصتی است تا با چنگ و دندان وارد عمل شود. بره، بدون آنکه فکر کند، فرصتی را می‌طلبد که تا حد امکان بدور ازخطر شیر، بچرد. آنگاه که ما قدرت‌هایی را که سبب می‌شوند ما بطور ویژه ای توانمندی و زنده بودن را حس کنیم بکار ببندیم، چه جهیدن بر شکار و خوردنش باشد و یا بلعیدن وهضم مقدار زیادی علف، به این ترتیب ما ازتمام توانمندی‌های خویش بهره برده ایم. ما چیزی خواهیم شد که توان شدنش را داشته ایم و آنرا دوست خواهیم داشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نظر_نیچه_در_مورد_خدا_و_قدرت
#بخش دوم
جنگ‌ها رخ دادند و درواقع بسیارهولناک بودند. نیچه در قرن نوزدهم درگذشت و هرگز ندید چگونه متفکرین نازی فلسفه او را مخدوش کرده و ندید چگونه یک چکمه پوش (نازی) را جانشین “ابرانسان ارزش ساز” او کردند. جالب‌ترین چیز درمورد نیچه، بعنوان فیلسوف دگرگون کردن، نحوه برخورد او به بحرانی بود که دراطراف او پدیدار میشد. او با تغییر جهت دادن بحران به سمت مثبت آنرا دگرگون کرد. نیچه تلاش کرد “مرگ خدا” را بصورت فرصتی بی‌نظیر نشان دهد. هر چد “مرگ خدا” بنیاد ارزش‌های سنتی را متزلزل کرده بود، ولی به اعتقاد نیچه، این امرضروری بود تا نظام ارزشی جدیدی جانشین آنها شود.
اینجا است که نیچه فرصت استثناییش را درمی‌یابد. او با یاری گرفتن ازتوان عظیم فکریش، به ایجاد یک نظام ارزشی نوین اقدام کرد و شرح داد چگونه این نظام می‌تواند انسان را به سطح بالاتری از تکامل فرا برد. او نام این نظام را “اراده قدرت” گذاشت.
“اراده قدرت” ابزاری است برای تولید ارزش‌های جدید درجهانی که از ارزش‌های مسیحی خالی شده است.
" اراده قدرت" میل برای غلبه بر مردم و اشیاء نیست. خواست تبدیل شدن به قویترین گرگ نر و رهبرگله بودن نیز نیست.هیتلر او را اینچنین فهمیده بود اما او اشتباه میکرد. خطای هیتلر این بود که “قدرت” را برابر “کسب سلطه سیاسی” نهاده بود. این بهرحال با درک نیچه از قدرت متفاوت است. قدرت نزد نیچه به معنای “قدرت هستی‌گرا (اگزیستانسیال)” یعنی توانایی عمل کردن و وجود داشتن است. زرتشت، قهرمان نیچه در کتاب “چنین گفت زرتشت”، حکیمی متواضع است. او”ابرانسان” و”اراده قدرت” را آموزش می‌دهد ولی تمایلی به کسب قدرت سیاسی ندارد. او به رفتار زننده مردمی که او را در بازار تحقیر کرده و از شهر بیرون می‌اندازند، با گرد آوردن سپاه وحمله به شهرپاسخ نمی‌دهد. او آواز خوان و رقصان در جهان می‌گردد و “حکمت شاد” را به مردمی که گوشی برای شنیدن دارند می‌آموزاند : او “اراده قدرت” را می‌پروراند.
فکر کردن، واکنش نشان دادن، صحبت کردن، گوش دادن، آواز خواندن و رقصیدن همه این‌ها از نظر نیچه قدرت محسوب می‌شوند. این‌ها قدرت‌های هستی‌گرایانه هستند، قدرت عمل کردن و بودن. نگاه کردن به یک تابلو نقاشی یا گوش دادن به یک قطعه موسیقی وحس کردن عواطف لطیفی که برانگیخته می‌شوند، این یک قدرت هستی‌گرایانه است. طبعا توان کشیدن یک تابلو نقاشی و نوشتن یک قطعه موسیقی قدرت‌های هستی‌گرایانه بزرگتری هستند. انجام کاری بصورت حرفه ای که تحسین دیگران را برانگیزاند و آنها را وادارد بگویند: “شما یک قصاب، نانوا و یا قناد نمونه هستید” نیز توان هستی‌گرایانه است. شما همین الان با خواندن این متن، درحال استفاده از قدرت‌های هستی‌گرایانه خویش هستید. اینکه بتوانیم لغتی را که از نماد‌های مختلف تشکیل شده است باز شناسیم، معنیش را بفهمیم و احتمالا معنی را به تجربیات شخصی زندگی ارتباط دهیم، توانایی یادآوری فصول پیش و یا داشتن ایده ای در ذهن که این بحث به کجا می‌رود و یا حدس زدن نتیجه احتمالی درآخرکار، همه این‌ها از نظر نیچه قدرت هستند. ما بواسطه داشتن توانایی‌های فکر کردن، حس کردن، عمل کردن و بودن قدرتمندیم.
میل به قدرت در نظر نیچه نشان ضعف و انحطاط نیست. “اراده کردن” قدرت واکنش طبیعی یک حیوان سالم به امکانات بیشماری است که زندگی به او عرضه می‌کند. خواست قدرت میل وانگیزه ای هست که همه موجودات زنده تجربه می‌کنند تا بتوانند همه قدرت‌های لازم را که به طور ویژه ای به آنها حس توانمندی و زنده بودن می‌دهد بدست آورند. شیر در پی فرصتی است تا با چنگ و دندان وارد عمل شود. بره، بدون آنکه فکر کند، فرصتی را می‌طلبد که تا حد امکان بدور ازخطر شیر، بچرد. آنگاه که ما قدرت‌هایی را که سبب می‌شوند ما بطور ویژه ای توانمندی و زنده بودن را حس کنیم بکار ببندیم، چه جهیدن بر شکار و خوردنش باشد و یا بلعیدن وهضم مقدار زیادی علف، به این ترتیب ما ازتمام توانمندی‌های خویش بهره برده ایم. ما چیزی خواهیم شد که توان شدنش را داشته ایم و آنرا دوست خواهیم داشت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️