@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کم و بیش همه ی ما اطلاع داریم که #بابا_لنگ_دراز داستان دختری یتیم است كه حدود 18 سال از عمر خود را در یتیمخانهای ملالتبار گذرانده و بعد از گذر از تمامی این سالها با پذیرفتن یك بورس تحصیلی در یك شبانهروزی مخصوص متمولین، از یك نیکو کاری كه مایل نیست نامش فاش شود، زندگی جدیدی را شروع میكند
این دختر (جودی)در تمام طول تحصیل میبایست كارهای خود را زا طریق نامه، به این حامی ناشناس گزارش بدهد. لیکن نامههایی كه #جودی_ابوت مینویسد سرشار از منویات و درونیات اوست. این نامهها سرنوشت او را به آنجا میكشاند كه با حامی ناشناس خود ازدواج میكند.
شخصیتهای این داستان بهخصوص شخصیت جودی چنان دقیق پرداخته شدهاند كه عكسالعملهای آنها در برخورد با مسایل و رویدادها به اندازهی كافی باورپذیر است و مخاطب بیآنكه شرایطی همسان با مثلاً جودی را تجربه كرده باشد با او همذات پنداری میكند.
نكته ی قابل توجه اینست که اگر همهی ماجراهایی كه در داستان "بابا لنگ دراز" رخ داده به صورت واقعی رخ بدهد میشود اینهمه هیجان و همذات پنداری را پذیرفت.
اما "بابا لنگ دراز" را یك نویسنده نوشته است و قطعاً او برای طرح یك ایده، بیان یك فكر و... داستانش را طراحی كرده است. نمیتوان به سادگی اندیشید جین وبستر ، بابا لنگ دراز را نوشته كه تنها ماجراهای زندگی یك یتیم را تعریف كند
با نگرشی دقیقتر و جامعه شناختی در پس شرح این ماجراها، شاید بتوان انگیزهی اصلی جین وبستر را چنین دریافت. و شاید بتوان ادعا كرد که داستان بابا لنگ دراز بیش از هر چیز ؛ یك داستان فمینیستی است كه جامعهی مردسالار امریكا را در زمان خود به نقد میكشد.
بابا لنگ دراز ،مردی متمول و تبعاً صاحب نفوذ و قدرت است. به ظاهر او در عملی نیک خواهانه دختری یتیم را سرپرستی میكند اما درحقیقت او جودی را آنگونه كه خود میخواهد پرورش میدهد و در مسیر زندگیاش شرایطی ایجاد میكند كه جودی، تبدیل به آن كسی شود كه او میخواهد و در نهایت هم با او ازدواج میكند! این مسأله را شاید بتوان به "بابا لنگ درازیسم" ☺️تعبیر كرد و آن را به تمام مردانی كه در كشورهای مختلف مدرن و سنتی زنانی را میخرند یا تربیت میكنند تا آنها را از آن خود كنند، تعمیم داد.
نگاهی به زندگی جین وبستر به این ادعا قوت میبخشد.
نویسنده ی ما ، هشت سال در شركتی بهعنوان منشی یك مرد ثروتمند كار میكند و مرد ثروتمند كه در زندگی خانوادگیاش دچار مشكل است از همسر خود جدا میشود و با جین ازدواج میكند.
همچنین او سالها برای حق رأی زنان در امریكا مبارزه كرده است و...
بعنوان جمله ی پایانی میتوان اظهار نمود که همهی اینها باعث میشود مطمئن شویم كه قصهی بابا لنگ دراز ، آن داستان شیرین و سادهای نیست که بتوان براحتی از کنارش گذشت .
تآمل و تعمق در بنمایه و تم داستان ، نکته های قابل توجهی را همراه دارد .🌺
پایان🌺
پا سپاس و امتنان🌺🍀
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کم و بیش همه ی ما اطلاع داریم که #بابا_لنگ_دراز داستان دختری یتیم است كه حدود 18 سال از عمر خود را در یتیمخانهای ملالتبار گذرانده و بعد از گذر از تمامی این سالها با پذیرفتن یك بورس تحصیلی در یك شبانهروزی مخصوص متمولین، از یك نیکو کاری كه مایل نیست نامش فاش شود، زندگی جدیدی را شروع میكند
این دختر (جودی)در تمام طول تحصیل میبایست كارهای خود را زا طریق نامه، به این حامی ناشناس گزارش بدهد. لیکن نامههایی كه #جودی_ابوت مینویسد سرشار از منویات و درونیات اوست. این نامهها سرنوشت او را به آنجا میكشاند كه با حامی ناشناس خود ازدواج میكند.
شخصیتهای این داستان بهخصوص شخصیت جودی چنان دقیق پرداخته شدهاند كه عكسالعملهای آنها در برخورد با مسایل و رویدادها به اندازهی كافی باورپذیر است و مخاطب بیآنكه شرایطی همسان با مثلاً جودی را تجربه كرده باشد با او همذات پنداری میكند.
نكته ی قابل توجه اینست که اگر همهی ماجراهایی كه در داستان "بابا لنگ دراز" رخ داده به صورت واقعی رخ بدهد میشود اینهمه هیجان و همذات پنداری را پذیرفت.
اما "بابا لنگ دراز" را یك نویسنده نوشته است و قطعاً او برای طرح یك ایده، بیان یك فكر و... داستانش را طراحی كرده است. نمیتوان به سادگی اندیشید جین وبستر ، بابا لنگ دراز را نوشته كه تنها ماجراهای زندگی یك یتیم را تعریف كند
با نگرشی دقیقتر و جامعه شناختی در پس شرح این ماجراها، شاید بتوان انگیزهی اصلی جین وبستر را چنین دریافت. و شاید بتوان ادعا كرد که داستان بابا لنگ دراز بیش از هر چیز ؛ یك داستان فمینیستی است كه جامعهی مردسالار امریكا را در زمان خود به نقد میكشد.
بابا لنگ دراز ،مردی متمول و تبعاً صاحب نفوذ و قدرت است. به ظاهر او در عملی نیک خواهانه دختری یتیم را سرپرستی میكند اما درحقیقت او جودی را آنگونه كه خود میخواهد پرورش میدهد و در مسیر زندگیاش شرایطی ایجاد میكند كه جودی، تبدیل به آن كسی شود كه او میخواهد و در نهایت هم با او ازدواج میكند! این مسأله را شاید بتوان به "بابا لنگ درازیسم" ☺️تعبیر كرد و آن را به تمام مردانی كه در كشورهای مختلف مدرن و سنتی زنانی را میخرند یا تربیت میكنند تا آنها را از آن خود كنند، تعمیم داد.
نگاهی به زندگی جین وبستر به این ادعا قوت میبخشد.
نویسنده ی ما ، هشت سال در شركتی بهعنوان منشی یك مرد ثروتمند كار میكند و مرد ثروتمند كه در زندگی خانوادگیاش دچار مشكل است از همسر خود جدا میشود و با جین ازدواج میكند.
همچنین او سالها برای حق رأی زنان در امریكا مبارزه كرده است و...
بعنوان جمله ی پایانی میتوان اظهار نمود که همهی اینها باعث میشود مطمئن شویم كه قصهی بابا لنگ دراز ، آن داستان شیرین و سادهای نیست که بتوان براحتی از کنارش گذشت .
تآمل و تعمق در بنمایه و تم داستان ، نکته های قابل توجهی را همراه دارد .🌺
پایان🌺
پا سپاس و امتنان🌺🍀
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پرواز فکر و اندیشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️ کم و بیش همه ی ما اطلاع داریم که #بابا_لنگ_دراز داستان دختری یتیم است كه حدود 18 سال از عمر خود را در یتیمخانهای ملالتبار گذرانده و بعد از گذر از تمامی این سالها با پذیرفتن یك بورس تحصیلی در یك شبانهروزی مخصوص متمولین،…
تحلیل بسیار زیبا از کتاب بابا لنگ دراز و بانو جین وبستر توسط یکی از هم گروهی های عزیزمون
تقدیم شما یاران همراه 😊🌹
تقدیم شما یاران همراه 😊🌹
@flith کانال پروازفکرواندیش❄️
عقل سلیم می گوید که احتمال موفق شدن افراد برونگرا بیشتر است زیرا هم ارتباط دوستانه تری دارند و هم اعتماد به نفسشان بیشتر است اما علم استدلال می کند که افراد درونگرا موفق تر هستند بنا به دلایل زیر:
1⃣ کارتان را به روش خودتان انجام می دهید
هنگامی که شما ترجیح می دهید وقت خود را به تنهایی صرف کنید، تمایلی به تایید دیگران ندارید. این بدان معنی است که شما می توانید زمان خود را صرف انتخاب هایی کنید که برای خودتان خوب است نه برای دیگران. این یک راه موثر برای دستیابی به موفقیت هایی است که آرزویش را دارید. در این حال شما استاندارهای خودتان را تنظیم می کنید و مایل به انجام کارهایی هستید که دوست دارید، صرفنظر از مدت زمانی که برای آن کارها انجام می دهید و بدون این که نظر دیگران سد راهی برای شما باشند.
2⃣ در مورد چیزهایی که به آنها فکر می کنید، دقت بیشتری دارید
درونگرا بودن این اجازه را به شما می دهد که انتخاب های خود را با تفکر بیشتری انجام دهید. درونگرایان زمان بیشتری برای تفکر به روی هر چیزی صرف می کنند از جمله تصمیمات بزرگی که باید اتخاذ شوند. در یک پژوهش علمی که در سال 2013 توسط دانشمندان در دانشگاه کرنل اتفاق افتاد نشان داد که پاداش موفقیت برونگرایان؛ ترشح هورمون دوپامین است. در همین حال درونگرایان دوپامین کمتری دریافت می کنند. این بدان معناست که سیستم پاداش درونگرایان؛ دریافت قابل توجهی از مقدار پایین تر دوپامین نسبت به همتایان برونگرایشان است. درونگرایان ترجیح می دهند که به روی مسائل و عواقب آنها، به جای دریافت پاداش، تفکر بیشتری انجام دهند که این یک راه عالی برای موفق شدن است.
3⃣ تمرکز بیشتری دارید
تنها بودن یک راه عالی برای تمرکز بیشتر و سخت تر کار کردن به سمت اهداف است. هنگامی که عوامل حواس پرتی حذف می شوند و شما زمانتان را به تنهایی و خلوت با خود صرف می کنید، سطح بهره وری خود را افزایش داده و به اهدافتان سریع تر از کسانی که ترجیح می دهند با دیگران باشند و خود را در دسترس عوامل حواس پرتی بگذارند، دست می یابید.
4⃣مدیریت کارها را خودتان بدست می گیرید
کسانی که در خلوت خود هستند، مدیریت کارهایشان را خودشان بدست می گیرند. وظایفشان را پیش از اتمام،بدون کمک دیگران، زمین نمی گذارند تا کار دیگری را شروع کنند. افراد درونگرا با غریزه و عقل سلیم کار می کنند و هر آنچه می توانند انجام می دهند تا به سمت اهدافشان پیش روند.
5⃣ همواره گوش می دهید
گوش دادن به اطلاعات، مکالمات و چیزهای کوچکی که افراد دیگر به آنها توجهی نمی کنند، به شما در زندگی کمک بسزایی می کند. درونگرایان این کار را به طور طبیعی انجام می دهند و به همین دلیل می توانند نسبت به افرادی که ترجیح می دهند صحبت کنند تا گوش دهند، موفق تر باشند. در حالی که وقت خود را به تنهایی صرف کردن در انزوای کامل به سر بردن است، نیز می توند بدین معنا باشد که در محیط های شلوغ مانند کافی شاپ هم می توانند کار کنند و به دیگران برای همدلی، درک و دانش گوش فرادهند و این چیزی است که کمک خواهد کرد تا هر کسی موفق شود.
6⃣ کارهای بیشتری انجام می دهید
هنگامی که همسالان ایشان در مهمانی آخر هفته بسر می برند، ایشان ترجیح می دهند برای رسیدن به اهدافشان کار بیشتر انجام دهند. آنهایی که دوست دارند خارج از منزل باشند و در مراسم اجتماعی شرکت کنند، ممکن است که زندگی اجتماعی قوی تر داشته باشند ولی کسانی که به جهت بدست آوردن اهدافشان در منزل یا محل کارشان می مانند، چه شخصی یا حرفه ای، به احتمال زیاد هم موفق تر خواهند شد.
7⃣ خودآگاهی بیشتری بدست می آورید
درونگرایان و افرادی که مایل به صرف زمان در خلوت خود هستند از احساسات، افکار و اعمال خود بسیار آگاه ترند. این موضوع به آنان کمک می کند تا موفقیت بیشتری بدست آورند زیرا که توانایی شناسایی اشتباهاتشان را در مواقع خاص دارند و می توانند برای تغییرات لازم تجزیه تحلیل انجام دهند. خودآگاه بودن همچنین بدین معناست که درونگرایان، از انجام و شرکت در کارهایی که باعث شرمساری آنان شود، دوری می جویند و مراقب چگونگی توصیف خود توسط دیگران که تنها می تواند در دنیای موفقیت مفید باشد، هستند.
جامعه به ما می گوید که تنها بودن می تواند ناسالم باشد و اگر شما یک زندگی اجتماعی فعال نداشته باشید و در چند مهمانی یا رویداد اجتماعی در هفته شرکت نکنید، به خوبی زندگی نمی کنید. با این حال، از آنجا که این مقاله با دلایل دقیق مشخص می کند که در خلوت بودن با خود یک کلید اساسی برای دستیابی
به موفقیت است، این موضوع نمی تواند واقعیت داشته باشد. بنابراین اگر شما یک درونگرا هستید که دوست دارید زمانتان را به تنهایی و خلوت با خود صرف نمایید، به راه هایی که می توانند به نفع شما و دستیابی به موفقیتتان باشد، بیشتر فکر کنید.
ترجمه: فرشاد سجادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عقل سلیم می گوید که احتمال موفق شدن افراد برونگرا بیشتر است زیرا هم ارتباط دوستانه تری دارند و هم اعتماد به نفسشان بیشتر است اما علم استدلال می کند که افراد درونگرا موفق تر هستند بنا به دلایل زیر:
1⃣ کارتان را به روش خودتان انجام می دهید
هنگامی که شما ترجیح می دهید وقت خود را به تنهایی صرف کنید، تمایلی به تایید دیگران ندارید. این بدان معنی است که شما می توانید زمان خود را صرف انتخاب هایی کنید که برای خودتان خوب است نه برای دیگران. این یک راه موثر برای دستیابی به موفقیت هایی است که آرزویش را دارید. در این حال شما استاندارهای خودتان را تنظیم می کنید و مایل به انجام کارهایی هستید که دوست دارید، صرفنظر از مدت زمانی که برای آن کارها انجام می دهید و بدون این که نظر دیگران سد راهی برای شما باشند.
2⃣ در مورد چیزهایی که به آنها فکر می کنید، دقت بیشتری دارید
درونگرا بودن این اجازه را به شما می دهد که انتخاب های خود را با تفکر بیشتری انجام دهید. درونگرایان زمان بیشتری برای تفکر به روی هر چیزی صرف می کنند از جمله تصمیمات بزرگی که باید اتخاذ شوند. در یک پژوهش علمی که در سال 2013 توسط دانشمندان در دانشگاه کرنل اتفاق افتاد نشان داد که پاداش موفقیت برونگرایان؛ ترشح هورمون دوپامین است. در همین حال درونگرایان دوپامین کمتری دریافت می کنند. این بدان معناست که سیستم پاداش درونگرایان؛ دریافت قابل توجهی از مقدار پایین تر دوپامین نسبت به همتایان برونگرایشان است. درونگرایان ترجیح می دهند که به روی مسائل و عواقب آنها، به جای دریافت پاداش، تفکر بیشتری انجام دهند که این یک راه عالی برای موفق شدن است.
3⃣ تمرکز بیشتری دارید
تنها بودن یک راه عالی برای تمرکز بیشتر و سخت تر کار کردن به سمت اهداف است. هنگامی که عوامل حواس پرتی حذف می شوند و شما زمانتان را به تنهایی و خلوت با خود صرف می کنید، سطح بهره وری خود را افزایش داده و به اهدافتان سریع تر از کسانی که ترجیح می دهند با دیگران باشند و خود را در دسترس عوامل حواس پرتی بگذارند، دست می یابید.
4⃣مدیریت کارها را خودتان بدست می گیرید
کسانی که در خلوت خود هستند، مدیریت کارهایشان را خودشان بدست می گیرند. وظایفشان را پیش از اتمام،بدون کمک دیگران، زمین نمی گذارند تا کار دیگری را شروع کنند. افراد درونگرا با غریزه و عقل سلیم کار می کنند و هر آنچه می توانند انجام می دهند تا به سمت اهدافشان پیش روند.
5⃣ همواره گوش می دهید
گوش دادن به اطلاعات، مکالمات و چیزهای کوچکی که افراد دیگر به آنها توجهی نمی کنند، به شما در زندگی کمک بسزایی می کند. درونگرایان این کار را به طور طبیعی انجام می دهند و به همین دلیل می توانند نسبت به افرادی که ترجیح می دهند صحبت کنند تا گوش دهند، موفق تر باشند. در حالی که وقت خود را به تنهایی صرف کردن در انزوای کامل به سر بردن است، نیز می توند بدین معنا باشد که در محیط های شلوغ مانند کافی شاپ هم می توانند کار کنند و به دیگران برای همدلی، درک و دانش گوش فرادهند و این چیزی است که کمک خواهد کرد تا هر کسی موفق شود.
6⃣ کارهای بیشتری انجام می دهید
هنگامی که همسالان ایشان در مهمانی آخر هفته بسر می برند، ایشان ترجیح می دهند برای رسیدن به اهدافشان کار بیشتر انجام دهند. آنهایی که دوست دارند خارج از منزل باشند و در مراسم اجتماعی شرکت کنند، ممکن است که زندگی اجتماعی قوی تر داشته باشند ولی کسانی که به جهت بدست آوردن اهدافشان در منزل یا محل کارشان می مانند، چه شخصی یا حرفه ای، به احتمال زیاد هم موفق تر خواهند شد.
7⃣ خودآگاهی بیشتری بدست می آورید
درونگرایان و افرادی که مایل به صرف زمان در خلوت خود هستند از احساسات، افکار و اعمال خود بسیار آگاه ترند. این موضوع به آنان کمک می کند تا موفقیت بیشتری بدست آورند زیرا که توانایی شناسایی اشتباهاتشان را در مواقع خاص دارند و می توانند برای تغییرات لازم تجزیه تحلیل انجام دهند. خودآگاه بودن همچنین بدین معناست که درونگرایان، از انجام و شرکت در کارهایی که باعث شرمساری آنان شود، دوری می جویند و مراقب چگونگی توصیف خود توسط دیگران که تنها می تواند در دنیای موفقیت مفید باشد، هستند.
جامعه به ما می گوید که تنها بودن می تواند ناسالم باشد و اگر شما یک زندگی اجتماعی فعال نداشته باشید و در چند مهمانی یا رویداد اجتماعی در هفته شرکت نکنید، به خوبی زندگی نمی کنید. با این حال، از آنجا که این مقاله با دلایل دقیق مشخص می کند که در خلوت بودن با خود یک کلید اساسی برای دستیابی
به موفقیت است، این موضوع نمی تواند واقعیت داشته باشد. بنابراین اگر شما یک درونگرا هستید که دوست دارید زمانتان را به تنهایی و خلوت با خود صرف نمایید، به راه هایی که می توانند به نفع شما و دستیابی به موفقیتتان باشد، بیشتر فکر کنید.
ترجمه: فرشاد سجادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
A Streetcar Named Desire
اتوبوسی به نام هوس
کارگردان:الیا کازان
بازیگران: مارلون براندو.ویوین لی
ژانر:درام
محصول 1959 امریکا
یکی از بهترین نسخه های سینمایی آثار تنسی ویلیامز که به یُمن کارگردانی کازان و موسیقی جازِ الکس نورث فضای پُرتنش و تیره و تلخ نیواورلئان دهه ی 1940 را باز می سازد. در سال های 1984(جان ارمن)، 1995(گلن جوردن) و 1998(کرک براونینگ) بازسازی شد. ـ داستان: زنی میانسال و مطلقه به نام «بلانش دوبوا» (لی) به نیو اورلئان می آید تا نزد خواهرش، «استلا»(هانتر) روزگار را بگذراند. اما با شوهر خواهر خشنش، «استنلی کووالسکی» (براندو) کنار نمی آید
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
A Streetcar Named Desire
اتوبوسی به نام هوس
کارگردان:الیا کازان
بازیگران: مارلون براندو.ویوین لی
ژانر:درام
محصول 1959 امریکا
یکی از بهترین نسخه های سینمایی آثار تنسی ویلیامز که به یُمن کارگردانی کازان و موسیقی جازِ الکس نورث فضای پُرتنش و تیره و تلخ نیواورلئان دهه ی 1940 را باز می سازد. در سال های 1984(جان ارمن)، 1995(گلن جوردن) و 1998(کرک براونینگ) بازسازی شد. ـ داستان: زنی میانسال و مطلقه به نام «بلانش دوبوا» (لی) به نیو اورلئان می آید تا نزد خواهرش، «استلا»(هانتر) روزگار را بگذراند. اما با شوهر خواهر خشنش، «استنلی کووالسکی» (براندو) کنار نمی آید
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
فریب مرجعیت کاذب و تصمیمات استراتژیک
به این جملات دقت کنید:
»» دوست من که رتبه اول کنکور کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است می گوید که در این حوزه (مثلا طلا و مسکن) سرمایه گذاری کنیم.
»» این موضوع باید مهم باشد. حتی روزنامۀ تایمز چهار ستون از صفحۀ اولش را به آن اختصاص داده است.
»» پروفسور سمیعی گفته است که پنج بار خندیدن برای سلامتی قلب بسیار مفید است.
همه این ها نوعی از مغالطه هستند به نام توسل به مرجع یا اقتدار کاذب. این خطا/فریب وقتی رخ می دهد که بگوییم یک حرف درست است چون یک خبره مشهور و مهم گفته آن حرف درست است. در حالی آن فرد واقعا خبره است واقعا مشهور است و واقعا مهم است اما یک ایراد دارد: در آن حوزه خبره نیست.
تحلیل: چرا فریب می خوریم:
این فریب ریشه در احساس احترام و اعتمادی دارد که عموم مردم نسبت به چهرههای برجسته دارند.
استناد به باورهای انیشتین، یک مرجع فوق العاده در فیزیک، در یک بحث سیاسی فریبآمیز خواهد بود، همین طور استناد به حرف های هنرمندی بزرگ مانند داستایوفسکی در یک بحث اقتصادی. حالا ممکن است شما بگویید که من متوجه خطای هر سه جمله بالا شدم. داستان همیشه به همین راحتی ها نیست. چرا که اولا شما با دقت به این جملات نگاه کردید. دوم اینکه این جملات کاملا از بحث جدا شدند و روبروی شما قرار گرفتند. در زندگی روزمره باورها همیشه به شکل جمله نیستند. همیشه هم خیلی واضح نیستند بلکه لابه لای گفتگوها، تصاویر و احساسات پنهان می شوند. به عنوان مثال در آگهیهای بازرگانی از ما خواسته میشود تا آن اتومبیلی را استفاده کنیم که کیفیت آن توسط یک قهرمان کشتی تائید شده، یا نوشابه با لباس خاصی را بنوشیم یا بپوشیم چراکه یک ستاره سینما یا فوتبال از آن استفاده می کند [کاری که این روزها یکی از سایت های فروش اینترنتی محصولات انجام می دهد و مردم را فریب می دهد].
هرگاه درستی گزارهای بر مبنای مرجعیتی قرار دارد که فاقد شایستگی ویژه در آن حوزه و موضوع است، استناد به چنینی مرجعی خطا و فریب است.
🔲⭕️تجویز راهبردی:
باورهایمان منشا تصمیمات ما هستند و برخی تصمیمات (تصمیمات استراتژیک) سرنوشت ما را رقم می زنند. اینکه چه رشته ای بخوانیم؟ کجا کار کنیم؟ در کدام حوزه سرمایه گذاری کنیم؟ به چه کاندیدایی رای بدهیم؟ به کدام استان بودجه بیشتری تخصیص دهیم؟ در کدام صنعت سرمایه گذاری استراتژیک کنیم؟ به چه کسانی یارانه بدهیم؟ با چه کشوری رابطه برقرار کنیم؟ همه و همه تصمیماتی هستند که ریشه در باورهای ما دارد. بنابراین لازم است که باورهای درست داشته باشیم.
چه بخواهیم چه نخواهیم بخش عمدهای از باورهای ما متکی بر دیگران است. ما بسیاری از باورهای خود را به این دلیل میپذیریم که مرجعیت متخصصان را در زمینههای گوناگون قبول داریم. از این پس برای پذیرفتن یک حرف از یک فرد (هر چقدر که محبوب و برجسته باشد) سه شرط بگذارید:
1- آن فرد صلاحیت سخن گفتن در آن موضوع را دارد یا نه؟
2- آن فرد حقیقت را می گوید و آیا تمام حقیقت را می گوید (چون ممکن است به دلایلی حقیقت یا تمام واقعیت را نگوید)
3- آیا خبره های دیگر نیز گفته وی را تایید می کنند؟ اگر آری که می توان حرفش را پذیرفت اگر نه از آن خبره و خبره های دیگر باید خواست که دلایل، شواهد، مدارک خود را برای تایید نظر خود را بیان کنند.
مواظب باشیم محبوبیت، چشمان ما را کور نکند و فریب نخوریم.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
فریب مرجعیت کاذب و تصمیمات استراتژیک
به این جملات دقت کنید:
»» دوست من که رتبه اول کنکور کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است می گوید که در این حوزه (مثلا طلا و مسکن) سرمایه گذاری کنیم.
»» این موضوع باید مهم باشد. حتی روزنامۀ تایمز چهار ستون از صفحۀ اولش را به آن اختصاص داده است.
»» پروفسور سمیعی گفته است که پنج بار خندیدن برای سلامتی قلب بسیار مفید است.
همه این ها نوعی از مغالطه هستند به نام توسل به مرجع یا اقتدار کاذب. این خطا/فریب وقتی رخ می دهد که بگوییم یک حرف درست است چون یک خبره مشهور و مهم گفته آن حرف درست است. در حالی آن فرد واقعا خبره است واقعا مشهور است و واقعا مهم است اما یک ایراد دارد: در آن حوزه خبره نیست.
تحلیل: چرا فریب می خوریم:
این فریب ریشه در احساس احترام و اعتمادی دارد که عموم مردم نسبت به چهرههای برجسته دارند.
استناد به باورهای انیشتین، یک مرجع فوق العاده در فیزیک، در یک بحث سیاسی فریبآمیز خواهد بود، همین طور استناد به حرف های هنرمندی بزرگ مانند داستایوفسکی در یک بحث اقتصادی. حالا ممکن است شما بگویید که من متوجه خطای هر سه جمله بالا شدم. داستان همیشه به همین راحتی ها نیست. چرا که اولا شما با دقت به این جملات نگاه کردید. دوم اینکه این جملات کاملا از بحث جدا شدند و روبروی شما قرار گرفتند. در زندگی روزمره باورها همیشه به شکل جمله نیستند. همیشه هم خیلی واضح نیستند بلکه لابه لای گفتگوها، تصاویر و احساسات پنهان می شوند. به عنوان مثال در آگهیهای بازرگانی از ما خواسته میشود تا آن اتومبیلی را استفاده کنیم که کیفیت آن توسط یک قهرمان کشتی تائید شده، یا نوشابه با لباس خاصی را بنوشیم یا بپوشیم چراکه یک ستاره سینما یا فوتبال از آن استفاده می کند [کاری که این روزها یکی از سایت های فروش اینترنتی محصولات انجام می دهد و مردم را فریب می دهد].
هرگاه درستی گزارهای بر مبنای مرجعیتی قرار دارد که فاقد شایستگی ویژه در آن حوزه و موضوع است، استناد به چنینی مرجعی خطا و فریب است.
🔲⭕️تجویز راهبردی:
باورهایمان منشا تصمیمات ما هستند و برخی تصمیمات (تصمیمات استراتژیک) سرنوشت ما را رقم می زنند. اینکه چه رشته ای بخوانیم؟ کجا کار کنیم؟ در کدام حوزه سرمایه گذاری کنیم؟ به چه کاندیدایی رای بدهیم؟ به کدام استان بودجه بیشتری تخصیص دهیم؟ در کدام صنعت سرمایه گذاری استراتژیک کنیم؟ به چه کسانی یارانه بدهیم؟ با چه کشوری رابطه برقرار کنیم؟ همه و همه تصمیماتی هستند که ریشه در باورهای ما دارد. بنابراین لازم است که باورهای درست داشته باشیم.
چه بخواهیم چه نخواهیم بخش عمدهای از باورهای ما متکی بر دیگران است. ما بسیاری از باورهای خود را به این دلیل میپذیریم که مرجعیت متخصصان را در زمینههای گوناگون قبول داریم. از این پس برای پذیرفتن یک حرف از یک فرد (هر چقدر که محبوب و برجسته باشد) سه شرط بگذارید:
1- آن فرد صلاحیت سخن گفتن در آن موضوع را دارد یا نه؟
2- آن فرد حقیقت را می گوید و آیا تمام حقیقت را می گوید (چون ممکن است به دلایلی حقیقت یا تمام واقعیت را نگوید)
3- آیا خبره های دیگر نیز گفته وی را تایید می کنند؟ اگر آری که می توان حرفش را پذیرفت اگر نه از آن خبره و خبره های دیگر باید خواست که دلایل، شواهد، مدارک خود را برای تایید نظر خود را بیان کنند.
مواظب باشیم محبوبیت، چشمان ما را کور نکند و فریب نخوریم.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الا نوعی لجاجت با خود و حتی لجاجت در تداوم نوعی عادت.
عجیب ترین خوی آدمی اینست که می داند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کرات هم.
هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت با خود به سر می برد, و هیچ دیگری ویرانگر تر از خود آدمی نسبت به خودش نیست!
#سلوک
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الا نوعی لجاجت با خود و حتی لجاجت در تداوم نوعی عادت.
عجیب ترین خوی آدمی اینست که می داند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کرات هم.
هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت با خود به سر می برد, و هیچ دیگری ویرانگر تر از خود آدمی نسبت به خودش نیست!
#سلوک
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عربان که از دیرباز در چنین سرزمینی می زیستند ناچار مردمی وحشی گونه و حریص و مادی می بودند .
جز آزمندی و سودپرستی هیچ چیز درخاطر آنها نمی گنجید. هرگز ازآنچه مادی و محسوس است فراتر نمی رفتند و جز به آنچه شهوات پست انسان را راضی میکند نمی اندیشیدند. از افکار اخلاقی آنچه بدان می نازیدند مروت بود و آن نیز جز خودبینی و کینه جویی نبود. شجاعت و آزادگی که در داستانها به آنها نسبت داده اند، همان در غارتگری و انتقامجویی بکار می رفت تنها زن و شراب و جنگ بود که در زندگی بدان دل می بستند.
#دوقرن_سکوت
#عبدالحسین_زرینکوب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عربان که از دیرباز در چنین سرزمینی می زیستند ناچار مردمی وحشی گونه و حریص و مادی می بودند .
جز آزمندی و سودپرستی هیچ چیز درخاطر آنها نمی گنجید. هرگز ازآنچه مادی و محسوس است فراتر نمی رفتند و جز به آنچه شهوات پست انسان را راضی میکند نمی اندیشیدند. از افکار اخلاقی آنچه بدان می نازیدند مروت بود و آن نیز جز خودبینی و کینه جویی نبود. شجاعت و آزادگی که در داستانها به آنها نسبت داده اند، همان در غارتگری و انتقامجویی بکار می رفت تنها زن و شراب و جنگ بود که در زندگی بدان دل می بستند.
#دوقرن_سکوت
#عبدالحسین_زرینکوب
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خاله محبوب می گوید: من فقط به عشق ماتیک زدن زن جعفر شدم. جعفر شوهر اولش بود.
گفتند: تا عروسی نکنی نمیتوانی ماتیک بزنی.
مامان نمیداند به خاطر چه چیزی زن آقا جان شد .
یک روز مرا به پدرت دادند. فکر کردم لابد بابای دومم است و باید این دفعه دختر او باشم! یک نفر یک مشت به پهلویم زد و گفت: پدرت نیست، شوهرت است!
از آن به بعد هر وقت مشت می خوردم می فهمیدم اتفاق مهمی افتاده است!
#پرنده_من
#فریبا_وفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خاله محبوب می گوید: من فقط به عشق ماتیک زدن زن جعفر شدم. جعفر شوهر اولش بود.
گفتند: تا عروسی نکنی نمیتوانی ماتیک بزنی.
مامان نمیداند به خاطر چه چیزی زن آقا جان شد .
یک روز مرا به پدرت دادند. فکر کردم لابد بابای دومم است و باید این دفعه دختر او باشم! یک نفر یک مشت به پهلویم زد و گفت: پدرت نیست، شوهرت است!
از آن به بعد هر وقت مشت می خوردم می فهمیدم اتفاق مهمی افتاده است!
#پرنده_من
#فریبا_وفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
از اینکه زنی با تو دیوانه وار بحث می کند خوشحال باش
دنیای زنها کاملا متفاوت و مرموز است
زن اگر سکوت کرد بدان
سکوتش نشانه پایان توست... !!
#هوشنگ_ابتهاج
⚜کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
از اینکه زنی با تو دیوانه وار بحث می کند خوشحال باش
دنیای زنها کاملا متفاوت و مرموز است
زن اگر سکوت کرد بدان
سکوتش نشانه پایان توست... !!
#هوشنگ_ابتهاج
⚜کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
برداشتِ نادان از چیزی که دانا میگوید هيچوقت نمیتواند درست باشد. چراکه نادان هر چیزی را که میشنود، به چیزی که بتواند بفهمد، تفسیر و ترجمه میکند!
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#برتراند_راسل
برداشتِ نادان از چیزی که دانا میگوید هيچوقت نمیتواند درست باشد. چراکه نادان هر چیزی را که میشنود، به چیزی که بتواند بفهمد، تفسیر و ترجمه میکند!
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#برتراند_راسل
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
#پست_مدرنیزم
"دشواری سکه تقلبی رایجی است که افراد تحصیل کرده به کمک تردستی با آن بر بیهودگی مطالعات خود سرپوش میگذارند و حماقت بشری، مستعد قبول آن به عنوان پول واقعیست."
میشل دو مونتنی 1592
مفهوم پست مدرنیزم بقدری غامض و پیچیده شده که هنگام صحبت از آن عملا درباره یک چیز واحد حرف نمیزنیم. نوعی محو عقلانیت در تصور و رویا. این مفهوم بواسطه روانکاوان و فلاسفه فرانسوی دهه 70 پرو بال گرفت. جریانی ضد یا منتقد عقل راه اندازی شد که واقعا حتی متفکرینش تعریف دقیق و مشخصی از آن ندارند.
این پیچیدگی بقدر زیاد است که هرکس میتواند برداشتی ضمنی از آن را تعمیم دهد و بدان شاخ و برگ دهد و تقریبا کسی نمیتواند بگوید: این پست مدرنیسم نیست.
دو مواجهه با این جریان وجود دارد. مواجهه اول کسانی که بواسطه عدم بررسی آن یا بررسی سطحی، معتقدند پیچیدگی این مکتب دلالت بر صحتش دارد که بیشتر عموم علاقه مند به فلسفه را تشکیل میدهد. و دسته دوم متخصصین فلسفه و روانکاوی که بشدت غرق در آموزه های فرویدی و تعاریف کلامی و تشبیهاتند. موج اول که معتقد است موج دوم واقعا به حقیقت دست نیافتنی رسیده به پیروی از موج دوم میپردازد و آموزه ها و گفتاورد های آنان را بسان تنقلات دستمایه کلام و نقد فلسفیشان میداند. و موج دوم که خرسند از این غامض و مغلق گویی و تهیات و پشتیبانی موج اول راه بسوی ورای مرز های رویا و تصور و خیال میرود و آن را بسان واقعیت های خرد و با استمداد از تفکر انارشیستی در قالب انتقاد به خورد مخاطبینش میدهد.
این تضارب و تعامل دوگانه موج اول و دوم منتهی میشود به تخیل بیشتر و انکار وجود جهان بیرونی.
روانکاوان پست مدرن معتقدند، واقعیت ورای موجودیت عمومی، همچون رویا و خوابی که در آن متوجه نمیشویم ناهوشیار هستیم، وجود دارد. بدین معنی که خوابی عمیق در بیداریمان در جریان است.
این تعمق ایشان به این حوزه منتهی به ناکجا آبادیست که در تقابل مدرنیسم آن را پیشنهاد میکنند.
این موضوع تا زمانی که در حوزه ادبیات، فلسفه، روانکاوی، هنر و ...است ایرادی ندارد.
ولی وقتی شاعبه التقاط آن با شناخت تجربی علم میرود اینجاست که باید کمی تامل کرد. نتایج قرن ها تخیل بشر و باور به اساطیر چیزی نبود جز تباهی صد ها سال عقب ماندگی.
و فقط جایی که بشر خواست جهان پیرامون را نه از اسطوره بلکه از تجربه بشناسد تبدیل شد به کمی رفاه و احساس خوشبختی در وی. امروز بدون المان های اولیه زندگی مدرن از جمله شاهراه های انرژی و ارتباطات نمیتوانم زندگی کنیم و کم نیستند از این دست مثال ها که در این گفتگو مجال تبیین آن نیست.
ولی مکاشفه پست مدرن در چیستی علم مبدل به جنبش عجیب ضد عقلی شد که هر آنچه میگوید تبصره ای از ماده واحده اش است که نقد به انتقاد علمیست! کسی نمیتواند آن را نفی کند چرا که هر بار نفی آن باعث تولید تبصره ای جدید بر آن ماده واحده است و این یعنی ابطال ناپذیری یا به عبارتی اسب نامرئی تک شاخ صورتی!
هر عقل آگاه و هر موجود ذی شعوری متوجه این خواهد شد که نقد به انتقاد مفهومی بیمعناست و خالی از اندیشه مگر در روش و متودولوژی.
که لاجرم وقتی نفی و نقد چیزی امکان میابد که مفهومی غیر از آن را بتوان متصور شد. ولی اینجاست که پای چوبین پست مدرنیزم میلنگد و چیزی جایگزین عقل اراءه نمیدهد.
اینجاست که اگر کسی بگوید: پادشاه بی لباس است، و این توهم خرقه و ردایی زیباست، به وی توجه نمیکنند یا آن را متهم به سطحی نگری میکنند. ولی در عمق وجودشان سوالی بوجود می آید و آن اینکه نکند پادشاه واقعا بی لباس باشد!
همین سوال کافیست برای ذهن حقیقت جو برای پیدا کردن واقعیت و تمیز سره از ناسره.
سخن کوتاه کنم، وقتی کسی مسیر مستقیمی را نمیرود باید پرسید چرا راه کج کرده است. این انتخاب مسیر دیگر و پیچ و تاب در جهت حرکت احتمالا دلیل موجهی دارد. در مکتب پست مدرنیزم چه دلیلی برای این متکلف سخن گفتن وجود دارد؟!
چرا فهم معانی و مفاهیم آن تا این حد پیچیده است. شاید واقعا عبارات و مفاهیمش همانطور که خود مکتب بدان اذعان میکند فاقد معنی و اعتبار است! در این صورت چه جای تعمق بیشتر بر این روش است؟
شاید واقعا پادشاه لخت است!
#بزرگمهر_قهاری
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
#پست_مدرنیزم
"دشواری سکه تقلبی رایجی است که افراد تحصیل کرده به کمک تردستی با آن بر بیهودگی مطالعات خود سرپوش میگذارند و حماقت بشری، مستعد قبول آن به عنوان پول واقعیست."
میشل دو مونتنی 1592
مفهوم پست مدرنیزم بقدری غامض و پیچیده شده که هنگام صحبت از آن عملا درباره یک چیز واحد حرف نمیزنیم. نوعی محو عقلانیت در تصور و رویا. این مفهوم بواسطه روانکاوان و فلاسفه فرانسوی دهه 70 پرو بال گرفت. جریانی ضد یا منتقد عقل راه اندازی شد که واقعا حتی متفکرینش تعریف دقیق و مشخصی از آن ندارند.
این پیچیدگی بقدر زیاد است که هرکس میتواند برداشتی ضمنی از آن را تعمیم دهد و بدان شاخ و برگ دهد و تقریبا کسی نمیتواند بگوید: این پست مدرنیسم نیست.
دو مواجهه با این جریان وجود دارد. مواجهه اول کسانی که بواسطه عدم بررسی آن یا بررسی سطحی، معتقدند پیچیدگی این مکتب دلالت بر صحتش دارد که بیشتر عموم علاقه مند به فلسفه را تشکیل میدهد. و دسته دوم متخصصین فلسفه و روانکاوی که بشدت غرق در آموزه های فرویدی و تعاریف کلامی و تشبیهاتند. موج اول که معتقد است موج دوم واقعا به حقیقت دست نیافتنی رسیده به پیروی از موج دوم میپردازد و آموزه ها و گفتاورد های آنان را بسان تنقلات دستمایه کلام و نقد فلسفیشان میداند. و موج دوم که خرسند از این غامض و مغلق گویی و تهیات و پشتیبانی موج اول راه بسوی ورای مرز های رویا و تصور و خیال میرود و آن را بسان واقعیت های خرد و با استمداد از تفکر انارشیستی در قالب انتقاد به خورد مخاطبینش میدهد.
این تضارب و تعامل دوگانه موج اول و دوم منتهی میشود به تخیل بیشتر و انکار وجود جهان بیرونی.
روانکاوان پست مدرن معتقدند، واقعیت ورای موجودیت عمومی، همچون رویا و خوابی که در آن متوجه نمیشویم ناهوشیار هستیم، وجود دارد. بدین معنی که خوابی عمیق در بیداریمان در جریان است.
این تعمق ایشان به این حوزه منتهی به ناکجا آبادیست که در تقابل مدرنیسم آن را پیشنهاد میکنند.
این موضوع تا زمانی که در حوزه ادبیات، فلسفه، روانکاوی، هنر و ...است ایرادی ندارد.
ولی وقتی شاعبه التقاط آن با شناخت تجربی علم میرود اینجاست که باید کمی تامل کرد. نتایج قرن ها تخیل بشر و باور به اساطیر چیزی نبود جز تباهی صد ها سال عقب ماندگی.
و فقط جایی که بشر خواست جهان پیرامون را نه از اسطوره بلکه از تجربه بشناسد تبدیل شد به کمی رفاه و احساس خوشبختی در وی. امروز بدون المان های اولیه زندگی مدرن از جمله شاهراه های انرژی و ارتباطات نمیتوانم زندگی کنیم و کم نیستند از این دست مثال ها که در این گفتگو مجال تبیین آن نیست.
ولی مکاشفه پست مدرن در چیستی علم مبدل به جنبش عجیب ضد عقلی شد که هر آنچه میگوید تبصره ای از ماده واحده اش است که نقد به انتقاد علمیست! کسی نمیتواند آن را نفی کند چرا که هر بار نفی آن باعث تولید تبصره ای جدید بر آن ماده واحده است و این یعنی ابطال ناپذیری یا به عبارتی اسب نامرئی تک شاخ صورتی!
هر عقل آگاه و هر موجود ذی شعوری متوجه این خواهد شد که نقد به انتقاد مفهومی بیمعناست و خالی از اندیشه مگر در روش و متودولوژی.
که لاجرم وقتی نفی و نقد چیزی امکان میابد که مفهومی غیر از آن را بتوان متصور شد. ولی اینجاست که پای چوبین پست مدرنیزم میلنگد و چیزی جایگزین عقل اراءه نمیدهد.
اینجاست که اگر کسی بگوید: پادشاه بی لباس است، و این توهم خرقه و ردایی زیباست، به وی توجه نمیکنند یا آن را متهم به سطحی نگری میکنند. ولی در عمق وجودشان سوالی بوجود می آید و آن اینکه نکند پادشاه واقعا بی لباس باشد!
همین سوال کافیست برای ذهن حقیقت جو برای پیدا کردن واقعیت و تمیز سره از ناسره.
سخن کوتاه کنم، وقتی کسی مسیر مستقیمی را نمیرود باید پرسید چرا راه کج کرده است. این انتخاب مسیر دیگر و پیچ و تاب در جهت حرکت احتمالا دلیل موجهی دارد. در مکتب پست مدرنیزم چه دلیلی برای این متکلف سخن گفتن وجود دارد؟!
چرا فهم معانی و مفاهیم آن تا این حد پیچیده است. شاید واقعا عبارات و مفاهیمش همانطور که خود مکتب بدان اذعان میکند فاقد معنی و اعتبار است! در این صورت چه جای تعمق بیشتر بر این روش است؟
شاید واقعا پادشاه لخت است!
#بزرگمهر_قهاری
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
"فولاد و استخوان"
سازه های بلند وعظیم با نماهایی ازفلز وبتن، ابژ هایی تاثیرگذارند،که احساس ایستایی واستواری را به ما القاء می کنند. ما با اطمينان در طبقات فوقاني این بلند مرتبه ها زندگی می کنیم. به انها اعتماد می کنیم درون انها احساس امنيت و ارامش داریم. اجازه می دهیم ،این غول های فولادی بدن های از گوشت واستخوانمان رادر بر گیرند،تا از گزند باد وباران،شب و طوفان،سرما گرما در امان باشيم واحساس امنيت و ارامش کنیم. اموالمان رادر گاو صندوق های نسوز به جرز دیوارهای این برج ها می سپاریم تا ازدست دزد و نا اهل در امان باشد. پس
برایمان غیر قابل تصور و بسی ناگوار است که این مظهر امنيت و ارامش،ایستایی وایستادگی ناگهان به حرکت در اید ،فرو ريزد،باژگونه شود. امنيت به ترس ،استحکام به تزلزل،اسودگی به محنت و زندگی به مرگ بدل شود. وآن غول فولادی که روزی پناهگاه امن مان بودناگهان چون هیولایی خشمگين اندام نرم و میرایمان را ببلعد. اری بسی درد ناک است!!!
#پروانه_پزشکی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
"فولاد و استخوان"
سازه های بلند وعظیم با نماهایی ازفلز وبتن، ابژ هایی تاثیرگذارند،که احساس ایستایی واستواری را به ما القاء می کنند. ما با اطمينان در طبقات فوقاني این بلند مرتبه ها زندگی می کنیم. به انها اعتماد می کنیم درون انها احساس امنيت و ارامش داریم. اجازه می دهیم ،این غول های فولادی بدن های از گوشت واستخوانمان رادر بر گیرند،تا از گزند باد وباران،شب و طوفان،سرما گرما در امان باشيم واحساس امنيت و ارامش کنیم. اموالمان رادر گاو صندوق های نسوز به جرز دیوارهای این برج ها می سپاریم تا ازدست دزد و نا اهل در امان باشد. پس
برایمان غیر قابل تصور و بسی ناگوار است که این مظهر امنيت و ارامش،ایستایی وایستادگی ناگهان به حرکت در اید ،فرو ريزد،باژگونه شود. امنيت به ترس ،استحکام به تزلزل،اسودگی به محنت و زندگی به مرگ بدل شود. وآن غول فولادی که روزی پناهگاه امن مان بودناگهان چون هیولایی خشمگين اندام نرم و میرایمان را ببلعد. اری بسی درد ناک است!!!
#پروانه_پزشکی
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من دريافتم كه قصه #افول_اخلاق در ميان ما دلايلى داشته كه من دو دليل از مهمترين آن دلايل را متذكر ميشوم :
اول اينكه در دورهای ، علم فقه غلبه خاص يافت .
تأكيد بر اينكه انسان ِ مسلمان كسى است كه رفتارش با فقه منطبق باشد ...
دليلدوم اين كه ما قرنهاست حتى پيش از ورود اسلام به ايران، در زير سايه نظامهاى استبدادی ميزيستيم و نظامهای استبدادی عيوب و نقايص بسيار دارند.
يكى از بدترين و مهيبترين نقص اين نظامها ، عقبماندگی اخلاق است.
اخلاق در سايه نظامهایاستبدادی رشد نمیكند و دچار خفقان میشود.
عموم مردم می پندارند چون استبداد به آنها زور می گويد بد است .
البته اين يكی از رذايل نظامهاى استبدادی است .
اما مهمتر آنكه استبداد، بد است چون به اخلاق زور مىگويد .
يعنى اساساً اخلاقی باقی نمیگذارد .
به صورتى كه اخلاق به طور كامل خفه ميشود.
در نظامهای استبدادی، هرمی وجود دارد كه قاعده آن را مردم تشكيل ميدهند و در صدر آن ، حاكمان جای می گيرند و چون نظام ، استبدادی است هيچ قاعدهای برای گرفتن حق ، جز نزديك شدن به حاكمان يا رأس هرم وجود ندارد. هر چه فرد خود را به مراكز قدرت نزديك كند قدرتمندتر ميشود و می تواند حق و حقوق خود را بگيرد و بلكه از آن نيز فراتر برود. يعنى براى رسيدن به رأس هرم قدرت، هر حق و فضيلت و ارزشی را زير پای نهادن.
در اين صورت مردمان، نردبان فرد ميشوند و همه چيز براي كسب اقتدار و تقرب به مسندنشينان ِ قدرت ، جنبه ابزاری مىيابد.
بدين ترتيب اخلاق از اولين قربانيان استبداد خواهد بود.
متأسفانه ما در طول تاريخ خود با هر دو آفت براى اخلاق مواجه بودهايم. ...
#دكتر_سروش
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من دريافتم كه قصه #افول_اخلاق در ميان ما دلايلى داشته كه من دو دليل از مهمترين آن دلايل را متذكر ميشوم :
اول اينكه در دورهای ، علم فقه غلبه خاص يافت .
تأكيد بر اينكه انسان ِ مسلمان كسى است كه رفتارش با فقه منطبق باشد ...
دليلدوم اين كه ما قرنهاست حتى پيش از ورود اسلام به ايران، در زير سايه نظامهاى استبدادی ميزيستيم و نظامهای استبدادی عيوب و نقايص بسيار دارند.
يكى از بدترين و مهيبترين نقص اين نظامها ، عقبماندگی اخلاق است.
اخلاق در سايه نظامهایاستبدادی رشد نمیكند و دچار خفقان میشود.
عموم مردم می پندارند چون استبداد به آنها زور می گويد بد است .
البته اين يكی از رذايل نظامهاى استبدادی است .
اما مهمتر آنكه استبداد، بد است چون به اخلاق زور مىگويد .
يعنى اساساً اخلاقی باقی نمیگذارد .
به صورتى كه اخلاق به طور كامل خفه ميشود.
در نظامهای استبدادی، هرمی وجود دارد كه قاعده آن را مردم تشكيل ميدهند و در صدر آن ، حاكمان جای می گيرند و چون نظام ، استبدادی است هيچ قاعدهای برای گرفتن حق ، جز نزديك شدن به حاكمان يا رأس هرم وجود ندارد. هر چه فرد خود را به مراكز قدرت نزديك كند قدرتمندتر ميشود و می تواند حق و حقوق خود را بگيرد و بلكه از آن نيز فراتر برود. يعنى براى رسيدن به رأس هرم قدرت، هر حق و فضيلت و ارزشی را زير پای نهادن.
در اين صورت مردمان، نردبان فرد ميشوند و همه چيز براي كسب اقتدار و تقرب به مسندنشينان ِ قدرت ، جنبه ابزاری مىيابد.
بدين ترتيب اخلاق از اولين قربانيان استبداد خواهد بود.
متأسفانه ما در طول تاريخ خود با هر دو آفت براى اخلاق مواجه بودهايم. ...
#دكتر_سروش
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همیشه در زندگی هر کس، یک دماغه ی صخره ای وجود دارد که یا به سلامت از آن می گذرد یا کشتی اش به آن می خورد و متلاشی می شود.
مشکل اینجاست که تو همیشه نمی توانی دماغه ی صخره ای زندگی ات را تشخیص بدهی.
گاهی دریا کاملا مه آلود است و تو قبل از آنکه ملتفت بشوی به صخره خورده ای.
#جین_وبستر
#دشمن_عزیز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همیشه در زندگی هر کس، یک دماغه ی صخره ای وجود دارد که یا به سلامت از آن می گذرد یا کشتی اش به آن می خورد و متلاشی می شود.
مشکل اینجاست که تو همیشه نمی توانی دماغه ی صخره ای زندگی ات را تشخیص بدهی.
گاهی دریا کاملا مه آلود است و تو قبل از آنکه ملتفت بشوی به صخره خورده ای.
#جین_وبستر
#دشمن_عزیز
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هایدگر می گوید انسان دو خصوصیت داره یکی "خواستن "است او همیشه می خواهد و بدنبال چیزهای نو است...اما خصوصیت دیگری هم دارد که ان دلزدگی بعد از رسیدن است...و همه عمر در تضاد بین این دو قرار دارد...نمی تواند نخواهد زیرا امری فطریست و نمی تواند دلزده نشود چون اصولا ثبات دلزدگی اور است...راههایی برای خروج از این تضاد ارایه شده...یکی هرگز نرسیدن و در راه بودن است...یکی هم بقول ان عارف که گفتند چه می خواهی:گفت می خواهم که نخواهم...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هایدگر می گوید انسان دو خصوصیت داره یکی "خواستن "است او همیشه می خواهد و بدنبال چیزهای نو است...اما خصوصیت دیگری هم دارد که ان دلزدگی بعد از رسیدن است...و همه عمر در تضاد بین این دو قرار دارد...نمی تواند نخواهد زیرا امری فطریست و نمی تواند دلزده نشود چون اصولا ثبات دلزدگی اور است...راههایی برای خروج از این تضاد ارایه شده...یکی هرگز نرسیدن و در راه بودن است...یکی هم بقول ان عارف که گفتند چه می خواهی:گفت می خواهم که نخواهم...
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️