ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#کال_نامه
گوشي ات را پرت مي كني توي ماشين پياده كه مي شوي دينگ دينگ مي كند،مي روي توي يكي از كوچه پس كوچه هاي خيس شمال گم مي شوي.پيرزني نشسته است روي پله خانه اش.دو سه تا مرغ و خروس دورش مي پلكند.پيراهن سبز دارد و پارچه قرمزي دور كمرش بسته،توي يك پس زمينه سبز و خاكستري نمناك.ميگويد:مرغانه محلي دارم.ميخواهي؟نگاهت مي كند،نگاهش مي كني.لهجه خيس دريا را دارد. توي چشمهايش دنبال راهي ميگردي كه سر صحبت را با او باز كني تا برايت از زندگي اش بگويد از پسرش كه بي وفاست از دخترش كه شوهر دارد،از شوهرش كه پير است.از مرغ هايش بگويد،از تمام چيزهايي بگويد كه تو نيستي.كه يادت برود از كجا امده اي،كه يادت برود يادت برود با خودت چه كردي توي شهر دود و آهن كه دغدغه هايت را فراموش كني،دغدغه پيرزن را بدزدي ، تمام فكر و ذكرت بشود مرغانه ها و مرغ ها.
باران كه ميگيرد ميبيني با سه تا مرغانه وسط كوچه ايستاده اي و پيرزن رفته است.برميگردي سمت ماشين. گوشي ات هنوز دينگ دينگ مي كند. برش مي داري.پر از پيغام سلام چه طوري ،لبريز از شكلك،خبرهاي داغ،عكس هاي لو رفته اين و آن، فحش و داد و دعوا و خنده و ذبح دنيا.گوشي ات را از پنجره پرت مي كني بيرون.دلت ميخواهد جاي همه اينها، خبري كه هروز منتظرش هستي مرغانه اي باشد كه از زير پرهاي داغ مرغي برميداري.
#فائزه_مالک_پور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#کال_نامه
گوشي ات را پرت مي كني توي ماشين پياده كه مي شوي دينگ دينگ مي كند،مي روي توي يكي از كوچه پس كوچه هاي خيس شمال گم مي شوي.پيرزني نشسته است روي پله خانه اش.دو سه تا مرغ و خروس دورش مي پلكند.پيراهن سبز دارد و پارچه قرمزي دور كمرش بسته،توي يك پس زمينه سبز و خاكستري نمناك.ميگويد:مرغانه محلي دارم.ميخواهي؟نگاهت مي كند،نگاهش مي كني.لهجه خيس دريا را دارد. توي چشمهايش دنبال راهي ميگردي كه سر صحبت را با او باز كني تا برايت از زندگي اش بگويد از پسرش كه بي وفاست از دخترش كه شوهر دارد،از شوهرش كه پير است.از مرغ هايش بگويد،از تمام چيزهايي بگويد كه تو نيستي.كه يادت برود از كجا امده اي،كه يادت برود يادت برود با خودت چه كردي توي شهر دود و آهن كه دغدغه هايت را فراموش كني،دغدغه پيرزن را بدزدي ، تمام فكر و ذكرت بشود مرغانه ها و مرغ ها.
باران كه ميگيرد ميبيني با سه تا مرغانه وسط كوچه ايستاده اي و پيرزن رفته است.برميگردي سمت ماشين. گوشي ات هنوز دينگ دينگ مي كند. برش مي داري.پر از پيغام سلام چه طوري ،لبريز از شكلك،خبرهاي داغ،عكس هاي لو رفته اين و آن، فحش و داد و دعوا و خنده و ذبح دنيا.گوشي ات را از پنجره پرت مي كني بيرون.دلت ميخواهد جاي همه اينها، خبري كه هروز منتظرش هستي مرغانه اي باشد كه از زير پرهاي داغ مرغي برميداري.
#فائزه_مالک_پور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
م ل خندید خیلی خوب خیلی خوب من از شوخیهای ترسناک بدم نمی اید و دیگر چه میشود دیگر هیچ چیز بعد از ان به خانه و شهر خودمان میرسیم من این شیشه ها و پیش سگها میاندازم و کارهایی را که عمری است نکرده ام اما هر روز و هر شب با فکرشان کلنجار رفته ام را شروع میکنم خانه ام را رنگ و روغن میزنم صبخ های زود از خواب بلند میشوم دندانهایم را مرتب مسواک میزنم به این ترتیب قطره ناچیزی میشوم در این دریای بزرگ در این اقیانوس یکسان و یک رنگی که اسمش اجتماع ادمها است . یکی مثل انها میشوم با همان علاقه ها و عادتها و اداب .هر چند حقیر و پوچ و احمقانه باشند .با انکه خودم انها را صدها بار به مسخره گرفته ام ممکن است افکارم خیلی عالی باشد ادم واقع بینی باشم که همه چیزهای پوچ و باطل را احساس کرده است و ممکن است کسی باشم غیر از میلیونها نفر مردم عادی که مثل حیوانات می خورند و مینوشند و میمیرند همین هاست که عذابم میدهد و به نطرم پوچتر و ابلهانه تر از هر چیز می اید. اما از این پس من یکی از هزاران خواهم بود یکی از میلیونها .و در طبقه ای جا خواهم گرفت و دیگر اسوده خواهم شد مثل همانها می خورم و مینوشم و جماع میکنم و زندگی را جدی و واقعی میگیرم. دکتر حاتم به میان حرف او دوید و گفت معذرت میخوام زیاد حرف زدن برای شما خوب نیست .از ان گذشته مثل اینکه حالا دیگر شوخی میکنید اهسته تر حرف بزن بعد از ان چه میشود .م.ل ادامه داد بسیار عالی میشود من دیگر احساس تنهایی نمیکنم مثل حالا در هوا معلق نیستم .تکلیفم معلوم شده است و به جایی تعلق دارم .به اسمان طبقه خودم ایمان می اورم و با ریشخند و اسودگی به ان نداهای همیشگی درونم گوش میدهم ان نداها که همیشه از ابتذال و یکسانی بر حذرم داشته اند..
#ملکوت
#بهرام_صادقی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
م ل خندید خیلی خوب خیلی خوب من از شوخیهای ترسناک بدم نمی اید و دیگر چه میشود دیگر هیچ چیز بعد از ان به خانه و شهر خودمان میرسیم من این شیشه ها و پیش سگها میاندازم و کارهایی را که عمری است نکرده ام اما هر روز و هر شب با فکرشان کلنجار رفته ام را شروع میکنم خانه ام را رنگ و روغن میزنم صبخ های زود از خواب بلند میشوم دندانهایم را مرتب مسواک میزنم به این ترتیب قطره ناچیزی میشوم در این دریای بزرگ در این اقیانوس یکسان و یک رنگی که اسمش اجتماع ادمها است . یکی مثل انها میشوم با همان علاقه ها و عادتها و اداب .هر چند حقیر و پوچ و احمقانه باشند .با انکه خودم انها را صدها بار به مسخره گرفته ام ممکن است افکارم خیلی عالی باشد ادم واقع بینی باشم که همه چیزهای پوچ و باطل را احساس کرده است و ممکن است کسی باشم غیر از میلیونها نفر مردم عادی که مثل حیوانات می خورند و مینوشند و میمیرند همین هاست که عذابم میدهد و به نطرم پوچتر و ابلهانه تر از هر چیز می اید. اما از این پس من یکی از هزاران خواهم بود یکی از میلیونها .و در طبقه ای جا خواهم گرفت و دیگر اسوده خواهم شد مثل همانها می خورم و مینوشم و جماع میکنم و زندگی را جدی و واقعی میگیرم. دکتر حاتم به میان حرف او دوید و گفت معذرت میخوام زیاد حرف زدن برای شما خوب نیست .از ان گذشته مثل اینکه حالا دیگر شوخی میکنید اهسته تر حرف بزن بعد از ان چه میشود .م.ل ادامه داد بسیار عالی میشود من دیگر احساس تنهایی نمیکنم مثل حالا در هوا معلق نیستم .تکلیفم معلوم شده است و به جایی تعلق دارم .به اسمان طبقه خودم ایمان می اورم و با ریشخند و اسودگی به ان نداهای همیشگی درونم گوش میدهم ان نداها که همیشه از ابتذال و یکسانی بر حذرم داشته اند..
#ملکوت
#بهرام_صادقی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
آن روزها داشت با تخته سه لایی ماکت خانه ای را می ساخت که در خواب دیده بود، و اصرار داشت که رنگ آن باید سبز باشد. اما رئیس آسایشگاه می گفت از همین رنگهای زرد بهش بدهید و بگویید سبز است. من آخر سر در نیاوردم که حسین گلبر از کجا می فهمید.
آن قدر پافشاری کرد که رنگ سبز را براش خریدند.
#دریاروندگان_جزیره_آبی_تر
#سفر_روحی
#عباس_معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#برشی_از_کتاب
آن روزها داشت با تخته سه لایی ماکت خانه ای را می ساخت که در خواب دیده بود، و اصرار داشت که رنگ آن باید سبز باشد. اما رئیس آسایشگاه می گفت از همین رنگهای زرد بهش بدهید و بگویید سبز است. من آخر سر در نیاوردم که حسین گلبر از کجا می فهمید.
آن قدر پافشاری کرد که رنگ سبز را براش خریدند.
#دریاروندگان_جزیره_آبی_تر
#سفر_روحی
#عباس_معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
به عنوان یک فارسی زبان ،رعایت قواعد نگارشی و املاء صحیح کلمات در متون و نوشته ها برای انتقال درست و کامل مقصودمان از یک طرف و نیز درک درست مطالب خوانده شده از سوی دیگر،امری لازم و واجب است.
زین پس در کنار هم با استفاده از کتاب غلط ننویسیم استاد ابوالحسن نجفی ، درصدد آموختن نگارش صحیح هستیم.
با ما همراه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
به عنوان یک فارسی زبان ،رعایت قواعد نگارشی و املاء صحیح کلمات در متون و نوشته ها برای انتقال درست و کامل مقصودمان از یک طرف و نیز درک درست مطالب خوانده شده از سوی دیگر،امری لازم و واجب است.
زین پس در کنار هم با استفاده از کتاب غلط ننویسیم استاد ابوالحسن نجفی ، درصدد آموختن نگارش صحیح هستیم.
با ما همراه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آبدیده
#آبدیده/آبداده: آبدیده به معنای «تر شدن در آب» و توسعاً به معنای «تباه و فاسد شده» است:
«کاغذش از کاغذ آبدیدههایی [بود] که به جای ورقی یک شاهی پنج ورق یک شاهی میفروختند» (جعفر شهری، شکر تلخ، تهران، ۱۳۵۷، ص ۴۱۴).
«آب دیدن» نیز به معنای «آسیب دیدن و فاسد شدن» است: «امروز سرای حاجی کاظم شش صندوق سرم دیفتری... حراج میشود. یکی از آنها آبدیده، اما باقیش سالم است» (صادق هدایت، حاجی آقا، چ۲، تهران، ۱۳۳۰، ص ۸۲).
اما آبداده صفتی است که در وصف آهن به کار میرود و آن هنگامی است که این فلز را تفته کنند و در آب فرو برند تا مقاوم شود و زنگ نزد: «هر کس که بیفرمان سلطان ما اینجا آید [او را] زوبین آبداده و شمشیر است» (تاریخ بیهقی، ۴۵)؛
دیو هَگَرْزْ آبروی من نَبَرَد زانک
روی بدو دارد آبداده سنانم (ناصر خسرو)
از نرم دلانِ مُلکِ آن بوم
بود آهنی آبداده چون موم (نظامی، لیلی و مجنون)
بنابراین ترکیب فولاد آبدیده که مجازاً به معنای «در کورهی حوادث پرورده و ورزیده» به کار رفته و در سالهای اخیر، ظاهراً پس از انتشار کتابی با عنوانِ چگونه فولاد آبدیده شد، رایج شده غلط است و در فارسی فصیح بهتر است که به جای آن فولاد آبداده یا فولاد آبدار گفته شود.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آبدیده
#آبدیده/آبداده: آبدیده به معنای «تر شدن در آب» و توسعاً به معنای «تباه و فاسد شده» است:
«کاغذش از کاغذ آبدیدههایی [بود] که به جای ورقی یک شاهی پنج ورق یک شاهی میفروختند» (جعفر شهری، شکر تلخ، تهران، ۱۳۵۷، ص ۴۱۴).
«آب دیدن» نیز به معنای «آسیب دیدن و فاسد شدن» است: «امروز سرای حاجی کاظم شش صندوق سرم دیفتری... حراج میشود. یکی از آنها آبدیده، اما باقیش سالم است» (صادق هدایت، حاجی آقا، چ۲، تهران، ۱۳۳۰، ص ۸۲).
اما آبداده صفتی است که در وصف آهن به کار میرود و آن هنگامی است که این فلز را تفته کنند و در آب فرو برند تا مقاوم شود و زنگ نزد: «هر کس که بیفرمان سلطان ما اینجا آید [او را] زوبین آبداده و شمشیر است» (تاریخ بیهقی، ۴۵)؛
دیو هَگَرْزْ آبروی من نَبَرَد زانک
روی بدو دارد آبداده سنانم (ناصر خسرو)
از نرم دلانِ مُلکِ آن بوم
بود آهنی آبداده چون موم (نظامی، لیلی و مجنون)
بنابراین ترکیب فولاد آبدیده که مجازاً به معنای «در کورهی حوادث پرورده و ورزیده» به کار رفته و در سالهای اخیر، ظاهراً پس از انتشار کتابی با عنوانِ چگونه فولاد آبدیده شد، رایج شده غلط است و در فارسی فصیح بهتر است که به جای آن فولاد آبداده یا فولاد آبدار گفته شود.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
🍃
دایی محمود آدم جالبی بود . هفتاد و چند سالِ پیش از دهات میآد تهران و میره سربازی.
یه روز که قاطی باقی سربازا وسط پادگان به خط شده بوده، میشنوه که فرمانده داره از ساختن یک دیوار بزرگی دور پادگان صحبت میکنه. میپره جلو و میگه قربان من بنایی بلدم. فرمانده اول یک سیلی میزنه در گوشش و بعد میگه از امروز شروع کن. هر چی کارگر و مصالح خواستی بگو، دستور بدم برات حاضر کنند.
دایی محمود آستیناشو بالا میزنه و شروع میکنه به کشیدن دیوار، ولی چون خیلی رِند و طمعکار بوده از هر دو تا کامیون آجری که سفارش میداده یکیشو شبونه رَد میکرده توی بازار و میفروخته. همین میشه که بعد از سربازی اون قدر پول داشته که میتونسته برا خودش توی بازار حُجره بِخره.ولی حُجره نمیخره.
به جاش پول هاشو بر میداره میره هند، پارچه گرون قیمت زری و ترمه و حَریر میخره و میآره این جا. یک اَنباری اجاره میکنه پارچه ها رو میریزه اون تو . بعدش میره اداره بیمه که تازه توی کشور تاسیس شده بود، همه پارچه ها رو به بالاترین قیمت بیمه میکنه. دو هفته بعد انبار پارچه های دایی محمود اتیش میگیره و همه چیز اون میسوزه.
کارشناسهای بیمه میآن آتیش سوزی رو تایید میکُنند و خسارت کامل می پردازند. حالا نگو که دایی محمود همه پارچههای گرون قیمت رو شبونه خارج کرده بوده و به جاش چیت و چلوار، اون تو چیده بوده. این جوری ثروت دایی محمود دو برابر شد. اون در ادامه زندگیش خیلی از این کارها کرد ولی هیچوقت من ندیدم هیچکس ازش بد بگه.
همه دایی محمود رو دوست داشتند و توی این دنیای بزرگ حتی یک دشمن هم نداشت.
به این ترتیب من از همون بچگی فهمیدم که اگه توی این دنیا حق یک نفر رو بخوری یک دشمن پیدا میکنی...
اگه حق پنج نفر رو بخوری پنج تا دشمن پیدا میکنی
ولی اگه حق همه رو به طور مساوی بخوری هیچ دشمنی پیدا نمیکنی و همه با احترام ازت یاد میکنند...!
#ویزای_کوه_قاف
#عليرضا_مير_اسدالله
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
🍃
دایی محمود آدم جالبی بود . هفتاد و چند سالِ پیش از دهات میآد تهران و میره سربازی.
یه روز که قاطی باقی سربازا وسط پادگان به خط شده بوده، میشنوه که فرمانده داره از ساختن یک دیوار بزرگی دور پادگان صحبت میکنه. میپره جلو و میگه قربان من بنایی بلدم. فرمانده اول یک سیلی میزنه در گوشش و بعد میگه از امروز شروع کن. هر چی کارگر و مصالح خواستی بگو، دستور بدم برات حاضر کنند.
دایی محمود آستیناشو بالا میزنه و شروع میکنه به کشیدن دیوار، ولی چون خیلی رِند و طمعکار بوده از هر دو تا کامیون آجری که سفارش میداده یکیشو شبونه رَد میکرده توی بازار و میفروخته. همین میشه که بعد از سربازی اون قدر پول داشته که میتونسته برا خودش توی بازار حُجره بِخره.ولی حُجره نمیخره.
به جاش پول هاشو بر میداره میره هند، پارچه گرون قیمت زری و ترمه و حَریر میخره و میآره این جا. یک اَنباری اجاره میکنه پارچه ها رو میریزه اون تو . بعدش میره اداره بیمه که تازه توی کشور تاسیس شده بود، همه پارچه ها رو به بالاترین قیمت بیمه میکنه. دو هفته بعد انبار پارچه های دایی محمود اتیش میگیره و همه چیز اون میسوزه.
کارشناسهای بیمه میآن آتیش سوزی رو تایید میکُنند و خسارت کامل می پردازند. حالا نگو که دایی محمود همه پارچههای گرون قیمت رو شبونه خارج کرده بوده و به جاش چیت و چلوار، اون تو چیده بوده. این جوری ثروت دایی محمود دو برابر شد. اون در ادامه زندگیش خیلی از این کارها کرد ولی هیچوقت من ندیدم هیچکس ازش بد بگه.
همه دایی محمود رو دوست داشتند و توی این دنیای بزرگ حتی یک دشمن هم نداشت.
به این ترتیب من از همون بچگی فهمیدم که اگه توی این دنیا حق یک نفر رو بخوری یک دشمن پیدا میکنی...
اگه حق پنج نفر رو بخوری پنج تا دشمن پیدا میکنی
ولی اگه حق همه رو به طور مساوی بخوری هیچ دشمنی پیدا نمیکنی و همه با احترام ازت یاد میکنند...!
#ویزای_کوه_قاف
#عليرضا_مير_اسدالله
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
مجموعه حاضر شامل داستانهای كوتاهی است كه تصویرگر حوادث دوران جنگ، مسائل اجتماعی، احساسی، عاطفی و اعتقادی آن دوران است و با عناوینی چون «مرد طوفان»، «تكدرخت»، «ناگهان رسید»، «فرجام»، «ویزای بهشت»، «سایه هما»، «موجی»، «آخرین فشنگ» و «رگبارهای پراكنده» به نگارش درآمده است. در داستان «ویزای بهشت» برخی از ویژگیها «شهید ابراهیم» از زبان همرزمان، مادر، برادر و استاد او بیان و قسمتهایی از وصیتنامه و دستنوشتههای ایشان درج شده است، شهید ابراهیم انسانی بود كه در حیات حقیقی به هویت رسیده بود. وی هویت مردم، امام عصر، دین و راهش را شناخت و سرانجام تمام هستی خود را در راه اعتقاد خود فدا كرد و سرانجام به درجه شهادت نائل آمد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
مجموعه حاضر شامل داستانهای كوتاهی است كه تصویرگر حوادث دوران جنگ، مسائل اجتماعی، احساسی، عاطفی و اعتقادی آن دوران است و با عناوینی چون «مرد طوفان»، «تكدرخت»، «ناگهان رسید»، «فرجام»، «ویزای بهشت»، «سایه هما»، «موجی»، «آخرین فشنگ» و «رگبارهای پراكنده» به نگارش درآمده است. در داستان «ویزای بهشت» برخی از ویژگیها «شهید ابراهیم» از زبان همرزمان، مادر، برادر و استاد او بیان و قسمتهایی از وصیتنامه و دستنوشتههای ایشان درج شده است، شهید ابراهیم انسانی بود كه در حیات حقیقی به هویت رسیده بود. وی هویت مردم، امام عصر، دین و راهش را شناخت و سرانجام تمام هستی خود را در راه اعتقاد خود فدا كرد و سرانجام به درجه شهادت نائل آمد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#میر_اسدالله آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. او به عنوان روزنامه نگار کارش را از سال ١٣٨٣درهفته نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. وی همچنین در روزنامه های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#میر_اسدالله آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. او به عنوان روزنامه نگار کارش را از سال ١٣٨٣درهفته نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. وی همچنین در روزنامه های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
برهمن اینبار سعی کرد شیوه تازه ای بکار برد و قصه هایش را با لحنی دیگر شروع کند با لحنی که نشان میداد میخواهد قدرت قصه سرایی را به حریفان تازه کار ثابت کند باری بیدپای از جا بلند شد تعظیم کرد و گفت .حان جهان ارای به سلامت باد ماجرای شیر و شتربه که پیش از این در داستان کلیله و دمنه به عرض رسید با مرگ کاو وزندانی شدن دمنه پایان نیافت خود گاو بدست شیر هلاک شد .اما لاشه او ماند کنار حنگل .چرا که خشم وقهر بی امان شیر میخواست تا استخوانهای باز مانده او درس عبرتی باشد برای دیگران .استخوانهای او در ان گوشه دور افتاده باقی ماند هیچ حیوان درنده ای جرات نکرد به او چپ تگاه کند .جانوران با وحشت و نفرت از کنار ان رد میشدند و از اینکه شاید یک روز چنان سرنوشتی در کمین انها هم هست نفسها در سینه شان بند میامد شیر هم که از کشتن گاو بی ازار وجدانش ناراحت بود بعد از مرگ مادرش که بعد از اعدام دمنه اتفاق افتاد خود را به دام هرزگی انداخت وناراحتی وجدان را فراموش کرد اندک اندک وجودش پر شد از خشم و کینه .بعد از اعدام دمنه عدالت جوئیش بهانه ای شد برای حرصی که به خونریزی داشت یک دفعه ده تا گربه را دار زد برای انکه چندین نسل پیش یک گربه ریا کار عابدنما کبکی را به خدعه هلاک کرده یود امر کرد تمام خرگوشهای سفید را توی چاه بیندازند فقط بدین جهت که یک خرگوش سفید شیر ستمکاری را به حیله توی چاه انداخته بود تند خویی و بهانه جویی او حد و اندازه نداشت تفریح عمده اش کشتن بود وو جانوران جنگل نیز از ترس او دست به شکار نمیزدند به شکارهایی هم که افتاده بودند کسی نمی توانست چپ نگاه کند گرسنگی در جنگل زیاد شد هرکس خلاف شیر می اندیشید مجازات میشد مجازاتی سخت و خونین مجازات هایی که هر روز سخت و سختر میشد.
برشی از کتاب #با_کاروان_اندیشه
از مرحوم زنده یاد دکتر #عبد_الحسین_زرینکوب
انتشارات #امیر_کبیر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
برهمن اینبار سعی کرد شیوه تازه ای بکار برد و قصه هایش را با لحنی دیگر شروع کند با لحنی که نشان میداد میخواهد قدرت قصه سرایی را به حریفان تازه کار ثابت کند باری بیدپای از جا بلند شد تعظیم کرد و گفت .حان جهان ارای به سلامت باد ماجرای شیر و شتربه که پیش از این در داستان کلیله و دمنه به عرض رسید با مرگ کاو وزندانی شدن دمنه پایان نیافت خود گاو بدست شیر هلاک شد .اما لاشه او ماند کنار حنگل .چرا که خشم وقهر بی امان شیر میخواست تا استخوانهای باز مانده او درس عبرتی باشد برای دیگران .استخوانهای او در ان گوشه دور افتاده باقی ماند هیچ حیوان درنده ای جرات نکرد به او چپ تگاه کند .جانوران با وحشت و نفرت از کنار ان رد میشدند و از اینکه شاید یک روز چنان سرنوشتی در کمین انها هم هست نفسها در سینه شان بند میامد شیر هم که از کشتن گاو بی ازار وجدانش ناراحت بود بعد از مرگ مادرش که بعد از اعدام دمنه اتفاق افتاد خود را به دام هرزگی انداخت وناراحتی وجدان را فراموش کرد اندک اندک وجودش پر شد از خشم و کینه .بعد از اعدام دمنه عدالت جوئیش بهانه ای شد برای حرصی که به خونریزی داشت یک دفعه ده تا گربه را دار زد برای انکه چندین نسل پیش یک گربه ریا کار عابدنما کبکی را به خدعه هلاک کرده یود امر کرد تمام خرگوشهای سفید را توی چاه بیندازند فقط بدین جهت که یک خرگوش سفید شیر ستمکاری را به حیله توی چاه انداخته بود تند خویی و بهانه جویی او حد و اندازه نداشت تفریح عمده اش کشتن بود وو جانوران جنگل نیز از ترس او دست به شکار نمیزدند به شکارهایی هم که افتاده بودند کسی نمی توانست چپ نگاه کند گرسنگی در جنگل زیاد شد هرکس خلاف شیر می اندیشید مجازات میشد مجازاتی سخت و خونین مجازات هایی که هر روز سخت و سختر میشد.
برشی از کتاب #با_کاروان_اندیشه
از مرحوم زنده یاد دکتر #عبد_الحسین_زرینکوب
انتشارات #امیر_کبیر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#زیستن_در_عاریت :
هايدگر، فيلسوف اگزيستانسياليست معروف آلمانی، در كتاب معروف خود، «هستي و زمان بحثي را در باب وضع زندگي اكثر قريب به اتفاق ما آدميان پيش كشيده است و قصد دارد با ترسيم اين وضع، نشان دهد اكثر ما آدميان «زندگي عاريتي» داريم. هايدگر ميگويد: هر كدام از شما در زندگي خود تأمل كنيد و ببينيد آيا اين سه خصيصه اي كه من ميگويم در زندگيتان هست يا نه. اگر هست، صادقانه پيش خودتان مقّر باشيد كه زندگي عاريتي ميكنيد، نه زندگي اصيل. بعد ميگويد: همة ما آدميان كمابيش اين سه خصيصه را داريم:
خصيصه اول، اين است که ما به وراجّي و ياوه گويي مبتلا شده ايم. وراجّي چه نوع سخني است؟ سخني است كه در آن، خودِ سخن گفتن مهم است نه محتواي سخن. به تعبيري، «خود حرفزدن» موضوعيت پيدا كرده؛ در حاليکه بايد طريقيت داشته باشد و از طريق سخن گفتن، چيزي انتقال يابد. در حقيقت ما از پدران، مادران، مربيّان، افكار عمومي، راديو، تلويزيون، مطبوعات و رسانه هاي جمعي، چيزهايي را شنيده ايم. بعد هم همينطوري كه شنيده ايم، به ديگري انتقال ميدهيم؛ بدون اينكه قبل از اين انتقال، بررسي كنيم و ببينيم آيا اين مطالب درستاند يا نادرست.
خصيصه دوم، آن است که ما از مرحله ياوه گويي و وراجّي، به مرحله سرككشيدن، بوالفضولي و ناخنكزدن ميرسيم. بوالفضولي يعني به محض اينكه چيزي را شنيدم و وارد ذهنم شد فوراً ميگويم چه چيز ديگري داريد؟ يعني با وجود اينكه هنوز مطلب اول را دريافت نكرده ام و وارد هاضمه و فهم من نشده، باز دنبال چيز جديد ميگردم. پس سرك كشيدن يعني عاشق نو بودن. مثلاً، شما كتابي نوشتهاید و من با خواندن آن باورهاي شما را به خود انتقال ميدهم، اصلاً هم دقت نميكنم آيا درست است يا نه؛ اما تا به شما ميرسم ميگويم: آقا اخيراً كتاب جديدي منتشر نكرده ايد؟ يكي نيست بگويد: خوب، كتابهاي قبلي را كه خواندي كداماش حق بود و كداماش باطل؟!
خصيصه سوم، «سردرگمي» و «گيجي» است؛ يعني نميدانم در چه جهاني به سر ميبرم. مثلاً نميدانم آيا جهان هدفدار است يا بیهدف؛ نميدانم در جهانِ با خدا به سر ميبرم يا بيخدا؛ نميدانم جنگ بهتر است يا صلح؛ اما در عين حال ميدانم كه درباره هر يك از اين پرسشها، اقوال زيادي هست و ميتوانم همه را براي شما توضيح دهم. در واقع، ما از نظر فكري تلوتلو ميخوريم. چرا؟ چون در مورد هيچ چيز خودمان تصميم نگرفتهایم و تنها وسیلهای براي انتقال نظريات بوده ایم. به تعبير ديگر، باورها همينطور به ما ميرسند و از ما به ديگران انتقال مي يابند و چون ما شهوت شنيدن و گفتن داريم، در اثر اعمال اين شهوت، به گيجي فرورفته ايم؛ يعني هيچ رأي شخصي قابل دفاعي نداريم. در واقع، به جاي اينكه سخن ما «درباره واقعيتها» باشد، درباره «سخناني است كه درباره واقعيتها» گفته شده و اصلاً از اين سخنان، به خود واقعيت انتقال نيافته ايم.
بدين ترتيب، شاخصههای اصلي زندگي عاريتي چنين هستند: تقليد مي كنيم، تعبد مي ورزيم، بیدلیل سخن مي گوييم، سخنان ديگران را بیدلیل مي پذيريم و ديگران هم سخنان ما را بیدلیل میپذیرند و بر سر هيچ هياهو مي كنيم؛ با همه وفاداريم جز با خود، با همه صداقت داريم جز با خود، با همه يكرنگ هستيم جز با خود. در حالي كه شاخصههای اصلي زندگي اصيل، عبارتاند از: به خود وفادار بودن نه به هيچ كس ديگر، با خود صداقت داشتن نه با هيچ كس ديگر، با خود يكرنگ بودن نه با هيچ كس ديگر. زندگي اصيل، يعني زندگي اي كه در آن انسان تنها به خودش وفادار است و مساوي است با «در التزام خود حركت كردن» و «در معيّت خود زيستن»، و بنابراين هرگاه وفاداري به خود، فداي وفاداري به ديگر يا ديگران شود، زندگي من عاريتي خواهد بود. معناي واضحتر وفاداري به خود، فقط «بر اساس فهم خود عمل كردن» و «فهم خود را مبناي تصميم گيريهاي عملي قرار دادن» است.
كساني زندگي اصيل دارند كه در واقع هيچ باور نيازموده اي را مبنا قرار نمیدهند، تقليد نمي كنند، تعبد نمي ورزند، همرنگي با جماعت ندارند، افكار عمومي در آنها مؤثر نيست و در پي اين نيستند كه محبوبيتشان را به هر قيمتي حفظ كنند. زندگي اصيل، يعني بر اساس اعتماد به چشم، ديدن؛ نه كور كردن چشم خود و ديدن با چشم ديگران؛ يعني ديدن زندگي از پشت عينك خود، نه لگدمال كردن عينك خود و بر چشمزدن عينك ديگري؛ يعني اينکه من زندگيام را بر اساس صرافت طبعهاي شخصي خودم بسازم، نه تعطيل كردن اقتضائات درون براي كسب رضايت ديگري.
#مصطفی_ملکیان - مجله شعر- تابستان 88- شماره 66- ص14تا16
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#زیستن_در_عاریت :
هايدگر، فيلسوف اگزيستانسياليست معروف آلمانی، در كتاب معروف خود، «هستي و زمان بحثي را در باب وضع زندگي اكثر قريب به اتفاق ما آدميان پيش كشيده است و قصد دارد با ترسيم اين وضع، نشان دهد اكثر ما آدميان «زندگي عاريتي» داريم. هايدگر ميگويد: هر كدام از شما در زندگي خود تأمل كنيد و ببينيد آيا اين سه خصيصه اي كه من ميگويم در زندگيتان هست يا نه. اگر هست، صادقانه پيش خودتان مقّر باشيد كه زندگي عاريتي ميكنيد، نه زندگي اصيل. بعد ميگويد: همة ما آدميان كمابيش اين سه خصيصه را داريم:
خصيصه اول، اين است که ما به وراجّي و ياوه گويي مبتلا شده ايم. وراجّي چه نوع سخني است؟ سخني است كه در آن، خودِ سخن گفتن مهم است نه محتواي سخن. به تعبيري، «خود حرفزدن» موضوعيت پيدا كرده؛ در حاليکه بايد طريقيت داشته باشد و از طريق سخن گفتن، چيزي انتقال يابد. در حقيقت ما از پدران، مادران، مربيّان، افكار عمومي، راديو، تلويزيون، مطبوعات و رسانه هاي جمعي، چيزهايي را شنيده ايم. بعد هم همينطوري كه شنيده ايم، به ديگري انتقال ميدهيم؛ بدون اينكه قبل از اين انتقال، بررسي كنيم و ببينيم آيا اين مطالب درستاند يا نادرست.
خصيصه دوم، آن است که ما از مرحله ياوه گويي و وراجّي، به مرحله سرككشيدن، بوالفضولي و ناخنكزدن ميرسيم. بوالفضولي يعني به محض اينكه چيزي را شنيدم و وارد ذهنم شد فوراً ميگويم چه چيز ديگري داريد؟ يعني با وجود اينكه هنوز مطلب اول را دريافت نكرده ام و وارد هاضمه و فهم من نشده، باز دنبال چيز جديد ميگردم. پس سرك كشيدن يعني عاشق نو بودن. مثلاً، شما كتابي نوشتهاید و من با خواندن آن باورهاي شما را به خود انتقال ميدهم، اصلاً هم دقت نميكنم آيا درست است يا نه؛ اما تا به شما ميرسم ميگويم: آقا اخيراً كتاب جديدي منتشر نكرده ايد؟ يكي نيست بگويد: خوب، كتابهاي قبلي را كه خواندي كداماش حق بود و كداماش باطل؟!
خصيصه سوم، «سردرگمي» و «گيجي» است؛ يعني نميدانم در چه جهاني به سر ميبرم. مثلاً نميدانم آيا جهان هدفدار است يا بیهدف؛ نميدانم در جهانِ با خدا به سر ميبرم يا بيخدا؛ نميدانم جنگ بهتر است يا صلح؛ اما در عين حال ميدانم كه درباره هر يك از اين پرسشها، اقوال زيادي هست و ميتوانم همه را براي شما توضيح دهم. در واقع، ما از نظر فكري تلوتلو ميخوريم. چرا؟ چون در مورد هيچ چيز خودمان تصميم نگرفتهایم و تنها وسیلهای براي انتقال نظريات بوده ایم. به تعبير ديگر، باورها همينطور به ما ميرسند و از ما به ديگران انتقال مي يابند و چون ما شهوت شنيدن و گفتن داريم، در اثر اعمال اين شهوت، به گيجي فرورفته ايم؛ يعني هيچ رأي شخصي قابل دفاعي نداريم. در واقع، به جاي اينكه سخن ما «درباره واقعيتها» باشد، درباره «سخناني است كه درباره واقعيتها» گفته شده و اصلاً از اين سخنان، به خود واقعيت انتقال نيافته ايم.
بدين ترتيب، شاخصههای اصلي زندگي عاريتي چنين هستند: تقليد مي كنيم، تعبد مي ورزيم، بیدلیل سخن مي گوييم، سخنان ديگران را بیدلیل مي پذيريم و ديگران هم سخنان ما را بیدلیل میپذیرند و بر سر هيچ هياهو مي كنيم؛ با همه وفاداريم جز با خود، با همه صداقت داريم جز با خود، با همه يكرنگ هستيم جز با خود. در حالي كه شاخصههای اصلي زندگي اصيل، عبارتاند از: به خود وفادار بودن نه به هيچ كس ديگر، با خود صداقت داشتن نه با هيچ كس ديگر، با خود يكرنگ بودن نه با هيچ كس ديگر. زندگي اصيل، يعني زندگي اي كه در آن انسان تنها به خودش وفادار است و مساوي است با «در التزام خود حركت كردن» و «در معيّت خود زيستن»، و بنابراين هرگاه وفاداري به خود، فداي وفاداري به ديگر يا ديگران شود، زندگي من عاريتي خواهد بود. معناي واضحتر وفاداري به خود، فقط «بر اساس فهم خود عمل كردن» و «فهم خود را مبناي تصميم گيريهاي عملي قرار دادن» است.
كساني زندگي اصيل دارند كه در واقع هيچ باور نيازموده اي را مبنا قرار نمیدهند، تقليد نمي كنند، تعبد نمي ورزند، همرنگي با جماعت ندارند، افكار عمومي در آنها مؤثر نيست و در پي اين نيستند كه محبوبيتشان را به هر قيمتي حفظ كنند. زندگي اصيل، يعني بر اساس اعتماد به چشم، ديدن؛ نه كور كردن چشم خود و ديدن با چشم ديگران؛ يعني ديدن زندگي از پشت عينك خود، نه لگدمال كردن عينك خود و بر چشمزدن عينك ديگري؛ يعني اينکه من زندگيام را بر اساس صرافت طبعهاي شخصي خودم بسازم، نه تعطيل كردن اقتضائات درون براي كسب رضايت ديگري.
#مصطفی_ملکیان - مجله شعر- تابستان 88- شماره 66- ص14تا16
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
جهالت آخرین رمان میلان کوندرا نویسنده چک – فرانسوی است که در سال ۱۹۹۹ به زبان فرانسوی نوشته و در سال ۲۰۰۰ چاپ شده است. ترجمه انگلیسی این رمان برنده جایزه اسکات مونکریف شد. در ایران این رمان توسط دکتر آرش حجازی ترجمه و توسط انتشارات کاروان منتشر شد. مضمون این داستان درباره مهاجرت، غربت و نوستالژی است.
ایرنا و یوزف، دو مهاجر چک که پس از فروپاشی بلوک شرق، پس از بیست سال به کشور خود باز میگردند، در فرودگاه پاریس با هم ملاقات میکنند. ایرنا به یاد میآورد که زمانی در جوانی، عاشق یوزف بوده. اما یوزف هیچ خاطرهای از ایرنا ندارد. در خلال این ملاقات عاشقانه، روشن میشود که حتا خودشان هم به یاد نمیآورند که بودهاند و اکنون که هستند.
پسزمینهی ماجراهای داستان جهالت «نوستالژی» است: درد ناآگاهی. ایرنا و یوزف (دو شخصیت اصلی داستان) پس از یک مهاجرت طولانی به وطن باز میگردند و به یکدیگر برمیخورند. آنچه همواره در دوران مهاجرت آنها را آزار میدهد «نوستالژی» است: دانستن این که از آنچه دور از آنهاست بیخبرند. کوندرا در این داستان گذری به داستان «ادیسه» میزند: "حماسهای که بنیانگذار نوستالژی شد و در اوان زایش فرهنگ باستانی یونان به دنیا آمد. اولیس بزرگترین ماجراجوی تمام اعصار، به جنگ «تروا» رفت و ده سال جنگید و سپس شتافت تا به سرزمین مادریاش «ایتاکا» برگردد. اما دسیسهی خدایان سفرش را طولانی کرد. 3 سال اول سفر پر از ماجراهای خارقالعاده بود و سپس، به عنوان گروگان در کنار پریای به نام «کالیپسو» سرکرد که چنان عاشق و گرفتار اولیس بود که نمیگذاشت او را ترک کند. در طول 20 سال غیبت اولیس اهالی ایتاکا (زادگاهش) خاطرات زیادی از او را در یاد نگه داشته بودند اما دلتنگش نمیشدند... .
#جهالت
#ميلان_كوندرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
جهالت آخرین رمان میلان کوندرا نویسنده چک – فرانسوی است که در سال ۱۹۹۹ به زبان فرانسوی نوشته و در سال ۲۰۰۰ چاپ شده است. ترجمه انگلیسی این رمان برنده جایزه اسکات مونکریف شد. در ایران این رمان توسط دکتر آرش حجازی ترجمه و توسط انتشارات کاروان منتشر شد. مضمون این داستان درباره مهاجرت، غربت و نوستالژی است.
ایرنا و یوزف، دو مهاجر چک که پس از فروپاشی بلوک شرق، پس از بیست سال به کشور خود باز میگردند، در فرودگاه پاریس با هم ملاقات میکنند. ایرنا به یاد میآورد که زمانی در جوانی، عاشق یوزف بوده. اما یوزف هیچ خاطرهای از ایرنا ندارد. در خلال این ملاقات عاشقانه، روشن میشود که حتا خودشان هم به یاد نمیآورند که بودهاند و اکنون که هستند.
پسزمینهی ماجراهای داستان جهالت «نوستالژی» است: درد ناآگاهی. ایرنا و یوزف (دو شخصیت اصلی داستان) پس از یک مهاجرت طولانی به وطن باز میگردند و به یکدیگر برمیخورند. آنچه همواره در دوران مهاجرت آنها را آزار میدهد «نوستالژی» است: دانستن این که از آنچه دور از آنهاست بیخبرند. کوندرا در این داستان گذری به داستان «ادیسه» میزند: "حماسهای که بنیانگذار نوستالژی شد و در اوان زایش فرهنگ باستانی یونان به دنیا آمد. اولیس بزرگترین ماجراجوی تمام اعصار، به جنگ «تروا» رفت و ده سال جنگید و سپس شتافت تا به سرزمین مادریاش «ایتاکا» برگردد. اما دسیسهی خدایان سفرش را طولانی کرد. 3 سال اول سفر پر از ماجراهای خارقالعاده بود و سپس، به عنوان گروگان در کنار پریای به نام «کالیپسو» سرکرد که چنان عاشق و گرفتار اولیس بود که نمیگذاشت او را ترک کند. در طول 20 سال غیبت اولیس اهالی ایتاکا (زادگاهش) خاطرات زیادی از او را در یاد نگه داشته بودند اما دلتنگش نمیشدند... .
#جهالت
#ميلان_كوندرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
،@flith کانال پروازفکرواندیشه
،"قدرت" يك وسيله نيست."قدرت" يك هدف است، كسى براى حفاظت از يك انقلاب ديكتاتورى به پا نمى كند، بلكه براى رسيدن به يك ديكتاتورى، انقلاب مى كند.
#جورج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
،"قدرت" يك وسيله نيست."قدرت" يك هدف است، كسى براى حفاظت از يك انقلاب ديكتاتورى به پا نمى كند، بلكه براى رسيدن به يك ديكتاتورى، انقلاب مى كند.
#جورج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گرسنگی قیمت ها رابه من یاد داد، فکر نان تازه مرا کاملا از خود بی خود می کرد، و من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمیکردم به جز نان. چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گرگ درنده در وجودم هست. نان. من مثل آدمی مرفینی، معتاد به نان بودم...
#نان_سالهای_جوانی |
#هاینریش_بل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
گرسنگی قیمت ها رابه من یاد داد، فکر نان تازه مرا کاملا از خود بی خود می کرد، و من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمیکردم به جز نان. چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گرگ درنده در وجودم هست. نان. من مثل آدمی مرفینی، معتاد به نان بودم...
#نان_سالهای_جوانی |
#هاینریش_بل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ﻓﺮﻫﻨﮓ یعنی؛
ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ وجود ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ دﺍﺭﺩ .
ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﺨﺶ ﺩﻭﻡ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
#براتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ﻓﺮﻫﻨﮓ یعنی؛
ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ وجود ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ دﺍﺭﺩ .
ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﺨﺶ ﺩﻭﻡ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
#براتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده_ای_از_کتاب
اگر عقیدهی مخالف، شما را عصبانی میکند، نشانهی آن است که شما ناخودآگاه میدانید که دلیل مناسبی برای آنچه فکر میکنید درست است، ندارید و احتمالاً با بررسی بیشتر در خواهید یافت که برای باورتان دلایل کافی ندارید. یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند. روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه، فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید. با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید، اما هر دو نمیتوانید باطل باشند. این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
بخشی از یادداشت
#نمایی_از_زباله_های_فکری
#برتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده_ای_از_کتاب
اگر عقیدهی مخالف، شما را عصبانی میکند، نشانهی آن است که شما ناخودآگاه میدانید که دلیل مناسبی برای آنچه فکر میکنید درست است، ندارید و احتمالاً با بررسی بیشتر در خواهید یافت که برای باورتان دلایل کافی ندارید. یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند. روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه، فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید. با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید، اما هر دو نمیتوانید باطل باشند. این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
بخشی از یادداشت
#نمایی_از_زباله_های_فکری
#برتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@