@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#استخوانهای_ دوست_ داشتنی
کتاب استخوان های دوست داشتنی یکی از کتاب های خاص حوزه ادبیات می باشد و در سالهای اخیر کتاب خوانان بسیاری را مجذوب خود کرده است. وجه تمایز اصلی آن، قهرمان داستان است که یک شخص مرده است! یکی از دلایل موفقیت این کتاب را می توان در لحن آن پیدا کرد. قهرمان داستان یک دختر ۱۴ ساله است که به قتل می رسد. او در بهشت خود نظاره گر برخورد خانواده و دوستان خود با این موضوع است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#استخوانهای_ دوست_ داشتنی
کتاب استخوان های دوست داشتنی یکی از کتاب های خاص حوزه ادبیات می باشد و در سالهای اخیر کتاب خوانان بسیاری را مجذوب خود کرده است. وجه تمایز اصلی آن، قهرمان داستان است که یک شخص مرده است! یکی از دلایل موفقیت این کتاب را می توان در لحن آن پیدا کرد. قهرمان داستان یک دختر ۱۴ ساله است که به قتل می رسد. او در بهشت خود نظاره گر برخورد خانواده و دوستان خود با این موضوع است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
رستم : تو كه بدين خردي رستم را مى آزمايي بگو نام چهاربن را شنيده اي؟
سياوش: آب ، باد ، خاك و آتش!
رستم : كدام چيره ترند؟
سياوش: هر دم يكى؛ چون تشنه اى آب، چون خونت بريزند خاك، چون درگذرى باد، و چون دلت بسوزد آتش.
#سیاوش_خوانی
#بهرام_بیضایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
رستم : تو كه بدين خردي رستم را مى آزمايي بگو نام چهاربن را شنيده اي؟
سياوش: آب ، باد ، خاك و آتش!
رستم : كدام چيره ترند؟
سياوش: هر دم يكى؛ چون تشنه اى آب، چون خونت بريزند خاك، چون درگذرى باد، و چون دلت بسوزد آتش.
#سیاوش_خوانی
#بهرام_بیضایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#ثبات پرخاشگری
هرچند که سطح پرخاشگري کودکان از موقعیتی به موقعیت دیگر فرق می کند
ولی کودکان از لحاظ تداوم رفتار پرخاشگرانه در طول زمان با هم فرق دارند. کودکانی که در سال هاي اولیه به شدت پرخاشگرند به احتمال زیاد در جوانی و بزرگسالی هم پرخاشگر
خواهند بود و کودکانی که پرخاشگر نیستند به احتمال زیاد در بزرگسالی هم پرخاشگر نخواهند بود.
بعضی از مطالعات نشان می دهد که ثبات پرخاشگري دخترها در طول زمان کمتر از پسرهاست و چند تحقیق دیگر نشان داده است که دخترها و پسرها از این لحاظ تفاوتی ندارند. البته کودکان به هنگامی که با وقایع تنش زا مثل جدایى پدر و مادر یا به دنیا آمدن کودکی جدید رو به رو می شوند بیشتر پرخاشگر می شوند، ولی پرخاشگري شدید که بیش از چند ماه به طول انجامد غالباً حاکی از تداوم داشتن این الگوي رفتار است.
پرخاشگري در حد معمول کمتر جاى نگرانی دارد. به خصوص در سال هاى پیش از مدرسه شاید این اندازه پرخاشگري صرفاً نشان دهنده این باشد که کودك می خواهد انواع مختلف کنش متقابل اجتماعی را داشته باشد.
#کودک_پرخاشگر_من
#زینب_محمد_زاده
#فرشید_بی_باک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#ثبات پرخاشگری
هرچند که سطح پرخاشگري کودکان از موقعیتی به موقعیت دیگر فرق می کند
ولی کودکان از لحاظ تداوم رفتار پرخاشگرانه در طول زمان با هم فرق دارند. کودکانی که در سال هاي اولیه به شدت پرخاشگرند به احتمال زیاد در جوانی و بزرگسالی هم پرخاشگر
خواهند بود و کودکانی که پرخاشگر نیستند به احتمال زیاد در بزرگسالی هم پرخاشگر نخواهند بود.
بعضی از مطالعات نشان می دهد که ثبات پرخاشگري دخترها در طول زمان کمتر از پسرهاست و چند تحقیق دیگر نشان داده است که دخترها و پسرها از این لحاظ تفاوتی ندارند. البته کودکان به هنگامی که با وقایع تنش زا مثل جدایى پدر و مادر یا به دنیا آمدن کودکی جدید رو به رو می شوند بیشتر پرخاشگر می شوند، ولی پرخاشگري شدید که بیش از چند ماه به طول انجامد غالباً حاکی از تداوم داشتن این الگوي رفتار است.
پرخاشگري در حد معمول کمتر جاى نگرانی دارد. به خصوص در سال هاى پیش از مدرسه شاید این اندازه پرخاشگري صرفاً نشان دهنده این باشد که کودك می خواهد انواع مختلف کنش متقابل اجتماعی را داشته باشد.
#کودک_پرخاشگر_من
#زینب_محمد_زاده
#فرشید_بی_باک
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کتاب خواندن را دوست دارم اما می دانید خیلی خیلی گرفتارم.
این پاسخ را دهها بار شنیده ام. در نظر اینگونه آدمها ادبیات فعالیتی غیر ضروری است. فعالیتی که بی تردید ارجمند است و برای پرورش احساس و آموختن رفتار و کردار مناسب ضرورت دارد اما، اساسا نوعی سرگرمی است. چیزی تجملی است و تنها در خور افرادی که وقت اضافه دارند. چیزی است در شمار ورزش، سینما، بازی شطرنج و در اولویت بندی وظایف و مسئولیتهایی که در کشاکش زندگی به ناگزیر پیش می آیند، می توان بی هیچ دغدغه یی از آن چشم پوشید.
#چرا _ادبیات
#ماریو_ بارگاس _یوسا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کتاب خواندن را دوست دارم اما می دانید خیلی خیلی گرفتارم.
این پاسخ را دهها بار شنیده ام. در نظر اینگونه آدمها ادبیات فعالیتی غیر ضروری است. فعالیتی که بی تردید ارجمند است و برای پرورش احساس و آموختن رفتار و کردار مناسب ضرورت دارد اما، اساسا نوعی سرگرمی است. چیزی تجملی است و تنها در خور افرادی که وقت اضافه دارند. چیزی است در شمار ورزش، سینما، بازی شطرنج و در اولویت بندی وظایف و مسئولیتهایی که در کشاکش زندگی به ناگزیر پیش می آیند، می توان بی هیچ دغدغه یی از آن چشم پوشید.
#چرا _ادبیات
#ماریو_ بارگاس _یوسا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
فداکاری, شهوتی آنقدر نیرومند است که در برابرِ آن شهوتِ عشق, شهوتِ نفس و گرسنگی ناچیز است هیچ شرابی تا این پایه مستی آور, هیچ عشقی تا این اندازه در هم شکننده, هیچ گناهی تا این حد وسوسه انگیز نیست. انسان هنگامی که خود را فدا میکند برای یک آن از خدای خود نیز بزرگتر است,زیرا خدا که لایتناهی و قادر مطلق است نمیتواند خود را فدا کند.
#لبه_ی_تیغ
#سامرست_موام
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
فداکاری, شهوتی آنقدر نیرومند است که در برابرِ آن شهوتِ عشق, شهوتِ نفس و گرسنگی ناچیز است هیچ شرابی تا این پایه مستی آور, هیچ عشقی تا این اندازه در هم شکننده, هیچ گناهی تا این حد وسوسه انگیز نیست. انسان هنگامی که خود را فدا میکند برای یک آن از خدای خود نیز بزرگتر است,زیرا خدا که لایتناهی و قادر مطلق است نمیتواند خود را فدا کند.
#لبه_ی_تیغ
#سامرست_موام
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
Donyaye Sufi
Written By: Jostein Gaarder - Translate By: Hasan e Kamshad
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#کتاب_صوتی
#دنیای_سوفی
#یوستین_گودر
#فلسفه
#قسمت_سوم
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه
#کتاب_صوتی
#دنیای_سوفی
#یوستین_گودر
#فلسفه
#قسمت_سوم
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#انتخاب_سوپی
قسمت دوم (پایانی)
سوپی درهای زندان را مجسم کرد، اما ناگهان زن بازوی او را گرفت و با خوشحالی گفت: " بسیارخوب به شرط یک گیلاس مشروب، تا پلیس متوجه نشده راه بیفت ". و سوپی بیچاره با زن جوان که هنوز بازویش را گرفته بود به راه افتاد.
سر پیچ بعدی از دست زن پا به فرار گذاشت. به وحشت افتاده بود، با خود اندیشید:" با این وضع هرگز به زندان نخواهم افتاد ". آهسته براه افتاد وبه خیابانی رسید که تئاترهای زیادی در آن بود. آدمهای زیادی آنجا بودند، آدمهای پولدار با لباسهای گرانبها. سوپی می‌بایست کاری کند تا به زندان برود. نمی‌خواست حتی یک شب دیگر روی نیمکت میدان مَدیسون سر کند. کلافه شده بود. ناگهان چشمش به یک پلیس افتاد. شروع کرد به آواز خواندن، فریاد زدن و سروصدا کردن. این بار باید نقشه اش کارگر می‌افتاد؛ اما پلیس پشتش را به او کرد و به مردی که نزدیکش ایستاده بود گفت:" زیادی خورده، اما خطرناک نیست؛ بذار به حال خودش باشه ". اما درست در همین وقت چشم سوپی داخل یک مغازه به مردی افتاد که چتر گرانبهایی داشت. مرد چتر را در کنار در گذاشت و سیگاری بیرون آورد.
سوپی وارد مغازه شد، چتر را برداشت و آهسته بیرون آمد. مرد به سرعت دنبالش آمد وگفت:" چتر مال منه ". سوپی جواب داد:" راستی؟ پس چرا پلیس را خبر نمی‌کنی؟ زود باش پلیس آنجاست ". صاحب چتر با ناراحتی گفت:" اشتباه از من است. امروز صبح آنرا از یک رستوران برداشتم. خوب اگر مال شماست معذرت می‌خواهم "... سوپی گفت:" البته که مال منه ". پلیس متوجه آنها شد. صاحب چتر به سرعت دور شد و پلیس هم به کمک دختر جوانی رفت که می‌خواست از خیابان رد شود. حالا دیگر سوپی واقعاً عصبانی بود. چتر را دور انداخت و شروع کرد به بدو بیراه گفتن به پلیس ها. درست حالا که او می‌خواست به زندان بیفتد، آنها نمی‌خواستند او را به آنجا بفرستند. دیگر عقلش به جایی نمی‌رسید. به طرف میدان مَدیسون و خانه اش یعنی نیمکت براه افتاد. اما سر یک پیچ ناگهان ایستاد. اینجا در وسط شهر یک کلیسای قدیمی زیبا وجود داشت. از میان یک پنجره صورتی رنگ، نور ملایم و صدای موزیک دلنشینی بیرون می‌آمد. ماه در بالای آسمان بود. همه جا ساکت وآرام بود. برای چند لحظه کلیسای ده بنظرش آمد وسوپی را بیاد روزهای خوش گذشته انداخت. یاد روزهایی که مادر، دوستان
وچیزهای قشنگی در زندگی داشت. بعد به یاد زندگی امروزش افتاد. روزهای پوچ، رویاهای بر باد رفته... و سپس ناگهان یک چیز شگفت انگیز اتفاق افتاد. سوپی تصمیم گرفت که زندگیش را تغییر دهد وآدم تازه ای باشد. با خود گفت:" فردا به شهرمی‌روم و کار پیدا میکنم. دوباره زندگی خوبی پیدا خواهم کرد. آدم مهمی‌می‌شوم، همه چیز عوض خواهد شد. باید... ".
دستی را روی بازویش احساس کرد. از جا پرید و بسرعت اطرافش را نگریست. پلیسی مقابلش ایستاده بود.
پرسید:" تو اینجا چه میکنی؟ "
سوپی پاسخ داد:" هیچی ".
پلیس گفت:" پس با من بیا ".
فردای آنروز سوپی فهمید که باید سه ماه زمستان را در زندان بگذراند.
پایان.
نویسنده: #او_هنری
مترجم: #جلال_گنجه_ای
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#انتخاب_سوپی
قسمت دوم (پایانی)
سوپی درهای زندان را مجسم کرد، اما ناگهان زن بازوی او را گرفت و با خوشحالی گفت: " بسیارخوب به شرط یک گیلاس مشروب، تا پلیس متوجه نشده راه بیفت ". و سوپی بیچاره با زن جوان که هنوز بازویش را گرفته بود به راه افتاد.
سر پیچ بعدی از دست زن پا به فرار گذاشت. به وحشت افتاده بود، با خود اندیشید:" با این وضع هرگز به زندان نخواهم افتاد ". آهسته براه افتاد وبه خیابانی رسید که تئاترهای زیادی در آن بود. آدمهای زیادی آنجا بودند، آدمهای پولدار با لباسهای گرانبها. سوپی می‌بایست کاری کند تا به زندان برود. نمی‌خواست حتی یک شب دیگر روی نیمکت میدان مَدیسون سر کند. کلافه شده بود. ناگهان چشمش به یک پلیس افتاد. شروع کرد به آواز خواندن، فریاد زدن و سروصدا کردن. این بار باید نقشه اش کارگر می‌افتاد؛ اما پلیس پشتش را به او کرد و به مردی که نزدیکش ایستاده بود گفت:" زیادی خورده، اما خطرناک نیست؛ بذار به حال خودش باشه ". اما درست در همین وقت چشم سوپی داخل یک مغازه به مردی افتاد که چتر گرانبهایی داشت. مرد چتر را در کنار در گذاشت و سیگاری بیرون آورد.
سوپی وارد مغازه شد، چتر را برداشت و آهسته بیرون آمد. مرد به سرعت دنبالش آمد وگفت:" چتر مال منه ". سوپی جواب داد:" راستی؟ پس چرا پلیس را خبر نمی‌کنی؟ زود باش پلیس آنجاست ". صاحب چتر با ناراحتی گفت:" اشتباه از من است. امروز صبح آنرا از یک رستوران برداشتم. خوب اگر مال شماست معذرت می‌خواهم "... سوپی گفت:" البته که مال منه ". پلیس متوجه آنها شد. صاحب چتر به سرعت دور شد و پلیس هم به کمک دختر جوانی رفت که می‌خواست از خیابان رد شود. حالا دیگر سوپی واقعاً عصبانی بود. چتر را دور انداخت و شروع کرد به بدو بیراه گفتن به پلیس ها. درست حالا که او می‌خواست به زندان بیفتد، آنها نمی‌خواستند او را به آنجا بفرستند. دیگر عقلش به جایی نمی‌رسید. به طرف میدان مَدیسون و خانه اش یعنی نیمکت براه افتاد. اما سر یک پیچ ناگهان ایستاد. اینجا در وسط شهر یک کلیسای قدیمی زیبا وجود داشت. از میان یک پنجره صورتی رنگ، نور ملایم و صدای موزیک دلنشینی بیرون می‌آمد. ماه در بالای آسمان بود. همه جا ساکت وآرام بود. برای چند لحظه کلیسای ده بنظرش آمد وسوپی را بیاد روزهای خوش گذشته انداخت. یاد روزهایی که مادر، دوستان
وچیزهای قشنگی در زندگی داشت. بعد به یاد زندگی امروزش افتاد. روزهای پوچ، رویاهای بر باد رفته... و سپس ناگهان یک چیز شگفت انگیز اتفاق افتاد. سوپی تصمیم گرفت که زندگیش را تغییر دهد وآدم تازه ای باشد. با خود گفت:" فردا به شهرمی‌روم و کار پیدا میکنم. دوباره زندگی خوبی پیدا خواهم کرد. آدم مهمی‌می‌شوم، همه چیز عوض خواهد شد. باید... ".
دستی را روی بازویش احساس کرد. از جا پرید و بسرعت اطرافش را نگریست. پلیسی مقابلش ایستاده بود.
پرسید:" تو اینجا چه میکنی؟ "
سوپی پاسخ داد:" هیچی ".
پلیس گفت:" پس با من بیا ".
فردای آنروز سوپی فهمید که باید سه ماه زمستان را در زندان بگذراند.
پایان.
نویسنده: #او_هنری
مترجم: #جلال_گنجه_ای
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
بدترین چیزها همیشه در درون آدم اتفاق می افتد. اگر اتفاق در بیرون بیافتد مثل وقتی که اردنگی میخوریم، می شود زد به چاک. اما از درون غیر ممکن است. وقتی به این حالت دچار می شوم، می خواهم بروم بیرون و دیگر به هیچ کجا برنگردم. مثل این است که وجود دیگری در من باشد. شروع می کنم به زوزه کشیدن، خود را روی زمین می اندازم، سرم را به این طرف و آنطرف می کوبم تا بیرون برود.
#زندگی_ در _پیش_ رو
#رومن _گاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
بدترین چیزها همیشه در درون آدم اتفاق می افتد. اگر اتفاق در بیرون بیافتد مثل وقتی که اردنگی میخوریم، می شود زد به چاک. اما از درون غیر ممکن است. وقتی به این حالت دچار می شوم، می خواهم بروم بیرون و دیگر به هیچ کجا برنگردم. مثل این است که وجود دیگری در من باشد. شروع می کنم به زوزه کشیدن، خود را روی زمین می اندازم، سرم را به این طرف و آنطرف می کوبم تا بیرون برود.
#زندگی_ در _پیش_ رو
#رومن _گاری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنچه در خانواده های ایرانی به خصوص طبقه متوسط به بالا، آسیب رواني عمیق در کودکان تولید می کند، کمبود محبت نیست بلکه فقدان احترام است.
همین کودکان وقتی بزرگ می شوند و به سنین جوانی می رسند در عشق های تند و تیز و نامحترم تخریب می شوند و تخریب می کنند. عشق با نبود احترام به نفرت تبدیل می شود. به نام مهر با اعمال سادیستیک و تملک جویانه و کنترل های شدید به مرزهای روانی یکدیگر تجاوز می کنند و باعث نابودی رابطه می شوند. در سطوح اجتماعی فقدان احترام و بی مرزی و تجاوز به مرزهای یکدیگر در هر پدیده ی اجتماعی دیده می شود از ترافیک گرفته تا روابط حاکم بر ادارات و ارگان ها.
انسانی که احساس کند محترم است نمی تواند به مرزهای روانی دیگران تجاوز کند و در مقابل تجاوز به مرزهای خویش حتی به نام مهر هم ایستادگی می کند در یک انسان و یک جامعه متمدن مهر در چهارچوب احترام به سمت عالی شدن بلوغ و رشد روانی سیر می کند ایرانی از مهر چیزی کم ندارد. به امید آن روز که افزودن احترام به این مهر قوام شخصیت و رشد او را تسهیل و تسریع نماید.
#مطلق_در_ذهن_ایرانی
#دکتر_آذردخت_مفیدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنچه در خانواده های ایرانی به خصوص طبقه متوسط به بالا، آسیب رواني عمیق در کودکان تولید می کند، کمبود محبت نیست بلکه فقدان احترام است.
همین کودکان وقتی بزرگ می شوند و به سنین جوانی می رسند در عشق های تند و تیز و نامحترم تخریب می شوند و تخریب می کنند. عشق با نبود احترام به نفرت تبدیل می شود. به نام مهر با اعمال سادیستیک و تملک جویانه و کنترل های شدید به مرزهای روانی یکدیگر تجاوز می کنند و باعث نابودی رابطه می شوند. در سطوح اجتماعی فقدان احترام و بی مرزی و تجاوز به مرزهای یکدیگر در هر پدیده ی اجتماعی دیده می شود از ترافیک گرفته تا روابط حاکم بر ادارات و ارگان ها.
انسانی که احساس کند محترم است نمی تواند به مرزهای روانی دیگران تجاوز کند و در مقابل تجاوز به مرزهای خویش حتی به نام مهر هم ایستادگی می کند در یک انسان و یک جامعه متمدن مهر در چهارچوب احترام به سمت عالی شدن بلوغ و رشد روانی سیر می کند ایرانی از مهر چیزی کم ندارد. به امید آن روز که افزودن احترام به این مهر قوام شخصیت و رشد او را تسهیل و تسریع نماید.
#مطلق_در_ذهن_ایرانی
#دکتر_آذردخت_مفیدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
_گفت : بیا اینم جواب آزمایشت، هیچیت نیست!
_گفتم : مگه میخواستی چی نوشته باشه توش؟
_گفت : تو کلی منو ترسوندی، فکر کردم تومور توو مغزته!
این چندمین باره که این همه راهو میکوبم میام اینجا. هر بارم که اومدم دیدم هیچیت نبوده.
_گفتم : حالا چه فرقی میکنه؟
من که زیاد دووم نمیارم. همین روزاس که همسایه ها
بعدِ چن روز نعشم رو توو خونه پیدا کنن.
_گفت : چی میگی تو؟ ایناها، نیگا کن،
نوشته هیچیت نیست!! باور نداری بیا خودت ببین!
گفتم : آزمایشا هیچی نشون نمیده.
هیچ کدومشون نمیدونه چه مرگمه!
_گفت : باشه؛ اصلا فردا میریم یه آزمایشگاه دیگه
تا خیالت راحت شه.
بعدش من برمیگردم کاشان رو پایان نامم کار کنم.
_گفتم : یه آزمایشگاه سراغ نداری که نشون بده
من چه حسی بهت دارم؟
لطفایکی مرا از مرگ نجات بدهد
#بابک_ زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
_گفت : بیا اینم جواب آزمایشت، هیچیت نیست!
_گفتم : مگه میخواستی چی نوشته باشه توش؟
_گفت : تو کلی منو ترسوندی، فکر کردم تومور توو مغزته!
این چندمین باره که این همه راهو میکوبم میام اینجا. هر بارم که اومدم دیدم هیچیت نبوده.
_گفتم : حالا چه فرقی میکنه؟
من که زیاد دووم نمیارم. همین روزاس که همسایه ها
بعدِ چن روز نعشم رو توو خونه پیدا کنن.
_گفت : چی میگی تو؟ ایناها، نیگا کن،
نوشته هیچیت نیست!! باور نداری بیا خودت ببین!
گفتم : آزمایشا هیچی نشون نمیده.
هیچ کدومشون نمیدونه چه مرگمه!
_گفت : باشه؛ اصلا فردا میریم یه آزمایشگاه دیگه
تا خیالت راحت شه.
بعدش من برمیگردم کاشان رو پایان نامم کار کنم.
_گفتم : یه آزمایشگاه سراغ نداری که نشون بده
من چه حسی بهت دارم؟
لطفایکی مرا از مرگ نجات بدهد
#بابک_ زمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
رابطه انسانی عمر مفیدی دارد متاسفانه داستان‌های عاشقانه با ریاکاری و احساسات گرایی چنین باوری ایجاد کرده‌اند که عشق هرگز نمی‌میرد. نه دوست من! عشق هم می‌میرد یک باره احساس میکنی دلت تنگ نمی‌شود. همیشه هم اسمش هرزگی نیست. گاهی اوقات واقعا همه چیز تمام می‌شود تمام می‌شود جوری تمام می‌شود که انگار هرگز نبوده است.
#مجنون _لیلی
#سید_ ابراهیم_ نبوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
رابطه انسانی عمر مفیدی دارد متاسفانه داستان‌های عاشقانه با ریاکاری و احساسات گرایی چنین باوری ایجاد کرده‌اند که عشق هرگز نمی‌میرد. نه دوست من! عشق هم می‌میرد یک باره احساس میکنی دلت تنگ نمی‌شود. همیشه هم اسمش هرزگی نیست. گاهی اوقات واقعا همه چیز تمام می‌شود تمام می‌شود جوری تمام می‌شود که انگار هرگز نبوده است.
#مجنون _لیلی
#سید_ ابراهیم_ نبوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#الهام _یافتگی
#علم_ خلاقیت
خلاقيت چیزی نیست که با شما متولد شود. بسیاری از ما هنگامی که آن را درک می کنیم، بدستش می آوریم. چه چیزی باعث می شود برخی افراد خلاق تر شوند؟ خانم دکتر «شرلی کارسون» استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد، معتقد است احتمالاً تغییرات ژنتیکی می تواند مغز برخی از افراد را به افکار، احساسات و رفتارهایی که فیلترهای ذهنی به طور متوسط ندارند، بیشتر باز کند. این تغییرات همچنین ممکن است دلیلی باشد که بسیاری از افراد خلاق در زمان خودشان، غیر عادی به نظر برسند و یا حتی از برخی بیماری های
روانی رنج ببرند.
با وجود این تغییرات ژنتیکی، تمرین، آموزش و قرار گرفتن در معرض ایده ها و تجارب ناآشنا، نقش اساسی در شکل گیری خلاقیت بازی می کند. حتی چیز ساده ای به عنوان زندگی در یک شهر بزرگ به ترویج خلاقیت منجر خواهد شد زیرا تماس نزدیک با انسان های دیگر از نژادها و فرهنگ های متنوع به خلق ایده های تازه می انجامد.
خانم دکتر «دیریده باررت»، استاد دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هاروارد، در کتاب "پاسخ یابی در هنگام خواب" می نویسد؛ رویاها و بازی با تخیلات همچنین می تواند به پرورش خلاقیت منتهی شود. رویا می تواند به پرورش ایده هایی که در طول خواب بدست می آیند منجر به الهامات در بیداری شود.
خانم دكتر «آلن وایتنک سنایدر»، مدیر مرکز تحقیقاتی ذهن در دانشگاه سیدنی استرالیا، در مقاله ای با همیاری همکارانش به نام "روشن کردن خلاقیت" می نویسد؛ تحریک مغز با یک جریان الکتریکی ضعیف به نیمکرۀ سمت چپ که کمتر غالب است میتواند به افزایش تفکر خلاق منجر شود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#الهام _یافتگی
#علم_ خلاقیت
خلاقيت چیزی نیست که با شما متولد شود. بسیاری از ما هنگامی که آن را درک می کنیم، بدستش می آوریم. چه چیزی باعث می شود برخی افراد خلاق تر شوند؟ خانم دکتر «شرلی کارسون» استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد، معتقد است احتمالاً تغییرات ژنتیکی می تواند مغز برخی از افراد را به افکار، احساسات و رفتارهایی که فیلترهای ذهنی به طور متوسط ندارند، بیشتر باز کند. این تغییرات همچنین ممکن است دلیلی باشد که بسیاری از افراد خلاق در زمان خودشان، غیر عادی به نظر برسند و یا حتی از برخی بیماری های
روانی رنج ببرند.
با وجود این تغییرات ژنتیکی، تمرین، آموزش و قرار گرفتن در معرض ایده ها و تجارب ناآشنا، نقش اساسی در شکل گیری خلاقیت بازی می کند. حتی چیز ساده ای به عنوان زندگی در یک شهر بزرگ به ترویج خلاقیت منجر خواهد شد زیرا تماس نزدیک با انسان های دیگر از نژادها و فرهنگ های متنوع به خلق ایده های تازه می انجامد.
خانم دکتر «دیریده باررت»، استاد دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هاروارد، در کتاب "پاسخ یابی در هنگام خواب" می نویسد؛ رویاها و بازی با تخیلات همچنین می تواند به پرورش خلاقیت منتهی شود. رویا می تواند به پرورش ایده هایی که در طول خواب بدست می آیند منجر به الهامات در بیداری شود.
خانم دكتر «آلن وایتنک سنایدر»، مدیر مرکز تحقیقاتی ذهن در دانشگاه سیدنی استرالیا، در مقاله ای با همیاری همکارانش به نام "روشن کردن خلاقیت" می نویسد؛ تحریک مغز با یک جریان الکتریکی ضعیف به نیمکرۀ سمت چپ که کمتر غالب است میتواند به افزایش تفکر خلاق منجر شود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
شیخ ابوالحسن خرقانی شبی در نماز بود....آوازی شنید که هان! ابوالحسن،خواهی که آنچه از تو می‌دانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند !؟ شیخ گفت: بار الها! خواهی تا آنچه از کرم و رحمت تو می‌دانم و می‌بینم با خلق بگویم تا دیگر هیچ‌کس سجودت نکند؟ آواز آمد: نه از تو، نه از من.
#تذکرة_ الاولیا
#عطّار
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
شیخ ابوالحسن خرقانی شبی در نماز بود....آوازی شنید که هان! ابوالحسن،خواهی که آنچه از تو می‌دانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند !؟ شیخ گفت: بار الها! خواهی تا آنچه از کرم و رحمت تو می‌دانم و می‌بینم با خلق بگویم تا دیگر هیچ‌کس سجودت نکند؟ آواز آمد: نه از تو، نه از من.
#تذکرة_ الاولیا
#عطّار
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خداحافظی ها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند، اما مطمئنا بازگشت ها بدترند. حضور عینی انسان نمی تواند با سایه درخشانی که در نبودش ایجاد شده برابری کند. زمان و فاصله لکه‌ها را محو می کنند، بعد ناگهان عزیز سفر کرده بازمی گردد و نور بی رحم آفتاب هر نقطه صورت، حتی جوش ها و چروک ها و موهای ریز را هم به خوبی نشان می دهد.
#آدمكش_كور
#مارگارت_اتوود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خداحافظی ها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند، اما مطمئنا بازگشت ها بدترند. حضور عینی انسان نمی تواند با سایه درخشانی که در نبودش ایجاد شده برابری کند. زمان و فاصله لکه‌ها را محو می کنند، بعد ناگهان عزیز سفر کرده بازمی گردد و نور بی رحم آفتاب هر نقطه صورت، حتی جوش ها و چروک ها و موهای ریز را هم به خوبی نشان می دهد.
#آدمكش_كور
#مارگارت_اتوود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#زندگینامه: فرامرز پایور (۱۳۱۱-۱۳۸۸)
فرامرز پایور نوازنده سنتور و ردیف‌دان و نواساز و تصنیف ساز نامدار موسیقی ایران در ۲۱ بهمن سال ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد
پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌تار آشنایی داشت.
وی در سن ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز کرد و همچنین از محضر استادانی چون عبدالله دوامی و نورعلی خان برومند بهره برد. هنگامى که فرامرز پایور برای فراگیری سنتور به کلاس درس استاد ابوالحسن صبا در خیابان ظهیرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرین بازماندهٔ سنتورنوازان افسانه‌ای از نسل قدیم، استاد حبیب سماعی، می‌گذشت. صبا که خود در دوره نوجوانی، سنتورنوازی را نزد علی اکبرخان شاهی و با تکنیکی متفاوت با روش خاندان سماعی فراگرفته بود، پس از مدتی معاشرت با حبیب سماعی، روش سنتورنوازی او را برتر از استاد پیشین خود یافت. بنابراین با تلاش فراوان پاره‌ای از بداهه‌نوازی‌های وی را نت‌نویسی کرد. سپس تلاش کرد تا با آموزش روش صحیح سنتورنوازی به تعدادی از شاگردانش، از منسوخ شدن روش سنتورنوازی نزدیک به موازین هنری و زیباشناسی موسیقی دستگاهی ایران جلوگیری کند. فرامرز پایور، یکی از برجسته‌ترین شاگردان استاد صبا شد و تا سال ۱۳۳۶ که استاد صبا درگذشت، از آموزش‌های وی بهره برد.
پایور از سال ۱۳۳۳، فعالیت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال ۱۳۳۷ تدریس سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. او اولین سنتورنوازی بود که روى سنتور، نواسازى مى‌کرد و تنها در پى بداهه‌نوازی نبود. به بیان دیگر، اولین آهنگ‌سازى بود که ساز تخصصى او، سنتور بود.
او سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل ملیک اصلانیان آموخت. در سال ۱۳۴۱ براى ادامه تحصیلات کلاسیک خود که سال‌ها پیش به عشق موسیقى آن را کنار گذاشته بود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستانفرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسى دانشنامه گرفت و در تمام این سال‌ها تلاش فراوانی در جهت معرفی موسیقی ایرانی و سنتور به محافل دانشگاهى انگلستان انجام داد که برنامه‌هاى دلپذیرى از آن سال‌ها در آرشیو رادیو بی‌بی‌سی وجود دارد.
در این سال‌ها، برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه کمبریج از او خواسته شد تا کنفرانس‌هایی در این زمینه همراه با ساز خود ترتیب دهد. همه این کنفرانس‌ها با موفقیت انجام شد و از سوی این دانشگاه‌ها به دریافت جوایزی نائل گردید.
پایور را باید از نخستین رواج دهندگان گروه‌نوازی با ساختار سازهای ایرانی به شمار آورد و وی با دانش وسیعی که در زمینه موسیقی داشت و همچنین علاقه‌مندی و پی‌گیری فراوان توانست بسیاری از آموخته‌های خود از استادانی چون صبا و دوامی و برومند را در قالب کتاب سامان دهی کند که ردیف پایور برای سنتور و همچنین نت نویسی نزدیک به 200 تصنیف به روایت استادش عبدالله خان دوامی از جمله این کارهاست.
وی در اجراهای گروهی خود با تعدادی از نخبگان موسیقی ایرانی مانند جلیل شهناز و هوشنگ ظریف (تار)، رحمت‌الله بدیعى و علی اصغر بهاری (کمانچه)، حسن ناهید ومحمد موسوی (نی)، حسین تهرانی و محمد اسماعیلی (تنبک) همکاری کرده‌است. در دههٔ ۱۳۶۰ به همراهی جلیل شهناز، علی اصغر بهاری، محمد موسوی و محمد اسماعیلی، «گروه اساتید» را تشکیل داد و سرپرستی، آهنگ‌سازی و نوازندگی سنتور را در آن به عهده گرفت. این گروه، آثار ماندگاری با محمدرضا شجریان و شهرام ناظری ارائه دادند.
تلاش‌های پایور، پلى بود بین میراث صبا و محجوبی و آن جریانی که جوانان موسیقی‌دان و تحصیل‌کرده در دانشکده هنرهای زیبا از اوایل دهه ۱۳۵۰ به راه انداختند و موسیقى ایرانی امروز را الگو شدند. در فاصله زمانی بین این دو، حدود پانزده سال، هیچ کس جز استاد فرامرز پایور، کار جدى و پی‌گیر در زمینهٔ موسیقى اصیل انجام نمى‌داد.
پایور؛ موزیسینی که درس زندگی می‌داد
اهالی موسیقی از استاد پایور گفتند و به یادش خواندند
پایور در نظم و انضباط شخصی هم شخصیتی ویژه بود،آنهایی که با وی در این سال‌ها در داخل و خارج از ایران کنسرت داده‌اند به شفقت و دلسوزی‌اش به اعضای گروه و توجه‌اش و این که اعضاء احساس تبعیض نکنند، بارها اشاره کرده‌اند.
این انضباط ، البته به شاگردانش هم انتقال یافته‌است و برخی از شاخص ترین نوازندگان سنتور و تار در زمره شاگردان این چهره نامی به شمار میروند
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#زندگینامه: فرامرز پایور (۱۳۱۱-۱۳۸۸)
فرامرز پایور نوازنده سنتور و ردیف‌دان و نواساز و تصنیف ساز نامدار موسیقی ایران در ۲۱ بهمن سال ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد
پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌تار آشنایی داشت.
وی در سن ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز کرد و همچنین از محضر استادانی چون عبدالله دوامی و نورعلی خان برومند بهره برد. هنگامى که فرامرز پایور برای فراگیری سنتور به کلاس درس استاد ابوالحسن صبا در خیابان ظهیرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرین بازماندهٔ سنتورنوازان افسانه‌ای از نسل قدیم، استاد حبیب سماعی، می‌گذشت. صبا که خود در دوره نوجوانی، سنتورنوازی را نزد علی اکبرخان شاهی و با تکنیکی متفاوت با روش خاندان سماعی فراگرفته بود، پس از مدتی معاشرت با حبیب سماعی، روش سنتورنوازی او را برتر از استاد پیشین خود یافت. بنابراین با تلاش فراوان پاره‌ای از بداهه‌نوازی‌های وی را نت‌نویسی کرد. سپس تلاش کرد تا با آموزش روش صحیح سنتورنوازی به تعدادی از شاگردانش، از منسوخ شدن روش سنتورنوازی نزدیک به موازین هنری و زیباشناسی موسیقی دستگاهی ایران جلوگیری کند. فرامرز پایور، یکی از برجسته‌ترین شاگردان استاد صبا شد و تا سال ۱۳۳۶ که استاد صبا درگذشت، از آموزش‌های وی بهره برد.
پایور از سال ۱۳۳۳، فعالیت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال ۱۳۳۷ تدریس سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. او اولین سنتورنوازی بود که روى سنتور، نواسازى مى‌کرد و تنها در پى بداهه‌نوازی نبود. به بیان دیگر، اولین آهنگ‌سازى بود که ساز تخصصى او، سنتور بود.
او سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل ملیک اصلانیان آموخت. در سال ۱۳۴۱ براى ادامه تحصیلات کلاسیک خود که سال‌ها پیش به عشق موسیقى آن را کنار گذاشته بود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستانفرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسى دانشنامه گرفت و در تمام این سال‌ها تلاش فراوانی در جهت معرفی موسیقی ایرانی و سنتور به محافل دانشگاهى انگلستان انجام داد که برنامه‌هاى دلپذیرى از آن سال‌ها در آرشیو رادیو بی‌بی‌سی وجود دارد.
در این سال‌ها، برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه کمبریج از او خواسته شد تا کنفرانس‌هایی در این زمینه همراه با ساز خود ترتیب دهد. همه این کنفرانس‌ها با موفقیت انجام شد و از سوی این دانشگاه‌ها به دریافت جوایزی نائل گردید.
پایور را باید از نخستین رواج دهندگان گروه‌نوازی با ساختار سازهای ایرانی به شمار آورد و وی با دانش وسیعی که در زمینه موسیقی داشت و همچنین علاقه‌مندی و پی‌گیری فراوان توانست بسیاری از آموخته‌های خود از استادانی چون صبا و دوامی و برومند را در قالب کتاب سامان دهی کند که ردیف پایور برای سنتور و همچنین نت نویسی نزدیک به 200 تصنیف به روایت استادش عبدالله خان دوامی از جمله این کارهاست.
وی در اجراهای گروهی خود با تعدادی از نخبگان موسیقی ایرانی مانند جلیل شهناز و هوشنگ ظریف (تار)، رحمت‌الله بدیعى و علی اصغر بهاری (کمانچه)، حسن ناهید ومحمد موسوی (نی)، حسین تهرانی و محمد اسماعیلی (تنبک) همکاری کرده‌است. در دههٔ ۱۳۶۰ به همراهی جلیل شهناز، علی اصغر بهاری، محمد موسوی و محمد اسماعیلی، «گروه اساتید» را تشکیل داد و سرپرستی، آهنگ‌سازی و نوازندگی سنتور را در آن به عهده گرفت. این گروه، آثار ماندگاری با محمدرضا شجریان و شهرام ناظری ارائه دادند.
تلاش‌های پایور، پلى بود بین میراث صبا و محجوبی و آن جریانی که جوانان موسیقی‌دان و تحصیل‌کرده در دانشکده هنرهای زیبا از اوایل دهه ۱۳۵۰ به راه انداختند و موسیقى ایرانی امروز را الگو شدند. در فاصله زمانی بین این دو، حدود پانزده سال، هیچ کس جز استاد فرامرز پایور، کار جدى و پی‌گیر در زمینهٔ موسیقى اصیل انجام نمى‌داد.
پایور؛ موزیسینی که درس زندگی می‌داد
اهالی موسیقی از استاد پایور گفتند و به یادش خواندند
پایور در نظم و انضباط شخصی هم شخصیتی ویژه بود،آنهایی که با وی در این سال‌ها در داخل و خارج از ایران کنسرت داده‌اند به شفقت و دلسوزی‌اش به اعضای گروه و توجه‌اش و این که اعضاء احساس تبعیض نکنند، بارها اشاره کرده‌اند.
این انضباط ، البته به شاگردانش هم انتقال یافته‌است و برخی از شاخص ترین نوازندگان سنتور و تار در زمره شاگردان این چهره نامی به شمار میروند
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پایور در سالهای ابتدایی دهه هشتاد به دلیل سکته مغزی از ادامه فعالیت های هنری بازماند.
این استاد مسلم موسیقی در روز 18 آذر 1388 بر اثر حمله شدید مغزی در یکی از بیمارستانهای تهران در گذشت.
فعالیت‌هاى اجرایی در زمینه موسیقی :
بیش از هزار و پانصد اجراى گروهی و فردى روى صحنه‌هاى داخل و خارج از کشور
آهنگ‌سازى و تنظیم قطعات فراوان موسیقی
تدریس صدها شاگرد از چهار نسل متوالی
نت‌نویسى قطعات فراوانی از پیشینیان
حضور در هنرستان و هنرکده موسیقى ملى، اداره هنرهاى زیبا و واحد موسیقى رادیو تلویزیون ملى ایران
نگارش کتب آموزشى سنتور (دومین کتاب «دستور سنتور» را در ۱۳۴۰ بعد از زنده یاد حسین صبا نوشت که تاکنون پرفروش‌ترین کتاب آموزش موسیقى در ایران بوده است.)
نظارت بر کار گروه‌هاى دیگر و تصحیح نقاط ضعف آنها
تألیف‌ها:
دستور سنتور، ۱۳۳۵
سی قطعه چهارمضراب برای سنتور، ۱۳۵۱
هشت آهنگ اجرای سنتور، ۱۳۵۷
گفتگو، ۱۳۵۸
ردیف (چپ‌کوک) برای سنتور، ۱۳۵۹
دوره چپ‌کوک ردیف استاد صبا، ۱۳۵۹
فانوس، ۱۳۶۱
رِنگ شهرآشوب، ۱۳۶۳
ردیف ابتدایی، ۱۳۶۷
رهگذر (دونوازی برای سنتور و فلوت)، ۱۳۶۸
ردیف و تصانیف استاد دوامی، ۱۳۷۵
مجموعه پیش در آمد و رِنگ، ۱۳۷۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
پایور در سالهای ابتدایی دهه هشتاد به دلیل سکته مغزی از ادامه فعالیت های هنری بازماند.
این استاد مسلم موسیقی در روز 18 آذر 1388 بر اثر حمله شدید مغزی در یکی از بیمارستانهای تهران در گذشت.
فعالیت‌هاى اجرایی در زمینه موسیقی :
بیش از هزار و پانصد اجراى گروهی و فردى روى صحنه‌هاى داخل و خارج از کشور
آهنگ‌سازى و تنظیم قطعات فراوان موسیقی
تدریس صدها شاگرد از چهار نسل متوالی
نت‌نویسى قطعات فراوانی از پیشینیان
حضور در هنرستان و هنرکده موسیقى ملى، اداره هنرهاى زیبا و واحد موسیقى رادیو تلویزیون ملى ایران
نگارش کتب آموزشى سنتور (دومین کتاب «دستور سنتور» را در ۱۳۴۰ بعد از زنده یاد حسین صبا نوشت که تاکنون پرفروش‌ترین کتاب آموزش موسیقى در ایران بوده است.)
نظارت بر کار گروه‌هاى دیگر و تصحیح نقاط ضعف آنها
تألیف‌ها:
دستور سنتور، ۱۳۳۵
سی قطعه چهارمضراب برای سنتور، ۱۳۵۱
هشت آهنگ اجرای سنتور، ۱۳۵۷
گفتگو، ۱۳۵۸
ردیف (چپ‌کوک) برای سنتور، ۱۳۵۹
دوره چپ‌کوک ردیف استاد صبا، ۱۳۵۹
فانوس، ۱۳۶۱
رِنگ شهرآشوب، ۱۳۶۳
ردیف ابتدایی، ۱۳۶۷
رهگذر (دونوازی برای سنتور و فلوت)، ۱۳۶۸
ردیف و تصانیف استاد دوامی، ۱۳۷۵
مجموعه پیش در آمد و رِنگ، ۱۳۷۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#روز_ جهانی_ زبان_ مادر
#سوم_ اسفند_ ۲۱_ فوریه
▪روز بیست و یکم فوریه از طرف یونسکو بعنوان روز جهانی زبان مادری نام‌گذاری شده است.
▪نام‌گذاری این روز در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۹۹ به منظور کمک به تنوع زبان و فرهنگ انجام شده است.
▪مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز به دلیل اهمیت زیاد آن، سال ۲۰۰۸ را سال جهانی زبان‌ها اعلام کرد.
▪نام‌گذاری <روز جهانی زبان مادری> از زمانی آغاز گردید که در سال ۱۹۵۲ میلادی دانشجویان دانشگاه‌های مختلف شهر داکا (پایتخت امروزی کشور بنگلادش) که در آن زمان پاکستان شرقی نامیده و هنوز مستقل نشده بود جهت ملی کردن زبان بنگالی بعنوان دومین زبان پاکستان در کنار زبان اردو تظاهرات مسالمت آمیزی در این شهر به راه‌انداخته که به دنبال این حرکت دانشجویان، پلیس به آنها تیراندازی کرده و عده‌ای از آن دانشجویان را بی‌گناه کشت.
▪پس از استقلال بنگلادش و جدایی از پاکستان و به درخواست این کشور، برای اولین بار سازمان یونسکو در ۱۷ نوامبر سال ۱۹۹۹ روز ۲۱ نوامبر (برابر با سوم اسفند) را روز جهانی زبان مادری نامید و از سال ۲۰۰۰ این روز در بیشتر کشورها گرامی داشته می‌شود و برنامه‌هایی در ارتباط با این روز برگزار می‌گردد.
▪هدف تعیین چنین روزی ترویج تنوع زبانی، آموزش چند زبانی و ارتقای آگاهی عمومی نسبت به سنت‌های زبانی و فرهنگی مبتنی بر تفاهم، مدارا و گفت و گو است.
▪مراسم گرامی‌داشت هر سال با پیام مدیرکل یونسکو آغاز می‌شود اما مقامات مسئول کشورهای عضو بطور مستقل درباره‌ی چگونگی برگزاری مراسم در کشورشان عمل می‌کنند.
▪در عین حال رسانه‌های جمعی، مدارس، دانشگاه‌ها و مؤسسات فرهنگی نیز نقشی فعال در ترویج اهداف روز جهانی زبان مادری دارند.
▪یونسکو برای برگزاری مراسم روز جهانی زبان مادری مجموعه توصیه‌هایی برای آموزگاران، دانشجویان دانشگاه‌ها و رسانه‌ها دارد. یونسکو هر سال مطالبی مربوط به روز جهانی زبان مادری تهیه میکند و در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهد و اما در کنار آن، رسانه‌های بومی و ملی نیز می‌توانند مطالبی درخصوص زبان‌های محلی منطقه خود و بیان‌های فرهنگی برخاسته از این زبان‌ها تهیه و تولید کنند.
▪شرکت تمامی رسانه‌ها از جمله رادیو، تلویزیون و اینترنت در مراسم گرامی‌داشت این روز، اهمیت به سزایی دارد.
▪روز بین‌المللی زبان مادری علاوه برتأکید ضرورت شناخت و آگاهی جوامع محلی از اهمیت زبان مادری‌شان، توجه روزافزون جامعه‌ی بین‌الملل را به شالوده‌های تنوع زبانی و چند زبانی معطوف کرده است.
▪از سوی دیگر، نقش کلیدی زبان‌ها بعنوان بخشی از هویت افراد و ملل در آموزش برای همگان و اهداف توسعه‌ی هزاره آشکار شده است. دست‌اندرکاران نهادهای دولتی و جامعه‌ی مدنی بسیاری بر نقش اساسی زبان‌ها در همه‌ی اشکال زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تأکید دارند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#روز_ جهانی_ زبان_ مادر
#سوم_ اسفند_ ۲۱_ فوریه
▪روز بیست و یکم فوریه از طرف یونسکو بعنوان روز جهانی زبان مادری نام‌گذاری شده است.
▪نام‌گذاری این روز در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۹۹ به منظور کمک به تنوع زبان و فرهنگ انجام شده است.
▪مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز به دلیل اهمیت زیاد آن، سال ۲۰۰۸ را سال جهانی زبان‌ها اعلام کرد.
▪نام‌گذاری <روز جهانی زبان مادری> از زمانی آغاز گردید که در سال ۱۹۵۲ میلادی دانشجویان دانشگاه‌های مختلف شهر داکا (پایتخت امروزی کشور بنگلادش) که در آن زمان پاکستان شرقی نامیده و هنوز مستقل نشده بود جهت ملی کردن زبان بنگالی بعنوان دومین زبان پاکستان در کنار زبان اردو تظاهرات مسالمت آمیزی در این شهر به راه‌انداخته که به دنبال این حرکت دانشجویان، پلیس به آنها تیراندازی کرده و عده‌ای از آن دانشجویان را بی‌گناه کشت.
▪پس از استقلال بنگلادش و جدایی از پاکستان و به درخواست این کشور، برای اولین بار سازمان یونسکو در ۱۷ نوامبر سال ۱۹۹۹ روز ۲۱ نوامبر (برابر با سوم اسفند) را روز جهانی زبان مادری نامید و از سال ۲۰۰۰ این روز در بیشتر کشورها گرامی داشته می‌شود و برنامه‌هایی در ارتباط با این روز برگزار می‌گردد.
▪هدف تعیین چنین روزی ترویج تنوع زبانی، آموزش چند زبانی و ارتقای آگاهی عمومی نسبت به سنت‌های زبانی و فرهنگی مبتنی بر تفاهم، مدارا و گفت و گو است.
▪مراسم گرامی‌داشت هر سال با پیام مدیرکل یونسکو آغاز می‌شود اما مقامات مسئول کشورهای عضو بطور مستقل درباره‌ی چگونگی برگزاری مراسم در کشورشان عمل می‌کنند.
▪در عین حال رسانه‌های جمعی، مدارس، دانشگاه‌ها و مؤسسات فرهنگی نیز نقشی فعال در ترویج اهداف روز جهانی زبان مادری دارند.
▪یونسکو برای برگزاری مراسم روز جهانی زبان مادری مجموعه توصیه‌هایی برای آموزگاران، دانشجویان دانشگاه‌ها و رسانه‌ها دارد. یونسکو هر سال مطالبی مربوط به روز جهانی زبان مادری تهیه میکند و در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهد و اما در کنار آن، رسانه‌های بومی و ملی نیز می‌توانند مطالبی درخصوص زبان‌های محلی منطقه خود و بیان‌های فرهنگی برخاسته از این زبان‌ها تهیه و تولید کنند.
▪شرکت تمامی رسانه‌ها از جمله رادیو، تلویزیون و اینترنت در مراسم گرامی‌داشت این روز، اهمیت به سزایی دارد.
▪روز بین‌المللی زبان مادری علاوه برتأکید ضرورت شناخت و آگاهی جوامع محلی از اهمیت زبان مادری‌شان، توجه روزافزون جامعه‌ی بین‌الملل را به شالوده‌های تنوع زبانی و چند زبانی معطوف کرده است.
▪از سوی دیگر، نقش کلیدی زبان‌ها بعنوان بخشی از هویت افراد و ملل در آموزش برای همگان و اهداف توسعه‌ی هزاره آشکار شده است. دست‌اندرکاران نهادهای دولتی و جامعه‌ی مدنی بسیاری بر نقش اساسی زبان‌ها در همه‌ی اشکال زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تأکید دارند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
در کتابخانهٔ شوپنهاور کتاب‌های زیادی دربارهٔ علوم طبیعی وجود داشت. از میان آنها میتوان به درآمدی بر حشره‌شناسی اثر ویلیام کربی و ویلیام اسپنس، زنبورهای عسل اثر فرانسوا اوبر و در باب موش‌های کور، خلق و خو، عادات و شیوهٔ کشتن آنها اثر کاده دو وو اشاره کرد. شوپنهاور دربارهٔ مورچه‌ها، سوسک‌ها، زنبورها، حشرات، ملخ‌ها، موش‌های کور و پرندگان مهاجر مطالعه کرد و با شفقت و حیرت دید که چگونه تمامی این موجودات، سرسپاریِ احمقانهٔ پُرشوری نسبت به زندگی دارند. او نسبت به موش کور همدردیِ خاصی احساس می‌کرد، موجود زشت و بدقواره‌ای که در دالان‌های باریک مرطوب زندگی میکند، به ندرت رنگ آفتاب را به خود می‌بیند و بچه‌هایش شبیه کرم‌های ژله‌مانند هستند ولی با تمام وجودِ اینها، تمام توانش را برای بقا و تداوم نسلِ خود به کار می‌گیرد. شوپنهاور می‌نویسد:
«کل کسب و کار سراسر زندگی موش کور حفاری سرسختانه با چنگال‌های بیل‌مانند بزرگش است؛ اطراف او همواره شب است؛ چشم‌های بسیار کوچکش فقط به درد اجتناب از نور می‌خورند. با این زندگیِ سراسر مشکل به چه چیزی می‌رسد؟! مصائب و مشکلات زندگی با ثمرات و منافع آن قابل مقایسه نیست؛ زندگی کسب و کاری است که دخل و خرجش با هم جور درنمی‌آید.»
ما نسبت به موش‌های کور یک امتیاز داریم. ما هم مثل آنها مجبوریم برای بقا بجنگیم و شریک زندگی خود را شکار کنیم و فرزند داشته باشیم، ولی علاوه بر آن می‌توانیم به تئاتر، اپرا و کنسرت برویم، و شب‌ها در رخت‌خواب، رمان، فلسفه و شعر بخوانیم. شوپنهاور چنین فعالیت‌هایی را خاستگاه متعالی رهایی از نیازهای ارادهٔ معطوف به حیات می‌دانست. آنچه در آثار هنری و فلسفی می‌بینیم نسخه‌های عینی دردها و تقالاهای خودمان هستند که با زبان یا تصویر مناسبی، مجسم و تعریف می‌شوند. هنرمندان و فلاسفه نه فقط به ما نشان می‌دهند چه احساسی داشته‌ایم، بلکه تجربیات ما را تأثیرگذارتر و هوشمندانه‌تر از خودمان بیان می‌کنند؛ ایشان جنبه‌هایی از زندگی ما را به تصویر می‌کشند که خودمان قادر به تشخیص آنها هستیم، ولی هرگز نمی‌توانسته‌ایم با چنان شفافیتی آنها را درک کنیم. هنرمندان و فلاسفه وضعیت ما را به خودمان توضیح می‌دهند و به این ترتیب به ما کمک می‌کنند تا در این وضعیت احساس تنهایی و پریشانی کمتری داشته باشیم. شاید مجبور باشیم به حفاری زیرزمینی ادامه دهیم ولی از طریق کارهای خلاقانه می‌توانیم حداقل بصیرت‌هایی دربارهٔ غم و غصه‌های خود پیدا کنیم که ما را از احساس وحشت و انزوا و حتی زجر کشیدنِ ناشی از اندوه خلاص می‌کنند. فلسفه و هنر، به دو شیوهٔ متفاوت، به ما کمک می‌کنند تا، به قول شوپنهاور، درد را به معرفت تبدیل کنیم.
#آلن_دوباتن
#تسلی_بخشی_های_فلسفه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
در کتابخانهٔ شوپنهاور کتاب‌های زیادی دربارهٔ علوم طبیعی وجود داشت. از میان آنها میتوان به درآمدی بر حشره‌شناسی اثر ویلیام کربی و ویلیام اسپنس، زنبورهای عسل اثر فرانسوا اوبر و در باب موش‌های کور، خلق و خو، عادات و شیوهٔ کشتن آنها اثر کاده دو وو اشاره کرد. شوپنهاور دربارهٔ مورچه‌ها، سوسک‌ها، زنبورها، حشرات، ملخ‌ها، موش‌های کور و پرندگان مهاجر مطالعه کرد و با شفقت و حیرت دید که چگونه تمامی این موجودات، سرسپاریِ احمقانهٔ پُرشوری نسبت به زندگی دارند. او نسبت به موش کور همدردیِ خاصی احساس می‌کرد، موجود زشت و بدقواره‌ای که در دالان‌های باریک مرطوب زندگی میکند، به ندرت رنگ آفتاب را به خود می‌بیند و بچه‌هایش شبیه کرم‌های ژله‌مانند هستند ولی با تمام وجودِ اینها، تمام توانش را برای بقا و تداوم نسلِ خود به کار می‌گیرد. شوپنهاور می‌نویسد:
«کل کسب و کار سراسر زندگی موش کور حفاری سرسختانه با چنگال‌های بیل‌مانند بزرگش است؛ اطراف او همواره شب است؛ چشم‌های بسیار کوچکش فقط به درد اجتناب از نور می‌خورند. با این زندگیِ سراسر مشکل به چه چیزی می‌رسد؟! مصائب و مشکلات زندگی با ثمرات و منافع آن قابل مقایسه نیست؛ زندگی کسب و کاری است که دخل و خرجش با هم جور درنمی‌آید.»
ما نسبت به موش‌های کور یک امتیاز داریم. ما هم مثل آنها مجبوریم برای بقا بجنگیم و شریک زندگی خود را شکار کنیم و فرزند داشته باشیم، ولی علاوه بر آن می‌توانیم به تئاتر، اپرا و کنسرت برویم، و شب‌ها در رخت‌خواب، رمان، فلسفه و شعر بخوانیم. شوپنهاور چنین فعالیت‌هایی را خاستگاه متعالی رهایی از نیازهای ارادهٔ معطوف به حیات می‌دانست. آنچه در آثار هنری و فلسفی می‌بینیم نسخه‌های عینی دردها و تقالاهای خودمان هستند که با زبان یا تصویر مناسبی، مجسم و تعریف می‌شوند. هنرمندان و فلاسفه نه فقط به ما نشان می‌دهند چه احساسی داشته‌ایم، بلکه تجربیات ما را تأثیرگذارتر و هوشمندانه‌تر از خودمان بیان می‌کنند؛ ایشان جنبه‌هایی از زندگی ما را به تصویر می‌کشند که خودمان قادر به تشخیص آنها هستیم، ولی هرگز نمی‌توانسته‌ایم با چنان شفافیتی آنها را درک کنیم. هنرمندان و فلاسفه وضعیت ما را به خودمان توضیح می‌دهند و به این ترتیب به ما کمک می‌کنند تا در این وضعیت احساس تنهایی و پریشانی کمتری داشته باشیم. شاید مجبور باشیم به حفاری زیرزمینی ادامه دهیم ولی از طریق کارهای خلاقانه می‌توانیم حداقل بصیرت‌هایی دربارهٔ غم و غصه‌های خود پیدا کنیم که ما را از احساس وحشت و انزوا و حتی زجر کشیدنِ ناشی از اندوه خلاص می‌کنند. فلسفه و هنر، به دو شیوهٔ متفاوت، به ما کمک می‌کنند تا، به قول شوپنهاور، درد را به معرفت تبدیل کنیم.
#آلن_دوباتن
#تسلی_بخشی_های_فلسفه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith