@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#ابوالقاسم فردوسی کافی بود؟
هزار سال از زمانه فردوسی و سرایش شاهنامه که امروز افتخار ماست، می گذرد. او که دهقانی بود در طوس تمام عمر و ثروت مادی خود را در راه سرایش شاهنامه خرج کرد و نهایتا اثری برای ما به جا گذاشت که افتخار ماست اما دو تقصیر بر گردن ماست.1- گاهی از سر تفریح و پول خرج کردن همایشی یا نمایشی از توجه به شاهنامه برگزار میکنیم، از وی تجلیل میکنیم و تمام. جز یک عده اندکی عاشق به شاهنامه غیر از آن افرادی با اهدافی سطحی و همان لحظه ای داد سخن سر میدهند و آنگاه همه برنامه در عرض چند ساعت تمام می شود. اما آیا این همه همایش به نفوذ ملموسی در جامعه در بین جوان بی سواد و کم سواد و مدرک دارِ بی توجه به شاهنامه و فرهنگ ملی و همچنین در بین عموم جامعه از هر قشر اجتماعی کمک کرده است. باید توجه داشت فارغ از تمام مسائل اجتماعی و اقتصادی امروز حتی در فکر ایرانی امروز شاهنامه جایی دارد. پاسخ را تاریخ می دهد، آیا ایرانی پانصد سال پیش تماما ثروتمند بودند که به قهوه خانه ها میرفتند و پای نقل نقال می نشستند و گاها به نقال پولی میدادند تا سهراب کشته نشود. پس این بهانه باطل است که نمی توان فرهنگ ملی شاهنامه و تاریخ خود را در بین افراد جامعه تبلیغ و بسط داد. باید نه از سر شعار و عکس گرفتن بلکه با برنامه ریزی فرهنگی در سطح کشور تلاش کنیم و آن وقت است که یک فردوسیِ هزار سال پیش نخواهیم داشت و و امروز ده ها فردوسی برای هزاران سال آینده حیات انسان ایرانی خواهیم داشت. و بعد از آن است که بتوانیم این فردوسی ها را در سراسر گستره کشورهای دارای فرهنگ ایرانی مانند افغانستان و تاجیکستان و ... داشته باشیم. 2- فردوسی هزار سال پیش برای سرایش و به خصوص نگارش شاهنامه دواتی داشت و کاغذی و شمعی کوچک که با اینها بود که هستی ایرانی را نورانی کرد تا زمان امروز منِ ایرانی که به فرهنگ و تاریخ خود ببالم. امروز من ایرانی چه دارم سینما، تاتر، تکنولوژی و یک دولت سرتاسری منسجم ملی که می تواند و توان و وظیفه فرهنگ سازی در جامعه را دارد. پس چرا نتوانستیم که اول شاهنامه و توان بالقوه این فرهنگ عظیم را نشر دهیم چنانکه بالا آمد که تک تک هر ایرانی شاهنامه داشته باشد، شاهنامه بخواند، و دوم فردوسی های پنهان در جامعه را حمایت کند. بنابراین چه توانی امروز منِ ایرانی دارم همه چیز، و فردوسی سه چیز پس یا نمی خواهیم و یا بی توجه هستیم. چرا با این همه توان نتوانستیم امروز فردوسی های بیشتری داشته باشیم. نتیجه گیری: بیاییم تک تک ما فردوسی زمانه خود باشیم و بگوییم که ایرانی در هر خانه شاهنامه داشته باشد، شاهنامه بخواند و شاهنامه بداند.
#پیمان دلیری-کارشناسی ارشد تاریخ-دانشگاه فردوسی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#ابوالقاسم فردوسی کافی بود؟
هزار سال از زمانه فردوسی و سرایش شاهنامه که امروز افتخار ماست، می گذرد. او که دهقانی بود در طوس تمام عمر و ثروت مادی خود را در راه سرایش شاهنامه خرج کرد و نهایتا اثری برای ما به جا گذاشت که افتخار ماست اما دو تقصیر بر گردن ماست.1- گاهی از سر تفریح و پول خرج کردن همایشی یا نمایشی از توجه به شاهنامه برگزار میکنیم، از وی تجلیل میکنیم و تمام. جز یک عده اندکی عاشق به شاهنامه غیر از آن افرادی با اهدافی سطحی و همان لحظه ای داد سخن سر میدهند و آنگاه همه برنامه در عرض چند ساعت تمام می شود. اما آیا این همه همایش به نفوذ ملموسی در جامعه در بین جوان بی سواد و کم سواد و مدرک دارِ بی توجه به شاهنامه و فرهنگ ملی و همچنین در بین عموم جامعه از هر قشر اجتماعی کمک کرده است. باید توجه داشت فارغ از تمام مسائل اجتماعی و اقتصادی امروز حتی در فکر ایرانی امروز شاهنامه جایی دارد. پاسخ را تاریخ می دهد، آیا ایرانی پانصد سال پیش تماما ثروتمند بودند که به قهوه خانه ها میرفتند و پای نقل نقال می نشستند و گاها به نقال پولی میدادند تا سهراب کشته نشود. پس این بهانه باطل است که نمی توان فرهنگ ملی شاهنامه و تاریخ خود را در بین افراد جامعه تبلیغ و بسط داد. باید نه از سر شعار و عکس گرفتن بلکه با برنامه ریزی فرهنگی در سطح کشور تلاش کنیم و آن وقت است که یک فردوسیِ هزار سال پیش نخواهیم داشت و و امروز ده ها فردوسی برای هزاران سال آینده حیات انسان ایرانی خواهیم داشت. و بعد از آن است که بتوانیم این فردوسی ها را در سراسر گستره کشورهای دارای فرهنگ ایرانی مانند افغانستان و تاجیکستان و ... داشته باشیم. 2- فردوسی هزار سال پیش برای سرایش و به خصوص نگارش شاهنامه دواتی داشت و کاغذی و شمعی کوچک که با اینها بود که هستی ایرانی را نورانی کرد تا زمان امروز منِ ایرانی که به فرهنگ و تاریخ خود ببالم. امروز من ایرانی چه دارم سینما، تاتر، تکنولوژی و یک دولت سرتاسری منسجم ملی که می تواند و توان و وظیفه فرهنگ سازی در جامعه را دارد. پس چرا نتوانستیم که اول شاهنامه و توان بالقوه این فرهنگ عظیم را نشر دهیم چنانکه بالا آمد که تک تک هر ایرانی شاهنامه داشته باشد، شاهنامه بخواند، و دوم فردوسی های پنهان در جامعه را حمایت کند. بنابراین چه توانی امروز منِ ایرانی دارم همه چیز، و فردوسی سه چیز پس یا نمی خواهیم و یا بی توجه هستیم. چرا با این همه توان نتوانستیم امروز فردوسی های بیشتری داشته باشیم. نتیجه گیری: بیاییم تک تک ما فردوسی زمانه خود باشیم و بگوییم که ایرانی در هر خانه شاهنامه داشته باشد، شاهنامه بخواند و شاهنامه بداند.
#پیمان دلیری-کارشناسی ارشد تاریخ-دانشگاه فردوسی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عللی که برای عقب‌افتادگی جامعه ایرانی تا قبل انقلاب ۵۷ و حتی بعد از آن توسط روشنفکران و متفکران ما ذکر شده متفاوت است. بعضی وجود استعمارگران را دلیل اصلی دانسته‌اند، گروهی سیستم سلطنت، دسته‌ای حکومت هزارفامیل، عده‌ای وجود چاه‌های نفت، برخی موقعیت جغرافیایی، جمعی بی‌سوادی مردم، و بعضی دین اسلام را علت اساسی دانسته‌اند.
موضوعی که در متن تمام این نظرات نسبت به علل گرفتاری‌های ایرانیان به خوبی ملاحظه میشود این است که همه می‌خواهند عوامل و علل خارج از وجود ایرانیان را مقصر اعلام کنند. و در حقیقت کمتر کسی می‌خواهد حتی برای یک لحظه هم که شده نظرش را به خود ایرانیان و خلقیات فرد فرد ساکنان این مملکت معطوف کند!
#چرا_عقب_مانده‌ایم
#علی‌محمد_ایزدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عللی که برای عقب‌افتادگی جامعه ایرانی تا قبل انقلاب ۵۷ و حتی بعد از آن توسط روشنفکران و متفکران ما ذکر شده متفاوت است. بعضی وجود استعمارگران را دلیل اصلی دانسته‌اند، گروهی سیستم سلطنت، دسته‌ای حکومت هزارفامیل، عده‌ای وجود چاه‌های نفت، برخی موقعیت جغرافیایی، جمعی بی‌سوادی مردم، و بعضی دین اسلام را علت اساسی دانسته‌اند.
موضوعی که در متن تمام این نظرات نسبت به علل گرفتاری‌های ایرانیان به خوبی ملاحظه میشود این است که همه می‌خواهند عوامل و علل خارج از وجود ایرانیان را مقصر اعلام کنند. و در حقیقت کمتر کسی می‌خواهد حتی برای یک لحظه هم که شده نظرش را به خود ایرانیان و خلقیات فرد فرد ساکنان این مملکت معطوف کند!
#چرا_عقب_مانده‌ایم
#علی‌محمد_ایزدی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تهران، هنگام عزیمت از پاریس به صد زبان به من گفته بودند: «ایران دچار بحران نوسازی شده است. یک حاکم خودسِتا(شاه) هوای رقابت با کشورهای صنعتی را دارد و چشم به سالِ دو‌هزار دوخته است. اما جامعه سنتی نمی‌تواند و نمیخواهد با او همراهی کند؛ این جامعه زخم خورده از حرکت می‌ماند، به گذشته خود می‌نگرد و به نام اعتقادات هزارساله از یک روحانیت واپس‌گرا(خمینی) پناه می‌جوید.»
#میشل_فوکو
#ایرانی‌ها_چه_رویایی_در_سر_دارند
(روایت فیلسوف فرانسوی از انقلاب ۵۷)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تهران، هنگام عزیمت از پاریس به صد زبان به من گفته بودند: «ایران دچار بحران نوسازی شده است. یک حاکم خودسِتا(شاه) هوای رقابت با کشورهای صنعتی را دارد و چشم به سالِ دو‌هزار دوخته است. اما جامعه سنتی نمی‌تواند و نمیخواهد با او همراهی کند؛ این جامعه زخم خورده از حرکت می‌ماند، به گذشته خود می‌نگرد و به نام اعتقادات هزارساله از یک روحانیت واپس‌گرا(خمینی) پناه می‌جوید.»
#میشل_فوکو
#ایرانی‌ها_چه_رویایی_در_سر_دارند
(روایت فیلسوف فرانسوی از انقلاب ۵۷)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
می‌گویند گاهی عشق دو انسان نسبت بهم می‌میرد. این درست نیست. عشق نمی‌میرد، تنها اگر آنچنان که باید لایق و شایسته‌ی آن نباشید، شما را ترک میگوید و می‌رود. عشق نمی‌میرد؛ خود آدم است که می‌میرد.
عشق به مانند دریایی‌ست: اگر لایق آن نباشید، اگر باعث تعفن آن شوید، شما را به جایی پس خواهد زد تا بمیرید.
آدم که آخرش می‌میرد، منتها من دلم می‌خواد غرق در دریا بمیرم...
#ویلیام_فاکنر
#نخل‌های_ وحشی، ۱۹۳۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
می‌گویند گاهی عشق دو انسان نسبت بهم می‌میرد. این درست نیست. عشق نمی‌میرد، تنها اگر آنچنان که باید لایق و شایسته‌ی آن نباشید، شما را ترک میگوید و می‌رود. عشق نمی‌میرد؛ خود آدم است که می‌میرد.
عشق به مانند دریایی‌ست: اگر لایق آن نباشید، اگر باعث تعفن آن شوید، شما را به جایی پس خواهد زد تا بمیرید.
آدم که آخرش می‌میرد، منتها من دلم می‌خواد غرق در دریا بمیرم...
#ویلیام_فاکنر
#نخل‌های_ وحشی، ۱۹۳۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#زنان_شیفته
#روانشناسی_ محبت_ بی_ تناسب
#مهدی_قراچه_داغی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
عشقی که با تألم همراه باشد، عشقی ناسالم است. وقتی بخش اعظم صحبت ما با دوستان نزدیکمان درباره کسی است که او را دوست داریم، وقتی به او و به مسائلش، افکار و احساساتش بهای بیش از اندازه می دهیم، وقتی تقریباً همه جملات مان را با نام او شروع می کنیم، عشق بی تناسب داریم و شیفته هستیم.
وقتی از دمدمی مزاجیها، از بدخلقیها، از بی تفاوتی ها و از تحقیر کردنهایش بی تفاوت می گذریم، عشق بی تناسب داریم.
وقتی بسیاری از ویژگیها، ارزشها و رفتارهایش را نمی پسندیم و با این حال با آنها کنار می آییم و فرض را بر این می گذاریم که اگر بیشتر محبت کنیم می توانیم او را تغییر دهیم، شیفته بی جهت هستیم و عشق بی تناسب داریم.
به رغم همه این نارضایتی ها، شیفتگی به قدری میان زنان شایع است که گمان می کنیم روابط زن و مرد نباید از این چارچوب خارج باشد.
#زنان_شیفته
#روانشناسی_ محبت_ بی_ تناسب
#مهدی_قراچه_داغی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
بی شک کتاب "پخمه" یکی از شاهکارهای نویسندگان ترک زبان ادبیات دنیا به شمار می آید و شاید بتوان ماندگارترین اثر عزیزنسین نامید. حداقل برای ما ایرانیان و جوانانی که در این برهه ی زمانی زندگی می کنیم شاید اینگونه باشد. اوج محبوبیت طنز های سیاسی و اجتماعی عزیز نسین در بین سالهای دهه پنجاه و شصت بود چرا که جامعه آنروز ما هم در آن سالها با همین مشکلات دست و پنجه نرم میکرد.
"پخمه داستان مردی است که در جامعه ای فاسد قصد دارد تا به طریق درست و سالم ارتزاق کند ولی در این راه همواره با شکست مواجه می شود و هربار به جرم گناه ناکرده روانه ی زندان میگردد". این کتاب به بیان خاطرات فرید بگ یا همان پخمه به دوست روزنامه نگارش و چگونگی به زندان افتادن چند باره وی میپردازد. مثلا در خلاصه یکی از این خاطرات آمده که : "...فرید که از مخمصه ای دیگر گریخته سوار اتوبوسی میشود تا او را به مقصد نامعلومى ببرد. در جایی از اتوبوس پیاده میشود تا رفع نیاز کند که متوجه میشود جیبش را زده اند و دیگر پولی در بساط ندارد. در همان حین اهالی روستا او را با معلمی که قرار بود همان شب برسد اشتباه میگیرند، و به استقبال از وی میروند. فرید هم که میبیند دیگر چاره ای ندارد پس خود را بجای آن معلم جا میزند تا لااقل بتواند به واسطه شغل آبرومند جدیدش چند روزی خوب غذا بخورد و جای خوابی داشته باشد. او اجبارا به بچه ها درس میدهد و هر ماه حقوقش را میگیرد. به این واسطه بین مردم روستا از عزت و احترامی برخوردار میشود تا اینکه روزی اهالی متوجه میشوند معلم واقعی در نزدیکی روستا به قتل رسیده و زن و بچه ی از همه جا بی خبرش هم، به دیدنش آمده اند. فرید که عرصه را تنگ میبیند اقدام به فرار میکند ولی موقع فرار گرفتار ژاندارمری میشود و به جرم قتل معلم، اغفال مردم، سوء استفاده از عناوین دولتی و غیره برای چندمین بار روانه زندان میشود." عزیز نسین در این کتاب از زبان فرید بگ یا همان پخمه به انتقاد از باورها و اعتقادات غلط و نادرست جامعه می پردازد. باورهایی که چنان در عمق و جان مردم ریشه دوانده اند که به سختی می توان حتی نقدی در مورد آن نوشت ولی نسین با بکارگیری زبان طنز به شیوه ای زیبا تمامی این مشکلات را بیان می سازد و به خواننده القا می کند که ریشه ی بسیاری از پسرفت ها و عقب ماندگی ها، باورها و افکار و عقاید نادرست مردمان همان جامعه هستند.
کتاب پخمه هم مثل دیگر آثار هنری شاخص دستمایه ساخت فیلم ها و سریال های گوناگونی شده که یکی از آنها سریال مردهزارچهره ساخته مهران مدیری است .
امیر مهدی ژوله یکی از نویسندگان طنز " مرد هزار چهره " درباره این سریال میگوید:
طرح قصه براساس کتابی بود بنام " پخمه "
قصه ادمی که همیشه او را اشتباهی میگیرند ، البته در ان داستان آن فرد از موقعیت خود سواستفاده میکرد اما در کار ما این فرد بیشتر قربانی میشود واز روی ناتوانی و بیچارگی در این موقعیت ها گیر می افتد .
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
بی شک کتاب "پخمه" یکی از شاهکارهای نویسندگان ترک زبان ادبیات دنیا به شمار می آید و شاید بتوان ماندگارترین اثر عزیزنسین نامید. حداقل برای ما ایرانیان و جوانانی که در این برهه ی زمانی زندگی می کنیم شاید اینگونه باشد. اوج محبوبیت طنز های سیاسی و اجتماعی عزیز نسین در بین سالهای دهه پنجاه و شصت بود چرا که جامعه آنروز ما هم در آن سالها با همین مشکلات دست و پنجه نرم میکرد.
"پخمه داستان مردی است که در جامعه ای فاسد قصد دارد تا به طریق درست و سالم ارتزاق کند ولی در این راه همواره با شکست مواجه می شود و هربار به جرم گناه ناکرده روانه ی زندان میگردد". این کتاب به بیان خاطرات فرید بگ یا همان پخمه به دوست روزنامه نگارش و چگونگی به زندان افتادن چند باره وی میپردازد. مثلا در خلاصه یکی از این خاطرات آمده که : "...فرید که از مخمصه ای دیگر گریخته سوار اتوبوسی میشود تا او را به مقصد نامعلومى ببرد. در جایی از اتوبوس پیاده میشود تا رفع نیاز کند که متوجه میشود جیبش را زده اند و دیگر پولی در بساط ندارد. در همان حین اهالی روستا او را با معلمی که قرار بود همان شب برسد اشتباه میگیرند، و به استقبال از وی میروند. فرید هم که میبیند دیگر چاره ای ندارد پس خود را بجای آن معلم جا میزند تا لااقل بتواند به واسطه شغل آبرومند جدیدش چند روزی خوب غذا بخورد و جای خوابی داشته باشد. او اجبارا به بچه ها درس میدهد و هر ماه حقوقش را میگیرد. به این واسطه بین مردم روستا از عزت و احترامی برخوردار میشود تا اینکه روزی اهالی متوجه میشوند معلم واقعی در نزدیکی روستا به قتل رسیده و زن و بچه ی از همه جا بی خبرش هم، به دیدنش آمده اند. فرید که عرصه را تنگ میبیند اقدام به فرار میکند ولی موقع فرار گرفتار ژاندارمری میشود و به جرم قتل معلم، اغفال مردم، سوء استفاده از عناوین دولتی و غیره برای چندمین بار روانه زندان میشود." عزیز نسین در این کتاب از زبان فرید بگ یا همان پخمه به انتقاد از باورها و اعتقادات غلط و نادرست جامعه می پردازد. باورهایی که چنان در عمق و جان مردم ریشه دوانده اند که به سختی می توان حتی نقدی در مورد آن نوشت ولی نسین با بکارگیری زبان طنز به شیوه ای زیبا تمامی این مشکلات را بیان می سازد و به خواننده القا می کند که ریشه ی بسیاری از پسرفت ها و عقب ماندگی ها، باورها و افکار و عقاید نادرست مردمان همان جامعه هستند.
کتاب پخمه هم مثل دیگر آثار هنری شاخص دستمایه ساخت فیلم ها و سریال های گوناگونی شده که یکی از آنها سریال مردهزارچهره ساخته مهران مدیری است .
امیر مهدی ژوله یکی از نویسندگان طنز " مرد هزار چهره " درباره این سریال میگوید:
طرح قصه براساس کتابی بود بنام " پخمه "
قصه ادمی که همیشه او را اشتباهی میگیرند ، البته در ان داستان آن فرد از موقعیت خود سواستفاده میکرد اما در کار ما این فرد بیشتر قربانی میشود واز روی ناتوانی و بیچارگی در این موقعیت ها گیر می افتد .
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه چیزهای از دست رفته، یک روز برمی گردند، اما درست وقتی که یاد می گیریم بدون آنها زندگی کنیم...
#ژوزه _ساراماگو
#همه_نامها
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
همه چیزهای از دست رفته، یک روز برمی گردند، اما درست وقتی که یاد می گیریم بدون آنها زندگی کنیم...
#ژوزه _ساراماگو
#همه_نامها
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنجا که عباس میرزا (فرمانده ی کل قوای ایران) به ژوبر (فرستاده ی ویژه ی ناپلئون بناپارت) می گوید:
نمی دانم این قدرتی که شما اروپایی ها را بر ما مسلط کرده چیست و موجب ضعف ما و ترقی شما چه؟شما در قشون و جنگیدن و فتح کردن و به کار بردن تمام قوای عقلیه متبحرید و حال آن که ما در جهل و شغب غوطه ور و به ندرت آتیه را در نظر می گیریم. مگر جمعیت و حاصلخیزی و ثروت مشرق زمین از اروپا کمتر است؟ یا آفتاب که قبل از رسیدن به شما به ما می تابد تاثیرات مفیدش در سر ما کمتر از سر شماست؟ یا خدایی که مراحمش بر جمیع ذرات عالم یکسان است خواسته ی شما را بر ما برتری می دهد؟ گمان نمی کنم. اجنبی حرف بزن! بگو من چه باید بکنم که ایرانیان را هشیار نمایم؟
#ما_ چگونه_ ما_ شدیم
#دکتر _صادق _زیبا _کلام
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنجا که عباس میرزا (فرمانده ی کل قوای ایران) به ژوبر (فرستاده ی ویژه ی ناپلئون بناپارت) می گوید:
نمی دانم این قدرتی که شما اروپایی ها را بر ما مسلط کرده چیست و موجب ضعف ما و ترقی شما چه؟شما در قشون و جنگیدن و فتح کردن و به کار بردن تمام قوای عقلیه متبحرید و حال آن که ما در جهل و شغب غوطه ور و به ندرت آتیه را در نظر می گیریم. مگر جمعیت و حاصلخیزی و ثروت مشرق زمین از اروپا کمتر است؟ یا آفتاب که قبل از رسیدن به شما به ما می تابد تاثیرات مفیدش در سر ما کمتر از سر شماست؟ یا خدایی که مراحمش بر جمیع ذرات عالم یکسان است خواسته ی شما را بر ما برتری می دهد؟ گمان نمی کنم. اجنبی حرف بزن! بگو من چه باید بکنم که ایرانیان را هشیار نمایم؟
#ما_ چگونه_ ما_ شدیم
#دکتر _صادق _زیبا _کلام
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خلقیات ما ایرانیان !
سر جان ماکدونال انگلیسی در باب اخلاق ایرانیان بدین قرار اظهارنظر نموده است: ایرانیان چنانکه مشهور است نژادی خوش سیما و مردمانی مهمان نواز میباشند و در مقابل مصائب بردباری و نسبت به بیگانگان مهربان هستند و در رفتار و کردار بینهایت مودب و ملایمند و حرکات و سکناتشان دلپذیر است.
گفتارشان گیرنده و دلفریب و مصاحبتشان گوارا و دلپذیر است و لکن در عوض فاقد بسیاری از صفات پسندیده اند چنانکه در تمام فنون مکر و حیله و دوروئی و ریاکاری ماهرند و نسبت به زیردستان شقی و غدار و در مقابل زبردستان افتاده و فروتن می باشند. ازین گذشته مردمی هستند بی رحم و کینه خواه و حریص فاقد ایمان و محروم از صفات قدرشناسی و شرافتمندی.
#نویسنده: محمد_علی _جمالزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خلقیات ما ایرانیان !
سر جان ماکدونال انگلیسی در باب اخلاق ایرانیان بدین قرار اظهارنظر نموده است: ایرانیان چنانکه مشهور است نژادی خوش سیما و مردمانی مهمان نواز میباشند و در مقابل مصائب بردباری و نسبت به بیگانگان مهربان هستند و در رفتار و کردار بینهایت مودب و ملایمند و حرکات و سکناتشان دلپذیر است.
گفتارشان گیرنده و دلفریب و مصاحبتشان گوارا و دلپذیر است و لکن در عوض فاقد بسیاری از صفات پسندیده اند چنانکه در تمام فنون مکر و حیله و دوروئی و ریاکاری ماهرند و نسبت به زیردستان شقی و غدار و در مقابل زبردستان افتاده و فروتن می باشند. ازین گذشته مردمی هستند بی رحم و کینه خواه و حریص فاقد ایمان و محروم از صفات قدرشناسی و شرافتمندی.
#نویسنده: محمد_علی _جمالزاده
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#در تنظیم قرارداد اجاره به چه نکاتی باید توجه کنیم ؟
✍طبق ماده ۴۶۶ قانون مدنی، اجاره عقدی است که به موجب آن مستأجر، مالک منافع عین مستأجره میشود. اجاره دهنده را «موجر»، اجاره کننده را «مستأجر»، مورد اجاره را «عین مستأجره» و اجاره بها را «مال الاجاره» گویند.
«اجرت المسمی»، اجاره بهایی است که طرفین در قرارداد یا پس از امضای قرارداد درباره میزان آن توافق کرده‌اند و در مقابل، «اجرت المثل» اجاره بهایی است که بدون توافق طرفین و با توجه به اجاره موارد مشابه تعیین میشود.
قوانین ناظر بر عقد اجاره و روابط موجر و مستأجر به تبع تحولات اجتماعی بار‌ها دستخوش تغییر شده است. از جمله مهم‌ترین آنها، قانون مدنی و قوانین روابط موجر و مستأجر مصوب سالهای ۱۳۵۶، ۱۳۶۲ و ۱۳۷۶ است. هر رابطه استیجاری ممکن است تحت شمول یکی از این قوانین قرار داشته باشد. بنابراین در مورد هر قرارداد اجاره، ضروری است ابتدا قانون حاکم بر آن قرارداد معلوم شود.
«کلیه اماکن اعم از مسکونی، تجاری، محل کسب و پیشه، اماکن آموزشی، خوابگاه‌های دانشجویی و ساختمان‌های دولتی و نظایر آن» که پس از مهر ماه ۱۳۷۶، با قرارداد رسمی یا عادی اجاره داده شود، مشمول قانون روابط موجر و مستاجر 1376 است.
قراردادی که در دفا‌تر اسناد رسمی تنظیم شده و به ثبت رسیده باشد، قرارداد رسمی است. سایر قرارداد‌ها، از جمله قراردادی که در بنگاه معاملات املاک و با استفاده از فرم‌های چاپی اتحادیه تنظیم میشود، قرارداد عادی است. قراردادهای عادی صرفاً در صورتی مشمول قانون سال ۷۶ است که این شرایط را دارا باشد:
۱ - مدت اجاره در آن قید شده باشد.
۲ - در دو نسخه تنظیم شده باشد.
۳ - به امضای موجر، مستأجر و دو نفر شاهد رسیده باشد.
چه مواردی باید در تنظیم قرارداد اجاره به آن توجه شود
*طرفین و سمت آنها:
مشخصات کامل موجر و مستأجر و اقامتگاه (محل سکونت یا کار) آنها باید در قرارداد ذکر شود. از آنجا که در صورت بروز اختلاف، احضاریه و دیگر اوراق قضایی به نشانی مذکور در قرارداد ابلاغ میشود، درج نشانی نادرست یا ناقص می‌تواند موجب بی‌خبر ماندن یکی از طرفین از جریان دادرسی و در نتیجه تضییع حق وی شود. بنابراین اصرار بعضی از موجران به درج نشانی محل مورد اجاره به عنوان اقامتگاه خود، ممکن است به ضرر آنها تمام شود.
در صورتی که هر یک از طرفین قرارداد از سوی شخصی دیگر و به عنوان وکیل او قرارداد را امضا می‌کنند حتماً وکالت نامه مطالبه و پس از بررسی دقیق، تصویر آن ضمیمه قرارداد شود. ضرورتی ندارد که موجر، مالک عین مستأجره باشد و مالکیت منافع کافی است. البته در این صورت باید توجه کرد که حق انتقال منافع به غیر از وی سلب نشده باشد. به عبارت دیگر مستأجر (که مالک منافع است) می‌تواند در صورتی که در قرارداد اجاره، این حق از وی سلب نشده باشد، مجدداً مورد اجاره را به دیگری اجاره دهد.
*مورد اجاره و استفاده مورد نظر:
محل مورد اجاره و ملحقات آن از جمله تلفن، پارکینگ و انباری قید شود. همچنین در صورتی که قرارداد اجاره برای مقصود خاصی مثلاً سکونت مستأجر است، این موضوع نیز در قرارداد ذکر شود.
*مدت اجاره و مال الاجاره: معمولاً قرارداد اجاره محل سکونت برای یک سال منعقد میشود ولی اجاره برای مدت بیشتر یا کمتر منعی ندارد. مال الاجاره نیز اگر ترتیب دیگری مقرر نشود، باید نقداً و همزمان با امضای قرارداد پرداخت شود.
* ضمانت اجرای تخلف از قرارداد:
تخلف از برخی شروط قرارداد، برای طرف مقابل، حق فسخ ایجاد میکند. ولی این حق فسخ، با توجه به زمانبر بودن رسیدگی قضایی، در بسیاری از موارد برای پیشگیری از تخلف یا جبران ضرر کافی نیست.
شایسته است هنگام انعقاد قرارداد برای تعهدات هر یک از طرفین ضمانت اجرایی همچون «وجه التزام» تعیین شود.
وجه التزام مبلغی است که متخلف در صورت تخلف از قرارداد باید به طرف دیگر بپردازد. مثلاً در صورتی که در موعد مقرر موجر از استرداد قرض الحسنه (رهن) به مستأجر خودداری کند یا مستأجر مورد اجاره را تخلیه نکند، اگر چه می‌توان از طریق مراجع قضایی، طرف متخلف را الزام به ایفای تعهد کرد، ولی معمولاً خسارت ناشی از زمان تلف شده جبران نمیشود.
تعیین وجه التزام، این خسارات را جبران میکند. به علاوه وجود چنین شرطی در قرارداد، تخلف از شروط قرارداد را برای متخلف پرهزینه میکند و در نتیجه احتمال تخلف را کاهش میدهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#در تنظیم قرارداد اجاره به چه نکاتی باید توجه کنیم ؟
✍طبق ماده ۴۶۶ قانون مدنی، اجاره عقدی است که به موجب آن مستأجر، مالک منافع عین مستأجره میشود. اجاره دهنده را «موجر»، اجاره کننده را «مستأجر»، مورد اجاره را «عین مستأجره» و اجاره بها را «مال الاجاره» گویند.
«اجرت المسمی»، اجاره بهایی است که طرفین در قرارداد یا پس از امضای قرارداد درباره میزان آن توافق کرده‌اند و در مقابل، «اجرت المثل» اجاره بهایی است که بدون توافق طرفین و با توجه به اجاره موارد مشابه تعیین میشود.
قوانین ناظر بر عقد اجاره و روابط موجر و مستأجر به تبع تحولات اجتماعی بار‌ها دستخوش تغییر شده است. از جمله مهم‌ترین آنها، قانون مدنی و قوانین روابط موجر و مستأجر مصوب سالهای ۱۳۵۶، ۱۳۶۲ و ۱۳۷۶ است. هر رابطه استیجاری ممکن است تحت شمول یکی از این قوانین قرار داشته باشد. بنابراین در مورد هر قرارداد اجاره، ضروری است ابتدا قانون حاکم بر آن قرارداد معلوم شود.
«کلیه اماکن اعم از مسکونی، تجاری، محل کسب و پیشه، اماکن آموزشی، خوابگاه‌های دانشجویی و ساختمان‌های دولتی و نظایر آن» که پس از مهر ماه ۱۳۷۶، با قرارداد رسمی یا عادی اجاره داده شود، مشمول قانون روابط موجر و مستاجر 1376 است.
قراردادی که در دفا‌تر اسناد رسمی تنظیم شده و به ثبت رسیده باشد، قرارداد رسمی است. سایر قرارداد‌ها، از جمله قراردادی که در بنگاه معاملات املاک و با استفاده از فرم‌های چاپی اتحادیه تنظیم میشود، قرارداد عادی است. قراردادهای عادی صرفاً در صورتی مشمول قانون سال ۷۶ است که این شرایط را دارا باشد:
۱ - مدت اجاره در آن قید شده باشد.
۲ - در دو نسخه تنظیم شده باشد.
۳ - به امضای موجر، مستأجر و دو نفر شاهد رسیده باشد.
چه مواردی باید در تنظیم قرارداد اجاره به آن توجه شود
*طرفین و سمت آنها:
مشخصات کامل موجر و مستأجر و اقامتگاه (محل سکونت یا کار) آنها باید در قرارداد ذکر شود. از آنجا که در صورت بروز اختلاف، احضاریه و دیگر اوراق قضایی به نشانی مذکور در قرارداد ابلاغ میشود، درج نشانی نادرست یا ناقص می‌تواند موجب بی‌خبر ماندن یکی از طرفین از جریان دادرسی و در نتیجه تضییع حق وی شود. بنابراین اصرار بعضی از موجران به درج نشانی محل مورد اجاره به عنوان اقامتگاه خود، ممکن است به ضرر آنها تمام شود.
در صورتی که هر یک از طرفین قرارداد از سوی شخصی دیگر و به عنوان وکیل او قرارداد را امضا می‌کنند حتماً وکالت نامه مطالبه و پس از بررسی دقیق، تصویر آن ضمیمه قرارداد شود. ضرورتی ندارد که موجر، مالک عین مستأجره باشد و مالکیت منافع کافی است. البته در این صورت باید توجه کرد که حق انتقال منافع به غیر از وی سلب نشده باشد. به عبارت دیگر مستأجر (که مالک منافع است) می‌تواند در صورتی که در قرارداد اجاره، این حق از وی سلب نشده باشد، مجدداً مورد اجاره را به دیگری اجاره دهد.
*مورد اجاره و استفاده مورد نظر:
محل مورد اجاره و ملحقات آن از جمله تلفن، پارکینگ و انباری قید شود. همچنین در صورتی که قرارداد اجاره برای مقصود خاصی مثلاً سکونت مستأجر است، این موضوع نیز در قرارداد ذکر شود.
*مدت اجاره و مال الاجاره: معمولاً قرارداد اجاره محل سکونت برای یک سال منعقد میشود ولی اجاره برای مدت بیشتر یا کمتر منعی ندارد. مال الاجاره نیز اگر ترتیب دیگری مقرر نشود، باید نقداً و همزمان با امضای قرارداد پرداخت شود.
* ضمانت اجرای تخلف از قرارداد:
تخلف از برخی شروط قرارداد، برای طرف مقابل، حق فسخ ایجاد میکند. ولی این حق فسخ، با توجه به زمانبر بودن رسیدگی قضایی، در بسیاری از موارد برای پیشگیری از تخلف یا جبران ضرر کافی نیست.
شایسته است هنگام انعقاد قرارداد برای تعهدات هر یک از طرفین ضمانت اجرایی همچون «وجه التزام» تعیین شود.
وجه التزام مبلغی است که متخلف در صورت تخلف از قرارداد باید به طرف دیگر بپردازد. مثلاً در صورتی که در موعد مقرر موجر از استرداد قرض الحسنه (رهن) به مستأجر خودداری کند یا مستأجر مورد اجاره را تخلیه نکند، اگر چه می‌توان از طریق مراجع قضایی، طرف متخلف را الزام به ایفای تعهد کرد، ولی معمولاً خسارت ناشی از زمان تلف شده جبران نمیشود.
تعیین وجه التزام، این خسارات را جبران میکند. به علاوه وجود چنین شرطی در قرارداد، تخلف از شروط قرارداد را برای متخلف پرهزینه میکند و در نتیجه احتمال تخلف را کاهش میدهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#تبریزی _ها_ تحسین_ برانگیزند
مردم تبریز را باید ستود و تحسین کرد، بی هیچ تردیدی. آنها از همگراترین مردمان ایران هستند و رشد همه جانبه این شهر در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی رهین همین همبستگی و دوراندیشی مردمانش هست.
زمانی آنها تصمیم گرفتند دیگر به هیچ گدایی پول ندهند تا شهرشان اولین کلانشهر بی گدای ایران باشد؛ به جایش مؤسسات خیریه مردمی تشکیل دادند که نیازهای فقرای واقعی را برآورده سازند. نکته اینجاست که اگر تنها تعدادی از مردم، یا این عزم گروهی همراهی نمی کردند، عنوان شهر بدون متکدی، به تبریز نمی رسید.
زمانی دیگر که مهاجران غیر قانونی افغان به شهرهای مختلف ایران روانه شدند و بسیاری از کارفرمایان با قیمت های ارزان آنها را به کار گرفتند، تبریزی ها تصمیم گرفتند فرصت های شغلی شهرشان را برای فرزندان خود نگه دارند و به همین خاطر از خیر کارگران ارزان و بدون بیمه افغان گذشتند؛ بدین ترتیب، تبریز تنها شهر صنعتی ایران شد که هیچ کارگر افغانی در آن کار نمی کند.
سال ها پیش، اتوبوسرانی تبریز، چند ریال بر قیمت بلیت افزود و تبریزی ها که این افزایش را غیرمنصفانه می دانستند، تصمیم گرفتند که تا برگشت قیمت ها به وضعیت قبلی سوار اتوبوس نشوند و در نهایت هم همان شد که مردم می خواستند.
در دوران اصلاحات نیز وقتی مدیریت ارشد استان، شرکتی عمومی برای بهسازی شهر تشکیل داد، مردم تبریز یا سرمایه های خرد و کلان شان در آن مشارکت کردند و در اندک سالی، چهره شهرشان را دگرگون کردند.
این روزها نیز از بازار تبریز خبری می رسد که می تواند برای همه ما مردم ایران الگوی عملی باشد. بسیاری از بازاریان تبریز تصمیم گرفته اند دیگر منتظر تصمیمات و اقدامات مسؤولان برای مبارزه با قاچاق کفش نباشند و خودشان کاری کنند کارستان. آنها تابلوهایی پشت ویترین مغازه هایشان زده اند که رویش نوشته است فقط کفش ایرانی می فروشیم.
بدین ترتیب، کفش های بی کیفیت چینی که در سایه بی عملی مسؤولان، خود را بازار تحمیل کرده و باعث بیکاری بسیاری از کارگران و ورشکستگی تولیدکنندگان شده بوده بودند، بعد از سال ها، ناگزیر از عقب نشینی شده اند و رونق، بار دیگر به این صنعت پرقدمت تبریز بازگشته است. امروز کفش تبریز که جزو برندهای معتبر کفش در ایران است، جان دوباره ای گرفته است.
مردم تبریز هم، همانند همیشه تاریخ شان در این باره نیز همگرا شده اند و دیگر کفش های چینی نمی خرند.
این الگو، اگر درباره کالاهای باکیفیت دیگر ایرانی و نیز در شهرهای دیگر کشور تکرار شود، آنگاه می توان گفت که مردم ایران، بدون نیاز به مصوبات مجلس و هیات دولت و نظام بروکراتیک اداری و همایش های آنچنانی و وعده و وعیدهای توخالی و بودجه های کلان و ... توانسته اند از خود و فرزندان خود در قبال کالاهای قاچاق حمایت کنند و رونق اقتصادی را به دست خودشان رقم بزنند.
تبریز را به عنوان "شهر اولین ها" می شناسیم و اینک بار دیگر این شهر، اولین شهری شده است که مردمش برای نجات اقتصادی دست به انتخاب زده اند. تبریزی ها، تحسین برانگیزند.
#جعفر محمدی _عصر ایران
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#تبریزی _ها_ تحسین_ برانگیزند
مردم تبریز را باید ستود و تحسین کرد، بی هیچ تردیدی. آنها از همگراترین مردمان ایران هستند و رشد همه جانبه این شهر در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی رهین همین همبستگی و دوراندیشی مردمانش هست.
زمانی آنها تصمیم گرفتند دیگر به هیچ گدایی پول ندهند تا شهرشان اولین کلانشهر بی گدای ایران باشد؛ به جایش مؤسسات خیریه مردمی تشکیل دادند که نیازهای فقرای واقعی را برآورده سازند. نکته اینجاست که اگر تنها تعدادی از مردم، یا این عزم گروهی همراهی نمی کردند، عنوان شهر بدون متکدی، به تبریز نمی رسید.
زمانی دیگر که مهاجران غیر قانونی افغان به شهرهای مختلف ایران روانه شدند و بسیاری از کارفرمایان با قیمت های ارزان آنها را به کار گرفتند، تبریزی ها تصمیم گرفتند فرصت های شغلی شهرشان را برای فرزندان خود نگه دارند و به همین خاطر از خیر کارگران ارزان و بدون بیمه افغان گذشتند؛ بدین ترتیب، تبریز تنها شهر صنعتی ایران شد که هیچ کارگر افغانی در آن کار نمی کند.
سال ها پیش، اتوبوسرانی تبریز، چند ریال بر قیمت بلیت افزود و تبریزی ها که این افزایش را غیرمنصفانه می دانستند، تصمیم گرفتند که تا برگشت قیمت ها به وضعیت قبلی سوار اتوبوس نشوند و در نهایت هم همان شد که مردم می خواستند.
در دوران اصلاحات نیز وقتی مدیریت ارشد استان، شرکتی عمومی برای بهسازی شهر تشکیل داد، مردم تبریز یا سرمایه های خرد و کلان شان در آن مشارکت کردند و در اندک سالی، چهره شهرشان را دگرگون کردند.
این روزها نیز از بازار تبریز خبری می رسد که می تواند برای همه ما مردم ایران الگوی عملی باشد. بسیاری از بازاریان تبریز تصمیم گرفته اند دیگر منتظر تصمیمات و اقدامات مسؤولان برای مبارزه با قاچاق کفش نباشند و خودشان کاری کنند کارستان. آنها تابلوهایی پشت ویترین مغازه هایشان زده اند که رویش نوشته است فقط کفش ایرانی می فروشیم.
بدین ترتیب، کفش های بی کیفیت چینی که در سایه بی عملی مسؤولان، خود را بازار تحمیل کرده و باعث بیکاری بسیاری از کارگران و ورشکستگی تولیدکنندگان شده بوده بودند، بعد از سال ها، ناگزیر از عقب نشینی شده اند و رونق، بار دیگر به این صنعت پرقدمت تبریز بازگشته است. امروز کفش تبریز که جزو برندهای معتبر کفش در ایران است، جان دوباره ای گرفته است.
مردم تبریز هم، همانند همیشه تاریخ شان در این باره نیز همگرا شده اند و دیگر کفش های چینی نمی خرند.
این الگو، اگر درباره کالاهای باکیفیت دیگر ایرانی و نیز در شهرهای دیگر کشور تکرار شود، آنگاه می توان گفت که مردم ایران، بدون نیاز به مصوبات مجلس و هیات دولت و نظام بروکراتیک اداری و همایش های آنچنانی و وعده و وعیدهای توخالی و بودجه های کلان و ... توانسته اند از خود و فرزندان خود در قبال کالاهای قاچاق حمایت کنند و رونق اقتصادی را به دست خودشان رقم بزنند.
تبریز را به عنوان "شهر اولین ها" می شناسیم و اینک بار دیگر این شهر، اولین شهری شده است که مردمش برای نجات اقتصادی دست به انتخاب زده اند. تبریزی ها، تحسین برانگیزند.
#جعفر محمدی _عصر ایران
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
بعضی ها
این قدر حلال و حرام به رخ ما نکشند، چون که ما خوب میدانیم که خودشان این دارایی ها را با عرق جبین سر هم نکرده اند.
ما که میدانیم این دارایی ها از راه حلال سرشان یک جا جمع نمیشود.
چرا فقط نوبت به ما که میرسد دعوای حلال و حرام پیش می آید؟!
لابد مال حرام، وقتی که یک خوشه یک خوشه باشد،
حرام است، اما وقتی که خرمن خرمن باشد حرام حساب نمیشود؟
#کلیدر
#محمود_دولت_آبادی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
بعضی ها
این قدر حلال و حرام به رخ ما نکشند، چون که ما خوب میدانیم که خودشان این دارایی ها را با عرق جبین سر هم نکرده اند.
ما که میدانیم این دارایی ها از راه حلال سرشان یک جا جمع نمیشود.
چرا فقط نوبت به ما که میرسد دعوای حلال و حرام پیش می آید؟!
لابد مال حرام، وقتی که یک خوشه یک خوشه باشد،
حرام است، اما وقتی که خرمن خرمن باشد حرام حساب نمیشود؟
#کلیدر
#محمود_دولت_آبادی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#سپندارمذگان_ روز_ عشق_ ایرانی
تاسف بار است که فکر کنیم مرغ همسایه غاز است! ( سپندارمذگاند نه ولنتاین!)
کی میگه این مطلبی که می خوام بگم ربطی به یاد گیری زبان ندارد؟ برای یادگیری هر زبانی اول باید با آداب و فرهنگ آن زبان آشنا شد و این خیلی تاسف بار است که با آداب و فرهنگ بیگانه بیش تر از فرهنگ خود آشنا باشیم. تاسف بار است که فکر کنیم مرغ همسایه غاز است.
برای اینکه ملتی در تفکر عقیم شود، باید هویت فرهنگی تاریخی را از او گرفت. فرهنگ مهم ترین عامل در حیات، رشد، بالندگی یا نابودی ملت ها است. هویت هر ملتی در تاریخ آن ملت نهاده شده است.
اقوامی که در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند،کسانی هستند که توانسته اند به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی کنند و حیات خود را تا ارتفاع یک افسانه بالا برند. آنچه برای معاصرین و آیندگان حائز اهمیت است، عدد افراد یک ملت و تعداد سربازانی که در جنگ کشته شده اند نیست؛ بلکه ارزشی است که آن ملت در زرادخانه فرهنگی بشریت دارد.
ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و در کل جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم، شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.
چند سالی ست حوالی ۲۵ بهمن ماه (۱۴ فوریه) که می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس کادوئی لوکس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای که در مورد والنتاین سوال کنی می داند که “در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد.
از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می کند. کلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به اندازه ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)،مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد.
کلودیوس دوم از این جریان خبردار می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می شود… بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شود برای عشق!”
اما کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد!، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!
جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۴ روز پس از والنتاین فرنگی! این روز “سپندار مذگان” یا “اسفندار مذگان” نام داشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#سپندارمذگان_ روز_ عشق_ ایرانی
تاسف بار است که فکر کنیم مرغ همسایه غاز است! ( سپندارمذگاند نه ولنتاین!)
کی میگه این مطلبی که می خوام بگم ربطی به یاد گیری زبان ندارد؟ برای یادگیری هر زبانی اول باید با آداب و فرهنگ آن زبان آشنا شد و این خیلی تاسف بار است که با آداب و فرهنگ بیگانه بیش تر از فرهنگ خود آشنا باشیم. تاسف بار است که فکر کنیم مرغ همسایه غاز است.
برای اینکه ملتی در تفکر عقیم شود، باید هویت فرهنگی تاریخی را از او گرفت. فرهنگ مهم ترین عامل در حیات، رشد، بالندگی یا نابودی ملت ها است. هویت هر ملتی در تاریخ آن ملت نهاده شده است.
اقوامی که در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند،کسانی هستند که توانسته اند به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی کنند و حیات خود را تا ارتفاع یک افسانه بالا برند. آنچه برای معاصرین و آیندگان حائز اهمیت است، عدد افراد یک ملت و تعداد سربازانی که در جنگ کشته شده اند نیست؛ بلکه ارزشی است که آن ملت در زرادخانه فرهنگی بشریت دارد.
ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و در کل جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم، شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.
چند سالی ست حوالی ۲۵ بهمن ماه (۱۴ فوریه) که می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس کادوئی لوکس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای که در مورد والنتاین سوال کنی می داند که “در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد.
از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می کند. کلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به اندازه ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)،مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد.
کلودیوس دوم از این جریان خبردار می شود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می شود… بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شود برای عشق!”
اما کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد!، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!
جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۴ روز پس از والنتاین فرنگی! این روز “سپندار مذگان” یا “اسفندار مذگان” نام داشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
دلم برای باغچه می سوزد
کسی به فكر گل ها نيست
کسی به فكر ماهی ها نيست
کسی نمی خواهد
باورکند که باغچه دارد می ميرد
که قلب باغچه در زير آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهي می شود
و حس باغچه انگار
چيزی مجردست که در انزواي باغچه پوسيده ست.
حياط خانه ما تنهاست
حياط خانه ی ما
در انتظار بارش يك ابر ناشناس
خميازه ميكشد
و حوض خانه ی ما خالی است
ستاره های کوچك بی تجربه
از ارتفاع درختان به خاك می افتد
و از ميان پنجره های پريده رنگ خانه ی ماهی ها
شب ها صدای سرفه می آيد
حياط خانه ی ما تنهاست
پدر ميگويد :
«از من گذشته ست
از من گذشته ست
من بار خود رابردم
و کار خود را کردم.»
و در اتاقش از صبح تا غروب،
يا شاهنامه ميخواند
يا ناسخ التواريخ
پدر به مادر ميگويد:
«لعنت به هر چي ماهی و هر چه مرغ
وقتی که من بميرم ديگر
چه فرق ميكند که باغچه باشد
يا باغچه نباشد
براي من حقوق تقاعد کافي ست.»
مادر تمام زندگيش
سجاده ايست گسترده
درآستان وحشت دوزخ
مادر هميشه در ته هر چيزی
دنبال جای پای معصيتی می گردد
و فكر می کند که باغچه را کفر يك گياه
آلوده کرده است.
مادر تمام روز دعا می خواند
مادر گناهكا ر طبيعي ست
و فوت ميكند به تمام گلها
و فوت ميكند به تمام ماهی ها
و فوت ميكند به خودش
مادر در انتظار ظهور است
و بخششی که نازل خواهد شد
برادرم به باغچه می گويد قبرستان
برادرم به اغتشاش علفها می خندد
و از جنازه ی ماهی ها
که زير پوست بيمار آب
به ذره های فاسد تبديل ميشوند
شماره بر مي دارد
برادرم به فلسفه معتاد است
برادرم شفاي باغچه را
در انهدام باغچه مي داند
او مست ميكند
و مشت ميزند به در و ديوار
و سعی ميكند که بگويد
بسيار دردمند و خسته و مايوس است
او نااميديش را هم
مثل شناسنامه و تقويم و دستمال و فندك و خودکارش
همراه خود به کوچه و بازار می برد
و نااميديش
آن قدر کوچك است که هر شب
در ازدحام ميكده گم ميشود.
و خواهرم که دوست گلها بود
و حرفهای ساده ی قلبش را
وقتی که مادر او را ميزد
به جمع مهربان و ساکت آنها می برد
و گاه گاه خانواده ی ماهی ها را
به آفتاب و شيرينی مهمان ميكرد ...
او خانه اش در آن سوی شهر است
او در ميان خانه مصنوعيش
با ماهيان قرمز مصنوعيش
و در پناه عشق همسر مصنوعيش
و زير شاخه های درختان سيب مصنوعی
آوازهای مصنوعی ميخواند
و بچه های طبيعی می سازد
او
هر وقت که به ديدن ما مي آيد
و گوشه های دامنش از فقر باغچه آلوده می شود
حمام ادکلن مي گيرد
او
هر وقت که به ديدن ما می آيد
آبستن است
حياط خانه ما تنهاست
حياط خانه ما تنهاست
تمام روز
از پشت در صداي تكه تكه شدن می آيد
و منفجر شدن
همسايه های ما همه در خا ك باغچه هاشان به جای گل
خمپاره و مسلسل می کارند
همسايه های ما همه بر روی حوض هاي کاشيشان
سر پوش می گذارند
و حوضهای کاشی
بی آنكه خود بخواهند
انبارهای مخفی باروتند
و بچه های کوچه ی ما کيف های مدرسه شان را
از بمبهای کوچك
پر کرده اند
حياط خانه ما گيج است
من از زمانی
که قلب خود را گم کرده است می ترسم
من از تصور بيهودگي اين همه دست
و از تجسم بيگانگی اين همه صورت مي ترسم
من مثل دانش آموزي
که درس هندسه اش را
ديوانه وار دوست ميدارد تنها هستم
و فكر ميكنم که باغچه را ميشود به بيمارستان برد
من فكر ميكنم ...
من فكر ميكنم ...
من فكر ميكنم ...
و قلب باغچه در زير آفتاب ورم کرده است
و ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی ميشود.
#فروغ_فرخزاد
۲۴ بهمن
سالروزِ غروبِ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
دلم برای باغچه می سوزد
کسی به فكر گل ها نيست
کسی به فكر ماهی ها نيست
کسی نمی خواهد
باورکند که باغچه دارد می ميرد
که قلب باغچه در زير آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهي می شود
و حس باغچه انگار
چيزی مجردست که در انزواي باغچه پوسيده ست.
حياط خانه ما تنهاست
حياط خانه ی ما
در انتظار بارش يك ابر ناشناس
خميازه ميكشد
و حوض خانه ی ما خالی است
ستاره های کوچك بی تجربه
از ارتفاع درختان به خاك می افتد
و از ميان پنجره های پريده رنگ خانه ی ماهی ها
شب ها صدای سرفه می آيد
حياط خانه ی ما تنهاست
پدر ميگويد :
«از من گذشته ست
از من گذشته ست
من بار خود رابردم
و کار خود را کردم.»
و در اتاقش از صبح تا غروب،
يا شاهنامه ميخواند
يا ناسخ التواريخ
پدر به مادر ميگويد:
«لعنت به هر چي ماهی و هر چه مرغ
وقتی که من بميرم ديگر
چه فرق ميكند که باغچه باشد
يا باغچه نباشد
براي من حقوق تقاعد کافي ست.»
مادر تمام زندگيش
سجاده ايست گسترده
درآستان وحشت دوزخ
مادر هميشه در ته هر چيزی
دنبال جای پای معصيتی می گردد
و فكر می کند که باغچه را کفر يك گياه
آلوده کرده است.
مادر تمام روز دعا می خواند
مادر گناهكا ر طبيعي ست
و فوت ميكند به تمام گلها
و فوت ميكند به تمام ماهی ها
و فوت ميكند به خودش
مادر در انتظار ظهور است
و بخششی که نازل خواهد شد
برادرم به باغچه می گويد قبرستان
برادرم به اغتشاش علفها می خندد
و از جنازه ی ماهی ها
که زير پوست بيمار آب
به ذره های فاسد تبديل ميشوند
شماره بر مي دارد
برادرم به فلسفه معتاد است
برادرم شفاي باغچه را
در انهدام باغچه مي داند
او مست ميكند
و مشت ميزند به در و ديوار
و سعی ميكند که بگويد
بسيار دردمند و خسته و مايوس است
او نااميديش را هم
مثل شناسنامه و تقويم و دستمال و فندك و خودکارش
همراه خود به کوچه و بازار می برد
و نااميديش
آن قدر کوچك است که هر شب
در ازدحام ميكده گم ميشود.
و خواهرم که دوست گلها بود
و حرفهای ساده ی قلبش را
وقتی که مادر او را ميزد
به جمع مهربان و ساکت آنها می برد
و گاه گاه خانواده ی ماهی ها را
به آفتاب و شيرينی مهمان ميكرد ...
او خانه اش در آن سوی شهر است
او در ميان خانه مصنوعيش
با ماهيان قرمز مصنوعيش
و در پناه عشق همسر مصنوعيش
و زير شاخه های درختان سيب مصنوعی
آوازهای مصنوعی ميخواند
و بچه های طبيعی می سازد
او
هر وقت که به ديدن ما مي آيد
و گوشه های دامنش از فقر باغچه آلوده می شود
حمام ادکلن مي گيرد
او
هر وقت که به ديدن ما می آيد
آبستن است
حياط خانه ما تنهاست
حياط خانه ما تنهاست
تمام روز
از پشت در صداي تكه تكه شدن می آيد
و منفجر شدن
همسايه های ما همه در خا ك باغچه هاشان به جای گل
خمپاره و مسلسل می کارند
همسايه های ما همه بر روی حوض هاي کاشيشان
سر پوش می گذارند
و حوضهای کاشی
بی آنكه خود بخواهند
انبارهای مخفی باروتند
و بچه های کوچه ی ما کيف های مدرسه شان را
از بمبهای کوچك
پر کرده اند
حياط خانه ما گيج است
من از زمانی
که قلب خود را گم کرده است می ترسم
من از تصور بيهودگي اين همه دست
و از تجسم بيگانگی اين همه صورت مي ترسم
من مثل دانش آموزي
که درس هندسه اش را
ديوانه وار دوست ميدارد تنها هستم
و فكر ميكنم که باغچه را ميشود به بيمارستان برد
من فكر ميكنم ...
من فكر ميكنم ...
من فكر ميكنم ...
و قلب باغچه در زير آفتاب ورم کرده است
و ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی ميشود.
#فروغ_فرخزاد
۲۴ بهمن
سالروزِ غروبِ
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#کلیدر
#محمود_دولت آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#کلیدر
#محمود_دولت آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ولی نویسنده، به گمان من، امکان آن را دارد که بیشتر از آدمهای دیگر در حضور این واقعیت زندگی کند. کار او این است که آن را پیدا کند، جمع‌آوری کند و به بقیهٔ ما انتقال دهد. دست‌کم این چیزی است که من از خواندن لیرشاه یا اِما یا در جستجوی زمان از دست رفته می‌فهمم. زیرا به نظر میرسد خواندن این کتابها، مانند عمل عجیب تعویض عدسی، روی حواس اثر می‌گذارد؛ بعد از این عمل، دید ما بهتر و عمیقتر میشود؛ انگار پوشش دنیا کنار رفته و حیات قدرتمندتری پیدا کرده است.
#اتاقی_از_آن_خود
#ویرجینیا_وولف
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ولی نویسنده، به گمان من، امکان آن را دارد که بیشتر از آدمهای دیگر در حضور این واقعیت زندگی کند. کار او این است که آن را پیدا کند، جمع‌آوری کند و به بقیهٔ ما انتقال دهد. دست‌کم این چیزی است که من از خواندن لیرشاه یا اِما یا در جستجوی زمان از دست رفته می‌فهمم. زیرا به نظر میرسد خواندن این کتابها، مانند عمل عجیب تعویض عدسی، روی حواس اثر می‌گذارد؛ بعد از این عمل، دید ما بهتر و عمیقتر میشود؛ انگار پوشش دنیا کنار رفته و حیات قدرتمندتری پیدا کرده است.
#اتاقی_از_آن_خود
#ویرجینیا_وولف
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هیچوقت به آنچه دوست ندارید توجه نکنید.
واقعیت اینجا ست که وقتی روی چیزی که نمی خواهید متمرکز می شوید و درباره اش حرف می زنید، درباره اش تحقیق می کنید و یا عیب هایش را تجسم می کنید در واقع در حال آفرینش آن هستید و به آن قدرت میدهید تا بیشتر و بیشتر شمارا عصبانی و ناراحت کند.
#راز
#رواندا_برن
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هیچوقت به آنچه دوست ندارید توجه نکنید.
واقعیت اینجا ست که وقتی روی چیزی که نمی خواهید متمرکز می شوید و درباره اش حرف می زنید، درباره اش تحقیق می کنید و یا عیب هایش را تجسم می کنید در واقع در حال آفرینش آن هستید و به آن قدرت میدهید تا بیشتر و بیشتر شمارا عصبانی و ناراحت کند.
#راز
#رواندا_برن
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
در مورد عشق بیشتر دوست داریم گیرنده باشیم تا دهنده. به همین دلیل وقتی از طرف مقابل خود ناراضی هستیم، از او می پرسیم آیا عاشق من هستی؟ ولی آیا وقتی یکی از طرفین بیش از طرف دیگر عشق می ورزد، عشق آنها دوام خواهد یافت؟
البته هر چیزی ممکن است. شاید آدم عشق ورزی را بیابید که زیاد از شما توقع عشق ورزیدن نداشته باشد ولی به طور کلی، نمی توانید در بلند مدت دنبال گرفتن عشق باشید بدون آنکه قدری از آن را تلافی کنید.
عشق و دوستی خیابان دوطرفه اند. قبول عشق هم هنر است. اینکه یاد بگیریم عشق را بزرگوارانه بپذیریم خیلی به رابطه کمک می کند.
#نظریه_ انتخاب
#دکتر _ویلیام _گلاسر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
در مورد عشق بیشتر دوست داریم گیرنده باشیم تا دهنده. به همین دلیل وقتی از طرف مقابل خود ناراضی هستیم، از او می پرسیم آیا عاشق من هستی؟ ولی آیا وقتی یکی از طرفین بیش از طرف دیگر عشق می ورزد، عشق آنها دوام خواهد یافت؟
البته هر چیزی ممکن است. شاید آدم عشق ورزی را بیابید که زیاد از شما توقع عشق ورزیدن نداشته باشد ولی به طور کلی، نمی توانید در بلند مدت دنبال گرفتن عشق باشید بدون آنکه قدری از آن را تلافی کنید.
عشق و دوستی خیابان دوطرفه اند. قبول عشق هم هنر است. اینکه یاد بگیریم عشق را بزرگوارانه بپذیریم خیلی به رابطه کمک می کند.
#نظریه_ انتخاب
#دکتر _ویلیام _گلاسر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ما با زندگي قهريم، به زندگي تبسم نميكنيم، از روي ملالت و تكلف وارد زندگي مي‌شويم. وقتي تو حرف مي‌زدي من ياد يكي از خاطرات زمان كودكي‌ام افتادم. شايد چهار يا پنج ساله بودم. يك روز پدرم يك جفت گيوه نو برايم خريد و گفت فردا ميخواهد مرا با خودش به يكي از دهات مجاور شهر به مهماني ببرد. من بقدري حالت شعف پيدا كردم كه تا صبح ـ باوجود اينكه خواب بچگي سنگين است ـ چند بار بيدار شدم و بيرون را نگاه كردم ببينم صبح شده است يا نه. اين يعني به استقبال روز و زندگي رفتن. ولي حالا، همانطور كه تو در يكي از كتابهايت نوشتهاي شب كه ميشود با كولهباري از ملامت، يعني با كولهبار "شخصيت" كه پر است از هزار ترس، نفرت، حقارت، طلبكاري، بدهكاري، رنج و دلهره مي‌خوابيم. با نگراني مي‌خوابيم. نيمهشب از فرط نگراني بيدار مي‌شويم، نه از فرط شوق. و صبح همين كه چشم‌مان را باز ميكنيم احساسمان اين است كه "خدايا باز هم روز آمد و من تا غروب مجبورم اين كولهبار ادبار را بر گرده‌ي ذهنم بكشم".
#برگرفته_ از _کتاب_ «رابطه»
#محمد_ جعفر_ مصفا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
ما با زندگي قهريم، به زندگي تبسم نميكنيم، از روي ملالت و تكلف وارد زندگي مي‌شويم. وقتي تو حرف مي‌زدي من ياد يكي از خاطرات زمان كودكي‌ام افتادم. شايد چهار يا پنج ساله بودم. يك روز پدرم يك جفت گيوه نو برايم خريد و گفت فردا ميخواهد مرا با خودش به يكي از دهات مجاور شهر به مهماني ببرد. من بقدري حالت شعف پيدا كردم كه تا صبح ـ باوجود اينكه خواب بچگي سنگين است ـ چند بار بيدار شدم و بيرون را نگاه كردم ببينم صبح شده است يا نه. اين يعني به استقبال روز و زندگي رفتن. ولي حالا، همانطور كه تو در يكي از كتابهايت نوشتهاي شب كه ميشود با كولهباري از ملامت، يعني با كولهبار "شخصيت" كه پر است از هزار ترس، نفرت، حقارت، طلبكاري، بدهكاري، رنج و دلهره مي‌خوابيم. با نگراني مي‌خوابيم. نيمهشب از فرط نگراني بيدار مي‌شويم، نه از فرط شوق. و صبح همين كه چشم‌مان را باز ميكنيم احساسمان اين است كه "خدايا باز هم روز آمد و من تا غروب مجبورم اين كولهبار ادبار را بر گرده‌ي ذهنم بكشم".
#برگرفته_ از _کتاب_ «رابطه»
#محمد_ جعفر_ مصفا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هارون الرشید خلیفه عباسی و طاق کسرا
گویند که هارون الرشید خلیفه مقتدر عباسی پس از گرفتن و زندانی کردن برمکیان پیکی نزد یحیی برمکی که در زندان بود فرستاد و درباره ی ویران کردن ایوان مدائن (طاق کسری) مشورت کرد.
یحیی پاسخ فرستاد که هرگز مکن و هارون به حاضران گفت:
دل به مجوسی گری و علاقه ی مجوس دارد و نمیخواهد آثار آن محو شود... پس خرابی ایوان آغاز کرد اما معلوم شد مخارج بسیار لازم است که از فزونی به حساب نیاید و از این کار دست بداشت و نامه به یحیی نوشت و حال را به او گفت.
جواب آمد که در ویرانی آن هرچه بایسته است خرج کند و اینکار را ادامه دهد.
رشید از اختلاف گفتار اول و آخرش در عجب شد و پیکی فرستاد و حال پرسید و یحی گفت:
بله اینکه اول گفته بودم میخواستم آوازه بلند و نیک نامی ملت اسلام برقرار ماند و اقوامی که به روزگاران بعد آیند بر این بنای بزرگ بنگرند و گویند قومی که قوم سازنده ی این بنا را مغلوب کرده و رسوم آن را
برانداخته و ملکش بگرفته قومی بزرگ و دلیر و گردن فراز بوده است اما در خصوص جواب دوم چون خبر یافتم که ویرانی ایوان را آغاز کرده و در اینکار فرومانده ای خواستم ناتوانی از ملت اسلام دور کرده باشم تا کسانی که به روزگار آینده نگویند « این قوم (اسلام) از ویران کردن بنایی که ایرانیان ساخته بودند ناتوان بود».
در بزرگی این ایوان این روایت بسنده میکند که:
وقتی هارون الرشید بر لب دجله به نزدیک این ایوان فرود آمده بود و شنید که در پشت خیمه ها یکی از خدمه به دیگری میگوید:
این فلان و بهمان زاده که این بنا (طاق کسری) را ساخته میخواسته از روی آن به اسمان برود؟
#مروج _الذهب_ و_ معادن _الجواهر مسعودی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
هارون الرشید خلیفه عباسی و طاق کسرا
گویند که هارون الرشید خلیفه مقتدر عباسی پس از گرفتن و زندانی کردن برمکیان پیکی نزد یحیی برمکی که در زندان بود فرستاد و درباره ی ویران کردن ایوان مدائن (طاق کسری) مشورت کرد.
یحیی پاسخ فرستاد که هرگز مکن و هارون به حاضران گفت:
دل به مجوسی گری و علاقه ی مجوس دارد و نمیخواهد آثار آن محو شود... پس خرابی ایوان آغاز کرد اما معلوم شد مخارج بسیار لازم است که از فزونی به حساب نیاید و از این کار دست بداشت و نامه به یحیی نوشت و حال را به او گفت.
جواب آمد که در ویرانی آن هرچه بایسته است خرج کند و اینکار را ادامه دهد.
رشید از اختلاف گفتار اول و آخرش در عجب شد و پیکی فرستاد و حال پرسید و یحی گفت:
بله اینکه اول گفته بودم میخواستم آوازه بلند و نیک نامی ملت اسلام برقرار ماند و اقوامی که به روزگاران بعد آیند بر این بنای بزرگ بنگرند و گویند قومی که قوم سازنده ی این بنا را مغلوب کرده و رسوم آن را
برانداخته و ملکش بگرفته قومی بزرگ و دلیر و گردن فراز بوده است اما در خصوص جواب دوم چون خبر یافتم که ویرانی ایوان را آغاز کرده و در اینکار فرومانده ای خواستم ناتوانی از ملت اسلام دور کرده باشم تا کسانی که به روزگار آینده نگویند « این قوم (اسلام) از ویران کردن بنایی که ایرانیان ساخته بودند ناتوان بود».
در بزرگی این ایوان این روایت بسنده میکند که:
وقتی هارون الرشید بر لب دجله به نزدیک این ایوان فرود آمده بود و شنید که در پشت خیمه ها یکی از خدمه به دیگری میگوید:
این فلان و بهمان زاده که این بنا (طاق کسری) را ساخته میخواسته از روی آن به اسمان برود؟
#مروج _الذهب_ و_ معادن _الجواهر مسعودی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️