@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
برخی از انسان ها به این نتیجه می رسند که بهترین چیز در زندگی، شادی است،
برخی دیگر رنج را به کار می برند،
اما بیش تر انسان ها هیچ یک را بر خود روا نمی دارند
پس به هیچ چیز نمیرسند و
فقط از میان زندگی
می گذرند.
#نامه های _عاشقانه_ یک_ پیامبر
#جبران_ خلیل_ جبران
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
برخی از انسان ها به این نتیجه می رسند که بهترین چیز در زندگی، شادی است،
برخی دیگر رنج را به کار می برند،
اما بیش تر انسان ها هیچ یک را بر خود روا نمی دارند
پس به هیچ چیز نمیرسند و
فقط از میان زندگی
می گذرند.
#نامه های _عاشقانه_ یک_ پیامبر
#جبران_ خلیل_ جبران
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
به زعم ما هنرِ نخواندن اهمیت زیادی دارد!
یعنی نباید صرفاً به این دلیل که در حال حاضر فلان کتاب توجه اکثریتِ عامه را به خود جلب کرده به مطالعه‌ی آن پرداخت- تألیفاتی چون جزوه‌های سیاسی و مذهبی و رُمان‌ها و شعر و امثال آن که به یکباره سر و صدایی به راه می‌اندازند و شاید در اولین سال انتشار به چاپ چندم هم برسند. به خاطر داشته باشید: «آن که برای ابلهان می‌نویسد همواره مخاطبِ بسیار می‌یابد.» تنها مدتی محدود و معین را به مطالعه اختصاص بدهید، آن هم مطالعه‌ی اذهانِ بزرگ... عوام فقط دوست دارند آنچه را که چاپِ زیبایی دارد بخوانند و دری وری هایِ لوس و احمقانه‌ی کله‌پوک‌هایِ بابِ روز را مطبوع‌تر و خوش‌تر از افکارِ اذهانِ بزرگ می‌یابند.
#آرتور_شوپنهاور
#جهان_و_تأملات_فیلسوف
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
به زعم ما هنرِ نخواندن اهمیت زیادی دارد!
یعنی نباید صرفاً به این دلیل که در حال حاضر فلان کتاب توجه اکثریتِ عامه را به خود جلب کرده به مطالعه‌ی آن پرداخت- تألیفاتی چون جزوه‌های سیاسی و مذهبی و رُمان‌ها و شعر و امثال آن که به یکباره سر و صدایی به راه می‌اندازند و شاید در اولین سال انتشار به چاپ چندم هم برسند. به خاطر داشته باشید: «آن که برای ابلهان می‌نویسد همواره مخاطبِ بسیار می‌یابد.» تنها مدتی محدود و معین را به مطالعه اختصاص بدهید، آن هم مطالعه‌ی اذهانِ بزرگ... عوام فقط دوست دارند آنچه را که چاپِ زیبایی دارد بخوانند و دری وری هایِ لوس و احمقانه‌ی کله‌پوک‌هایِ بابِ روز را مطبوع‌تر و خوش‌تر از افکارِ اذهانِ بزرگ می‌یابند.
#آرتور_شوپنهاور
#جهان_و_تأملات_فیلسوف
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
روزی درخت ها تصمیم می گیرند برای خود رهبری انتخاب کنند.پیش درخت زیتون می روند و به او می گویند: فرمانده ی ما باش.درخت زیتون می گوید: می خواهید وادارم کنید از طبیعت خودم که تولید روغن و مورد احترام مردم و خدایان است دست بردارم و مدام دوره بیفتم و بر شما ریاست کنم؟
درخت ها با شنیدن این جواب به سراغ درخت انجیر می روند و به او می گویند: بیا و رییس ما باش.انجیر می گوید: می خواهید وادارم کنید که از شیرینی و میوه ی خوب خودم دست بکشم و آواره ی راه و بیراهه بشوم و از صبح تا شب به کار سیاست بپردازم؟
بعد از این گفت و گو درخت ها سراغ تاک می روند و به او می گویند: بیا و حاکم ما باش. تاک می گوید: می خواهید از تولید انگور که عصاره اش مردم و خدایان را تسکین می دهد دست بردارم و رهبر شما بشوم و فقط حرف بزنم؟ بالاخره درخت ها به سراغ بوته ی خار می روند و از او می خواهند که حکمران آنها باشد.خار بی تأمل در جوابشان می گوید که اگر صمیمانه می خواهید که من رهبر شما باشم بیایید و زیر سایه ام پناه بگیرید، وگر نه بگذار آتش از خارهایم بیرون بزند و همه تان را بسوزاند و خاکستر کند.
بوته ی خار فرمانروایی بر درخت های دیگر را می پذیرد،چون کاری از این بهتر از دستش بر نمی آید.
#مکتب_دیکتاتورها
#اینیاتسیو_سیلونه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
روزی درخت ها تصمیم می گیرند برای خود رهبری انتخاب کنند.پیش درخت زیتون می روند و به او می گویند: فرمانده ی ما باش.درخت زیتون می گوید: می خواهید وادارم کنید از طبیعت خودم که تولید روغن و مورد احترام مردم و خدایان است دست بردارم و مدام دوره بیفتم و بر شما ریاست کنم؟
درخت ها با شنیدن این جواب به سراغ درخت انجیر می روند و به او می گویند: بیا و رییس ما باش.انجیر می گوید: می خواهید وادارم کنید که از شیرینی و میوه ی خوب خودم دست بکشم و آواره ی راه و بیراهه بشوم و از صبح تا شب به کار سیاست بپردازم؟
بعد از این گفت و گو درخت ها سراغ تاک می روند و به او می گویند: بیا و حاکم ما باش. تاک می گوید: می خواهید از تولید انگور که عصاره اش مردم و خدایان را تسکین می دهد دست بردارم و رهبر شما بشوم و فقط حرف بزنم؟ بالاخره درخت ها به سراغ بوته ی خار می روند و از او می خواهند که حکمران آنها باشد.خار بی تأمل در جوابشان می گوید که اگر صمیمانه می خواهید که من رهبر شما باشم بیایید و زیر سایه ام پناه بگیرید، وگر نه بگذار آتش از خارهایم بیرون بزند و همه تان را بسوزاند و خاکستر کند.
بوته ی خار فرمانروایی بر درخت های دیگر را می پذیرد،چون کاری از این بهتر از دستش بر نمی آید.
#مکتب_دیکتاتورها
#اینیاتسیو_سیلونه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگر شما گیوتین را به جلو صحنه آورده‌اید و آن را با این شادمانی و افتخار افراشته و به آسمان رسانده‌اید فقط برای این است که "بریدن سر از همه کار آسان‌تر است و پروردن اندیشه در سر از همه کار دشوارتر".
شما تنبلید!
پرچم شما کهنه پارچه‌ای بیش نیست...
نماد ناتوانی.
#فئودور_داستایوفسکی
#جن زدگان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اگر شما گیوتین را به جلو صحنه آورده‌اید و آن را با این شادمانی و افتخار افراشته و به آسمان رسانده‌اید فقط برای این است که "بریدن سر از همه کار آسان‌تر است و پروردن اندیشه در سر از همه کار دشوارتر".
شما تنبلید!
پرچم شما کهنه پارچه‌ای بیش نیست...
نماد ناتوانی.
#فئودور_داستایوفسکی
#جن زدگان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من ابلهی هستم با قلب اما بدون مغز و تو ابلهی هستی با مغز اما بدون قلب؛ و ما هر دو غمگینیم، و ما هر دو زجر میکشیم.
#ابله
#داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
من ابلهی هستم با قلب اما بدون مغز و تو ابلهی هستی با مغز اما بدون قلب؛ و ما هر دو غمگینیم، و ما هر دو زجر میکشیم.
#ابله
#داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
حیرت و شگفتی مردم از شیوه زمامداری دکتر مصدق در هنگام والی گری فارس
قریه سیدان در چهار فرسخی شیراز رو به اصفهان و از املاک دو نفر از اعیان فارس مرحوم نصیرالملک و مرحوم مستشیر السلطنه بود. آقای دکتر مصدق یکی دو شب در آن ده ماند.(سال ۱۲۹۹ خورشیدی در هنگام والی گری فارس) در حین حرکت به نوکر مالک می گوید حساب مخارج ما را بدهید که چه اندازه است. این حرف نوکر را به هاج و واج می اندازد که یعنی چه؟ دو سه شب و روز میهمانی در خانه نصیرالملک و مستشیرالسلطنه حساب و کتابی ندارد، مهماندار به مالک خبر می دهد، خود مستشیر می آید مصدق را می بیند که اینجا مهمانخانه نبود که شما می خواهید پول بدهید. این حرف برای ما خیلی تازگی دارد. خلاصه پس از بگو و بشنو عاقبت چاره مصدق نمی شود مخارج دو سه شب و روز و حتی کرایه اتاق را حساب می کند و به ناظر خرج می پردازد. شهرت این خبر و این معامله که در گوش مردم شنیدنی بود و تازگی داشت، مدتها زبانزد خاص و عام بود که چنین حاکمی را هم ندیدیم!
از خاطرات محمد حسین استخر ( مدیر روز نامه استخر ) به نقل از «خاطرات سیاسی رجال ایران» به اهتمام علی جانزاده – چاپ اول: شهریور ۱۳۷۱– ص ۹۶)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
حیرت و شگفتی مردم از شیوه زمامداری دکتر مصدق در هنگام والی گری فارس
قریه سیدان در چهار فرسخی شیراز رو به اصفهان و از املاک دو نفر از اعیان فارس مرحوم نصیرالملک و مرحوم مستشیر السلطنه بود. آقای دکتر مصدق یکی دو شب در آن ده ماند.(سال ۱۲۹۹ خورشیدی در هنگام والی گری فارس) در حین حرکت به نوکر مالک می گوید حساب مخارج ما را بدهید که چه اندازه است. این حرف نوکر را به هاج و واج می اندازد که یعنی چه؟ دو سه شب و روز میهمانی در خانه نصیرالملک و مستشیرالسلطنه حساب و کتابی ندارد، مهماندار به مالک خبر می دهد، خود مستشیر می آید مصدق را می بیند که اینجا مهمانخانه نبود که شما می خواهید پول بدهید. این حرف برای ما خیلی تازگی دارد. خلاصه پس از بگو و بشنو عاقبت چاره مصدق نمی شود مخارج دو سه شب و روز و حتی کرایه اتاق را حساب می کند و به ناظر خرج می پردازد. شهرت این خبر و این معامله که در گوش مردم شنیدنی بود و تازگی داشت، مدتها زبانزد خاص و عام بود که چنین حاکمی را هم ندیدیم!
از خاطرات محمد حسین استخر ( مدیر روز نامه استخر ) به نقل از «خاطرات سیاسی رجال ایران» به اهتمام علی جانزاده – چاپ اول: شهریور ۱۳۷۱– ص ۹۶)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
معرفی کتاب
#قمار _خدایان (پانزده سگ)
#آندره_ الکسیس
داستان این کتاب با شرط بندی دو تن از خدایان اساطیری یونان، «آپولو» و «هرمس» آغاز می شود، آنها در حین سرمستی درباره زبان انسان ها با هم بحث می کنند و در نهایت با این سوال مواجه می شوند که اگر به حیوانات هوشمندی انسان ها اعطا شود، آیا آنها قابلیت تجربه یک مرگ سعادتمندانه را دارند یا نه؟
به این ترتیب هوش انسانی را به 15 سگ که به دلایل مختلف در یک کلینیک دامپزشکی محبوس بودند، هدیه کردند و قصه برای این سگ ها با تمام فراز و نشیبش از اینجا آغاز می شود. این پانزده سگ، در تعارض با موقعیت جدید و ذات سگی خود، قصه های گوناگونی را تجربه می کنند و به این ترتیب صفات انسانی مختلفی اعم از خشم، نفرت، حسادت، دروغ، دوستی، محبت، ماجراجویی، عشق، دلبستگی و احترام در قالب زندگی جدید سگ ها روایت می شود.
در ادامه سگ‌ها بعد از این واقعه به راحتی از کلینیک می‌گریزند و در مکانی دست به تشکیل جامعه میزنند. رفته‌رفته در وجود هریک از سگ‌ها شخصیت‌های خاص انسانی و اجتماعی شکل‌می‌گیرد. به عنوان مثال یکی از آنها نقش رهبر را به عهده میگیرد و دو تن از آنها کارگر می‌شوند و یکی دیگر (پرنس) سعی میکند تا شاعر شود. و در طول داستان آنها موفق می‌شوند که زبان مخصوص خود را درست کنند و با کمک پرنس واژه‌های جدیدی را ابداع کرده و استفاده کنند.
در واقع آندره الکسیس در کتاب قمار خدایان قصد دارد که مزایا و معایب هوش انسان را بررسی کند و روایت داستان سگ‌ها و مشکلاتی که برای آنها پیش‌می‌آید قصد دارد تا این مهم را به تصویر بکشد.
این داستان در عین سادگی مثل شازده کوچولو، جاناتان مرغ دریایی و پینوکیو سرشار از مفاهیم عمیق عقلانی، فلسفی و اجتماعی است که خط مشی فکری نویسنده را به شیوه ای دلنشین با خواننده به اشتراک می گذارد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
معرفی کتاب
#قمار _خدایان (پانزده سگ)
#آندره_ الکسیس
داستان این کتاب با شرط بندی دو تن از خدایان اساطیری یونان، «آپولو» و «هرمس» آغاز می شود، آنها در حین سرمستی درباره زبان انسان ها با هم بحث می کنند و در نهایت با این سوال مواجه می شوند که اگر به حیوانات هوشمندی انسان ها اعطا شود، آیا آنها قابلیت تجربه یک مرگ سعادتمندانه را دارند یا نه؟
به این ترتیب هوش انسانی را به 15 سگ که به دلایل مختلف در یک کلینیک دامپزشکی محبوس بودند، هدیه کردند و قصه برای این سگ ها با تمام فراز و نشیبش از اینجا آغاز می شود. این پانزده سگ، در تعارض با موقعیت جدید و ذات سگی خود، قصه های گوناگونی را تجربه می کنند و به این ترتیب صفات انسانی مختلفی اعم از خشم، نفرت، حسادت، دروغ، دوستی، محبت، ماجراجویی، عشق، دلبستگی و احترام در قالب زندگی جدید سگ ها روایت می شود.
در ادامه سگ‌ها بعد از این واقعه به راحتی از کلینیک می‌گریزند و در مکانی دست به تشکیل جامعه میزنند. رفته‌رفته در وجود هریک از سگ‌ها شخصیت‌های خاص انسانی و اجتماعی شکل‌می‌گیرد. به عنوان مثال یکی از آنها نقش رهبر را به عهده میگیرد و دو تن از آنها کارگر می‌شوند و یکی دیگر (پرنس) سعی میکند تا شاعر شود. و در طول داستان آنها موفق می‌شوند که زبان مخصوص خود را درست کنند و با کمک پرنس واژه‌های جدیدی را ابداع کرده و استفاده کنند.
در واقع آندره الکسیس در کتاب قمار خدایان قصد دارد که مزایا و معایب هوش انسان را بررسی کند و روایت داستان سگ‌ها و مشکلاتی که برای آنها پیش‌می‌آید قصد دارد تا این مهم را به تصویر بکشد.
این داستان در عین سادگی مثل شازده کوچولو، جاناتان مرغ دریایی و پینوکیو سرشار از مفاهیم عمیق عقلانی، فلسفی و اجتماعی است که خط مشی فکری نویسنده را به شیوه ای دلنشین با خواننده به اشتراک می گذارد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
مرادی مراغه ای ...
مطلبی کوچک از کتاب حقیر(سالهای زخمی:تاریخ جنگهای ایران و روسیه) در اینجا میگذارم البته با تلاشهایی که دوستان کردند انشاالله ظرف هفته آینده این کتاب در تعدادی نسخه اندک و بیشتر برای دوستان و برخی کتابخانه ها منتشر شود که به محض انتشار به دوستان اطلاع می دهیم این تکه ایی که می آورم از این کتاب است در ارتباط با این بحث دوستان!
....این سئوال مهمی است که چرا در این جامعه، قایم مقام ها و امیرکبیرها کشته می شوند اما میرزا آغاسی ها و آصف الدوله ها زنده می مانند و چنان عمری دراز و عاقبت بخیر می گردند که انگار،عزرائیل نیز آنها را از یاد می برد! و به راستى پس از كشتن اميركبير چه كسى بهتر و مناسبتر از ميرزا آقاخان نورى مىتوانست تمامى دستاوردهاى اميركبير را به باد دهد ؟ كسى كه تنها هدفش تكميل عياشىها و مجالس لهو و لعب شاه هوسباز بود.
بر طبق نوشته خان ملك ساسانى، هر وقت ميرزا آقاخان نورى خانم جديدى براى ناصرالدين شاه پيدا مىكرد به منجم باشى دستور مىداد كه بهترين زمان زفاف را براى شاه تعيين كند منجم باشى مىنويسد: »در باب ساعت زفاف چون رأى مبارك قرار گرفته كه شب طالع وقت تعيين و به خاكپاى مبارك عرض شود شب جمعه كه بهترين شبها است قمر در برج حوت در حدود برج شرف زهره كه كوكب غرض و به جهت شادى است و بخصوص اين كوكب در طالع مبارك مدخليت زياد دارد...«(688)
در زمان اميركبير، ناصرالدين شاه بولهوس مىخواست از سان ديدن سواره نظام به طفره رود اما اميركبير مىخواست اين شاه چموش و اهل حرمسرا را به راه نظم و انتظام آورد و به عتاب بدو نوشت: »با اين طفره رفتنها، و امروز و فردا كردنها، و از كار گريختن، در ايرانِ به اين هرزگى، حكماً نمىتوان سلطنت كرد...«.(689)
اما وقتى ميرزا آقاخان نورى بجاى اميركبير نشست شاه را به تنبلى بيشتر و داخل حرمسرا سوق داد روزى كه ناصرالدين شاه بايد براى سان ديدن قشون به ميدان مشق مىرفت ميرزا آقاخان نورى در عريضهاى به شاه مىنويسد: »هوا سرد است ممكن است بوجود مبارك صدمهاى برسد دو تا خانم برداريد ببريد ارغونيه عيش كنيد«!(690)
...گشودن دلايل و عوامل راز ناپايدارى و مرگ زود هنگام يعنى قتل قائم مقامها، اميركبيرها و همچنين پايدارى و عاقبت به خيرى كسانى چون ميرزا آغاسىها و ميرزا آقاخان نورىها بدون شك كمك زيادى به راز ناكامى نوسازى جامعه ايرانى خواهد كرد. اينكه چرا با وجود تلاشهاى عباس ميرزا و قائم مقام فراهانى ، جامعه ايرانى نتوانست آن بساط كهنه را در هم فرو بريزد و با مرگ آنان تلاشهاى چندين ساله ايشان نيز با خودشان به گور رفت. آيا جز اين بود كه نه در اعماق جامعه ايرانى و نه در دربار فاسد شاهى احساس نيازى به تحول و نوسازى وجود نداشت؟
#مرادی_مراغه_ای
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
مرادی مراغه ای ...
مطلبی کوچک از کتاب حقیر(سالهای زخمی:تاریخ جنگهای ایران و روسیه) در اینجا میگذارم البته با تلاشهایی که دوستان کردند انشاالله ظرف هفته آینده این کتاب در تعدادی نسخه اندک و بیشتر برای دوستان و برخی کتابخانه ها منتشر شود که به محض انتشار به دوستان اطلاع می دهیم این تکه ایی که می آورم از این کتاب است در ارتباط با این بحث دوستان!
....این سئوال مهمی است که چرا در این جامعه، قایم مقام ها و امیرکبیرها کشته می شوند اما میرزا آغاسی ها و آصف الدوله ها زنده می مانند و چنان عمری دراز و عاقبت بخیر می گردند که انگار،عزرائیل نیز آنها را از یاد می برد! و به راستى پس از كشتن اميركبير چه كسى بهتر و مناسبتر از ميرزا آقاخان نورى مىتوانست تمامى دستاوردهاى اميركبير را به باد دهد ؟ كسى كه تنها هدفش تكميل عياشىها و مجالس لهو و لعب شاه هوسباز بود.
بر طبق نوشته خان ملك ساسانى، هر وقت ميرزا آقاخان نورى خانم جديدى براى ناصرالدين شاه پيدا مىكرد به منجم باشى دستور مىداد كه بهترين زمان زفاف را براى شاه تعيين كند منجم باشى مىنويسد: »در باب ساعت زفاف چون رأى مبارك قرار گرفته كه شب طالع وقت تعيين و به خاكپاى مبارك عرض شود شب جمعه كه بهترين شبها است قمر در برج حوت در حدود برج شرف زهره كه كوكب غرض و به جهت شادى است و بخصوص اين كوكب در طالع مبارك مدخليت زياد دارد...«(688)
در زمان اميركبير، ناصرالدين شاه بولهوس مىخواست از سان ديدن سواره نظام به طفره رود اما اميركبير مىخواست اين شاه چموش و اهل حرمسرا را به راه نظم و انتظام آورد و به عتاب بدو نوشت: »با اين طفره رفتنها، و امروز و فردا كردنها، و از كار گريختن، در ايرانِ به اين هرزگى، حكماً نمىتوان سلطنت كرد...«.(689)
اما وقتى ميرزا آقاخان نورى بجاى اميركبير نشست شاه را به تنبلى بيشتر و داخل حرمسرا سوق داد روزى كه ناصرالدين شاه بايد براى سان ديدن قشون به ميدان مشق مىرفت ميرزا آقاخان نورى در عريضهاى به شاه مىنويسد: »هوا سرد است ممكن است بوجود مبارك صدمهاى برسد دو تا خانم برداريد ببريد ارغونيه عيش كنيد«!(690)
...گشودن دلايل و عوامل راز ناپايدارى و مرگ زود هنگام يعنى قتل قائم مقامها، اميركبيرها و همچنين پايدارى و عاقبت به خيرى كسانى چون ميرزا آغاسىها و ميرزا آقاخان نورىها بدون شك كمك زيادى به راز ناكامى نوسازى جامعه ايرانى خواهد كرد. اينكه چرا با وجود تلاشهاى عباس ميرزا و قائم مقام فراهانى ، جامعه ايرانى نتوانست آن بساط كهنه را در هم فرو بريزد و با مرگ آنان تلاشهاى چندين ساله ايشان نيز با خودشان به گور رفت. آيا جز اين بود كه نه در اعماق جامعه ايرانى و نه در دربار فاسد شاهى احساس نيازى به تحول و نوسازى وجود نداشت؟
#مرادی_مراغه_ای
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
روباه گفت: من نمی‌توانم با تو بازی کنم مرا اهلی نکرده‌اند.
شازده کوچولو آهی کشید و گفت: ببخش!
اما پس از کمی تامل گفت:
- "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: تو اهل اینجا نیستی. پی چه می‌گردی؟
شازده کوچولو گفت: من پی آدمها می‌گردم. "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: آدمها تفنگ دارند و شکار می‌کنند. این کارشان آزارنده است. مرغ هم پرورش می‌دهند و تنها فایده‌شان همین است. تو پی مرغ می‌گردی؟
شازده کوچولو گفت: نه، من پی دوست می‌گردم. نگفتی "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: "اهلی کردن" چیز بسیار فراموش شده‌ای است، یعنی "علاقه ایجاد کردن..."
- علاقه ایجاد کردن؟
روباه گفت: البته. تو برای من هنوز پسربچه‌ای بیش نیستی. مثل صدها هزار پسربچه دیگر، و من نیازی به تو ندارم. تو هم نیازی به من نداری. من نیز برای تو روباهی هستم شبیه به صدها هزار روباه دیگر. ولی تو اگر مرا اهلی کنی، هر دو بهم نیازمند خواهیم شد. تو برای من در عالم همتا نخواهی داشت و من برای تو در دنیا یگانه خواهم بود...
شازده کوچولو گفت: کم‌کم دارم می‌فهمم... گلی هست... و من گمان می‌کنم که آن گل مرا اهلی کرده است...
روباه گفت: ممکن است. در کره زمین همه جور چیز می‌شود دید...
شازده کوچولو آهی کشید و گفت:گـــل من گـــاهی بداخلاق,کم حوصــــله و مغـــرور بود..اما مـــاندنی بـــود..این بودنش بود که او را تبدیل به گـــل من کرده .. ولی آنکه من می‌گویم در زمین نیست.
روباه به ظاهر بسیار کنجکاو شد و گفت:
- در سیاره دیگری است؟
- بله.
- در آن سیاره شکارچی هم هست؟
- نه.
- چه خوب!... مرغ چطور؟
- نه!
روباه آهی کشید و گفت: همیشه یک پای کار می لنگد.
روباه به فکر قبلی خود بازگشت و گفت:
- زندگی من یکنواخت است. من مرغها را شکار می‌کنم و آدمها مرا. تمام مرغها به هم شبیهند و تمام آدمها با هم یکسان. به همین جهت در اینجا اوقات به کسالت می‌گذرد. ولی تو اگر مرا اهلی کنی، زندگی من همچون خورشید روشن خواهد شد. من با صدای پایی آشنا خواهم شد که با صدای پاهای دیگر فرق خواهد داشت. صدای پاهای دیگر مرا به سوراخ فرو خواهد برد، ولی صدای پای تو همچون نغمه موسیقی مرا از لانه بیرون خواهد کشید. بعلاوه، خوب نگاه کن! آن گندم‌زارها را در آن پایین می‌بینی؟ من نان نمی‌خورم و گندم در نظرم چیز بیفایده‌ای است. گندم‌زارها مرا به یاد هیچ چیز نمی‌اندازند و این جای تاسف است! اما تو موهای طلایی داری. و چقدر خوب خواهد شد آن وقت که مرا اهلی کرده باشی! چون گندم که به رنگ طلاست مرا به یاد تو خواهد انداخت. آن وقت من صدای وزیدن باد را در گندمزار دوست خواهم داشت...
روباه ساکت شد و مدت زیادی به شازده کوچولو نگاه کرد. آخر گفت:
- بیزحمت... مرا اهلی کن!
شازده کوچولو در جواب گفت: خیلی دلم می‌خواهد، ولی زیاد وقت ندارم. من باید دوستانی پیدا کنم و خیلی چیزها هست که باید بشناسم.
روباه گفت: هیچ چیزی را تا اهلی نکنند، نمی‌توان شناخت آدمها دیگر وقت شناختن هیچ چیز را ندارند. آنها چیزهای ساخته و پرداخته از دکان می‌خرند. اما چون کاسبی نیست که دوست بفروشد، آدمهامانده‌اند بی‌دوست . تو اگر دوست می‌خواهی مرا اهلی کن!
شازده کوچولو پرسید: برای این کار چه باید کرد؟
روباه در جواب گفت: باید صبور باشی . تو اول کمی دور از من به این شکل لای علفها می‌نشینی. من از گوشه چشم به تو نگاه خواهم کرد و تو هیچ حرف نخواهی زد. زبان سرچشمه سوءتفاهم است. ولی تو هر روز می‌توانی قدری جلوتر بنشینی.
فردا شازده کوچولو باز آمد.
روباه گفت:
- بهتر بود به وقت دیروز می‌آمدی. تو اگر مثلا هر روز ساعت چهار بعد از ظهر بیایی، من از ساعت سه ببعد کم‌کم خوشحال خواهم شد،سر ساعت چهار نگران و هیجان‌زده خواهم شد و آن وقت به ارزش خوشبختی پی‌خواهم برد. ولی اگر در وقت نامعلومی بیایی، دل مشتاق من نمی‌داند کی خود را برای استقبال تو بیاراید... آخر در هر چیز باید آیینی باشد.
شازده کوچولو پرسید: "آیین" چیست؟
روباه گفت: این هم چیزی است بسیار فراموش شده، چیزی است که باعث می‌شود روزی با روزهای دیگر و ساعتی با ساعتهای دیگر فرق پیدا کند. مثلا شکارچیان من برای خود آیینی دارند: روزهای پنجشنبه با دختران ده می‌رقصند. پس پنجشنبه روز نازنینی است. من در آن روز تا پای تاکستانها به گردش می‌روم. اگر شکارچیها هروقت دلشان می‌خواست می‌رقصیدند، روزها همه به هم شبیه می‌شدند و من دیگر تعطیل نمی‌داشتم.
بالاخره شازده کوچولو روباه را اهلی کرد و چون ساعت جدایی نزدیک شد، روباه گفت:
-آه، من گریه خواهم کرد.
شازده کوچولو گفت:
- تقصیر خودت است. من بد تو را نمی خواستم، ولی خودت خواستی که اهلیت کنم...
روباه گفت: درست است.
شازده کوچولو گفت: ولی تو گریه خواهی کرد!
-درست است.
- پس چیزی برای تو نمی ماند.
- چرا، می ماند. رنگ گندمزار
#دوسنت_اگزوپری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
روباه گفت: من نمی‌توانم با تو بازی کنم مرا اهلی نکرده‌اند.
شازده کوچولو آهی کشید و گفت: ببخش!
اما پس از کمی تامل گفت:
- "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: تو اهل اینجا نیستی. پی چه می‌گردی؟
شازده کوچولو گفت: من پی آدمها می‌گردم. "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: آدمها تفنگ دارند و شکار می‌کنند. این کارشان آزارنده است. مرغ هم پرورش می‌دهند و تنها فایده‌شان همین است. تو پی مرغ می‌گردی؟
شازده کوچولو گفت: نه، من پی دوست می‌گردم. نگفتی "اهلی کردن" یعنی چه؟
روباه گفت: "اهلی کردن" چیز بسیار فراموش شده‌ای است، یعنی "علاقه ایجاد کردن..."
- علاقه ایجاد کردن؟
روباه گفت: البته. تو برای من هنوز پسربچه‌ای بیش نیستی. مثل صدها هزار پسربچه دیگر، و من نیازی به تو ندارم. تو هم نیازی به من نداری. من نیز برای تو روباهی هستم شبیه به صدها هزار روباه دیگر. ولی تو اگر مرا اهلی کنی، هر دو بهم نیازمند خواهیم شد. تو برای من در عالم همتا نخواهی داشت و من برای تو در دنیا یگانه خواهم بود...
شازده کوچولو گفت: کم‌کم دارم می‌فهمم... گلی هست... و من گمان می‌کنم که آن گل مرا اهلی کرده است...
روباه گفت: ممکن است. در کره زمین همه جور چیز می‌شود دید...
شازده کوچولو آهی کشید و گفت:گـــل من گـــاهی بداخلاق,کم حوصــــله و مغـــرور بود..اما مـــاندنی بـــود..این بودنش بود که او را تبدیل به گـــل من کرده .. ولی آنکه من می‌گویم در زمین نیست.
روباه به ظاهر بسیار کنجکاو شد و گفت:
- در سیاره دیگری است؟
- بله.
- در آن سیاره شکارچی هم هست؟
- نه.
- چه خوب!... مرغ چطور؟
- نه!
روباه آهی کشید و گفت: همیشه یک پای کار می لنگد.
روباه به فکر قبلی خود بازگشت و گفت:
- زندگی من یکنواخت است. من مرغها را شکار می‌کنم و آدمها مرا. تمام مرغها به هم شبیهند و تمام آدمها با هم یکسان. به همین جهت در اینجا اوقات به کسالت می‌گذرد. ولی تو اگر مرا اهلی کنی، زندگی من همچون خورشید روشن خواهد شد. من با صدای پایی آشنا خواهم شد که با صدای پاهای دیگر فرق خواهد داشت. صدای پاهای دیگر مرا به سوراخ فرو خواهد برد، ولی صدای پای تو همچون نغمه موسیقی مرا از لانه بیرون خواهد کشید. بعلاوه، خوب نگاه کن! آن گندم‌زارها را در آن پایین می‌بینی؟ من نان نمی‌خورم و گندم در نظرم چیز بیفایده‌ای است. گندم‌زارها مرا به یاد هیچ چیز نمی‌اندازند و این جای تاسف است! اما تو موهای طلایی داری. و چقدر خوب خواهد شد آن وقت که مرا اهلی کرده باشی! چون گندم که به رنگ طلاست مرا به یاد تو خواهد انداخت. آن وقت من صدای وزیدن باد را در گندمزار دوست خواهم داشت...
روباه ساکت شد و مدت زیادی به شازده کوچولو نگاه کرد. آخر گفت:
- بیزحمت... مرا اهلی کن!
شازده کوچولو در جواب گفت: خیلی دلم می‌خواهد، ولی زیاد وقت ندارم. من باید دوستانی پیدا کنم و خیلی چیزها هست که باید بشناسم.
روباه گفت: هیچ چیزی را تا اهلی نکنند، نمی‌توان شناخت آدمها دیگر وقت شناختن هیچ چیز را ندارند. آنها چیزهای ساخته و پرداخته از دکان می‌خرند. اما چون کاسبی نیست که دوست بفروشد، آدمهامانده‌اند بی‌دوست . تو اگر دوست می‌خواهی مرا اهلی کن!
شازده کوچولو پرسید: برای این کار چه باید کرد؟
روباه در جواب گفت: باید صبور باشی . تو اول کمی دور از من به این شکل لای علفها می‌نشینی. من از گوشه چشم به تو نگاه خواهم کرد و تو هیچ حرف نخواهی زد. زبان سرچشمه سوءتفاهم است. ولی تو هر روز می‌توانی قدری جلوتر بنشینی.
فردا شازده کوچولو باز آمد.
روباه گفت:
- بهتر بود به وقت دیروز می‌آمدی. تو اگر مثلا هر روز ساعت چهار بعد از ظهر بیایی، من از ساعت سه ببعد کم‌کم خوشحال خواهم شد،سر ساعت چهار نگران و هیجان‌زده خواهم شد و آن وقت به ارزش خوشبختی پی‌خواهم برد. ولی اگر در وقت نامعلومی بیایی، دل مشتاق من نمی‌داند کی خود را برای استقبال تو بیاراید... آخر در هر چیز باید آیینی باشد.
شازده کوچولو پرسید: "آیین" چیست؟
روباه گفت: این هم چیزی است بسیار فراموش شده، چیزی است که باعث می‌شود روزی با روزهای دیگر و ساعتی با ساعتهای دیگر فرق پیدا کند. مثلا شکارچیان من برای خود آیینی دارند: روزهای پنجشنبه با دختران ده می‌رقصند. پس پنجشنبه روز نازنینی است. من در آن روز تا پای تاکستانها به گردش می‌روم. اگر شکارچیها هروقت دلشان می‌خواست می‌رقصیدند، روزها همه به هم شبیه می‌شدند و من دیگر تعطیل نمی‌داشتم.
بالاخره شازده کوچولو روباه را اهلی کرد و چون ساعت جدایی نزدیک شد، روباه گفت:
-آه، من گریه خواهم کرد.
شازده کوچولو گفت:
- تقصیر خودت است. من بد تو را نمی خواستم، ولی خودت خواستی که اهلیت کنم...
روباه گفت: درست است.
شازده کوچولو گفت: ولی تو گریه خواهی کرد!
-درست است.
- پس چیزی برای تو نمی ماند.
- چرا، می ماند. رنگ گندمزار
#دوسنت_اگزوپری
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
جوامع عقب مانده جهان سوم در مواجهه ناگهانی با پیشرفت کشورهای قدرتمند سرنوشت های متفاوتی داشته اند.جوامعی که توانسته اند از سوی سنت به سوی مدرنیسم حرکت کنند و عامل بیرونی پیشرفت را پدیده ای درونی کرده اند توانسته اند موفق باشند. این جوامع دوران گذآر را پشت سر نهاده و به مرور توانسته اند توان مقابله و گفتگو و تاثیرگذآری بر کشورهای پیشرفته را بیابند. ولی این شانس را همه کشورهای جهان سوم نداشته اند. گاه سنت به شکل ساخت ذهنی به معنای فرهنگ و مذهب و ساختار به معنای اقتصاد، سیاست،نظام آموزشی جامعه، در مقابل مدرنیته مقاومت پیگیر پیشه میکند و در فرایند این کشمکش و ناهنجاری، ساختار اندیشه و یا عوامل ذهنی و مادی جامعه را در خود میگیرد و کلافی سردرگم از مشکلات لاینحل ایجاد میکند به عنوان نمونه جدال انفعالی ولی مقاوم سنت مذهبی فرهنگی در اکثر کشورهای مسلمان خاورمیانه باعث پیدایش جریان شبه مدرنیسم به جای مدرنیسم و مدرنیته اصولی شده و عملا روند مدرنیته را در این کشورها ناکام گذآشته است.
#موانع_ساختاری_استقرار_دموکراسی_در_ایران
#تقی_رحمانی
#نشر_سرایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
جوامع عقب مانده جهان سوم در مواجهه ناگهانی با پیشرفت کشورهای قدرتمند سرنوشت های متفاوتی داشته اند.جوامعی که توانسته اند از سوی سنت به سوی مدرنیسم حرکت کنند و عامل بیرونی پیشرفت را پدیده ای درونی کرده اند توانسته اند موفق باشند. این جوامع دوران گذآر را پشت سر نهاده و به مرور توانسته اند توان مقابله و گفتگو و تاثیرگذآری بر کشورهای پیشرفته را بیابند. ولی این شانس را همه کشورهای جهان سوم نداشته اند. گاه سنت به شکل ساخت ذهنی به معنای فرهنگ و مذهب و ساختار به معنای اقتصاد، سیاست،نظام آموزشی جامعه، در مقابل مدرنیته مقاومت پیگیر پیشه میکند و در فرایند این کشمکش و ناهنجاری، ساختار اندیشه و یا عوامل ذهنی و مادی جامعه را در خود میگیرد و کلافی سردرگم از مشکلات لاینحل ایجاد میکند به عنوان نمونه جدال انفعالی ولی مقاوم سنت مذهبی فرهنگی در اکثر کشورهای مسلمان خاورمیانه باعث پیدایش جریان شبه مدرنیسم به جای مدرنیسم و مدرنیته اصولی شده و عملا روند مدرنیته را در این کشورها ناکام گذآشته است.
#موانع_ساختاری_استقرار_دموکراسی_در_ایران
#تقی_رحمانی
#نشر_سرایی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنچه بیشتر مردم —یا دست کم افراد ناموفق —از آن بی خبرند این است که زندگی دقیقا به ما همان چیزی را می دهد که می خواهیم .
هر چیزی که برایت پیش می آید، محصول اندیشه های توست. پس اگر می خواهی زندگیت را عوض کنی، باید از عوض کردن اندیشه هایت آغاز کنی.
#حڪایت_دۅݪت_و_فرزانگی
#مارک_ فیشر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آنچه بیشتر مردم —یا دست کم افراد ناموفق —از آن بی خبرند این است که زندگی دقیقا به ما همان چیزی را می دهد که می خواهیم .
هر چیزی که برایت پیش می آید، محصول اندیشه های توست. پس اگر می خواهی زندگیت را عوض کنی، باید از عوض کردن اندیشه هایت آغاز کنی.
#حڪایت_دۅݪت_و_فرزانگی
#مارک_ فیشر
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اینجا دادگاه لاهه است!
پیرمردی خمیده، به ظاهر خواب
بر کرسی نماینده ی بریتانیای کبیر تکیه زده
هر چه اطرافیان وی را صدا میزنند که برخیز! او همچنان خواب است
در آخر با عصبانیتِ مرد انگلیسی، چشم باز میکند و می گوید:
چقدر خشمگین میشوی وقتی یک بیگانه ۵ دقیقه صندلی تو را بگیرد
در حالی که نفت کشور من را، کشور تو ۲۰۰ سال است که گرفته است!
او دکتر محمد_مصدق است! ۲۹ اردیبهشت، زادروزش گرامی
تا به تاریخ بشر دست امان خواهد بود
نام والای مصدق به جهان خواهد بود!
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
اینجا دادگاه لاهه است!
پیرمردی خمیده، به ظاهر خواب
بر کرسی نماینده ی بریتانیای کبیر تکیه زده
هر چه اطرافیان وی را صدا میزنند که برخیز! او همچنان خواب است
در آخر با عصبانیتِ مرد انگلیسی، چشم باز میکند و می گوید:
چقدر خشمگین میشوی وقتی یک بیگانه ۵ دقیقه صندلی تو را بگیرد
در حالی که نفت کشور من را، کشور تو ۲۰۰ سال است که گرفته است!
او دکتر محمد_مصدق است! ۲۹ اردیبهشت، زادروزش گرامی
تا به تاریخ بشر دست امان خواهد بود
نام والای مصدق به جهان خواهد بود!
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
#مقاله
#آرمانشهر_و_ویرانشهر -قسمت اول
شاید اولین کسی که راجع به #اتوپیا نوشته است #افلاطون بوده است. افلاطون (347-427 پیش از میلاد) هیچ گاه کلمه اتوپیا را به کار نبرد اما در کتاب "در باب عدالت" که به "جمهوری" نیز معروف است به گفتگوی #سقراط و شاگردانش درباره عدالت می پردازد. در این گفتگو، سقراط به شاگردانش می گوید عدالت یا همان تعادل، زمانی در یک فرد قابل تحقق است که او در یک جامعه متعادل یا عدالت محور زندگی کند. سپس افلاطون به نقل از سقراط راجع به جامعه عدالت محور گفتگو می کند و شرایط آن را شرح می دهد. این ایده که "انسان سالم در یک جامعه سالم محقق می شود" اساس "سوسیالیسم" است: تلاش برای اصلاح نهادهای اجتماعی بر تلاش در راه تحقق انسان آرمانی مقدم است.
قرن های بعد در سال 1514 "سر توماس مور" کتابی به نام "اتوپیا" نوشت و برای اولین بار این کلمه را به کار برد که ترکیبی است از - eu به معنای "خوب" و topia - به معنای "مکان". مترجمان برای کلمه اتوپیا از معادل هایی همچون "آرمانشهر"، "ناکجا آباد" و "مدینه فاضله" استفاده کرده اند.
در کتاب "سر توماس مور" اتوپیا نام جزیره ای خیالی است در اقیانوس اطلس که در آن جا "جامعه ای سالم" وجود دارد و عدالت و آبادی و محبت حکمفرماست.
در طول تاریخ، ایده آرمانشهر منجر به این شد که رهبران کاریزماتیک توده هایی را برای انقلاب و جنگ بسیج کنند و دست به کشتار و سرکوب بزنند. نمونه ای از این وقایع تاریخی حکومت ترور "ماکسیمیلیان روبسپیر" در 1793 (پس از انقلاب کبیر فرانسه)، حکومت نازی ها و فاشیست ها در آلمان و ایتالیا و بالاخره استالینیزم در اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب 1917 بود. این وقایع تاریخی باعث شد که بسیاری از اندیشمندان هشدار بدهند که "وعده اتوپیا شروع حرکت به سمت دیس توپیا است." هر حکومت سرکوب و تروری با وعده مدینه فاضله توده ها را بسیج می کند و آرمان آرمانشهر توجیهی می شود برای جنایاتی که در غیر این صورت توجیه ناپذیرند.
برخلاف سوسیالیسم که برای عدالت تقدم قائل است جریان "لیبرالیسم" برای آزادی تقدم قائل است و لیبرالیست ها اعتقاد دارند که مهم ترین فضیلت انسانی آزادی است و به هیچ دلیلی - حتی ساختن یک آرمانشهر - نباید به حریم آزادی های فردی تعرض کرد.
کارل پوپر- یکی از نظریه پردازان برجسته لیبرالیسم- می گوید:
اگر مرا به انتخاب بین عدالت و آزادی مخیر کنند من آزادی را انتخاب می کنم چرا که در یک جامعه آزاد غیر عادلانه من آزادی دفاع از عدالت را دارم ولی در یک جامعه که به نام عدالت آزادی مرا گرفته باشند اگر عدالت محقق نشود من آزادی اعتراض را هم ندارم!
در قرن بیستم ، پس از استقرار استالینیزم در شوروی، نویسندگان و فیلمسازان زیادی به خلق آثاری پرداختند که در آن یک "ویرانشهر" (دیس توپیا) ترسیم شده بود، ویرانشهری که با نام عدالت احداث شده بود و آزادی انتخاب افراد سلب شده بود.
#جورج_اورول در رمان های "مزرعه حیوانات" و "1984" شروع کننده این جریان بود. پس از او "آلدوس هاکسلی" کتاب "جهان جسور تازه" و "کریستوفر فرانک" رمان "میرا" را نوشتند و "تروفو" فیلم سینمایی "فارنهایت 451" را ساخت.
گرچه این آثار حقیقتی را در خود داشتند اردوگاه کاپیتالیسم در دوران جنگ سرد از آن ها با هدف "کمونیسم هراسی" استفاده فراوان کرد.
"هراس سرخ" در دهه 1950 در اوج خود بود و دولت آمریکا با دامن زدن به آن هر نوع گرایش به سوسیالیسم را سرکوب می کرد. در 1947 پرزیدنت ترومن دستور کندوکاو در زندگی سه میلیون نفر از کارکنان دولت را از حیث گرایش به کمونیسم صادر کرد!
"کمیته ضد کمونیسم" به طور خاص نسبت به دانشگاهیان و فیلمسازان حساس بود و برای مثال ده فیلمنامه نویس و کارگردانی که حاضر به بازجویی توسط "کمیته" نشده بودند به زندان افتاند!
جمهوری خواهان برای برتری پیدا کردن بر دموکرات ها در اغلب انتخابات برای ریاست جمهوری دموکرات ها را به سوسیالیسم متهم می کردند و با دامن زدن به "هراس سرخ" رای ها را به سمت خود جلب می کند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
#مقاله
#آرمانشهر_و_ویرانشهر -قسمت اول
شاید اولین کسی که راجع به #اتوپیا نوشته است #افلاطون بوده است. افلاطون (347-427 پیش از میلاد) هیچ گاه کلمه اتوپیا را به کار نبرد اما در کتاب "در باب عدالت" که به "جمهوری" نیز معروف است به گفتگوی #سقراط و شاگردانش درباره عدالت می پردازد. در این گفتگو، سقراط به شاگردانش می گوید عدالت یا همان تعادل، زمانی در یک فرد قابل تحقق است که او در یک جامعه متعادل یا عدالت محور زندگی کند. سپس افلاطون به نقل از سقراط راجع به جامعه عدالت محور گفتگو می کند و شرایط آن را شرح می دهد. این ایده که "انسان سالم در یک جامعه سالم محقق می شود" اساس "سوسیالیسم" است: تلاش برای اصلاح نهادهای اجتماعی بر تلاش در راه تحقق انسان آرمانی مقدم است.
قرن های بعد در سال 1514 "سر توماس مور" کتابی به نام "اتوپیا" نوشت و برای اولین بار این کلمه را به کار برد که ترکیبی است از - eu به معنای "خوب" و topia - به معنای "مکان". مترجمان برای کلمه اتوپیا از معادل هایی همچون "آرمانشهر"، "ناکجا آباد" و "مدینه فاضله" استفاده کرده اند.
در کتاب "سر توماس مور" اتوپیا نام جزیره ای خیالی است در اقیانوس اطلس که در آن جا "جامعه ای سالم" وجود دارد و عدالت و آبادی و محبت حکمفرماست.
در طول تاریخ، ایده آرمانشهر منجر به این شد که رهبران کاریزماتیک توده هایی را برای انقلاب و جنگ بسیج کنند و دست به کشتار و سرکوب بزنند. نمونه ای از این وقایع تاریخی حکومت ترور "ماکسیمیلیان روبسپیر" در 1793 (پس از انقلاب کبیر فرانسه)، حکومت نازی ها و فاشیست ها در آلمان و ایتالیا و بالاخره استالینیزم در اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب 1917 بود. این وقایع تاریخی باعث شد که بسیاری از اندیشمندان هشدار بدهند که "وعده اتوپیا شروع حرکت به سمت دیس توپیا است." هر حکومت سرکوب و تروری با وعده مدینه فاضله توده ها را بسیج می کند و آرمان آرمانشهر توجیهی می شود برای جنایاتی که در غیر این صورت توجیه ناپذیرند.
برخلاف سوسیالیسم که برای عدالت تقدم قائل است جریان "لیبرالیسم" برای آزادی تقدم قائل است و لیبرالیست ها اعتقاد دارند که مهم ترین فضیلت انسانی آزادی است و به هیچ دلیلی - حتی ساختن یک آرمانشهر - نباید به حریم آزادی های فردی تعرض کرد.
کارل پوپر- یکی از نظریه پردازان برجسته لیبرالیسم- می گوید:
اگر مرا به انتخاب بین عدالت و آزادی مخیر کنند من آزادی را انتخاب می کنم چرا که در یک جامعه آزاد غیر عادلانه من آزادی دفاع از عدالت را دارم ولی در یک جامعه که به نام عدالت آزادی مرا گرفته باشند اگر عدالت محقق نشود من آزادی اعتراض را هم ندارم!
در قرن بیستم ، پس از استقرار استالینیزم در شوروی، نویسندگان و فیلمسازان زیادی به خلق آثاری پرداختند که در آن یک "ویرانشهر" (دیس توپیا) ترسیم شده بود، ویرانشهری که با نام عدالت احداث شده بود و آزادی انتخاب افراد سلب شده بود.
#جورج_اورول در رمان های "مزرعه حیوانات" و "1984" شروع کننده این جریان بود. پس از او "آلدوس هاکسلی" کتاب "جهان جسور تازه" و "کریستوفر فرانک" رمان "میرا" را نوشتند و "تروفو" فیلم سینمایی "فارنهایت 451" را ساخت.
گرچه این آثار حقیقتی را در خود داشتند اردوگاه کاپیتالیسم در دوران جنگ سرد از آن ها با هدف "کمونیسم هراسی" استفاده فراوان کرد.
"هراس سرخ" در دهه 1950 در اوج خود بود و دولت آمریکا با دامن زدن به آن هر نوع گرایش به سوسیالیسم را سرکوب می کرد. در 1947 پرزیدنت ترومن دستور کندوکاو در زندگی سه میلیون نفر از کارکنان دولت را از حیث گرایش به کمونیسم صادر کرد!
"کمیته ضد کمونیسم" به طور خاص نسبت به دانشگاهیان و فیلمسازان حساس بود و برای مثال ده فیلمنامه نویس و کارگردانی که حاضر به بازجویی توسط "کمیته" نشده بودند به زندان افتاند!
جمهوری خواهان برای برتری پیدا کردن بر دموکرات ها در اغلب انتخابات برای ریاست جمهوری دموکرات ها را به سوسیالیسم متهم می کردند و با دامن زدن به "هراس سرخ" رای ها را به سمت خود جلب می کند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
#مقاله
#آرمانشهر_و_ویرانشهر -قسمت دوم
در سال 1950 جوزف مک کارتی سناتور جمهوری خواه ایالت ویسکانسین "جهاد ضد کمونیسم" را راه اندازی کرد.
مک کارتی علاوه بر راه اندازی مجدد "تصفیه" در دانشگاه ها، سینما و سازمان های دولتی، "ادبیات ضد آمریکایی" را نیز هدف قرار داد و جریان "مک کارتیسم" سی هزار کتاب که به گفته همکاران مک کارتی طرفدار کمونیسم محسوب می شدند از کتابخانه ها جمع آوری شدند!
در "دکترین ترومن" و "مک کارتیسم" سبک زندگی آمریکایی به گونه ای تبدیل به یک "اتوپیا" شد و هر نوع انتقاد از این سبک زندگی زمینه ساز حرکت به سمت "دیس توپیا " قلمداد شد!
"هراس سرخ" امکان دستگیری 140 نفر از رهبران احزاب کمونیست آمریکا را فراهم آورد، بازجویی و تصفیه کارکنان دانشگاه ها و وزارتخانه ها امکانپذیر شد و استراق سمع مکالمات تلفنی شهروندان توسط سیستم های امنیتی معمول گشت! هراس از دیس توپیا خود زمینه ساز دیس توپیایی دیگری شد!
اما جدا از لیبرالیسم در عرصه سیاسی، جریان قدرتمندی از لیبرالیسم نیز وارد عرصه روانشناسی شد. این جریان، تلاش برای تغییر دادن جامعه و مبارزه بر علیه بی عدالتی را یک "دن کیشوتیسم" می داند و سعی در بی اعتبار کردن هر نوع مبارزه اجتماعی دارد.
این جریان هر نوع تلاش برای مقابله با نهادهای قدرت را با برچست "عقده اودیپ" حرکت آنارشیستی ناشی از مشکل داشتن با پدر و تثبیت لیبیدو در مرحله اودیپال به سخره می گیرد.
ویکتور فرانکل - روانپزشک اتریشی- در کتاب "پزشک و روح" به شرح حال یکی از بیمارانش می پردازد که دیپلمات وزارت خارجه امریکا بوده و سال ها تحت درمان روانکاوی قرار داشته چرا که با سیاست خارجی امپریالیستی آمریکا مخالف بوده و قصد استعفا داشته ولی روانکاوش معتقد بوده مخالفت او با سیاست خارجی امریکا ناشی از عقده اودیپ است و او باید به جای استعفا به کندو کاو در رابطه اش با پدر در دوران کودکی بپردازد!
روانشناس لیبرالیست هر نوع فداکاری و جانبازی برای آرمان های اجتماعی را با برچسب "مازوخیسم" بی ارزش می کند، هر نوع مخالفت با نهادهای قدرت را با برچسب "آنارشیسم" به سخره می گیرد و هر نوع تسلیم ناپذیری در برابر نهادهای قدرت را ارائه "عقده ادیپ" می داند.
از دیدگاه روانشناسی لیبرالیست هر نوع تلاش اجتماعی برای حرکت به سوی "اتوپیا" بیهوده است و "اتوپیا" تنها در درون فرد محقق می شود و "سفر قهرمانی" باید منجر به این شود که به جای جنگیدن با وضع موجود، با جهان همان گونه که هست به صلح برسیم.
در عرصه ادبیات نیز ، روشنفکری خرده بورژوا به همین سو حرکت کرد. قهرمان قصه ها به جای کنش اجتماعی به درون خود فرو می رود و به خلق بهشت کوچکی در میان یک جهنم بزرگ موفق می شود. در این حوزه از ادبیات، قهرمان قصه از چریک مسلکی به صوفی منشی می رسد و بر خلاف افلاطون، همچون لائوتسوی چینی به این نتیجه می رسد که اگر فرد متعادل شود، می بیند که جهان متعادل است. این گونه است که روشنفکر خرده بورژوا در نهایت به گفتان شبه مذهبی عرفانی پناه می برد و کافه های پر از دود سیگار و موزیک "بودابار" و در حد اعلای آن پاتوق های پینک فلوید و ماری جوانا تبدیل به "خانقاه هایی " می شوند که رمقی برای" "کنش اجتماعی" باقی نمی گذارند.
کتاب #بازگشت_به_ناکجاآباد که گفتگویی است بین امانوئل آرتری و سیمون لامارته با ترجمه علی کبیری نقدی است هوشمندانه بر این روشنفکری خرده بورژوایی که در نهایت به یک "اتوپیایی تخیلی" تن میدهد.
بر خلاف جریان روشنفکری در آمریکای لاتین که عمدتأ خصلت سوسیالیستی خود را حفظ کرده است، جریان روشنفکری در ایران به سرعت پس از کودتای 28 مرداد 1332 به سمت لیبرالیستی شدن افراطی پیش رفت. قطعأ یکی از مهم ترین دلایل تاریخی آن اشتباهات استراتژیک حزب توده بود که به جای دفاع از سوسیالیسم خود را موظف به دفاع از منافع همسایه بزرگ می دید اما شاید یکی از دلایل عمیق تر این ماجرا گرایش فرهنگی ایرانیان به صوفی گری و عرفان زدگی باشد که در شرایط دشوار گریز از اجتماع را جایگزین کنش اجتماعی می کنند!
#دکترمحمدرضاسرگلزایی_روانپزشک
پی نوشت ها:
پیشنهاد می کنم مقالات زیر را از همین نگارنده در همین سایت که مرتبط با موضوع مقاله هستند را نیز مطالعه بفرمایید:
#ناخودآگاه_جمعی_خرده_بورژواها #آیا_فمینیسم_بدون_سوسیالیسم_ممکن_است
#عرفان_زدگی_درفرهنگ_ایرانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
#مقاله
#آرمانشهر_و_ویرانشهر -قسمت دوم
در سال 1950 جوزف مک کارتی سناتور جمهوری خواه ایالت ویسکانسین "جهاد ضد کمونیسم" را راه اندازی کرد.
مک کارتی علاوه بر راه اندازی مجدد "تصفیه" در دانشگاه ها، سینما و سازمان های دولتی، "ادبیات ضد آمریکایی" را نیز هدف قرار داد و جریان "مک کارتیسم" سی هزار کتاب که به گفته همکاران مک کارتی طرفدار کمونیسم محسوب می شدند از کتابخانه ها جمع آوری شدند!
در "دکترین ترومن" و "مک کارتیسم" سبک زندگی آمریکایی به گونه ای تبدیل به یک "اتوپیا" شد و هر نوع انتقاد از این سبک زندگی زمینه ساز حرکت به سمت "دیس توپیا " قلمداد شد!
"هراس سرخ" امکان دستگیری 140 نفر از رهبران احزاب کمونیست آمریکا را فراهم آورد، بازجویی و تصفیه کارکنان دانشگاه ها و وزارتخانه ها امکانپذیر شد و استراق سمع مکالمات تلفنی شهروندان توسط سیستم های امنیتی معمول گشت! هراس از دیس توپیا خود زمینه ساز دیس توپیایی دیگری شد!
اما جدا از لیبرالیسم در عرصه سیاسی، جریان قدرتمندی از لیبرالیسم نیز وارد عرصه روانشناسی شد. این جریان، تلاش برای تغییر دادن جامعه و مبارزه بر علیه بی عدالتی را یک "دن کیشوتیسم" می داند و سعی در بی اعتبار کردن هر نوع مبارزه اجتماعی دارد.
این جریان هر نوع تلاش برای مقابله با نهادهای قدرت را با برچست "عقده اودیپ" حرکت آنارشیستی ناشی از مشکل داشتن با پدر و تثبیت لیبیدو در مرحله اودیپال به سخره می گیرد.
ویکتور فرانکل - روانپزشک اتریشی- در کتاب "پزشک و روح" به شرح حال یکی از بیمارانش می پردازد که دیپلمات وزارت خارجه امریکا بوده و سال ها تحت درمان روانکاوی قرار داشته چرا که با سیاست خارجی امپریالیستی آمریکا مخالف بوده و قصد استعفا داشته ولی روانکاوش معتقد بوده مخالفت او با سیاست خارجی امریکا ناشی از عقده اودیپ است و او باید به جای استعفا به کندو کاو در رابطه اش با پدر در دوران کودکی بپردازد!
روانشناس لیبرالیست هر نوع فداکاری و جانبازی برای آرمان های اجتماعی را با برچسب "مازوخیسم" بی ارزش می کند، هر نوع مخالفت با نهادهای قدرت را با برچسب "آنارشیسم" به سخره می گیرد و هر نوع تسلیم ناپذیری در برابر نهادهای قدرت را ارائه "عقده ادیپ" می داند.
از دیدگاه روانشناسی لیبرالیست هر نوع تلاش اجتماعی برای حرکت به سوی "اتوپیا" بیهوده است و "اتوپیا" تنها در درون فرد محقق می شود و "سفر قهرمانی" باید منجر به این شود که به جای جنگیدن با وضع موجود، با جهان همان گونه که هست به صلح برسیم.
در عرصه ادبیات نیز ، روشنفکری خرده بورژوا به همین سو حرکت کرد. قهرمان قصه ها به جای کنش اجتماعی به درون خود فرو می رود و به خلق بهشت کوچکی در میان یک جهنم بزرگ موفق می شود. در این حوزه از ادبیات، قهرمان قصه از چریک مسلکی به صوفی منشی می رسد و بر خلاف افلاطون، همچون لائوتسوی چینی به این نتیجه می رسد که اگر فرد متعادل شود، می بیند که جهان متعادل است. این گونه است که روشنفکر خرده بورژوا در نهایت به گفتان شبه مذهبی عرفانی پناه می برد و کافه های پر از دود سیگار و موزیک "بودابار" و در حد اعلای آن پاتوق های پینک فلوید و ماری جوانا تبدیل به "خانقاه هایی " می شوند که رمقی برای" "کنش اجتماعی" باقی نمی گذارند.
کتاب #بازگشت_به_ناکجاآباد که گفتگویی است بین امانوئل آرتری و سیمون لامارته با ترجمه علی کبیری نقدی است هوشمندانه بر این روشنفکری خرده بورژوایی که در نهایت به یک "اتوپیایی تخیلی" تن میدهد.
بر خلاف جریان روشنفکری در آمریکای لاتین که عمدتأ خصلت سوسیالیستی خود را حفظ کرده است، جریان روشنفکری در ایران به سرعت پس از کودتای 28 مرداد 1332 به سمت لیبرالیستی شدن افراطی پیش رفت. قطعأ یکی از مهم ترین دلایل تاریخی آن اشتباهات استراتژیک حزب توده بود که به جای دفاع از سوسیالیسم خود را موظف به دفاع از منافع همسایه بزرگ می دید اما شاید یکی از دلایل عمیق تر این ماجرا گرایش فرهنگی ایرانیان به صوفی گری و عرفان زدگی باشد که در شرایط دشوار گریز از اجتماع را جایگزین کنش اجتماعی می کنند!
#دکترمحمدرضاسرگلزایی_روانپزشک
پی نوشت ها:
پیشنهاد می کنم مقالات زیر را از همین نگارنده در همین سایت که مرتبط با موضوع مقاله هستند را نیز مطالعه بفرمایید:
#ناخودآگاه_جمعی_خرده_بورژواها #آیا_فمینیسم_بدون_سوسیالیسم_ممکن_است
#عرفان_زدگی_درفرهنگ_ایرانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مانده‌ام که مردم از چه چیزی بیشتر وحشت دارند. من که می‌گویم مردم بیشتر از هر چیز از این وحشت دارند که قدم تازه‌ای بردارند یا حرف تازه‌ای بزنند.
#جنایت و مکافات
#داستایفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مانده‌ام که مردم از چه چیزی بیشتر وحشت دارند. من که می‌گویم مردم بیشتر از هر چیز از این وحشت دارند که قدم تازه‌ای بردارند یا حرف تازه‌ای بزنند.
#جنایت و مکافات
#داستایفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
به بچه ها چه چیزی یاد میدهیم؟
اولین فضیلتِ ناچیزی که به فکرمان می رسد، یاد دادنِ پس انداز به فرزندانمان است. یک قلک به آن ها هدیه می کنیم و توضیح می دهیم که جمع کردنِ پول، چقدر زیباتر از خرج کردن است. بنابراین، قلک، اولین اشتباهِ ماست، در برنامه ی تربیتی مان، یک فضیلتِ ناچیز، برقرار کرده ایم. وقتی که قلک سرانجام شکسته شد و پول خرج شد، بچه ها احساسِ تنهایی و غم می کنند که دیگر پولی نیست.
تا آنجا که مربوط به تربیتِ بچه ها می شود، فکر می کنم که نباید به آنها فضیلت های ناچیز، بلکه باید فضیلت های بزرگ را آموخت. نه صرفه جویی را؛ که سخاوت را و بی تفاوتی به پول را.
نه احتیاط را؛ که شهامت و حقیر شمردن خطر را. نه زیرکی را؛ که صراحت و عشق به واقعیت را.
نه سیاست بازی را؛ که عشق به همنوع و فداکاری را. نه آرزوی توفیق را؛ که آرزوی بودن و دانستن را.
#فضیلتهای _ناچیز
# ناتالیا _گینزبورگ
# محسن _ابراهیم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
به بچه ها چه چیزی یاد میدهیم؟
اولین فضیلتِ ناچیزی که به فکرمان می رسد، یاد دادنِ پس انداز به فرزندانمان است. یک قلک به آن ها هدیه می کنیم و توضیح می دهیم که جمع کردنِ پول، چقدر زیباتر از خرج کردن است. بنابراین، قلک، اولین اشتباهِ ماست، در برنامه ی تربیتی مان، یک فضیلتِ ناچیز، برقرار کرده ایم. وقتی که قلک سرانجام شکسته شد و پول خرج شد، بچه ها احساسِ تنهایی و غم می کنند که دیگر پولی نیست.
تا آنجا که مربوط به تربیتِ بچه ها می شود، فکر می کنم که نباید به آنها فضیلت های ناچیز، بلکه باید فضیلت های بزرگ را آموخت. نه صرفه جویی را؛ که سخاوت را و بی تفاوتی به پول را.
نه احتیاط را؛ که شهامت و حقیر شمردن خطر را. نه زیرکی را؛ که صراحت و عشق به واقعیت را.
نه سیاست بازی را؛ که عشق به همنوع و فداکاری را. نه آرزوی توفیق را؛ که آرزوی بودن و دانستن را.
#فضیلتهای _ناچیز
# ناتالیا _گینزبورگ
# محسن _ابراهیم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تأثیر کتاب «نامه بچه های آمریکا به خدا »
این کتاب نامه‌های بچه‌ها به خدا تأثیرش از صد تا کتاب دینی ما بیشتر است. با اینکه این کتاب، کتابی است که سر تا پای آن را می‌شود در پنج دقیقه خواند، ولی شما نمی‌دانید این کتاب چه تأثیری در این سه چهار ماههٔ اخیر گذاشته است.
فقط یک معلّمی به بچه‌ها اجازه داده است که هر چه می‌خواهند به خدا بگویند و آن را در یک جمله بنویسند. بعد یک آدمی که روانشناس باشد از این چه چیزهایی را ادراک میکند، چقدر نیاز ادارک میکند. ما به این توجّه نمی‌کنیم و می‌خواهیم با تکرار واجب الوجود و ممکن الوجود، قضا و قدر، جبر و اختیار، نبوت عامه و نبوت خاصه و ... به نتیجه برسیم.
ببینید که بچه‌ها چه نوشته‌اند. مثلاً بچه‌ای نوشته است: “خدایا! لازم نیست که مواظب من باشی، همیشه دو طرف خیابان را نگاه می‌کنم.” اینقدر این بچه خدا را دل نگران خود می‌بیند.
وردزوُرث، نویسندهٔ انگلیسی، قطعه‌ای دارد که می‌گوید: “یک وقتی کسی در خواب زندگیِ خویش را دید، از اول زندگی تا آخر زندگی‌اش را به صورت ساحل دریایی. مثل اینکه از اول که به دنیا آمده بود آن طرف ساحل بود و حالا رفته است آن طرف ساحل، بعد دید که همه جا، روی شن‌های ساحل چهار تا جای پا هست.
از خدا پرسید که خدایا من که دو تا پا بیشتر ندارم ولی از اول همه جا جای چهار تا پا هست. بعد خدا به او گفت: «آخر من همیشه با تو همراه بوده‌ام. دو تا جای پای مال توست و دو تای آن مال من است.»
بعد او همینطور که داشت زندگی خود را مرور می‌کرد، دید که در سختی‌ها و تنگناها دو تا جای پا بیشتر نیست. هر جا به مصیبت و دشواری و مشکلی برخورد می‌کرد، دو تا جای پا بیشتر نبود.
گفت: «خدایا! تو هم در سختی‌ها و تنگناها مرا رها کرده‌ای و رفته‌ای، چون دو تا جای پا بیشتر نبود.»
خدا پاسخ داد: «این دو تا هم جای پاهای من است، چون در سختی‌ها و تنگناها تو را بغل می‌کردم و تو روی شانه‌های من و در آغوش من بودی، این دو جای پا، جای پاهای من است.» ”
این قطعه را من به یکی از دانشجویان خودم که بعدها در دانشگاه مشهد استاد شد، نشان دادم و گفتم این را سر کلاس خودت بخوان و واکنش بچه‌ها را به من بگو. او این قطعه را ترجمه کرد و برای بچه‌ها و همکلاسی‌های خود خوانده بود. البته قطعه با نثر بسیار زیبایی نوشته شده و با بیان من متفاوت است.
ایشان می‌گفت، این را که خواندم، دیدم بچه‌ها، پسر و دختر، اشک در چشمان‌شان حلقه بست که خدا در سختی‌ها تازه ما را بغل میکند و در حالت عادی کنار ما راه می‌رود، حال این سخن را چگونه می‌توان با قضا و قدر القا کرد؟ به نظر من، اگر بچه‌ای این را باور کند، تحوّلی در او ایجاد می‌شود. این یک نمونه.
کتاب «نامه بچه‌های آمریکا به خدا» در این مدتِ کوتاه نزدیک به بیست هزار نسخه به فروش رفته است، فقط و فقط به این دلیل که کسانی توانسته‌اند حرف خودشان را بزنند. هر جای این کتاب را باز کنید، خودتان می‌فهمید که بچه‌ها چه نیازی دارند. می‌گوید: «خدای عزیز! شاید هابیل و قابیل آنقدر همدیگر را نمی‌کشتند، اگر هر کدام اطاق خواب جداگانه‌ای داشتند، برای من و برادرم که مؤثر بود.»
#مصطفی ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
تأثیر کتاب «نامه بچه های آمریکا به خدا »
این کتاب نامه‌های بچه‌ها به خدا تأثیرش از صد تا کتاب دینی ما بیشتر است. با اینکه این کتاب، کتابی است که سر تا پای آن را می‌شود در پنج دقیقه خواند، ولی شما نمی‌دانید این کتاب چه تأثیری در این سه چهار ماههٔ اخیر گذاشته است.
فقط یک معلّمی به بچه‌ها اجازه داده است که هر چه می‌خواهند به خدا بگویند و آن را در یک جمله بنویسند. بعد یک آدمی که روانشناس باشد از این چه چیزهایی را ادراک میکند، چقدر نیاز ادارک میکند. ما به این توجّه نمی‌کنیم و می‌خواهیم با تکرار واجب الوجود و ممکن الوجود، قضا و قدر، جبر و اختیار، نبوت عامه و نبوت خاصه و ... به نتیجه برسیم.
ببینید که بچه‌ها چه نوشته‌اند. مثلاً بچه‌ای نوشته است: “خدایا! لازم نیست که مواظب من باشی، همیشه دو طرف خیابان را نگاه می‌کنم.” اینقدر این بچه خدا را دل نگران خود می‌بیند.
وردزوُرث، نویسندهٔ انگلیسی، قطعه‌ای دارد که می‌گوید: “یک وقتی کسی در خواب زندگیِ خویش را دید، از اول زندگی تا آخر زندگی‌اش را به صورت ساحل دریایی. مثل اینکه از اول که به دنیا آمده بود آن طرف ساحل بود و حالا رفته است آن طرف ساحل، بعد دید که همه جا، روی شن‌های ساحل چهار تا جای پا هست.
از خدا پرسید که خدایا من که دو تا پا بیشتر ندارم ولی از اول همه جا جای چهار تا پا هست. بعد خدا به او گفت: «آخر من همیشه با تو همراه بوده‌ام. دو تا جای پای مال توست و دو تای آن مال من است.»
بعد او همینطور که داشت زندگی خود را مرور می‌کرد، دید که در سختی‌ها و تنگناها دو تا جای پا بیشتر نیست. هر جا به مصیبت و دشواری و مشکلی برخورد می‌کرد، دو تا جای پا بیشتر نبود.
گفت: «خدایا! تو هم در سختی‌ها و تنگناها مرا رها کرده‌ای و رفته‌ای، چون دو تا جای پا بیشتر نبود.»
خدا پاسخ داد: «این دو تا هم جای پاهای من است، چون در سختی‌ها و تنگناها تو را بغل می‌کردم و تو روی شانه‌های من و در آغوش من بودی، این دو جای پا، جای پاهای من است.» ”
این قطعه را من به یکی از دانشجویان خودم که بعدها در دانشگاه مشهد استاد شد، نشان دادم و گفتم این را سر کلاس خودت بخوان و واکنش بچه‌ها را به من بگو. او این قطعه را ترجمه کرد و برای بچه‌ها و همکلاسی‌های خود خوانده بود. البته قطعه با نثر بسیار زیبایی نوشته شده و با بیان من متفاوت است.
ایشان می‌گفت، این را که خواندم، دیدم بچه‌ها، پسر و دختر، اشک در چشمان‌شان حلقه بست که خدا در سختی‌ها تازه ما را بغل میکند و در حالت عادی کنار ما راه می‌رود، حال این سخن را چگونه می‌توان با قضا و قدر القا کرد؟ به نظر من، اگر بچه‌ای این را باور کند، تحوّلی در او ایجاد می‌شود. این یک نمونه.
کتاب «نامه بچه‌های آمریکا به خدا» در این مدتِ کوتاه نزدیک به بیست هزار نسخه به فروش رفته است، فقط و فقط به این دلیل که کسانی توانسته‌اند حرف خودشان را بزنند. هر جای این کتاب را باز کنید، خودتان می‌فهمید که بچه‌ها چه نیازی دارند. می‌گوید: «خدای عزیز! شاید هابیل و قابیل آنقدر همدیگر را نمی‌کشتند، اگر هر کدام اطاق خواب جداگانه‌ای داشتند، برای من و برادرم که مؤثر بود.»
#مصطفی ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مانده‌ام که مردم از چه چیزی بیشتر وحشت دارند. من که می‌گویم مردم بیشتر از هر چیز از این وحشت دارند که قدم تازه‌ای بردارند یا حرف تازه‌ای بزنند.
#جنایت و مکافات
#داستایفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مانده‌ام که مردم از چه چیزی بیشتر وحشت دارند. من که می‌گویم مردم بیشتر از هر چیز از این وحشت دارند که قدم تازه‌ای بردارند یا حرف تازه‌ای بزنند.
#جنایت و مکافات
#داستایفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مرگ، یک بار رخ نمی‌دهد
زیرا همه‌ی ما هر روز چند بار می‌میریم
هر بار که با آرزوها، علایق و پیـوندهای خود
وداع می‌کنیم، می‌میریم...
#در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته
#مارسل_پروست
برگردان :مهدی سحابی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
مرگ، یک بار رخ نمی‌دهد
زیرا همه‌ی ما هر روز چند بار می‌میریم
هر بار که با آرزوها، علایق و پیـوندهای خود
وداع می‌کنیم، می‌میریم...
#در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته
#مارسل_پروست
برگردان :مهدی سحابی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️