ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#عزیز_نسین، #راوی_طنز_گریان
سالهای پایانی عمر عزیز نسین نیز او آرامش نداشت. بعد از انتشار فتوای روحالله خمینی و دستور ترور سلمان رشدی به خاطر انتشار کتاب «آیات شیطانی»، عزیز نسین بخشی از کتاب سلمان رشدی را ترجمه و منتشر کرد. نسین گفت که این عمل را در وهلهی نخست به خاطر دفاع از آزادی بیان و عقیده انجام میدهد اما محافل تندروی اسلامی این عمل را تحمل نکردند و حکم ارتداد و دستور قتل عزیز نسین را صادر کردند.
عزیز نسین که برای شرکت در جمع نویسندگان آزادیخواه به شهر سیواس رفته بود مورد حملهی افراد تندروی اسلامی قرار گرفت. در ژوئیه سال ۱۹۹۳ و پس از نماز جمعه، تندروهای مذهبی به هتل محل اقامت عزیز نسین حمله کردند و ساختمان هتل را به آتش کشیدند. عزیز نسین موفق شد که از این حادثه جان سالم به در ببرد اما ۳۷ نفر در آتش سوختند و کشته شدند.
دو سال و چهار روز پس از این اتفاق و در ششم ژوئیه سال ۱۹۹۵ عزیز نسین پس از یک جلسهی کتابخوانی در ازمیر دچار حملهی قلبی شد و درگذشت. عزیز نسین در وصیتنامهای که از او باقیمانده است نوشت که به هیچ دینی معتقد نیست از اینرو او بر اساس تشریفات مراسم خاکسپاری اسلامی به خاک سپرده نشود. او وصیت کرد در گوری بدون نام و نشان در روستای کودکان به خاک سپرده شود.
مَحمَت نصرت که با نام عزیز نسین شناخته شده است نویسنده و مترجم و طنزنویس اهل کشور ترکیه است. عزیز نسین در بیستم دسامبر ۱۹۱۵ در نزدیکی استانبول در خانوادهای فقیر دیده به جهان گشود. عزیز نسین در محیطی مذهبی و خانوادهای سنتی پرورش یافت. عزیز نسین در واقع نام پدر محمت نصرت بود که نام پدر را به شهرتی جهانی رساند. عزیز نسین در زندگینامهی خودنوشت که در سال ۱۹۶۴ نوشته شده است شروع زندگیاش را با زبانی طنز اینگونه بیان میکند: «پدرم در ۱۳ سالگی از یکی از روستاهای آناتولی به استانبول آمد. مادرم هم وقتی خیلی بچه بود از روستای دیگری در آناتولی به استانبول آمد.
«از بچگی آرزو داشتم نمایشنامهنویس شوم. در ارتش، واحدهای پیادهنظام، توپخانه و تانک داشتیم اما واحد نمایشنامهنویسی وجود نداشت. بنابراین به دنبال راهی برای خارج شدن از آنجا بودم و سرانجام در سال ۱۹۴۴ از ارتش آزاد شدم». عزیز نسین از کودکی آرزو داشت نویسنده بشود و به تعبیر خودش مطالبی بنویسد که اشک مردم را در بیاورد: «از بچگی آرزو داشتم مطالبی بنویسم که اشک مردم را در آورد.
با همین هدف داستانی نوشتم و آن را برای مجلهای فرستادم. سردبیر مجله آن را درست نفهمید و به جای گریه کردن، قاه قاه خنده سر داد، ولی بعد از کلی خندیدن، مجبور شد اشکهایش را پاک کند و بگوید: عالی است. باز هم از این داستانها برای ما بنویس.»
عزیز نسین در سال ۱۹۷۲ نهادی تاسیس کرد و نام آن را «بنیاد نسین» گذاشت که کار آن کمک به کودکانی بود که به دلیل فقر و محرومیت نمیتوانند تحصیلات مناسبی داشته باشند. این بنیاد از بدو تاسیس به هزاران کودک آواره کمک کرده است تا بتوانند تحصیل کنند و آیندهی بهتری داشته باشند.
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه🔷
#عزیز_نسین، #راوی_طنز_گریان
سالهای پایانی عمر عزیز نسین نیز او آرامش نداشت. بعد از انتشار فتوای روحالله خمینی و دستور ترور سلمان رشدی به خاطر انتشار کتاب «آیات شیطانی»، عزیز نسین بخشی از کتاب سلمان رشدی را ترجمه و منتشر کرد. نسین گفت که این عمل را در وهلهی نخست به خاطر دفاع از آزادی بیان و عقیده انجام میدهد اما محافل تندروی اسلامی این عمل را تحمل نکردند و حکم ارتداد و دستور قتل عزیز نسین را صادر کردند.
عزیز نسین که برای شرکت در جمع نویسندگان آزادیخواه به شهر سیواس رفته بود مورد حملهی افراد تندروی اسلامی قرار گرفت. در ژوئیه سال ۱۹۹۳ و پس از نماز جمعه، تندروهای مذهبی به هتل محل اقامت عزیز نسین حمله کردند و ساختمان هتل را به آتش کشیدند. عزیز نسین موفق شد که از این حادثه جان سالم به در ببرد اما ۳۷ نفر در آتش سوختند و کشته شدند.
دو سال و چهار روز پس از این اتفاق و در ششم ژوئیه سال ۱۹۹۵ عزیز نسین پس از یک جلسهی کتابخوانی در ازمیر دچار حملهی قلبی شد و درگذشت. عزیز نسین در وصیتنامهای که از او باقیمانده است نوشت که به هیچ دینی معتقد نیست از اینرو او بر اساس تشریفات مراسم خاکسپاری اسلامی به خاک سپرده نشود. او وصیت کرد در گوری بدون نام و نشان در روستای کودکان به خاک سپرده شود.
مَحمَت نصرت که با نام عزیز نسین شناخته شده است نویسنده و مترجم و طنزنویس اهل کشور ترکیه است. عزیز نسین در بیستم دسامبر ۱۹۱۵ در نزدیکی استانبول در خانوادهای فقیر دیده به جهان گشود. عزیز نسین در محیطی مذهبی و خانوادهای سنتی پرورش یافت. عزیز نسین در واقع نام پدر محمت نصرت بود که نام پدر را به شهرتی جهانی رساند. عزیز نسین در زندگینامهی خودنوشت که در سال ۱۹۶۴ نوشته شده است شروع زندگیاش را با زبانی طنز اینگونه بیان میکند: «پدرم در ۱۳ سالگی از یکی از روستاهای آناتولی به استانبول آمد. مادرم هم وقتی خیلی بچه بود از روستای دیگری در آناتولی به استانبول آمد.
«از بچگی آرزو داشتم نمایشنامهنویس شوم. در ارتش، واحدهای پیادهنظام، توپخانه و تانک داشتیم اما واحد نمایشنامهنویسی وجود نداشت. بنابراین به دنبال راهی برای خارج شدن از آنجا بودم و سرانجام در سال ۱۹۴۴ از ارتش آزاد شدم». عزیز نسین از کودکی آرزو داشت نویسنده بشود و به تعبیر خودش مطالبی بنویسد که اشک مردم را در بیاورد: «از بچگی آرزو داشتم مطالبی بنویسم که اشک مردم را در آورد.
با همین هدف داستانی نوشتم و آن را برای مجلهای فرستادم. سردبیر مجله آن را درست نفهمید و به جای گریه کردن، قاه قاه خنده سر داد، ولی بعد از کلی خندیدن، مجبور شد اشکهایش را پاک کند و بگوید: عالی است. باز هم از این داستانها برای ما بنویس.»
عزیز نسین در سال ۱۹۷۲ نهادی تاسیس کرد و نام آن را «بنیاد نسین» گذاشت که کار آن کمک به کودکانی بود که به دلیل فقر و محرومیت نمیتوانند تحصیلات مناسبی داشته باشند. این بنیاد از بدو تاسیس به هزاران کودک آواره کمک کرده است تا بتوانند تحصیل کنند و آیندهی بهتری داشته باشند.
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
از نامه های جیران خلیل جبران به ماری هسکل :
همه چیز را فقط به این خاطر می گویم که بدانی سال های اولیه آشنایی مان را با هم چگونه دیده ام. مسائل ژرف تر هرگز تغییر نکردند ؛ تطابقی که با هم داشتیم ، آن شناخت ، شور نخستین دیدار ، همه این ها ادامه داشته اند و نیز همواره ادامه خواهند داشت. من تو را برای ابد دوست دارم ، و به این می گویند " سرنوشت". هیچ چیز نمی تواند ما را از هم جدا کند ؛ نه من و نه تو ، هیچکدام نمی توانیم این رابطه را تغییر دهیم. می خواهم تا پایان روزگارت به یاد داشته باشی که تو در دنیای من بسیار گرامی هستی که حتی اگر هفت بار ، با هفت مرد مختلف ازدواج کنی در قلب من همه چیز همچون گذشته ادامه خواهد یافت. و امروز ، همچنین می فهمم که ازدواج ما غیر ممکن بود. هر دوی ما را نابود می کرد. زندگی مشترک ما به شیوه ای متفاوت انجام شد و رستگاری ما از همین بود. تو به من کمک کردی خودم را و کار خودم را بشناسم ، گمان می کنم من هم همین کار را با تو کرده باشم ، و به خاطر این با هم بودن ، خدا را سپاسگزارم.
#نامه_های_یک_پیامبر
#جبران_خلیل_جبران
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
از نامه های جیران خلیل جبران به ماری هسکل :
همه چیز را فقط به این خاطر می گویم که بدانی سال های اولیه آشنایی مان را با هم چگونه دیده ام. مسائل ژرف تر هرگز تغییر نکردند ؛ تطابقی که با هم داشتیم ، آن شناخت ، شور نخستین دیدار ، همه این ها ادامه داشته اند و نیز همواره ادامه خواهند داشت. من تو را برای ابد دوست دارم ، و به این می گویند " سرنوشت". هیچ چیز نمی تواند ما را از هم جدا کند ؛ نه من و نه تو ، هیچکدام نمی توانیم این رابطه را تغییر دهیم. می خواهم تا پایان روزگارت به یاد داشته باشی که تو در دنیای من بسیار گرامی هستی که حتی اگر هفت بار ، با هفت مرد مختلف ازدواج کنی در قلب من همه چیز همچون گذشته ادامه خواهد یافت. و امروز ، همچنین می فهمم که ازدواج ما غیر ممکن بود. هر دوی ما را نابود می کرد. زندگی مشترک ما به شیوه ای متفاوت انجام شد و رستگاری ما از همین بود. تو به من کمک کردی خودم را و کار خودم را بشناسم ، گمان می کنم من هم همین کار را با تو کرده باشم ، و به خاطر این با هم بودن ، خدا را سپاسگزارم.
#نامه_های_یک_پیامبر
#جبران_خلیل_جبران
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
دنیا پر از افرادی است که منتظرند کسی از راه برسد و به آنها انگیزه بدهد تا به فردی تبدیل شوند که آرزو دارند.
مسئله این است که هیچ نجات دهنده ای نیست.
این افراد منتظر رسیدن اتوبوس ایستاده اند اما در خیابانی که هیچ اتوبوسی از آن نمیگذرد.
در نتیجه، اگر این اشخاص مسئولیت زندگی خود را بر عهده نگیرند و خود را تحت فشار قرار ندهند ممکن است برای همیشه منتظر بمانند
و این کاریست که اکثر مردم انجام می دهند.
#قورباغه_را_قورت_بده
#برایان_تریسی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
دنیا پر از افرادی است که منتظرند کسی از راه برسد و به آنها انگیزه بدهد تا به فردی تبدیل شوند که آرزو دارند.
مسئله این است که هیچ نجات دهنده ای نیست.
این افراد منتظر رسیدن اتوبوس ایستاده اند اما در خیابانی که هیچ اتوبوسی از آن نمیگذرد.
در نتیجه، اگر این اشخاص مسئولیت زندگی خود را بر عهده نگیرند و خود را تحت فشار قرار ندهند ممکن است برای همیشه منتظر بمانند
و این کاریست که اکثر مردم انجام می دهند.
#قورباغه_را_قورت_بده
#برایان_تریسی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
احساس میکرد جلاد او همین مرد است، جلادی که قبل از اینکه طناب را دور گردنش بیندازد یا گلولهای بهسمتش شلیک کند دوست دارد شخصیت قربانیاش را بشناسد و تمام جوانب را در نظر بگیرد تا کارش بینقص باشد. برای جلاد اهمیت داشت او گناهکار است یا نه. شاید هم اگر جلاد او را گناهکار نداند، آسان اعدامش کند. مرد طاس حتی یک بار هم صورت اسماعیل را نگاه نکرده بود.از داستان "زمان اعدام تغییر نمیکند"
#کمال_عبدالله،
#مرتضی_سلمان،
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
احساس میکرد جلاد او همین مرد است، جلادی که قبل از اینکه طناب را دور گردنش بیندازد یا گلولهای بهسمتش شلیک کند دوست دارد شخصیت قربانیاش را بشناسد و تمام جوانب را در نظر بگیرد تا کارش بینقص باشد. برای جلاد اهمیت داشت او گناهکار است یا نه. شاید هم اگر جلاد او را گناهکار نداند، آسان اعدامش کند. مرد طاس حتی یک بار هم صورت اسماعیل را نگاه نکرده بود.از داستان "زمان اعدام تغییر نمیکند"
#کمال_عبدالله،
#مرتضی_سلمان،
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
اریک فروم تعریف بسیار جالبی از عشق دارد.
او عشق را ترکیبی از چهار عنصر
می داند:
1. توجه
2. مسئولیت
3. احترام
4. معرفت
او می گوید هر جوشش علاقه و کشش و محبتی به طرف مقابل به معنای عشق ورزیدن نیست. بلکه این احساسات، بیشتر مواقع ناشی از تنهایی و کمبود برآورده شدن تمایلات جسمي است که منجر به ایجاد چنین کششی خواهند شد.
اما عاشقی از نگاه فروم ابتدا به معنای توجه به فرد مقابل است. اینکه به او بیشتر از دیگرانی در کنار ما هستند توجه کنیم. و البته در کنار آن، شامل احترام گذاشتن به فرد مورد توجه است.
ریشه لاتین احترام، از دیدن گرفته شده و در واقع احترام به این معناست که معشوق را همانطور که هست ببینیم و بپذیریم.
خواسته های او و تمایلاتش را در نظر بگیریم و سعی نکنیم او را به دلخواه خود محدود و منزوی کنیم و... .
و اما مسئولیت به این معناست که در برابر او احساس مسولیت کرده و کاری نکنیم که او و آینده او را به خطر بیندازیم.
همچنین در جهت مثبت کارهایی را انجام دهیم که منجر به شکل گیری بهترین آینده برای او شود.
#انسان_برای_خویشتن"
#اريك_فروم
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
اریک فروم تعریف بسیار جالبی از عشق دارد.
او عشق را ترکیبی از چهار عنصر
می داند:
1. توجه
2. مسئولیت
3. احترام
4. معرفت
او می گوید هر جوشش علاقه و کشش و محبتی به طرف مقابل به معنای عشق ورزیدن نیست. بلکه این احساسات، بیشتر مواقع ناشی از تنهایی و کمبود برآورده شدن تمایلات جسمي است که منجر به ایجاد چنین کششی خواهند شد.
اما عاشقی از نگاه فروم ابتدا به معنای توجه به فرد مقابل است. اینکه به او بیشتر از دیگرانی در کنار ما هستند توجه کنیم. و البته در کنار آن، شامل احترام گذاشتن به فرد مورد توجه است.
ریشه لاتین احترام، از دیدن گرفته شده و در واقع احترام به این معناست که معشوق را همانطور که هست ببینیم و بپذیریم.
خواسته های او و تمایلاتش را در نظر بگیریم و سعی نکنیم او را به دلخواه خود محدود و منزوی کنیم و... .
و اما مسئولیت به این معناست که در برابر او احساس مسولیت کرده و کاری نکنیم که او و آینده او را به خطر بیندازیم.
همچنین در جهت مثبت کارهایی را انجام دهیم که منجر به شکل گیری بهترین آینده برای او شود.
#انسان_برای_خویشتن"
#اريك_فروم
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
آنچه انسانها را از پا در میآورد، رنجها و سرنوشت نامطلوبشان نیست بلکه "بیمعنا شدن زندگی" است که مصیبتبارتر است. و معنا تنها در لذت و شادمانی و خوشی نیست، بلکه در رنج و مرگ هم میتوان معنایی یافت.
پس از مدت کوتاهی حس کردم که به زودی خواهم مُرد. نگرانیهای من در این اوضاعِ بحرانی با سایر رفقا فرق داشت. پرسش آنها این بود که: «آیا ما از این اردوگاه نازیها جان سالم به در خواهیم برد؟ و اگر نه، پس ارزش این همه درد و رنجی که متحمل میشویم چیست؟» ولی پرسشی که پیوسته در گوش من زنگ میزد این بود که: «آیا اینهمه رنج کشیدنها و مرگهایی که شاهد آنیم، معنایی دارد؟ و اگر نه پس نهایتاً بقا و جان سالم بهدر بردن هم معنایی نخواهد داشت. زیرا اگر معنای زندگی به این تصادفات بستگی داشته باشد، چه از آن جان بهدر ببریم و چه نبریم زندگی ارزش زیستن نخواهد داشت.
#انسان_در_جستجوی_معنی
#ویکتور_فرانکل
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
آنچه انسانها را از پا در میآورد، رنجها و سرنوشت نامطلوبشان نیست بلکه "بیمعنا شدن زندگی" است که مصیبتبارتر است. و معنا تنها در لذت و شادمانی و خوشی نیست، بلکه در رنج و مرگ هم میتوان معنایی یافت.
پس از مدت کوتاهی حس کردم که به زودی خواهم مُرد. نگرانیهای من در این اوضاعِ بحرانی با سایر رفقا فرق داشت. پرسش آنها این بود که: «آیا ما از این اردوگاه نازیها جان سالم به در خواهیم برد؟ و اگر نه، پس ارزش این همه درد و رنجی که متحمل میشویم چیست؟» ولی پرسشی که پیوسته در گوش من زنگ میزد این بود که: «آیا اینهمه رنج کشیدنها و مرگهایی که شاهد آنیم، معنایی دارد؟ و اگر نه پس نهایتاً بقا و جان سالم بهدر بردن هم معنایی نخواهد داشت. زیرا اگر معنای زندگی به این تصادفات بستگی داشته باشد، چه از آن جان بهدر ببریم و چه نبریم زندگی ارزش زیستن نخواهد داشت.
#انسان_در_جستجوی_معنی
#ویکتور_فرانکل
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
من گنجشک نیستم» داستان روزمرگیهای مردی است که خواهرش برای معالجه، او را به مجتمع درمانی سپرده و در حال حاضر او ساکن طبقه نهم و واحد ۹۰۲ از این تیمارستان است. راوی به خاطر مرگ همسرش افسانه (وقت وضع حمل) و فرزندش، سردردهای عجیبی دارد و گاهی وقتها کلهاش داغ میشود ...
من گنجشک نیستم؛ نگاهی به رمان؛ اثر مصطفی مستور
دربارهی خود کتاب
من گنجشک نیستم، رمان 85 صفحه ای مصطفی مستور است که توسط نشر مرکز چاپ شده است. روند دارای بیست اپیزود مرتبط است که در یک تیمارستان خصوصی میگذرد. نویسنده در هر کدام از این اپیزودها به زندگی یکی بیماران در حال درمان هستند میپردازد و تمام این پرداختها از نگاه اول شخص یکی از همین بیمارهاست. راوی داستان بعد از مرگ فرزند و همسرش دچار تشنج شده و خواهرش او را برای مداوا به این مرکز فرستاده است...
زبان داستان
مصطفی مستور از آن نویسندههایی نیست که مثل یوسف علیخانی، شهریار مندنی پور و... زبان خاص خودش را داشته باشد. مستور از زبانی ساده استفاده میکند که گهگاهی هم دوست دارد با زبان کاری انجام بدهد. در این رمان خیلی کم پیش میآید که مستور زبانش را از سادگی بیرون بیاورد. حتی با این که تک تک اتفاقات در یک تیمارستان میافتد و خود راوی هم دم به دم دچار تشنج میشود. زبان داستان فقط زمانی تغییر میکند که راوی تشنج میگیرد و سرگیجه به سراغش میاید و پخش زمین میشود. شاید یکی از ایرادهایی که به مستور میشود گرفت دقیقاً همین موضوع است که زبان داستان در «من گنجشک نیستم» به زبان دیوانهها نزدیک نیست و بیش از حد به روایت داستان پرداخته است.
روایت داستان
روایت داستان را در کل دوست داشتم. با این که نویسنده در انتهای بیشتر اپیزودها برای تمام کردن حرفش و پریدن به زمان بعدی از تشنج راوی استفاده میکند. و به قدری از این شیوه استفاده میکند که از حالت عادی خارج میشود. نویسنده سعی نمیکند هر بار که راوی تشنج میگیرد اتفاق داستانی جدیدی بیافتد و فقط به چرخش سر راوی اکتفا میکند. در حقیقت برای نویسنده، روایتهای فرعی بیشتر از روایت کلی ارزش دارد. این رویه تا انتهای رمان ادامه دارد.
با این که روایت عنصر برجسته این رمان است اما باز هم در روایت کلی، اتفاقی نو نمیافتد. و اگر شخصیت کابلی، دانیال نازی و ماهان نبود، خواننده نمیتوانست همراه راوی جلو بیاید
#من_گنجشک_نیستم
#مصطفی_مستور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
من گنجشک نیستم» داستان روزمرگیهای مردی است که خواهرش برای معالجه، او را به مجتمع درمانی سپرده و در حال حاضر او ساکن طبقه نهم و واحد ۹۰۲ از این تیمارستان است. راوی به خاطر مرگ همسرش افسانه (وقت وضع حمل) و فرزندش، سردردهای عجیبی دارد و گاهی وقتها کلهاش داغ میشود ...
من گنجشک نیستم؛ نگاهی به رمان؛ اثر مصطفی مستور
دربارهی خود کتاب
من گنجشک نیستم، رمان 85 صفحه ای مصطفی مستور است که توسط نشر مرکز چاپ شده است. روند دارای بیست اپیزود مرتبط است که در یک تیمارستان خصوصی میگذرد. نویسنده در هر کدام از این اپیزودها به زندگی یکی بیماران در حال درمان هستند میپردازد و تمام این پرداختها از نگاه اول شخص یکی از همین بیمارهاست. راوی داستان بعد از مرگ فرزند و همسرش دچار تشنج شده و خواهرش او را برای مداوا به این مرکز فرستاده است...
زبان داستان
مصطفی مستور از آن نویسندههایی نیست که مثل یوسف علیخانی، شهریار مندنی پور و... زبان خاص خودش را داشته باشد. مستور از زبانی ساده استفاده میکند که گهگاهی هم دوست دارد با زبان کاری انجام بدهد. در این رمان خیلی کم پیش میآید که مستور زبانش را از سادگی بیرون بیاورد. حتی با این که تک تک اتفاقات در یک تیمارستان میافتد و خود راوی هم دم به دم دچار تشنج میشود. زبان داستان فقط زمانی تغییر میکند که راوی تشنج میگیرد و سرگیجه به سراغش میاید و پخش زمین میشود. شاید یکی از ایرادهایی که به مستور میشود گرفت دقیقاً همین موضوع است که زبان داستان در «من گنجشک نیستم» به زبان دیوانهها نزدیک نیست و بیش از حد به روایت داستان پرداخته است.
روایت داستان
روایت داستان را در کل دوست داشتم. با این که نویسنده در انتهای بیشتر اپیزودها برای تمام کردن حرفش و پریدن به زمان بعدی از تشنج راوی استفاده میکند. و به قدری از این شیوه استفاده میکند که از حالت عادی خارج میشود. نویسنده سعی نمیکند هر بار که راوی تشنج میگیرد اتفاق داستانی جدیدی بیافتد و فقط به چرخش سر راوی اکتفا میکند. در حقیقت برای نویسنده، روایتهای فرعی بیشتر از روایت کلی ارزش دارد. این رویه تا انتهای رمان ادامه دارد.
با این که روایت عنصر برجسته این رمان است اما باز هم در روایت کلی، اتفاقی نو نمیافتد. و اگر شخصیت کابلی، دانیال نازی و ماهان نبود، خواننده نمیتوانست همراه راوی جلو بیاید
#من_گنجشک_نیستم
#مصطفی_مستور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#کال_نامه
گوشي ات را پرت مي كني توي ماشين پياده كه مي شوي دينگ دينگ مي كند،مي روي توي يكي از كوچه پس كوچه هاي خيس شمال گم مي شوي.پيرزني نشسته است روي پله خانه اش.دو سه تا مرغ و خروس دورش مي پلكند.پيراهن سبز دارد و پارچه قرمزي دور كمرش بسته،توي يك پس زمينه سبز و خاكستري نمناك.ميگويد:مرغانه محلي دارم.ميخواهي؟نگاهت مي كند،نگاهش مي كني.لهجه خيس دريا را دارد. توي چشمهايش دنبال راهي ميگردي كه سر صحبت را با او باز كني تا برايت از زندگي اش بگويد از پسرش كه بي وفاست از دخترش كه شوهر دارد،از شوهرش كه پير است.از مرغ هايش بگويد،از تمام چيزهايي بگويد كه تو نيستي.كه يادت برود از كجا امده اي،كه يادت برود يادت برود با خودت چه كردي توي شهر دود و آهن كه دغدغه هايت را فراموش كني،دغدغه پيرزن را بدزدي ، تمام فكر و ذكرت بشود مرغانه ها و مرغ ها.
باران كه ميگيرد ميبيني با سه تا مرغانه وسط كوچه ايستاده اي و پيرزن رفته است.برميگردي سمت ماشين. گوشي ات هنوز دينگ دينگ مي كند. برش مي داري.پر از پيغام سلام چه طوري ،لبريز از شكلك،خبرهاي داغ،عكس هاي لو رفته اين و آن، فحش و داد و دعوا و خنده و ذبح دنيا.گوشي ات را از پنجره پرت مي كني بيرون.دلت ميخواهد جاي همه اينها، خبري كه هروز منتظرش هستي مرغانه اي باشد كه از زير پرهاي داغ مرغي برميداري.
#فائزه_مالک_پور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#کال_نامه
گوشي ات را پرت مي كني توي ماشين پياده كه مي شوي دينگ دينگ مي كند،مي روي توي يكي از كوچه پس كوچه هاي خيس شمال گم مي شوي.پيرزني نشسته است روي پله خانه اش.دو سه تا مرغ و خروس دورش مي پلكند.پيراهن سبز دارد و پارچه قرمزي دور كمرش بسته،توي يك پس زمينه سبز و خاكستري نمناك.ميگويد:مرغانه محلي دارم.ميخواهي؟نگاهت مي كند،نگاهش مي كني.لهجه خيس دريا را دارد. توي چشمهايش دنبال راهي ميگردي كه سر صحبت را با او باز كني تا برايت از زندگي اش بگويد از پسرش كه بي وفاست از دخترش كه شوهر دارد،از شوهرش كه پير است.از مرغ هايش بگويد،از تمام چيزهايي بگويد كه تو نيستي.كه يادت برود از كجا امده اي،كه يادت برود يادت برود با خودت چه كردي توي شهر دود و آهن كه دغدغه هايت را فراموش كني،دغدغه پيرزن را بدزدي ، تمام فكر و ذكرت بشود مرغانه ها و مرغ ها.
باران كه ميگيرد ميبيني با سه تا مرغانه وسط كوچه ايستاده اي و پيرزن رفته است.برميگردي سمت ماشين. گوشي ات هنوز دينگ دينگ مي كند. برش مي داري.پر از پيغام سلام چه طوري ،لبريز از شكلك،خبرهاي داغ،عكس هاي لو رفته اين و آن، فحش و داد و دعوا و خنده و ذبح دنيا.گوشي ات را از پنجره پرت مي كني بيرون.دلت ميخواهد جاي همه اينها، خبري كه هروز منتظرش هستي مرغانه اي باشد كه از زير پرهاي داغ مرغي برميداري.
#فائزه_مالک_پور
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
ً@flith کانال پرواز فكروانديشه
#بریده_ای_از_كتاب
م ل خندید خیلی خوب خیلی خوب من از شوخیهای ترسناک بدم نمی اید و دیگر چه میشود دیگر هیچ چیز بعد از ان به خانه و شهر خودمان میرسیم من این شیشه ها و پیش سگها میاندازم و کارهایی را که عمری است نکرده ام اما هر روز و هر شب با فکرشان کلنجار رفته ام را شروع میکنم خانه ام را رنگ و روغن میزنم صبخ های زود از خواب بلند میشوم دندانهایم را مرتب مسواک میزنم به این ترتیب قطره ناچیزی میشوم در این دریای بزرگ در این اقیانوس یکسان و یک رنگی که اسمش اجتماع ادمها است . یکی مثل انها میشوم با همان علاقه ها و عادتها و اداب .هر چند حقیر و پوچ و احمقانه باشند .با انکه خودم انها را صدها بار به مسخره گرفته ام ممکن است افکارم خیلی عالی باشد ادم واقع بینی باشم که همه چیزهای پوچ و باطل را احساس کرده است و ممکن است کسی باشم غیر از میلیونها نفر مردم عادی که مثل حیوانات می خورند و مینوشند و میمیرند همین هاست که عذابم میدهد و به نطرم پوچتر و ابلهانه تر از هر چیز می اید. اما از این پس من یکی از هزاران خواهم بود یکی از میلیونها .و در طبقه ای جا خواهم گرفت و دیگر اسوده خواهم شد مثل همانها می خورم و مینوشم و جماع میکنم و زندگی را جدی و واقعی میگیرم. دکتر حاتم به میان حرف او دوید و گفت معذرت میخوام زیاد حرف زدن برای شما خوب نیست .از ان گذشته مثل اینکه حالا دیگر شوخی میکنید اهسته تر حرف بزن بعد از ان چه میشود .م.ل ادامه داد بسیار عالی میشود من دیگر احساس تنهایی نمیکنم مثل حالا در هوا معلق نیستم .تکلیفم معلوم شده است و به جایی تعلق دارم .به اسمان طبقه خودم ایمان می اورم و با ریشخند و اسودگی به ان نداهای همیشگی درونم گوش میدهم ان نداها که همیشه از ابتذال و یکسانی بر حذرم داشته اند..
#ملکوت
#بهرام_صادقی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
#بریده_ای_از_كتاب
م ل خندید خیلی خوب خیلی خوب من از شوخیهای ترسناک بدم نمی اید و دیگر چه میشود دیگر هیچ چیز بعد از ان به خانه و شهر خودمان میرسیم من این شیشه ها و پیش سگها میاندازم و کارهایی را که عمری است نکرده ام اما هر روز و هر شب با فکرشان کلنجار رفته ام را شروع میکنم خانه ام را رنگ و روغن میزنم صبخ های زود از خواب بلند میشوم دندانهایم را مرتب مسواک میزنم به این ترتیب قطره ناچیزی میشوم در این دریای بزرگ در این اقیانوس یکسان و یک رنگی که اسمش اجتماع ادمها است . یکی مثل انها میشوم با همان علاقه ها و عادتها و اداب .هر چند حقیر و پوچ و احمقانه باشند .با انکه خودم انها را صدها بار به مسخره گرفته ام ممکن است افکارم خیلی عالی باشد ادم واقع بینی باشم که همه چیزهای پوچ و باطل را احساس کرده است و ممکن است کسی باشم غیر از میلیونها نفر مردم عادی که مثل حیوانات می خورند و مینوشند و میمیرند همین هاست که عذابم میدهد و به نطرم پوچتر و ابلهانه تر از هر چیز می اید. اما از این پس من یکی از هزاران خواهم بود یکی از میلیونها .و در طبقه ای جا خواهم گرفت و دیگر اسوده خواهم شد مثل همانها می خورم و مینوشم و جماع میکنم و زندگی را جدی و واقعی میگیرم. دکتر حاتم به میان حرف او دوید و گفت معذرت میخوام زیاد حرف زدن برای شما خوب نیست .از ان گذشته مثل اینکه حالا دیگر شوخی میکنید اهسته تر حرف بزن بعد از ان چه میشود .م.ل ادامه داد بسیار عالی میشود من دیگر احساس تنهایی نمیکنم مثل حالا در هوا معلق نیستم .تکلیفم معلوم شده است و به جایی تعلق دارم .به اسمان طبقه خودم ایمان می اورم و با ریشخند و اسودگی به ان نداهای همیشگی درونم گوش میدهم ان نداها که همیشه از ابتذال و یکسانی بر حذرم داشته اند..
#ملکوت
#بهرام_صادقی
@flith کانال پرواز فکر و اندیشه 🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
آن روزها داشت با تخته سه لایی ماکت خانه ای را می ساخت که در خواب دیده بود، و اصرار داشت که رنگ آن باید سبز باشد. اما رئیس آسایشگاه می گفت از همین رنگهای زرد بهش بدهید و بگویید سبز است. من آخر سر در نیاوردم که حسین گلبر از کجا می فهمید.
آن قدر پافشاری کرد که رنگ سبز را براش خریدند.
#دریاروندگان_جزیره_آبی_تر
#سفر_روحی
#عباس_معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#برشی_از_کتاب
آن روزها داشت با تخته سه لایی ماکت خانه ای را می ساخت که در خواب دیده بود، و اصرار داشت که رنگ آن باید سبز باشد. اما رئیس آسایشگاه می گفت از همین رنگهای زرد بهش بدهید و بگویید سبز است. من آخر سر در نیاوردم که حسین گلبر از کجا می فهمید.
آن قدر پافشاری کرد که رنگ سبز را براش خریدند.
#دریاروندگان_جزیره_آبی_تر
#سفر_روحی
#عباس_معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
به عنوان یک فارسی زبان ،رعایت قواعد نگارشی و املاء صحیح کلمات در متون و نوشته ها برای انتقال درست و کامل مقصودمان از یک طرف و نیز درک درست مطالب خوانده شده از سوی دیگر،امری لازم و واجب است.
زین پس در کنار هم با استفاده از کتاب غلط ننویسیم استاد ابوالحسن نجفی ، درصدد آموختن نگارش صحیح هستیم.
با ما همراه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
به عنوان یک فارسی زبان ،رعایت قواعد نگارشی و املاء صحیح کلمات در متون و نوشته ها برای انتقال درست و کامل مقصودمان از یک طرف و نیز درک درست مطالب خوانده شده از سوی دیگر،امری لازم و واجب است.
زین پس در کنار هم با استفاده از کتاب غلط ننویسیم استاد ابوالحسن نجفی ، درصدد آموختن نگارش صحیح هستیم.
با ما همراه باشد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آبدیده
#آبدیده/آبداده: آبدیده به معنای «تر شدن در آب» و توسعاً به معنای «تباه و فاسد شده» است:
«کاغذش از کاغذ آبدیدههایی [بود] که به جای ورقی یک شاهی پنج ورق یک شاهی میفروختند» (جعفر شهری، شکر تلخ، تهران، ۱۳۵۷، ص ۴۱۴).
«آب دیدن» نیز به معنای «آسیب دیدن و فاسد شدن» است: «امروز سرای حاجی کاظم شش صندوق سرم دیفتری... حراج میشود. یکی از آنها آبدیده، اما باقیش سالم است» (صادق هدایت، حاجی آقا، چ۲، تهران، ۱۳۳۰، ص ۸۲).
اما آبداده صفتی است که در وصف آهن به کار میرود و آن هنگامی است که این فلز را تفته کنند و در آب فرو برند تا مقاوم شود و زنگ نزد: «هر کس که بیفرمان سلطان ما اینجا آید [او را] زوبین آبداده و شمشیر است» (تاریخ بیهقی، ۴۵)؛
دیو هَگَرْزْ آبروی من نَبَرَد زانک
روی بدو دارد آبداده سنانم (ناصر خسرو)
از نرم دلانِ مُلکِ آن بوم
بود آهنی آبداده چون موم (نظامی، لیلی و مجنون)
بنابراین ترکیب فولاد آبدیده که مجازاً به معنای «در کورهی حوادث پرورده و ورزیده» به کار رفته و در سالهای اخیر، ظاهراً پس از انتشار کتابی با عنوانِ چگونه فولاد آبدیده شد، رایج شده غلط است و در فارسی فصیح بهتر است که به جای آن فولاد آبداده یا فولاد آبدار گفته شود.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آبدیده
#آبدیده/آبداده: آبدیده به معنای «تر شدن در آب» و توسعاً به معنای «تباه و فاسد شده» است:
«کاغذش از کاغذ آبدیدههایی [بود] که به جای ورقی یک شاهی پنج ورق یک شاهی میفروختند» (جعفر شهری، شکر تلخ، تهران، ۱۳۵۷، ص ۴۱۴).
«آب دیدن» نیز به معنای «آسیب دیدن و فاسد شدن» است: «امروز سرای حاجی کاظم شش صندوق سرم دیفتری... حراج میشود. یکی از آنها آبدیده، اما باقیش سالم است» (صادق هدایت، حاجی آقا، چ۲، تهران، ۱۳۳۰، ص ۸۲).
اما آبداده صفتی است که در وصف آهن به کار میرود و آن هنگامی است که این فلز را تفته کنند و در آب فرو برند تا مقاوم شود و زنگ نزد: «هر کس که بیفرمان سلطان ما اینجا آید [او را] زوبین آبداده و شمشیر است» (تاریخ بیهقی، ۴۵)؛
دیو هَگَرْزْ آبروی من نَبَرَد زانک
روی بدو دارد آبداده سنانم (ناصر خسرو)
از نرم دلانِ مُلکِ آن بوم
بود آهنی آبداده چون موم (نظامی، لیلی و مجنون)
بنابراین ترکیب فولاد آبدیده که مجازاً به معنای «در کورهی حوادث پرورده و ورزیده» به کار رفته و در سالهای اخیر، ظاهراً پس از انتشار کتابی با عنوانِ چگونه فولاد آبدیده شد، رایج شده غلط است و در فارسی فصیح بهتر است که به جای آن فولاد آبداده یا فولاد آبدار گفته شود.
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
🍃
دایی محمود آدم جالبی بود . هفتاد و چند سالِ پیش از دهات میآد تهران و میره سربازی.
یه روز که قاطی باقی سربازا وسط پادگان به خط شده بوده، میشنوه که فرمانده داره از ساختن یک دیوار بزرگی دور پادگان صحبت میکنه. میپره جلو و میگه قربان من بنایی بلدم. فرمانده اول یک سیلی میزنه در گوشش و بعد میگه از امروز شروع کن. هر چی کارگر و مصالح خواستی بگو، دستور بدم برات حاضر کنند.
دایی محمود آستیناشو بالا میزنه و شروع میکنه به کشیدن دیوار، ولی چون خیلی رِند و طمعکار بوده از هر دو تا کامیون آجری که سفارش میداده یکیشو شبونه رَد میکرده توی بازار و میفروخته. همین میشه که بعد از سربازی اون قدر پول داشته که میتونسته برا خودش توی بازار حُجره بِخره.ولی حُجره نمیخره.
به جاش پول هاشو بر میداره میره هند، پارچه گرون قیمت زری و ترمه و حَریر میخره و میآره این جا. یک اَنباری اجاره میکنه پارچه ها رو میریزه اون تو . بعدش میره اداره بیمه که تازه توی کشور تاسیس شده بود، همه پارچه ها رو به بالاترین قیمت بیمه میکنه. دو هفته بعد انبار پارچه های دایی محمود اتیش میگیره و همه چیز اون میسوزه.
کارشناسهای بیمه میآن آتیش سوزی رو تایید میکُنند و خسارت کامل می پردازند. حالا نگو که دایی محمود همه پارچههای گرون قیمت رو شبونه خارج کرده بوده و به جاش چیت و چلوار، اون تو چیده بوده. این جوری ثروت دایی محمود دو برابر شد. اون در ادامه زندگیش خیلی از این کارها کرد ولی هیچوقت من ندیدم هیچکس ازش بد بگه.
همه دایی محمود رو دوست داشتند و توی این دنیای بزرگ حتی یک دشمن هم نداشت.
به این ترتیب من از همون بچگی فهمیدم که اگه توی این دنیا حق یک نفر رو بخوری یک دشمن پیدا میکنی...
اگه حق پنج نفر رو بخوری پنج تا دشمن پیدا میکنی
ولی اگه حق همه رو به طور مساوی بخوری هیچ دشمنی پیدا نمیکنی و همه با احترام ازت یاد میکنند...!
#ویزای_کوه_قاف
#عليرضا_مير_اسدالله
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
🍃
دایی محمود آدم جالبی بود . هفتاد و چند سالِ پیش از دهات میآد تهران و میره سربازی.
یه روز که قاطی باقی سربازا وسط پادگان به خط شده بوده، میشنوه که فرمانده داره از ساختن یک دیوار بزرگی دور پادگان صحبت میکنه. میپره جلو و میگه قربان من بنایی بلدم. فرمانده اول یک سیلی میزنه در گوشش و بعد میگه از امروز شروع کن. هر چی کارگر و مصالح خواستی بگو، دستور بدم برات حاضر کنند.
دایی محمود آستیناشو بالا میزنه و شروع میکنه به کشیدن دیوار، ولی چون خیلی رِند و طمعکار بوده از هر دو تا کامیون آجری که سفارش میداده یکیشو شبونه رَد میکرده توی بازار و میفروخته. همین میشه که بعد از سربازی اون قدر پول داشته که میتونسته برا خودش توی بازار حُجره بِخره.ولی حُجره نمیخره.
به جاش پول هاشو بر میداره میره هند، پارچه گرون قیمت زری و ترمه و حَریر میخره و میآره این جا. یک اَنباری اجاره میکنه پارچه ها رو میریزه اون تو . بعدش میره اداره بیمه که تازه توی کشور تاسیس شده بود، همه پارچه ها رو به بالاترین قیمت بیمه میکنه. دو هفته بعد انبار پارچه های دایی محمود اتیش میگیره و همه چیز اون میسوزه.
کارشناسهای بیمه میآن آتیش سوزی رو تایید میکُنند و خسارت کامل می پردازند. حالا نگو که دایی محمود همه پارچههای گرون قیمت رو شبونه خارج کرده بوده و به جاش چیت و چلوار، اون تو چیده بوده. این جوری ثروت دایی محمود دو برابر شد. اون در ادامه زندگیش خیلی از این کارها کرد ولی هیچوقت من ندیدم هیچکس ازش بد بگه.
همه دایی محمود رو دوست داشتند و توی این دنیای بزرگ حتی یک دشمن هم نداشت.
به این ترتیب من از همون بچگی فهمیدم که اگه توی این دنیا حق یک نفر رو بخوری یک دشمن پیدا میکنی...
اگه حق پنج نفر رو بخوری پنج تا دشمن پیدا میکنی
ولی اگه حق همه رو به طور مساوی بخوری هیچ دشمنی پیدا نمیکنی و همه با احترام ازت یاد میکنند...!
#ویزای_کوه_قاف
#عليرضا_مير_اسدالله
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
مجموعه حاضر شامل داستانهای كوتاهی است كه تصویرگر حوادث دوران جنگ، مسائل اجتماعی، احساسی، عاطفی و اعتقادی آن دوران است و با عناوینی چون «مرد طوفان»، «تكدرخت»، «ناگهان رسید»، «فرجام»، «ویزای بهشت»، «سایه هما»، «موجی»، «آخرین فشنگ» و «رگبارهای پراكنده» به نگارش درآمده است. در داستان «ویزای بهشت» برخی از ویژگیها «شهید ابراهیم» از زبان همرزمان، مادر، برادر و استاد او بیان و قسمتهایی از وصیتنامه و دستنوشتههای ایشان درج شده است، شهید ابراهیم انسانی بود كه در حیات حقیقی به هویت رسیده بود. وی هویت مردم، امام عصر، دین و راهش را شناخت و سرانجام تمام هستی خود را در راه اعتقاد خود فدا كرد و سرانجام به درجه شهادت نائل آمد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
مجموعه حاضر شامل داستانهای كوتاهی است كه تصویرگر حوادث دوران جنگ، مسائل اجتماعی، احساسی، عاطفی و اعتقادی آن دوران است و با عناوینی چون «مرد طوفان»، «تكدرخت»، «ناگهان رسید»، «فرجام»، «ویزای بهشت»، «سایه هما»، «موجی»، «آخرین فشنگ» و «رگبارهای پراكنده» به نگارش درآمده است. در داستان «ویزای بهشت» برخی از ویژگیها «شهید ابراهیم» از زبان همرزمان، مادر، برادر و استاد او بیان و قسمتهایی از وصیتنامه و دستنوشتههای ایشان درج شده است، شهید ابراهیم انسانی بود كه در حیات حقیقی به هویت رسیده بود. وی هویت مردم، امام عصر، دین و راهش را شناخت و سرانجام تمام هستی خود را در راه اعتقاد خود فدا كرد و سرانجام به درجه شهادت نائل آمد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#میر_اسدالله آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. او به عنوان روزنامه نگار کارش را از سال ١٣٨٣درهفته نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. وی همچنین در روزنامه های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#میر_اسدالله آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. او به عنوان روزنامه نگار کارش را از سال ١٣٨٣درهفته نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. وی همچنین در روزنامه های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
برهمن اینبار سعی کرد شیوه تازه ای بکار برد و قصه هایش را با لحنی دیگر شروع کند با لحنی که نشان میداد میخواهد قدرت قصه سرایی را به حریفان تازه کار ثابت کند باری بیدپای از جا بلند شد تعظیم کرد و گفت .حان جهان ارای به سلامت باد ماجرای شیر و شتربه که پیش از این در داستان کلیله و دمنه به عرض رسید با مرگ کاو وزندانی شدن دمنه پایان نیافت خود گاو بدست شیر هلاک شد .اما لاشه او ماند کنار حنگل .چرا که خشم وقهر بی امان شیر میخواست تا استخوانهای باز مانده او درس عبرتی باشد برای دیگران .استخوانهای او در ان گوشه دور افتاده باقی ماند هیچ حیوان درنده ای جرات نکرد به او چپ تگاه کند .جانوران با وحشت و نفرت از کنار ان رد میشدند و از اینکه شاید یک روز چنان سرنوشتی در کمین انها هم هست نفسها در سینه شان بند میامد شیر هم که از کشتن گاو بی ازار وجدانش ناراحت بود بعد از مرگ مادرش که بعد از اعدام دمنه اتفاق افتاد خود را به دام هرزگی انداخت وناراحتی وجدان را فراموش کرد اندک اندک وجودش پر شد از خشم و کینه .بعد از اعدام دمنه عدالت جوئیش بهانه ای شد برای حرصی که به خونریزی داشت یک دفعه ده تا گربه را دار زد برای انکه چندین نسل پیش یک گربه ریا کار عابدنما کبکی را به خدعه هلاک کرده یود امر کرد تمام خرگوشهای سفید را توی چاه بیندازند فقط بدین جهت که یک خرگوش سفید شیر ستمکاری را به حیله توی چاه انداخته بود تند خویی و بهانه جویی او حد و اندازه نداشت تفریح عمده اش کشتن بود وو جانوران جنگل نیز از ترس او دست به شکار نمیزدند به شکارهایی هم که افتاده بودند کسی نمی توانست چپ نگاه کند گرسنگی در جنگل زیاد شد هرکس خلاف شیر می اندیشید مجازات میشد مجازاتی سخت و خونین مجازات هایی که هر روز سخت و سختر میشد.
برشی از کتاب #با_کاروان_اندیشه
از مرحوم زنده یاد دکتر #عبد_الحسین_زرینکوب
انتشارات #امیر_کبیر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
برهمن اینبار سعی کرد شیوه تازه ای بکار برد و قصه هایش را با لحنی دیگر شروع کند با لحنی که نشان میداد میخواهد قدرت قصه سرایی را به حریفان تازه کار ثابت کند باری بیدپای از جا بلند شد تعظیم کرد و گفت .حان جهان ارای به سلامت باد ماجرای شیر و شتربه که پیش از این در داستان کلیله و دمنه به عرض رسید با مرگ کاو وزندانی شدن دمنه پایان نیافت خود گاو بدست شیر هلاک شد .اما لاشه او ماند کنار حنگل .چرا که خشم وقهر بی امان شیر میخواست تا استخوانهای باز مانده او درس عبرتی باشد برای دیگران .استخوانهای او در ان گوشه دور افتاده باقی ماند هیچ حیوان درنده ای جرات نکرد به او چپ تگاه کند .جانوران با وحشت و نفرت از کنار ان رد میشدند و از اینکه شاید یک روز چنان سرنوشتی در کمین انها هم هست نفسها در سینه شان بند میامد شیر هم که از کشتن گاو بی ازار وجدانش ناراحت بود بعد از مرگ مادرش که بعد از اعدام دمنه اتفاق افتاد خود را به دام هرزگی انداخت وناراحتی وجدان را فراموش کرد اندک اندک وجودش پر شد از خشم و کینه .بعد از اعدام دمنه عدالت جوئیش بهانه ای شد برای حرصی که به خونریزی داشت یک دفعه ده تا گربه را دار زد برای انکه چندین نسل پیش یک گربه ریا کار عابدنما کبکی را به خدعه هلاک کرده یود امر کرد تمام خرگوشهای سفید را توی چاه بیندازند فقط بدین جهت که یک خرگوش سفید شیر ستمکاری را به حیله توی چاه انداخته بود تند خویی و بهانه جویی او حد و اندازه نداشت تفریح عمده اش کشتن بود وو جانوران جنگل نیز از ترس او دست به شکار نمیزدند به شکارهایی هم که افتاده بودند کسی نمی توانست چپ نگاه کند گرسنگی در جنگل زیاد شد هرکس خلاف شیر می اندیشید مجازات میشد مجازاتی سخت و خونین مجازات هایی که هر روز سخت و سختر میشد.
برشی از کتاب #با_کاروان_اندیشه
از مرحوم زنده یاد دکتر #عبد_الحسین_زرینکوب
انتشارات #امیر_کبیر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#زیستن_در_عاریت :
هايدگر، فيلسوف اگزيستانسياليست معروف آلمانی، در كتاب معروف خود، «هستي و زمان بحثي را در باب وضع زندگي اكثر قريب به اتفاق ما آدميان پيش كشيده است و قصد دارد با ترسيم اين وضع، نشان دهد اكثر ما آدميان «زندگي عاريتي» داريم. هايدگر ميگويد: هر كدام از شما در زندگي خود تأمل كنيد و ببينيد آيا اين سه خصيصه اي كه من ميگويم در زندگيتان هست يا نه. اگر هست، صادقانه پيش خودتان مقّر باشيد كه زندگي عاريتي ميكنيد، نه زندگي اصيل. بعد ميگويد: همة ما آدميان كمابيش اين سه خصيصه را داريم:
خصيصه اول، اين است که ما به وراجّي و ياوه گويي مبتلا شده ايم. وراجّي چه نوع سخني است؟ سخني است كه در آن، خودِ سخن گفتن مهم است نه محتواي سخن. به تعبيري، «خود حرفزدن» موضوعيت پيدا كرده؛ در حاليکه بايد طريقيت داشته باشد و از طريق سخن گفتن، چيزي انتقال يابد. در حقيقت ما از پدران، مادران، مربيّان، افكار عمومي، راديو، تلويزيون، مطبوعات و رسانه هاي جمعي، چيزهايي را شنيده ايم. بعد هم همينطوري كه شنيده ايم، به ديگري انتقال ميدهيم؛ بدون اينكه قبل از اين انتقال، بررسي كنيم و ببينيم آيا اين مطالب درستاند يا نادرست.
خصيصه دوم، آن است که ما از مرحله ياوه گويي و وراجّي، به مرحله سرككشيدن، بوالفضولي و ناخنكزدن ميرسيم. بوالفضولي يعني به محض اينكه چيزي را شنيدم و وارد ذهنم شد فوراً ميگويم چه چيز ديگري داريد؟ يعني با وجود اينكه هنوز مطلب اول را دريافت نكرده ام و وارد هاضمه و فهم من نشده، باز دنبال چيز جديد ميگردم. پس سرك كشيدن يعني عاشق نو بودن. مثلاً، شما كتابي نوشتهاید و من با خواندن آن باورهاي شما را به خود انتقال ميدهم، اصلاً هم دقت نميكنم آيا درست است يا نه؛ اما تا به شما ميرسم ميگويم: آقا اخيراً كتاب جديدي منتشر نكرده ايد؟ يكي نيست بگويد: خوب، كتابهاي قبلي را كه خواندي كداماش حق بود و كداماش باطل؟!
خصيصه سوم، «سردرگمي» و «گيجي» است؛ يعني نميدانم در چه جهاني به سر ميبرم. مثلاً نميدانم آيا جهان هدفدار است يا بیهدف؛ نميدانم در جهانِ با خدا به سر ميبرم يا بيخدا؛ نميدانم جنگ بهتر است يا صلح؛ اما در عين حال ميدانم كه درباره هر يك از اين پرسشها، اقوال زيادي هست و ميتوانم همه را براي شما توضيح دهم. در واقع، ما از نظر فكري تلوتلو ميخوريم. چرا؟ چون در مورد هيچ چيز خودمان تصميم نگرفتهایم و تنها وسیلهای براي انتقال نظريات بوده ایم. به تعبير ديگر، باورها همينطور به ما ميرسند و از ما به ديگران انتقال مي يابند و چون ما شهوت شنيدن و گفتن داريم، در اثر اعمال اين شهوت، به گيجي فرورفته ايم؛ يعني هيچ رأي شخصي قابل دفاعي نداريم. در واقع، به جاي اينكه سخن ما «درباره واقعيتها» باشد، درباره «سخناني است كه درباره واقعيتها» گفته شده و اصلاً از اين سخنان، به خود واقعيت انتقال نيافته ايم.
بدين ترتيب، شاخصههای اصلي زندگي عاريتي چنين هستند: تقليد مي كنيم، تعبد مي ورزيم، بیدلیل سخن مي گوييم، سخنان ديگران را بیدلیل مي پذيريم و ديگران هم سخنان ما را بیدلیل میپذیرند و بر سر هيچ هياهو مي كنيم؛ با همه وفاداريم جز با خود، با همه صداقت داريم جز با خود، با همه يكرنگ هستيم جز با خود. در حالي كه شاخصههای اصلي زندگي اصيل، عبارتاند از: به خود وفادار بودن نه به هيچ كس ديگر، با خود صداقت داشتن نه با هيچ كس ديگر، با خود يكرنگ بودن نه با هيچ كس ديگر. زندگي اصيل، يعني زندگي اي كه در آن انسان تنها به خودش وفادار است و مساوي است با «در التزام خود حركت كردن» و «در معيّت خود زيستن»، و بنابراين هرگاه وفاداري به خود، فداي وفاداري به ديگر يا ديگران شود، زندگي من عاريتي خواهد بود. معناي واضحتر وفاداري به خود، فقط «بر اساس فهم خود عمل كردن» و «فهم خود را مبناي تصميم گيريهاي عملي قرار دادن» است.
كساني زندگي اصيل دارند كه در واقع هيچ باور نيازموده اي را مبنا قرار نمیدهند، تقليد نمي كنند، تعبد نمي ورزند، همرنگي با جماعت ندارند، افكار عمومي در آنها مؤثر نيست و در پي اين نيستند كه محبوبيتشان را به هر قيمتي حفظ كنند. زندگي اصيل، يعني بر اساس اعتماد به چشم، ديدن؛ نه كور كردن چشم خود و ديدن با چشم ديگران؛ يعني ديدن زندگي از پشت عينك خود، نه لگدمال كردن عينك خود و بر چشمزدن عينك ديگري؛ يعني اينکه من زندگيام را بر اساس صرافت طبعهاي شخصي خودم بسازم، نه تعطيل كردن اقتضائات درون براي كسب رضايت ديگري.
#مصطفی_ملکیان - مجله شعر- تابستان 88- شماره 66- ص14تا16
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#زیستن_در_عاریت :
هايدگر، فيلسوف اگزيستانسياليست معروف آلمانی، در كتاب معروف خود، «هستي و زمان بحثي را در باب وضع زندگي اكثر قريب به اتفاق ما آدميان پيش كشيده است و قصد دارد با ترسيم اين وضع، نشان دهد اكثر ما آدميان «زندگي عاريتي» داريم. هايدگر ميگويد: هر كدام از شما در زندگي خود تأمل كنيد و ببينيد آيا اين سه خصيصه اي كه من ميگويم در زندگيتان هست يا نه. اگر هست، صادقانه پيش خودتان مقّر باشيد كه زندگي عاريتي ميكنيد، نه زندگي اصيل. بعد ميگويد: همة ما آدميان كمابيش اين سه خصيصه را داريم:
خصيصه اول، اين است که ما به وراجّي و ياوه گويي مبتلا شده ايم. وراجّي چه نوع سخني است؟ سخني است كه در آن، خودِ سخن گفتن مهم است نه محتواي سخن. به تعبيري، «خود حرفزدن» موضوعيت پيدا كرده؛ در حاليکه بايد طريقيت داشته باشد و از طريق سخن گفتن، چيزي انتقال يابد. در حقيقت ما از پدران، مادران، مربيّان، افكار عمومي، راديو، تلويزيون، مطبوعات و رسانه هاي جمعي، چيزهايي را شنيده ايم. بعد هم همينطوري كه شنيده ايم، به ديگري انتقال ميدهيم؛ بدون اينكه قبل از اين انتقال، بررسي كنيم و ببينيم آيا اين مطالب درستاند يا نادرست.
خصيصه دوم، آن است که ما از مرحله ياوه گويي و وراجّي، به مرحله سرككشيدن، بوالفضولي و ناخنكزدن ميرسيم. بوالفضولي يعني به محض اينكه چيزي را شنيدم و وارد ذهنم شد فوراً ميگويم چه چيز ديگري داريد؟ يعني با وجود اينكه هنوز مطلب اول را دريافت نكرده ام و وارد هاضمه و فهم من نشده، باز دنبال چيز جديد ميگردم. پس سرك كشيدن يعني عاشق نو بودن. مثلاً، شما كتابي نوشتهاید و من با خواندن آن باورهاي شما را به خود انتقال ميدهم، اصلاً هم دقت نميكنم آيا درست است يا نه؛ اما تا به شما ميرسم ميگويم: آقا اخيراً كتاب جديدي منتشر نكرده ايد؟ يكي نيست بگويد: خوب، كتابهاي قبلي را كه خواندي كداماش حق بود و كداماش باطل؟!
خصيصه سوم، «سردرگمي» و «گيجي» است؛ يعني نميدانم در چه جهاني به سر ميبرم. مثلاً نميدانم آيا جهان هدفدار است يا بیهدف؛ نميدانم در جهانِ با خدا به سر ميبرم يا بيخدا؛ نميدانم جنگ بهتر است يا صلح؛ اما در عين حال ميدانم كه درباره هر يك از اين پرسشها، اقوال زيادي هست و ميتوانم همه را براي شما توضيح دهم. در واقع، ما از نظر فكري تلوتلو ميخوريم. چرا؟ چون در مورد هيچ چيز خودمان تصميم نگرفتهایم و تنها وسیلهای براي انتقال نظريات بوده ایم. به تعبير ديگر، باورها همينطور به ما ميرسند و از ما به ديگران انتقال مي يابند و چون ما شهوت شنيدن و گفتن داريم، در اثر اعمال اين شهوت، به گيجي فرورفته ايم؛ يعني هيچ رأي شخصي قابل دفاعي نداريم. در واقع، به جاي اينكه سخن ما «درباره واقعيتها» باشد، درباره «سخناني است كه درباره واقعيتها» گفته شده و اصلاً از اين سخنان، به خود واقعيت انتقال نيافته ايم.
بدين ترتيب، شاخصههای اصلي زندگي عاريتي چنين هستند: تقليد مي كنيم، تعبد مي ورزيم، بیدلیل سخن مي گوييم، سخنان ديگران را بیدلیل مي پذيريم و ديگران هم سخنان ما را بیدلیل میپذیرند و بر سر هيچ هياهو مي كنيم؛ با همه وفاداريم جز با خود، با همه صداقت داريم جز با خود، با همه يكرنگ هستيم جز با خود. در حالي كه شاخصههای اصلي زندگي اصيل، عبارتاند از: به خود وفادار بودن نه به هيچ كس ديگر، با خود صداقت داشتن نه با هيچ كس ديگر، با خود يكرنگ بودن نه با هيچ كس ديگر. زندگي اصيل، يعني زندگي اي كه در آن انسان تنها به خودش وفادار است و مساوي است با «در التزام خود حركت كردن» و «در معيّت خود زيستن»، و بنابراين هرگاه وفاداري به خود، فداي وفاداري به ديگر يا ديگران شود، زندگي من عاريتي خواهد بود. معناي واضحتر وفاداري به خود، فقط «بر اساس فهم خود عمل كردن» و «فهم خود را مبناي تصميم گيريهاي عملي قرار دادن» است.
كساني زندگي اصيل دارند كه در واقع هيچ باور نيازموده اي را مبنا قرار نمیدهند، تقليد نمي كنند، تعبد نمي ورزند، همرنگي با جماعت ندارند، افكار عمومي در آنها مؤثر نيست و در پي اين نيستند كه محبوبيتشان را به هر قيمتي حفظ كنند. زندگي اصيل، يعني بر اساس اعتماد به چشم، ديدن؛ نه كور كردن چشم خود و ديدن با چشم ديگران؛ يعني ديدن زندگي از پشت عينك خود، نه لگدمال كردن عينك خود و بر چشمزدن عينك ديگري؛ يعني اينکه من زندگيام را بر اساس صرافت طبعهاي شخصي خودم بسازم، نه تعطيل كردن اقتضائات درون براي كسب رضايت ديگري.
#مصطفی_ملکیان - مجله شعر- تابستان 88- شماره 66- ص14تا16
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️