@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
دکتر مصدق در روزهای پایانی زمامداری استوار و درخشان ظاهر شد.
شیوه ای که مصدق در روزهای آخردولت خود به کاربست شاهکار سیاسی او بود. شگرد توسل به رفراندوم برای انحلال مجلس تا آن تاریخ سابقه نداشت وسران متنفذ نهضت با آن مخالفت می نمودند. دادن رسید با قید تاریخ و ساعت به فرمان عزل و در همان حال دستور توقیف و خلع سلاح آورنده فرمان حکایت از تسلط عجیب وی بر اعصاب خود دارد. در آن شب ۲۵ مرداد او هوشیارانه و با اعتماد به نفس کامل تحرکات دشمن را زیر نظر داشت. دنبال
@avayekoorosh
کردن ریاحی و فرستادن فوری او به ستاد ارتش بود که نقشه کودتای آن شب را به شکست کشانید. در فاصله ۲۵ تا ۲۸ مرداد با آن موج احساسات که بالاگرفته بود و فشاری که یاران نزدیکش بر او وارد می آوردند شرط احتیاط را فرونگذاشت و به تغییر رژیم تن در نداد. گویی سیر حوادث را از پیش می دانست و نمی خواسته گزک به دست کسی بدهد. در ملاقات ۲۷ مرداد با هندرسن ضعف و زبونی از خود نشان نداد و هندرسن را از روحیه خوب و متعادل خویش شگفت زده ساخت...
روز ۲۸ مرداد او حتی با نزدیک ترین یاران درد دل نکرد و آنچه را می اندیشید با احدی نگفت و تمام بار مسئولیت را خود به دوش گرفت. چند تن از وفادار ترین دوستان که تا آخرین ساعت های آن روز پر ماجرا با او بودند کلمه ای از او نقل نکردند جز اینکه می گفت:« من اینجا می مانم. هر چه می شود بشود. بیایند مرا بکشند.»
خواب آشفته نفت، دکتر مصدق و نهضت ملی ایران- محمدعلی موحد- جلد دوم ص ۸۵۶-۸۵۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
دکتر مصدق در روزهای پایانی زمامداری استوار و درخشان ظاهر شد.
شیوه ای که مصدق در روزهای آخردولت خود به کاربست شاهکار سیاسی او بود. شگرد توسل به رفراندوم برای انحلال مجلس تا آن تاریخ سابقه نداشت وسران متنفذ نهضت با آن مخالفت می نمودند. دادن رسید با قید تاریخ و ساعت به فرمان عزل و در همان حال دستور توقیف و خلع سلاح آورنده فرمان حکایت از تسلط عجیب وی بر اعصاب خود دارد. در آن شب ۲۵ مرداد او هوشیارانه و با اعتماد به نفس کامل تحرکات دشمن را زیر نظر داشت. دنبال
@avayekoorosh
کردن ریاحی و فرستادن فوری او به ستاد ارتش بود که نقشه کودتای آن شب را به شکست کشانید. در فاصله ۲۵ تا ۲۸ مرداد با آن موج احساسات که بالاگرفته بود و فشاری که یاران نزدیکش بر او وارد می آوردند شرط احتیاط را فرونگذاشت و به تغییر رژیم تن در نداد. گویی سیر حوادث را از پیش می دانست و نمی خواسته گزک به دست کسی بدهد. در ملاقات ۲۷ مرداد با هندرسن ضعف و زبونی از خود نشان نداد و هندرسن را از روحیه خوب و متعادل خویش شگفت زده ساخت...
روز ۲۸ مرداد او حتی با نزدیک ترین یاران درد دل نکرد و آنچه را می اندیشید با احدی نگفت و تمام بار مسئولیت را خود به دوش گرفت. چند تن از وفادار ترین دوستان که تا آخرین ساعت های آن روز پر ماجرا با او بودند کلمه ای از او نقل نکردند جز اینکه می گفت:« من اینجا می مانم. هر چه می شود بشود. بیایند مرا بکشند.»
خواب آشفته نفت، دکتر مصدق و نهضت ملی ایران- محمدعلی موحد- جلد دوم ص ۸۵۶-۸۵۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#استاندارد دوگانه درباب ارزش عقل نزد عالمان مسیحی
🔹یک شخصی یک ساعت به شما هدیه می‌دهد، بسیار سپاسگزار می‌شوید، ممنون می‌شوید، شاد می‌شوید و می‌گویید این لطف بزرگی بود که این شخص به من کرده که این ساعت رو به من هدیه کرده که من به مچم ببندم. اما اگر بعدش بلافاصله اضافه کرد که فلانی این ساعت رو من به تو می‌دهم اما هر وقت که خواستی ببینی وقت کی هست، بیا از خودم بپرس، به این ساعت نگاه نکن. آنوقت باید گفت این وزر و وبال هست. آخر یک چیز سنگین به مچم اضافه کنم بعد هروقت بخواهم وقت را ببینم، بیا از خودم بپرس؟
🔹گالیله می‌گفت که ای روحانیان مسیحی شما اول تو گوش ما می خوانید که عقل بزرگترین موهبت الهی است به انسان، فصل ممیز انسان از سایر حیوانات عقل است. با عقل می‌شود چه کرد. شاکر باشید که خدا به شما عقل داده. خب تا اینجا خوب است، انگار یک عقلی به ما هدیه شده، اما تا میخواهیم با عقلمان یک چیزی را کشف کنیم، می‌گویید آقا کتاب مقدس هست، عقل کجا، کتاب مقدس کجا. آخر اگر اینجوری است خب این عقل را بیایید پس بگیرید. اگر بناست وقتمان را از شما بپرسیم این ساعت را هم نخواستیم.
🔹همیشه دوستان کاری به این نداشته باشید که من چه می‌گویم، خودتان برای خودتان با وجدان خودتان چطور کنار می‌آیید؟ بالاخره عقل اعتبار دارد یا ندارد؟ اگر اعتبار ندارد آنجا هم که فلاسفه اثبات می‌کنند با همین عقل که خدا وجود دارد، انجا هم عقل اعتبار ندارد. چه جور است که تا متکلمان و فلاسفه اثبات وجود خدا می‌کنند و اثبات ذات خدا و صفات خدا و افعال خدا و نبوت عامه و نبوت خاصه و معاد و اینها تا انجا عقل اینقدر محترم است ولی تا عقل یک چیزی می‌گوید که با یکی ازمتون دینی من و تو سازگار نیست انوقت بگوییم با این عقل‌های گنجشکی!!! خطاب به من گفته شده که تمام عقل بشر به اندازه یک گنجشک است تو که اصلا عقل هم نداری مصطفی! اگر من عقل ندارم وقتی با همین عقلم اثبات وجود خدا می‌کنم، این هم عقل نیست. نمی‌شود بگوییم تا وقتی عقل دارد اثبات مدعیات دین و مذهب من را می‌کند، حکمش مطاع است اما تا خلاف دین و مذهب من گفت قاضی ماذون است. عقل تنها قاضی است. عقل هم حکم نصب خودش را باید خودش امضا کند و هم حکم عزل خودش را خودش باید امضا کند. فقط خود عقل می‌فهمد محدودیتش کجاست و حکم عزل خودش را باید صادر هم بکند. اتفاقا من معتقدم اگر کسی عقلانیت عمیق داشته باشد می‌فهمد عقل محدود است.
#مصطفی_ملکیان
#سخنرانی_فلسفه_برای_زندگی #دانشگاه_تهران
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#استاندارد دوگانه درباب ارزش عقل نزد عالمان مسیحی
🔹یک شخصی یک ساعت به شما هدیه می‌دهد، بسیار سپاسگزار می‌شوید، ممنون می‌شوید، شاد می‌شوید و می‌گویید این لطف بزرگی بود که این شخص به من کرده که این ساعت رو به من هدیه کرده که من به مچم ببندم. اما اگر بعدش بلافاصله اضافه کرد که فلانی این ساعت رو من به تو می‌دهم اما هر وقت که خواستی ببینی وقت کی هست، بیا از خودم بپرس، به این ساعت نگاه نکن. آنوقت باید گفت این وزر و وبال هست. آخر یک چیز سنگین به مچم اضافه کنم بعد هروقت بخواهم وقت را ببینم، بیا از خودم بپرس؟
🔹گالیله می‌گفت که ای روحانیان مسیحی شما اول تو گوش ما می خوانید که عقل بزرگترین موهبت الهی است به انسان، فصل ممیز انسان از سایر حیوانات عقل است. با عقل می‌شود چه کرد. شاکر باشید که خدا به شما عقل داده. خب تا اینجا خوب است، انگار یک عقلی به ما هدیه شده، اما تا میخواهیم با عقلمان یک چیزی را کشف کنیم، می‌گویید آقا کتاب مقدس هست، عقل کجا، کتاب مقدس کجا. آخر اگر اینجوری است خب این عقل را بیایید پس بگیرید. اگر بناست وقتمان را از شما بپرسیم این ساعت را هم نخواستیم.
🔹همیشه دوستان کاری به این نداشته باشید که من چه می‌گویم، خودتان برای خودتان با وجدان خودتان چطور کنار می‌آیید؟ بالاخره عقل اعتبار دارد یا ندارد؟ اگر اعتبار ندارد آنجا هم که فلاسفه اثبات می‌کنند با همین عقل که خدا وجود دارد، انجا هم عقل اعتبار ندارد. چه جور است که تا متکلمان و فلاسفه اثبات وجود خدا می‌کنند و اثبات ذات خدا و صفات خدا و افعال خدا و نبوت عامه و نبوت خاصه و معاد و اینها تا انجا عقل اینقدر محترم است ولی تا عقل یک چیزی می‌گوید که با یکی ازمتون دینی من و تو سازگار نیست انوقت بگوییم با این عقل‌های گنجشکی!!! خطاب به من گفته شده که تمام عقل بشر به اندازه یک گنجشک است تو که اصلا عقل هم نداری مصطفی! اگر من عقل ندارم وقتی با همین عقلم اثبات وجود خدا می‌کنم، این هم عقل نیست. نمی‌شود بگوییم تا وقتی عقل دارد اثبات مدعیات دین و مذهب من را می‌کند، حکمش مطاع است اما تا خلاف دین و مذهب من گفت قاضی ماذون است. عقل تنها قاضی است. عقل هم حکم نصب خودش را باید خودش امضا کند و هم حکم عزل خودش را خودش باید امضا کند. فقط خود عقل می‌فهمد محدودیتش کجاست و حکم عزل خودش را باید صادر هم بکند. اتفاقا من معتقدم اگر کسی عقلانیت عمیق داشته باشد می‌فهمد عقل محدود است.
#مصطفی_ملکیان
#سخنرانی_فلسفه_برای_زندگی #دانشگاه_تهران
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
انسان می تواند درباره ی اعمال خود قول بدهد و نه درباره ی احساسات خود؛زیرا احساسات کنترل ناپذیراند.آنکه قول می دهد که همیشه کسی را دوست خواهد داشت یا همیشه از کسی متنفر خواهد بود یا همیشه به کسی وفادار خواهد ماند، چیزی را قول می دهد که در توان او نیست؛ ولی او مسلما می تواند اعمالی را تضمین کند که، گر چه معمولا نتایج عشق ، نفرت و وفاداری هستند، ولی می توانند از انگیزه های دیگری نیز منبعث شوند:زیرا راه ها و انگیزه های فراوان می توانند به عمل واحدی منجر شوند.بنابراین قول دادن اینکه انسان همیشه کسی را دوست دارد به معنای آن است که : مادام که من تو را دوست بدارم با تو عاشقانه رفتار می کنم؛ اما هنگامی که تو را دوست نداشته باشم، کماکان به همان نحو با تو رفتار می کنم، هر چند در آن موقع رفتار من منبعث از رفتار انگیزه های دیگری است: به طوریکه در ذهن همنوعان این پندار باقی خواهد ماند که عشق [ما] هنوز پابر جا است و خلل در آن ایجاد نگشته است.
بنابر این آدمی هنگامی که با کسی بی آنکه خود را بفریبد از عشق جاودان سخن می گوید،تداوم ظاهر عشق را قول می دهد.
#انسانی_بسیار_انسانی
#فریدریش_نیچه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
انسان می تواند درباره ی اعمال خود قول بدهد و نه درباره ی احساسات خود؛زیرا احساسات کنترل ناپذیراند.آنکه قول می دهد که همیشه کسی را دوست خواهد داشت یا همیشه از کسی متنفر خواهد بود یا همیشه به کسی وفادار خواهد ماند، چیزی را قول می دهد که در توان او نیست؛ ولی او مسلما می تواند اعمالی را تضمین کند که، گر چه معمولا نتایج عشق ، نفرت و وفاداری هستند، ولی می توانند از انگیزه های دیگری نیز منبعث شوند:زیرا راه ها و انگیزه های فراوان می توانند به عمل واحدی منجر شوند.بنابراین قول دادن اینکه انسان همیشه کسی را دوست دارد به معنای آن است که : مادام که من تو را دوست بدارم با تو عاشقانه رفتار می کنم؛ اما هنگامی که تو را دوست نداشته باشم، کماکان به همان نحو با تو رفتار می کنم، هر چند در آن موقع رفتار من منبعث از رفتار انگیزه های دیگری است: به طوریکه در ذهن همنوعان این پندار باقی خواهد ماند که عشق [ما] هنوز پابر جا است و خلل در آن ایجاد نگشته است.
بنابر این آدمی هنگامی که با کسی بی آنکه خود را بفریبد از عشق جاودان سخن می گوید،تداوم ظاهر عشق را قول می دهد.
#انسانی_بسیار_انسانی
#فریدریش_نیچه
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کتاب مردمان روی زمین به گوناگونی بیش از هفت میلیارد انسان پراکنده بر این کره‌ی خاکی می‌پردازد. از شکل ظاهری انسانها آغاز می‌کند. توجه ما را به تفاوت شکل و اندازه‌ی اندام آنها جلب می‌کند و سپس به تفاوت‌های فرهنگی و سلیقه‌ها می‌پردازد، ما را با اقوام و ملل مختلف آشنا می‌کند و با تصویرهایی از نقاط مختلف جهان، ما را به پذیرش تفاوت و گوناگونی و درک دگرپذیری رهنمون می‌شود و در آخر نتیجه می‌گیرد؛ فقط تصور کنیم دنیا چقدر خسته‌کننده بود اگر همه‌ی ما یک‌شکل و شبیه هم بودیم.
این کتاب با زبان ساده و جملاتی کوتاه اما مفاهیمی عمیق و راستین، از انسانها می‌گوید که با تمام تفاوت‌های ممکن بر پهنۀ زمین پراکنده‌اند. تصویرهای گویا و روشن کتاب، تنوع رنگ، شکل و گوناگونی مردمان روی زمین را روایت می‌کند و در نهایت خوانند‌ه‌ی کتاب به این خواهد اندیشید که زمین چه باسخاوت است که چنین گستر‌ه‌ی متفاوتی از اندیشه‌ها، ایده‌ها و دیدگاه‌ها را تا کنون به خود دیده و خواهد دید.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کتاب مردمان روی زمین به گوناگونی بیش از هفت میلیارد انسان پراکنده بر این کره‌ی خاکی می‌پردازد. از شکل ظاهری انسانها آغاز می‌کند. توجه ما را به تفاوت شکل و اندازه‌ی اندام آنها جلب می‌کند و سپس به تفاوت‌های فرهنگی و سلیقه‌ها می‌پردازد، ما را با اقوام و ملل مختلف آشنا می‌کند و با تصویرهایی از نقاط مختلف جهان، ما را به پذیرش تفاوت و گوناگونی و درک دگرپذیری رهنمون می‌شود و در آخر نتیجه می‌گیرد؛ فقط تصور کنیم دنیا چقدر خسته‌کننده بود اگر همه‌ی ما یک‌شکل و شبیه هم بودیم.
این کتاب با زبان ساده و جملاتی کوتاه اما مفاهیمی عمیق و راستین، از انسانها می‌گوید که با تمام تفاوت‌های ممکن بر پهنۀ زمین پراکنده‌اند. تصویرهای گویا و روشن کتاب، تنوع رنگ، شکل و گوناگونی مردمان روی زمین را روایت می‌کند و در نهایت خوانند‌ه‌ی کتاب به این خواهد اندیشید که زمین چه باسخاوت است که چنین گستر‌ه‌ی متفاوتی از اندیشه‌ها، ایده‌ها و دیدگاه‌ها را تا کنون به خود دیده و خواهد دید.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📚تاملی در باب رابطه عقل و ایمان📚
آگاهی ما بر وضعیت اسف بار انسانی مان از کجا ناشی می شود؟ نتیجه این آگاهی چیست جز محنت و مرگ تدریجی؟ ما از مرگی که برای مان کمین کرده است آگاهیم. گویی به اجبار راهی را می پیماییم که در انتهای جاده به دره ای عمیق پرتاب می شویم و طعمه درندگان ریز و درشت می شویم. هرگز نمی توانیم در این جاده یک دم توقف کنیم، یا رو به عقب برگردیم، نیرویی ما را به جلو هل می دهد، حرکت تیک تاک عقربه های ساعت ما را به آن لحظه نزدیک تر می کند، لحظه ای وحشتناک، لحظه نیست شدن، لحظه خورده شدن توسط جانوران موذی. آیا حیوانات که از این سرنوشت مصیبت بار آگاه نیستند راحت تر نمی زیند؟ فرض کنیم دو نفر در زندان انفرادی بسر می برند، به یکی از آنها گفته شده خود را آماده کند فردا اعدام خواهد شد و به دیگری این خبر نرسیده است، روز بعد آن دو نفر اعدام می شوند، در آن یک روز را کدام از این دو زندانی بیشتر عذاب کشیده اند؟ این آگاهی که همیشه به آن می بالیم و خود را یک سر و گردن از حیوانات بالاتر حس می کنیم به چه درد بشر می خورد؟ آیا مایه اضطراب اوست یا مایه آرامش او. آیا این آگاهی یک بیماری مزمن ناعلاج نیست که دامنگیر انسان است؟
این آگاهی ارمغان عقل است، عقلی که مثلا مایه مباهات انسان است و او را اشرف مخلوقات کرده است و او را بر طبیعت و تمام همزیستان مسلط ساخته است. نمی گویم که عقل و فرزند آن آگاهی و نوه اش علم و تکنولوژی بکلی غیرلازم و دور انداختنی است، مثل آدم های مرتجع نمی اندیشم، فقط خواستم کمی در این مساله تعمق و تامل کنیم، خواستم بپرسم آیا به نظر شما بشر اولیه از روی عقل و آگاهی به نتایج فاجعه بار عقل و آگاهی نیندیشیده است؟ آیا او برای حل این تناقض نبوده که ایمان را اختراع کرده است؟ برای کاستن از اضطراب مرگ نبوده که دینها را اختراع کرده و ایمان را بر عقل برتری داده است تا دو روزه عمر را به آرامش بگذراند، مثل همه موجودات دیگر، فارغ از دغدغه مرگ و آینده هولناک در انتهای جاده زندگی؟ آیا انسان آن دنیا را اختراع نکرده که از ترس خود از نیستی بکاهد و همچنان بر طبل جاودانگی بکوبد که بلی این جهان کاروانسراست، جهان آراسته دیگری در انتظار ماست، حوری های زیبا آماده پذیرایی از ما هستند با شیر و عسل و شراب بهشتی اگر در این جهان درستکار باشیم. ما نمی میریم ما بلکه از خانه استیجاری به خانه دایمی و ابدی خودمان منتقل می شویم. و بدینگونه آن اتفاق هولناک را که مایه اضطراب است آدمی است به امری مطلوب و گوارا تبدیل می کند و می گوید: فتمنوالموت ان کنتم صادقین ( آرزوی مرگ کنید اگر از راست گویانید).
آیا باورهای دینی دست آورد عاقلترین انسانها نیست که خواسته اند دارویی کشف کنند برای اضطراب انسان و ترس او از مرگ؟ افسانه زندگی جاویدان آیا سروده عاقلترین شاعران نیست؟ شاید بشر اولیه به حکم عقل خواسته است عقل را رها کند و به ایمان بچسبد. که مبادا مثل نیای خود خوشی هایش را از دست بدهد و به خاک سیاه نشانده شود. درخت ممنوعه آیا همان درخت آگاهی نبود که آدم ثمرش را چشید و بهشت آرامش را ترک کرد؟ :
و خداوند آدم را امر فرموده و گفت: از همه درختان باغ بی ممانعت بخور، اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.(کتاب مقدس /۲:۱۶)
این معنا که کنجکاوی وسوسه شیطان است و شخص فضول روی آرامش نمی بیند جزئی از اخلاق انسان عصر قرون وسطی است. سرگذشت غم انگیز چنین آدمی را "گوته" در نمایشنامه "فاوست" بیان می کند. دکتر فاستوس نماد چنین آدمی است که به خاطر عشق مفرطش به دانستن روحش ر ا به شیطان می فروشد و زندگی اش در وادی شک و تردید به تراژدی تبدیل می شود. مطابق این برداشت، دانستن و فهمیدن نوعی گناه محسوب می شود؛ زیرا لازمه فهم جدید عبور از فهم های کهنه و طرد باورها و سنت های مرسوم و رایج است. در واقع معنی گناه این است که شخص پا از دایره باورهای معمول و پذیرفته شده بیرون می نهد و اصول اخلاقی و اعتقادی رایج در جامعه را نقض می کند:
قدرت مسیحیت در آن بود که به مردم ایمان ارزانی داشت نه معلومات؛ هنری داد نه علم، و زیبایی عرضه کرد نه حقیقت...شاید مردم این عهد نسبت به علم بدگمان بودند. زیرا آن را ثمره تلخ درختی می شمردند که چیدن آن به حکم عقل ممنوع شده بود و علم در حکم سرابی بود که آدمی را با خیالاتی واهی از بهشت عدنی بی پیرایه و عاری از شک و تردید محروم می کرد. ( تاریخ تمدن)
اما انسان مدرن که در دام آگاهی افتاده آیا می تواند دوباره خود را از این دام نجات دهد و به آن ایمان اولیه برگردد و آن آرامش نخستین را از نو بیافریند؟ مدرنیته انسان را از چاله آرامش ایمان رهانید و در چاه اضطراب عقل انداخت. آیا راه نجاتی برای او هست؟
#آیدین_محمدی
♍️کانال پروازفکرواندیشه
📚تاملی در باب رابطه عقل و ایمان📚
آگاهی ما بر وضعیت اسف بار انسانی مان از کجا ناشی می شود؟ نتیجه این آگاهی چیست جز محنت و مرگ تدریجی؟ ما از مرگی که برای مان کمین کرده است آگاهیم. گویی به اجبار راهی را می پیماییم که در انتهای جاده به دره ای عمیق پرتاب می شویم و طعمه درندگان ریز و درشت می شویم. هرگز نمی توانیم در این جاده یک دم توقف کنیم، یا رو به عقب برگردیم، نیرویی ما را به جلو هل می دهد، حرکت تیک تاک عقربه های ساعت ما را به آن لحظه نزدیک تر می کند، لحظه ای وحشتناک، لحظه نیست شدن، لحظه خورده شدن توسط جانوران موذی. آیا حیوانات که از این سرنوشت مصیبت بار آگاه نیستند راحت تر نمی زیند؟ فرض کنیم دو نفر در زندان انفرادی بسر می برند، به یکی از آنها گفته شده خود را آماده کند فردا اعدام خواهد شد و به دیگری این خبر نرسیده است، روز بعد آن دو نفر اعدام می شوند، در آن یک روز را کدام از این دو زندانی بیشتر عذاب کشیده اند؟ این آگاهی که همیشه به آن می بالیم و خود را یک سر و گردن از حیوانات بالاتر حس می کنیم به چه درد بشر می خورد؟ آیا مایه اضطراب اوست یا مایه آرامش او. آیا این آگاهی یک بیماری مزمن ناعلاج نیست که دامنگیر انسان است؟
این آگاهی ارمغان عقل است، عقلی که مثلا مایه مباهات انسان است و او را اشرف مخلوقات کرده است و او را بر طبیعت و تمام همزیستان مسلط ساخته است. نمی گویم که عقل و فرزند آن آگاهی و نوه اش علم و تکنولوژی بکلی غیرلازم و دور انداختنی است، مثل آدم های مرتجع نمی اندیشم، فقط خواستم کمی در این مساله تعمق و تامل کنیم، خواستم بپرسم آیا به نظر شما بشر اولیه از روی عقل و آگاهی به نتایج فاجعه بار عقل و آگاهی نیندیشیده است؟ آیا او برای حل این تناقض نبوده که ایمان را اختراع کرده است؟ برای کاستن از اضطراب مرگ نبوده که دینها را اختراع کرده و ایمان را بر عقل برتری داده است تا دو روزه عمر را به آرامش بگذراند، مثل همه موجودات دیگر، فارغ از دغدغه مرگ و آینده هولناک در انتهای جاده زندگی؟ آیا انسان آن دنیا را اختراع نکرده که از ترس خود از نیستی بکاهد و همچنان بر طبل جاودانگی بکوبد که بلی این جهان کاروانسراست، جهان آراسته دیگری در انتظار ماست، حوری های زیبا آماده پذیرایی از ما هستند با شیر و عسل و شراب بهشتی اگر در این جهان درستکار باشیم. ما نمی میریم ما بلکه از خانه استیجاری به خانه دایمی و ابدی خودمان منتقل می شویم. و بدینگونه آن اتفاق هولناک را که مایه اضطراب است آدمی است به امری مطلوب و گوارا تبدیل می کند و می گوید: فتمنوالموت ان کنتم صادقین ( آرزوی مرگ کنید اگر از راست گویانید).
آیا باورهای دینی دست آورد عاقلترین انسانها نیست که خواسته اند دارویی کشف کنند برای اضطراب انسان و ترس او از مرگ؟ افسانه زندگی جاویدان آیا سروده عاقلترین شاعران نیست؟ شاید بشر اولیه به حکم عقل خواسته است عقل را رها کند و به ایمان بچسبد. که مبادا مثل نیای خود خوشی هایش را از دست بدهد و به خاک سیاه نشانده شود. درخت ممنوعه آیا همان درخت آگاهی نبود که آدم ثمرش را چشید و بهشت آرامش را ترک کرد؟ :
و خداوند آدم را امر فرموده و گفت: از همه درختان باغ بی ممانعت بخور، اما از درخت معرفت نیک و بد زنهار نخوری، زیرا روزی که از آن خوردی، هرآینه خواهی مرد.(کتاب مقدس /۲:۱۶)
این معنا که کنجکاوی وسوسه شیطان است و شخص فضول روی آرامش نمی بیند جزئی از اخلاق انسان عصر قرون وسطی است. سرگذشت غم انگیز چنین آدمی را "گوته" در نمایشنامه "فاوست" بیان می کند. دکتر فاستوس نماد چنین آدمی است که به خاطر عشق مفرطش به دانستن روحش ر ا به شیطان می فروشد و زندگی اش در وادی شک و تردید به تراژدی تبدیل می شود. مطابق این برداشت، دانستن و فهمیدن نوعی گناه محسوب می شود؛ زیرا لازمه فهم جدید عبور از فهم های کهنه و طرد باورها و سنت های مرسوم و رایج است. در واقع معنی گناه این است که شخص پا از دایره باورهای معمول و پذیرفته شده بیرون می نهد و اصول اخلاقی و اعتقادی رایج در جامعه را نقض می کند:
قدرت مسیحیت در آن بود که به مردم ایمان ارزانی داشت نه معلومات؛ هنری داد نه علم، و زیبایی عرضه کرد نه حقیقت...شاید مردم این عهد نسبت به علم بدگمان بودند. زیرا آن را ثمره تلخ درختی می شمردند که چیدن آن به حکم عقل ممنوع شده بود و علم در حکم سرابی بود که آدمی را با خیالاتی واهی از بهشت عدنی بی پیرایه و عاری از شک و تردید محروم می کرد. ( تاریخ تمدن)
اما انسان مدرن که در دام آگاهی افتاده آیا می تواند دوباره خود را از این دام نجات دهد و به آن ایمان اولیه برگردد و آن آرامش نخستین را از نو بیافریند؟ مدرنیته انسان را از چاله آرامش ایمان رهانید و در چاه اضطراب عقل انداخت. آیا راه نجاتی برای او هست؟
#آیدین_محمدی
♍️کانال پروازفکرواندیشه
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#کلیدر
#محمود_دولت آبادی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ما به آدمهایی محتاج هستیم که خود را مدیون زندگانی بدانند نه طلبکار آن.
به آدمهایی محتاج هستیم که به زندگانی عشق داشته باشند نه کینه.
به آدمهایی محتاج هستیم که به آینده بچه هایشان فکر کنند نه به گذشته پدرهایشان.
ما از فرومایگی ها استقبال نباید بکنیم, بلکه می خواهیم اول چنین روحیه های بیماری را در هم بشکنیم .
#کلیدر
#محمود_دولت آبادی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#جامعه_شناسی
مدرسه های ما غرب زده می سازند. آدم های همچون نقش بر آب می سازند! زمینه های آماده برای قبول غرب زدگی تحویل می دهند.
#غرب_زدگی
#جلال_آل_احمد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#جامعه_شناسی
مدرسه های ما غرب زده می سازند. آدم های همچون نقش بر آب می سازند! زمینه های آماده برای قبول غرب زدگی تحویل می دهند.
#غرب_زدگی
#جلال_آل_احمد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 هر چه انسان تر باشيم زخمها عميق تر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد. شادی ها لحظه ای و گذرا هستند
شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها داستانش فرق ميکند تا عمق وجود آدم رخنه ميکند و ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم. انگار که اين خاصيت انسان بودن است!
#اوریانا_فالاچی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 هر چه انسان تر باشيم زخمها عميق تر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد. شادی ها لحظه ای و گذرا هستند
شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها داستانش فرق ميکند تا عمق وجود آدم رخنه ميکند و ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم. انگار که اين خاصيت انسان بودن است!
#اوریانا_فالاچی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گناه تکنیک مذاهب دروغین است .
مذهب واقعی ابدا نیازی به چنین مفهومی ندارد . مذهب دروغین نمی تواند بدون مفهوم گناه زنده بماند زیرا این تکنیکی برای ایجاد احساس گناه در مردم و اسیر کردن آنها است .
تو باید کل استراتژی گناه و احساس گناه را درک کنی .
تا زمانی که به کسی احساس گناه ندهی ، نمی توانی از لحاظ روانی اسیرش کنی .
زندانی کردنش بر اساس ایدئولوژی خاص یا سیستم باوری خاص غیر ممکن است .
اما یکبار که احساس گناه را در ذهنش به وجود آوری تمام شهامتش را از او می گیری ، تمام ماجراجویی اش را از او می گیری .
با عقیده ی احساس گناه تقریبا پتانسیل انسانی را در او می کشی .
او نمی تواند مستقل باشد ، احساس گناه او را به یک منجی ، به خدا ، به آموزش مذهبی و به مفهوم بهشت و جهنم وابسته می کند .
#اخلاقی_غیراخلاقی_فرااخلاقی
#اشو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گناه تکنیک مذاهب دروغین است .
مذهب واقعی ابدا نیازی به چنین مفهومی ندارد . مذهب دروغین نمی تواند بدون مفهوم گناه زنده بماند زیرا این تکنیکی برای ایجاد احساس گناه در مردم و اسیر کردن آنها است .
تو باید کل استراتژی گناه و احساس گناه را درک کنی .
تا زمانی که به کسی احساس گناه ندهی ، نمی توانی از لحاظ روانی اسیرش کنی .
زندانی کردنش بر اساس ایدئولوژی خاص یا سیستم باوری خاص غیر ممکن است .
اما یکبار که احساس گناه را در ذهنش به وجود آوری تمام شهامتش را از او می گیری ، تمام ماجراجویی اش را از او می گیری .
با عقیده ی احساس گناه تقریبا پتانسیل انسانی را در او می کشی .
او نمی تواند مستقل باشد ، احساس گناه او را به یک منجی ، به خدا ، به آموزش مذهبی و به مفهوم بهشت و جهنم وابسته می کند .
#اخلاقی_غیراخلاقی_فرااخلاقی
#اشو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره مصدق
#شعر_کودتا
اخوان در برخی از شعرها نیز اشاراتی نمادین و تمثیلی دارد؛ چنان که خود دربارة شعر« قصه شهر سنگستان » ( از دفتر از این اوستا ) چنین می گوید :
« . . . منظومة بلند قصّه شهر سنگستان . . . به ماجرای فکر و فضیلت و قیام مردمی ملت ما در پیش از 28 مرداد 32 و آن جریان تاریخی معاصر آن شعر پیوند دارد و بر آرزوی شهید شده ملّت ما نوحه می خواند . . . »
« . . . غم دل با تو گویم ، غار !
بگو آیا مرا دیگر امید رستگاری نیست ؟»
صدا نالنده پاسخ داد :
«. . .ﺂری نیست ؟ »
و چنین است که شاعر ـ غمگین و سوگوار ـ بر میهن خویش نوحه می خواند و مرثیه ساز می کند:
گلبانگ ز شوق گل شاداب توان داشت
من نوحه سرای گل افسرده خویشم . . .
گویند که « امیّد و چه نومید ! » ندانند
من مرثیه گوی وطن مرده خویشم .
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره مصدق
#شعر_کودتا
اخوان در برخی از شعرها نیز اشاراتی نمادین و تمثیلی دارد؛ چنان که خود دربارة شعر« قصه شهر سنگستان » ( از دفتر از این اوستا ) چنین می گوید :
« . . . منظومة بلند قصّه شهر سنگستان . . . به ماجرای فکر و فضیلت و قیام مردمی ملت ما در پیش از 28 مرداد 32 و آن جریان تاریخی معاصر آن شعر پیوند دارد و بر آرزوی شهید شده ملّت ما نوحه می خواند . . . »
« . . . غم دل با تو گویم ، غار !
بگو آیا مرا دیگر امید رستگاری نیست ؟»
صدا نالنده پاسخ داد :
«. . .ﺂری نیست ؟ »
و چنین است که شاعر ـ غمگین و سوگوار ـ بر میهن خویش نوحه می خواند و مرثیه ساز می کند:
گلبانگ ز شوق گل شاداب توان داشت
من نوحه سرای گل افسرده خویشم . . .
گویند که « امیّد و چه نومید ! » ندانند
من مرثیه گوی وطن مرده خویشم .
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
عشق و ارادت شگفت آور استاد دهخدا به دکتر مصدق؛
او حتی وصیت کرد پس از مرگش دکتر مصدق گردآوری لغت نامه را سرپرستی کند.
مرحوم علامه دهخدا علاقه بسیار بسیار زیادی به آقای دکتر مصدق داشتند و ایشان یک روزی به بنده چون من همیشه خدمت مرحوم دهخدا می رفتم، گفتند: آقا من می خواهم که آقای دکتر مصدق را ببینم. دکتر مصدق هم خیلی اظهار اشتیاق کرد، بنده خودم رفتم و آقای دهخدا را برداشتم و بردم خدمت آقای دکتر مصدق، در همان موقعی که نخست وزیر بودند. بر خلاف این شهرت عجیبی که هست به ایشان گفتند رئیس جمهور باشید فلان، به هیچ وجه آن وقت این حرفها نبود.
بنده ایشان را بردم. در همین عکس که هم که ملاحظه می فرمایید، مدتی در مذاکرات ایشان بودم و آن عشق و علاقه ای که هر دو به هم داشتند و به قدری مرحوم دهخدا به آقای دکتر مصدق علاقه مند بود که حتی می دانید که در وصیت نامه اش هم ذکر کرده اند که بعد از مرگ من [گردآوری و کامل سازی] این لغت نامه تحت نظر دکتر مصدق انجام پذیرد و اگر ایشان برایشان مقدور نبود آقای دکتر معین که شاگرد ایشان[استاد دهخدا] بود-خدای بیامرزد یکی از بهترین ارادتمندان دانشمند زمان بود، مخصوصا در کار لغت و ادب فارسی.- اگر برای دکتر مصدق محظوری هست آقای معین انجام بدهد.
گفتگوی با نصرت الله اميني (ضياء صدقي) دوماهنامه بخارا، سال هشتم، شماره ۱، مرداد و شهريور ۱۳۸۴، ص ۲۹۸-۲۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
عشق و ارادت شگفت آور استاد دهخدا به دکتر مصدق؛
او حتی وصیت کرد پس از مرگش دکتر مصدق گردآوری لغت نامه را سرپرستی کند.
مرحوم علامه دهخدا علاقه بسیار بسیار زیادی به آقای دکتر مصدق داشتند و ایشان یک روزی به بنده چون من همیشه خدمت مرحوم دهخدا می رفتم، گفتند: آقا من می خواهم که آقای دکتر مصدق را ببینم. دکتر مصدق هم خیلی اظهار اشتیاق کرد، بنده خودم رفتم و آقای دهخدا را برداشتم و بردم خدمت آقای دکتر مصدق، در همان موقعی که نخست وزیر بودند. بر خلاف این شهرت عجیبی که هست به ایشان گفتند رئیس جمهور باشید فلان، به هیچ وجه آن وقت این حرفها نبود.
بنده ایشان را بردم. در همین عکس که هم که ملاحظه می فرمایید، مدتی در مذاکرات ایشان بودم و آن عشق و علاقه ای که هر دو به هم داشتند و به قدری مرحوم دهخدا به آقای دکتر مصدق علاقه مند بود که حتی می دانید که در وصیت نامه اش هم ذکر کرده اند که بعد از مرگ من [گردآوری و کامل سازی] این لغت نامه تحت نظر دکتر مصدق انجام پذیرد و اگر ایشان برایشان مقدور نبود آقای دکتر معین که شاگرد ایشان[استاد دهخدا] بود-خدای بیامرزد یکی از بهترین ارادتمندان دانشمند زمان بود، مخصوصا در کار لغت و ادب فارسی.- اگر برای دکتر مصدق محظوری هست آقای معین انجام بدهد.
گفتگوی با نصرت الله اميني (ضياء صدقي) دوماهنامه بخارا، سال هشتم، شماره ۱، مرداد و شهريور ۱۳۸۴، ص ۲۹۸-۲۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در همه آن روزهای تهی خود را فریب می‌دادم. از خواب بر می‌خواستم و آن قدر کار می‌کردم تا از حال می رفتم. مثل همیشه خوب غذا می‌خوردم، با همکارانم به کافه می‌رفتم، با برادرانم مثل گذشته به آسودگی می‌خندیدم، اما کوچکترین تلنگری از سوی آنها کافی بود تا به تمامی بشکنم.
اما خودم را گول می‌زدم. شجاع نبودم، احمق بودم، چون فکر می‌کردم او بر می‌گردد. به راستی فکر می‌کردم بر می‌گردد.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
در این روزها خیلی چیزها را می توانی با پول بخری اما اشرافیت را نه.
دیگر نمی توان این نوع نخوت را برای خود خرید.شبیه بازی های دوران کودکی است.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
پیش از پیشنهاد کردن نگاهش می کنم. نگاه کردن به آدمها را خیلی دوست دارم. به خصوص زن ها.
حتی از این هم موذی ترم،می دانم زن ها همیشه میل پنهانی دارند،میل به خوشگل شدن.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در همه آن روزهای تهی خود را فریب می‌دادم. از خواب بر می‌خواستم و آن قدر کار می‌کردم تا از حال می رفتم. مثل همیشه خوب غذا می‌خوردم، با همکارانم به کافه می‌رفتم، با برادرانم مثل گذشته به آسودگی می‌خندیدم، اما کوچکترین تلنگری از سوی آنها کافی بود تا به تمامی بشکنم.
اما خودم را گول می‌زدم. شجاع نبودم، احمق بودم، چون فکر می‌کردم او بر می‌گردد. به راستی فکر می‌کردم بر می‌گردد.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
در این روزها خیلی چیزها را می توانی با پول بخری اما اشرافیت را نه.
دیگر نمی توان این نوع نخوت را برای خود خرید.شبیه بازی های دوران کودکی است.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
پیش از پیشنهاد کردن نگاهش می کنم. نگاه کردن به آدمها را خیلی دوست دارم. به خصوص زن ها.
حتی از این هم موذی ترم،می دانم زن ها همیشه میل پنهانی دارند،میل به خوشگل شدن.
#دوست_داشتم_کسی_جایی_منتظرم_باشد
#آنا_گاوالدا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#روانکاوی
به نظر #فردیناند دو سُسور- هیچ مفهوم و تفکری نمی تواند مستقل از ساختمان زبان حالتی منسجم داشته باشد.
به عبارت دیگر در خارج از حیطه زبان تکلم،تفکر آدمی معنای خود را از دست می دهد و به صورت توده ای نابسامان و غیر قابل تشخیص در می آید.
لذا تفکر که ذات آن در انسجام و ایجاد مناسبت های دقیق و متمایز میان امور است نمی تواند مستقل از ساختمان زبان،
که سیستمی بسامان و منظم است وجود داشته باشد .
از همین روست که #لکان معتقد است
که زبانی ماورای زبان تکلم نمی تواند وجود داشته باشد.
حتی بحث پیرامون ذات زبان امری نیست که بتواند مارا به ورای زبان رهنمون کند...
#کتاب:مبانی روانکاوی فروید-لکان
#نویسنده :دکتر کرامت موللی
#حمید_مقدم
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#روانکاوی
به نظر #فردیناند دو سُسور- هیچ مفهوم و تفکری نمی تواند مستقل از ساختمان زبان حالتی منسجم داشته باشد.
به عبارت دیگر در خارج از حیطه زبان تکلم،تفکر آدمی معنای خود را از دست می دهد و به صورت توده ای نابسامان و غیر قابل تشخیص در می آید.
لذا تفکر که ذات آن در انسجام و ایجاد مناسبت های دقیق و متمایز میان امور است نمی تواند مستقل از ساختمان زبان،
که سیستمی بسامان و منظم است وجود داشته باشد .
از همین روست که #لکان معتقد است
که زبانی ماورای زبان تکلم نمی تواند وجود داشته باشد.
حتی بحث پیرامون ذات زبان امری نیست که بتواند مارا به ورای زبان رهنمون کند...
#کتاب:مبانی روانکاوی فروید-لکان
#نویسنده :دکتر کرامت موللی
#حمید_مقدم
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
✅بحث انتساب شعر به دیگران از منظر دکتر #عبدالحسین_زرین_کوب
یکی از آثار مهم دکتر عبدالحسین زرین‌کوب در حوزۀ نقد شعر، کتاب نقد ادبی است. در این کتاب ایشان درباره مطالب مهم نقد ادبی و سیر تاریخی آن بحث کرده‌اند. بحث سرقت‌های ادبی و انتحال نیز بخشی از این کتاب است و ایشان این موضوع را از این منظر شایان اهمیت می‌دانند که اگر منتقدی با این مسأله آشنا نباشد، در نقد خود احتمالاً دچار اشتباه خواهد شد. یکی از مباحثی هم که دکتر زرین‌کوب در این زمینه به آن پرداخته‌اند، بحث "انتساب شعر به شاعران دیگر" است. استاد پس از بحثی مختصر در زمینه انتساب شعر به دیگران، این نتیجه را بیان می‌کنند که تصحیح علمی متون و تشخیص شعر درست شاعران از لوازم اصلی کار منتقد ادبی است.
به چند نکته از آرای ایشان صرفاً در حوزۀ انتساب شعر به دیگران (و نه سرقات ادبی و ...) در کتاب نقد ادبی اشاره می‌شود.
«تحقیق در صحت و سقم نسبت از مباحث مهم نقد ادبی به شمار می‌آید و آن را می توان اولین قدم در انتقاد دانست. گاه اثری را به شاعری یا نویسنده‌ای نسبت می‌دهند که از وی نیست یا اثری هست که گوینده و نویسنده آن مجهول است. در تاریخ ادبیات ملل نمونه این امر بسیار است. نویسندۀ این درام‌های بی‌مانند که به‌نام شکسپیر شهرت دارد کیست؟ اشعاری که از شاعران جاهلی روایت کرده‌اند آیا واقعاً مربوط به آن اعصار است؟ ... وقتی منتقد می‌خواهد اثری را چنان‌که هست بشناسد و نقادی کند، باید صاحب اثر را بشناسد و محیط و عصر و مقتضات اجتماعی و مختصات فردی او را ادراک کند. ناچار اولین قدم او در کار انتقاد آن است که از صحت انتساب اثر به صاحب آن مطمئن گردد» (ص 89). ایشان سپس راه‌حل‌هایی برای شناخت آثار انتسابی از آثار اصلی، بر مبنای آثار منتقدان را ارئه می‌دهند.
دو دلیل مهم که دکتر زرین کوب برای جعل شعر به دیگران ذکر می کنند، بدین قرار است:
1- تعصب سیاسی و حزبی: یعنی کسانی به واسطۀ تعلق خاطر به یک نحلۀ فکری سیاسی، اشعار و نوشته‌هایی را به آن گروه سیاسی منتسب می‌کنند که از آنها نیست. برای نمونه نهضت شعوبیه، اشعار و آثاری را به شاعران عرب نسبت داده‌اند که امروزه اثبات شده که بسیاری از اشعار از آن شاعران نیست.
2- تأثیر آراء و عقاید دینی: برای نمونه اشعاری به شاعران جاهلی نسبت داده‌اند که ظهور پیامبر را پیشبینی کرده و امروزه اثبات شده، خیلی از این اشعار جعلی است. انتساب اشعاری با صبغۀ دینی به یک شاعر نیز در این طبق قرار می‌گیرد (ص 92). البته هر چند که دلایل بسیار دیگری هم برای این موضوع وجود دارد، ایشان در تاریخ شعر فارسی این دو دلیل را مهم‌تر می‌دانند.
3- شباهت شعر به اشعار دیگران: «در بعضی موارد، عامه به حکم عادت و ظن و سابقه ذهنی خویش، شعری را که از جهتی با اشعار شاعری شباهت دارد به او نسبت می‌دهند. نمونه این امر بسیار است... انتساب منظومه یوسف و زلیخا به فردوسی و نسبت دادن داستان ویس و رامین فخر گرگانی به نظامی گنجوی و ... درباره خیام و حافظ نیز تا اندازه ای همین کار را کرده اند، چنان که هر رباعی که مضمون آن را با آنچه شبیه به خیام بوده است شبیه می یافته اند، وقتی گوینده آن را نمی شناخته اند به خیام نسبت می داده اند و بسا غزلیات مجعول و مجهول نیز از همین طریق در دیوان حافظ راه یافته است» (ص 92). این مورد سومی را که استاد بیان می‌کنند، شاید در دوران ما که رسانه های اجتماعی گسترش بیشتری یافته، شاید امروزه خیلی مهم‌تر از دو مورد نخست باشد.
4- انتساب آگاهانه اشعار به دیگران: در این مورد نیز کسانی بوده‌اند که فارغ از ایدئولوژی‌های سیاسی یا مذهبی، شاعرانی بوده‌اند که بنابر تسلطی که در شعر داشته‌اند، سبک یک شاعر را به بهترین وجهی تقلید می‌کرده و اشعاری را به‌نام آن شاعر می‌سروده‌اند. استاد در این مورد به چند شاعر عربی استناد می‌کنند: «در کتب عربی از روات شعر نیز که خود ابیاتی می سروده اند و به قدما نسبت می داده اند سخن گفته اند. اگر چه این دعوی را بعضی رد کرده اند و احتمال این را که کسی شعر زیبا بگوید و آن را به دیگری نسبت کند و خود را فقط حافظ و راوی آن جلوه دهد درخور قبول ندانسته‌اند؛ لیکن شواهد و مدارک زیادی در این باب می توان در کتب به دست آورد... باری ابیات و اشعاری که بعضی از کتّاب و نساخ از پیش خود بر دواوین و کتب شعرا الحاق کرده‌اند از همین گونه است و از این روست که برای منتقد، قبل از هر کار تحقیق در صحت و سقم نسبت هر اثر بیش از همه چیز اهمیت دارد» (نقد ادبی، ص 93).
#نقد_ادبی (جلد اول و دوم)
#دکتر_عبدالحسن_زرین‌کوب
#انتشارات امیرکبیر چاپ هفتم، 1382.
(توضیحات از علی اصغر بشیری از کارشناسان ادبی کمپین مبارزه با نشر جعلیات)
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
✅بحث انتساب شعر به دیگران از منظر دکتر #عبدالحسین_زرین_کوب
یکی از آثار مهم دکتر عبدالحسین زرین‌کوب در حوزۀ نقد شعر، کتاب نقد ادبی است. در این کتاب ایشان درباره مطالب مهم نقد ادبی و سیر تاریخی آن بحث کرده‌اند. بحث سرقت‌های ادبی و انتحال نیز بخشی از این کتاب است و ایشان این موضوع را از این منظر شایان اهمیت می‌دانند که اگر منتقدی با این مسأله آشنا نباشد، در نقد خود احتمالاً دچار اشتباه خواهد شد. یکی از مباحثی هم که دکتر زرین‌کوب در این زمینه به آن پرداخته‌اند، بحث "انتساب شعر به شاعران دیگر" است. استاد پس از بحثی مختصر در زمینه انتساب شعر به دیگران، این نتیجه را بیان می‌کنند که تصحیح علمی متون و تشخیص شعر درست شاعران از لوازم اصلی کار منتقد ادبی است.
به چند نکته از آرای ایشان صرفاً در حوزۀ انتساب شعر به دیگران (و نه سرقات ادبی و ...) در کتاب نقد ادبی اشاره می‌شود.
«تحقیق در صحت و سقم نسبت از مباحث مهم نقد ادبی به شمار می‌آید و آن را می توان اولین قدم در انتقاد دانست. گاه اثری را به شاعری یا نویسنده‌ای نسبت می‌دهند که از وی نیست یا اثری هست که گوینده و نویسنده آن مجهول است. در تاریخ ادبیات ملل نمونه این امر بسیار است. نویسندۀ این درام‌های بی‌مانند که به‌نام شکسپیر شهرت دارد کیست؟ اشعاری که از شاعران جاهلی روایت کرده‌اند آیا واقعاً مربوط به آن اعصار است؟ ... وقتی منتقد می‌خواهد اثری را چنان‌که هست بشناسد و نقادی کند، باید صاحب اثر را بشناسد و محیط و عصر و مقتضات اجتماعی و مختصات فردی او را ادراک کند. ناچار اولین قدم او در کار انتقاد آن است که از صحت انتساب اثر به صاحب آن مطمئن گردد» (ص 89). ایشان سپس راه‌حل‌هایی برای شناخت آثار انتسابی از آثار اصلی، بر مبنای آثار منتقدان را ارئه می‌دهند.
دو دلیل مهم که دکتر زرین کوب برای جعل شعر به دیگران ذکر می کنند، بدین قرار است:
1- تعصب سیاسی و حزبی: یعنی کسانی به واسطۀ تعلق خاطر به یک نحلۀ فکری سیاسی، اشعار و نوشته‌هایی را به آن گروه سیاسی منتسب می‌کنند که از آنها نیست. برای نمونه نهضت شعوبیه، اشعار و آثاری را به شاعران عرب نسبت داده‌اند که امروزه اثبات شده که بسیاری از اشعار از آن شاعران نیست.
2- تأثیر آراء و عقاید دینی: برای نمونه اشعاری به شاعران جاهلی نسبت داده‌اند که ظهور پیامبر را پیشبینی کرده و امروزه اثبات شده، خیلی از این اشعار جعلی است. انتساب اشعاری با صبغۀ دینی به یک شاعر نیز در این طبق قرار می‌گیرد (ص 92). البته هر چند که دلایل بسیار دیگری هم برای این موضوع وجود دارد، ایشان در تاریخ شعر فارسی این دو دلیل را مهم‌تر می‌دانند.
3- شباهت شعر به اشعار دیگران: «در بعضی موارد، عامه به حکم عادت و ظن و سابقه ذهنی خویش، شعری را که از جهتی با اشعار شاعری شباهت دارد به او نسبت می‌دهند. نمونه این امر بسیار است... انتساب منظومه یوسف و زلیخا به فردوسی و نسبت دادن داستان ویس و رامین فخر گرگانی به نظامی گنجوی و ... درباره خیام و حافظ نیز تا اندازه ای همین کار را کرده اند، چنان که هر رباعی که مضمون آن را با آنچه شبیه به خیام بوده است شبیه می یافته اند، وقتی گوینده آن را نمی شناخته اند به خیام نسبت می داده اند و بسا غزلیات مجعول و مجهول نیز از همین طریق در دیوان حافظ راه یافته است» (ص 92). این مورد سومی را که استاد بیان می‌کنند، شاید در دوران ما که رسانه های اجتماعی گسترش بیشتری یافته، شاید امروزه خیلی مهم‌تر از دو مورد نخست باشد.
4- انتساب آگاهانه اشعار به دیگران: در این مورد نیز کسانی بوده‌اند که فارغ از ایدئولوژی‌های سیاسی یا مذهبی، شاعرانی بوده‌اند که بنابر تسلطی که در شعر داشته‌اند، سبک یک شاعر را به بهترین وجهی تقلید می‌کرده و اشعاری را به‌نام آن شاعر می‌سروده‌اند. استاد در این مورد به چند شاعر عربی استناد می‌کنند: «در کتب عربی از روات شعر نیز که خود ابیاتی می سروده اند و به قدما نسبت می داده اند سخن گفته اند. اگر چه این دعوی را بعضی رد کرده اند و احتمال این را که کسی شعر زیبا بگوید و آن را به دیگری نسبت کند و خود را فقط حافظ و راوی آن جلوه دهد درخور قبول ندانسته‌اند؛ لیکن شواهد و مدارک زیادی در این باب می توان در کتب به دست آورد... باری ابیات و اشعاری که بعضی از کتّاب و نساخ از پیش خود بر دواوین و کتب شعرا الحاق کرده‌اند از همین گونه است و از این روست که برای منتقد، قبل از هر کار تحقیق در صحت و سقم نسبت هر اثر بیش از همه چیز اهمیت دارد» (نقد ادبی، ص 93).
#نقد_ادبی (جلد اول و دوم)
#دکتر_عبدالحسن_زرین‌کوب
#انتشارات امیرکبیر چاپ هفتم، 1382.
(توضیحات از علی اصغر بشیری از کارشناسان ادبی کمپین مبارزه با نشر جعلیات)
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
شب
در نگاه روشنم
رنگ می بازد
خواب
در چشمان نیمه بازم
بیدار است
و
زمان
دربند لحظه های من
گرفتار
روز
با من
طلوع می کند
و زمین
فرش سرخ خیال من می شود
هیچ ،
بدون من
هیچ است...
#افسانه_اسلامی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
شب
در نگاه روشنم
رنگ می بازد
خواب
در چشمان نیمه بازم
بیدار است
و
زمان
دربند لحظه های من
گرفتار
روز
با من
طلوع می کند
و زمین
فرش سرخ خیال من می شود
هیچ ،
بدون من
هیچ است...
#افسانه_اسلامی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
فکر کنید
سنگی که رویش نشسته اید
آرام آرام زنده شود
چشم باز کند
خود را بنگرد
جهان را بنگرد
بیندیشد
به آگاهی برسد
و از آگاهی خودش آگاه شود
بلند شود برقصد
آواز بخواند
بخندد
بگرید
عشق بورزد
خشم بگیرد
و آرام آرام پیر شود
و آرام آرام بمیرد
دوباره به حیات سنگی خود برگردد
حالا او نه می خندد
نه می گرید
انگار نه انگار که وجود دارد
روی سنگی نشسته ام
به خود می اندیشم
و به اجرای نمایش خودم
و به عصایی که به آن تکیه داده ام
و قرار است
روزی ماری شود خوش خط و خال
در زیر این سنگ
تخم بگذارد
چه کسی می گوید معجزه دروغ است
#آیدین_محمدی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
فکر کنید
سنگی که رویش نشسته اید
آرام آرام زنده شود
چشم باز کند
خود را بنگرد
جهان را بنگرد
بیندیشد
به آگاهی برسد
و از آگاهی خودش آگاه شود
بلند شود برقصد
آواز بخواند
بخندد
بگرید
عشق بورزد
خشم بگیرد
و آرام آرام پیر شود
و آرام آرام بمیرد
دوباره به حیات سنگی خود برگردد
حالا او نه می خندد
نه می گرید
انگار نه انگار که وجود دارد
روی سنگی نشسته ام
به خود می اندیشم
و به اجرای نمایش خودم
و به عصایی که به آن تکیه داده ام
و قرار است
روزی ماری شود خوش خط و خال
در زیر این سنگ
تخم بگذارد
چه کسی می گوید معجزه دروغ است
#آیدین_محمدی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
.ص١٣٦
غمگين نگاهم ميكرد. باد سردي ميآمد و من پيراهني نازك تنم بود. ايستاده بودم و
بازوهايم را بغل كرده بودم...»
پيكاسو حق داشت گمان كند كه نقاشي چهرهاي از نيمرخ يا تمامرخ دروغي بيش
نيست. از ميان چهرهه اي بسيار هر آدم، چهرهاي هست كه تنها به وقت همخوابگي
ميتوانش ديد؛ چون در هيچ موقعيتِ ديگري امكانش نيست كه از فاصله اي چنين نزديك
و از زاويه اي چنين نامعمول چهره اي را ببينيم. حالا كه هردو برهنه دراز كشيده بودند كنار
هم، در نور ملايم چراغ روميزي، زن چهل ساله مينمود و چهره اش ملاحتِ غريبي داشت.
قوطي خالي آبجو را كنار تخت نهاد و برخاست. وقتي زيپ دامناش را بالا ميكشيد مندو،
همانطور برهنه، نيمخيز شد تا به محض رفتن او در را پشت سرش ببندد. اما زن دست كرد
و از داخل كيفِ چرمي قهوه اي رنگاش مجسمه ي عاج مريم را بيرون آورد و همچنان كه
آن را با دو دست مقابل خود گرفته بود، به حالتِ نيايش، دو زانو بر زمين نشست. در سايه
روشن نور اتاق، شصت ساله مينمود و، بي اعتنا به حضور مندو، با لحني دردمند نيايش
ميكرد: «اي مريم مقدس، تو را سپاس ميگويم كه به بنده ي بيچارهات ترحم كردي. تو را
سپاس ميگويم كه مرا از ظلمت و گمراهي بيرون كشيدي. تو را سپاس ميگويم كه درهاي
بهشتت را به من گشودي...»
136
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
.ص١٣٦
غمگين نگاهم ميكرد. باد سردي ميآمد و من پيراهني نازك تنم بود. ايستاده بودم و
بازوهايم را بغل كرده بودم...»
پيكاسو حق داشت گمان كند كه نقاشي چهرهاي از نيمرخ يا تمامرخ دروغي بيش
نيست. از ميان چهرهه اي بسيار هر آدم، چهرهاي هست كه تنها به وقت همخوابگي
ميتوانش ديد؛ چون در هيچ موقعيتِ ديگري امكانش نيست كه از فاصله اي چنين نزديك
و از زاويه اي چنين نامعمول چهره اي را ببينيم. حالا كه هردو برهنه دراز كشيده بودند كنار
هم، در نور ملايم چراغ روميزي، زن چهل ساله مينمود و چهره اش ملاحتِ غريبي داشت.
قوطي خالي آبجو را كنار تخت نهاد و برخاست. وقتي زيپ دامناش را بالا ميكشيد مندو،
همانطور برهنه، نيمخيز شد تا به محض رفتن او در را پشت سرش ببندد. اما زن دست كرد
و از داخل كيفِ چرمي قهوه اي رنگاش مجسمه ي عاج مريم را بيرون آورد و همچنان كه
آن را با دو دست مقابل خود گرفته بود، به حالتِ نيايش، دو زانو بر زمين نشست. در سايه
روشن نور اتاق، شصت ساله مينمود و، بي اعتنا به حضور مندو، با لحني دردمند نيايش
ميكرد: «اي مريم مقدس، تو را سپاس ميگويم كه به بنده ي بيچارهات ترحم كردي. تو را
سپاس ميگويم كه مرا از ظلمت و گمراهي بيرون كشيدي. تو را سپاس ميگويم كه درهاي
بهشتت را به من گشودي...»
136
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️