پرواز فکر و اندیشه
1.17K subscribers
4.25K photos
2.15K videos
84 files
998 links
‏جاویدشاه فقط یه شعار نیست…

عهد ما با ایران و هزاران سال پادشاهی‌ست…
Download Telegram
@flith کانال پروازفکرواندیشه

البته نویسنده این کتاب به عنوان یک »روان درمانگر« می خواهد پی ببرد چگونه می توان به انسان کمک کرد تا به این شایستگی برجسته بشري دست یابد. چگونه می توان در بیمار این حس را برانگیخت که به خاطر چیزي مسئول زندگی است ، هر چند که در بدترین شرایط قرار گرفته باشد؟ فرانکل نمونه تکان دهنده اي از یک جلسه »گروه درمانی« که با زندانیان دیگر داشت به ما ارایه می دهد. دکتر فرانکل به درخواست ناشر خود ، بخش مختصر ولی آشکار و گویایی، از اصول اساسی»اوگوتراپی« و هم چنین فهرست کتب مربوطه را نیز به این زندگی نامه افزوده است. گرچه درباره دو مکتب دیگر وین یعنی فروید و آدلر نوشته هاي بسیاري به زبان انگلیسی موجود است، ولی بیشتر انتشارات مکتب سوم وین در رشته روان درمانگري )لوگوتراپی( به طور عمده به زبان آلمانی چاپ شده است. از این رو جا دارد که خواننده از دکتر فرانکل که این کتاب را به زبان انگلیسی نگاشته است سپاسگذار باشد. فرانکل برخلاف بسیاري از هستی گرایان اروپایی نه بدبین است و نه ضد مذهب. بلکه برعکس نویسنده اي که خود شاهد همه رنجها و نیروهاي شیطانی شکنجه بوده، به خوبی به توانایی بشر در چیره گشتن بر شرایط موجود و کشف حقیقتی روشنگر و بسنده آگاهی دارد. خواندن این کتاب را که واژه هایش چون گوهر می درخشد و بر ژرف ترین مشکلات بشر می تابد، از همگان خواستارم. زیرا کتابی است داراي ارزش ادبی و فلسفی و پیش گفتاري است پر جذبه و ارزنده ترین جنبش روانشناسی روزگار ما. #گوردون و. #آلپورت





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


خشونت و بازتولید آن در جامعه سرمایه داری
.

#هانا_ارنت نظریه‌پرداز سیاسی آلمانی، تاکید کرد که :«خشونت می‌تواند قابل توجیه باشد، اما هرگز مشروع نیست... هرچه هدف در نظر گرفته شده برای آن به آینده ی دورتری موکول می‌شود توجیهش منطقی بودن خود را از دست می‌دهد. هیچ کس استفاده از خشونت را جهت دفاع شخصی زیر سوال نمی‌برد، زیرا نه تنها خطر آشکار است بلکه در زمان حاضر است و هدفی که وسیله را توجیه می‌کند آنی است».(2)
خشونت یکی از عوامل تاریخ ساز زندگی بشر است. خشونت برای حفاظت از قلمرو، شکار، درفاع از خود و... خشونت قدرت بازتولید دارد. این بازتولید انسان را در شرایط بحران به موجودی غیر خود می کند. در این شرایط آنِ دیگر شما درون تان را تسخیر می کند.مثلا در جنگ انسان تبدیل به ماشین کشتن می شود. بکش و زنده بمان. اما پس از پایان جنگ دچار مشکلات روحی و روانی بسیاری می شود. بازگشت به خود و مواجهه با گذشته سبب این مشکلات می شود. آنچه مهم است: جان تمام انسان ها ارزشمند است. انسان باید یاد بگیرد در مواجهه با خشونت چگونه با تغییر مسیر، استفاده از قدرت حریف و نیروی فکر از خشونت اجتناب کند. می توان بخاطر هدف خشونت را توجیه کرد. اما خشونت آرامش به همراه نمی آورد. وقتی به آرامش می رسی که به دیگران زندگی ببخشی. ناهمگونی جامعه و اختلاف طبقاتی سبب ایجاد اختلاف در شرایط زندگی افراد می شود.
#سامان_پارسی



@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


معرفی کتاب:
آن تصوری از زندگی و جهان که «فلسفی» نامیده میشود محصول دو عامل است یکی تصورات دینی و اخلاقی که ما به ارث برده ایم، دیگری آن نوع تحقیقی که میتوان علمی نامید به شرط آنکه این کلمه را به وسیع ترین معنایش به کار بریم.در مورد نسبت دخالت این دو عامل در دستگاههای فلسفی نظر فلاسفه بسیار متفاوت است اما وجود مقداری از این دو عامل است که صفت مشخص فلسفه را تشکیل میدهد.
فلسفه حد وسط الهیات و علم است. مانند الهیات عبارت است از تفکر درباره موضوعاتی که تا کنون بدست آوردن دانش قطعی درباره شان میسر نشده است و مانند علم به عقل بشر تکیه دارد، نه بدلایل نقلی خواه مراد از دلایل نقلی سنت باشد خواه وحی و مکاشفه.

آلبرت اینشتین دربارۀ کتاب تاریخ فلسفۀ غرب گفته است:
«تاریخ فلسفۀ برتراند راسل کتابی است پر ارج. متحیرم که تازگی فرحبخش و اصالت این اثر را باید ستود یا حساسیت همدلی این متفکر بزرگ با اندیشمندان زمانهای بسیار دور را. نهایت سعادت می دانیم که نسل خشک و ددآسای زمان ما از وجود چنین مرد عاقل و باشرف و جسور، و در عین حال شوخ طبع، برخوردار است. کتابی است در اعلی درجه آموزنده، بسیار بلند مرتبه، و برتر از ستیزهای حزبها و تضاد عقیده ها.»

هيچ ملتى اقرار نمى كند كه به حكم طبيعت برای فرمانبرداری ساخته شده است و تنها نشانه ای كه ما را به قصد طبيعت دلالت مى كند نتيجه جنگ است. پس در همه جنگ ها فاتحان بر حق و شكست خوردگان بر باطلند.




#تاريخ_فلسفه_غرب
#برتراند_راسل




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه





#معرفی #کتاب

#۱۹۸۴

«یکی از روزهای بسیار سرد ماه آوریل بود و ساعت‌ها برای اعلام ساعت، سیزده بار نواختند.»
این سطر اول رمان ۱۹۸۴ است، رمانی که ۶۰ سال از انتشارش می‌گذرد.
جرج اورول در این کتاب، از مدینه فاسده میگوید جامعه ای دیکتاتوری که در پی جنگ با هم نوعان است جامعه ای که ربات و رایانه آن را کنترل میکنند و تمام حرکات زیر نظر است و مسائلی همچون اینگساک ، بزه فکری، گفتارنو، دوگانه‌باوری را مطرح میکند.

این کتاب یک بیانیهٔ سیاسی ست در نظامی که حکومت تمام جنبه‌های زندگی مردم را کنترل می‌کند حکومتی که توسط برادر بزرگ کنترل میشود و عکس این مرد در همه جای شهر نصب شده و "اتاق ١٠١ " جایی ست برای مخالفان تا مجبور شوند حتی خاطرات کودکیشان را رو کنند.

در این جامعه بزرگترین و تنها جرم “جرم اندیشه” است، قتل و فساد و کلاهبرداری و دزدی مشکلی ندارد، ولی کوچکترین ناهمگونی اندیشه و نگاه با آن چیزی که آنها میخواهند، مستوجب شکنجه های طاقت فرساست.
تلویزیون ها، جدای از ابلاغ پیام ها و تبلیغات حزب ، گیرنده و ضبط کننده تصویر و صدای افراد نیز هست به همین دلیل هیچ کس را یارای پنهان کاری نیست، چرا که پلیس افکار می تواند تردیدها و بی باوری های ذهنی افراد را هم کشف کند.

اورول از سال ۱۹۴۲ به عنوان منتقد ادبی برای دیوید آستور در مجله آبزرور کار می‌کرد، مدتی بعد دیوید یک خانه روستایی در اسکاتلند را به جرج قرض داد، تا کتاب مشهورش ۱۹۸۴ را بنویسد.

اورول تا مراحل پایانی نگارش کتاب قصد داشت، نام «آخرین مرد اروپا» را بر آن بگذارد اما ایده ١٩٨٤ از زمان جنگ‌های داخلی اسپانیا به سر اورول افتاد و بن‌مایه اصلی‌اش در سال ۱۹۴۴ شکل گرفته بود جایی که اورول گفته بود تحت تأثیر اجلاس تهران در سال ۱۹۴۴ قرار گرفت که در ان استالین و روزولت و چرچیل در مورد سرنوشت جهان تصمیم گرفتند و به نوعی دنیا را بین خود تقسیم کردند.

۱۹۸۴ تا به حال به بیش از ۶۵ زبان مختلف برگردان شده است و میلیون‌ها نسخه از آن به فروش رسیده است همچنین از روی رمان دو برداشت سینمایی انجام شده است.


#جرج_اورول


@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه




کتاب عقاید یک دلقک (به آلمانی: Ansichten eines Clowns)، نوشتهٔ هاینریش بل نویسندهٔ آلمانی است که در ۱۹۶۳ نوشته شده‌است

اگر بخواهیم یکی از تاثیرگذارترین رمان های قرن بیستم را نام ببریم باید به ” عقاید یک دلقک ” اشاره کنیم. این کتاب که در ایران توسط محمد اسماعیل زاده ترجمه شده است، درباره دلقکی به نام هانس شینر است که از پنج سال قبل تا کنون در مجامع مذهبی ظاهر می شود و با سخنان طنز آمیز خود، تماشاگران را سرگرم می کند. او فرزند کارخانه دار معروفی است که به ثروت پدر، پشت پا زده و زندگی ساده ای را در پیش گرفته است. این داستان در زمان انتشارش با انتقاد های بسیاری مواجه شد اما با گذشت زمان اهمیتی تاریخی پیدا کرد. هاینریش بُل یکی از کسانی است که آثارش را می توان انعکاسی از تنهایی و پوچی انسان مدرن نامید . ” عقاید یک دلقک ” اثری است که در آن، این بازتاب در اوج خویش با فرم به تعامل رسیده و روانکاوی مشکلات روشنفکر و هنرمند جهان مدرن را به صورت کاملازیرپوستی مورد توجه قرار داده است. بل در این رمان با لحن خطابی خویش، دنیا را هدف می گیرد و در واقع بدین بهانه مخاطب را مورد نقد و خطاب قرار می دهد. کاری که در بسیاری از آثار محتواگرای قرن بیستم شاهد آن هستیم. اما ارجاعات درون متنی داستان به همراه شخصیت پردازی های بسیار قوی باعث می شود این خرده روایت ها در یک فرم کلی جای گرفته و به رشته هایی تارعنکبوت وار تبدیل شوند که جدایی حتی یک سطر بدون آسیب به کلیت اثر غیرممکن باشد.



#عقاید یک دلقک
#هاینریش بل




@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه





انسان وضع دشواري دارد، زيرا انسان " تمدن" دارد!

تمدن چندان نيرومند است كه می تواند جلو انگيزش جنسی را بگيرد و موجب پاكدامنی پيش از زناشويی شود، يا كسی را وادارد كه برای همه ی عمر سوگند پارسايی بخورد.
تمدن می تواند كسی را از گرسنگی بكشد، در حالی كه غذا فراهم باشد، زيرا برخی خوراك ها، نجس خوانده شده است يا چه بسا كسی را به پاره كردن شكم ديگری يا شليك گلوله ای در مغز خود بر انگيزد تا لكه ی ننگی پاك شود. تمدن از مرگ و زندگی قوی تر است ...

تمدن و ملالت های آن

#زیگموند #فروید


@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه


دوستان و همراهان کانال پرواز واندیشه🍃


از این پس هر روز راس ساعت 9 صبح بخشهایی ازکتاب انسان در جستجوی معنا اثر ویکتورفرانکل دراین کانال به اشتراک گذاشته میشود.
با ما همراه باشید




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

#انسان_در_جستجوى_معنا
#ويكتور_فرانكل
#روانشناسى
تجاربی از اردوگاه کار اجباري1




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص7
این کتاب سر آن ندارد که از اتفاقات و رویدادها گزارشی ارائه دهد، بلکه تجارب شخصی را منعکس می سازد که میلیونها انسان آن را لمس کرده و از آن رنج برده اند. می توان گفت کتاب شرحی است از درون اردوگاه کار اجباري که به وسیله یکی از کسانی که جان سالم از آن بدر برده است بازگو می شود. داستان به رویدادهاي هولناك )که کمتر در حد باور مردم بوده( نمی پردازد، بلکه به زجرهاي کوچک اشاره می کند و آنها را می شکافد، به واژه اي دیگر تلاش ما در این داستان بر اینست که به این پرسش پاسخ دهیم: زندگی روزانه اردوگاه کار اجباري، در ذهن یک انسان متوسط چگونه بازتابی دارد؟ بیشتر رویدادهایی که در اینجا نشان داده می شود، در اردوگاههاي بزرگ و مشهور روي نداده، بلکه در اردوگاههاي کوچکی رخ داده است که بیشتر آدم سوزیها در آن انجام گرفت. به واژه اي دیگر این داستان به رنج و مرگ قهرمانان بزرگ و زندانیان شناخته شده و یا کاپوهاي برجسته -زندانیانی که به عنوان افراد امین مورد استفاده قرار می گرفتند و در نتیجه از امتیازهایی برخوردار بودند –نمی پردازد. سخن از فداکاري هاي مصلوب شدگان و مرگ توده هاي نآشناخته و مجرمینی است که گزارشی از آنان در دست نداریم. اینها همان زندانیان عادي بودند که نشان ویژه اي روي آستین خود نداشتند و کسانی بودند که به شدت مورد تحقیر کاپوها واقع می شدند. کاپوهایی که هرگز مزه گرسنگی را نمی چشیدند، در حالیکه آنان یا چیزي براي خوردن نداشتند و یا با اندك غذایی فریاد شکم را می خواباندند. اما زندگی و گذران بسیاري از کاپوها در اردوگاهها، بهتر از زندگی پیشینشان بود. اغلب کاپوها با زندانیان سخت گیرتر از زندانبانان رفتار می کردند و آنان را بی رحمانه تر از اس.اس ها به باد کتک می گرفتند. ناگفته نماند که کاپوها را از میان زندانیانی برمی گزیدند که شخصیت شان





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص8
نشان دهنده آن چنان رفتاري بود که اس.س ها انتظار داشتند و چنآنچه در عمل خلاف خواسته و انتظار اس.اس ها تشخیص داده می شد بیدرنگ از کارشان برکنار می شدند. کاپوها به سرعت خلق و خوي اس.اس ها و زندانیان هاي اردوگاهها را پیدا می کردند. بنابراین در مورد آنان نیز می توان بر پایه اصول روان شناسی داوري کرد. کسانی که در خارج زندان بودند، درباره زندانیان، به علت اینکه زیر تاثیر عواطف و احساسات ترحم آمیز واقع می شدند، تصورات نادرستی داشتند. زیرا آنان از مبارزه اي که در میان زندانیان براي زنده ماندن تکوین می شد و می جوشید آگاهی کمتري داشتند. این مبارزه و تلاش به طرز خشن و بی رحمانه تنها براي به چنگ آوردن تکه اي نان بخور و نمیر روزانه پیوسته در جریان بود. براي نمونه کامیونی را در نظر می گیریم که رسما اعلام می شد بایستی شمار ویژه اي از زندانیان را به اردوگاه دیگري حمل کند، اما حدس نزدیک به یقین همه این بود، که مقصد نهایی کامیون به اتاقهاي گاز منتهی خواهد شد. به این ترتیب عده اي از زندانیان بیمار و ناتوان و از کار افتاده را برگزیده و به یکی از اردوگاههاي مرکزي بزرگ که مجهز به اتاقهاي گاز و کوره هاي آدم سوزي بود، روانه می کردند. شیوه کار زنگ خطري بود براي یک درگیري آزادانه بین همه زندانیان، یا برخورد یک گروه با گروهی دیگر، آنچه جنبه حیاتی داشت این بود که همه می کوشیدند نام خود یا دوستشان از فهرست دسته اعزامی حذف شود، در حالیکه می دانستند که به جاي نام حذف شده، حتما باید یکنفر را جانشین او کرد. چون با هر کامیونی شمار معینی از زندانیان باید روانه می شدند. و از آنجا که موجودیت هر زندانی با یک شماره مشخص می شد این مهم نبود که چه کسی با کاروان براه می افتد. تنها کافی بود تعداد نفرات درست باشد.





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص9

مدارك زندانیان را به محض ورود به اردوگاه )دست کم این شیوه اي بود که در آشویتس1 به کار گرفته می شد( همراه با سایر وسایل شان می گرفتند. تنها به هر زندانی این فرصت داده می شد که نام یا حرفه اي ساختگی براي خود برگزیند که عده زیادي به دلایل مختلف چنین می کردند. سرپرست زندانیان تنها به شماره هاي اسرا علاقمند بود. اغلب شماره زندانی را روي بدن آنها خالکوبی می کردند و یا روي قسمت ویژه اي از کت، پالتو یا شلوارش می دوختند. هر زندانبانی که می خواست زندانی رو تنبیه کند، کافی بود نیم نگاهی به شماره اش بیندازد )که چه قدر ما از این نیم نگاهها وحشت داشتیم!( و نیازي نبود اسمش را بپرسد. برگردیم به کامیونی که در حال حمل زندانیان بود. در اینجا هم وقت تنگ بود و هم اینکه مسایل وجدانی و اخلاقی دیگر مطرح نبود. در ذهن هر زندانی تنها یک اندیشه جولان می داد: خود را براي خانواده اش که در انتظار او بود زنده نگاهدارد و جان دوستانش را نجات بخشد. بنابراین بدون کوچکترین تردیدي، زندانی دیگر یا شماره دیگري را برمی گزید تا به جاي او راهی شود. همانطور که در پیش تر یادآور شدیم، جریان گزینش کاپوها یک جریان منفی بود، زیرا تنها بی رحم ترین زندانیان براي این شغل برگزیده می شدند )گرچه گاهی استثناهایی نیزي به چشم می خورد(. علاوه بر گزینش کاپوها که توسط اس.اس ها صورت می گرفت، نوعی خودگزینی نیز هماره در میان همه زندانیان جریان داشت. رویهم رفته تنها زندانیانی می توانستند زنده بمانند که پس از سالها جابجایی از اردوگاهی به اردوگاه دیگر و در مبارزه براي زنده ماندن، فاقد همه گونه ارزشهاي اخلاقی شده
١-Auschwitz ، شهري در لهستان كه آلمان ها در جنگ جهاني دوم اردوي كار اجباري در اینجا داشتند. و در آن چهار میلیون تن از اسيران به ویژه یهودیان به وسیله گاز ، تزریق اسید فینیك ، گلوله ، دار ، گرسنگي و بیماري از بين رفتند. )برگردان كننده(




@flith کانال پروازفکرواندیشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص10

بودند. آنان براي نجات جان خود حاضر بودند دست به هر کاري بزنند اعم از کار شرافتمندانه یا غیر شرافتمندانه. دزدي می کردند و دوستانشان رو لو می دادند و سرانجام از تواناییهاي خود - ولو خشن و بی رحمانه- استفاده می کردند. ما که از بخت خوب یا حسن اتفاق یا معجزه - یا هر آنچه که شما نامش می نهید- از این اردوگاهها بازگشته ایم، خوب می دانیم که بهترینهاي ما برنگشتند. از رویدادهاي اردوگاههاي کار اجباري حقایق بسیاري گزارش و نوشته شده است. در اینجا، حقایق تنها زمانی معنا خواهد داشت، که همراه با تجارب شخصی باشد. تلاش ما در این کتاب اینست که این تجارب را توضیح دهیم. ما در اینجا سر آن داریم که در پرتو دانش امروز تجارب کسانی را که در این اردوگاهها اسیر بوده اند، بشکافیم و کسانی را هم که هرگز به درون این اردوگاهها راه نیافته اند، یاري دهیم تا بتوانند این تجارب را جذب کنند و بالاتر از آن تجارب، درصد کمی از زندانیانی را که از آنجا جان سالم بدر بردند و اکنون زندگی را بس دشوار می یابند لمس کنند. این زندانیان از بند رسته اغلب می گویند، "از بازگو کردن تجارب مان بیزاریم. براي کسانی که درون اردوگاهها بودند ، نیازي نیست سخنی بگوییم و دیگران هم قادر به فهمیدن این نخواهند بود که ما در آن اردوگاهها چه احساسی داشتیم و نمی توانند درك کنند که اکنون چه احساسی داریم." تلاش براي ارائه یک بررسی پژوهشگرانه از این موضوع، کاري بس دشوار است، زیرا روانشناسی باید به بی طرفی علمی ویژه اي توجه داشته باشد. اما آیا کسی که مشاهدات و بررسی هاي خود را بر کاغذ جاري می سازد، در صورتیکه خود زندانی بوده باشد می تواند این بی طرفی را حفظ کند؟ چنان بی طرفی از آن کسانی است که در بیرون اردوگاهها بوده اند. اما این هم تهی از اشتباه نخواهد بود زیرا چنین فردي نمی تواند مطالبی عرضه دارد که از ارزش واقعی برخوردار باشد، چون اسیر اردوگاه نبوده و جریان آنجا را





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص11

ندیده و لمس نکرده است. بنابراین ممکن است داوریهایش نادرست و هم ارزیابی هایش دور از ذهن باشد. پس باید بکوشیم تا از هر گونه جهت گیري شخصی اجتناب شود که این مساله مشکل واقعی کتابی از این دست است. زیرا گاهی لازم به نظر می رسد که شخص باید شهامت گفتن تجارب شخصی خود را داشته باشد. ابتدا تصمیم داشتم این کتاب را با نام مستعار بنگارم و تنها از شماره زندانیم استفاده کنم. اما هنگامی که کار نوشتن کتاب به پایان رسید، پی بردم که چاپ کتاب با نویسنده گمنام، از ارزش آن خواهد کاست. درست آنست که من با نام مشخص همه عقاید استوار خود را به روشنی بیان کنم. بنابراین با اینکه به شدت از خودنمایی نفرت دارم، کوشیدم از حذف هر مطلبی در کتاب خودداري کنم. اینک بر خوانندگان است که چکیده محتویات کتاب را به صورت تئوریهاي خشک در آورند تا شاید این تئوري بتواند به روانشناسی زندگی زندان، که پس از جنگ جهانی اول به آن توجه شد و ما را با نشانه )سندروم( » بیماري سیم خاردار« آشنا کرد کمک کند. ما دانش خود را در مورد آسیب شناسی روانی توده ها تا حد زیادي مدیون جنگ جهانی دوم می دانیم که به دآنسته هایمان افزود و آن را غنی ساخت. )من در اینجا عبارت معروف و نام کتابی را می آورم که لوبون1 نگاشته بود.( جنگ، به ما جنگ اعصاب را آموخت و جنگ اعصاب نیز اردوگاههاي کار اجباري را به ارمغان آورد. این کتاب از آن لحاظ حائز اهمیت است که درباره تجارب شخصی من به عنوان یک زندانی عادي نگاشته است. من با سربلندي یادآور می شوم که به جز چند هفته آخر در اردوگاه به عنوان روانپزشک زندان یا حتی پزشک، شغلی را در اردوگاه نپذیرفته بودم. چند تنی از همکاران من این فرصت را یافتند که در مشاغل کمک هاي اولیه و در اتاق هاي سرد، بیماران را با تکه پاره هاي کاغذ باطله زخم بندي کنند. اما شماره من در زندان 119104 بود و بیشتر اوقات مشغول کندن زمین براي کار گذاشتن خط آهن





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص12

بودم. زمانی هم کارم کندن تونل راه آب بود بدون اینکه کوچکترین کمکی به من شود. اما این کار من بی اجر نماند. زیرا درست پیش از کریسمس 1944، یک کوپن به عنوان جایزه دریافت داشتم. این کوپن ها را یک شرکت ساختمانی صادر می کرد که عملا ما را به عنوان برده خریداري کرده بود: به این شکل که شرکت یاد شده روزانه براي هر یک از زندانیان قیمت مقطوعی می پرداخت. این کوپن ها براي شرکت، پنجاه فینیک تمام می شد و ما می توانستیم آنرا گاهی حتی چند هفته بعد در برابر شش عدد سیگار خرج کنیم، گرچه گاهی هم باطل می شد. اکنون من مالک خوشبخت بنی بودم که دوازده عدد سیگار ارزش داشت. اما مهمتر این بود که می توانستم سیگارها را با دوزاده کاسه سوپ معاوضه کنم و گاهی همین دوازده کاسه سوپ ما را از مرگ ناشی از گرسنگی نجات می داد. امتیاز سیگار کشیدن واقعی از آن کاپوها بود که از جیره هفتگی برخوردار بودند. احتمالا زندانیانی که به عنوان سرکارگر در انبارها و کارگاهها کار می کردند در قبال کارهاي خطرناکی که به آنان واگذار می شد چند سیگاري نصیب شان می گردید. تنها در یک مورد، استثنا دیده می شد و آنهم در مورد کسانی بود که امید به زندگی را از دست داده بودند و می خواستند از آخرین روزهاي زندگی خود لذت ببرند. از اینرو وقتی رفیقی را می دیدیم که سیگارهایش را پی در پی دود می کند پی می بردیم که ایمان خود را به نیروي پایداریش در ادامه زندگی از دست داده است. و وقتی کسی این ایمان را از دست می داد میل به زندگی به ندرت باز می گشت و آن شخص را باید از دست رفته می پنداشتیم. وقتی منابع بیشماري را که نتیجه مشاهدات و تجارب زندانیان بیشماري است بررسی می کنیم، در واکنش هاي روانی زندانیان در برابر زندگی اردوگاه سه مرحله به روشنی دیده می شود: مرحله نخست ورود او به زندان بود، دو دیگر مرحله اي است که زندانی به کارهاي روزمره زندان آموخته شده و مرحله سوم آزادي است.




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص13

نشانه اي که مرحله نخست را مشخص می سازد ضربه روحی است. ممکن است حتی ضربه روحی زیر شرایط ویژه اي پیش از ورود به زندان نیز دیده شود. به عنوان نمونه تجربه شخصی خودم را بازگو می کنم. یکبار هزار و پانصد نفر چندین شبانه روز سفر می کردند. در هر واگن هشتاد نفر را جا داده بودند. همه مسافرین بایستی روي بار خود که تنها پس مانده اموالشان بود دراز می کشیدند. واگنها آنقدر پر بود که تنها در قسمت بالاي پنجره ها روزنه اي براي تابش نور گرگ و میش سپیده دم به چشم می خورد. همه انتظار داشتند قطار سر از کارخانه اسلحه سازي در آورد و این جایی بود که ما را به بیگاري می کشیدند و ما نمی دانستیم که هنوز در سیلسیا1 هستیم یا به لهستان رسیده ایم. سوت قطار مانند ضجه کسی بود که التماس کنان به سوي نیستی سقوط می کرد. سپس قطار به خط دیگري تغییر مسیر داد و پیدا بود که به ایستگاه بزرگی نزدیک می شویم. ناگهان از میان مسافران مضطرب ، فریادي به گوش رسید، » تابلو آشویتس ! « بله آشویتس نامی که مو بر تن همه راست می کرد: اتاق هاي گاز، کوره هاي آدم سوزي، کشتارهاي جمعی. قطار آن چنان آهسته و با تانی مرگباري در حرکت بود که گویی می خواست لحظه هاي وحشت ناشی از نزدیک شدن به آشویتس را کشدارتر از آنچه هست بگرداند: آش ... ویتس! با بالا آمدن خورشید در سپیده دم منظره این اردوگاه سهمناك با چندین ردیف سیم خاردار، برج نگهبانی، نور افکن هاي چرخان، و صف هاي دراز از زندانیان ژنده پوش و غمزده، در سپیده دم تیره دیده می شد. زندانیان در امتداد جاده هاي مستقیم متروك به دشواري خود را می کشیدند. به سوي کدامین مقصد در حرکت بودند، نمی دانستیم. صداي تک نعره ها و سوتهاي فرمان، به گوش می رسید.




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص14

ما از این صداها سر در نمی آوردیم. تصور من چشم هایم را به دیدن چوبه هاي دار برد که جسد زندانیان بر آنها تلو تلو می خورد. من وحشتزده بودم و این نشان دهنده آن بود که گام به گام بایستی با وحشت خوفناك نامحدودي آشنا شویم و باید به آن عادت کنیم. سرانجام به ایستگاه رسیدیم. سکوت پیشین با فریادهاي فرماندهان درهم شکست. از آن پس محکوم بودیم با آن فریادهاي گوش خراش و خشن زندگی کنیم و بارها و بارها در همه اردوگاهها گوشمان از شنیدن آن آزرده می شد. صداي فرماندهان سوهان روح بود و مانند واپسین فریاد یک محکوم که گویی از حلقوم مردي بیرون می جهید که مجبور بود همانگونه فریاد بکشد، مردي که او را می کشتند و دگربار می کشتند. درهاي قطار باز شد و گروه کوچکی از زندانیان توفان گونه وارد کوپه ها شدند. این زندانیان لباسهاي یک شکل راه راه به تن داشتند، سرشان تراشیده بود اما به نظر می رسید از تغذیه خوبی برخوردارند. آنان به زبانهاي اروپایی و با خوش مزگی حرف می زدند که در شرایط موجود عجیب به نظر می رسید. خوش بینی ذاتی من مانند غریقی که به پرکاهی چنگ می اندازد )که اغلب احساسات مرا حتی در بدترین شرایط مهار کرده است( این اندیشه را در ذهن من ریخت که: ظاهرا این زندانیان کاملا خوب به نظر می رسیدند، خوش خلقند، حتی می خندند. چه کسی می داند؟ شاید من هم بتوانم در شرایط خوب زندگی آنان شریک باشم. در روانپزشکی حالتی است به نام » توهم رهایی «. مرد محکوم به مرگ در چنین حالتی لحظه اي پیش از اینکه حکم به مرحله اجرا گذارده شود این توهم برایش پیدا می شود که احتمالا در واپسین لحظه، از مرگ رهایی خواهد یافت. ما نیز چنین حالتی داشتیم و به کوچکترین چیزي امید می بستیم و تا آخرین لحظه فکر می کردیم به خیر خواهد گذشت. گونه هاي سرخ و چهره هاي گوشتالوي آن زندانیان خود به تنهایی دل گرم مان می ساخت و دانه امید را به دلمان بارور می کرد. در آن زمان نمی دانستیم آنان برگزیدگانی بودند براي پذیرایی زندانیانی که همه روزه وارد آنجا می شدند.




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص15

آنان مسئول زندانیان و اثاثیه آنان بودند، که شامل چیزهاي مختصر و گاهی جواهرات هم می شد. احتمالا آشویتس باید با گنجینه هاي منحصر به فرد جواهرات، نقره، پلاتین و الماس هایی که با زندانیان به آنجا سرازیر و به غنیمت گرفته می شد، در اروپاي جنگ زده مرکز عجیبی بوده باشد. این غنائم نه تنها در انبارها دیده می شد بلکه در دست اس. اس ها هم مشاهده می گردید. در آلونکی که احتمالا حداکثر گنجایش دویست نفر را داشت، هزار و پانصد نفر اسیر را جا داده بودند. ما از سرما می لرزیدیم، گرسنه بودیم و براي همه جاي کافی نبود که دست کم روي زمین خشک، چمباتمه بزنیم چه رسد به اینکه دراز بکشیم. در مدت چهار روز یک تکه نان پنج اونسی تنها چیزي بود که غذاي ما را تشکیل می داد. با این حال می شنیدم زندانیان ارشدي که مسئول آلونک بودند، بر سر یک سنجاق کراوات پلاتین یا الماس، با یکی از اعضاي هیات پذیرایی چانه می زدند. سرانجام همه غنایم با مشروب مبادله می شد. دیگر به یاد ندارم براي خرید مقدار مشروب مصرفی یک "شب باشکوه" چند هزار مارك لازم بود، تنها چیزي که می دانم اینست که آن زندانیان مسئول نیاز به مشروب داشتند. کلاهمان را هم که قاضی کنیم می بینیم نمی توانیم آنان را در چنان شرایطی به خاطر اینکه می خواستند خود را تخدیر کنند ملامت کنیم. دسته اي دیگر از زندانیان بودند که به مقدار نامحدود لیکوري را که اس.اس ها تهیه می کردند می نوشیدند: این زندانیان مسئول کسانی بودند که در اتاقهاي گاز و کوره هاي آدم سوزي به کار گرفته شده بودند و به خوبی می دانستند روزي دسته اي دیگر جاي آنان را گرفته و در نتیجه از سمت مجري حکم اعدام محکومین، یکراست به کوره ها سپرده خواهند شد. تقریبا همه کسانی که در آن قطار همراه ما بودند این توهم را داشتند که در آخرین لحظه رهایی یافته و همه چیز دگربار وضع عادي به خود خواهد گرفت. ما درك نمی کردیم در پس پرده چه می گذرد و چه چیزي در انتظار ماست. به ما گفتند اثاثیه خود را در قطار بگذاریم و در دو صف بایستیم-زنان در یک سو و مردان در سوي دیگر - تا از جلوي افسران اس.اس بگذریم. خوشبختانه من جرات کردم کوله پشتی




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
به بهلول گفتندمیخواهی
قاضےشوی؟
گفت نه گفتند:چرا؟
گفت نمیخواهم
نادانےمیان دودانا
باشم زیراشاکےومتهم
اصل ماجرارامیدانند
ومن ساده بایدحقیقت راحدس بزنم@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷