@flith کانال پروازفکرواندیشه


#گفت_و_گوی_شفقنا_با_دکتر_قدیر_نصری
#قسمت_دوم

شفقنا-شیما مفیدی راد*یعنی با امثال داعش باید برخورد فرهنگی کرد؟

قدیر نصری: ببینید گروهی مانند داعش، القاعده، النصره و امثالهم، محصول یک نشانه اند. من نمی‌گویم که باید داعش را نصیحت یا ارشاد کرد. در مرحله ی اول باید اتفاقاً داعش را در روی زمین متوقف کرد اما این متوقف ساختن بدین معنا نیست که اندیشه ی تکفیر، دفن و داغان شد و از بین رفت. سخن پایه‌ای‌تر این است که ساختار مولد افراط باید شناسایی شود. چه چیزی باعث می‌شود که مثلاً پاکستان برای پرورش افراط‌گرایی مساعد باشد ولی مثلاً در هند یا بنگلادش این گونه نیست. مطلع هستید که در کوچه پس کوچه‌های پاکستان می‌توان هزاران رادیکال را مشاهده کرد. اساساً من فکر می‌کنم کار جناب محمد علی جناح در جداسازی پاکستان از هند، عاقبت به خیر و مفید حال پاکستانی‌ها نشد. پاکستان کشوری عجیب و سرزمینی بسیار پیچیده است. به نظرم پاکستان در شرق خاورمیانه و مصر در غرب این منطقه مولد افراط‌گرایی بوده‌اند و خواهند بود. بنابراین، باید این مسئله را مورد توجه قرار داد که چرا فکر رادیکال یا افراطی در بعضی سرزمین‌ها خوب رشد می‌کند ولی در بعضی دیگر این گونه نیست.

*واقعاً به اعتقاد شما چرا این گونه است که تفکر رادیکال در بعضی سرزمین هاخوب رشد می‌کند، در حالی که در بعضی دیگر به این شکل نیست؟


نصری: من گزارشی می‌خواندم که در آن با ۱۰ سفیر خارجی مقیم تهران گفت وگو شده بود، در میان آنها سخن سفیر اردن در تهران خیلی قابل توجه بود. او گفته است که دولتش نگران حمایت شدید فلسطینی‌های اردن از افکار داعش است و مصمم‌ترین هواداران ابوبکر بغدادی، همین آوارگان فلسطینی هستند. سخن این سفیر یادآور سخن سوانته کورنل، قفقاز شناس برجسته است. کورنل کتابی نوشته است به نام «سیاسی شدن اسلام در کشمیر، افغانستان، فلسطین و جمهوری آذربایجان». به زعم کورنل، هرگاه غیر مسلمان‌ها وارد خاک مسلمان‌ها می‌شوند بعد از یک مدت سکوت و حیرت، اندک اندک مقاومت و هجوم می‌کنند و غربی‌ها اسم این مقاومت را تروریسم می‌گذارند. او می‌گوید، با ورود هندوها به کشمیر، جماعت اسلامی در پاکستان فعال شد، با ورود یهودی‌ها به سرزمین مسلمانان در فلسطین، حماس و حزب الله و جهاد اسلامی و چند گروه دیگر تولید شدند، با ورود آمریکایی‌ها و روس‌های مسیحی به عراق و افغانستان، دو گروه القاعده و طالبان و داعش ظاهر شدند و بالاخره با ورود روس‌ها و ارمنی‌ها به حیطه مسلمانان داغستان و چچن و آذری، گروههای مقاومت و هجوم در قفقاز شکل گرفته و خواهد گرفت!.

بنابراین تا وقتی که با هم هستیم و مباحثه می‌کنیم و در شرایط نسبتاً برابر هستیم، نیازی به افراط نیست و افراط‌گرایی نوعی حماقت است اما وقتی که یک زن محجبه از سالن تئاتر فرانسه اخراج می‌شود یا وقتی که اسراییلی‌ها هزاران خانه مدرن را در مزارع و آبادی‌های فلسطینی‌ها بنا می‌کنند و فلسطینی‌ها از فرط خشم و ناچاری به حمله با چاقو روی می‌آورند، گویا یک اتفاقی رخ داده است و گرنه باور کنید یک مجاهد القاعده یا داعش دیوانه نیستند. یادتان باشد نخستین کسی که از حمله صدام به کویت دفاع کرد، یاسر عرفات بود، چون صدام گفته بود که فلسطین را آزاد خواهد کرد و اسراییل را آماج حمله چند موشک قرار داد. اکنون هم فلسطینی‌های آواره گمان می‌کنند که همه سر آنها کلاه گذاشته‌اند و گویا این بار خلیفه‌ای به نام ابوبکر بغدادی، جدی و قاطع عمل می‌کند و ارزش حمایت دارد. پس، عقبه و بسترهای فکری – سیاسی داعش خیلی مهم هستند. هر فرد یا گروهی که درمانده و مغضوب است، از تغییر وضع موجود ولو به دست شیطان و دیو دفاع می‌کند و فکر می‌کند شاید این حرکت جدید، زمینه انتقام‌گیری و عزت و امنیت و رفاه را فراهم می‌آورد.


#قدیر_نصری
ادامه دارد





@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#گفت_و_گوی_شفقنا_با_دکتر_قدیر_نصری
#قسمت_سوم

شفقنا-شیما مفیدی راد*با این توضیح می توان گفت که افراط گرایی فقط تغییر شکل می دهد و روزی در عراق و روز دیگری در فرانسه بروز می کند، درست است؟

نصری: درست است. اتفاقاً من آینده را آشفته تر هم می‌بینم! می‌دانید که میلیون‌ها آواره‌ای که خانه و کاشانه‌ی خود در سوریه را رها کرده‌اند، ۱۰ سال دیگر چه خواهند کرد؟ طبق گزارش‌های منتشر شده، از هر چهار سوری، یک نفر یا آواره شده و یا کشته و زخمی شده است. بسیاری از سوری‌ها، ضربات عمیق روانی ناشی از تنهایی، مرگ، گرسنگی و جراحت را تجربه کرده‌اند، آیا این جمعیت می‌تواند سه سال دیگر در انتخابات شرکت کنند؟ دهها سال وقت و دهها میلیارد پول لازم است تا سوریه امروز به سوریه ۲۰۱۰ باز گردد. این خوشبینی است که خیال کنیم سوری‌ها مانند آلمانی‌ها بعد از جنگ دوم، کشور خود را خواهند ساخت و مثلاً در بیست سال آینده، سوریه‌ای دموکراتیک و مرفه خواهیم دید. دلیل این بدبینی آن است که نیروهای مولد خشونت و سلاخی سیاسی همچنان فعالند و اسب انتقام بسیار تندتر از اسب مدارا پیش می‌تازد. برای اینکه نیرو و مانعی وجود ندارد این اسب سرکش را مهار کند. سوری‌ها بر خلاف آلمانی‌ها که تجاوزگر بودند، خودشان قربانی‌اند و هیچ کس فکر نمی‌کرد که به فاصله فقط چهار سال، چهارصد هزار نفر کشته شوند، کشور چندپاره شود، هشت میلیون نفر آواره اروپا و آسیا و دریاها شوند و مصائبی از این قبیل. پس در ماجرای آلمان، طرف مجرم نسبت به خطاهای خود واقف شد و مؤدبانه شروع کرد به کار و تولید تا این که امروزه آلمان قریب به پنج تریلیون دلار جی دی پی دارد. اما در سوریه برعکس است. یعنی طرف خطاکار، خودش مدعی است و طرف قربانی هیچ منجی ای ندارد و خودش را به تقدیر سپرده است. جایی که مجرم، مدعی است خشونت تمامی ندارد. اگر زمینی‌تر سخن بگویم، باید بگویم که فضای منطقه رفته رفته امنیتی‌تر و نظامی‌تر خواهد شد و حامی‌پروری، ناحیه‌گرایی، هویت‌سالاری، بی‌اعتمادی به طرف مقابل و توزان وحشت و هراس افزونی خواهد یافت....

#قدیر_نصری




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بلیت

#بلیت: این کلمه از واژه‌ی billet فرانسوی از طریق زبان روسی گرفته شده است و بهتر است که با حرف «ت» و به صورت بلیت نوشته شود و نه بلیط.

#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#اصطلاحات

#زیر_پای_کسی_را_جاروکردن

در زمان گذشته از میز و صندلی های امروزی خبری نبود، مردم چه دارا و چه ندار بر روی زمین می نشستند، با این تفاوت که زیر پای توانگران فرش و زیر پای مردم عادی گلیم و نمد پهن می شد.

چون خیابان ها در قدیم اغلب خاکی یا حداکثر سنگ فرش بودند، با کمترین وزش باد، خاک و خاشاک به دورن خانه ها می آمد و معمولا بر روی فرش و اسباب خانه می نشست، در نتیجه کدبانو خانه به منظور رفع این آلودگی، مجبور به جارو کردن فرش می شد،که جارو کردن فرش معمولا از بالا به پایین اتاق صورت می گرفت، در نتیجه اهل خانه که روی فرش نشسته بودند، به علت جارو کردن مجبور می شدند از جای خویش برخیزند و به گوشه ای بروند تا کار کدبانوی خانه به انتها برسد.

گاهی به دلیل بدی آب و هوا کدبانوی خانه مجبور می شد، این کار را چند بار در روز انجام دهد، در نتیجه اهل خانه مدتی از روز آسایش و آرامشی را که روی فرش داشتند، را از دست می‌دادند.

اصطلاح "زیر پا را جارو کردن "که به معنای این است که، شخصی در اثر سخن چینی دیگران کار و موقعیت خوبی را که داشته است، برای مدتی از دست بدهد ،از همین کار جارو کردن بانوان خانه ریشه گرفته است.



#ریشه_های_تاریخی_امثال_و_حکم
#مهدی_پرتوی_آملی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#پروست و #مفهوم_عشق

مارسل پروست که بسیاری وی را بهترین نویسنده ی سده ی بیستم میدانند اعتقاد داشت عشق واقعیت ندارد. از نظر پروست عشق امری مربوط به حالات درونی خود ماست و ما موجوداتی را که حقیقی باشند دوست نداریم، بلکه موجوداتی را دوست داریم که خود آنها را آفریده باشیم.هر انسانی ناخود آگاه تصویری ایده آل ازظاهر وحتی نوع رفتار معشوق را در ذهن خویش میپروراند و بدان عشق میورزد. به محض اولین برخورد جدی با جنس مخالف در دنیای خارج ممکن است احساس کنیم معشوق را یافته ایم ، اما از دید پروست ما در واقع نه عاشق دیگری، که عاشق همان تصویر ایده آل ذهن خود هستیم.مشکلات یک رابطه ی عاشقانه از آنجا آغاز میشود که یکی از طرفین(وگاه هردو) به مرور زمان حس میکنند طرف مقابل، با تصویری که در ذهن داشته اند مطابقت ندارد.آن گاه تلاشی نافرجام برای همسان کردن رفتار معشوق یا همسر با تصویر ساحته ی ذهن صورت میگیرد. تلاشی که اغلب به فروپاشی رابطه ی عاشقانه یا ازدواج می انجامد.تراژیک ترین وجه قضیه اما هنگامی است یکی از دو سوی رابطه با اینکه میداند چنین تلاشی بیهوده است، همچنان به حفظ رابطه اصرار میورزد. همه ی سختی های را به جان میخرد ، توهین های طرف مقابل را تحمل کرده وتن به هر حقارتی میدهد چون نمیتواند از تصویر ذهنی خود دست بکشد.چون حاضر به پدیزش این واقعیت تلخ نیست که موجود ایده آل او شاید هرگز در عالم واقع وجود نداشته باشد.
پروست در جلد اول شاهکار خود (در جستجوی زمان از دست رفته) که "طرف خانه ی سوان "نام دارد، توصیفی دقیق و تکان دهنده از این نوع رابطه ارائه میدهد.سوان که مردی خوش گذران است عاشق"اودت"شده وبا او ازدواج میکند. در ابتدای آشنایی هردو بهم علاقه دارند ولی ازدواجشان تبدیل به رابطه ای بیمار گونه میشود.نه به این دلیل که اودت دیگر سوان را دوست ندارد و با مردان دیگر رابطه برقرار کرده ،یلکه سوان چنان شیفته ی اودت (یا تصویر ذهنی اش) است که حاضر نیست واقعیت را بپذیرد. او حتی مطمئن نیست که پدر حقیقی دخترشان خودش است یا مردی دیگر،چون دختر هیچ شباهتی به او ندارد.
برای پروست عشق همچون یک بیماری است.به تبی میماند که با فروکش کردن آن،بیماری نیز پایان یافته.تب ناشی ازعشق نیز سرانجام فروکش میکند،واین پایان عشق است.سوان نیز پس از تحمل مصائب فراوان سرانجام به مرحله ای میرسد که به خود میگوید:فکرش را بکن که این همه سالهای زندگی ام را هدر داده ام،مرگ خودم را خواستم،بزرگترین عشق زندگی ام را برای زنی مایه گذاشتم که ازش خوشم نمی آمد و بمن نمی خورد"
بقول جاکومو لئوپاردی شاعر ایتالیایی،فریب های عاشقانه چنان کاری میکنند که گذشته از امید، تمنا نیز در ما خاموش میشود.توهم سوان پایان می یابد،اما زمانی را که از دست داده هرگز جبران نخواهد شد. اگر پروست جاودانه شده برای این است که پی برد زمان از دست رفته را تنها از راه نوشتن میتوان بازآفرید.نه جهت ارضا حس نوستالژی، بلکه برای اندیشیدن به معنای زندگیمان.

#علی_حاتم
#پروست،مارسل
#در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته"(طرف خانه سوان)






@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#برشی_از_کتاب

با این وجود، زمان زیادی می برد تا کودکان بفهمند که یک بدن دارند. برای ماه ها، برای بیشتر از یک سال، آن ها تنها بدنی ناپدید شده از جنس دست و پا، حفره ها و سوراخ ها دارند. و همه ی آن تنها در تصویر آیینه سازمان می یابد، گویی که فقط در تصویرِ آیینه بدن می شود. غریب تر این که هومرِ یونانیها هیچ واژهای برای نامیدنِ انسجام بدن نداشت. این نیز به همان اندازه متناقض است که، روی دیوارهایی که هکتور و همرزمانش در مواجه با تروی از آن ها دفاع می کردند، هیچ بدنی وجود نداشت. در آن ها بازوهای برافراشته، سینه های پر دل و جرات، پاهای چابک، کلاه خودهای در حال درخشش بر فراز سرها حضور داشت_ هیچ بدنی اما آنجا نبود. واژهی یونانی برای بدن در هومر فقط برای نامیدنِ جسد پدیدار می شود. جسد و به دنبالِ آن، جسد و آیینه اند که به ما یاد می دهند، و یا دست کم می شود گفت که به یونانی ها یاد دادند و امروز به کودکان یاد می دهند __ که ما بدن داریم، که این بدن یک فرم دارد، که این فرم یک خط بیرونی دارد، که در این خط بیرونی یک ضخامت، یک وزن هست. خلاصه این که، بدن جایی را اشغال می کند. آیینه و جسداند که فضایی را برای تجربه ی اتوپیاییِ آغازین و بنیادینِ بدن تعیین می کنند. آیینه و جسد اند که سرکوب می کنند، و فرو می نشانند، و مسدود می کنند، این غضب اتوپیاییِ عظیم که بدن هایمان را هر لحظه ویران می کند و ناپدید می سازد. به خاطر اینهاست، به خاطر آیینه و جسد، که بدن ما اتوپیای ساده و خالصی نیست. و هنوز، اگر تصور کنید که آینه در یک فضای دسترسی ناپذیر برای ما قد علم می کند، و این که ما هرگز نمی توانیم در جایی باشیم که جسدمان آنجاست؛ اگر اینطور فکر کنید که آیینه و جسد خودشان در یک جایِ دیگرِ سخت و استوار قرار دارند، درخواهید یافت که فقط اتوپیاها می توانند خودشان را در یک چشم به هم زدن هم احاطه کنند، و هم پنهان کنند، اتوپیای ژرف و شهریارانهی بدن ما.

همچنین باید گفت که عشق بازی، حسی است که در آن بدنِ یک فرد، خودش را احاطه می کند. عشق نوعی وجود داشتن در خارج از همه ی اتوپیاها است، همراه با تمام سرنوشتِ آن فرد، در میانِ دستانِ دیگری. همین که انگشت های دیگری، روی بدنتان می لغزد، همه ی قسمت های نامرئیِ بدنتان به وجود می آیند. در برابر لب های دیگری، لب هایتان حساس می شوند. در برابر چشمان نیمه بسته ی او، چهره ی شما به نوعی ایمان می رسد. سرانجام، آنجا نگاه خیره ایست برای تماشای پلک های بسته تان. عشق، هم شبیه به آینه و هم شبیه به مرگ است__ اتوپیای بدنتان را فرو می نشاند، آن را خاموش می کند، آرامش می کند، در برش می گیرد گویی که درون یک صندوق باشد، مسدود و مهر و مومش می کند. به همین خاطر است که عشق ارتباط بسیار نزدیکی با وهم آیینه و تهدید به مرگ دارد. و با وجودِ این دو چهره ی خطرناک که عشق را احاطه کرده اند، ما هنوز عشق بازی را بیشتر و بیشتر دوست داریم، چرا که در عشق بدن این جا هست.

#بدن_اتوپیایی
#میشل_فوکو



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


در کشوری زندگی میکنم که اولین جرمم در پرونده ام جنسیتم یعنی زن بودنم است چون قاضی مقیسه در دادگاه به صورتم نگاه کرد و گفت تو یک دختر بی پدر و مادری که بین چند تا پسر میلولیدی و تصورش از فعالیت مدنی یک زن در جامعه همین است لابد زنی فاحشه! یا وقتی بازپرس خورشیدی به پدرم گفت دخترت رو خوب تربیت نکردی که به جای شوهر و بچه داری وارد این راه شده !

حجابم را قانون گذاران مرد انتخاب می کنند

حق طلاقم، سرپرستی فرزندم؛ دیه ام، سهم الارثم را قانون گذاران مرد تصویب میکنند کسانی که جای مننیستند حق تصمیم گیری برای من ندارند!

مرا همچون کالا برای ازدواج به فروش میرسانند و میزان مهری که از همسرم میخواهم مادی ست و توسط مردان قیمت گذاری میشود
مادرانمان به ما شیر داده اما پدرانمان شیر بها میخواهند همان طور که ٩ ماه عذاب با مادر است و شناسنامه ام به نام پدر!

اگر حتی کار شجاعانه ای انجام دهیم میگویند تو از صد تا مرد مردتری!

اگر مستقل باشی خودکفا باشی میگویند خیلی مردی!

هرگز نخواستند بپذیریند ما برای خودمان هویت داریم و حق و حقوقی!

همیشه هستند مردانی که در توهم چیزی به نام رگ غیرت به سر میبرند و تمام آزادی هایمان را از ما میگیرند و حالا شنیدم مردی زنی ورزشکار را بی غیرت خطاب کرده!! البته بهتر است بگویم نری بی غیرت!

من خواهان حقوق برابر زن و مرد هستم

شاید اسمش فمنیست باشد هر چه هست من همانم

و حالا میخواهم صدا و سیمای جمهوری اسلامی و آن نر بی غیرت رسما از بانو رجبی که با وجود خفقان های موجود در ایران، به عنوان یک زن به موفقیت های بسیاری دست یافته عذر خواهی کنند!

بسیارند مردانی هم که همیشه همراه با زنان و صدای اعتراض آنها بودند...

در ضمن تنها مرد زندگی من پدرم است که عاشقانه دوستش دارم چرا که مرا آنجور که خواستم تربیت کرد زنی آزاد...

از صفحه فیسبوک #آتنا_دائمی




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

بیا ای ساقی مستان و جام می به مستان ده

بیا آب حیاتت را به دست می پرستان ده

نشانِ رند سرمستی اگر یاری ز تو جوید

کرم فرما ز لطفِ خود نشان او به یاران ده

بیا ای صوفی صافی و دُرد درد دل درکش

چه می لرزی به جان آخر بیا جان را به جانان ده

اگر فرمان رسد از شه که سر در پای او انداز

تو پا انداز کن سر را به شکرانه روان جان ده

چه خوش گنجیست عشق او که در عالم نمی گنجد

چنین گنج ار کسی جوید نشانش کنج ویران ده

نشان رند سرمستی اگر یاری ز تو جوید

کرم فرما ز لطف خود نشان او به یاران ده


#شاه_نعمت_الله_ولی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بنادر

#بنادر: واژه‌ی بندر فارسی است و به همین صورت به عربی رفته و در جمع مکسّر بنادر شده است. ولی در فارسی، درست‌تر و زیباتر آن است که بندر را به «ها» جمع ببندیم و بندرها بگوییم.

#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه



شعربی انکه بدان توجهی داشته باشم در باطن من نطفه میبندد،شکل میگیرد،می رسدوانگاه چون میوه ای رسیده ای،می افتد.من هرگزبه نوشتن چیزی تصمیم نمیگیرم،بلکه تنهااحتیاج به نوشتن رااحساس میکنم،واین هنگامی است که شعری در من رسیده است
همه حرفها برسر ان است که من،میان خواننده واحساس خویش واسطه ای امین باشم.شعر من پیامی باشدازاحساس من به خواننده.بیهوده نکوشم چیزی ازخودبراین پیام بیفزایم
صنعتکارنیستم که برای پرداختن چیزی رنج بسیاربرم.رنج من زندگی ماست
شعرمن زندگی نهانی تری را بازگو میکند

#احمد_شاملو



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بنیانگذار

#بنیانگذار: املای این ترکیب به همین صورت صحیح است. بعضی آن را با حرف «ز» و به صورت بنیانگزار می‌نویسند و غلط است.

#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#برشی_از_کتاب

مردم اغلب خرید کتاب را با تحصیل محتوایش اشتباه می گیرند. این که شخصی بخواهد هرچه را می خواند حفظ کند، مثل این است که سعی کند هر آنچه را که می خورد در معده نگه دارد. جسم شخص از آنچه وی خورده تغذیه کرده و ذهن وی از آنچه که خوانده تغذیه شده و بدل به آن چیزی شده که اینک هست. همانطور که بدن به آنچه برایش مطبوع است علاقه دارد، ذهن نیز تنها آنچه را که برایش جالب باشد حفظ می کند - به دیگر سخن، آنچه را که با نظام فکری وی سازگار باشد و مناسب برای نیل به اهدافش. هر کسی اهدافی دارد، اما کمتر کسی هدفی برای نظام فکری خود دارد. به این خاطر که مردم در هیچ چیز علاقه ای بی تعلق و عینی نمی یابند و از آنچه خوانده اند چیزی نمی آموزند: هیچ چیز آن را به خاطر نمی سپارند.

#جهان_و_تاملات_فیلسوف
#آرتور_شوپنهاور




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب


اگر با آن همه خلافی که انجام داده بودم موفق میشدم به بهشت بروم، آرزو داشتم فقط چند دقیقه وقت برای جلسه خصوصی با پروردگار داشته باشم. دلم میخواست بگویم ببین، من میدانم منظور تو این بود که دنیا و همه چیز را خوب بی آفرینی. اما چطور توانستی اجازه دهی همه چیز این گونه از دست تو خارج شود؟ چطور توانستی روی نظریه اولیه خودت درباره بهشت ایستادگی کنی؟ زندگی آدمها به هم ریخته است...!


#سومانک_کید
#زندگی_اسرارآمیز_زنبورها


@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#برشی_از_کتاب

این کدام « من » هست که میگوید ؟
زمن، « هست » تا هست ایران بپای



روان ِ رسـتم ، که سیمرغ (= ارتا ) دایه او بوده است ، به بهمن ، پسراسفندیار، که برای گستردن آموزه زرتشت، پس ازبندکشیدن همه خانواده زال، درصددِ نابودکردن ِدخمه رستمست، تا بنیاد ِ سیمرغیان را ازجهان برافکند، چنین میگوید :
زمـن بود ، تا بـود ایـران بـپـای
بگفتم ، گواهست یـزدان خـدای
این کدام « من» هست که ایران ، با او میتواند، همیشه ازنو، برپا خیزد وهمیشه بــپـایـد ؟
این « منی » هست که درهفتخوان آزمایشها، « توتیائی را جُسته و یافته است، که خرد هرانسانی را ، خورشید گونه، یا بسخنی دیگر، ازخودش روشـنـده و، ازخودش بیننده » میسازد.
گواه براین سخن نیز، اهورامزدای بهمن زرتشتی نیست، که برضد چنین خردیست ، بلکه سیمرغ ، یا ارتا، خدای رستم است . این « من » به کسیکه دربرانداختن سیمرغیان ودیگر اندیشان ، حدی برای دشمنی و کینه توزی نمیشناسد، حتا پس ازمرگ خود ، جام جم را هدیه میدهد ، تا با دیدن ِ آن، کینه را تبدیل به مهرکند، و به بینشی راه یابد ، که جانشین « بینش اهورامزدائیش » میگردد .
نام بخشندهِ جام جم به هرانسانی ، یا انگیزنده ِ« خردِِ ازخود روشن » درهرانسانی ، « رُسـتـم= takhma+rao » است ، که وارونه همه ترجمه های مغشوش ازاین نام ، مانند خودِ واژه « روشـن= cana+ rao) ، به معنای « تخمیست که ازخود، روشن وسبز » میشود . « روشنی » درفرهنگ ایران ، هرگونه نوری نیست ، بلکه فقط « نوریست که ازهستی خود ِ انسان ، زائیده شود » . این « اصلی که ازخود، روشن میشود » ، سوار بر « رخش» است، که « اصل پیوند دهی و وصال»، و « پیکریابی ِ رنگین کمان وطیف وتنوع » میباشد . رستم ، بخشنده روشنائیست ، که ازتعدد وکثرت و پیوند یابی گوناگونیها و رنگارنگیها، آفریده میشود ، و به هرجا برده میشود . و اینکه هردو، « رستم و رخش » ، درپایان ، باهم ، « به چاه » فرو میافتند ، بیان آنست که هردو نیز جفت با همدیگر ، باز، زائیده خواهند شد ، وباز برای فرشگرد یا نوزائی، همه چشمها وخردها را خورشید گونه خواهند ساخت .
« رستم ورخش»،همان فرشگرد، یا باز زائی ِهمیشگی « سمندرازخاکسترش» هست . « چاه ویا غار= مَـر» ، نماد « اصل رستاخیز، یا فرشگرد وباز زائی » بوده است . این « اصل ازخود روشن شدن » ، آموزه ای و مکتب فلسفی تازه ای ، ودینی تازه ای نمیآورد ، بلکه همه چشمها وخردها و دلهای انسانها را ازنو، « ازخودشان ، روشن » میسازد ، تا خود بیاندیشند وبیافرینند .
« باززائی = فرشگرد » ، همیشه یاد آوری از چیزیست که جامعه بدان هزاره ها، آبستن بوده است، و درچاه وغارناپیدای هستیش، فرو افتاده ، و با گذشت زمان، فراموش ساخته شده است . ما به چه آبستنیم ؟ تا آنرا بیاد آوریم ، و ازخود ، بزایانیم ؟ ما به سیمرغ، به اصل فرشگرد ونو شوی ، به رستم ورخش ، به جام جم، آبستنیم . درما ، کاریزی نهفته است که دریای ِ حقیقت ازآن میجوشد .
موج دریای حقیقت که زند بر کـُه ِ قاف
زان زما جوش برآورد ، که ما کاریزیم ( مولوی )


از کتاب " #زال_زر_یا_زرتشت
یا
#جنگ_اهورامزدا_با_سیمرغ
#منوچهر_جمالی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بورس

#بورس/بورسیه: این دو کلمه را نباید به جای هم به کار برد. بورس کلمه‌ای است فرانسوی (bourse) به معنای «مبلغ مستمری که دولت یا موسسات خصوصی به دانش‌آموز یا دانشجو به عنوان کمک هزینه‌ی تحصیل می‌دهند». ولی بورسیه، که آن هم کلمه‌ای فرانسوی است (boursier)، به «دانش‌آموز یا دانشجویی که از این مستمری برخوردار است» اطلاق می‌شود. در مطبوعات و در رادیو و تلویزیون غالباً این دو را به غلط به جای هم به کار می‌برند و مثلاً می‌گویند: «دانشجویان واجد شرایط می‌توانند از بورسیه‌ی دانشگاه آزاد استفاده کنند». در واقع بایستی بگویند: «... از بورس دانشگاه آزاد استفاده کنند».


#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#یوسف_زلیخا_و_اسطورهها
پیش از این، ریشه های اسطوره ای برخی از داستان های وارد شده در کتب مذهبی را همچون داستان آفرینش جهان، آفرینش انسان از گل، جهان پس از مرگ و آب حیات را بررسی کردیم.
امروز به داستان یوسف و زلیخا میپردازیم.

جی اف برلین اینگونه میگوید که :به آسانی میتوان گفت که داستان های مصری، یونانی و عبری می توانند نمونه هایی از وامگیری متقابل باشند، چرا که هر سه ملت در سواحل مدیترانه زندگی می کردند و با هم ارتباط تجاری داشتند.

همانگونه که که میدانیم مذهب جزو پايه هاي اعتقادي عموم مردم از گذشته تا کنون است و در تمام جنبه های زندگي آنها نفوذ دارد. قصه ها هم از اين تأثير بي نصيب نمانده اند.
توسل به خدا، رویکردی است که هم در داستان های اساطیری و هم در کتب مذهبی نمود فراوان دارد.
در اساطیر معمولا با حضور مستقیم خدا در داستان ها روبرو هستیم ولی در کتب مذهبی این حضور با دعا و توسل نمود می یابد و با مجازات ضد قهرمان به یاری قهرمان می شتابد. این مجازات ها معمولا به کمک نیروهای طبیعت انجام می شود. سیل، زمین لرزه، توفان و آتشفشان ابزار خدایان برای تنبیه نوع بشر و کمک به قهرمان داستان است.

#لیلا_بهزادی_نژاد


@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#اساطیر_یونان :
#بلروفون به معنای قاتل بلریوس، پسر گلاوکوس پادشاه افورا بود.
او برادر خود را غیر عمدی کشت، بنابراین از دربار افورا اخراج شد و به تیرونز گریخت و به دربار پروتئوس پناه برد.
همسر پروتئوس، آنتییا، زنی پر کرشمه و زیبا بود که دلباخته بلروفون شد و بارها سعی کرد که او را اغوا کند. اما بلرفون پاکدامن دست رد به سینه او زد، بنابراین آنتییا به همسر خود پروتئوس اینچنین گفت که بلروفون قصد تجاوز به او را داشته است.
پروتئوس تصمیم به قتل بلروفون گرفت اما چون قتل نژاد سلطنتی متداول نبود از یوباتس شاه لوسیا کمک گرفت و یوباتس، او را برای انجام مبارزه ای خطرناک و مرگبار انتخاب کرد.
مبارزه با هیولایی آتش دم.
بلروفون به کمک اسب خود پگاسوس، از این مبارزه سربلند بیرون آمد اما یوباتس برای بار دوم او را مامور شکست دو سپاه خوفناک کرد که اینبار هم بلروفون پیروز میدان نبرد بود.
پادشاه به توطئه های خود علیه او ادامه میداد و همین مسئله باعث آزردگی بلروفون شد. به ناچار او نزد پوزیدون، خدای دریاها رفت و از رفتار نابهنجار پادشاه گله کرد.
پوزیدون تصمیم گرفت با توفانی عظیم قلمرو مردم لوسیا را ویران کند، همین که امواج خشمگین دریا پدیدار شدند، مردم لوسیا از بلروفون درخواست کردند که توفان را فرو نشاند. به این منظور زنان لوسیا در امتداد ساحل ایستادند و دامن های خود را بالا زدند تا خود را به عنوان پاداش در اختیار بلروفون قرار دهند. اما اصول اخلاقی بلروفون مانع از آن شد که از این موقعیت بهره گیری کند. وی سوار بر پگاسوس بر فراز لوسیا به پرواز درآمد و از پوزیدون درخواست کرد که توفان امواج را فرو نشاند.
پس از این جریان، بی گناهی بلروفون ثابت شد، چرا که خدایان هرگز از فردی گناهکار حمایت نمی كردند. به این ترتیب دروغ آنتییا آشکار شد و یوباتس دختر خود را به عقد او درآورد.

#لیلا_بهزادی_نژاد

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#اساطیر_مصر :
دو برادر به نام های آنوبیس و آتا وجود داشتند که همراه با هم در مزرعه ای کار می کردند.
آتا برادر کوچکتر، جوانی زیبا خردمند و نیکو سرشت بود که روزی دچار حیله همسر آنوبیس شد.
آنوبیس، باتا را به خانه فرستاد تا مقداری بذر برای کاشت بیاورد. هنگامی که باتا وارد خانه شد، همسر آنوبیس بازوی او را گرفت و به سمت خود کشید و از او درخواست عشق بازی کرد. اما باتا از درخواست او سر باز زد و سپس پا به فرار نهاد.
هنگامی که آنوبیس از مزرعه به خانه بازگشت همسرش پریشان احوال و با سر و روی آشفته نزدش آمد و به باتا تهمت تجاوز زد.
آنوبیس خشمگین و تلخکام نیزه خود را برداشت و در کمین باتا نشست.
از این سمت باتا می دانست که همسر برادرش با حیله و تزویر برای او دسیسه میکند، بنابراین هنگام بازگشت از مزرعه مراقب اوضاع بود. هنگامی که به خانه نزدیک می شد، پاهای آنوبیس را دید که پشت در به انتظار او ایستاده است. باتا پا به فرار گذاشت و هنگام فرار به درگاه رع نیایش کرد.
در این لحظه، درست هنگامی که آنوبیس به باتا رسیده بود، به خواست خدای رع، رودخانه ای بین باتا و آنوبیس جاری شد که چندین تمساح هم درون آن بودند. سپس باتا خطاب به بردار خود گفت رع حامی من است و کل ماجرا را برای او تعریف کرد.
سپس برای دادن قربانی به درگاه رع، آلت تناسلی خود را برید و آن را درون رودخانه انداخت.
باتا از شدت خونریزی جان سپرد و آنوبیس که بیگناهی برادر بر او ثابت شده بود به خانه رفت و همسر خود را به قتل رساند.

#لیلا_بهزادی_نژاد

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️