درست در چنین روزی در 5 اسفند 1399 در بیانیه رئیس دیویزیون قزاق #رضاخان که در روز دوم کودتا منتشر شد بر موارد زیر تأکید شد. به موجب این بیانیه:

«هموطنان:

وظایف مقدسه فداکاری نسبت به شاه و وطن ما را به میدان‌های جنگ هولناک گیلان اعزام نمود، همان میدان‌های خونین مرگباری که قشون دشمن برای تسخیر ایران و تهدید پایتخت با قوای فزونتر و اسلحه مکمل‌تر تشکیل داده بود. افراد دلاور قزاق این وظیفه مقدسه را با جان و دل استقبال نمودند، زیرا تنها قوه منظم ایرانی که می‌توانست وظیفه مدافعه وطن را ایفا نماید...

در ادامه میگوید:

"ما پایتخت را تسخیر نکرده‌­ایم، زیرا نمی‌­توانستیم اسلحه خود را در جایی بلند کنیم که شهریار مقدس و تاجدار ما حضور دارد.فقط به تهران آمدیم که معنی حقیقی سرپرستی مملکت و مرکزیت حکومت بدان اطلاق گردد.

حکومتی که در فکر ایران باشد، حکومتی که فقط تماشاچی بدبختی‌ها و فلاکت ملت خود واقع نگردد، حکومتی که تجلیل و تعظیم قشون را از نخستین شرایط سعادت مملکت به ­شمار آورد، نیرو و راحتی قشون را یگانه راه نجات مملکت بداند.

حکومتی که بیت‌المال مسلمین را وسیله شهوترانی مفتخواران تنبل و تن‌پروران بی‌حمیت قرار ندهد.

حکومتی که سواد اعظم مسلمین را مرکز شقاوت‌ها، کانون مظالم و قساوت نسازد.

حکومتی که در اقطار سرزمین آن هزارها اولاد مملکت از گرسنگی... حیات را بدرود نگویند.

حکومتی که ناموس و عصمت گیلانی، تبریزی، کرمانی را با خواهر خود فرق نگذارد.

حکومتی که برای زینت و تجمل معدودی بدبختی مملکتی را تجویز ننماید.

حکومتی که بازیچه دست سیاسیون خارجی نباشد.

حکومتی که برای چند صدهزار تومان قرض هر روز آبروی ایران را نریزد و مملکت خود را زیربار فروتنی نبرد.

ما سرباز هستیم و فداکار، حاضر شده­‌ایم برای انجام این آمال خون خود را نثار نماییم و غیر از قوت و عظمت قشون برای حفظ شهریار و وطن مقدس آرزویی نداریم، هر لحظه چنان حکومتی تشکیل شود و موجبات شرافت وطن، آزادی، آسایش و ترقی ملت را عملاً نمودار سازد و با ملت نه مثل گوسفند زبان بسته رفتار نماید، بلکه به معنی واقعی ملت بنگرد آن لحظه است که ما خواهیم توانست به آتیه امیدوار بوده و چنانچه نشان دادیم وظیفه مدافعه وطن را ایفا نماییم. با تمام برادران نظامی خود ژاندارم که آنها هم با دل‌های دردناک شریک فداکاری اردوی قزاق بودند کمال صمیمیت را داشته و اجازه نخواهیم داد که دشمنان سعادت قشون، بین ماها تفرقه و نفاق بیفکنند. همه شاه پرست و فداکار وطن، همه اولاد ایران، همه خدمتگزار مملکت هستیم. زنده باد شاهنشاه ایران. زنده باد ملت ایران، پاینده باد ملت ایران، قوی و با عظمت باد قشون دلاور ایران.

«رئیس دیویزیون قزاق اعلیحضرت شهریاری و فرمانده کل قوا #رضا.»

@flith

‌می‌دانیم اما گاهی فراموش می‌کنیم که در جمهوری اسلامی: فیلترینگ و سانسور هست نه اینترنت و گردشِ آزادِ اطلاعات، مجلسِ اسلامی هست نه پارلمانِ برگزیده مردم، رأی‌گیری هست نه انتخاباتِ آزاد، ولایتِ فقیه هست نه دولتِ منتخبِ مردم، قوه قضائیه هست نه دادگستری مستقل، وزارتِ سانسورِ اسلامی (ارشاد) هست نه وزارتِ فرهنگ، نهادهای سرکوب هست نه نهادهای حافظِ مردم و کشور و غیره. از جمهوری اسلامی جز فقر، استبداد، شکنجه، اعدام، جنایت، کشتار مردم بی‌پناه و سانسور انتظاری نیست و رهایی از این‌همه تباهی و سیاهی آوار شده بر مردم ما جز با گذر از جمهوری اسلامی ممکن نیست! در جمهوری اسلامی شما امت هستید نه شهروند !!


#صیانت
@flith

همۀ ما به جنایت‌های فجیع و باور نکردنی دورۀ استالین عادت کرده بودیم و در گرماگرم همان جنایت‌ها مانند آدم‌ های کر و کور زندگیمان را می کردیم و صدای گلوله‌ هایی که تمام مدت در اطرافمان بر سر و مغز قربانیان شلیک میشد، نمیشنیدیم . شاید هم عامدانه چشم‌ و گوشمان را روی قتل‌ها اعدام‌ها، غیب شدن‌ها، زندان‌ها و تبعیدها بسته بودیم زیرا گمان می کردیم که ما مرتکب گناهی نشدیم اما بدترین چیز سکوتمان بود. ما با سکوت خود به دیکتاتور کمک کردیم تا قوی و قوی‌تر شود و هر تفاوت عقیده‌ای را شروع یک آشوب جدید تلقی و آن را به خشن‌ترین شکل سرکوب کند. استالین میگفت: نمی‌توانید بدون شکستن تخم‌ مرغ‌ ها املت درست کرد اما گویی هیچ کس متوجه نبود که هدف، شروع به توجیه وسیلۀ خود کرده است.
#دختر_استالین

استالین با جنایت‌های عظیمی که کرد جامعه مدنی روسیه را برای تقریبا همیشه نابود کرد و اگر اکنون گفته می شود که پوتین پا جای پای استالین گذاشته این به خاطر همان فقدان جامعه مدنی قدرتمند در روسیه است. جامعه ی مدنی که استالین آن را ریشه کن کرد, کابوس ترسناکی که هنوز هم دست از سر مردم روسیه برنداشته است.

#اکراین
@flith

#معرفی_کتاب

صدای رنج و محنت مردمی که جای زخمِ جنگ و ظلم و ستم و فجایع هولناک هنوز بر تنشان باقی مانده، در آثار «سوتلانا الکسیویچ» هویداست. این نویسنده‌ی مستند‌نویس و برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات در کتاب #نیایش_چرنوبیل قصه‌ی پر غصه‌ی مردمی را روایت می‌کند که در ۲۶ آوریل سال ۱۹۸۶ با انفجار نیروگاه اتمی چرنوبیل زندگی‌شان برای همیشه تباه شد. انفجاری که ابعاد هولناکش را نمی‌توان در قالب کلمات بیان کرد.
سوتلانا الکسیویچ با صدها نفر از مردم عادی، روستاییان، آتش‌نشان‌ها، نیروهای پاکسازی، سربازان، دانشمندان،مورخان و… مصاحبه می‌کند و اینگونه اثری خلق می‌شود تا تصاویر هولناک از زندگی حقیقی مردمی که تحت‌‌الشعاع این انفجار قرار گرفتند به جهانیان ارائه دهد.
@flith

نویسنده در مورد آثارش می‌گوید: «من جهان کتاب‌هایم را از هزار صدا و سرنوشت، و تکه‌هایی از وجود و هستی چیده‌ام. من هر کتاب را در مدت چهار تا هفت سال و با مصاحبه با بیش از هفتصد نفر می‌نویسم. تاریخ من برای ده نسل کافی است.»

سوتلانا در مورد این کتاب بیان می‌دارد: «این کتاب درباره خود چرنوبیل نیست بلکه درباره دنیای چرنوبیل است. درباره خود واقعه تا به‌حال هزاران صفحه نوشته‌اند و صدهزار متر فیلم گرفته‌اند. من مشغول چیزی هستم که در تاریخ از قلم افتاده، شرح حالِ زندگیِ مردمِ عادی.»
@flith

نیایش چرنوبیل با عنوان فرعی «رویدادنامه‌ی آینده» از زبان روسی توسط الهام کامرانی به فارسی ترجمه شده و نشر چشمه آن را منتشر کرده است. در قسمتی از متن کتاب درباره این فاجعه آمده است:

۲۶ آوریل ۱۹۸۶، در ساعت یک و ۲۳ دقیقه و ۵۸ ثانیه یک رشته انفجار، راکتور و چهارمین بلوک تولید انرژی نیروگاه اتمی چرنوبیل را که در نزدیک مرز بلاروس بود از بین برد و فاجعه چرنوبیل بزرگترین اتفاق تکنولوژیکیِ قرن بیستم شد. این حادثه برای بلاروس کوچک با ۱۰ میلیون نفر جمعیت فاجعه‌ای ملی بود. در میان شاخص‌های انقراض جمعیت، رادیواکتیو مقام نخست را دارد. در استان‌های گومل و مگیلف(که بیش از همه از حادثه چرنوبیل لطمه دیدند) میزان مرگ و میر ۲۰ درصد از زادوولد پیشی گرفت.

مواد رادیواکتیو منتشر شده از این فاجعه، کُشت، سوزاند و نابود کرد، از آدم‌ها تا درختان و حیوانات. سنبلی از بی‌کفایتی حکومت شوروی، که تمام تلاشش نه نجات جان انسان‌های حادثه دیده، که جلوگیری از نشر اخبار به جهان بود تا رسوای عالم نشود.

در همین رابطه در پشت جلد کتاب آمده است:

بسیاری از مورخان انفجار راکتور هسته‌ای چرنوبیل را از جمله دلایل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می‌دانند و نویسنده نشان می‌دهد که این انفجار مخوف، چگونه روح انسانی را ‌سوزاند و ناامید کرد. این کتاب شگفت‌آور یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های مستندنگاری است در دهه‌های گذشته، چنان مهم است که از مهمترین عوامل نوبل بردن نویسنده‌اش شد. کتابی که گره خورده با غم، مرگ، شادی، و البته تماشای تاریخی که انگار پوسته‌پوسته شده و در حال فرو ریختن است. یک شاهکار تأثیرگذار…


در سال ۲۰۰۶ «گورپاچوف» که در آن زمان حادثه، رهبر حزب کمونیست شوروی بود، اذعان داشت: «احتمالا فاجعه‌ی چرنوبیل دلیل اصلی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود.» بله شوروی رفت، اما زخم‌هایی که بجا گذاشت گویی از بین رفتنی نیست.

سربازها به روستا آمدند و مردم را تخلیه کردند. ما را فریفتند. وعده دادند بعد از سه روز بازمی‌گردیم اما هیچگاه باز نگشتیم همیشه این اتفاق را با جنگ مقایسه می‌کنند. اما جنگ، آن را می‌شود فهمید. پدرم از جنگ برایمان می‌گفت. اما اینجا! از روستایمان سه قبرستان باقی ماند: در یکی مردم خوابیده‌اند در دومی سگ‌ها و حیوانات تیرخوده‌ ما و سومی خانه‌هایمان، حتی خانه‌هایمان را هم دفن کردند. (کتاب نیایش چرنوبیل – صفحه ۲۱۴)
@flith

«اگر ما مردم را از عقوبت آن دنیا نترسانیم و در این دنیا از سرنیزه و مشت و تو سری نترسانیم فردا کلاهمان پس معرکه است. اگر عمله روزی ده ساعت جون می‌کنه و کار میکنه و به نون شب محتاجه و من انبار قالی‌ام تا طاق چیده شده، باید معتقد باشه که تقدیر همين بوده! ولی فراموش نکنید که ظاهراً برای مردم باید اظهار همدردی و دلسوزی کرد چون امروز مد شده، اما در باطن باید پدرشان را در آورد!»


#صادق_هدایت
#حــاجـى_آقـا
@flith

در دنیای کتاب 1984 #اورول هستیم یا در کتاب دنیای قشنگ نو از #آلدوس_هاکسلی ؟؟!!

‌آنچه جرج اوروِل از آن می ترسید کسانی بودند که کتابها را ممنوع می‌کردند. اما آنچه آلدوس هاکسلی ازآن میترسید این بود که دیگر دلیلی برای ممنوع کردن یک کتاب وجودنداشته باشد،چرا که دیگر هیچکس آن را نمیخواند اوروِل از کسانی میترسید که ما را از اطلاعات «محروم» می‌کنند. هاکسلی از کسانی می‌ترسید که آن‌قدر اطلاعات «زیادی» به ما بدهند که ما را به انفعال بکشانند.اُورول از آن میترسید که حقیقت از ما «پنهان» شود.
هاکسلی از آن می‌ترسید که حقیقت در دریایی از مسائل بی‌اهمیت و نامربوط «غرق» شود.
هاکسلی پیشگوی بهتری بود شاهدش وضعیت کنونی فضای مجازی!


@flith

نمی توان به دو ارباب خدمت کرد: پس یا به خِرَد خدمت کنید یا کتاب مقدس


#آرتور_شوپنهاور‌
@flith

پوست اندازی رژیم های در حال سقوط چگونه است!؟ چطور سیستم بعد از فروپاشی خود را بازتولید میکند!؟ ⁧⁩ ‏فروپاشی سیاسی مرحله بعد از فروپاشی اقتصادی و یک مرحله قبل از ⁧براندازی⁩ است. روسیه دوبار در ۱۹۱۷ و ۱۹۹۱ فروپاشی شده و هربار از درون دوباره خودرا زائیده است!‏پوست اندازی بعد از شکست ایدئولوژیک که منجر به ⁧شکافت بین مردم و حکومت⁩ میشود انجام می‌پذیرد ! بازیابی رژیم فروپاشی شده ؛ ۱- کوبیدن جبهه مردم! رژیم درحال انحلال فشار اقتصادی بر مردم را چنان افزایش میدهد که مردم از مرگ به تب راضی شوند. ‏۲- وابسته کردن مردم به سیستم وابسته!! رژیم از طریق ⁧کوپن⁩ یا سهمیه⁩ کردن اقلام ضروری و یا ⁧ریزش در بورس⁩ و بویژه ⁧پیش‌ فروش⁩ ملک وابسته میکند.خود روسها در این زمینه به کمال رسیده اند کمترین اعتراضی را با کم کردن چند درجه حرارت لوله های غولپیکر مرکزی انتقال آب گرم، هشدار میدهد! یک کمونیست از بدو تولد یاد میگیرد در ⁧صف⁩ دولت باشد! رژیم برای تبرئه و ساخت وجهه نیاز به مقصر دارد! چند فعال سیاسی, اقتصادی اعدام میشوند چند مهره کلفت هم زندان حصر⁩ و فراری و چند نفوذی از خودشان پناهنده میشوند برای ایجاد اپوزسیون قلابی

@flith

آزادی از طریق سازش کردن یا ترس بدست نمی آید؛ نه امروز، نه امسال، و نه هیچ زمان دیگری!.. حق من برای ایستادن روی پاهایم؛
و سهمی از زمین داشتن، باید بهمان اندازه ای باشد، که دیگران می توانند!.. از شنیدن اینکه دیگران می گویند:"بگذارید چیزها زمان خود را طی کنند.."، خسته می شوم!.. فردا روز دیگریست.. من آزادی را پس از مرگم نمیخواهم، من با نان فردا؛ نمی توانم زندگی کنم!آزادی بذر نیرومندیست که در نیازمندیهای بزرگ ما، کاشته می شود!.. من نیز در اینجا زندگی می کنم!.. من هم مثل تو،آزادی میخواهم!.."


#لنگستون_هیوز
@flith

دیگر شجاعان رمان وجود ندارند ، چون دیگر فردگرایی نیست ، چون فردگرایی ازبین رفته است ، چون انسان ها تنها شده اند و همهٔ انسان ها همانند یکدیگر تنهایند و بدون حق تنهایی ، توده ای بی نام و ترسو و تنها را تشکیل می دهند .


#گونتر_گراس
@flith

ز بیدادیِ شهرْیارِ جهان
همه نیکُوی‌ها شود در نهان

نزاید به هنگامْ بر دشتْ گور
شود بچه‌ی باز را چشمْ کور

ببُرّد ز پستانِ نخچیرْ شیر
شود آب در چشمه‌ی خویشْ قیر

شود در جهان چشمه‌ی آبْ خشک
ندارد به نافه‌نْدَرون بویْ مُشک

ز کژّی گریزان شود راستی
پدید آید از هر سُویی کاستی

کنون دانش و دادْ بازآوریم
به جای غم و رنجْ ناز آوریم

برآساید از ما زمانی جهان
نباید که مرگ آید از ناگهان

#فردوسی_بزرگ

@flith