@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی_در_حوادث_دوره_ی_مصدق
مطلبي از كريم سنجابي در مورد ویژگی های دکتر مصدق از نگاه انسانی و نه به عنوان یک رهبر سیاسی: او بسیار منظم و...
مصدق به عنوان انسان یک مرد درستکار و پاکدامن منظم بود. درستی در ارتباط با اشخاص، در معاملات، در خدمات سیاسی و اداری از صفات ثابت او بود. بنده به خاطر دارم در زمانی که معاون و کفیل اداره کل اوقاف بودم مرحوم دکتر مصدق موقوفه مادری داشتند به نام موقوفه بیمارستان نجمیه. در میان هزاران متولی که در ایران داشتیم و ما بودجه های موقوفات آنها و حسابهای سالیانه آنها را بررسی می کردیم، هیچ موقوفه ای نظم و ترتیب و درستی موقوفه نجمیه را نداشت.
کتابچه سالیانه حساب او منظم ترین و مرتب ترین کتابچه حساب بود که خود او حتی از دریافت حق التولیه قانونی اش هم خودداری می کرد. می دانید که مصدق در دوران وکالتش(نمایندگی مجلس) حقوق نمی گرفت، در دوران نخست وزیریش هم حقوق نمی گرفت و با درآمد شخصی اش زندگی می کرد. درستی و پاکدامنی اش در امور اقتصادی و مالی از صفات برجسته اش بود و شاهد آن محبوبیتی بود که به عنوان مالک در ده احمدآباد در میان کشاورزان آنجا داشت که هنوز هم خاطره وی را به عنوان مالک و ارباب گرامی می دارند.
دیگر آنکه مصدق مرد فوق العاده شجاع و یک دنده بود. موقعی که لازم می شد یک حرفی را بزند، حرفش را می زد و از هیچ چیز و هیچکس باک نداشت.
در مطبوعات و روزنامه های خارجی بنده بسیار خوانده و دیده ام که مصدق را جزو ثروتمندان درجه اول معرفی کرده اند وحال اینکه او یک ثروتمند خیلی متوسط و عادی بود. مصدق غیر از ده احمدآباد که البته نسبت به دهات دیگر، ده بزرگی حساب می شد و غیر از دو خانه در خیابان کاخ، ثروت دیگری نداشت و از درآمد آن ملک و اجاره خانه اش زندگی می کرد.
زندگی مصدق بسیار منظم و فوق العاده ساده بود. غذای او خیلی ساده بود و شخصا رژیم غذایی داشت؛ غذایش ساده، کم چربی، کم شیرینی و غالبا برنج ساده با ماست بود. ما مکرر در خانه ایشان غذا می خوردیم. از جمله خصوصیات او این بود که غذای افراد و کارمندان اداری که در خانه اش بودند حتی غذای پاسبانها را از خانه خودش تهیه می کردند و به آنها می دادند. اثاثیه و لوازم زندگی اش بسیار مرتب و منظم بود ولی هیچگونه زرق و برق و تجملی در میان آنها دیده نمی شد. لباس ساده می پوشید ولی عقیده داشت یک رهبر سیاسی وقتی در میان مردم ظاهر می شود باید منظم و آراسته باشد.
امیدها و نا امیدی ها، برگرفته از مصاحبه های کریم سنجابی با دانشگاه هاروارد(پروژه تاریخ شفاهی)، ص ۱۸۰، ۱۸۱ و ۱۸۳
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
#درنگی_در_حوادث_دوره_ی_مصدق
مطلبي از كريم سنجابي در مورد ویژگی های دکتر مصدق از نگاه انسانی و نه به عنوان یک رهبر سیاسی: او بسیار منظم و...
مصدق به عنوان انسان یک مرد درستکار و پاکدامن منظم بود. درستی در ارتباط با اشخاص، در معاملات، در خدمات سیاسی و اداری از صفات ثابت او بود. بنده به خاطر دارم در زمانی که معاون و کفیل اداره کل اوقاف بودم مرحوم دکتر مصدق موقوفه مادری داشتند به نام موقوفه بیمارستان نجمیه. در میان هزاران متولی که در ایران داشتیم و ما بودجه های موقوفات آنها و حسابهای سالیانه آنها را بررسی می کردیم، هیچ موقوفه ای نظم و ترتیب و درستی موقوفه نجمیه را نداشت.
کتابچه سالیانه حساب او منظم ترین و مرتب ترین کتابچه حساب بود که خود او حتی از دریافت حق التولیه قانونی اش هم خودداری می کرد. می دانید که مصدق در دوران وکالتش(نمایندگی مجلس) حقوق نمی گرفت، در دوران نخست وزیریش هم حقوق نمی گرفت و با درآمد شخصی اش زندگی می کرد. درستی و پاکدامنی اش در امور اقتصادی و مالی از صفات برجسته اش بود و شاهد آن محبوبیتی بود که به عنوان مالک در ده احمدآباد در میان کشاورزان آنجا داشت که هنوز هم خاطره وی را به عنوان مالک و ارباب گرامی می دارند.
دیگر آنکه مصدق مرد فوق العاده شجاع و یک دنده بود. موقعی که لازم می شد یک حرفی را بزند، حرفش را می زد و از هیچ چیز و هیچکس باک نداشت.
در مطبوعات و روزنامه های خارجی بنده بسیار خوانده و دیده ام که مصدق را جزو ثروتمندان درجه اول معرفی کرده اند وحال اینکه او یک ثروتمند خیلی متوسط و عادی بود. مصدق غیر از ده احمدآباد که البته نسبت به دهات دیگر، ده بزرگی حساب می شد و غیر از دو خانه در خیابان کاخ، ثروت دیگری نداشت و از درآمد آن ملک و اجاره خانه اش زندگی می کرد.
زندگی مصدق بسیار منظم و فوق العاده ساده بود. غذای او خیلی ساده بود و شخصا رژیم غذایی داشت؛ غذایش ساده، کم چربی، کم شیرینی و غالبا برنج ساده با ماست بود. ما مکرر در خانه ایشان غذا می خوردیم. از جمله خصوصیات او این بود که غذای افراد و کارمندان اداری که در خانه اش بودند حتی غذای پاسبانها را از خانه خودش تهیه می کردند و به آنها می دادند. اثاثیه و لوازم زندگی اش بسیار مرتب و منظم بود ولی هیچگونه زرق و برق و تجملی در میان آنها دیده نمی شد. لباس ساده می پوشید ولی عقیده داشت یک رهبر سیاسی وقتی در میان مردم ظاهر می شود باید منظم و آراسته باشد.
امیدها و نا امیدی ها، برگرفته از مصاحبه های کریم سنجابی با دانشگاه هاروارد(پروژه تاریخ شفاهی)، ص ۱۸۰، ۱۸۱ و ۱۸۳
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
«خانه پاکیزه» نمایشنامه‌ای از #سارا_رول، نمایشنامه‌نویس مشهور آمریکایی است که با ترجمه مازیار معاونی به فارسی منتشر شده است. اولین نمایشنامه رول، با نام «بازی سگ» در سال ١٩٩٥ منتشر شد اما اثری که توجهات زیادی را به او جلب کرد همین نمایشنامه «خانه پاکیزه» بوده است. این نمایشنامه در فضای متافیزیکی می‌گذرد و یک زوج پزشک آمریکایی به همراه خدمتکار برزیلی‌شان قهرمانان آن هستند. ریشه‌های شاعرانگی در نثر نمایشنامه‌های رول به چشم می‌خورد و این به دلیل علایق اولیه او به شعر است. خانه پاکیزه علاوه بر اینکه در سال ٢٠٠٤ جایزه سوزان اسمیت بلکبرن را به دست آورد، در سال ٢٠٠٥ از جمله نامزدهای نهایی دریافت جایزه پولیتزر نیز بوده است. خانه پاکیزه نمایشنامه‌ای کمدی-رمانتیک است و آخرین اجرای آن در مرکز نمایشی لینکن و به کارگردانی آندره بیشاب بوده است. نمایشنامه با این جملات آغاز میشود: «آدمایی که از لذت تمیزکردن خونه‌هاشون چشم‌پوشی میکنند آدمای کودن و احمقی هستند. تو اگه خونتو تمیز نکنی چطوری می‌فهمی تو زندگیت پیشرفتی داشتی یا نه؟ من عاشق گردوغبارم. چون گردوغبار همیشه باعث پیشرفت و ترقی آدمه. وقتی که پاکش می‌کنی درواقع داری تو زندگیت پیشرفت می‌کنی.»
#مازیارمعاونی
#شاعر_مترجم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
«خانه پاکیزه» نمایشنامه‌ای از #سارا_رول، نمایشنامه‌نویس مشهور آمریکایی است که با ترجمه مازیار معاونی به فارسی منتشر شده است. اولین نمایشنامه رول، با نام «بازی سگ» در سال ١٩٩٥ منتشر شد اما اثری که توجهات زیادی را به او جلب کرد همین نمایشنامه «خانه پاکیزه» بوده است. این نمایشنامه در فضای متافیزیکی می‌گذرد و یک زوج پزشک آمریکایی به همراه خدمتکار برزیلی‌شان قهرمانان آن هستند. ریشه‌های شاعرانگی در نثر نمایشنامه‌های رول به چشم می‌خورد و این به دلیل علایق اولیه او به شعر است. خانه پاکیزه علاوه بر اینکه در سال ٢٠٠٤ جایزه سوزان اسمیت بلکبرن را به دست آورد، در سال ٢٠٠٥ از جمله نامزدهای نهایی دریافت جایزه پولیتزر نیز بوده است. خانه پاکیزه نمایشنامه‌ای کمدی-رمانتیک است و آخرین اجرای آن در مرکز نمایشی لینکن و به کارگردانی آندره بیشاب بوده است. نمایشنامه با این جملات آغاز میشود: «آدمایی که از لذت تمیزکردن خونه‌هاشون چشم‌پوشی میکنند آدمای کودن و احمقی هستند. تو اگه خونتو تمیز نکنی چطوری می‌فهمی تو زندگیت پیشرفتی داشتی یا نه؟ من عاشق گردوغبارم. چون گردوغبار همیشه باعث پیشرفت و ترقی آدمه. وقتی که پاکش می‌کنی درواقع داری تو زندگیت پیشرفت می‌کنی.»
#مازیارمعاونی
#شاعر_مترجم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
حاج آقا خطاب به مجمع الشرعیه
هر جوری که می تونی نگذار مردم فهمشون زیاد بشه. بهشون بگو هر چی هست همینه که ما به شما می گیم و خارج از گفته ما کفر است و باطل.
هیچوقت نگذار قمه و زنجیر علم و کتل از دست مردم بیافته..
اگر روزی بیاد که مردم اینها رو زمین بندازن و کتاب بدست بگیرن، اون روز باید بریم و این عیش مدام رو رها کنیم..
اگر تونستی این جوری مردم رو حفظ کنی، هزاران سال بر اون ها سواریم و از خریتشون ثروتمند و محترم زندگی می کنیم.
اگر در هر هزار نفر یکی هم مثل این شاعر چرند باف پیدا شد، نترس و فوری اتهام کافر بودن بهش بزن..
اون وقت می بینی همون مردمی که تو تربیت کردی چطور بر سرش می ریزن و تکه تکش می کنن...!!
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
حاج آقا خطاب به مجمع الشرعیه
هر جوری که می تونی نگذار مردم فهمشون زیاد بشه. بهشون بگو هر چی هست همینه که ما به شما می گیم و خارج از گفته ما کفر است و باطل.
هیچوقت نگذار قمه و زنجیر علم و کتل از دست مردم بیافته..
اگر روزی بیاد که مردم اینها رو زمین بندازن و کتاب بدست بگیرن، اون روز باید بریم و این عیش مدام رو رها کنیم..
اگر تونستی این جوری مردم رو حفظ کنی، هزاران سال بر اون ها سواریم و از خریتشون ثروتمند و محترم زندگی می کنیم.
اگر در هر هزار نفر یکی هم مثل این شاعر چرند باف پیدا شد، نترس و فوری اتهام کافر بودن بهش بزن..
اون وقت می بینی همون مردمی که تو تربیت کردی چطور بر سرش می ریزن و تکه تکش می کنن...!!
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
می اندیشید که زبان یک تکه گوشت است که میشود بهرسو گردانید و ازاین رو کارچاق کنی، پشت هم اندازی، جاسوسی، چاپلوسی و عوام فریبی جزو غریزه ی او شده بود. زمانه اینرا می پسندید و او هم از مردمان برجسته ی زمان خود بود و نمی خواست دراین بازار کلاه برداری دنیا کلاه سرش رفته باشد.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
می اندیشید که زبان یک تکه گوشت است که میشود بهرسو گردانید و ازاین رو کارچاق کنی، پشت هم اندازی، جاسوسی، چاپلوسی و عوام فریبی جزو غریزه ی او شده بود. زمانه اینرا می پسندید و او هم از مردمان برجسته ی زمان خود بود و نمی خواست دراین بازار کلاه برداری دنیا کلاه سرش رفته باشد.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پرواز فكر وانديشه
«خانه پاکیزه» نمایشنامه‌ای از #سارا_رول، نمایشنامه‌نویس مشهور آمریکایی است که با ترجمه مازیار معاونی به فارسی منتشر شده است. اولین نمایشنامه رول، با نام «بازی سگ» در سال ١٩٩٥ منتشر شد اما اثری که توجهات زیادی را به او جلب کرد همین نمایشنامه «خانه پاکیزه» بوده است. این نمایشنامه در فضای متافیزیکی می‌گذرد و یک زوج پزشک آمریکایی به همراه خدمتکار برزیلی‌شان قهرمانان آن هستند. ریشه‌های شاعرانگی در نثر نمایشنامه‌های رول به چشم می‌خورد و این به دلیل علایق اولیه او به شعر است. خانه پاکیزه علاوه بر اینکه در سال ٢٠٠٤ جایزه سوزان اسمیت بلکبرن را به دست آورد، در سال ٢٠٠٥ از جمله نامزدهای نهایی دریافت جایزه پولیتزر نیز بوده است. خانه پاکیزه نمایشنامه‌ای کمدی-رمانتیک است و آخرین اجرای آن در مرکز نمایشی لینکن و به کارگردانی آندره بیشاب بوده است. نمایشنامه با این جملات آغاز میشود: «آدمایی که از لذت تمیزکردن خونه‌هاشون چشم‌پوشی میکنند آدمای کودن و احمقی هستند. تو اگه خونتو تمیز نکنی چطوری می‌فهمی تو زندگیت پیشرفتی داشتی یا نه؟ من عاشق گردوغبارم. چون گردوغبار همیشه باعث پیشرفت و ترقی آدمه. وقتی که پاکش می‌کنی درواقع داری تو زندگیت پیشرفت می‌کنی.»
#مازیارمعاونی
#شاعر_مترجم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
«خانه پاکیزه» نمایشنامه‌ای از #سارا_رول، نمایشنامه‌نویس مشهور آمریکایی است که با ترجمه مازیار معاونی به فارسی منتشر شده است. اولین نمایشنامه رول، با نام «بازی سگ» در سال ١٩٩٥ منتشر شد اما اثری که توجهات زیادی را به او جلب کرد همین نمایشنامه «خانه پاکیزه» بوده است. این نمایشنامه در فضای متافیزیکی می‌گذرد و یک زوج پزشک آمریکایی به همراه خدمتکار برزیلی‌شان قهرمانان آن هستند. ریشه‌های شاعرانگی در نثر نمایشنامه‌های رول به چشم می‌خورد و این به دلیل علایق اولیه او به شعر است. خانه پاکیزه علاوه بر اینکه در سال ٢٠٠٤ جایزه سوزان اسمیت بلکبرن را به دست آورد، در سال ٢٠٠٥ از جمله نامزدهای نهایی دریافت جایزه پولیتزر نیز بوده است. خانه پاکیزه نمایشنامه‌ای کمدی-رمانتیک است و آخرین اجرای آن در مرکز نمایشی لینکن و به کارگردانی آندره بیشاب بوده است. نمایشنامه با این جملات آغاز میشود: «آدمایی که از لذت تمیزکردن خونه‌هاشون چشم‌پوشی میکنند آدمای کودن و احمقی هستند. تو اگه خونتو تمیز نکنی چطوری می‌فهمی تو زندگیت پیشرفتی داشتی یا نه؟ من عاشق گردوغبارم. چون گردوغبار همیشه باعث پیشرفت و ترقی آدمه. وقتی که پاکش می‌کنی درواقع داری تو زندگیت پیشرفت می‌کنی.»
#مازیارمعاونی
#شاعر_مترجم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
چیزیکه مهمه طرز غذا خوردن، سلام و تعارف معاشرت، لاس زدن با زن مردم، رقصیدن، خنده های تو دل برو و مخصوصا پررویی را یاد بگیر. دوره ی ما اینجور چیزها باب نبود، نان را بنرخ روز باید خورد. سعی کن با مقامات عالیه مربوط بشی، با هرکس و هرعقیده موافق باش تا بهتر بتوانی قاپشان را بدزدی.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
چیزیکه مهمه طرز غذا خوردن، سلام و تعارف معاشرت، لاس زدن با زن مردم، رقصیدن، خنده های تو دل برو و مخصوصا پررویی را یاد بگیر. دوره ی ما اینجور چیزها باب نبود، نان را بنرخ روز باید خورد. سعی کن با مقامات عالیه مربوط بشی، با هرکس و هرعقیده موافق باش تا بهتر بتوانی قاپشان را بدزدی.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
مملکت ما امروز محتاج باین جور آدمهاست،باید مرد روز شد. اعتقاد و مذهب و اخلاق و این حرفها همه دکانداریست . اما باید تقیه کرد چون درنظر عوام مهمه. برای مردم اعتقاد لازمه، باید به آنها پوزه بند زد وگرنه اجتماع یک لانه ی افعیست، هرکجا دست بگذاری می گزند. باید مردم مطیع و معتقد به قضا و قدر باشند تا با اطمینان بشه از گرده ی آنها کار کشید.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
مملکت ما امروز محتاج باین جور آدمهاست،باید مرد روز شد. اعتقاد و مذهب و اخلاق و این حرفها همه دکانداریست . اما باید تقیه کرد چون درنظر عوام مهمه. برای مردم اعتقاد لازمه، باید به آنها پوزه بند زد وگرنه اجتماع یک لانه ی افعیست، هرکجا دست بگذاری می گزند. باید مردم مطیع و معتقد به قضا و قدر باشند تا با اطمینان بشه از گرده ی آنها کار کشید.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
یک بار است زندگانی. یک بار. همان یک بار که نسیم صبح را به سینه فرو می دهیم، همان یک بار که عطش خود را با قدحی آب خنک فرو می نشانیم، همان یک بار که سوار بر اسب در دشت تاخت می کنیم، یک بار.. یک بار و نه بیشتر. بعد از آن دیگر تمام عمر را ما دنبال همان چیزها می دویم، بعد از آن دیگر تمام مدت را به دنبال همان طعم اولینِ زندگانی هستیم. در پی لذت اول. سیب را به دندان می کشیم تا طعم بار اول را در آن بیابیم،آب را سر می کشیم تا لذت رفع عطش بار اول را پیدا کنیم. در آب غوطه می زنیم تا به شوق بار اول برسیم و نسیم را می بلعیم تا نشانی از آن اولین نسیم بیابیم. زندگانی یک بار است، در هر فصل... تو چه می پنداری، سَتار، تو درباره ی زندگانی چه فکر می کنی؟
-شیرینی زندگانی بیش از یک بار به کام آدم نمی نشیند، اما تلخی هایش هر بار تازه اند، هر بار تازه تر.
#کلیدر #محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
یک بار است زندگانی. یک بار. همان یک بار که نسیم صبح را به سینه فرو می دهیم، همان یک بار که عطش خود را با قدحی آب خنک فرو می نشانیم، همان یک بار که سوار بر اسب در دشت تاخت می کنیم، یک بار.. یک بار و نه بیشتر. بعد از آن دیگر تمام عمر را ما دنبال همان چیزها می دویم، بعد از آن دیگر تمام مدت را به دنبال همان طعم اولینِ زندگانی هستیم. در پی لذت اول. سیب را به دندان می کشیم تا طعم بار اول را در آن بیابیم،آب را سر می کشیم تا لذت رفع عطش بار اول را پیدا کنیم. در آب غوطه می زنیم تا به شوق بار اول برسیم و نسیم را می بلعیم تا نشانی از آن اولین نسیم بیابیم. زندگانی یک بار است، در هر فصل... تو چه می پنداری، سَتار، تو درباره ی زندگانی چه فکر می کنی؟
-شیرینی زندگانی بیش از یک بار به کام آدم نمی نشیند، اما تلخی هایش هر بار تازه اند، هر بار تازه تر.
#کلیدر #محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
از مجموعه "#رویای_خیس " اثر#سهراب_سپهرى
دچار باید بود...(سهراب سپهری)
_ قشنگ یعنی چه؟
_ قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشكال
و عشق، تنها عشق
ترا به گرمی یك سیب می‌كند مأنوس.
و عشق، تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی‌ها برد،
مرا رساند به امكان یك پرنده شدن.
_ و نوش داروی اندوه؟
صدای خالص اكسیر میدهد این نوش.
و حال شب شده بود.
چراغ روشن بود.
و چای می خوردند.
_ چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهایی.
_ چقدر هم تنها!
_ خیال می‌كنم
دچار آن رگ پنهان رنگ‌ها هستی.
_ دچار یعنی
_ عاشق.
_ و فكر كن كه چه تنهاست
اگر كه ماهی كوچك دچار آبی دریای بیكران باشد
_ چه فكر نازك غمناكی!
و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است.
و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست.
_خوشا به حال گیاهان كه عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه آنهاست
_ نه، وصل ممكن نیست،
همیشه فاصله‌ای هست.
_اگرچه منحنی آب بالش خوبی است
برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر،
همیشه فاصله‌ای هست.
_ دچار باید بود
و گرنه زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد.
_و عشق
سفر به روشنی اهتراز خلوت اشیاست.
_ و عشق
صدای فاصله‌هاست.
صدای فاصله‌هایی كه
- غرق ابهامند.
_نه،
صدای فاصله‌هایی كه مثل نقره تمیزند.
و با شنیدن یك هیچ میشوند كدر.
همیشه عاشق تنهاست
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
از مجموعه "#رویای_خیس " اثر#سهراب_سپهرى
دچار باید بود...(سهراب سپهری)
_ قشنگ یعنی چه؟
_ قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشكال
و عشق، تنها عشق
ترا به گرمی یك سیب می‌كند مأنوس.
و عشق، تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی‌ها برد،
مرا رساند به امكان یك پرنده شدن.
_ و نوش داروی اندوه؟
صدای خالص اكسیر میدهد این نوش.
و حال شب شده بود.
چراغ روشن بود.
و چای می خوردند.
_ چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهایی.
_ چقدر هم تنها!
_ خیال می‌كنم
دچار آن رگ پنهان رنگ‌ها هستی.
_ دچار یعنی
_ عاشق.
_ و فكر كن كه چه تنهاست
اگر كه ماهی كوچك دچار آبی دریای بیكران باشد
_ چه فكر نازك غمناكی!
و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است.
و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست.
_خوشا به حال گیاهان كه عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه آنهاست
_ نه، وصل ممكن نیست،
همیشه فاصله‌ای هست.
_اگرچه منحنی آب بالش خوبی است
برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر،
همیشه فاصله‌ای هست.
_ دچار باید بود
و گرنه زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد.
_و عشق
سفر به روشنی اهتراز خلوت اشیاست.
_ و عشق
صدای فاصله‌هاست.
صدای فاصله‌هایی كه
- غرق ابهامند.
_نه،
صدای فاصله‌هایی كه مثل نقره تمیزند.
و با شنیدن یك هیچ میشوند كدر.
همیشه عاشق تنهاست
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 136 . بیشعوری
۱7 خواندن، نوشتن و بیشعوری
«میشه این مدرکم رو برام بخونی؟» - یک دیپلمه خطاب به مادرش یکبار پژوهشگری که داشت در مورد کاهش کیفیت نظام آموزشی تحقیق میکرد از یک دانش آموز سال آخر دبیرستان پرسید که به نظرش چرا در نظام جدید آموزشی اینقدر بیعلا قگی زیاد شده است. دانش آموز پاسخ داد «نمیدانم و فرقی هم برایم نمیکند!» پاسخ دقیقتر را دانش آموزی که ترک تحصیل کرده بود، داد: «خب، چون مدرسه ها را یک عده بیشعور میچرخانند.» البته واقعیت آن است که آدمهای درست وحسابیِ زیادی مشغول به تدریس در مدارس اند، اما دیوانسالا رانی که برای معلمها تعیین تکلیف میکنند که چه چیز را چگونه درس بدهند، کار را خراب میکنند. از اینجاست که بیشعوری گسترش مییابد. زمام امور از دست متولیان محلی مدارس۱ به دست مسئولا ن دولتی افتاده است و به این ترتیب نظام آموزشی ما در چنبره بیشعوری گرفتار آمده است. علا ئم این بیشعوری فراوان است. از جمله: وقتیکه بیش از نیمی از دانش آموزان در سن ۱6 سالگی از نظام آموزشی حذف میشوند، مدارس ما بیشعور شدهاند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 136 . بیشعوری
۱7 خواندن، نوشتن و بیشعوری
«میشه این مدرکم رو برام بخونی؟» - یک دیپلمه خطاب به مادرش یکبار پژوهشگری که داشت در مورد کاهش کیفیت نظام آموزشی تحقیق میکرد از یک دانش آموز سال آخر دبیرستان پرسید که به نظرش چرا در نظام جدید آموزشی اینقدر بیعلا قگی زیاد شده است. دانش آموز پاسخ داد «نمیدانم و فرقی هم برایم نمیکند!» پاسخ دقیقتر را دانش آموزی که ترک تحصیل کرده بود، داد: «خب، چون مدرسه ها را یک عده بیشعور میچرخانند.» البته واقعیت آن است که آدمهای درست وحسابیِ زیادی مشغول به تدریس در مدارس اند، اما دیوانسالا رانی که برای معلمها تعیین تکلیف میکنند که چه چیز را چگونه درس بدهند، کار را خراب میکنند. از اینجاست که بیشعوری گسترش مییابد. زمام امور از دست متولیان محلی مدارس۱ به دست مسئولا ن دولتی افتاده است و به این ترتیب نظام آموزشی ما در چنبره بیشعوری گرفتار آمده است. علا ئم این بیشعوری فراوان است. از جمله: وقتیکه بیش از نیمی از دانش آموزان در سن ۱6 سالگی از نظام آموزشی حذف میشوند، مدارس ما بیشعور شدهاند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 137
وقتیکه فارغ التحصیلا ن دبیرستانهای ما در خواندن و نوشتن معمولی هم لنگ میزنند، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه ارائه دروس پیشنیاز، برای یاددادن درسهای دبیرستان در دانشگاهها به امری معمول بدل شده باشد، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه میتوان معلمها را به خاطر تنبیه دانش آموزان بی تربیت از مدارس اخراج کرد، اما آن دانش آموزان همچنان به حال خود رها هستند تا به رفتارشان ادامه دهند، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه از این حق که هر دانش آموزی بتواند طبق دین و مذهب خود در مدرسهاش نیایش کند جلوگیری میشود، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه مسئولا ن مدرسه مجبورند که برای برنامه های فوق برنامه و جنبی، بیشتر از کیفیت آموزشی وقت بگذارند، تمام جامعه ما بیشعور شده است. بیشعورهایی که مسئول این افتضاداند، استاد طفره رفتن از زیر بار مسئولیت اند. اتحادیه معلمها اصرار دارد که معلمها بیگناهند، متولیان محلی مدارس مدعیاند که قدرت کافی ندارند و مقامات دولتی هم تنها کاری که بلدند این است که تهیه گزارشی در این زمینه را در دستور کار قرار دهند که تدوینش بیست سال طول خواهد کشید. به قول یک صاحب نظر «اینها بیشتر بلدند مسائل را تحلیل کنند تا اینکه راه حلی پیدا کنند. حتی به نظر میرسد که فکر میکنند تحلیل همان راه حل است.» از همین روست که دائما در گوش ما خواندهاند که کاهش کیفیت نظام آموزشی با هر چیز باربط و بیربطی، از باران اسیدی و کمبود ویتامین بگیر تا ازدیاد فقر عمومی و تبهکاری مرتبط است. حتی بدتر از این، بسیاری هستند که ما را ترغیب میکنند تا این بی کفایتی و عدم صلا حیت موجود در نظام آموزشی را به عنوان هنجار و میزان قبول کنیم. یک روانشناسِ متخصص در امور آموزشی به نام دکتر جروم کاپهد۱به ما امیدواری میدهد و میگوید: «اگر فارغ التحصیلا ن جدید نمیتوانند بخوانند، درعوض میتوانند از رادیو، تلویزیون و نوارهای صوتی اطلا عات بگیرند. اگر نمیتوانند جمع ببندند، به جایش میتوانند از ماشین حساب استفاده کنند و اگر نمیدانند کجا هستند میتوانند بایستند و از پلیس بپرسند.»
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 137
وقتیکه فارغ التحصیلا ن دبیرستانهای ما در خواندن و نوشتن معمولی هم لنگ میزنند، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه ارائه دروس پیشنیاز، برای یاددادن درسهای دبیرستان در دانشگاهها به امری معمول بدل شده باشد، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه میتوان معلمها را به خاطر تنبیه دانش آموزان بی تربیت از مدارس اخراج کرد، اما آن دانش آموزان همچنان به حال خود رها هستند تا به رفتارشان ادامه دهند، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه از این حق که هر دانش آموزی بتواند طبق دین و مذهب خود در مدرسهاش نیایش کند جلوگیری میشود، مدارس ما بیشعور شدهاند. وقتیکه مسئولا ن مدرسه مجبورند که برای برنامه های فوق برنامه و جنبی، بیشتر از کیفیت آموزشی وقت بگذارند، تمام جامعه ما بیشعور شده است. بیشعورهایی که مسئول این افتضاداند، استاد طفره رفتن از زیر بار مسئولیت اند. اتحادیه معلمها اصرار دارد که معلمها بیگناهند، متولیان محلی مدارس مدعیاند که قدرت کافی ندارند و مقامات دولتی هم تنها کاری که بلدند این است که تهیه گزارشی در این زمینه را در دستور کار قرار دهند که تدوینش بیست سال طول خواهد کشید. به قول یک صاحب نظر «اینها بیشتر بلدند مسائل را تحلیل کنند تا اینکه راه حلی پیدا کنند. حتی به نظر میرسد که فکر میکنند تحلیل همان راه حل است.» از همین روست که دائما در گوش ما خواندهاند که کاهش کیفیت نظام آموزشی با هر چیز باربط و بیربطی، از باران اسیدی و کمبود ویتامین بگیر تا ازدیاد فقر عمومی و تبهکاری مرتبط است. حتی بدتر از این، بسیاری هستند که ما را ترغیب میکنند تا این بی کفایتی و عدم صلا حیت موجود در نظام آموزشی را به عنوان هنجار و میزان قبول کنیم. یک روانشناسِ متخصص در امور آموزشی به نام دکتر جروم کاپهد۱به ما امیدواری میدهد و میگوید: «اگر فارغ التحصیلا ن جدید نمیتوانند بخوانند، درعوض میتوانند از رادیو، تلویزیون و نوارهای صوتی اطلا عات بگیرند. اگر نمیتوانند جمع ببندند، به جایش میتوانند از ماشین حساب استفاده کنند و اگر نمیدانند کجا هستند میتوانند بایستند و از پلیس بپرسند.»
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
138 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
چرا که نه. و همینطور ولگرد و بی مسئولیت به زندگی ادامه دهند و سطح توقع جامعه از خودشان را پایینتر و پایینتر ببرند. اما پایین آوردن انتظارات و استانداردها چارهی مشکلا ت نیست. ما مجبوریم که با واقعیت، با همه تلخیاش روبرو شویم. نظام آموزشی ما بیشعور شده است. چگونه این اتفاق افتاد و چه کسی وقتی آموزش وپرورش را آب میبرد، خوابش برده بود؟ هرمان آیشمن۱که پنج سال بر روی این مساله تحقیق کرده است معتقد است که علت اصلی این مساله، ترس از متهم شدن به تبعیض علیه حماقت است که روزبه روز زیادتر هم میشود. او در کتاب ارزشمندش با عنوان چرا جانی نمیتواند بنویسد و برایش اهمیتی هم ندارد مینویسد: «همه از این واهمه دارند که مبادا در به شکست کشاندن و در نتیجه لطمه زدن به روحیهی دانش آموزان سهیم باشند. بنابراین دائما کتابهای درسی و امتحانها را سادهتر میکنند و به حداقلها متوسل میشوند. اما اگر اینها افاقه نکند و بچهای آنقدر خنگ باشد که با این تفاصیل باز هم رفوزه شود، معلوم نیست چرا باز هم نگهش میدارند.» بعضیها هم تاثیر نظریه های روانشناسان کودک را در این پدیده مقصر میدانند. روانشناسانی که معتقدند برای آموزش کودکان نباید سخت گرفت تا مبادا انگیزه، خلا قیت و احساساتشان خوب رشد نکند. به عقیدهی اینها اعتمادبه نفس با و فعالیتهای اجتماعی از فکرکردن اهمیت بیشتری دارد. کارشناسان مسائل آموزشی کمکم دارند به این نتیجه میرسند که این طرزتفکر اشتباه است. مالی گولدباد،2در مقالهی ارزشمندی در مجلهی آموزش نوجوانان مینویسد: «دانش آموزان از کاهش کیفیت و تنزل استاندارهای آموزشی بیش از همه آسیب میبینند. آری، ما اکنون دانش آموزانی با اعتمادبه نفس با داریم که از حماقت خودشان لذت میبرند. آری، دانش آموزان خلا قی داریم که در بهانه آوردن برای غیبتهایشان و توجیه انجام ندادنِ تکالیفشان خلا قیت بسیاری دارند. آری، ما دانش آموزانی داریم که بسیار باانگیزهاند، اما فقط برای راه انداختن جیغ وداد و کتک کاری. آری، ما اکنون مطمئن هستیم که دیگر هیچ دانش آموزی به دلیل سرکوب احساسات خود دچار آسیب روانی نمیشود. نتیجه هم آن شده که آنها بیش از هر وقت دیگری مثل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
138 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
چرا که نه. و همینطور ولگرد و بی مسئولیت به زندگی ادامه دهند و سطح توقع جامعه از خودشان را پایینتر و پایینتر ببرند. اما پایین آوردن انتظارات و استانداردها چارهی مشکلا ت نیست. ما مجبوریم که با واقعیت، با همه تلخیاش روبرو شویم. نظام آموزشی ما بیشعور شده است. چگونه این اتفاق افتاد و چه کسی وقتی آموزش وپرورش را آب میبرد، خوابش برده بود؟ هرمان آیشمن۱که پنج سال بر روی این مساله تحقیق کرده است معتقد است که علت اصلی این مساله، ترس از متهم شدن به تبعیض علیه حماقت است که روزبه روز زیادتر هم میشود. او در کتاب ارزشمندش با عنوان چرا جانی نمیتواند بنویسد و برایش اهمیتی هم ندارد مینویسد: «همه از این واهمه دارند که مبادا در به شکست کشاندن و در نتیجه لطمه زدن به روحیهی دانش آموزان سهیم باشند. بنابراین دائما کتابهای درسی و امتحانها را سادهتر میکنند و به حداقلها متوسل میشوند. اما اگر اینها افاقه نکند و بچهای آنقدر خنگ باشد که با این تفاصیل باز هم رفوزه شود، معلوم نیست چرا باز هم نگهش میدارند.» بعضیها هم تاثیر نظریه های روانشناسان کودک را در این پدیده مقصر میدانند. روانشناسانی که معتقدند برای آموزش کودکان نباید سخت گرفت تا مبادا انگیزه، خلا قیت و احساساتشان خوب رشد نکند. به عقیدهی اینها اعتمادبه نفس با و فعالیتهای اجتماعی از فکرکردن اهمیت بیشتری دارد. کارشناسان مسائل آموزشی کمکم دارند به این نتیجه میرسند که این طرزتفکر اشتباه است. مالی گولدباد،2در مقالهی ارزشمندی در مجلهی آموزش نوجوانان مینویسد: «دانش آموزان از کاهش کیفیت و تنزل استاندارهای آموزشی بیش از همه آسیب میبینند. آری، ما اکنون دانش آموزانی با اعتمادبه نفس با داریم که از حماقت خودشان لذت میبرند. آری، دانش آموزان خلا قی داریم که در بهانه آوردن برای غیبتهایشان و توجیه انجام ندادنِ تکالیفشان خلا قیت بسیاری دارند. آری، ما دانش آموزانی داریم که بسیار باانگیزهاند، اما فقط برای راه انداختن جیغ وداد و کتک کاری. آری، ما اکنون مطمئن هستیم که دیگر هیچ دانش آموزی به دلیل سرکوب احساسات خود دچار آسیب روانی نمیشود. نتیجه هم آن شده که آنها بیش از هر وقت دیگری مثل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 139
بیشعورها رفتار میکنند. بعضی از آنها حتی انتظار دارند که وقتی میخواهند توی حیاط مدرسه مواد بکشند پلیس از آنها مواظبت کند که مبادا کسی مزاحمشان بشود.» مدارس در برآوردن نیازهای جامعه هم ناموفقاند. البته این به آن معنا نیست که هیچ خواستهای را برآورده نکرده باشند و هیچ کاری نکرده باشند. مدارس بازند و به کار خود مشغولاند، اما در سی سال گذشته مثل گروگانی در خدمت امیال و خواسته های گروههای خاصی بودهاند که میخواستهاند از نظام آموزشی متمرکز، دولتی و فراگیر برای تغییردادن جامعه بهره ببرند. باید قبول کنیم که هر کس یا گروهی که یک نسل از بچه ها را از آموزش وپرورش خوب محروم کند تا به اهداف خود برسد، بیشعور تمام عیار است. تنها راه بهبود کیفیت آموزشی، بیرون کردنِ بیشعورها از نظام آموزشی و بازگرداندن اهداف اصلی آموزش وپرورش، یعنی آموختن فکرکردن، خواندن و نوشتن به بچه ها است. بلندپروازی است، اما من فکر میکنم امکان این کار وجود دارد. به عقیدهی من، نخستین گام در راه این اصلا حات، گنجاندن یک درس جدید در برنامهی درسی دبیرستانها و مراکز پیش دانشگاهی است با عنوان «بیشعورشناسی» که میتواند زیرمجموعهی دروس اجتماعی قرار گیرد. ملزومات ارائهی این درس هم عبارت است از: ۱) یک نسخه از همین کتاب بیشعوری؛ 2) یک چراغ قوه، برای جستجو در تاریکی؛ ۳) یک آینه، به دلا یل بدیهی؛ ۴) نام و نشانی متولیان محلی و مدیران مدرسه؛ و 5) فهرستی از کتابهای ممنوعهی کتابخانهی مدرسه که حتما باید مطالعه شوند. (در امتحان پایان دورهی این درس از دانش آموزان پرسیده خواهد شد: به نظر شما چرا این کتابها ممنوع اعلام شده بودند و چه چیزی از خواندنشان یاد گرفتید.) تمرینها ۱) ده فعالیت ذهنی را که هر روز انجام میدهید نام ببرید. چندتای آنها را در مدرسه یاد گرفتهاید؟ چندتا را خارج از مدرسه؟ 2) چند درصد از درسهایی که در مدرسه آموخته اید تا به حال به دردتان خورده است؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 139
بیشعورها رفتار میکنند. بعضی از آنها حتی انتظار دارند که وقتی میخواهند توی حیاط مدرسه مواد بکشند پلیس از آنها مواظبت کند که مبادا کسی مزاحمشان بشود.» مدارس در برآوردن نیازهای جامعه هم ناموفقاند. البته این به آن معنا نیست که هیچ خواستهای را برآورده نکرده باشند و هیچ کاری نکرده باشند. مدارس بازند و به کار خود مشغولاند، اما در سی سال گذشته مثل گروگانی در خدمت امیال و خواسته های گروههای خاصی بودهاند که میخواستهاند از نظام آموزشی متمرکز، دولتی و فراگیر برای تغییردادن جامعه بهره ببرند. باید قبول کنیم که هر کس یا گروهی که یک نسل از بچه ها را از آموزش وپرورش خوب محروم کند تا به اهداف خود برسد، بیشعور تمام عیار است. تنها راه بهبود کیفیت آموزشی، بیرون کردنِ بیشعورها از نظام آموزشی و بازگرداندن اهداف اصلی آموزش وپرورش، یعنی آموختن فکرکردن، خواندن و نوشتن به بچه ها است. بلندپروازی است، اما من فکر میکنم امکان این کار وجود دارد. به عقیدهی من، نخستین گام در راه این اصلا حات، گنجاندن یک درس جدید در برنامهی درسی دبیرستانها و مراکز پیش دانشگاهی است با عنوان «بیشعورشناسی» که میتواند زیرمجموعهی دروس اجتماعی قرار گیرد. ملزومات ارائهی این درس هم عبارت است از: ۱) یک نسخه از همین کتاب بیشعوری؛ 2) یک چراغ قوه، برای جستجو در تاریکی؛ ۳) یک آینه، به دلا یل بدیهی؛ ۴) نام و نشانی متولیان محلی و مدیران مدرسه؛ و 5) فهرستی از کتابهای ممنوعهی کتابخانهی مدرسه که حتما باید مطالعه شوند. (در امتحان پایان دورهی این درس از دانش آموزان پرسیده خواهد شد: به نظر شما چرا این کتابها ممنوع اعلام شده بودند و چه چیزی از خواندنشان یاد گرفتید.) تمرینها ۱) ده فعالیت ذهنی را که هر روز انجام میدهید نام ببرید. چندتای آنها را در مدرسه یاد گرفتهاید؟ چندتا را خارج از مدرسه؟ 2) چند درصد از درسهایی که در مدرسه آموخته اید تا به حال به دردتان خورده است؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 140 . بیشعوری
۱8 بیشعوری در رسانه، یک اپیدمی واقعی
سرگرم کنندهترین خیالپردازیها را هر روز در روزنامه ها میخوانم. - الیور ساوت۱ حا میرسیم به بحث رسانه یعنی روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی، مجله ها، شبکه های رادیویی و شبکه های کابلی. اینها را برای آخر کتاب نگه داشتم، چون اگر در یک جا هماکنون بیشعوری به حد شیوع و اپیدمی رسیده باشد، رسانه است. درحقیقت، رسانه مدلی کامل از بیشعوریِ تام و تمام است. چرا که:
رسانه متکبر و خودستاست. خیلی دوست دارد که خود را «رکن چهارم دموکراسی» عنوان کند و به اندازهی دین و دولت قدر و اهمیت داشته باشد. در کشور ما، رسانه ها تمام رفتارهای ضداجتماعی خود را با آزادی مطبوعات توجیه میکنند، اما به مسئولیت و تعهدی که این آزادی موجب آن میشود توجه چندانی ندارند.
2به قول یک منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود: «آزادی مطبوعات را نباید با بیشعوری عوضی گرفت.» همچنین مطبوعات خودخواهانه اعتقاد دارند که متولی انحصاری حقایقاند، و حقایق صرفا همانهایی اند که آنها پوشش میدهند. مثل آن نظریهی قدیمی که میگفت اگر درختی در جنگلی بیفتد و کسی صدای افتادن آن را نشنود، پس هیچ صدایی تولید نشده است. بهنظر میرسد خبرنگارها هم معتقدند که به جز اتفاقاتی که آنها در رسانه هایشان پوشش میدهند، هیچ اتفاقی روی نمیدهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 140 . بیشعوری
۱8 بیشعوری در رسانه، یک اپیدمی واقعی
سرگرم کنندهترین خیالپردازیها را هر روز در روزنامه ها میخوانم. - الیور ساوت۱ حا میرسیم به بحث رسانه یعنی روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی، مجله ها، شبکه های رادیویی و شبکه های کابلی. اینها را برای آخر کتاب نگه داشتم، چون اگر در یک جا هماکنون بیشعوری به حد شیوع و اپیدمی رسیده باشد، رسانه است. درحقیقت، رسانه مدلی کامل از بیشعوریِ تام و تمام است. چرا که:
رسانه متکبر و خودستاست. خیلی دوست دارد که خود را «رکن چهارم دموکراسی» عنوان کند و به اندازهی دین و دولت قدر و اهمیت داشته باشد. در کشور ما، رسانه ها تمام رفتارهای ضداجتماعی خود را با آزادی مطبوعات توجیه میکنند، اما به مسئولیت و تعهدی که این آزادی موجب آن میشود توجه چندانی ندارند.
2به قول یک منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود: «آزادی مطبوعات را نباید با بیشعوری عوضی گرفت.» همچنین مطبوعات خودخواهانه اعتقاد دارند که متولی انحصاری حقایقاند، و حقایق صرفا همانهایی اند که آنها پوشش میدهند. مثل آن نظریهی قدیمی که میگفت اگر درختی در جنگلی بیفتد و کسی صدای افتادن آن را نشنود، پس هیچ صدایی تولید نشده است. بهنظر میرسد خبرنگارها هم معتقدند که به جز اتفاقاتی که آنها در رسانه هایشان پوشش میدهند، هیچ اتفاقی روی نمیدهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 141
به خاطر همین عقیدهی نادرست است که خود را برای حضور در حمله پلیس به قاچاقچیان، جلسات شورای شهر، دادگاهها و یا حمله های نظامی مجاز میبینند. آنها باورشان شده که مبارزه با رسواییها، شرارتها و جنایات فقط از عهدهی خودشان برمیآید و بس. رسانه شهوت قدرت دارد. اما چون قدرت واقعی ندارد، بردن آبرو و اعتبار آدمهایی که بهطور حسادت برانگیزی قدرت و اعتبار دارند، برایش در حکم تسویه حساب و نوعی نمایش قدرت محسوب میشود. همین امر رسانه ها را به سمت عقده گشایی سوق میدهد، به طوریکه پشت در اتاق خواب هر سیاستمداری و یا در دفتر هر آدم پولداری منتظر یک رسوایی اخلا قی یا مالی، فالگوش بایستند. برای ارضای این شهوت قدرت، بیشترِ وقتِ رسانه صرف خبررسانی از حواشی آدمهای مهم، یعنی آدمهایی که بهنظر میرسد قدرت و اهمیت خاصی دارند، میشود. اگر صاحب منصب مهمی آب از دماغش بیاید فورا در صدر اخبار جا میگیرد، اما اگر همین آدم هفتاد و پن نفر از زیردستانش را اخراج کند انگار نه انگار که اتفاق مهمی افتاده است. مهمتر از همه اینکه رسانه به اختراع اخبار یا خبرسازی تمایل بسیاری دارد. گزارشگرها و گوینده ها از اینکه همیشه مجبورند وقایع را گزارش کنند خسته شدهاند و بهدنبال نوآوری افتادهاند. بنابراین عدهای از آدمهای مفتخور و ولگرد را پیدا میکنند و آنها را تحریک میکنند که بلوایی راه بیندازند. یا حتی فقط با پروبال دادن به نقل قولها و نسبت دادن آنها به منابع ناشناس کارشان را پیش میبرند. به این ترتیب عطش اولیهی خود برای قدرت را ارضا میکنند.
رسانه سطحی است. در رسانه هیچ ماجرایی آنقدر پیچیده نیست که در ده ثانیه قابلبیان نباشد یا نتوان در ۳00 کلمه سروتهش را همآورد. و رسانه ها هنوز آنقدر احساس وظیفه و تعهد ندارند که گهگاهی به مخاطبانشان یادآوری کنند که چیزهایی که اینطور سیاه و سفید گزارش میشوند همگی خاکستریاند. ساختار اخبار و گزارشهای آنها مثل افسانه های کودکانه است. یک نفر یا یک عده آدم معصوم و دوست داشتنی که در محاصرهى گروهی از افراد و نیروهای شریر و اهریمنی گرفتار آمدهاند.
رسانه بیرحم است. خبرنگارها عاشق یافتن کشمکش و درگیری در هر ماجرایی اند. از همان سالهای اول کارشان، برایشان عادی میشود که از بیوه زنهای غمگین بپرسند از اینکه شوهرشان از طبقهی دهم یک ساختمانِ نیمه کاره سقوط کرد و له شد، چه احساسی دارند. در عین حال وقتی که آن زن با صداقت جواب میدهد: «احساسی مثل اونکه یکی با لگد بکوبه لا ی پاهات؛
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 141
به خاطر همین عقیدهی نادرست است که خود را برای حضور در حمله پلیس به قاچاقچیان، جلسات شورای شهر، دادگاهها و یا حمله های نظامی مجاز میبینند. آنها باورشان شده که مبارزه با رسواییها، شرارتها و جنایات فقط از عهدهی خودشان برمیآید و بس. رسانه شهوت قدرت دارد. اما چون قدرت واقعی ندارد، بردن آبرو و اعتبار آدمهایی که بهطور حسادت برانگیزی قدرت و اعتبار دارند، برایش در حکم تسویه حساب و نوعی نمایش قدرت محسوب میشود. همین امر رسانه ها را به سمت عقده گشایی سوق میدهد، به طوریکه پشت در اتاق خواب هر سیاستمداری و یا در دفتر هر آدم پولداری منتظر یک رسوایی اخلا قی یا مالی، فالگوش بایستند. برای ارضای این شهوت قدرت، بیشترِ وقتِ رسانه صرف خبررسانی از حواشی آدمهای مهم، یعنی آدمهایی که بهنظر میرسد قدرت و اهمیت خاصی دارند، میشود. اگر صاحب منصب مهمی آب از دماغش بیاید فورا در صدر اخبار جا میگیرد، اما اگر همین آدم هفتاد و پن نفر از زیردستانش را اخراج کند انگار نه انگار که اتفاق مهمی افتاده است. مهمتر از همه اینکه رسانه به اختراع اخبار یا خبرسازی تمایل بسیاری دارد. گزارشگرها و گوینده ها از اینکه همیشه مجبورند وقایع را گزارش کنند خسته شدهاند و بهدنبال نوآوری افتادهاند. بنابراین عدهای از آدمهای مفتخور و ولگرد را پیدا میکنند و آنها را تحریک میکنند که بلوایی راه بیندازند. یا حتی فقط با پروبال دادن به نقل قولها و نسبت دادن آنها به منابع ناشناس کارشان را پیش میبرند. به این ترتیب عطش اولیهی خود برای قدرت را ارضا میکنند.
رسانه سطحی است. در رسانه هیچ ماجرایی آنقدر پیچیده نیست که در ده ثانیه قابلبیان نباشد یا نتوان در ۳00 کلمه سروتهش را همآورد. و رسانه ها هنوز آنقدر احساس وظیفه و تعهد ندارند که گهگاهی به مخاطبانشان یادآوری کنند که چیزهایی که اینطور سیاه و سفید گزارش میشوند همگی خاکستریاند. ساختار اخبار و گزارشهای آنها مثل افسانه های کودکانه است. یک نفر یا یک عده آدم معصوم و دوست داشتنی که در محاصرهى گروهی از افراد و نیروهای شریر و اهریمنی گرفتار آمدهاند.
رسانه بیرحم است. خبرنگارها عاشق یافتن کشمکش و درگیری در هر ماجرایی اند. از همان سالهای اول کارشان، برایشان عادی میشود که از بیوه زنهای غمگین بپرسند از اینکه شوهرشان از طبقهی دهم یک ساختمانِ نیمه کاره سقوط کرد و له شد، چه احساسی دارند. در عین حال وقتی که آن زن با صداقت جواب میدهد: «احساسی مثل اونکه یکی با لگد بکوبه لا ی پاهات؛
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
142 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
بیشعور!» هیچوقت این قسمت را در گزارش شان نمیآورند، بلکه چیزی که به نظر خودشان جالب باشد بهج ایش میگذارند. رسانه نظرها را از واقعیتها مهمتر میشمارد. اگر کسی بخواهد صحت این ادعا را ببیند، کافی است یک سال مجله تایم را بخواند. رسانه ها میخواهند نشان بدهند که بیطرفاند، اما حنایشان رنگی ندارد و همان بیشعوریاند که هستند. آنها عاشق مصاحبه کردن با بعضی از تندروهای پرسروصدا و جنجالیاند و بدون به چالش کشیدن ادعاهای آنها، حرفهایشان را منتشر میکنند. کاری که وقتی بارها و بارها تکرار شود، مردم هم کمکم این ادعاهای مضحک را به عنوان نظراتی که موردقبول همگان است باور میکنند. در عین حال وقتی که رسانهای بخواهد کسی ـ مثلا یک مقام بلندپایهی دولتی ـ را ضایع کند، او را با انواع سوالهای عجیب وغریب به صلا به میکشد. و اگر کسی جرات کند به این رفتار بیرحمانه و غیراخلا قی اعتراض کند، بلا فاصله رسانه ها او را دشمن آزادی بیان و مطبوعات معرفی میکنند. رسانه سعی در جهت دهى به افکار عامه دارد. یکی از کلکهای رسانه ها این است که به جای گزارش دربارهی واقعیات، از آدمهایی که کام از موضوع پرتاند بخواهند تا دربارهی وقایع نظر بدهند. بعد نظرهایی را که با نظر خودشان مشابهت دارد دستچین کرده چاپ یا پخش کنند. رسانه ذاتا ویرانگر است. کار رسانه نابودی شخصیتهای مشهور است. گاهی اوقات خراب کردنِ یک شخصیت از عهدهی یک خبرنگار به تنهایی برمیآید و گاهی هم باید چند نفری همدستی کنند تا یک شخصیت بزرگ را نابود کنند. در چنین موقعیتی، فقط با پیش کشیدنِ چند سوال شخصی میتوانند یک نفر را بی اعتبار، سرافکنده و چنان رسوا کنند که مجبور به استعفا شود. اما مدتها بعد، وقتی که همان شخص با زحمت فراوان بتواند آن اتهامات را رفع و خود را تبرئه کند هیچ رسانهای این بخش از ماجرا را پوشش نخواهد داد. البته رسانه ها این موارد را انکار میکنند، که چیز عجیبی نیست، چرا که انکار یکی از خصوصیات اولیهی بیشعوری است. گهگاهی رسانه ها به اتهام یک جانبه گرایی واکنش نشان میدهند، اما این واکنش محدود میشود به پخش میزگردی با حضور یک مشت صاحبنظر در مسائل خبری که دربارهی این قبیل انتقادات در حدود 25 دقیقه با لحنی جدی صحبت میکنند و بعد هم ـ بسته به اشارهی اتاق فرمان ـ یک کارشناس پیش کسوت تر با نطق غرایی در ستایش از
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
142 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
بیشعور!» هیچوقت این قسمت را در گزارش شان نمیآورند، بلکه چیزی که به نظر خودشان جالب باشد بهج ایش میگذارند. رسانه نظرها را از واقعیتها مهمتر میشمارد. اگر کسی بخواهد صحت این ادعا را ببیند، کافی است یک سال مجله تایم را بخواند. رسانه ها میخواهند نشان بدهند که بیطرفاند، اما حنایشان رنگی ندارد و همان بیشعوریاند که هستند. آنها عاشق مصاحبه کردن با بعضی از تندروهای پرسروصدا و جنجالیاند و بدون به چالش کشیدن ادعاهای آنها، حرفهایشان را منتشر میکنند. کاری که وقتی بارها و بارها تکرار شود، مردم هم کمکم این ادعاهای مضحک را به عنوان نظراتی که موردقبول همگان است باور میکنند. در عین حال وقتی که رسانهای بخواهد کسی ـ مثلا یک مقام بلندپایهی دولتی ـ را ضایع کند، او را با انواع سوالهای عجیب وغریب به صلا به میکشد. و اگر کسی جرات کند به این رفتار بیرحمانه و غیراخلا قی اعتراض کند، بلا فاصله رسانه ها او را دشمن آزادی بیان و مطبوعات معرفی میکنند. رسانه سعی در جهت دهى به افکار عامه دارد. یکی از کلکهای رسانه ها این است که به جای گزارش دربارهی واقعیات، از آدمهایی که کام از موضوع پرتاند بخواهند تا دربارهی وقایع نظر بدهند. بعد نظرهایی را که با نظر خودشان مشابهت دارد دستچین کرده چاپ یا پخش کنند. رسانه ذاتا ویرانگر است. کار رسانه نابودی شخصیتهای مشهور است. گاهی اوقات خراب کردنِ یک شخصیت از عهدهی یک خبرنگار به تنهایی برمیآید و گاهی هم باید چند نفری همدستی کنند تا یک شخصیت بزرگ را نابود کنند. در چنین موقعیتی، فقط با پیش کشیدنِ چند سوال شخصی میتوانند یک نفر را بی اعتبار، سرافکنده و چنان رسوا کنند که مجبور به استعفا شود. اما مدتها بعد، وقتی که همان شخص با زحمت فراوان بتواند آن اتهامات را رفع و خود را تبرئه کند هیچ رسانهای این بخش از ماجرا را پوشش نخواهد داد. البته رسانه ها این موارد را انکار میکنند، که چیز عجیبی نیست، چرا که انکار یکی از خصوصیات اولیهی بیشعوری است. گهگاهی رسانه ها به اتهام یک جانبه گرایی واکنش نشان میدهند، اما این واکنش محدود میشود به پخش میزگردی با حضور یک مشت صاحبنظر در مسائل خبری که دربارهی این قبیل انتقادات در حدود 25 دقیقه با لحنی جدی صحبت میکنند و بعد هم ـ بسته به اشارهی اتاق فرمان ـ یک کارشناس پیش کسوت تر با نطق غرایی در ستایش از
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 143
«آزادی مطبوعات» محفل را به اوج احساسات میرساند. بیدرنگ همه سخنان او را تایید میکنند و بیشعوری رسانه یک بار دیگر ماستمالی میشود. بنابراین ما نمیتوانیم به رسانه ها برای فاش کردن یا معالجه کردن این اپیدمی چشم امید داشته باشیم. آنها خودشان عین بیماریاند! برای مبارزه با این معضل، باید خودمان فکری به حال خودمان بکنیم و رسانه ها را هم مجبور کنیم که با مسئولیت پذیری بیشتری رفتار کنند. وقتی که جرج بوش۱به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد، یک روزنامهی مهم ستون طنزآمیزی با عنوان «دیده بان رئیس جمهور» راه انداخت تا در آن هر روز خبط و خطاهای رئیس جمهور گزارش شود. چیزی که ما اکنون به آن احتیاج داریم این است که به تقلید از آن، اما به طور جدی، یک «دیدهبان بیشعوری» به وجود بیاوریم که هر روز بیم سئولیتی و سوءاستفادهی رسانه های ملی و محلی (اعم از شبکه های رادیویی و تلویزیونی، روزنامه ها و مجلا ت) از موقعیتشان را برملا کند. هرچند که یافتن نشریهای که شهامت چاپ چنین بخشی را داشته باشد، شاید از معجزهی مرده زنده کردنِ مسیح هم عجیبتر باشد. تمرینها ۱- نامهای به سردبیر روزنامهای بنویسید و او را به روابط جنسی نامشروع، رشوهخواری و هر اتهام سنگین دیگری که به فکرتان میرسد متهم کنید. به او بگویید که برای همهی اتهامه ایتان سند و مدرکهایی دارید که همگی از قول منابع آگاه و موثقی است که نمیخواهند نامشان فاش شود. پاسخ سردبیر امکان قضاوت صحیح دربارهی آزادی مطبوعات و نوع قماشی را که از آن است به شما خواهد داد. 2- تسلط بر روی رسانه را تمرین کنید. هر وقت که از رادیو یا تلویزیون اخبار بیشعورانه شنیدید یا دیدید، خاموشش کنید و به جای آن یک کتاب خوب بخوانید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 143
«آزادی مطبوعات» محفل را به اوج احساسات میرساند. بیدرنگ همه سخنان او را تایید میکنند و بیشعوری رسانه یک بار دیگر ماستمالی میشود. بنابراین ما نمیتوانیم به رسانه ها برای فاش کردن یا معالجه کردن این اپیدمی چشم امید داشته باشیم. آنها خودشان عین بیماریاند! برای مبارزه با این معضل، باید خودمان فکری به حال خودمان بکنیم و رسانه ها را هم مجبور کنیم که با مسئولیت پذیری بیشتری رفتار کنند. وقتی که جرج بوش۱به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد، یک روزنامهی مهم ستون طنزآمیزی با عنوان «دیده بان رئیس جمهور» راه انداخت تا در آن هر روز خبط و خطاهای رئیس جمهور گزارش شود. چیزی که ما اکنون به آن احتیاج داریم این است که به تقلید از آن، اما به طور جدی، یک «دیدهبان بیشعوری» به وجود بیاوریم که هر روز بیم سئولیتی و سوءاستفادهی رسانه های ملی و محلی (اعم از شبکه های رادیویی و تلویزیونی، روزنامه ها و مجلا ت) از موقعیتشان را برملا کند. هرچند که یافتن نشریهای که شهامت چاپ چنین بخشی را داشته باشد، شاید از معجزهی مرده زنده کردنِ مسیح هم عجیبتر باشد. تمرینها ۱- نامهای به سردبیر روزنامهای بنویسید و او را به روابط جنسی نامشروع، رشوهخواری و هر اتهام سنگین دیگری که به فکرتان میرسد متهم کنید. به او بگویید که برای همهی اتهامه ایتان سند و مدرکهایی دارید که همگی از قول منابع آگاه و موثقی است که نمیخواهند نامشان فاش شود. پاسخ سردبیر امکان قضاوت صحیح دربارهی آزادی مطبوعات و نوع قماشی را که از آن است به شما خواهد داد. 2- تسلط بر روی رسانه را تمرین کنید. هر وقت که از رادیو یا تلویزیون اخبار بیشعورانه شنیدید یا دیدید، خاموشش کنید و به جای آن یک کتاب خوب بخوانید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
من موهام را توی آسیاب سفید نکردم.پیدا کردن پول به هر وسیله جایز هس،حسن آدم حساب میشه،این را از من داشته باش.
آنوقت مهندس تحصیل کرده افتخار می کنه که ماشین کارخانه تو را بکار بندازه،معمار مجیزت را میگه که خونه ات را بسازه،شاعر میاد موس موس می کنه و مدحت را میگه،نقاشی که همه عمرش گشنگی خورده تصویرت را میکشه.
روزنامه نویس،وکیل،وزیر همه نوکر تو هستند.مورخ شرح حال تو را می نویسه و اخلاق نویس از مکارم اخلاقی تو مثل میاره.همه این گردن شکسته ها نوکر پول هستند.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
من موهام را توی آسیاب سفید نکردم.پیدا کردن پول به هر وسیله جایز هس،حسن آدم حساب میشه،این را از من داشته باش.
آنوقت مهندس تحصیل کرده افتخار می کنه که ماشین کارخانه تو را بکار بندازه،معمار مجیزت را میگه که خونه ات را بسازه،شاعر میاد موس موس می کنه و مدحت را میگه،نقاشی که همه عمرش گشنگی خورده تصویرت را میکشه.
روزنامه نویس،وکیل،وزیر همه نوکر تو هستند.مورخ شرح حال تو را می نویسه و اخلاق نویس از مکارم اخلاقی تو مثل میاره.همه این گردن شکسته ها نوکر پول هستند.
#صادق_هدايت
#حاج_آقا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷