همین وزیر بهداشت گفته بود که یه طوری کرونا رو مدیریت کردیم که اروپایی ها انگشت به دهن موندن، زنگ زدن گفتن به ما هم یاد بدید.
@flith
@flith
☘☘☘
اگر آزاد کردنِ سرزمین بدون هدف و درک مفهوم آزادی باشد، به چه کار می‌آید؟ اگر انسان نتواند به زندگی خود مفهوم بخشد دیگر برایش چه فرقی می‌کند در کشوری با حکومت کمونیستی پرورش یابد، یا سرمایه‌داری؟ آزادی زمانی با ارزش است که بتوان با آن به آفرینش چیزی با مفهوم پرداخت. و برای همین است که درک عمیقِ زندگی برای فرد از هر چیز دیگری مهم‌تر است. بنابراین فرایند فردیت مقدم بر همه چیز است.
- کارل گوستاو یونگ
@flith
اگر آزاد کردنِ سرزمین بدون هدف و درک مفهوم آزادی باشد، به چه کار می‌آید؟ اگر انسان نتواند به زندگی خود مفهوم بخشد دیگر برایش چه فرقی می‌کند در کشوری با حکومت کمونیستی پرورش یابد، یا سرمایه‌داری؟ آزادی زمانی با ارزش است که بتوان با آن به آفرینش چیزی با مفهوم پرداخت. و برای همین است که درک عمیقِ زندگی برای فرد از هر چیز دیگری مهم‌تر است. بنابراین فرایند فردیت مقدم بر همه چیز است.
- کارل گوستاو یونگ
@flith
☘☘☘
اگر بنا باشد تمدن ما به هستی ادامه دهد.
باید عادت به دم فروبستن و سر فرود آوردن در برابر مردان بزرگ را از خویشتن دور کنیم.
مردان بزرگ، خطاهای بزرگ مرتکب می‌شوند.
جامعه_باز_و_دشمنان_آن
کارل_پوپر
@flith
اگر بنا باشد تمدن ما به هستی ادامه دهد.
باید عادت به دم فروبستن و سر فرود آوردن در برابر مردان بزرگ را از خویشتن دور کنیم.
مردان بزرگ، خطاهای بزرگ مرتکب می‌شوند.
جامعه_باز_و_دشمنان_آن
کارل_پوپر
@flith
☘☘☘
پرسش و پرستش
نام کتاب: دیانت و عقلانیت
مولف: رضا بابایی
پرسش و پرسشگری از مقدسات عصر پَساسنّت است و حرمت آن را باید پاس داشت. مقصود از پرسیدن، دانش افزایی واندیشه ورزی است، اما گروهی از پرسش ها بهانه ای برای "نیندیشیدن" است، یعنی جایی که باید خود بنشینیم و بیندیشیم و پاسخ را بیابیم، چشم به دیگران بدوزیم و جواب را در دهان آنان بجوییم.
انسان گاهی عاقلی و زیرکی خود را می فروشد و در بدیهیات نیز در مقام سوال برمی آید. این شیوه پاسخ یابی بیماری است و به حتم ریشه در آسیب های روان شناختی دارد. برخی چنان اعتماد به نفس، عقل و اندیشه خود را از کف می دهند که جز از راه تقلید و پرسیدن از پاسخ گویان حرفه ای و استفسارهای کودکانه، به آرامش نمی رسند. فرهنگ های استبدادی و جوامع توسعه نیافته، چنین پرسشگرانی تربیت می کنند.
در میان همه ملت ها، گروه هایی پیدا می شوند که مقام پاسخ گویی را عرصه اختصاصی خود می دانند و دیگران را از اندیشیدن و رسیدن باز می دارند. در تاریخ دین داری نیز گاهی با پرسش هایی از سوی دین داران مواجه می شویم که به واقع پرسش نیست، پرستش است. آنجا که نباید افسار خود را به دست دیگری داد، پرسش از دیگری، یعنی پرستش او، مگر آن که از باب رایزنی و مشورت باشد، نه برای تقلید و پیروی محض.
گر در جایی شرع سخنی نداشت، یعنی آنجا را به دانش و خرد انسان سپرده است. اتکا به همین دانش ناقص و خردِ خطاکار، خوش فرجام تر است از چشم دوختن به پاسخ کسانی که برای پاسخ گویی، به انبان خود سر می کشند تا چیزکی بیرون آورند. وانهادن عقل و خریدن کالای دیگران که نه بنیادهای محکم شرعی دارد و نه پایه های استوار عقلی، کفران نعمت عقل است.
#رضا_بابایی
@flith
پرسش و پرستش
نام کتاب: دیانت و عقلانیت
مولف: رضا بابایی
پرسش و پرسشگری از مقدسات عصر پَساسنّت است و حرمت آن را باید پاس داشت. مقصود از پرسیدن، دانش افزایی واندیشه ورزی است، اما گروهی از پرسش ها بهانه ای برای "نیندیشیدن" است، یعنی جایی که باید خود بنشینیم و بیندیشیم و پاسخ را بیابیم، چشم به دیگران بدوزیم و جواب را در دهان آنان بجوییم.
انسان گاهی عاقلی و زیرکی خود را می فروشد و در بدیهیات نیز در مقام سوال برمی آید. این شیوه پاسخ یابی بیماری است و به حتم ریشه در آسیب های روان شناختی دارد. برخی چنان اعتماد به نفس، عقل و اندیشه خود را از کف می دهند که جز از راه تقلید و پرسیدن از پاسخ گویان حرفه ای و استفسارهای کودکانه، به آرامش نمی رسند. فرهنگ های استبدادی و جوامع توسعه نیافته، چنین پرسشگرانی تربیت می کنند.
در میان همه ملت ها، گروه هایی پیدا می شوند که مقام پاسخ گویی را عرصه اختصاصی خود می دانند و دیگران را از اندیشیدن و رسیدن باز می دارند. در تاریخ دین داری نیز گاهی با پرسش هایی از سوی دین داران مواجه می شویم که به واقع پرسش نیست، پرستش است. آنجا که نباید افسار خود را به دست دیگری داد، پرسش از دیگری، یعنی پرستش او، مگر آن که از باب رایزنی و مشورت باشد، نه برای تقلید و پیروی محض.
گر در جایی شرع سخنی نداشت، یعنی آنجا را به دانش و خرد انسان سپرده است. اتکا به همین دانش ناقص و خردِ خطاکار، خوش فرجام تر است از چشم دوختن به پاسخ کسانی که برای پاسخ گویی، به انبان خود سر می کشند تا چیزکی بیرون آورند. وانهادن عقل و خریدن کالای دیگران که نه بنیادهای محکم شرعی دارد و نه پایه های استوار عقلی، کفران نعمت عقل است.
#رضا_بابایی
@flith
☘☘☘
بودن یا نبودن. مسئله این است. آیا بهتر آن است که ضربه‌ها و لطمه‌هایِ روزگارِ غدّار را تاب بیاوری یا آن که اسلحه در دست گیری و با انبوهِ مشکلات بجنگی تا آن ناگواری‌ها را از میان برداری؟ مُردن آیا فقط خوابیدنی است؟ چیزِ بیشتری نیست؟ اگر خوابِ مرگ دردهایِ قلبِ ما و هزاران دردِ دیگری را پایان می‌بخشد که طبیعت بر جسمِ ما مستولی می‌گردانَد، پایانی است که البته باید آرزومندش باشیم. مردن... خوابیدن... اما شاید هم خواب دیدن. آه، همین است که مانع می شود. این که وقتی این جسمِ خاکی را دور انداختیم، شاید در آن خوابِ مرگْ خواب‌هایِ پریشانی ببینیم! ترس از این رویاهاست که ما را به تأمل وا می‌دارد و عمرِ مصیبت و سختی را این‌چنین طولانی می‌کند. چراکه اگر شخص به یقین بداند می‌توان خود را با خنجری برهنه آسوده کرد، کیست که در مقابلِ لطمه‌ها و خفّت‌هایِ زمانه، ظلمِ ظالم، کِبرِ متکبر، دردهایِ عشقِ شکست خورده، معطل شدن در دیوانخانه‌ها، وقاحتِ منصب‌داران، تحقیرهایی که لایقانِ صبور از نالایقان می‌بینند، تن به تحمل دهد؟ کیست که حاضر به بردنِ این بارها باشد و بخواهد یکسر زیر فشارِ زندگانیِ پُر ملال ناله سر دهد و عرق بریزد؟ اما ترس از این که بعد از مرگ چه خواهد گذشت، در آن سرزمینِ نامکشوفی که هیچ مسافری از سرحدش بر‌نمی‌گردد، اراده را سست می‌گردانَد. همین است که ما را وا می‌دارد تا رنج‌هایی را که می‌کشیم تحمل کنیم و نخواهیم خود را به میانِ رنج‌هایِ دیگری پرتاب کنیم که چیزی از آنها نمی‌دانیم. تفکر همه‌ی ما را ترسو می‌گرداند.
هملت
شکسپیر
@flith
بودن یا نبودن. مسئله این است. آیا بهتر آن است که ضربه‌ها و لطمه‌هایِ روزگارِ غدّار را تاب بیاوری یا آن که اسلحه در دست گیری و با انبوهِ مشکلات بجنگی تا آن ناگواری‌ها را از میان برداری؟ مُردن آیا فقط خوابیدنی است؟ چیزِ بیشتری نیست؟ اگر خوابِ مرگ دردهایِ قلبِ ما و هزاران دردِ دیگری را پایان می‌بخشد که طبیعت بر جسمِ ما مستولی می‌گردانَد، پایانی است که البته باید آرزومندش باشیم. مردن... خوابیدن... اما شاید هم خواب دیدن. آه، همین است که مانع می شود. این که وقتی این جسمِ خاکی را دور انداختیم، شاید در آن خوابِ مرگْ خواب‌هایِ پریشانی ببینیم! ترس از این رویاهاست که ما را به تأمل وا می‌دارد و عمرِ مصیبت و سختی را این‌چنین طولانی می‌کند. چراکه اگر شخص به یقین بداند می‌توان خود را با خنجری برهنه آسوده کرد، کیست که در مقابلِ لطمه‌ها و خفّت‌هایِ زمانه، ظلمِ ظالم، کِبرِ متکبر، دردهایِ عشقِ شکست خورده، معطل شدن در دیوانخانه‌ها، وقاحتِ منصب‌داران، تحقیرهایی که لایقانِ صبور از نالایقان می‌بینند، تن به تحمل دهد؟ کیست که حاضر به بردنِ این بارها باشد و بخواهد یکسر زیر فشارِ زندگانیِ پُر ملال ناله سر دهد و عرق بریزد؟ اما ترس از این که بعد از مرگ چه خواهد گذشت، در آن سرزمینِ نامکشوفی که هیچ مسافری از سرحدش بر‌نمی‌گردد، اراده را سست می‌گردانَد. همین است که ما را وا می‌دارد تا رنج‌هایی را که می‌کشیم تحمل کنیم و نخواهیم خود را به میانِ رنج‌هایِ دیگری پرتاب کنیم که چیزی از آنها نمی‌دانیم. تفکر همه‌ی ما را ترسو می‌گرداند.
هملت
شکسپیر
@flith
☘☘☘
#یادداشت_های_دلتنگی
اگر از خود مطمئن نیستیم، سرک نکشیم به خلوت کسی. توجه نکنیم، محبت نشان ندهیم، اهلی نکنیم. اگر شهامت دل بستن نداریم، دلبری هم نکنیم. اگر معیارها و خواسته هایمان را در کسی نمی بینیم، دور باشیم و از ترس تنهایی رویایی دروغین نبافیم. یاد بگیریم آفت آرامش کسی نباشیم.
حواسمان نبوده و بازی را بلد نبوده ایم که حالا روزگار پر شده از دل های شکسته. دل های لبه دار ، دل های تیز. اگر از زخمی کردن نمی ترسیم، لااقل از زخمی شدن بترسیم. دنیا دایره بسته بسیار کوچکی است...
#حمید_سلیمی
@flith
#یادداشت_های_دلتنگی
اگر از خود مطمئن نیستیم، سرک نکشیم به خلوت کسی. توجه نکنیم، محبت نشان ندهیم، اهلی نکنیم. اگر شهامت دل بستن نداریم، دلبری هم نکنیم. اگر معیارها و خواسته هایمان را در کسی نمی بینیم، دور باشیم و از ترس تنهایی رویایی دروغین نبافیم. یاد بگیریم آفت آرامش کسی نباشیم.
حواسمان نبوده و بازی را بلد نبوده ایم که حالا روزگار پر شده از دل های شکسته. دل های لبه دار ، دل های تیز. اگر از زخمی کردن نمی ترسیم، لااقل از زخمی شدن بترسیم. دنیا دایره بسته بسیار کوچکی است...
#حمید_سلیمی
@flith
اغلب برای بردن ما به سوی نابودی،عاملان تاریکی حقیقت را به ما میگویند،با گفتن حقایق کوچک اعتماد ما را جلب میکنند تا به بدترین شکل به ما آسیب بزنند...
نمایشنامه #مکبث
#ویلیام_شکسپیر
@flith
نمایشنامه #مکبث
#ویلیام_شکسپیر
@flith
امروز (۱۹ نوامبر) روز جهانی مردان است. بله! ما روز جهانی مردان داریم. چندین سال است که پژوهش‌های مختلف و نهادهای بین‌المللی هشدار می‌دهند که مردان دارند از فرهنگ «مردانگی مسموم» ساخته‌ی دست خودشان آسیب می‌بینند. آمار نشان می‌دهد مهم‌ترین دلیل جهانی مرگ مردان زیر ۴۵ سال، خودکشی است. دلیل اصلی، انتظارات فراوانی از مردان می‌رود که ناشی از فرهنگ‌ها و رسوم جنسیت‌زده است و همین‌طور نگاه جنسیت‌زده‌ای که می‌خواهد مرد «جدی» باشد، احساسات واقعی خود را بروز ندهد، محکم باشد، مدام نگرانی‌ها و ترس‌ها و خود واقعی‌اش را پشت ماسک پنهان کند و در یک کلام «مرد» باشد! دلیل دیگر، این واقعیت دردناک است که شمار چشمگیری از مردان هیچ «دوست واقعی» ندارند. دوستی که بتوانند با او درددل کنند، سفره‌ی دل بگشایند، از نگرانی‌ها و اضطراب و هراس و شکسته‌دلی بگویند، از گرایش جنسی واقعی‌شان، از گذشته و آینده و ...
در روز جهانی مرد، خوب است گزارش صادقانه و مهم بیلی بیکر در «بوستون گلوب» را مرور کنیم و به خودمان و دیگران یادآوری کنیم که فرهنگ جنسیت‌زده، دمار از روزگار همه‌ی ما از هر جنسیت درمی‌آورد و زخمی و قربانی به‌جا می‌گذارد:
بیلی بیکر چهل‌وچندساله است، سالهاست در «بوستون‌گلوب» کار می‌کند، ازدواج کرده و دو بچه‌ی کوچک دارد. بچه‌ها که به‌دنیا آمدند به محله‌ای در حاشیه‌ی شهر اسباب‌کشی کردند تا بتوانند خانه‌ای بزرگ‌تر با حیاط بخرند تا بچه‌ها بتوانند در فضایی بزرگ‌تر و میان دارودرخت بزرگ شوند. او کار می‌کند، ماشین بزرگی دارد (کلیشه‌ی خانواده‌ی آمریکایی که خارج از شهر زندگی میکنند) روزها مسیر طولانی را تا روزنامه می‌راند، صبح‌ها سعی می‌کند قبل کار به باشگاه ورزش برود یا بدود. شب‌ها حتما قبل از خواب بچه‌ها، یک ساعت وقت برای بازی و خنده با آنها بگذارد، آخرهفته‌ها بیشتر وقت را با زن و بچه‌هایش بگذراند، سالی یکی دوبار تعطیلات بروند و ...همه چیز یک کلیشه‌ی بسیار عادی و رایج زندگی خانوادگی طبقه‌ی متوسط و متوسط رو به بالا در آمریکا است.
چندوقت پیش روزی سردبیرش او را به اتاق صدا کرد و گفت یک سوژه عالی دارد که راست کار اوست. سردبیر به آمار ده‌ها سال بررسی دولت فدرال اشاره کرد: مردم در آمریکا بیشتر از این‌که از چاقی مفرط و دیابت و سیگار کشیدن بمیرند، از «تنهایی» و حس عمیق بی‌کسی می‌میرند. آدمی‌زاد (به‌ویژه مردان میانسال) تنهایند، اغلب اوقات هم در حال انکار این وضعیت و تنهایی مدت‌هاست یک عامل جدی مرگ‌ومیر و به‌خطرانداختن سلامت است و کسی درباره‌اش حرفی هم نمی‌زند. حالا سردبیر از بیکر می‌خواست برود تحقیق و درباره‌ی این موضوع یک مطلب مفصل بنویسد. بیکر بهش برخورد، چرا سردبیر فکر کرده او آدم مناسبی است که این سوژه را دنبال کند؟ او که یک دوجین رفیق صمیمی و معاشر دارد. مثلا همین دوست قدیمی‌اش مارک، هم‌کلاسی دوران دبیرستان بودند و هنوز باهم حرف می‌زنند و بیرون می‌روند. صبر کن ببینم... سالی چندبار هم را می‌بینند؟ چهار یا حداکثر پنج‌بار... روری چی؟ روری هم دوست صمیمی قدیمی‌اش است. آخرین‌بار کی روری را دید؟ بیشتر از یک سال از آخرین قرارشان گذشته... خب این همه همکارانش سرکار هستند که باهم ناهار می‌خورند و قهوه صبح و گپ می‌زنند....کی را گول میزنیم؟ چرا می‌خواهیم به خودمان بقبولانیم همکارانی که هر روز چندساعت می‌بینیم و گاه گپی میزنیم «دوست و رفیق» ما هستند آخه؟
بیلی بیکر هی فهرست دوستان‌اش را ردیف کرد و وقتی پشت میزش برگشت، واقعیت عین پتک بر سرش فرود آمد: بله، او «لوزر» است و تنها و فکر می‌کند کلی دوست و رفیق دارد. دکتر ریچارد شوارتز، محققی که اصلا درباره‌ی این معضل فراگیر تنهایی آدمی‌زاد در قرن ۲۱ کتابی نوشته است، از شنیدن ماجرای زندگی روزمره‌ی بیکر هیچ تعجب نکرد. گفت ماجرای کلیشه و تکراری تنهایی همین است. درگیر و گرفتار زندگی خانوادگی و کار و مشغله‌ای، وقتی اگر باقی بماند ترجیح میدی یا باید صرف رسیدگی به امورات بچه‌ها و خانه و زندگی خانوادگی کنی، بقیه دوستان‌ات هم همین‌اند و به‌سادگی و بدون این‌که حتا متوجه بشوید میبینید دیگر مدت‌هاست باهم حرف نزدید یا نشده یک قرار دورهمی بگذارید. تنهایی آوار می‌شود و جاری روزمره می‌شود.
ادامه مطلب را در زیر بخوانید:
تنهایی، بزرگترین خطر مردانگی
@FarnazSeifi
@flith
در روز جهانی مرد، خوب است گزارش صادقانه و مهم بیلی بیکر در «بوستون گلوب» را مرور کنیم و به خودمان و دیگران یادآوری کنیم که فرهنگ جنسیت‌زده، دمار از روزگار همه‌ی ما از هر جنسیت درمی‌آورد و زخمی و قربانی به‌جا می‌گذارد:
بیلی بیکر چهل‌وچندساله است، سالهاست در «بوستون‌گلوب» کار می‌کند، ازدواج کرده و دو بچه‌ی کوچک دارد. بچه‌ها که به‌دنیا آمدند به محله‌ای در حاشیه‌ی شهر اسباب‌کشی کردند تا بتوانند خانه‌ای بزرگ‌تر با حیاط بخرند تا بچه‌ها بتوانند در فضایی بزرگ‌تر و میان دارودرخت بزرگ شوند. او کار می‌کند، ماشین بزرگی دارد (کلیشه‌ی خانواده‌ی آمریکایی که خارج از شهر زندگی میکنند) روزها مسیر طولانی را تا روزنامه می‌راند، صبح‌ها سعی می‌کند قبل کار به باشگاه ورزش برود یا بدود. شب‌ها حتما قبل از خواب بچه‌ها، یک ساعت وقت برای بازی و خنده با آنها بگذارد، آخرهفته‌ها بیشتر وقت را با زن و بچه‌هایش بگذراند، سالی یکی دوبار تعطیلات بروند و ...همه چیز یک کلیشه‌ی بسیار عادی و رایج زندگی خانوادگی طبقه‌ی متوسط و متوسط رو به بالا در آمریکا است.
چندوقت پیش روزی سردبیرش او را به اتاق صدا کرد و گفت یک سوژه عالی دارد که راست کار اوست. سردبیر به آمار ده‌ها سال بررسی دولت فدرال اشاره کرد: مردم در آمریکا بیشتر از این‌که از چاقی مفرط و دیابت و سیگار کشیدن بمیرند، از «تنهایی» و حس عمیق بی‌کسی می‌میرند. آدمی‌زاد (به‌ویژه مردان میانسال) تنهایند، اغلب اوقات هم در حال انکار این وضعیت و تنهایی مدت‌هاست یک عامل جدی مرگ‌ومیر و به‌خطرانداختن سلامت است و کسی درباره‌اش حرفی هم نمی‌زند. حالا سردبیر از بیکر می‌خواست برود تحقیق و درباره‌ی این موضوع یک مطلب مفصل بنویسد. بیکر بهش برخورد، چرا سردبیر فکر کرده او آدم مناسبی است که این سوژه را دنبال کند؟ او که یک دوجین رفیق صمیمی و معاشر دارد. مثلا همین دوست قدیمی‌اش مارک، هم‌کلاسی دوران دبیرستان بودند و هنوز باهم حرف می‌زنند و بیرون می‌روند. صبر کن ببینم... سالی چندبار هم را می‌بینند؟ چهار یا حداکثر پنج‌بار... روری چی؟ روری هم دوست صمیمی قدیمی‌اش است. آخرین‌بار کی روری را دید؟ بیشتر از یک سال از آخرین قرارشان گذشته... خب این همه همکارانش سرکار هستند که باهم ناهار می‌خورند و قهوه صبح و گپ می‌زنند....کی را گول میزنیم؟ چرا می‌خواهیم به خودمان بقبولانیم همکارانی که هر روز چندساعت می‌بینیم و گاه گپی میزنیم «دوست و رفیق» ما هستند آخه؟
بیلی بیکر هی فهرست دوستان‌اش را ردیف کرد و وقتی پشت میزش برگشت، واقعیت عین پتک بر سرش فرود آمد: بله، او «لوزر» است و تنها و فکر می‌کند کلی دوست و رفیق دارد. دکتر ریچارد شوارتز، محققی که اصلا درباره‌ی این معضل فراگیر تنهایی آدمی‌زاد در قرن ۲۱ کتابی نوشته است، از شنیدن ماجرای زندگی روزمره‌ی بیکر هیچ تعجب نکرد. گفت ماجرای کلیشه و تکراری تنهایی همین است. درگیر و گرفتار زندگی خانوادگی و کار و مشغله‌ای، وقتی اگر باقی بماند ترجیح میدی یا باید صرف رسیدگی به امورات بچه‌ها و خانه و زندگی خانوادگی کنی، بقیه دوستان‌ات هم همین‌اند و به‌سادگی و بدون این‌که حتا متوجه بشوید میبینید دیگر مدت‌هاست باهم حرف نزدید یا نشده یک قرار دورهمی بگذارید. تنهایی آوار می‌شود و جاری روزمره می‌شود.
ادامه مطلب را در زیر بخوانید:
تنهایی، بزرگترین خطر مردانگی
@FarnazSeifi
@flith
☘☘☘
كرونا بي امان مي كشد؛تلاقي فرهنگ جامعه با عملكرد دولت
سجاد بهزادی
امروز دقيقا يک سال از شناسایی اولين مورد ابتلا به Covid 19 در چين می‌گذرد، اين بيماری تا به امروز جان یک ميليون و ۲۵۰ هزار نفر را در سراسر جهان گرفته است.
كشور ما نیز در ركورد مرگ بيماران كرونايي خود در جهان انگشت نما شده است.مانند خيلي از مرگ هاي ديگر.مرگ جاده اي ومرگ در سانحه هوايي و مرگ پشت مرگ.به قول شاملو "مرگ اینك موج سنگین گذرزمان است که در ما می گذرد."در كشور ما سالهاست مرگ و فقر با هم الفتي ديرينه دارند و زنده ماندن انسان ها با شاخص های نسبی رفاه یک آرزو شده است و چهره جامعه نشاط انگيز نيست.
حالا كرونا امان مان را بريده است. رییس سازمان نظام پزشکی مي گويد از میان افراد بستری شده در بیمارستان حدود ۱۵ % جانشان را از دست می‌دهند در حالي كه اين ميزان در كشور هاي ديگر دو درصد است.
یک دلیل مهم که مرگ و میر ها در کشور کم نمی شود و در یک سالگی کرونا آمار کشته ها روند صعودی دارد اینست که بر عکس دیگر کشورها صورت مسئله برای ما چندان روشن نیست و علت و معلول این مصیبت بزرگ هر کدام دیگری را متهم می کند.
دولت مي گويد "محل موبايل ها ورفت وآمد هاي مردم را در نظر دارد ومردم رفوزه شدند، هنوز برخی مردم در این شرایط حاضر نیستند از سفرهای تفریحی و پاساژگردی دست بردارند و فقط ۴۲ % مردم رعایت می کنند. درنهايت وزير بهداشت فرياد مي زند چقدر من و همکارانم باید التماس کنیم."
از طرفي ديگر جامعه نيز دولت را عامل اين وضعيت مي داند.بر اساس نظريه قرارداد اجتماعي" جان لاک" ، ما ملت ها از حق آزادی مطلق خود گذشتیم و حق حکمرانی را به دولت ها اعطا کردیم تا سلامت و امنیت ما تضمین شود.جامعه ايران بر اين باور است اگر كشور از نظر اقتصادي و سياسي مانند بسياري از كشورهاي ديگر، در شرايط عادي قرار داشت و دولت ها کارآمد بودند، هزینه زندگی گران نبود و دولت برنامه حمايت اقتصادي از قشرهاي آسيب پذير داشت ؛ شاهد ركورد زني پياپي در مرگ انسان ها نبوديم.
اينجا هست كه شعور و فرهنگ جامعه با عملكرد دولت با هم تلاقي پيدا كرده است و حاصل آن وضعيت نگران كننده اي است كه نشانه اي از بهبود در آن ديده نمي شود.
عده اي از صاحبنظران هم بر اين باورند كه کرونا در ايران مسئله بهداشتی نیست؛ بلكه سیاسی اجتماعی است.در جایی سخن وزير بهداشت اين باور را تاييد مي كند." ایهاالناس بدانید که من به تنهایی نمی‌توانم اپیدمی جمع بکنم. اگر روزی شکستی را به پای ما بنویسند دهانم را باز میکنم و مقصران را خواهم گفت." لذا عدم التزام به تصمیمات سیاسی واقتصادي مرتبط با كرونا و عدم اشراف و تسلط دولت بر همه امور و جوانب، سبب شده است كشور در معرض آزمون مدیریت و راستی آزمایی مهمي قرار بگيرد.
مانند هميشه و با نگاه ايدئولوژيك عده اي نيز آمريكا را سبب مرگ ومير جامعه ايران در اثر اپيدمي كرونا مي دانند.در تازه ترين اظهارات وزیر نفت گفته است "دولت آمریکا مسئول کشته شدن روزانه ۴۰۰ نفر از مردم ایران به‌دلیل همه‌گیری کروناست".
گير افتاده ايم ميان دولتي كه فرهنگ جامعه را و جامعه اي كه عملكرد و ناكارامدي دولت را و ديدگاهي كه آمريكا را مقصر مرگ هاي پي درپي امروز جامعه ايران به خاطر شيوع ويروس كرونا مي داند.کرونا شعور جامعه و كارآمدي سيستم سياسي و بهداشتي ما را محک زده است.
اکنون کشور مرحله تازه ای از اپیدمی کرونارا تجربه می کند و وزیر بهداشت می گوید" این آخرین فرصت تاب‌آوری نظام سلامت است، اگر مردم کوتاه بیایند بازی را می‌بازیم و به مرگ‌های ۴ رقمی می‌رسیم. مرگ چهار رقمی یعنی به ورطه‌ای خواهیم رسید که خلاص شدن از آن دشوار است."
بر اساس حقیقتی که پیش چشم ماست و نمی توان آن را انکار کرد باید از همین الان گفت بازنده هستیم. وضعيتي از بحران در بخش هاي مختلف اجتماعي و اقتصادي جامعه امروز ايران به خوبي عيان است.عامل اين بحران تلاقی ناكارآمدي اجزاء سيستم و عملكرد مسئولان و فرهنگ جامعه است.بر اين اساس در عرصه هاي عمومي نارضايتي بالايي از سطوح مدیریت وجود دارد که سالهاست روی هم تلنبار شده است.
اما دولت - ملت در ایران چقدر و تا كجا می خواهد با بحران های پیش روی خود سردرگم باشد و تهدید ها را به فرصت نزدیک نکند؟
جامعه به شهروند و الیت هایی (نخبگانی ) نیاز دارد که ناظر بر تخصص و تعهد خود، در موقعیتی که قرار می گیرند مسئولیت پذیر و کنشگری فعال در جریان توسعه باشند و به دولتی نیاز دارد که به بازتولید الیت های ناکارآمد کمک نکند و به جای آنکه با سردرگمی اجزاء سیستم را در پوسته زیبای پوپولیست گرایی تقویت کند به مفاهیم واقعی توسعه باور داشته باشد و در این مسیر برنامه ریزی کند.
@flith
كرونا بي امان مي كشد؛تلاقي فرهنگ جامعه با عملكرد دولت
سجاد بهزادی
امروز دقيقا يک سال از شناسایی اولين مورد ابتلا به Covid 19 در چين می‌گذرد، اين بيماری تا به امروز جان یک ميليون و ۲۵۰ هزار نفر را در سراسر جهان گرفته است.
كشور ما نیز در ركورد مرگ بيماران كرونايي خود در جهان انگشت نما شده است.مانند خيلي از مرگ هاي ديگر.مرگ جاده اي ومرگ در سانحه هوايي و مرگ پشت مرگ.به قول شاملو "مرگ اینك موج سنگین گذرزمان است که در ما می گذرد."در كشور ما سالهاست مرگ و فقر با هم الفتي ديرينه دارند و زنده ماندن انسان ها با شاخص های نسبی رفاه یک آرزو شده است و چهره جامعه نشاط انگيز نيست.
حالا كرونا امان مان را بريده است. رییس سازمان نظام پزشکی مي گويد از میان افراد بستری شده در بیمارستان حدود ۱۵ % جانشان را از دست می‌دهند در حالي كه اين ميزان در كشور هاي ديگر دو درصد است.
یک دلیل مهم که مرگ و میر ها در کشور کم نمی شود و در یک سالگی کرونا آمار کشته ها روند صعودی دارد اینست که بر عکس دیگر کشورها صورت مسئله برای ما چندان روشن نیست و علت و معلول این مصیبت بزرگ هر کدام دیگری را متهم می کند.
دولت مي گويد "محل موبايل ها ورفت وآمد هاي مردم را در نظر دارد ومردم رفوزه شدند، هنوز برخی مردم در این شرایط حاضر نیستند از سفرهای تفریحی و پاساژگردی دست بردارند و فقط ۴۲ % مردم رعایت می کنند. درنهايت وزير بهداشت فرياد مي زند چقدر من و همکارانم باید التماس کنیم."
از طرفي ديگر جامعه نيز دولت را عامل اين وضعيت مي داند.بر اساس نظريه قرارداد اجتماعي" جان لاک" ، ما ملت ها از حق آزادی مطلق خود گذشتیم و حق حکمرانی را به دولت ها اعطا کردیم تا سلامت و امنیت ما تضمین شود.جامعه ايران بر اين باور است اگر كشور از نظر اقتصادي و سياسي مانند بسياري از كشورهاي ديگر، در شرايط عادي قرار داشت و دولت ها کارآمد بودند، هزینه زندگی گران نبود و دولت برنامه حمايت اقتصادي از قشرهاي آسيب پذير داشت ؛ شاهد ركورد زني پياپي در مرگ انسان ها نبوديم.
اينجا هست كه شعور و فرهنگ جامعه با عملكرد دولت با هم تلاقي پيدا كرده است و حاصل آن وضعيت نگران كننده اي است كه نشانه اي از بهبود در آن ديده نمي شود.
عده اي از صاحبنظران هم بر اين باورند كه کرونا در ايران مسئله بهداشتی نیست؛ بلكه سیاسی اجتماعی است.در جایی سخن وزير بهداشت اين باور را تاييد مي كند." ایهاالناس بدانید که من به تنهایی نمی‌توانم اپیدمی جمع بکنم. اگر روزی شکستی را به پای ما بنویسند دهانم را باز میکنم و مقصران را خواهم گفت." لذا عدم التزام به تصمیمات سیاسی واقتصادي مرتبط با كرونا و عدم اشراف و تسلط دولت بر همه امور و جوانب، سبب شده است كشور در معرض آزمون مدیریت و راستی آزمایی مهمي قرار بگيرد.
مانند هميشه و با نگاه ايدئولوژيك عده اي نيز آمريكا را سبب مرگ ومير جامعه ايران در اثر اپيدمي كرونا مي دانند.در تازه ترين اظهارات وزیر نفت گفته است "دولت آمریکا مسئول کشته شدن روزانه ۴۰۰ نفر از مردم ایران به‌دلیل همه‌گیری کروناست".
گير افتاده ايم ميان دولتي كه فرهنگ جامعه را و جامعه اي كه عملكرد و ناكارامدي دولت را و ديدگاهي كه آمريكا را مقصر مرگ هاي پي درپي امروز جامعه ايران به خاطر شيوع ويروس كرونا مي داند.کرونا شعور جامعه و كارآمدي سيستم سياسي و بهداشتي ما را محک زده است.
اکنون کشور مرحله تازه ای از اپیدمی کرونارا تجربه می کند و وزیر بهداشت می گوید" این آخرین فرصت تاب‌آوری نظام سلامت است، اگر مردم کوتاه بیایند بازی را می‌بازیم و به مرگ‌های ۴ رقمی می‌رسیم. مرگ چهار رقمی یعنی به ورطه‌ای خواهیم رسید که خلاص شدن از آن دشوار است."
بر اساس حقیقتی که پیش چشم ماست و نمی توان آن را انکار کرد باید از همین الان گفت بازنده هستیم. وضعيتي از بحران در بخش هاي مختلف اجتماعي و اقتصادي جامعه امروز ايران به خوبي عيان است.عامل اين بحران تلاقی ناكارآمدي اجزاء سيستم و عملكرد مسئولان و فرهنگ جامعه است.بر اين اساس در عرصه هاي عمومي نارضايتي بالايي از سطوح مدیریت وجود دارد که سالهاست روی هم تلنبار شده است.
اما دولت - ملت در ایران چقدر و تا كجا می خواهد با بحران های پیش روی خود سردرگم باشد و تهدید ها را به فرصت نزدیک نکند؟
جامعه به شهروند و الیت هایی (نخبگانی ) نیاز دارد که ناظر بر تخصص و تعهد خود، در موقعیتی که قرار می گیرند مسئولیت پذیر و کنشگری فعال در جریان توسعه باشند و به دولتی نیاز دارد که به بازتولید الیت های ناکارآمد کمک نکند و به جای آنکه با سردرگمی اجزاء سیستم را در پوسته زیبای پوپولیست گرایی تقویت کند به مفاهیم واقعی توسعه باور داشته باشد و در این مسیر برنامه ریزی کند.
@flith
آیا آمریکا در حال آماده شدن برای حمله نظامی به ایران است؟
حساب کاربری مجتهد که اخبار پشت پرده آل سعود را بر ملا می کند، در توئیتر مدعی شد: آمریکا در حال آماده شدن برای حمله نظامی به یکی از کشورهای حاشیه خلیج (فارس) است که احتمالا ایران است.
مجتهد در صفحه خود در پایگاه اجتماعی توئیتر نوشت: تماس های ناگهانی آمریکا با نهادهای نظامی عربستان سعودی و کشورهای حاشیه خلیج (فارس) نشانه آمادگی احتمالی برای یک اقدام نظامی در منطقه است که ممکن است ضربه ای نظامی ضد ایران باشد.
@flith
حساب کاربری مجتهد که اخبار پشت پرده آل سعود را بر ملا می کند، در توئیتر مدعی شد: آمریکا در حال آماده شدن برای حمله نظامی به یکی از کشورهای حاشیه خلیج (فارس) است که احتمالا ایران است.
مجتهد در صفحه خود در پایگاه اجتماعی توئیتر نوشت: تماس های ناگهانی آمریکا با نهادهای نظامی عربستان سعودی و کشورهای حاشیه خلیج (فارس) نشانه آمادگی احتمالی برای یک اقدام نظامی در منطقه است که ممکن است ضربه ای نظامی ضد ایران باشد.
@flith
☘☘☘
به نظرم بزرگترین گامی که بشریت می‌تواند در راه سعادت خود بر دارد در بهبود مسئله تعلیم و تربیت خواهد بود.
باید افراد را طوری تربیت کرد که ایده انسان دوستی با روح آنها عجین گردد به قسمی که همه بشریت را یک خانواده با منافع مشترك بدانند.
باید در مغز افراد این مسئله را وارد ساخت که همکاری بین ابناء نوع بشر بیش از رقابت و هم چشمی ارزش و مقام دارد.
بالاخره تعلیم و تربیت باید درمسیری انجام گیرد که افراد بشر بفهمند دوست داشتن دیگران نه تنها یک وظیفۀ اخلاقی و یکی از تعالیم اصلی و اساسی است، بلکه خود مدبرانه‌ترین سیاستی است که انسان می‌تواند برای تامین سعادت خود بگیرد.
#برتراند_راسل
@flith
به نظرم بزرگترین گامی که بشریت می‌تواند در راه سعادت خود بر دارد در بهبود مسئله تعلیم و تربیت خواهد بود.
باید افراد را طوری تربیت کرد که ایده انسان دوستی با روح آنها عجین گردد به قسمی که همه بشریت را یک خانواده با منافع مشترك بدانند.
باید در مغز افراد این مسئله را وارد ساخت که همکاری بین ابناء نوع بشر بیش از رقابت و هم چشمی ارزش و مقام دارد.
بالاخره تعلیم و تربیت باید درمسیری انجام گیرد که افراد بشر بفهمند دوست داشتن دیگران نه تنها یک وظیفۀ اخلاقی و یکی از تعالیم اصلی و اساسی است، بلکه خود مدبرانه‌ترین سیاستی است که انسان می‌تواند برای تامین سعادت خود بگیرد.
#برتراند_راسل
@flith
🌹پرده پرده آنقدر از هم دریدم خویش را
تا که تصویری ورای خویش دیدم خویش را
خویش خویش من هم اینک از در صلح آمده است
بس که گوش از خلق بستم تا شنیدم خویش را
خویش خویش من مرا و هر چه منها بود سوخت
کشتم آن خویش و ز خاکش پروریدم خویش را
معنی این خویش را از خویش خویش خود بپرس
خویش بینی را گزیدم تا گذیدم خویش را
مِی شدم، ساقی شدم، ساغر شدم، مستی شدم
تا ز تاکستان هستی خوشه چیدم خویش را
سردی کاشانه را با آه گرمی داده ام
راه را بر خورشید بستم تا دمیدم خویش را
برده داران زمانها چوب حرّاجم زدند
دست اول تا برآمد خود خریدم خویش را
بزم سازان جهان مِی از سبوی پر خورند
من تهی پیمانه بودم؛ سر کشیدم خویش را
اشک و من با یک ترازو قدر هم بشناختیم
ارزش من بین که با گوهر کشیدم خویش را
شمعم و با سوختن تا آخرین دم زنده ام
قطره قطره سوختم تا آفریدم خویش را
🌹معینی کرمانشاهی
@flith
تا که تصویری ورای خویش دیدم خویش را
خویش خویش من هم اینک از در صلح آمده است
بس که گوش از خلق بستم تا شنیدم خویش را
خویش خویش من مرا و هر چه منها بود سوخت
کشتم آن خویش و ز خاکش پروریدم خویش را
معنی این خویش را از خویش خویش خود بپرس
خویش بینی را گزیدم تا گذیدم خویش را
مِی شدم، ساقی شدم، ساغر شدم، مستی شدم
تا ز تاکستان هستی خوشه چیدم خویش را
سردی کاشانه را با آه گرمی داده ام
راه را بر خورشید بستم تا دمیدم خویش را
برده داران زمانها چوب حرّاجم زدند
دست اول تا برآمد خود خریدم خویش را
بزم سازان جهان مِی از سبوی پر خورند
من تهی پیمانه بودم؛ سر کشیدم خویش را
اشک و من با یک ترازو قدر هم بشناختیم
ارزش من بین که با گوهر کشیدم خویش را
شمعم و با سوختن تا آخرین دم زنده ام
قطره قطره سوختم تا آفریدم خویش را
🌹معینی کرمانشاهی
@flith
گروه تروریستی سیاه جامگان
به رهبری داریوش فروهر
عامل حمله به پادگانها و کشتار ارتشی ها در شورش ۵۷
@flith
به رهبری داریوش فروهر
عامل حمله به پادگانها و کشتار ارتشی ها در شورش ۵۷
@flith
☘☘☘
مرور خاطرات روزهای تلخ ، خاطرات یکی از حاضرین در ستاد فرماندهی ضد اغتشاشات قرارگاه ثارالله :
در ستاد نشسته بودیم ، در حالی که بیسیم های ناجا و یگان های عملیاتی سپاه را گوش می کردیم
بیسیم سپاه :
مصطفی جان توی اندیشه(شهریار) اصلا وضع خوب نیست
بچه ها میگن همینطوری پیش بره شهرو میگیرن
مصطفی :
یعنی چی شهرو میگیرن مگه ما مردیم ؟ حضرت آقا چشم امیدش به ماهاست ، کل انقلابیا چشمشون به ماهاست
بیسیم :
از پسشون برنمیایم مصطفی جان تعداد زیاده
سلاح ها مشقی ندارن که بترسونیم همه‌اش رو جنگی بار زدیم
مصطفی:
هرجا کم آوردید به اختیار بزنیدشون
داداش ما سوریه و عراق رو جمع کردیم اینجا که ولایت خودمونه
بیسیم :
داداش جمعیت زیاده چند نفرو بزنیم !
مصطفی :
خشابت چندتا گلوله داره ؟ خشاب خالی برگرد
بیسیم :
آخه ... باشه
۳ دقیقه بعد
بیسیم :
مصطفی جان دلمون رضا نمیده ، بچه ها سر سنگین اند
داداش کاش بچه های اطلاعاتی میومدن شاه مهره ها را نشان می کردند یا همونا را می زدیم یا دستگیر میکردیم اینطوری که نمیشه ما که نمیدونم کی به کیه آخه نمیشه که رگبار زد تو مردم
مصطفی :
داداش هرکس تو اون جمعیت هست شاه مهره است
هرکس اونجاست براندازه و خونش مباح
نگران شرعش هم نباش از حاج آقا حکم داریم
بیسیم:
بچه توشون هست
مصطفی:
زمان شاه هم کم بچه توی اعتراضات کشته نشد
بیسیم داشته باش سردار نجات میخواد باهات حرف بزنه
نجات:
برادر عزیز حفظ نظام از اوجب واجبات است
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ
بیسیم :
سردار ضد شورش بگید بیاد اشک آور بزنه متفرق میشن نیاز به خون ریزی نیست
مصطفی:
سردار رفت ، دیگه ادامه این بحث میشه تمرد
اندیشه هر اتفاقی بیفته تو رو میشناسیم اینجا به اندازه کافی صوت و شاهد از استنکاف شما موجوده
بیسیم:
حاجی من تمرد نکردم ولی باید بتونم حجت بیارم واسه بچه ها؟
مصطفی:
بچه ها غلط کردن مگه ما واسه همچین روزی تربیت نشدیم؟
فکر کردید اگر اتفاقی بیفته همین آدما به شما رحم می کنند ؟
الان یه تیم مسلح از بچه های انصار(انصار حزب الله) هم اینجان اگر نیاز دارید بفرستمشون؟
بیسیم:
نه حاجی خودم درستش میکنم
مصطفی :
هرکس زدید سریع جنازه اش جمع کنید بهره برداری نکنند
شکری :
چی میگه این ؟
مصطفی :
بابا من نمیدونم واسه چی آدمای سست رو میفرستن اینجور جاها
اینا .... لای پاهاشون نیست به خدا
پشت بیسیم تازه باید احکام ثانویه بهشون یاد بدیم
.... تو این گزینش
شکری :
خوب دیگه همه مثل هم نیستند بعضی ها با این مسائل کنار نمیان
مسعود پلنگ الان پشت بیسیم میگفت حداقل ۲۰ نفرو خودم زدم
مصطفی :
مسعود را فرستادن کجا ؟
شکری :
شهر قدس بوده
قبلش هم شهریار بوده
مصطفی :
مسعود حیوونیه برا خودش بابا
شکری:
ولی وضع خوبی نیست
خیلی از بچه ها پای کار نیستند اینطوری بخواد پیش‌بره کار گره میخوره
مصطفی:
بزار این سر و صداها بخوابه .... را پار میکنند
همه شون میفرستن دادسرا
پول میگیرن واسه چی پس ؟
شکری:
خوب حالا مگه چقدر دارن میدن
خداوکیلی ۶ میلیون هم شد حقوق ؟
مصطفی:
ای بابا
چی بگم
کار برای خدا برکت میاره
#آبان_خونین_جاویدان
#نه_میبخشیم
#نه_فراموش_میکنیم
@flith
مرور خاطرات روزهای تلخ ، خاطرات یکی از حاضرین در ستاد فرماندهی ضد اغتشاشات قرارگاه ثارالله :
در ستاد نشسته بودیم ، در حالی که بیسیم های ناجا و یگان های عملیاتی سپاه را گوش می کردیم
بیسیم سپاه :
مصطفی جان توی اندیشه(شهریار) اصلا وضع خوب نیست
بچه ها میگن همینطوری پیش بره شهرو میگیرن
مصطفی :
یعنی چی شهرو میگیرن مگه ما مردیم ؟ حضرت آقا چشم امیدش به ماهاست ، کل انقلابیا چشمشون به ماهاست
بیسیم :
از پسشون برنمیایم مصطفی جان تعداد زیاده
سلاح ها مشقی ندارن که بترسونیم همه‌اش رو جنگی بار زدیم
مصطفی:
هرجا کم آوردید به اختیار بزنیدشون
داداش ما سوریه و عراق رو جمع کردیم اینجا که ولایت خودمونه
بیسیم :
داداش جمعیت زیاده چند نفرو بزنیم !
مصطفی :
خشابت چندتا گلوله داره ؟ خشاب خالی برگرد
بیسیم :
آخه ... باشه
۳ دقیقه بعد
بیسیم :
مصطفی جان دلمون رضا نمیده ، بچه ها سر سنگین اند
داداش کاش بچه های اطلاعاتی میومدن شاه مهره ها را نشان می کردند یا همونا را می زدیم یا دستگیر میکردیم اینطوری که نمیشه ما که نمیدونم کی به کیه آخه نمیشه که رگبار زد تو مردم
مصطفی :
داداش هرکس تو اون جمعیت هست شاه مهره است
هرکس اونجاست براندازه و خونش مباح
نگران شرعش هم نباش از حاج آقا حکم داریم
بیسیم:
بچه توشون هست
مصطفی:
زمان شاه هم کم بچه توی اعتراضات کشته نشد
بیسیم داشته باش سردار نجات میخواد باهات حرف بزنه
نجات:
برادر عزیز حفظ نظام از اوجب واجبات است
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ
بیسیم :
سردار ضد شورش بگید بیاد اشک آور بزنه متفرق میشن نیاز به خون ریزی نیست
مصطفی:
سردار رفت ، دیگه ادامه این بحث میشه تمرد
اندیشه هر اتفاقی بیفته تو رو میشناسیم اینجا به اندازه کافی صوت و شاهد از استنکاف شما موجوده
بیسیم:
حاجی من تمرد نکردم ولی باید بتونم حجت بیارم واسه بچه ها؟
مصطفی:
بچه ها غلط کردن مگه ما واسه همچین روزی تربیت نشدیم؟
فکر کردید اگر اتفاقی بیفته همین آدما به شما رحم می کنند ؟
الان یه تیم مسلح از بچه های انصار(انصار حزب الله) هم اینجان اگر نیاز دارید بفرستمشون؟
بیسیم:
نه حاجی خودم درستش میکنم
مصطفی :
هرکس زدید سریع جنازه اش جمع کنید بهره برداری نکنند
شکری :
چی میگه این ؟
مصطفی :
بابا من نمیدونم واسه چی آدمای سست رو میفرستن اینجور جاها
اینا .... لای پاهاشون نیست به خدا
پشت بیسیم تازه باید احکام ثانویه بهشون یاد بدیم
.... تو این گزینش
شکری :
خوب دیگه همه مثل هم نیستند بعضی ها با این مسائل کنار نمیان
مسعود پلنگ الان پشت بیسیم میگفت حداقل ۲۰ نفرو خودم زدم
مصطفی :
مسعود را فرستادن کجا ؟
شکری :
شهر قدس بوده
قبلش هم شهریار بوده
مصطفی :
مسعود حیوونیه برا خودش بابا
شکری:
ولی وضع خوبی نیست
خیلی از بچه ها پای کار نیستند اینطوری بخواد پیش‌بره کار گره میخوره
مصطفی:
بزار این سر و صداها بخوابه .... را پار میکنند
همه شون میفرستن دادسرا
پول میگیرن واسه چی پس ؟
شکری:
خوب حالا مگه چقدر دارن میدن
خداوکیلی ۶ میلیون هم شد حقوق ؟
مصطفی:
ای بابا
چی بگم
کار برای خدا برکت میاره
#آبان_خونین_جاویدان
#نه_میبخشیم
#نه_فراموش_میکنیم
@flith
غیر اخلاقی ترین عادت بشر اینست که مدام و بی وقفه، در باره هرکس و پیش از آنکه بفهمد ودرک کند قضاوت می کند. این آمادگی پرشور برای قضاوت کردن، نفرت انگیزترین حماقت و مخرب ترین شرارتهاست...
#میلان_کوندرا
#وصیت_خیانت_شده
@flith
#میلان_کوندرا
#وصیت_خیانت_شده
@flith
برای برخی از مدافعین طب سنتی، موضوع بیش از آنکه طبابت باشد، ایدئولوژی است. «طب سنتی» ابزاری شده در جهت «غرب‌ستیزی». رویارویی با طب پاستور، دانش داروسازی غرب و نهایتاً ادامه همان داستان بغض و کینه‌های کهنه تاریخی مرحوم استاد احمدفردید، جلال آل‌احمد، دکتر علی شریعتی و... به فرهنگ و تمدن غرب. کینه‌ورزی که در جمهوری اسلامی، در ابعادی وسیع گسترش یافته و بدل به یکی از ستون‌های ایدئولوژیک نظام شده.
#صادق_زیباکلام 2 آبان
@flith
#صادق_زیباکلام 2 آبان
@flith
کامبوزیا پرتوی کارگردان درگذشت
کامبوزیا پرتوی کارگردان و نویسنده آثار مختلفی از جمله «کامیون» ، " من ترانه پانزده سال دارم" و "کافه ترانزیت" صبح امروز به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت/ ایرنا
@flith
کامبوزیا پرتوی کارگردان و نویسنده آثار مختلفی از جمله «کامیون» ، " من ترانه پانزده سال دارم" و "کافه ترانزیت" صبح امروز به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت/ ایرنا
@flith
☘☘☘
ای سرزمین! کدام فرزندها، در کدام نسل تو را آزاد آباد و سربلند، با چشمان باور خود خواهند دید؟ ای مادر ای ایران! جان زخمی تو در کدام روز هفته التیام خواهد پذیرفت؟ چشمان ما به راه عافیت تو سفید شد.ای ما نثار عافیت تو.
#نون_نوشتن
#محمود_دولت_آبادی
@flith
ای سرزمین! کدام فرزندها، در کدام نسل تو را آزاد آباد و سربلند، با چشمان باور خود خواهند دید؟ ای مادر ای ایران! جان زخمی تو در کدام روز هفته التیام خواهد پذیرفت؟ چشمان ما به راه عافیت تو سفید شد.ای ما نثار عافیت تو.
#نون_نوشتن
#محمود_دولت_آبادی
@flith