پرواز فکر و اندیشه

☘☘☘
منافع يك رژيم و منافع يك كشور

بيژن اشتري

امروز از تلویزیون شنیدم که «رژیم آمریکا در آستانهٔ سقوط قرار گرفته». دیدم که این کلمهٔ «رژیم آمریکا» چقدر برایم‌ عجیب و نامأنوس است و از خودم پرسیدم چرا؟ ماحصل این پرسش و پاسخ درونی را با شما در میان می‌گذارم:

ما هیچوقت یک دولت برآمده از انتخابات آزاد را که برای یک دورهٔ معلوم و مشخص از طرف اکثریت مردم برای ادارهٔ مملکت انتخاب شده «رژیم» نمی‌نامیم.ر ژیم به حکومتی اطلاق می‌شود که غیردموکراتیک است، تک صدایی است، مشروعیت مردمی ندارد، اولیگارشیک و نظارت‌ناپذیر‌ است و عمرش جاودان. مثل رژیم کرهٔ شمالی که عملاً یک خانواده دهه‌هاست بر یک کشور مشغول حکومت کردن هستند.

البته آنهایی که جزئی از رژیم هستند، اگر باهوش باشند، همواره می کوشند که رژیم شان را معادل با «کشور» جلوه بدهند؛ اما رژیم و کشور دو تا چیز کاملاً متضاد یکدیگرند. منافع رژیم یک چیز است و منافع کشور یک چیز دیگر. مثالی برنم: منافع رژیم کرهٔ شمالی یعنی منافع خاندان کیم، یعنی تداوم حکمرانی کیم جونگ اون و جمع محدود نوچه‌ها و کارگزارانش. درحالی‌که منافع مردم کرهٔ شمالی در گروی پایان‌ یافتن دورهٔ حکمرانی این خاندان و در نتیجه پایان یافتن انزوای کشور، احیای اقتصاد، رفع فقر، و احیای ارزش‌های عام انسانی است. پس می‌بینید که منافع رژیم کاملاً متضاد با منافع ملی است.

برگردم به ابتدای مطلب. در کشورهای دموکراتیک هیچ «رژیمی» وجود ندارد چون مرز روشنی بین حاکمان و اکثریت مردم وجود ندارد. در همین آمریکا مردم می‌توانند آزادانه تمامی ارکان حکومتی‌شان را، از رئیس‌جمهور تا قانونگذار و شهردار و رئیس پلیس را خودشان انتخاب کنند. گردش قدرت در جامعه وجود دارد و هیچ حاکم مادام‌العمری وجود ندارد؛ پس عملاً هیچ رژیمی در کار نیست که با تظاهرات عمومی بتوان آن را برانداخت و بر عکس

در کشورهای غیردموکراتیکی مثل کرهٔ شمالی، حاکمان غیرانتخابی، عملاً دور خودشان یک خط پر رنگ کشیده‌اند و خود را از بقیهٔ مردم متمایز کرده‌اند و مدام در حال تقویت جایگاه انحصاری‌شان و تداوم حکومت‌شان هستند و در نتیجه باید هم که از اعتراض‌های عمومی بترسند زیرا آنها یک «رژیم» هستند، یک هدف هستند، یک سیبل مشخص برای ساقط شدن.

@flith

879 views06:00