🟢 دماوند را «ال نینیوی مردم»آزاد کرد

خبر خوب اینکه اوقاف فهمید دماوند خیلی گلوگیری است و از تملک آن پا پس کشید. ظاهرا دیشب سند اراضی مورد ادعا به سازمان جنگلها و مراتع بازگشته است.

🔸خوبتر این است که فشار و واکنش پرشور مردم باعث آزادسازی دماوند شد. جامعه مدنی ایران سرمایه ای عظیم با انرژی نهفته است. ال نینیو حاصل انباشت انرژی در لایه های ژرفتر اقیانوس است. آیا انباشت انرژی (اینهمه خشم که روز به روز و ساعت به ساعت تلنبار می شود روی هم) جامعه مدنی را به ال نینیوی دگرگونی تبدیل خواهد کرد؟ روند وقایع از آبان ۹۸ به این سو را ببینید.

🔸نگران کننده اما اینکه دماوند و آقمشهد فقط دو تا از هزار و چهارصد پرونده غصب اراضی ملی توسط سازمان اوقاف هستند. نگرانیم که دماوند را از بیم باختن آن هزار و چند پرونده مابقی رها کرده باشند.

🔸فعلا امروز را شاد باشیم. تقدیم به شما نوای کمانچه #اردشیر_کامکار. با این نوا حتی دماوند هم امروز می تواند به رقص درآید.


@flith

محرم، عزاداری و کاسبان مذهب
چندی پیش در آغاز اوج گرفتن پاندمی «کرونا» (کویدو – 19) و ضرورت قرنطینه شدن شهر قم و اماکن زیارتی و به اصطلاح مذهبی، جنجالی درگرفت و عده ای رگ غیرت دینی شان سخت جنبید و فریاد «وااسلاما» سر داده و با هر نوع اعمال محدویت در چنان مکانهایی را برنتافته و مخالفت کردند.
هرچه بود گذشت اما اکنون هنوز محرم از راه نرسیده باز داستان کهنه و جدال پیشین در حال تکرار شدن است. یکی از مراجع دینی اعلام می کند که وزارت بهداشت و حسن روحانی نمی توانند مانند رضاخان عزاداری را ممنوع کنند و باید عزاداری ها عملی شود ولو این که هزاران انسان بر اثر ابتلا به بیماری کرونا بمیرند و واعظ مشهوری فتوای شرعی می دهد که «عزاداری افضل واجبات است».
چنین می نماید که این بار حضرات کوتاه نخواهند آمد و تن به تعطیلی و حتی محدودیت مفیدی نخواهند داد. به یک دلیل تاریخی و اقتصادی روشن و آن هم بعد اقتصاد و تجارت و حفظ منافع «کاسبان مذهب» است. هر چیزی می تواند «کاسبان»ی داشته باشد ولی بی تردید مذهب نهادینه شده بیشترین استعداد کاسبی را دارد.
تاریخ ادیان و مذاهب در تمام اشکالش از کهن ترین دوران تا کنون به روشنی نشان می دهد نهاد دین که در قالب انواع متولیان دینی (شمن ها و جادوگران و موبدان و خاخام ها و روحانیون و علمای اسلامی – فقیه و مفتی و قاضی و واعظ و روضه خوان و مداح-) تعین تاریخی یافته است، همواره ابزاری برای کسب مال و مقام و منزلت اجتماعی و دیگر وجوه کسب منافع بوده و هست. معابد مذهبی در اشکال مختلف آن در طول تاریخ (آتشکده ها و بتکده ها و کنیسه ها و کلیساها و مسجدها و امام زاده ها و . . .) غالبا به دست ارباب قدرت ساخته و اداره شده و منافع سرشاری را نیز در ابعاد متنوع و سودمند برای این اربابان و سروران داشته و دارد.
حال در وضعیت کنونی و در جمهوری روحانی و نظام ولایی ایران، که به تعبیر شریعتی مثلث زر و زور و تزویر در یک تندیس تجمیع شده است، نهاد مذهب و تولیت معابد و اجرای شعائر بیش از همیشه مکسب کاسبان دین است. از این رو اگر آقایان از اعمال محدودیت ماه رمضان اندکی کوتاه می آیند از محرم و عزاداری های با شکوه نخواهد گذشت چرا که برای اینان و البته بیشتر طبقه کاسب مداحان فصل کسب بسیار پرسود است. از آنجا که حضرات خود را نماد اسلام و اصلا خود اسلام می دانند، معنای سخن مشهور آیت الله خمینی بیشتر فهمیده می شود که: این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است!
در این میان مثلا فلان واعظ کاسب نمی داند که صرفا با معیار فقهی عزاداری برای امام حسین نه تنها واجب نیست بلکه حتی در چهارچوب احکام خمسه مستحب هم نیست و حداکثر «جایز» است و آن هم البته مشروط به عدم صدور فعل حرام شرعی؟! آنگاه در این معادله، دعوی «افضل واجبات» از کجا پیدا شده است؟ مبنا و استدلال فقهی ایشان چیست؟ آیا او این اندازه بی اطلاع و بی سواد است؟ به گمانم چنین نیست بلکه راز مگو همان محدود شدن احتمالی مکسب و کسب است.
برای روشن شدن عمق فاجعه لطفا گزارش زیتون با عنوان «رئیس ستاد کرونا و منبری سال های دور» به قلم سولماز ایکدر را حتما بخوانید.
چهارشنبه 8 مرداد 99
#یوسفی_اشکوری #دینی_اجتماعی

@flith

گریه مام وطن برای نجات میهن و کوه دماوند سجده بانوی پیشکسوت محیط زیست و منابع طبیعی ایران سرکار خانم دکتر مهلقا ملاح به قله رفیع دماوند و دعای خیر برای نجات میهن در فیلم مستند "همه‌ی درختان من" به کارگردان: رخشان بنی‌اعتماد

@flith

☘☘☘
سپاه و ارتش بايد در يكديگر ادغام شوند تا هزينه ها نصف شود

سیدمصطفی_تاجزاده

اقتصاد ايران ديگر توان هزينه دو نيروي مسلح (ارتش و سپاه )و مشاركت در چند جنگ نيابتي را ندارد

راهبرد و سیاست هایی که دولت پنهان و حزب پادگانی در ایران دنبال می‌کنند، مشابهت زیادی با استراتژی کره شمالی دارد.

مدل کره شمالی یعنی سیستمی که سلاح اتمی و موشک بالستیک دارد و در نتیجه هیچ دولتی نمی‌تواند به آن حمله نظامی کند و رژیمش را تغییر دهد. اما به لحاظ اقتصادی، علمی و فنی، کشوری توسعه‌نیافته است با مردمی فقیر و گرسنه. این الگو بر مشت آهنین در داخل و انزوای بین‌المللی استوار است.

بسیاری از کشورهای جنوب شرقی آسیا توانسته‌اند در ۴۰سال گذشته به جهش‌های بزرگ اقتصادی دست یابند. باوجود این کره شمالی یکی از عقب‌مانده‌ترین کشورهای جهان است.

کره بعد از جنگ دوم جهانی به دو پاره تقسیم شد. بنابراین مردم دو کشور تاریخ و دین و فرهنگ و نژاد و زبان مشترکی دارند. اما به دو دلیل زیر کره جنوبی جزو اقتصادهای برتر دنیا و کره شمالی جزو عقب‌مانده‌ترین کشورها محسوب می‌شوند. اول ساختار سیاسی و دوم و مهمتر استراتژی دو کشور است. کره جنوبی استراتژی توسعه‌محور را برگزید و کره شمالی راهبرد نظامی/امنیتی را. تولیدات اولی دنیا را گرفت و دومی از دنیا عقب افتاد.

ساختار سیاسی چین و کره شمالی شباهت زیادی به هم دارند و هر دو متاثر از شوروی سوسیالیستی هستند؛ تک‌حزب و تمامیت‌خواه.

چین همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی تصمیم گرفت به توسعه اقتصادی اولویت دهد و به تتش زدایی و تعامل با جهان بپردازد. نتیجه آن شد که بعد از ۴۰سال به اقتصاد دوم جهان تبدیل شده و ۷۵۰میلیون نفر از شهروندان خود را از خط فقر نجات داده است.

اما کره شمالی عقب ماند، فقط به دلیل آنکه استراتژی اشتباه خود را تغییر نداد، در حالی که متحد استراتژیک چین بود و هست.

جمهوری اسلامی نتوانسته در عرصه‌ اقتصادی جهش کند و اقتصادی پویا و توسعه‌یافته ندارد. زیرا همان خطایی را مرتکب می‌شود که شوروی سابق شد و فرو پاشید. همان اشتباهی که امروز کره شمالی می‌کند؛ رشد کاریکاتوری و نامتوازن. موشک بالستیک دارد، خودرو و دیگر کالاهای مصرفی را ندارد و نمی‌تواند مشکلات جامعه را حل کند.

الان در ایران هر کس سرکار بیاید و هر انتخاباتی صورت بگیرد، نمی‌تواند گام موثری برای حل مشکلات جامعه بردارد. زیرا مانع اصلی همان استراتژی اشتباهی است که بر کشور حاکم است. منابع و نیز دیپلماسی کشور در خدمت توسعه اقتصادی و رفاه ملی نیست.

مجلس جدید را در یک مسابقه تک اسبه، از جوانان مومن انقلابی تشکیل داده‌اند. شورای نگهبان هم با آنها کاملا هماهنگ است. رهبر آن را انقلابی‌ترین و قوی‌ترین مجلس می‌خواند. سپاه نیز ریاست مجلس، ریاست مرکز پژوهش ها، ریاست دیوان محاسبات و ... را در دست دارد. باوجوداین مجلس توان اینکه طرح اقتصادی بزرگی را که بتواند باری از دوش مردم بردارد، نمی‌تواند ارائه دهد.

اقتصاد ايران ديگر توان هزينه دو نيروي مسلح (ارتش و سپاه )و مشاركت در چند جنگ نيابتي را ندارد
می‌پرسند چرا می‌گویید اقتصاد مشکل جامعه است اما راه‌حل آن سیاسی است؟ زیرا تا از تحریم خارج نشویم و با جهان تعامل نکنیم، اقتصاد کشور تکان نمی خورد.

ما می‌توانستیم تحریم نباشیم. این دروغ است که می‌گویند چون مستقل هستیم تحریم شده‌ایم. بسیاری از کشورها مستقل هستند و تحریم نشده‌اند. اما هیچ کشور در حال رشدی نیست که تحریم باشد و اقتصاد آن بتواند رفاه جامعه را تامین کند.

اقتصاد ما دیگر توان پرداخت هزینه‌های دو نیروی مسلح و مشارکت در چند جنگ نیابتی را ندارد. سپاه و ارتش باید در یکدیگر ادغام شوند، تا هزینه‌ها نصف شود. هم‌چنان که کمیته و شهربانی در هم ادغام شدند و نیروی انتظامی را تشکیل دادند و همه هم راضی هستند.

در ۱۴سال گذشته که پرونده کشورمان با دیپلماسی غلط احمدی‌نژاد به شورای امنیت رفت، ایران به دلیل ترس همه کشورها از مجازات‌های سنگین امریکا، حتی با چین و روسیه هم نتوانست آن چنان که باید و شاید ارتباط اقتصادی عادی و گسترده برقرار کند.

میلیون‌ها ایرانی فقیرند و وقتی تبعیض‌ها و فسادها را می‌بینند عصبانی هم می‌شوند. ما نمی‌توانیم به اقتصاد خود رونق دهیم و فقر را برطرف کنیم، جز اینکه استراتژی کشور را اصلاح کنیم.

در داخل نیز برعکس آنچه که دولت پنهان و حزب پادگانی تبلیغ می‌کند، تنها راه نجات، سپاهی و نظامی کردن کشور نیست. بازگشت به مردم و جلب اعتماد، رضایت و مشارکت آنها است.

@flith

☘☘☘
در این دنیا نه خوشبختی هست و نه بدبختی
فقط قیاس یک حالت با حالتی دیگر است.
تنها کسی که حد اعلای بدبختی را شناخته باشد
میتواند حد اعلای خوشبختی را نیز درک کند...

میبایست انسان خواسته باشد بمیرد، تا بداند زنده بودن چقدر خوب است...
پس زندگی کنید و خوشبخت باشید.
و
هرگز فراموش نکنید که تا روزی که خداوند بخواهد آینده‌ی انسان را آشکار کند، همه‌ی شناخت انسان در دو کلمه خلاصه می‌شود
انتظار کشیدن و امیدوار بودن...

#کنت_مونت_کریستو
#الکساندر_دوما

@flith

شعری منتشرنشده از استاد هوشنگ ابتهاج (سایه) با صدا و تصویر شاعر
(بخشی از نشست مجازی «خانه‌ی ایران» با سایه، ۵ مرداد ۱۳۹۹)
سایه جان در این شعر پس از یادکرد محمدحسین #شهریار، سخنسرای شهیر و یار دیرینش، از بزرگان موسیقی ایران، غلامحسین بنان، حسن #کسایی، حسین قوامی، ادیب خوانساری، محمدرضا #شجریان و محمدرضا #لطفی نام برده است. شأن نزول شعر آن است که سایه خبردار می‌شود برخی هنردوستان به خانه‌ی پیشین او، که به «خانه‌ی ارغوان» معروف شده است، می‌روند تا درخت ارغوانش را ببینند. همان درخت که با شعری که سایه در زندان خطاب به آن سرود، به نماد دوستی‌ها و دلبستگی‌های پاک بدل شد.
سایه، با وجود پرهیزی که از تکرار مضامین اشعار پیشین به شکل آشکار دارد، با دلتنگی برای روزهای ازدست‌رفته به یاد ارغوان و آن خانه که پر از خاطرات شیرین همراه بزرگان هنر ایران‌زمین بود این شعر شیوای حسرت‌بار نیمایی را خطاب به ارغوان سرود:

ارغوان
در و دیوار غریب‌افتاده
چه تماشا دارد؟

سایه این شعر را با بغض و اندوه بسیار می‌خواند.
برای شاعر بزرگ روزگارمان، آرزوی تندرستی و شادکامی داریم.

@flith

پاسخ دکتر #مهدیا_غلام‌نژاد فوق تخصص ریه و مجاری تنفسی به ادعای وزیر بهداشت که گفته است: "می‌خواهیم با برگزاری محرم الگویی ماندگار به جهانیان معرفی کنیم"
@flith

روسیه: تا دو هفته دیگر واکسن کرونا را به بازار عرضه خواهیم کرد/ آمریکایی‌ها را شوکه می‌کنیم

روسیه اعلام کرد در اواسط ماه اوت (اواخر مرداد ) نسخه اولیه واکسن خود را به بازار عرضه خواهد کرد.

کرل دمیتریف، رئیس صندوق ثروت ملی روسیه گفت: کشف این واکسن از سوی روسیه مانند زمانی است که به عنوان نخستین کشور در جهان در سال ۱۹۵۷ ماهواره اسپوتنیک را به فضا پرتاب کردیم.

هنوز آمار مربوط به تحقیقات درباره آزمایش موفقیت آمیز واکسن روسیه به مجامع علمی عرضه نشده است؛ همچنین مشخص نیست آیا فرآیند آزمایش انسانی واکسن کرونا به طور کامل طی شده است یا نه.

@flith

☘☘☘
"تنهاییِ بهشتیان"

همه‌اش از تنهایی جهنمیان می‌گویند. انگار کسی که به بهشت می‌رود تنها نیست‌. می‌گویند ابرار پیش هم‌اند و با هم خوشند. چه تصویر غریبی! جهنمیان را می‌فهمم؛ اصلا قرار نبوده حالشان خوب باشد. بنا بر همین رنج‌کشیدن و سوختن بوده، تنهایی هم روی آن. اما مگر بهشت قرار نیست حال آدم را خوبِ خوبِ خوب کند؟ چطور می‌شود آدم اینجا فرزند کسی، معشوق کسی یا پدر و مادر کسی باشد و آنجا بی همه این‌ها با ابرار باشد و احساس تنهایی نکند؟ هرچه فکر می‌کنم می‌بینم یک جای کار می‌لنگد. انگار آدم‌های دیگری قرار است بروند بهشت، بی‌هیچ حافظه و خاطره‌ای؛ آدم‌هایی بریده از همه آنچه پیشتر بودند. انگار توی این طرح، کسی کاری به کار دلبستگی‌ آدم‌ها توی این دنیا نداشته. آخر، ابدیتِ بهشت بدون آن‌ها که تار و پود تو هستند، به چه درد می‌خورد؟ جاودانگی در غربت به چه کارِ چه کسی می‌آید؟

وقتی این همه معصیت و گناه هست که اغلب ما را جهنمی می‌کند، بهشتی شدن، مخاطره تنهایی نیست؟ اغلب ما که کارمان به دوزخ می‌افتد، خوش‌تر نیستیم؟ نهایتش یک بار می‌سوزیم، دوبار می‌سوزیم، ده بار زنده می‌شویم و می‌سوزیم. آخرش که به سوختن عادت می‌کنیم. آن وقت تنِ سوخته و رنجورمان را می‌بریم پیش عزیزانمان و در کنار هم، از وحشت و تنهایی رها می‌شویم. بهشتیانِ تنها چطور؟ آن معدود نخبگانِ پاکدامن و جداافتاده. آن‌ها چه می‌کنند؟ لابد می‌نشینند لب نهر شیر و عسل و به تصویر سوختن بی‌وقفه عزیزانشان فکر می‌کنند. این دیگر چه تصویری است؟ زهر آدم می‌شود آن همه حور و پری. یعنی دَرک دلبستگی آدم‌ها و رنج تنهایی اینقدر سخت بوده که کسی فکرش را نکرده؟...

#محمود_مقدسی

@flith

موج و اوج کُرونا و «تب عشاق محرّم»…
(کارتون: بهنام محمدی)

مقامات جمهوری اسلامی همه یکصدا اصرار دارند از یکسو کنکور و آزمون‌های سراسری برگزار شود تا کسب و کار وزارت آموزش و پرورش و علوم و «دانشگاه‌ آزاد اسلامی» کساد نشود و از سوی دیگر مراسم مذهبی محرّم و صفر داغ بماند و گردش پول مداحان و هیئتی‌ها و مجموعه‌ای که از این عزاداری‌ها تغذیه می‌کنند با مشکل روبرو نشود. در همین ارتباط سعید نمکی وزیر بهداشت گفته است «نمی‌گذاریم عشاق امام حسین تب کنند!»

@flith

علی مطهری : مایه سرشکستگی برای جمهوری اسلامی است که آمریکا به رفتار چین در اردوگاههای اجباری همراه با شکنجه مسلمانان منطقه سین کیانگ برای محو کامل فرهنگ اسلامی از آن منطقه اعتراض می‌کند اما ایران به خاطر نیاز اقتصادی مهر سکوت بر لب زده است. مسلمان چینی فرقی با مسلمان یمنی یا فلسطینی ندارد.

@flith

رئیس یک کشوری با روزانه ۲۰۰ کشته‌ی کرونایی، در تماس تلفنی با رئیس جمهور کشوری با روزانه ۴ کشته‌ی کرونایی، گفته آماده‌ انتقال تجربیات‌مون به شما برای مقابله با کرونا هستیم!

زیبا نیست؟!
@flith

☘☘☘
جامعه ایران وضعیت ناگواری را تجربه می‌کند

امان‌الله‌ قرایی‌مقدم


۱۳ میلیون‌ ‎مجرد در کشور داریم، مردم به طور کاملا محسوسی عصبی شده‌اند، طبقه متوسط به قشر ضعیف تبدیل شده‌اند
اساسا اقتصاد را باید زیربنای هر جامعه‌ای بدانیم. در واقع وقتی اقتصاد به خطر می‌افتد،‌ نیازهای اصلی اعم از گرسنگی، تشنگی، مسکن و... تحت‌تاثیر قرار می‌گیرد.

تا وقتی که این نیازها ارضا نشوند، هیچ نیاز دیگری خودنمایی نمی‌کند و وابستگی اجتماعی،‌ دوست داشتنِ مردم، قدر و منزلت و... در حاشیه قرار می‌گیرند.

متاسفانه جامعه ایران وضعیت ناگواری را تجربه می‌کند. به عنوان مثال مشکلات اقتصادی مقوله ازدواج را سخت‌تر از سخت کرده است. هم‌اکنون حدودا ۱۳ میلیون مجرد داریم که از سن ازدواج‌شان گذشته است که این امر آرامش روحی و روانی را تهدید کرده و مردم به طور کاملا محسوسی عصبی شده‌اند.
این نابسامانی‌ها در حالی دنیای مردم را تیره و تار کرده است که سوءمدیریت سهم و نقش اصلی را در به وجود آمدن این شرایط دارد. یعنی کسانی که بر اساس تخصص و آگاهی انتخاب نشده‌اند، هم کارشان را بلد نیستند و هم به راحتی به خودشان اجازه سوءاستفاده‌های آنچنانی می‌‌دهند.

در نتیجه بی‌عرضگی مدیران به جای توجه به تولید،‌ کالاها را از کشورهای دیگر وارد می‌کنند. مثلا با خریدن بولدوزر و کمباین از چین، شرکت بزرگ و با عظمت هپکو به ورطه تعطیلی می‌افتد. این ندانم‌کاری‌ها در شرایطی است که «بنیامین هگن» اینطور می‌گوید؛ بدبختانه هیچ سازمانی نمی‌تواند در زمینه توسعه رشد اقتصادی و فرهنگی موثر باشد،‌ مگر مردانی کار را اداره کنند که بدانند باید کارها را با چه روشی به سرانجام برسانند.

 این روزها دادگاه آقای طبری ورد زبان همه است. مردم می‌گویند، وقتی یک مدیری ۲۰ سال تمام هر کاری که دلش می‌خواست را انجام داده است،‌ مسئول رده‌بالاتر باید بگوید از این مساله خبر داشته یا نه؟ اگر به خطاها آگاه بود که شریک جرم می‌شود و اگر اظهار بی‌اطلاعی کند،‌ باید به او گفت چطور مدیری هستی که نفر زیر دستی شما نزدیک به ۲۰ سال سوءاستفاده کرده و شما مطلع نشده‌اید؟
مردم وقتی می‌بینند، مسئولی یک چمدان سکه برای خودش برداشته است و در اطرافیان خود تعداد زیادی بیکار سراغ دارند، چطور می‌توانند به دست‌اندرکاران اعتماد کنند و اصلا چطور می‌توانند در این کشور با آرامش زندگی کنند؟
مردم به طور کاملا محسوسی عصبی شده‌اند، سهم عوامل درون‌زا در نابسامانی‌ها از تحریم بیشتر است، تا وقتی مدیران بر اساس تجربه و تخصص و شایستگی انتخاب نشوند «چه کنم‌»های مردم تمام ‌نمی‌شود
در طی این چند سال طبقه متوسط به قشر ضعیف تبدیل شده‌اند و گسترش فقر شدت یافته است.

صاحب‌نظران، قرن بیست‌ویکم را قرن مدیران می‌دانند و چون در کشور ما،‌ مدیران معمولا بر اساس رابطه انتخاب می‌شوند، «چه‌کنم»‌های مردم تمامی نخواهند داشت. ژاپن در آسیا و دانمارک در اروپا به لحاظ بهره‌برداری از منابع طبیعی فقیرترین کشورها هستند،‌ اما چون مدیران را بر اساس تجربه، تخصص و  شایستگی انتخاب می‌کنند به عنوان کشورهایی توسعه‌یافته و پیشرفته شناخته می‌شوند.

@flith

☘☘☘
این اشک خشک... آری مانده است پشت مردمکانم، چیزی چون ابرهایی در قفس پشت پرده‌های چشم. دیری است دیرگاهه ـ زمانی است که نه می‌بارد و نه می‌شکند نه می‌بارم و نه پایان می‌گیرم. ابر شده‌ام. از آن ابرهای خشکِ آسمان‌های کویر. خشک و عبوس و عبث. نه گذر می‌کنم از خود و نه از این آسمان... و نمی‌دانم خود که چشمانم به چه رنگ و حال در آمده‌اند.
برمی‌خیزم یا می‌نشینم نمی‌دانم! راه می‌روم یا ایستاده‌ام مبهوت یا خود نمی‌دانم در کدام کوی ـ برزن خیابان یا پیاده‌رو هستم. دیگر نمی‌دانم هیچ نمی‌دانم. می‌خواهم به یاد بیاورم و چه چیز را باید به یاد بیاورم. خود نمی‌دانم! نمی‌دانم نمی‌دانم نمی‌دانم...

سلوک / #محمود_دولت_آبادی / نشر #چشمه

• داستانی بس زیبا، پیچیده و ادبی؛ ماجرای عشق و نفرت؛ کتابی که باید آرام خواند و طعم تک‌تک واژگان آن را حس کرد.
@flith

☘☘☘
درجامعه ی فاقد آزادی، انسان ها در استبداد به دنیا می آیند، در استبداد می زيند و در استبداد می میرند. زمانی که جامعه بسته است و انسان ها فرصت دیدن واقعیتی دیگر، جز حیات انباشته از دیکتاتوری که آنها را احاطه کرده است، ندارند، هرگز حتی فرصت زیر سوال بردن بقای آغشته به استبداد خویش را نخواهند داشت، نتیجه اینکه درجهل مرکب می مانند و می میرند. چگونه می توان از انسانی که مقصد آزادی را نمی شناسد بخواهیم در مسیر آن حرکت کند. انسان ها باید فرصت شناخت پدیده ای را داشته باشند تا بتوانند خواهان و خواستار آن باشند.
اگر مبتلا به یک بیماری باشیم که ندانيم درمان دارد به دنبال درمان آن هم نخواهیم رفت. تا ندانیم آزادی هست و آزادی چیست، امکانی برای جستجو کردن و یافتن آن نخواهیم داشت. آزادی، گنجی است که باید از وجود آن خبر داشت تا به سراغش رفت، رنج های اکتشاف را بر خود هموار کرد و سرانجام به ثروت ابدی آن دست یافت

#کورش_عرفانی
#آزادی_انسان_ایرانی

@flith

.


*مداحان «سوپر برند»*

صنعت عزاداری محرم یکی از صنایع مذهبی است که در حدو اندازه‌های خود گردش مالی بالایی دارد؛ تنها دستمزد «مداحان» در دو ماه محرم و صفر گویای این واقعیت است که با تعطیلی عزاداری محرم ضربه شدیدی به  چرخش مالی دست‌اندرکاران آن، به‌خصوص مداح‌ها وارد خواهد شد.

مسئله دستمزد مداح‌ها سال‌هاست که مطرح است و همچنان بخش‌های زیادی از آن ناگفته باقی مانده است.

درآمد مداحان متناسب با تورم٬ طی این سال‌ها افزایش فراوانی پیدا کرده است.
مداحان «سوپر برند» تا «روضه‌ای» صد میلیون تومان نیز دریافتی دارد.

آن‌ها درست مانند یک خواننده معروف٬ مدیر برنامه دارند، و تنظیم زمان و مکان روضه‌هایشان تفاوتی با تنظیم برنامه‌های کنسرت خواننده‌های معروف ندارد.

مدیربرنامه‌ها عموما قراردارد‌هایی را با صاحبان هیئت‌ها تنظیم می‌کنند که فقط یکی از مفاد آن «حق القدم» مداح است.

*در سال ۹۶ جواد مقدم٬ یکی از مداحان سوپر برند برای ده شب روضه خوانی در هئیت غریب مدینه بابل یک میلیارد تومان دریافت کرد؛ به علاوه یک ویلای هفتصد میلیون تومانی که به عنوان صله به او داده شده بود.*

در بندهای دیگر این قراردادها مسائلی ماننده «هیئت همراه» یا «پامنبری»ها مورد توافق قرار می‌گیرند.
مداحان برند بین ده تا چهل پامنبری اختصاصی دارند که باید در تمامی روضه خوانی‌هایشان حضور داشته باشند٬ حتی اگر جلسه روضه‌خوانی در شهری دیگر برگزار شود؛

این پامنبری‌ها نیز از صاحب هیئت در قبال «گرم کردن روضه» حق‌القدم دریافت می‌کنند. حق‌القدم پامنبری‌ها معمولا کسری از حق‌‌القدم مداح است و گاه تا ده درصد آن نیز می‌رسد.

نحوه پذیرایی و شام هیئت نیز از جمله مواردی است که باید مورد توافق قرار گیرد٬ یک مداح سوپر برند در هر هیئتی روضه نمی‌خواند و نمی‌شود با هر غذایی از پامنبری‌ها و هواداران خاص او پذیرایی کرد.!!

بند دیگر قرارداد مربوط به سیستم صوتی است٬ مداحان سوپر برند معمولا تقاضای سیستم‌های صوتی حرفه‌ای دارند که قیمت آن‌ها سر به فلک می‌کشد و کرایه آن تا شبی پنجاه‌ میلیون می‌شود.

همچنین نحوه اطلاع رسانی در مورد جلسه روضه خوانی نیز از مفاد قرار دادهاست.
صاحبان هیئت‌ها در توافق با مدیران برنامه مداحان موظف می‌شوند تا تعدادی بنر با اندازه مشخص شده در قرارداد را در نقاط مختلف شهر نصب کنند تا مخاطبان هر مداح راحت‌تر بتوانند از زمان و مکان برپایی جلسه روضه آگاهی پیدا کنند.

گروه فیلم برداری٬ دکور هیئت و غیره از جمله مفاد قرار داد است که در برخی موارد قیمتی برابر با صدها میلیون تومان پیدا می‌کند.
در صورت دعوت مداح برای روضه خوانی در شهر یا شهرستانی دیگر هزینه‌های سفر٬ اقامت و پذیرایی ویژه‌ از او و هیئت همراهش نیز به تمامی این مخارج اضافه می‌شود.

*عزاداری هزار میلیاردی*

گردش مالی عزاداری محرم محدود به درآمد مداحان نیست؛ این بازار ظرفیت‌های بیشتری دارد تا جایی که  محمدحسین بلک٬ مدیرکل تبلیغات اسلامی٬ در این رابطه به ایسنا گفت که گردش مالی هیات‌های مذهبی در دهه محرم افزون بر ۱۰۰۰ میلیارد تومان است.

🔹 بنا بر اعلام سازمان تبلیغات اسلامی‌ در کل ایران حدود ۱۰۰ هزار هیئت ثبت‌ شده وجود دارد و تنها در شهر تهران ۱۹ هزار و ۲۹۴ هیات با ۶ هزار و ۷۱۵ مداح در دهه محرم فعال هستند؛ این در حالی است که تعداد هیئت‌های خانگی و ثبت نشده بارها بیشتر از این است.

هر هیئت دست کم ۱۰ شب در محرم برنامه دارد و برای هر شب برنامه پذیرایی چای، شربت و یک وعده غذا حداقل پذیرایی هیئت است.

وب سایت اقتصاد آنلاین سال گذشته با برآوردی حدودی نوشت که برای تهیه غذای هر صد نفر بین یک میلیون و دویست هزار تا دومیلیون تومان هزینه می‌شود.
وب سایت تابناک نیز در همین رابطه خبر داد که ایرانی‌ها سال گذشته معادل ۱۲ هزار میلیارد تومان برای طبخ غذای نذری هزینه کرده‌اند.

هیئت عزاداری علاوه بر هزینه‌های پخت غذای نذری و مداحی، هزینه‌های دیگری نیز دارد؛ مانند اجاق گاز، سیستم صوتی، ظروف یکبار مصرف٫ موتور برق و … همگی جزئی از هزینه‌های هیئت‌های عزاداری را تشکیل می‌دهند.

با این حال مشتقات این بازار فراوان‌تر از اینهاست. از کار و کاسبی پر رونق تهیه و فروش پوشاک ویژه محرم گرفته تا بازار داغ فروش پر شترمرغ و علم و کتل ساخته و پرداخته بازار اصفهانی‌ها.

🔸 بازار محرم اما فقط تولیدکنندگان داخلی را به خود مشغول نکرده است، *چینی‌ها چند سالی است سهم بالایی از این بازار را از آن خود کرده‌اند.*
هرچند گفته می‌شود چین در تولید لباس‌های مخصوص محرم که دو سه سالی است مد شده، دست دارد اما حضور این کشور را در کنار تایوان بیشتر در بخش لوازم صوتی و تصویری و به طور مشخص آمپلی‌فایر و میکروفن از مدت‌ها پیش مطرح شده بود.

بازار پوشاک نیز چند سالی‌است متاثر از بازار پررونق عزاداری‌های ماه محرم، پوشاک ویژه عرضه می‌کند.

@flith

۱۴ مرداد روز سرزندگی مبارک باد



کیفیّت طبیعی، حوادث تاریخی و نوع سامانِ اجتماعی، و اینکه چه مقدار قانون و هنجار بر جامعه‌ای حاکم باشد، در ضعف و شدّت بخشیدن به عقیده‌ی جبر تأثیر داشته، و نباید ملّتی را یکسره از این جهت تقصیر کار شمرد.
وزنه‌ی بیش از حد به «جبر» بخشیدن حاکی از پَر شکستگیِ یک ملّت است که در برابر حوادث، سـر‌زندگیِ خویش را از دست داده و با زبان گشاده‌ای که دارد در پیِ آن است که تنبلی و رکود خود را توجیه کند.

ایران وتنهایی‌اش اسلامی نُدوشن

@flith

آرمان و آماج معوق نامحقق!

در آستانه انقلاب مشروطه فساد اداری و مالی بگونه‌ای کم‌سابقه گسترش یافته و به یک بیماری فراگیر تبدیل شده بود. حاکمان ظالم در گوشه و کنار مملکت ، به پیروی از محور و مرکز ، به سنان قلم دزدی بی‌تیر و کمان می‌کردند. سکه‌ی ارتشاء و اختلاس و دزدی رواج داشت. به تبع بزرگان و مهتران ، و به مصداق الناس علی دین ملوکهم ، اخلاق توده‌ی مردم به درجات به پستی گراییده بود. این اوضاع و احوال مردم را جان به لب کرده بود. یکی از علل و زمینه‌های انقلاب مشروطه را در این باید جست.
انتقاد از فساد اداری و مالی و بیان ناتوانی و ناکارآمدی تشکیلات دیوانی از چند دهه پیش از انقلاب رواج داشت و برجسته‌ترین نمونه‌های آن را در آثار ملکم و یا در کتاب کشف‌الغرایب فی‌الامورالعجایب نوشته‌ی مجدالملک سینکی و خاطرات امین‌الدوله می‌توان سراغ گرفت.
اصلاح اداری ، تحقق شایسته‌سالاری ،پایان دادن به چیرگی و سررشته‌داری مفسدان ناشایسته‌ی نابلد و در یک کلام علاج بحران مدیریت یکی از آرمان‌ها و آماج‌های انقلاب مشروطه بود.
و این حکایتی‌ست که همچنان باقی‌ست!...

سالگشت پیروزی انقلاب مشروطه خجسته باد.

#داریوش_رحمانیان
سیزدهم امرداد نود و نه

@flith

پس از یک قرن: نبرد مشروعه و #مشروطه در ایران

هدف #انقلاب_مشروطیت ایران، ایجاد یک جامعه درازمدت متکی بر مردم بود


زندگی سیاسی ایران در ۱۵۰ سال گذشته، یعنی از هنگامی که ایرانیان با روبروشدن با چالش غرب دریافتند که از مرکز تمدن به حاشیه رانده شده‌اند، با یک نظم ادواری درگیر بوده است. در این نظم ادواری دو جهان بینی، یعنی ملی‌گرایی از یک سو و اسلام‌گرایی از سوی دیگر، در رقابت با هم گاه در فراز و گاه در نشیب بوده‌اند. در آغاز این دو جهان‌بینی همانند دوقلوهای سیاسی بهم چسپیده بودند به طوری که کنش‌هایشان در دو جهت مخالف نتیجه‌ای جز توقف ایران در یک نقطه صفر تاریخی نبود.

از دید صوفیان، این نقطه صفر برابر است با نیروانای هندوان، یعنی جایگاهی که در آن انسان به توازن کامل میان جسم و روح رسیده است. اصطلاح فارسی این نقطه «سکینه» است، یعنی محل سکون ابدی. اما مسأله اینجاست که یک جامعه هرگز نمی‌تواند برای همیشه در«سکینه» زندگی کند. قانون اصلی خلقت دگرگونی دائمی و اجتناب ناپذیر است. در ۱۸۸۰ میلادی که نخستین کنگره بزرگ «جدیدیان»، یعنی مسلمانانی که خواستار اصلاحات سیاسی، فرهنگی و مذهبی بودند، در اوفا، پایتخت ایالت باشکیرستان در روسیه تزاری برگزاری شد، معدودی از روشنفکران ایرانی به خوبی می‌دیدند که میهن‌شان، یعنی «کشور داریوش» که روزی ۴۴ در صد از ربع مسکون را در بر می‌گرفت، اکنون در کم‌تر از یک صد از جهان زندانی باورها، سنت‌ها و تمشیدات اجتماعی است که در دنیای جدید نمی‌توانند جایی داشته باشند.

برای آنان، مانند بسیار صاحبان اندیشه در دیگر سرزمین‌های مسلمان نشین، این پرسش مطرح بود: آیا راه نجات در تثبیت هویت اسلامی ماست یا در تعریف مجدد ما به عنوان ملت‌ها؟

پاسخ اسلام‌گرایان به شکل شورش‌های ضد امپریالیسم غربی به رهبری روحانیون، یا روحانی‌نمایان، داده شد - از آخوند سوات گرفته تا مهدی در سودان، ملا حسن در سومالی و شاگردان محمد عبدالوهاب در شبه قاره هند و شبه جزیره عرب. در ایران، روحانیت شعیه، در ائتلافی تنگاتنگ با زمین‌داران بزرگ و بازرگانان، جبهه مقاومت را رهبری می‌کرد و دست‌کم تا پایان قرن نوزدهم مقام مسلط را داشت.

اما پس از آن، با چرخش آونگ به سوی روشنفکران غیر‌مذهبی، یا مسلکی، آرمان‌گرایی در رقابت با اسلام‌گرایی در مرکز صحنه قرار گرفت. به گمان ملی‌گرایان، دولت‌های اروپایی بر اثر باز تعریف خود به عنوان یک ملت - دولت، نه یک جامعه دینی، به پیشرفت و قدرت دست یافتند. بنا براین مسلمانان نیز می‌بایستی جوامع خود را با سازماندهی تازه‌ای در ردیف ملت-دولت‌های جهان معاصر قرار دهند.

در آغاز سده بیستم اندیشه بازتعریف جوامع اسلامی به صورت ملت-دولت‌ها هم در ایران، زیر حکومت دودمان قاجار و هم در امپراتوری عثمانی به سوی یک دوئل تاریخی با اندیشه تاکید و تثبیت هویت اسلامی حرکت می‌کرد. در عثمانی، جدیدیان در چارچوب نهضت تنظیمات و با « خط شریف گلخانه» خود را در صف اول یک انقلاب سیاسی-اجتماعی قرار دادند و سرانجام چند دهه بعد، پس از فروپاشی امپراتوری و انحلال خلافت، کنترل کامل گفتمان و کردمان را در ترکیه نوبنیاد به دست گرفتند.

در ایران، دو همزاد سیاسی – ملی‌گرایی و اسلام‌گرایی، در جریان انقلاب مشروطیت، که در این ماه یکصد و سیزدهمین سال آن را جشن گرفتیم، با دو برچسب رقیب «مشروعه» و «مشروطه» روبروی هم قرار گرفتند. در ایران نیز، مانند امپراتوری عثمانی، پیروزی نصیب ملی‌گرایان یا مشروطه‌خواهان شد. اما در ایران برخلاف ترکیه نوزاد، طرف پیروز نکوشید تا طرف مغلوب را به کلی حذف کند. در ایران، بر خلاف عثمانی – ترکیه، مشروطیت یک جنبش انضمامی بود نه یک حرکت حذفی. در مشروطه ایران هم برای سلطنت دیرینه، البته در چارچوب یک بازتعریف اساسی، جا بود و هم برای دین اسلام که آشکارا قابلیت عرضه گفتمانی تازه را از دست داده بود.

دکترامیرطاهری


@flith

🏴به #بیروت

#فیروز برای جنگ‌های داخلی #لبنان حدود چهل سال پیش آهنگ #بیروت را خواند و امشب همزمان با فاجعه انفجار در بیروت‌ شنیدن دوباره این آهنگ معنای تازه‌ای دارد!


سلامی از قلب من به بیروت
و بوسه هایی برای دریا و خانه هایش
سلامی به صخره ای که مانند چهره ملوانی قدیمی است
بیروت از روح مردمش، از شراب
و از عصاره آن ها، از نان و یاسمن ساخته شده،

ببین چگونه طعم بیروت، طعم آتش و دود شد

به بیروت
شکوهی از خاکستر، به بیروت
از خون پسری که بر دستانش تشییع می شد
شهر من، چلچراغ هایش را خاموش کرد
شهر من، دروازه اش را بست
و در غروب تنها شد
تنها با شب

به بیروت
سلامی از قلب من به بیروت
و بوسه هایی برای دریا و خانه هایش
سلامی به صخره ای که مانند چهره ملوانی قدیمی است

تو برای من هستی، برای من هستی، آه مرا در آغوش بگیر
تو پرچم من هستی، و سنگ فردای من و موج سفر من هستی

زخم های مردمم، شکوفه داد.
اشک مادران، شکوفه داد

بیروت، تو مال منی
مرا در آغوش بگیر

@flith

تورج اتابکی، پژوهشگر ارشد در پژوهشکده تاریخ اجتماعی و استاد کرسی تاریخ اجتماعی خاورمیانه و آسیای مرکزی در دانشگاه لیدن هلند در یک برنامه زنده اینستاگرامی می‌گوید که زمان برآمدن رضاشاه ایران با مشکلات زیادی دست‌به‌گریبان بود و مردمی که در مشروطه سخن از آزادی ایران می‌گفتند در آن روز دغدغه‌شان بیش از آزادی ایران و دغدغه‌های مشروطیت، برجاماندن خود ایران بود و رضاشاه در چنین شرایطی برآمد و با تعدادی از افراد چون فروغی و داور و … تلاش کرد ایران را حفظ کند و کارهای بنیادینی در ایران انجام داد به شکلی که وقتی در شهریور ۱۳۲۰ رضاشاه مجبور به استعفا شد و تبعید و متفقین ایران را اشغال کردند، ایران مشکلات زیادی داشت و و ما روزهای بسیار سختی داشتیم اما هیچ‌گاه مردم در آن زمان حسرت گذشته‌ی پیش از رضاشاه را نخوردند که مثلا شعار بدهند مظفرالدین‌شاه یا محمدعلی شاه روحت شاد و این به خاطر کارهای بزرگی بود که رضاشاه در ایران انجام داده بود. (نقل به مضمون)

@flith