بازم برمی‌گردیم به همین

خواهر سروش: برادرم سروش ذاکری در رشت در هجدهم دی ماه ناپدید شده هیچ خبری ازش نداریم فقط امیدواریم که اطلاع رسانی بشه و پیدا بشه
موبایل سروش توی خیابان گلسار پیدا شده و به جز چندتا عکس چیزی توی موبایل نیست
ما نمیدونیم باید چکار کنیم جز اینکه به کانالا بفرستیم عکس و اطلاعات رو

لطفا با نشر و فور کردن بهمون کمک کنید خبری از سروش پیدا کنیم.

من دلم می‌خواست بحث و اختلافمون می‌تونست مثل این اروپاییا باشه:
بپریم به هم، بعد با دوستامون بریم بیرون بگیم اه اه چقدر آدم نچسبی بود، شب هم بریم پیش خانوادمون شام بخوریم و بخوابیم.
بدون نگرانی اینکه فردا پول غذا سر سفره گذاشتن رو داریم یا نه. بدون این فکر که نکنه اون آدمی که باهاش حرف زدم عزیزی از دست داده باشه؛ نکنه فردا بگیرنش یا بکشنش.
ما از اینکه بدون رنج از هم بدمون بیاد هم محرومیم.

لعنت بهتون لعنت به هفت جد و آبادتون

2:15

کیرم تو جمهوری اسلامیتون

به حدی بی‌اعصابم که با کوچیک‌ترین چیزی اینقدر عصبانی میشم که نفس بالا نمیاد

شروین که هنوز لینک پیش‌خرید آلبوم مجوزیش تو بیوشه واسه کشته‌شده‌‌ها آهنگ خونده.
بیشتر از همدلی این حسو میده که داره از خون کشته‌شده‌ها استفاده می‌کنه که خودشو سفید کنه.

یکی به شروین بگه فدائی هست، نیازمند چسناله‌های ایشون نیستیم.

همه از الان دارن استوری می‌ذارن که امروز شد یک ماه ولی برای من از ۲۰:۰۰ شب به بعد یک ماه میشه.
الان سه دقیقه به هفته. یک ماه پیش ساعت ۱۸:۵۷، هنوز زنده بودن.

یه عالمه پیج با پست کردن عکس کشته‌شده‌ها دارن میان بالا.
نمی‌تونم ثابتش کنم ولی اکثر این پیجا قابل اعتماد نیستن.

یهو یه پیج می‌بینی یک هفته‌ست ساخته شده، ۴ بار آی‌دی عوض کرده، 30K فالوور داره. ادمین کیه؟ معلوم نیست 🤷🏽‍♀

تو این موارد به نظرم بهتره به پیجایی که از قبل بودن و/یا مشخصه پیج دست کیه که یه حداقل شناختی داریم ازشون اعتماد کنیم

ساعت ۲۰:۰۰، شد یک ماه.

ولی ما هنوز هم داغیم و عمق فاجعه رو نفهمیدیم.
هنوز به مرحله سوگ نرسیدیم، هنوز تو شوکیم.