در حال حاضر بزرگ‌ترین آرمان در این کشور عبارت است از «مرگ».

نه آزادی، نه عدالت، نه پادشاهی، نه جمهوری، نه دموکراسی، نه سکس، نه غذا، نه فوتبال، نه هیچ چیز رایج دیگه‌ای؛ «مرگ».

اینجا هیچ چیز از مرگ معتبرتر نیست. هیچ چیز از مرگ عزیزتر نیست.
هر چیز دیگری هم اگر بر زبان‌ها جاری بشه، باز اعتبارش رو از مرگ گرفته.

ما سرو می‌کاریم و مرگ می‌درویم.
ما همه جوان می‌میریم.

تعجبی هم نداره که اینطور از آب درومدی
وقتی با چشمای بسته دعا کردن که عوض شی
موهاتو شیو کردن و فرستادنت بری
شبی که فرار کردی اومدی پیشم
با اشک تو چشمام التماست کردم که بمونی
گفتی «داداش، خیلی دوستت دارم، ولی راه نداره»