احساس میکنم بعد از هوش مصنوعی مردم یکدست‌تر شدن، نه به شکل خوبی
هیچکس فکر و اطلاعاتش مال خودش نیست
جمله‌بندی جالب خودش رو نداره
ازش کوچک‌ترین سوال‌ها رو بپرسی نمیتونه جواب بده، دو دوتا چهارتا کردن براش طاقت فرساست
نمیتونه اطلاعات رو از متن یا حرف یا ویدیوهایی که میبینه استخراج کنه و هزارن حرف دیگه

یادمه قبلا می‌نشستیم صحبت میکردیم و از ۳۰ نفر در یک اتاق
حداقل ۲۰ تا برداشت و طرز فکر متفاوت میومد بیرون و از بین همونا هم میشد باز چیزای جدید بیرون کشید
نمیدونم چطور بگم ولی اینکه شور هم‌صحبتی‌ با دیگران ازت گرفته بشه، ترسناکه

نوع صحبت هوش مصنوعی رو صحبت همه تاثیر گذاشته، حتی کسایی که دائم ازش استفاده نمی‌کنن. چون اینقدر همه جا هست که ما هم شروع می‌کنیم تکرار کلماتی که AI زیاد استفاده می‌کنه.
استفاده زیاد از هوش مصنوعی باعث میشه توانایی تجزیه تحلیلمون افت کنه.
تصاویر ساخته شده با هوش مصنوعی که هر روز واقعی‌تر میشن باعث میشن درکمون از جهان اطرافمون و اینکه چی واقعیه و چی نیست بهم بریزه.
بچه‌ها AI psychosis میگیرن.
هوش مصنوعی وقتی میتونه به طور کلی مفید باشه که کنترل شده باشه و قوانین سفت و سخت برای سو استفاده ازش تنظیم شه.
جوری که الان هست بیشتر ما رو با مغز خودمون بیگانه کرده تا هر چیز دیگه‌ای.

راجع به نابرابری حرف می‌زنی، میگن بزرگش میکنی.
راجع به زنگ خطر بودن تهدید به قتل و تجاوز حرف می‌زنی، میگن زیادی جدیش گرفتی.
راجع به درست رفتار کردن با بچه‌ها حرف می‌زنی، میگن سخت میگیری.
راجع به ظلم سیستماتیک حرف می‌زنی، میگن تو حساسی وگرنه اونقدرام بد نیست.

شاید اونی که این چیزا به چشمش میاد حساس و سخت‌گیر نیست؛
شاید اونی که نسبت به همه اینا شل و بی‌تفاوته، سست عنصره.

● پرونده ۷ نفر Cornell:
پرونده مربوطه به یه دادخواست مدنی که سپتامبر ۲۰۲۶ توسط یکی از دانشجوهای سابق دانشگاه کرنل (Cornell University) با اسم مستعار «جین دو» (Jane Doe) تو دادگاه فدرال ثبت شد.
جین دو علیه دانشگاه کرنل، یه انجمن برادری دانشجویی (Fraternity)، یه بار محلی و هفت دانشجوی پسر شکایت کرده و اونا رو به تجاوز گروهی و دانشگاه رو به عدم رسیدگی مناسب متهم کرده است.

● ​شرح حادثه (۱۹ اکتبر ۲۰۲۴):
شاکی که در آن زمان دانشجوی ۲۰ ساله بوده، بیان می‌کند که در مهمانی خانه‌ی انجمن برادری «کای فای» (Chi Phi) پس از نوشیدن الکل و مصرف اجباری مواد مخدر (به‌ویژه کتامین)، هوشیاری خود را از دست داده و توانایی رضایت دادن نداشته است.
​در متن دادخواست آمده که هفت دانشجوی پسر به مدت چند ساعت و در شرایطی که قربانی بیهوش یا ناتوان از واکنش بوده، به او تعرض کرده‌اند.


● ​انجمن برادری «کای فای» پس از این اتفاق از پردیس دانشگاه کرنل تعلیق و سپس به‌طور کامل لغو فعالیت شد.

● ​طبق گزارش‌های پرونده، در رسیدگی‌های انضباطی داخلی دانشگاه، دو نفر از این افراد اخراج شدند، اما پنج نفر دیگر با مجازات‌های بسیار سبکی مانند تعلیق‌های کوتاه‌مدت، شرکت در کارگاه‌های رفتاری و حتی «نوشتن مقاله» روبرو شدند.

● ​دادستانی منطقه ابتدا در سال ۲۰۲۴ به دلیل «عدم کفایت مدارک قطعی» از اعلام جرم کیفری خودداری کرده بود، اما پس از افشاگری‌ها و ثبت شکایت مدنی اخیر، دادستانی اعلام کرد که پرونده‌ی کیفری را مجدداً بازگشایی کرده است تا مدارک و پیام‌ها به هیئت منصفه عالی ارائه شوند.

یکیشون تو گروه اسنپ چت مربوط به انجمنشون، با ۵۷ تا ممبر، پیام میذاره «کـ* مجانی».
یکم بعد هم یکی می‌پرسه «مغازه هنوز بازه؟» و جواب می‌گیره آره.

از اون ۵۷ مرد، ۷ نفرشون رفتن و تجاوز کردن.
اون ۵۰ مرد دیگه احتمالا با خودشون میگن «ما که کاری نکردیم. ما بی‌گناهیم»‌.
۵۰ تا مرد پیام دعوت به تجاوز رو دیدن و کاری نکردن. به پلیس گزارش ندادن. تلاش نکردن جلوی هم گروهیاشون رو بگیرن. ککشون نگزید.
تنها مشکل ۷ تا متجاوز نیست. یه مشکل بزرگ دیگه ۵۰ تا تماشاچی منفعله که دیدن تجاوز داره رخ میده و هیچ کار نکردن.

متنو خوندم فهمیدم دماغ عملیه

(کسی که پست رو گذاشته، خودش دماغشو عمل کرده. ولی همچنان به دخترایی که عمل کردن هیت میده)

واکنش یه سری آدما به این پرونده واقعا جالبه.
برای طرف راحت‌تره باور کنه یه زن اینقدر اسکله که بره پلیس شکایت کنه و تو گزارشش بگه من با رضایت خودم گنگ بنگ داشتم،
تا اینکه باور کنه کسی که متجاوزه دروغگو هم هست.
خود دادستان یه جا میگه من طبق گزارشش پیگیری نکردم و یه جای دیگه میگه من متن گزارش رو نخونده بودم.
ولی برای خیلیا باور کردن اینکه یه زن اسکل و دیوونه‌ست راحت‌تر از اینه که باور کنن متجاوزا دروغ میگن و پرونده‌های تجاوز درست پیگیری نمیشن.

این همه زن (و مرد) راجع به تجربه‌شون از زمانی که بهشون تجاوز شد و عدم پیگیری مراجع قانونی میگن، ولی همچنان پیش‌فرض خیلیا اینه که بهت تجاوز شد می‌تونی بری پلیس و اونام میگن وای الان رسیدگی می‌کنیم و همه‌چی به خوبی و خوشی تموم میشه.
نمی‌دونن وقتی میری گزارش بدی سوال پیچت می‌کنن تا ببینن راهی هست که بگن تقصیر خودته یا نه. خب چی پوشیده بودی؟ چیکار کرده بودی؟ طوری رفتار کردی که به نظر بیاد دلت می‌خواسته؟ گفتی نه؟ چند بار گفتی؟ سفت و محکم گفتی نه یا با لبخند گفتی؟
میگن خب بیا ثابت کن که همین فرد بهت تجاوز کرده. فیلم ازش در حال تجاوز بهت داری؟ با جزئیات کامل توصیف کن که چیکار کرد. حالا بیا جلوی ۵ نفر دیگه تعریف کن. ازش پرسیدیم گفت نکردم، چطور می‌خوای ثابت کنی که کرده؟
یه کیت تجاوز جنسی هست که شاید دی‌ان‌ای متجاوزو پیدا کنیم ولی اگر بخوای ازش استفاده کنی نباید بعد از اینکه بهت تجاوز شد دستشویی بری، یا موهاتو شونه کنی، یا لباساتو عوض کنی، یا خودتو تمیز کنی، یا حموم بری. بلاخره واسه کسی که بهش تجاوز شده خیلی راحته که بلافاصله با همون سر و وضع بره پلیس، نه؟ اگه نرفته مشکل خودشه لابد خوشش اومده، نه؟
بعدم بهت میگن حالا برو ببینیم چیکار می‌کنیم. شاید پیگیری شه شاید نشه‌. شاید طول بکشه تا پیگیری شه‌. پول داری وکیل بگیری؟
راستی کسی که بهت تجاوز کرده کی هست؟ آشناست؟ همکلاسیه؟ رئیسته؟ همکاره؟ فامیله؟ بهت دسترسی داره؟
متجاوزت می‌تونه تهدیدت کنه؟ می‌تونه بلایی سرت بیاره؟ در اکثر مواقع اگر جوابت آره‌ست یه جورایی مشکل خودته ما نمی‌تونیم کاری کنیم. بلاخره تو که ثابت نکردی اون بهت تجاوز کرده.
برو بعدا بیا.

یه عده هم جدی فکر می‌کنن یه زن میره با چند نفر سکس می‌کنه بعد پشیمون میشه میره میگه بهم تجاوز شد.
زنه از اینکه سکس کرده ناراحت و پشیمونه و چون دلش نمیخواد کسی بفهمه و اذیتش کنه، میره شکایت می‌کنه تا همه بفهمن؛ کادر دانشگاه و همکلاسی‌ها و دوستان و کل خانواده‌ش بفهمن و فرصت داشته باشن راجع بهش نظر بدن و اذیتش کنن.