تازه اینکه ماشینت بابت مست پشت فرمون بودن یا گوشی بازی کردنت بگا بره کمترین هزینه ممکنه.
جون خودت به درک، یه بدبخت دیگه رو ممکنه بگا بدی، حتی بکشی.

اینارو میگم میگن بزرگش نکن ولی سر همین حرکات کصشر یکی از دوستام قبلا کشته شده و یکی دیگه از دوستام جوری آسیب دیده که دیگه مثل قبلش نمیشه.
هیچکدوم هم راننده نبودن، ولی یه مغز ۱۴ ساله تو بدن ۲۴ ساله فکر کرده اگر موقع مستی فرمونو بده دست یکی دیگه کیرش میفته، پس ترجیح داده به قیمت جون بچه مردم بفهمه چرا میگن مست پشت فرمون نشین.

فارغ از جهت سیاسی و جنسیت، خیلی‌ها زن‌ستیزیشون از هر آرمان دیگه‌ایشون پررنگ‌تره.

اولین باری که این تصویر رو دیدید یادتونه؟
یادتونه چه حسی داشتین؟ چه فکری کردین؟
یادتونه همچین تصویری چقدر عجیب بود؟

من یادمه با خودم گفتم احتمالا صاحب اونجا رو می‌شناختن، چون بعیده همینجوری راهشون داده باشن :)))

خیلیا قبل از ۴۰۱ رو یادشون نمیاد. حتی بدون شال عکس استوری کردن هم اکت سیاسی حساب میشد :))

میدونین چی واسم سواله؟
تو خودت زنی. گواهینامه هم داری. وقتی تصادف می‌کنی این اداها رو درمیاری؟ نه.
پس این کصشرا واسه چیه؟!

اصلی‌ترین چیزی که از مقایسه ایرانی‌ها و اروپایی‌ها بهش رسیدم اینه که نه ما شاخ داریم نه اونا دم دارن. اونا فقط رفاه دارن و تک تک ثانیه‌های زندگیشون با استرس سپری نمیشه.
یه رد شدن از خیابون چیه؟ همینم تو ایران کاریه که با استرس همراهه (هرچند ما اینقدر بدبختی‌های بیشتری داریم که از خیابون رد شدن دیگه تو لیست کارهای استرس‌زا قرار نمی‌گیره).
همین اروپایی‌های متمدن عزیز اگر در شرایط ما قرار بگیرن حتی بدتر از ما میشن و ما اگر نیمی از راحتی اروپایی‌ها رو داشتیم ۹۰٪ بدبختیامون حل شده بود.
یک شهروند ساده ایرانی لیاقتش یه زندگی هزاران هزاربار بهتر از اینیه که داره. واقعا گناه داریم.

یه تفاوتی که همیشه به چشمم میاد، فرق بین افراد مسنه. یه زوج پیر اروپایی و یه زوج پیر ایرانی اصلا قابل مقایسه نیستن.
پیرزن و پیرمردهای ۷۰ ساله اروپایی اکثرا سرحالن. دیگه کار نمی‌کنن، بازنشسته‌ان و سفر میرن. با همدیگه میگن و می‌خندن.
در مقایسه پیرزن و پیرمردهای ایرانی. چقدر شکسته‌ان. کلی بیماری دارن. خیلی پیش میاد که هنوز مجبورن کار کنن. هزاران استرس، هزاران غم.

اونا پیر میشن ما شکسته میشیم.