از یه جایی به بعد دیگه آدم میمونه چی بگه چون همه چیز گفته شده و همه چیز تکرار شده و همه چیز تکراری شده.

بمیرند و برون ندهند مشتاقان دم حسرت
کله ناگه مبادا کج شود آن سرو بالا را

– امیرخسرو دهلوی

دیروز داشتم به یه موضوعی فکر می‌کردم.
دقت کردین چطور پست‌های اون آدما اینقدر حس منفی منتقل می‌کنن، ولی پستای این ۲ نفر اون حس منفی رو ندارن؟

یا تو ویدئوهای mohammat، با اینکه رفتار مبالغه‌ای می‌بینی، باز هم چیزی که قراره بهش بخندی اون مبالغه نیست. اون تجربه‌ایه که ازش صحبت میشه.
چیزی که باعث میشه ویدیوش درمورد آگهی‌های کاری زنان دیدنی بشه این نیست که داره ادای یه زن رو درمیاره، اینه که داره شرایط مسخره و بی‌منطقی که زنا موقع گشتن دنبال کار باهاش مواجهن رو به تصویر میکشه.
حتی وقتی رفتارهای کاراکتر زن برامون خنده‌داره، به خاطر جواب‌ها و تیکه‌هاییه که میندازه، نه صرف ادای «زن بودن».

حتی تو ویدئوهای دیگه‌ش راجع به استانداردهای دوگانه‌ای که دخترا باهاش مواجهن حرف میزنه.
باز هم دلیل لایک گرفتن این ویدئوها این نیست که آدما به مضحک بودنِ اداش از زنانگی خندیدن، اینه که داره یه مسئله واقعی رو به خوبی بیان میکنه.