اتفاقا هر حرفی که از زبون اونایی که براشون اکلیل میرینی شنیدی رو قبلا هم از زبون زن‌ها شنیدی و هم می‌تونستی تو پیج‌های فمینیستی بخونی. اینکه نشنیدی و نخوندی مشکل خودته.
صرفا از یه مرد شنیدی بیشتر خوشت اومده.

اینکه حتی همین جمله هم از زبون یه مرد بیشتر قبول میشه خیلی بامزه‌ست

یه بنده خدایی هست هربار تو چنل پست میذارم بدو بدو میاد ناشناش فحش میده

هر دفعه هم بلاکش میکنم با یه اکانت دیگه میاد

الان بازی واسم اینطوری شده که ببینم تا چندتا اکانتو بلاک کنم باز میاد
تا الان ۶ تا رو بلاک کردم باز اومده

https://t.me/fishispunk/2249
فکر کن با شیش تا اکانت فشاری بشی.

جدی با اکانت هفتم اومد =)))))

اگه تا ۲۰ برن خیلی بامزه میشه 🙏🏽

دلایلی که سرش به آدما میگن فمینیست افراطی خیلی بامزه‌ست‌

«اینکه حرف رو از زن قبول نمیکنی ولی از مرد چرا، یه نوع جنسیت زدگی و زن‌ستیزیه»
– از دست شما فمینیست‌های افراطی

یکی از دوستام خواب دیده بود یه فرقه راه انداخته دیلدو سه شاخ فرو می‌کنن تو زن‌ستیزا

ادیت: از اتاق فرمان اصلاحیه فرستادن

این فرقه رو اگه راه بندازه می‌تونین بگین افراطی

وگرنه ما فعلا تو مرحله لطفا زنان رو آدم حساب کنید گیر کرديم. اینکه طرف با فاز انتلکت به همچین حرف ساده‌ای میگه از دست شما افراطیا خودش گویاست.

پست این یکی هم گذاشتم
منتهی یه چیزی رو همیشه تو پست‌های این مدلی متوجه میشم اونم اینه که جای صحبت راجع به اینکه چرا همچین چیزی فقط تو فانتزیامون قشنگه و در واقعیت خوب نیست، تمرکز میره رو مسخره کردن کسایی که فانتزی همچین پارتنری رو دارن.

آره یه نفر ممکنه به وضوح تایپش آدمی باشه که «با همه بده فقط با خودش خوبه» و تو فاز I can fix him باشه.
ولی اگه گروه اولی که ممکنه گیر آدمای تاکسیک میفتن همینایی باشن که میگن تایپشون اینه، گروه دومی که بیشترین احتمال گیر آدمای تاکسیک افتادن رو دارن همونایین که مطمئناً هیچوقت به هیچ‌وجه هرگز امکان نداره اینقدر احمق باشن که گیر این آدما بیفتن‌

چیزی که مشکل اصلی رو ایجاد کرده احمق بودن کسایی که میگن تایپم پسر دعواییه نیست.
اینه که فانتزی پسر دعوایی bad boy بی‌اعصاب تاکسیک دائما به عنوان یه چیز جذاب ارائه میشه. تو فیلم و سریال و کتاب و هر جایی که بشه به عنوان فانتزی هم برای دخترا (یه پسری پیدا کنم که واسش با همه فرق کنم و به خاطر من ازین رو به اون رو شه) و هم برای پسرا (اگه پسر بدی باشم همه دخترا عاشقم میشن، اگه مثل آدم رفتار کنم بهم میگن لوزر) ارائه میشه.
ولی چندبار تا الان فیلم سریال کتاب یا حتی پستی دیدید که در مورد بد بودن این فانتزی حرف بزنه، و مهم‌تر از اون، یه رابطه سالم رو به عنوان فانتزی و ایده‌آل نشون بده؟

حتی تو حرف زدن راجع به سمی بودن همچین چیزی، میگن «خب رابطه سالم حوصله سربره، ولی روابط با این آدما پر هیجانه»
کجای رابطه سالم حوصله سربره؟ فقط جنگ اعصاب نداره همین.

حتی تصویری که از رابطه سالم ارائه میشه هم واقعی نیست.
تصور خیلی از ما از رابطه سالم، رابطه‌ایه که توش هیچ دعوا و ناراحتی نباشه و هیچوقت اعصاب خردی پیش نیاد و چالش‌ها نزدیک به صفر باشه.
درحالی یه رابطه سالم هم دعوا داره هم کلی چالش داره. چیزی که سالم رو از ناسالم و سمی جدا میکنه، اول موضوع بحث و چالش‌هاست و دوم نوع حل کردن مشکلات و نحوه گذر از چالش‌هاست.

وقتی نهایت واکنشمون به اینکه یه سری آدمای فانتزی پارتنر تا حد کنترل شده‌ای بد رو دارن، این باشه که مسخرشون کنیم و بعد حس خوبی به خودمون بگیریم چون فکر می‌کنیم «من خیلی باهوش‌ترم و من هیچوقت درگیر همچین مشکلی نمیشم»، مشکل رو حل نمیکنه.
فقط باعث میشه افرادی که درگیر ورژن واقعی این فانتزی‌ها شدن با شرم بیشتری درگیر بشن، احتمال کمک خواستنشون کمتر میشه و بیشتر توی اون فضا میمونن.
و خودِ ما اگر روزی دچار همچین رابطه‌ای بشیم، باید با کلی شرم و قضاوت روبرو شیم.