بعد از این دستِ من و زلفِ چو زنجیرِ نگار
چند و چند از پِیِ کامِ دلِ دیوانه روم

گر ببینم خمِ ابروی چو محرابش باز
سجدهٔ شُکر کنم و از پِیِ شُکرانه روم

خُرَّم آن دَم که چو حافظ به تَوَلّای وزیر
سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

شعر قبلیشم قشنگه ولی من اینو بیشتر دوست دارم.
اونجا میگه

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
راحت جان طلبم وز پی جانان بروم

گرچه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

اونجا میگه می‌خوام از اینجا برم.
ولی تو شعر بعدی میگه می‌خوام از اینجا برم خونه.

با فرانک حرف می‌زدیم گفت «من و تو فرقمون دقیقا این دوتا شعره. تو میگی از این منزل ویران به سوی خانه روم. ولی من میگم خرم آن روز کز این منزل ویران بروم.»

امشب چرا همه بیدارن

"یه جا خوندم که..."
هیچی نخوندی. فقط یه پست تو اینستا دیدی.
نهایت چیزی که تو خوندی چهارتا توییته.

از صبح که بیدار میشم اعصابم خرد میشه و سردرد دارم تا شب که با سردرد و اعصاب خرد بخوابم

اعصابمو سوراخ خالی گیر آوردن، هرکی رد میشه یه کیر میکنه توش

من:

پگاه اقبال زاده شناسه برات؟ کوچیک کوچیکشونه کم نیسن از ت بریده ها
چرا انقدر ادمایی که از ت متنفرن زیادن؟ اخلاق کیری یاا عادت کیر زدن به ادمای نزدیک خودت ؟؟؟؟؟ پشت چهره نسبتا گوگولی نرو ماه پشت ابر نخاهد ماند همینی که تا امروز نمونده باید بفهمی
انتخابای تخماتیکی هم داری بی وجود و بی بته دورته هیچکس خایه روبرویی نداش
تو کونتون کردن صداتون در نیومد
لذت ببر بچه شیعه چون تیپیکال شما اینه
راستی بپرس حسن حسین نرسیدن؟ منتظر چهارنفره الان🤣 اکسش عشقش حسین ابلفضل

باز یه خایمال اومده ناشناس من

درسته هرکسی به یه نوعی رد داده ولی اینقد کیرتومغز بودن هم زشته

اصلا میتونی بخونی چی نوشته زبون بسته؟😭

به خودش بدی از روی پیام خودش بخونه نمیتونه

بخدا که ایرانی رسالتش هندونه خوردن زیر کولر بود نه این همه بگایی

این تابستون جوری گرمه که فراموش کردم زمانی هم سرد بوده‌‌. انگار سرما هیچوقت وجود نداشته.

به سنی رسیدم که teenagers scare the living shit out of me